Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

35 χρόνια από το θάνατο του Charlie Chaplin


Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ο Charles Spencer Chaplin Jr, γνωστότερος με το υποκοριστικό Charlie και, στην Ελλάδα κυρίως, με το προσωνύμιο "Σαρλό" είναι χρονικά η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης.
Ο ίδιος όχι μόνο πρωταγωνιστούσε, αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συνθέτης της μουσικής των ταινιών του. Η παγκόσμια καταξίωση ήρθε μέσα από τις μεγάλου μήκους ταινίες του, όπως οι Μοντέρνοι Καιροί, Ο Μεγάλος Δικτάτωρ*, Τα Φώτα της Πόλης κ.α.
Το 1952 στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου και της Μαύρης Λίστας, έπεσε σε δυσμένεια λόγω των αριστερών πολιτικών φρονημάτων του. 
Ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο, έμαθε την απόφαση του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης να άρει τη βίζα του και επομένως το δικαίωμα επιστροφής.
Μετά από αυτό το γεγονός παρέμεινε οριστικά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Βεβέ της Ελβετία.
Έφυγε από τη ζωή τα Χριστούγεννα του 1977. 

*Αξίζει, νομίζω, να αναφερθούμε στο Μεγάλο Δικτάτορα, την πρώτη μη βωβή ταινία του Chaplin, η οποία και εκφράζει μια περιφρόνηση εναντίον του Ναζισμού. Γυρίστηκε και κυκλοφόρησε στην Αμερική ένα χρόνο πριν την ένταξή της στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Chaplin υποδυόταν το ρόλο του Adenoid Hynkel, δικτάτορα της Τομανίας, χαρακτήρα βασισμένο στον Αδόλφο Χίτλερ. Η ταινία εκλήφθηκε ως μια πράξη θάρρους και ανδρείας στο πολιτικό περιβάλλον της τότε εποχής, κυρίως για τον εξευτελισμό του Ναζισμού και για την απεικόνιση των Εβραϊκών χαρακτήρων και της δίωξής τους. Εκτός από τον Hynkel, ο Chaplin έπαιξε επίσης το ρόλο ενός Εβραίου κουρέα, ο οποίος διώκεται από το καθεστώς. Ουσιαστικά, ο ρόλος του κουρέα απεικόνιζε τον χαρακτήρα του "Αλήτη". Στο τέλος, οι δύο χαρακτήρες που υποδύεται ο Chaplin, μέσα από μια σύνθετη πλοκή ανταλλάζουν θέσεις, και ο κουρέας αποβάλλει την κωμική περσόνα, για να βγάλει, απευθυνόμενος στον θεατή, έναν εξαιρετικό λόγο στον οποίο καταγγέλλει τη δικτατορία, την απληστία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία, εξαίροντας την ελευθερία και την ανθρώπινη αδελφοσύνη.

πηγή:  Résistance Toujours


Καλή Χρονιά!!




Παραμονή Πρωτοχρονιάς
Συνήθως τέτοιες μέρες λίγο-πολύ κάνουμε τους απολογισμούς μας και καταστρώνουμε σχέδια για το  επερχόμενο μέλλον.Φέτος ,οι περισσότεροι από μας,έχουμε πέσει σε βαθύ συλλογισμό ,μα όνειρα,θαρρώ πως δε κάνουμε.
Βλέπουμε α διαδραματίζεται το τσάκισμα της ζωής μας σαν θεατές, σα να είναι η ζωή κάποιων άλλων, νοιώθοντας αδύναμοι να αντιδράσουμε,να κάνουμε μια κίνηση να σταματήσουμε αυτό το ρήμαγμα.
Κι από τη άλλη μεριά,οι "βασανιστές",τρίβουν τα χέρια τους πως τα κατάφεραν να μας δαμάσουν,να μας νικήσουν οριστικά. Έχουν την αίσθηση πως το παιχνίδι παίζεται στο γήπεδο τους και έχουν κατορθώσει να το ελέγχουν κιόλας. Φαντάζονται ,πως επειδή κατόρθωσαν μέχρι σήμερα να φορτώσουν ένα λαό με ενοχές και αυταπάτες ,θα παίζεται ες αεί το παιχνίδι με  τους δικούς τους όρους.Φαντάζονται πώς επειδή έχουν όλα τα εργαλεία (ΜΜΕ.προπαγάνδα, μηχανισμούς καταστολής,κόμματα αποπροσανατολισμού και αυταπατών,μηχανισμούς τρομοκράτησης κάθε είδους,λαμπρούς επιστήμονες να βγάζουν το άσπρο -μαύρο,"αριστερούτσικους"να πετάνε έξω από το γήπεδο τη μπάλα,συνδικαλιστές να επαναστατούν προσκυνώντας,κυβερνήσεις της υποτέλειας κλπ.)έχουν τελειώσει με το λαό. Άλλωστε χρόνια τώρα στρώσανε το δρόμο ,ξαναγράφοντας την ιστορία βγάζοντας το άσπρο μαύρο,προσπαθώντας να σβήσουν από ιδεολογία και μνήμη τους αγώνες και τις νίκες των λαών.Να διαγράψουν την αριστερά και τον κομμουνισμό από τη συνείδηση του λαού,διαβρώνοντας συνειδήσεις ,μέσα από ξεπουλημένους που είχαν από την αρχή παραδοθεί σε οράματα για ειρηνική συνύπαρξη και ειρηνικούς δρόμους.Σαν έτοιμοι από καιρό ,τα έδωσαν όλα στη μονοκρατορία του καπιταλισμού ,για να τον κάνουν να ανθίσει,μήπως πετάξει και κανένα ξεροκόμματο στον "επαίτη" λαό.
Μόνο που λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.Γιατί ο λαός δεν είναι επαίτης.Μπορεί ο συσχετισμός σήμερα να είναι σε βάρος μας,αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μαθαίνουμε μέρα τη μέρα ,πως η πραγματική αναμέτρηση δεν θα αποφευχθεί και όλοι αυτοί θα αναμετρηθούν με ένα λαό που άλλη μια φορά θα γράψει τη δική του ιστορία  Και που ίσως αυτή τη φορά η αναμέτρηση να είναι καθοριστική και να κρίνει τη ροή της ιστορίας της ανθρωπότητας.
Μπορεί να ακούγεται μακρινό και απραγματοποίητο,αλλά πολλές φορές ο πολιτικός και ιστορικός χρόνος εξελίσσεται πολύ πιο γρήγορα από όσο φανταζόμαστε.
Σε κάθε περίπτωση η χρονιά που έρχεται θα είναι ιστορική.Κι εμείς σκοπεύουμε να είμαστε μέρος αυτής της ιστορίας από τη μεριά του αγωνιζόμενου λαού,που θα παλεύει για το δικαίωμα του στη ζωή και στην ευημερία.
Καλούς αγώνες σύντροφοι!!Καλή αγωνιστική ανατρεπτική χρονιά.


Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάμε;


Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012


Μετά την πιο πρόσφατη επιτυχία της κυβέρνησης (την υπό προϋποθέσεις εκταμίευση με... δόσεις της δόσης του 3ου μνημονίου), θα έπρεπε λογικά να φανταστούμε ότι δεν θα ερχόταν, τελικά, η «καταστροφή του κόσμου» στις 21 Δεκέμβρη. Δεν θα άδειαζαν τα ράφια στα σουπερμάρκετ, δεν θα έκλειναν τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι τράπεζες και όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, δεν θα πέθαιναν οι γέροι στους δρόμους, δεν θα χρεοκοπούσε η χώρα και η κοινωνία, όπως κινδυνολογούν εδώ και 3 χρόνια τα ΜΜΕ, αν δεν κάνουμε ό,τι μας λένε οι δανειστές. 
Ούτε λίγο ούτε πολύ, σύμφωνα με την «επίσημη ενημέρωση» το τέλος του κόσμου αναβλήθηκε για μια ακόμη φορά χάρη στις επιτυχίες της κυβέρνησης. Κι ας βιώνουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι ένα «δικό τους τέλος», μια παραπλήσια κατάσταση με αυτήν που περιγράφεται πως θα συμβεί αν δεν ακολουθήσουμε τις υποδείξεις των ιμπεριαλιστών της τρόικας και της κυβέρνησης Σαμαρά. Γιατί μπορεί να μην έχουν αδειάσει τα ράφια και τα μην έχουν κλείσει οι τράπεζες (αντίθετα τα σχολεία στη Β. Ελλάδα κλείνουν λόγω έλλειψης θέρμανσης), αλλά το ίδιο κάνει. Γι' αυτόν τον κόσμο τα ράφια των σουπερμάρκετ είναι άδεια και οι τράπεζες κλειστές. 
Πάντως, χάρη σ' αυτές και στις επόμενες «επιτυχίες» της κυβέρνησης αυτό που σίγουρα θα έρθει, αν δεν τους σταματήσουμε, είναι η καταστροφή κάθε μορφής εργασιακού και κοινωνικού δικαιώματος που έχει απομείνει. Αυτό που θα έρθει είναι οι μαζικές απολύσεις ώσπου να επιβεβαιωθεί η «προφητεία» της Citigroup (και όχι φυσικά η προφητεία των Μάγια), που εκτιμά την ανεργία στο 40% έως το 2015, και συνακόλουθα οι μισθοί απόλυτης φτώχειας που αναλογούν σ' αυτά τα ποσοστά της ανεργίας.
Έτσι, η εκταμίευση των περίπου 7 δισ. πραγματικού χρήματος από τη λογιστική «χαρτούρα» των 45 δισ. που θα πέσουν στην πραγματική οικονομία θα γίνει υπό προϋποθέσεις. Προϋποθέτουν την ανασφάλιστη εργασία χωρίς δικαιώματα, αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών και στη φορολογία, ιδιωτικοποιήσεις σε ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία (δημόσια περιουσία που γίνεται με νόμο αυτόματα περιουσία των ιμπεριαλιστών). Και το όλο δάνειο, μέσα από διάφορες διαδρομές, θα επιστρέψει τελικά στους ίδιους τους δανειστές και στις τράπεζες. Για να διαιωνίζεται η σκλαβιά της βιωσιμότητας ενός χρέους που κάνει αβίωτη τη ζωή. Για να ανακυκλώνεται η μηχανή της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. 
Από 'κεί και πέρα υπάρχουν διάφορες επιλογές για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Η κυρίαρχη «επιλογή» των καναλιών, της κυβέρνησης και της τρόικας αξιώνει υποταγή, την οποία μεταμφιέζει σαν... αντίσταση απέναντι «στο κακό μας παρελθόν». Το είχαμε, βλέπετε, παρακάνει με την... καλοπέραση και καταναλώναμε περισσότερα από όσα παράγαμε! «Για χρόνια ήμασταν τζίτζικες, καιρός από τζιτζίκια να γίνουμε μυρμήγκια», αποφαίνεται ο εκπρόσωπος των... τζιτζικιών Στουρνάρας. Βαθύτατος ο στοχασμός του οικονομολόγου! Εξάλλου, τι μας ζητάνε; Να χαιρόμαστε τις δόσεις και... να αναπτυχθούμε! Να εργαστούμε χωρίς «άδικα προνόμια και παροχές», να υπογράψουμε τη νέα ατομική σύμβαση εργασίας για να ΄χουμε δουλειές. Ακόμη και να απολυόμαστε αδιαμαρτύρητα όταν δεν είμαστε παραγωγικοί (...και κερδοφόροι), για να σωθούμε αργότερα. Γιατί, αν κάνουμε ό,τι μας ζητηθεί, μπορεί να τη γλιτώσουν μερικοί, ίσως και περισσότεροι, από το αν αντισταθούμε.
Είναι μονότονη η καθεστωτική επιχειρηματολογία για την αναγκαιότητα της υποταγής. Μια υποταγή που πρέπει να υποστούμε με... περηφάνια! 
Προσπερνώντας τις κλασικές εκδηλώσεις «αλληλοβοήθειας» των εταίρων-δανειστών, των γνωστών μεγαλοαστικών οικογενειών που σώζουν το παιδικό χαμόγελο, την παραδοσιακή εκκλησιαστική αγαθοεργία και ελεημοσύνη του υποταγμένου Σαμαρείτη, τους... μη κυβερνητικούς οργανισμούς ξεπλύματος μαύρου χρήματος της πλουτοκρατίας που παράγουν “κοινωνικό” έργο, τις διάφορες χορηγίες των εταιριών που έχουν «πρώτα τον άνθρωπο και μετά τα κέρδη» (και άλλα... ισοδύναμα μέτρα «αντιμετώπισης της κρίσης»). Προσπερνώντας, δηλαδή, τους «εξωραϊστικούς» μηχανισμούς της βαρβαρότητας που εθίζουν στη ζητιανιά, διαιωνίζουν τη φτώχεια, διαχειρίζονται και συγκρατούν τις κοινωνικές εκρήξεις και την οργή, φεσώνει τελικά την κοινωνία αντί το κράτος, η πραγματική λαϊκή αλληλεγγύη συνδέεται άρρηκτα με την αντίσταση στη βαρβαρότητα. 
Γιατί το ερώτημα δεν ήταν ποτέ πώς διανέμονται ή ανταλλάσσονται τα προϊόντα αλλά πώς παράγονται. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η «εθελοντική προσφορά» για να εξασφαλιστεί η επιβίωση αλλά πώς αναπαράγεται η ζωή. Το πρόβλημα είναι η αλληλεγγύη με στόχο την αντίσταση, τη διεκδίκηση και την ανατροπή για μια καλύτερη ζωή και όχι απλώς η επιβίωση του σύγχρονου σκλάβου που δεν αναγνωρίζει τη σκλαβιά. 
Γιατί δεν υπάρχει παράκαμψη της πολιτικής αναμέτρησης με τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Την αντικατάσταση αυτής της αναμέτρησης με μια κατά φαντασίαν κοινωνία «αλληλοβοηθούμενων πολιτών» ή μέσω των εκλογών για μια κυβέρνηση διαχείρισης και εξομάλυνσης της βαρβαρότητας. 
Η απάντηση στο δίλημμα “αντίσταση ή βαρβαρότητα” φαίνεται προφανής. Κανείς δεν προτιμά την υποταγή από την αντίσταση στη βαρβαρότητα. Αρκεί, βέβαια, να μην παραιτείται και να ψάχνει τη δύναμη και τις δυνατότητες να αντισταθεί. Δυνατότητες που σήμερα ανοίγονται όλο και περισσότερο.

πηγή: Προλεταριακή Σημαία


Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ-ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ


ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ-ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Με απίστευτη μανία η κυβέρνηση της τρόικας και του κεφαλαίου επιτίθεται στο πιο θεμελιώδες από τα δικαιώματά μας, το δικαίωμα στη δουλειά. Επιχειρεί να ξεμοναχιάσει τους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διοικητικούς συναδέλφους μας, εγκαινιάζοντας τη βαρβαρότητα των απολύσεων στον δημόσιο τομέα. Την ψήφιση του 3ου μνημονίου ακολούθησε σωρεία πράξεων νομοθετικού περιεχομένου. Προβλέπουν τουλάχιστον 2.000 εργαζόμενους που τίθενται σε καθεστώς διαθεσιμότητας για ν' απολυθούν στη συνέχεια. Κι ας κοροϊδεύει ο Μανιτάκης ότι δήθεν θα μετακινηθούν σε άλλα πόστα...
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η ώρα της μεγάλης αναμέτρησης έφτασε. Γιατί, αν σήμερα περάσουν αυτές οι απολύσεις, ακολουθούν δεκάδες χιλιάδες ακόμα τα επόμενα χρόνια. Γιατί το ζήτημα δεν είναι ποιοι είναι οι πρώτοι και ποιοι οι επόμενοι. Γιατί η απόφαση για 150.000 απολύσεις είναι ειλημμένη. Γιατί οι νέοι οργανισμοί που στήνονται θα “ξεχάσουν” αρκετούς απ' έξω. Γιατί η αξιολόγηση που δρομολογείται θ' αποτελέσει το όχημα για γενικευμένο πογκρόμ κατά των εργαζομένων στο Δημόσιο. Γιατί η αναθεώρηση του Συντάγματος θα βάλει και τυπικό τέλος στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Το πρόβλημα, συνεπώς, μας αφορά όλους και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Οι αυταπάτες ότι δήθεν αφορά κάποιους άλλους πρέπει να τελειώσουν οριστικά. Κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Είναι θετικό ότι ήδη εδώ και μήνες ξεκίνησαν και συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις για να μην απολυθεί ούτε ένας εργαζόμενος. Εκεί που πραγματοποιούνται συνελεύσεις, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους και προχωρούν σε απεργίες. Με παρατεταμένο αγώνα, καταλήψεις, συλλαλητήρια και πορείες αντιμετωπίζουν τη βάρβαρη πολιτική και τους μηχανισμούς καταστολής. Χρειάζεται να συντονιστούν οι αντιστάσεις, να γενικευθεί ο αγώνας σε όλο το Δημόσιο. Απαιτείται ένα αρραγές μέτωπο αντίστασης σ' αυτή τη πολιτική με σαφή προσανατολισμό την ανατροπή της.
Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ (αυτή της ΓΣΕΕ αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο κατάπτυστη είναι κηρύσσοντας 3ωρη στάση!!!) όλο το προηγούμενο διάστημα αρκέστηκε σε στάσεις εργασίας για το μείζον αυτό πρόβλημα. Δείχνει έτσι ότι δεν θέλει έναν γενικότερο ξεσηκωμό στο Δημόσιο και στην ουσία αφήνει ακάλυπτους όσους βρίσκονται σήμερα στους δρόμους του αγώνα. Ακόμα και την απεργία την “έφτασε” παραμονές των γιορτών, στέλνοντας το μήνυμα της αποκλιμάκωσης.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η πολιτική της υποδούλωσης στους ξένους και ντόπιους δυνάστες, της φτώχειας και της ανεργίας, της λεηλασίας μισθών και συντάξεων, της φοροληστείας του ήδη πενιχρού εισοδήματος, της ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και των απολύσεων, της κατάργησης κάθε κατάκτησης και δικαιώματος δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν τη σταματήσουμε εμείς. Αυτό είναι το μοναδικό όριο που μπορούν να καταλάβουν. Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει και μπορούμε να κατακτήσουμε.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ στις 12μ

Αγωνιστικές Κινήσεις

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Εκδήλωση Χαλυβουργών







































Ανακοίνωση

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τον αγώνα των Χαλυβουργών, θα ανοίξει τις πύλες της έκθεση με θέμα: ΄΄Αλληλεγγύη: Από τους Γερμανούς εργάτες, στους Χαλυβουργούς του Ασπ/γου.΄΄
Με αυτή την κίνηση, θέλουμε να δείξουμε το κύμα της αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε από τους Γερμανούς εργάτες προς τους Έλληνες Χαλυβουργούς,που τα Μ.Μ.Ε. και η κυβέρνηση τους συκοφαντούν τους  Έλληνες ως τεμπέληδες.

Όμως οι εργαζόμενοι εκεί απέδειξαν ότι δεν πιστεύουν τίποτα απ' όσα λέγονται εις βάρος των Ελλήνων,και η απεργία των Χαλυβουργών βοήθησε στην εξάπλωση της αλήθειας .
Μέσα από την απεργία αμφότεροι οι εργάτες γνωρίστηκαν, μίλησαν και άνοιξαν μια μεγάλη πόρτα επικοινωνίας.
Οι ταξικοί συνδικαλιστές εκεί επικοινώνησαν με το Σωματείο και από τότε ως σήμερα υπάρχει συνεχής επαφή με ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων.
Σε αυτή την έκθεση θα δείτε τα αποτελέσματα αυτού του δεσμού που δημιουργήθηκε.
Τελικά πρέπει να κατανοήσουμε ότι αν ενωθούμε όλοι οι εργάτες με όπλο την αλληλεγγύη τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει.


ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΘΕΣΗΣ

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Κινηματογραφική πρόταση : Ο [εξ]αιρετικός Κος Λαζάρ


Δεν είναι λίγες οι στιγμές στην ιστορία του σινεμά, που οι σκοτεινές αίθουσες φιλοξένησαν τις σχολικές τάξεις.
Τις πιο πολλές φορές, η κινηματογραφική απόδοση έγινε με ισχυρές «ενέσεις» υπερβολής και ιδεαλιστική προσέγγιση, εξιδανικεύοντας ρόλους και καταστάσεις της σχολικής πραγματικότητας (βλέπε: «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»), εξήροντας την «απογειωτική» δύναμη της γνώσης και το ρόλο
του εκάστοτε «χαρισματικού» εκπαιδευτικού. Άλλες φορές, περισσότερο τελευταία, η κινηματογραφική κάμερα απαλλαγμένη από τους μυωπικούς-παραμορφωτικούς φακούς της, αποτύπωσε με μια πιο ρεαλιστική ματιά και πιο σεμνά τα προβλήματα που εγείρονται στο σχολικό περιβάλλον (βλέπε: «Ανάμεσα
στους τοίχους») στην προσπάθεια αποκάλυψης της συνθετότητας και του πολυδιάστατου χαρακτήρα τους.Στην καναδική ταινία του Philippe Falardeau, «Ο εξαιρετικός κος Λαζάρ», δεν είναι ότι η κινηματογράφηση δεν ξεφεύγει από τα κλισέ των ωραιοποιμένων» σχολικών τάξεων και την εικόνα του «σούπερ»
δασκάλου, προς χάριν, ίσως, μιας πιο ποιητικής κινηματογραφικής γλώσσας. Η αξία
τούτης εδώ της κινηματογραφικής καταγραφής έγκειται στο ότι το θέμα της ξεπερνάει
κατά πολύ το όρια της σχολικής κοινότητας.Η αυτοκτονία μιας καθηγήτριας μέσα στο
σχολείο και κατ'επέκταση το ζήτημα της αδυναμίας επικοινωνίας του εν λόγω θλιβερού
γεγονότος στη μικρή κοινωνία του σχολείου,είναι απλά η αφορμή για ένα σχόλιο πάνω στη ζωή. Η θέση της ταινίας, απέναντι στο επαχθές γεγονός που επισκιάζει τις περισσότερες ερμηνείες καθόλη τη διάρκεια της ταινίας, είναι η λύτρωση και απαλλαγή των ζώντων όχι όμως μέσω του εξορκισμού της αυτοκτονίας αλλά του ξεπερασματός της.Συνεχίζοντας τη ζωή, κοιτώντας τη μέσα από
το δυσάρεστο αυτό γεγονός. Ο κατά τον τίτλο της ταινίας, ξεχωριστός δάσκαλος, όχι
απλά παίρνει θέση υπέρ της ζωής, βλέποντας από την αρχή κριτικά την αυτοκτονία της συναδέλφισσας του, αλλά είναι χωρίς υπερβολές και η ζωή της ταινίας. Η στάση
του είναι υποδειγματική , τόσο από την επίμονη  παρέμβασή του στο σχολείο -παρόλο
το ευάλωτο της εργασιακής του σχέσης ως νέος εκπαιδευτικός και μετανάστης-, όσο και
από την πάλη που δίνει για την αντιμετώπισης των προσωπικών του προβλημάτων. Η
προσπάθεια του όχι απλώς να προσαρμοστεί - ως αντικαταστάτης- αλλά και να διακιν-
δυνέψει τη θέση του προκειμένου να «ξεμπλοκάρει» ψυχολογικά τους «ανέγγιχτους» μαθητές του (παράπονο του γυμναστή του σχολείου για την απαγόρευση από τις εκπαιδευτικές αρχές να μην «ακουμπάνε» τα παιδιά) από τη σκιά της αυτοκτονίας,τον βάζει αντιμέτωπο όχι απλώς με το πρό-
βλημα, αλλά και με τα ήθη της καναδικής κοινωνίας, που αδυνατεί να ξεπεράσει τα ταμπού της, επιλέγοντας το κουκούλωμα,προτιμώντας στην πραγματικότητα έναν «αργό θάνατο» της συνείδησης ,των ίδιων,των παιδιών της.
Ν.Κ.





ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΗ


Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

1ου ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΕΠΑΛ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 
ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΗ

6ος χρόνος λειτουργίας
ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 1ου ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ
ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΡΡΗΓΙΑΝΝΗ
με αφορμή τις ποιητικές του συλλογές
«ΓΡΑΠΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ», «ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ» και «ΤΡΙΤΗ ΣΤΑΣΗ»
ΠΕΜΠΤΗ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012, στη βιβλιοθήκη του σχολείου, 8.30 μμ

[Κύπρου και Ψαρών, Περιστέρι]
· Ο Αντώνης Σαρρηγιάννης είναι φυσικός και διδάσκει στο 1ο ΕΠΑΛ Περιστερίου

̶ Τη λέσχη ανάγνωσης συντονίζει ο συγγραφέας ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΕΝΗΣ

̶ Υπεύθυνες καθηγήτριες ΠΟΠΗ ΚΟΤΣΥΦΑΚΗ – ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΑΤΟΥΡΟΥ


Πρόταση πλαισίου δράσης που προτάθηκε από τις Αγωνιστικές Κινήσεις και ψηφίστηκε στην ΑΈΛΜΕ Δυτ.Αττικης


Με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεχίζεται η εμπέδωση της σύγχρονης βαρβαρότητας, το σπρώξιμο του φτωχού λαού στην εξαθλίωση και το ξεπούλημα της χώρας. Το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα γυρνά τη ζωή των εργαζομένων αιώνες πίσω. Επιζεί πάνω στα ερείπια ολόκληρων χωρών αλλά και λαϊκών κατακτήσεων. Νέα αντεργατικά μέτρα ετοιμάζονται. Για να διαμορφώσουν εργαζόμενους και άνεργους που θα πεινάνε, που δε θα έχουν κανένα δικαίωμα στη δουλειά, στο εισόδημα, στην υγεία και στην παιδεία. Για να διαμορφώσουν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν.
Στην Εκπαιδευση
-          Προωθείται νέα περικοπή των μισθών, μέσα από την κατάργηση των υπολειμμάτων του 13ου και 14ου μισθού,  η νέα μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η νέα κατακρεούργηση του εφάπαξ, η νέα περικοπή των δαπανών για την υγεία.
-          Οι απολύσεις και η εφεδρεία, ανεξάρτητα  από  τη μορφή που θα έχουν, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση και τη σύνδεση μισθού και «απόδοσης», θα οδηγήσουν στην περαιτέρω  φτωχοποίηση τους εκπαιδευτικούς. Οι νέοι εκπαιδευτικοί  ειδικότερα,  με τα 600 ευρώ μισθό και την υποχρεωτική παραμονή για χρόνια μακριά από την κατοικία τους, οδηγούνται σε εργασιακή και κοινωνική εξαθλίωση.
-          Οι δραματικές περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων και οι νέες  σαρωτικές συγχωνεύσεις σχολείων, το 10% των σχολικών μονάδων. Οι ταξικοί φραγμοί εντείνονται και δημιουργούν συνθήκες αποκλεισμού.
Και έρχεται και η αξιολόγηση που αποτελεί φίλτρο για να επιλεχθούν αυτοί που θα απολυθούν και φίλτρο μισθολογικής καθήλωσης. Και το σύστημα με τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων-τμημάτων και με την επερχόμενη αύξηση ωραρίου γνωρίζει καλά πως θα εμφανίσει «υπεραριθμίες». Για τους εκπαιδευτικούς είναι ζωτικό να μην πάμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την μάχη ο καθένας μόνος του και με τις ατομικές του δεξιότητες ή προσόντα, αλλά να γίνουμε όλοι μια γροθιά! Ή όλοι ή κανένας
ΤΩΡΑ, χωρίς καθυστέρηση, πρέπει να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους αγώνες μας ,με όξυνση των αγώνων, των διαδηλώσεων και των απεργιών. Οργανωμένοι και στηριγμένοι από τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι ανατιθέμενοι στις ηγεσίες που έχουν δείξει ότι ούτε θέλουν ούτε μπορούν.
 Είναι η ώρα της κοινής δράσης, του συντονισμού, των πρωτοβουλιών για την οργάνωση των λαϊκών αντιστάσεων και τη διεκδίκηση των βασικών δικαιωμάτων στη ζωή.
  Εξω η τρόικα από τη χώρα - Ενάντια σε ΕΕ-ΔΝΤ και τις κυβερνήσεις τους.
·         Ενάντια σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Καμία εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να ακουστεί πιο δυνατά ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΕΕ.
·         Ανατροπή όλων των μνημονίων και των συνοδευτικών
·         Κάτω τα χέρια από τις ζωές του εργαζόμενου λαού και της εργατικής τάξης
·         Όχι στην αξιολόγηση, στις απολύσεις και στην οικονομική ασφυξία των σχολείων – Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς
·         Αυξήσεις στους μισθούς, ανατροπή του μισθολογίου – Ασφάλιση, περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις – Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί
·         Διεκδικούμε ζωή με δικαιώματα στο εισόδημα, στη στέγαση, στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες
·         να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά!
·         Στήνουμε επιτοπές αγώνα ανά περιοχή και ανά σχολείο,αν είναι δυνατον,με ανεξάρτητη λειτουργία,που θα φέρνει τους συναδέφους στο προσκήνιο,με καταγραφή προβλημάτων,αυθαιρεσιών κ.λ.π στην κατευθυνση της από κοινού αντιμετώπισης τους
·         Διοργανώνουμε,νεό κύκλο γενικών συνελέυσεων γύρω στις 15 Γενάρη ,για να προχωρησουμε σε συντονισμό με άλλες ΕΛΜΕ σε αγώνα με διάρκεια.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


**Σημ.Με παρέμβαση του Δημήτρη Καρυώτη που ζήτησε να αφαιρεθεί για να το ψηφίσουν,έφυγε απο την επιτροπή αγώνα το "με ανεξάρτητη λειτουργία",πράγμα που κάναμε αποδεκτό,για να προχωρήσει το ψήφισμα.Το γιατί ζητήθηκε να φύγει....ο νοών νοείτω!

Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)

Αφισα  ΕΝΟΤΗΤΑΣ για Εκλογές --  Νοέμβρης 2012_2
Ενότητα  Αντίστασης  Ανατροπής
       (ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ    &
       ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)

Με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεχίζεται η επιβολή της σύγχρονης βαρβαρότητας, η φτώχεια, η καταπίεση και το ξεπούλημα της χώρας. Το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα γυρνά τη ζωή των εργαζομένων αιώνες πίσω. Επιζεί πάνω στα ερείπια ολόκληρων χωρών, αλλά και λαϊκών κατακτήσεων. Συνεχώς νέα αντεργατικά μέτρα προωθούνται. Για να διαμορφώσουν εργαζόμενους και άνεργους που θα πεινάνε, που δε θα έχουν κανένα δικαίωμα στη δουλειά, στο εισόδημα, στην υγεία και στην παιδεία. Για να διαμορφώσουν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν.
Οι αποικιοκρατικού χαρακτήρα Δανειακές Συμβάσεις και τα υποδουλωτικά Μνημόνια  αποδεικνύουν στην πράξη ότι δεν χωράνε γιατροσόφια οποιουδήποτε τύπου (επιμήκυνση, επαναδιαπραγμάτευση, ευρωομόλογα, κλπ) για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Για να περάσουν όλα αυτά, απ' όλα έχει ο μπαξές:
·                     Έχει μια κυβέρνηση πολύχρωμων ανδρείκελων του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου, πρόθυμη να πανηγυρίσει όταν τα αφεντικά της, της αναγνωρίσουν τις «προσπάθειες που κάνει» για να προωθήσει το φρικτό της έργο.
·                     Έχει όλους τους κρατικούς μηχανισμούς ταξικής καταπίεσης και επιβολής να ξεσαλώνουν ενάντια στον εχθρό - λαό: Δικαστήρια, ποικίλες δολοφονικές δυνάμεις κρατικής καταστολής, διοικητικός μηχανισμός. Και από κοντά τις συστημικές παρακρατικές φασιστικές συμμορίες (με πρώτη τη Χρυσή Αυγή) για να «ακονίσουν τις ξιφολόγχες» ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό, καλυπτόμενες πίσω από τις πλάτες του κράτους και της αστυνομίας.
Εκπαίδευση: Στο στόχαστρο η δημόσια δωρεάν παιδεία και τα δικαιώματα εκπαιδευτικών
Και σε μας τους εκπαιδευτικούς, γίνονται συνεχώς περικοπές μισθών, (και μέσα από την κατάργηση των υπολειμμάτων του 13ου και 14ου μισθού), μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων και του εφάπαξ, περικοπές των δαπανών για την υγεία. «Άταφος νεκρός» το δημόσιο σύστημα ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ στο όνομα της μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας καταργεί το δικαίωμα της δωρεάν περίθαλψης.
Η προοπτική των απολύσεων διαμορφώνει ασφυκτική πίεση στον κλάδο. Ταυτόχρονα, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πλέον όμηροι της διοίκησης και του αυταρχικού αστικού κράτους, αφού επικρέμεται πάνω από το κεφάλι τους η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης - αργίας, σε περίπτωση «πειθαρχικής ποινής».
Οι νέοι εκπαιδευτικοί  με τα 600 ευρώ μισθό και την παραμονή για χρόνια μακριά από την κατοικία τους, οδηγούνται σε εργασιακή και κοινωνική εξαθλίωση.
Οι δραματικές περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων και οι νέες  σαρωτικές συγχωνεύσεις σχολείων οδηγούν σε υπολειτουργία και διάλυση τη δημόσια δωρεάν παιδεία.
Και έρχεται και η αξιολόγηση που αποτελεί φίλτρο για να επιλεχθούν αυτοί που θα απολυθούν και φίλτρο μισθολογικής καθήλωσης. Και το σύστημα με τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων-τμημάτων και με την επερχόμενη αύξηση ωραρίου γνωρίζει καλά πώς θα εμφανίσει «υπεραριθμίες». Για τους εκπαιδευτικούς είναι ζωτικό να μην πάμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την μάχη ο καθένας μόνος του και με τις ατομικές του «δεξιότητες ή προσόντα», αλλά να γίνουμε όλοι μια γροθιά! Γιατί η κυβέρνηση εφαρμόζοντας το σχέδιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, κεφαλαίου για την εκπαίδευση κονιορτοποιεί δικαιώματα και κατακτήσεις, οδηγώντας τους εκπαιδευτικούς στον εργασιακό μεσαίωνα και τη δημόσια εκπαίδευση στην πλήρη κατεδάφιση.
Η «σκουριά» της συνδικαλιστικής ηγεσίας
Ο κρατικός, γραφειοκρατικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός βρίσκεται στον αντίποδα της ταξικής πάλης, αποτελεί το μακρύ χέρι και τον δούρειο ίππο της συγκυβέρνησης. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνδικαλιστικής, κυβερνητικής και κρατικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ των αποσπασματικών απεργιών, χωρίς κλιμάκωση και προοπτική σύγκρουσης.
Η πραγματική διάλυση με την ανοχή και ενοχή της συνδικαλιστικής ηγεσίας (ΟΛΜΕ) έχει φτάσει μέχρι τα πρωτοβάθμια σωματεία. Και σε αυτό, έχουν τις αντίστοιχες ευθύνες οι διοικήσεις των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Τα δύο τελευταία χρόνια αντιλαϊκής καταιγίδας, η ΕΛΜΕ Πειραιά δεν έχει καταφέρει να κάνει ούτε μία ουσιαστική συνέλευση. Μια κατάσταση για την οποία σοβαρή ευθύνη έχει και το ΠΑΜΕ που εγκλωβίζεται από την ίδια την πολιτική του γραμμή και συμβάλλει στο να εγκλωβίζεται και το ίδιο το σωματείο στην ουσιαστική αδράνεια. Που βροντοφωνάζει ταξικά, αλλά δεν έχει προτείνει ούτε μια φορά απεργιακή κλιμάκωση πέρα από την πρόταση της ΟΛΜΕ.
Η κατάρρευση των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ σε πολλές εκλογικές διαδικασίες και η αύξηση των ψήφων στην αριστερά μας ενθαρρύνει, αλλά δεν αλλάζει τον πραγματικό συσχετισμό αν αυτό δε σημαίνει περισσότερους συναδέλφους στις συνελεύσεις, στις κινητοποιήσεις, στις διαδικασίες του σωματείου ή σε άλλες διαδικασίες οργάνωσης του λαού. Η απομάκρυνση από το σωματείο και τη συλλογική δράση διαμορφώνει ένα πολύ βαρύ και θλιβερό κλίμα στους συναδέλφους. Που μπορεί να γίνει ακόμα πιο απελπισμένο σε ένα περιβάλλον διοικητικής τρομοκρατίας και απειλών για απολύσεις και αξιολόγηση.

Η δική μας ελπίδα και προοπτική
-                      Στη συμμετοχή μας στους αγώνες, στην οργάνωσή μας στο σωματείο μας. Να βάλουμε τέλος στην λογική της ανάθεσης!
-                      Στην ενότητά μας! Για μια διαφορετική-αντιθετική εναλλακτική απέναντι στον ζουρλομανδύα του χρέους, των μνημονίων, της Ε.Ε. Ότι υπάρχει άλλος δρόμος για να ζουν οι εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια, παιδεία, υγεία, δικαιώματα. Και ότι ένας τέτοιος δρόμος βρίσκεται σε σύγκρουση με το αντιδραστικό μόρφωμα της ΕΕ - ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και το αστικό πολιτικό και οικονομικό προσωπικό που φιγουράρει σε λίστες, ενώ κόπτεται ότι «σώζει τη χώρα».
Χρειαζόμαστε, παράλληλα, την αγωνιστική ταξική ενότητα, το συντονισμό των σωματείων και των εργαζομένων σε ένα μέτωπο αγώνα και ταξικής αλληλεγγύης. Με τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα, που θα συντονίζονται ενωτικά, αγωνιστικά και θα υπερβαίνουν αδιέξοδες διχαστικές πρακτικές του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Αγωνιζόμαστε για ένα λαϊκό κίνημα αντίστασης - ανατροπής και για έναν διαφορετικό συνδικαλισμό. Με οργάνωση στη βάση και όχι διαχείριση στα ΔΣ. Ενάντια στη γραφειοκρατία και την ανάθεση. Σε κόντρα με τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πολιτικό και όχι συντεχνιακό. Ενάντια στη συνδιαχείριση και σε αυταπάτες συνεννόησης με τη διοίκηση με τους αιρετούς με τον τάδε «συνδικαλιστή». Αν δεν πράξουμε τώρα, αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες θα μοιραστούμε κοινές ήττες.
Πρέπει επίσης να τεθεί σε συζήτηση η ιδέα ότι μπορούν κάποια πρωτοβάθμια σωματεία να συντονίσουν αγωνιστικές δράσεις κάθε μορφής χωρίς να περιμένουν τι (δε) θα κάνουν οι ομοσπονδίες - ακόμα και αν δεν «προβλέπεται» από τα καταστατικά των Ομοσπονδιών! Η υποταγή στη συνδικαλιστική καταστατική «νομιμότητα» δρα παραλυτικά! Για να μπορέσει όμως να σπάσει η αιχμαλωσία από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι αναγκαίο και κρίσιμο να πέσουν δυνάμεις για το ζωντάνεμα του πρωτοβάθμιου σωματείου και των διαδικασιών του. Χωρίς αυτό λείπει η βάση συγκρότησης, χωρίς αυτό η υπόλοιπη συζήτηση είναι πολύ αδύναμη.
Οι δυσκολίες που συναντάει το κίνημα αντίστασης, παρέα με την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος έρχονται «λουκούμι» στην απογείωση των ιστορικά καταδικασμένων κοινοβουλευτικών αυταπατών,  των οποίων βασικός φορέας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει ... ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά, που θα ανατρέψει τα μνημόνια χωρίς να συγκρουστεί με την ιμπεριαλιστική ΕΕ. Σε αυτή την προσχώρηση στις κοινοβουλευτικές – εκλογικές αυταπάτες, σε αυτή την αναχώρηση από την ταξική πάλη πρέπει να μπει αποφασιστικά φραγμός από όσες δυνάμεις επιμένουν να διαβάζουν την ιστορία και να μαθαίνουν από αυτήν.    
ΤΩΡΑ, χωρίς καθυστέρηση, χωρίς αναμονή, πρέπει να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους αγώνες μας.
Άμεσα πρέπει να γίνουν γενικές συνελεύσεις στις ΕΛΜΕ και να αποφασίσουν ένα καλά οργανωμένο αγώνα διαρκείας, με πολυήμερες απεργίες και πολύμορφες κινητοποιήσεις, σε συντονισμό με όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους. Επίσης απαιτείται ο συντονισμός των ΕΛΜΕ πρώτα απ’ όλα του Λεκανοπεδίου, αλλά και των ΕΛΜΕ ανά περιφέρεια, για την απόφαση και υλοποίηση -με όλους τους πρόσφορους πολιτικοοργανωτικούς τρόπους- της παραπάνω κατεύθυνσης.
Είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παρακάμψουμε τη σύγκρουση με τον αντίπαλο και άρα κανένας τρόπος συνεννόησης μαζί του. Είναι η ώρα της κοινής δράσης και του συντονισμού για την οργάνωση των λαϊκών αντιστάσεων και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων στη ζωή. Αντιστάσεις που θα κάνουν όλο και πιο φανερό το τελικό καθήκον της αναμέτρησης με τα ξένα και ντόπια αφεντικά.
Μπορούμε να συνεργαστούμε μέσα στο σωματείο σε βασικούς άξονες και κατευθύνσεις:

1.Αντίσταση στην πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου -Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.  Έξω η Τρόικα και οι επίτροποι από την χώρα!
Ενάντια σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Καμία εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να ακουστεί πιο δυνατά ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΕΕ.
2. Δημιουργία μαζικού μετώπου Παιδείας – Υγείας – Εργασίας για την ανατροπή της πολιτικής Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ. Να μην περάσει καμία απόλυση, καμία εφεδρεία και κανένας εκβιασμός - Ή όλοι ή κανένας!  
3. Ανατροπή όλων των μνημονίων και των συνοδευτικών αντεργατικών, αντιασφαλιστικών νόμων. Να μην ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία σε κεφάλαιο και δανειστές! Ο λαός δε χρωστάει τίποτα στο κεφάλαιο!

4.Σταθερή μόνιμη δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί - Όχι  στην  άρση της μονιμότητας.

5. Πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες – κάτω τα χέρια από τα δημοκρατικά δικαιώματα – κάτω η κρατική τρομοκρατία – αγωνιστική αλληλεγγύη ενάντια στην κρατική και παρακρατική φασιστικοποίηση.
6. Όχι στο σχολείο των λίγων και εκλεκτών μαθητών, των φτωχών και τρομοκρατημένων εκπαιδευτικών.
Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση – Ενάντια σε συμπτύξεις και συγχωνεύσεις.
Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών. Ενάντια στην οικονομική ασφυξία των σχολείων. Έξω από τα σχολεία χορηγοί και ιδιώτες.
Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση και στην αυτοαξιολόγηση - κατηγοριοποίηση σχολείων - μαθητών –εκπαιδευτικών – ΟΧΙ στις απολύσεις! Δημοκρατία στα σχολεία. Κανείς αξιολογητής στην τάξη.

7. Να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά! Ενάντια σε λογικές συνδιαχείρισης και συνδιοίκησης - Καμία συνδιαλλαγή με τον αντίπαλο και το σάπιο κόσμο του.
Δημοκρατική λειτουργία της ΕΛΜΕ που να εξασφαλίζει τηn ενίσχυση της δημοκρατίας και της ενεργητικής συμμετοχής των συναδέλφων (ουσιαστικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων, Συγκρότηση Επιτροπών) - Οργανωτική ανασυγκρότηση της ΕΛΜΕ (Εκπρόσωποι σχολείων, περιφερειακές συσκέψεις κ.α.)
Συντονισμός με Συλλόγους Δασκάλων, Γονέων και τους φορείς της εκπαίδευσης και της κοινωνίας

Να επιστρέψουμε όλοι στα σωματεία μας – Να τα διεκδικήσουμε – να τα ζωντανέψουμε.
Να οργανώσουμε και να ενώσουμε τη δράση μας. Με ένα σύνθημα:
Ανατροπή αυτής της πολιτικής που τσακίζει δικαιώματα και θυσίες αιώνων.
Για μια ζωή με δικαιώματα στη δουλειά, στο εισόδημα, στη στέγαση, στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες

Παιδική παράσταση


ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
«Ο Δαχτυλάκης
και άλλοι μικροί ήρωες
σε μεγάλες περιπέτειες»
Ο μικροκαμωμένος Δαχτυλάκης μπλέκει σε περιπέτειες με πεινασμένους λύκους
και πονηρούς κλέφτες, μα τα καταφέρνει με όπλο το μυαλό του.

Την Κυριακή 16 Δεκέμβρη στις 5:00 το απόγευμα
το βιβλιο-καφέ 
«Εκτός των τειχών» (Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια)
και οι 
Παραμυθοκόρες (Βασιλεία Βαξεβάνη, Αντωνία Βέλλιου, Ιφιγένεια Κακριδώνη)
σας προσκαλούν σε μια παράσταση αφήγησης βασισμένη στην πρώτη έκδοση
της συλλογής παραμυθιών των αδερφών Γκριμ.
Μέσα από το ζωντανό, προφορικό λόγο, το ρυθμό, τη μουσική και την κίνηση
οι περιπέτειες των ηρώων ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια των παιδιών
και ένας ολόκληρος κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά τους.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ
Εκτός των τειχών
Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail:
 books@ektostonteixon.org
www.ektostonteixon.org

Επίθεση των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ


Tρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Για τα χθεσινά γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ

Ανακοίνωση- Καταγγελία
των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΣΟΕΕ

Καταγγέλλουμε την χτεσινή (Δευτέρα 10/12/12) επίθεση της κρατικής καταστολής στους μετανάστες μπροστά από την ΑΣΟΕΕ αλλά και την καταπάτηση του Ασύλου με την είσοδό τους στην σχολή, που δεν είναι άλλο παρά μέρος της ίδιας πολιτικής του συστήματος που φασιστικοποιεί την δημόσια ζωή, κλέβει τον κόπο των εργαζομένων και εξαθλιώνει την νεολαία και τον λαό συνολικότερα. Το γεγονός αυτό είναι κομμάτι των όσων εξελίσσονται στην ΑΣΟΕΕ εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Συγκεκριμένα, μια περαστική ισχυρίστηκε ότι οι μετανάστες αγριοκοίταξαν… τον σκύλο της (!) και ενώ τους απείλησε με σουγιαδάκι κάλεσε την αστυνομία. Έτσι οι δυνάμεις καταστολής, βρίσκοντας την τόσο… σοβαρή αφορμή προσπάθησαν να μπουν στο κτίριο, ρίχνοντας κρότου λάμψης και δακρυγόνα. Από όπου και απωθήθηκαν, για να μπουν μετά από τις πλαϊνές εισόδους και να φτάσουν ως τις γραμματείες της σχολής. 
Η συγκεκριμένη κατάσταση είναι γνωστή, αφού με δικαιολογία το παρεμπόριο, που το ίδιο το σύστημα εκτρέφει, οι δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ασφάλεια) σε συνεργασία με διάφορα φασιστοειδή, επιτίθενται στους μετανάστες γύρω από την ΑΣΟΕΕ και την Νομική, αλλά και στους φοιτητές. Τα περιστατικά περιλαμβάνουν καθημερινές επιθέσεις για μήνες ολόκληρους, στρατοπέδευση ΜΑΤ γύρω από την σχολή, άγρια βία κατά των μεταναστών, ρίψη δακρυγόνων και βομβίδων κρότου λάμψης, εισβολή ασφαλιτών με γκλοπ και χειροπέδες, όπως και ομάδες ΔΙΑΣ που πέρσι έφτασαν μέχρι το θυρωρείο της σχολής. Το σχέδιο τους αυτό σε καμία περίπτωση δεν έχει σταματήσει, όπως και άλλωστε φάνηκε. Ξεκάθαροι στόχοι τους είναι αφενός οι μετανάστες, τους οποίους το ίδιο το ιμπεριαλιστικό σύστημα δημιουργεί αιματοκυλώντας ολόκληρους λαούς στον βωμό των συμφερόντων του κεφαλαίου, για να τους χρησιμοποιήσει μετέπειτα σαν φτηνό και εύκολα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό (όπως έκανε και για το χτίσιμο όλων των «μεγάλων έργων»). Πλέον λόγω και της οικονομικής κατάστασης που έχει περιέλθει, τους στοχοποιεί, φορτώνοντάς τους όλα τα δεινά της δικιάς του κρίσης και γεμίζοντας τον κόσμο με ξενοφοβία, τον στρέφει μακριά από τον πραγματικό υπαίτιο της κατάστασης που ο λαός και η νεολαία βιώνουν. Αφετέρου χτυπάει το λαϊκό Άσυλο (που νομικά έχει ήδη καταργήσει) για να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους ζουν την αγριότητα της επίθεσης κατά των δικαιωμάτων μας, θέλοντας να καταστείλει οποιονδήποτε αγώνα της νεολαίας και συνολικά του λαού πριν καν αυτός ξεσπάσει.
Καλούμε τους φοιτητές να πάρουν θέση μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, τις Γενικές Συνελεύσεις και να αντισταθούν στην επίθεση του συστήματος, ανατρέποντας το μαύρο μέλλον που στήνεται στις πλάτες μας.
10/12/2012

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΛΜΕ ΑΤΤΙΚΗΣ
                   Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
·  Να μην περάσουν διαθεσιμότητες, προγραφές και απολύσεις
·  Να μην περάσει η αξιολόγηση, ο διοικητικός αυταρχισμός, η κρατική καταστολή και η φασίζουσα τρομοκρατία.
· Να μην περάσουν συγχωνεύσεις σχολείων και τμημάτων και το αντιπαιδαγωγικό και καταστροφικό νεόφτωχο σχολείο της αγοράς.
·   Nα μη γίνουν οι υποχρεωτικές μετακινήσεις και μετατάξεις.
Στο πλαίσιο του συντονισμού των ΕΛΜΕ της Αττικής καλούμε εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, νέους κι εργαζόμενους στο
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
Τρίτη 11 Δεκέμβρη,στις 13:00, στα Προπύλαια
(ρη στάση εργασίας διευκολυντική, 12μμ-2μμ & 2μμ-4μμ)
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ