Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Για την Αλίντα Δημητρίου

Αλίντα Δημητρίου,θα σε θυμόμαστε πάντα!!Μέσα από τις ιστορίες των γυναικών σου,μέσα από τα μάτια των γυναικών σου,έφθασε σε εμάς η πραγματική ιστορία μιας Ελλάδας που αγωνίστηκε ,που πάλεψε,και που έγραψε πραγματική ιστορία.Αυτή που οι "νικητές " αυτής της ταξικής πάλης πολύ σκόπιμα αποκρύπτουν.Οι γυναίκες σου Αλίντα,γυναίκες άλλης διάστασης,αληθινές καθημερινές γυναίκες,έγιναν ηρωίδες μέσα από τους αγώνες τους για λευτεριά,ανεξαρτησία,δικαιοσύνη,χωρίς να διεκδικούν ούτε σπιθαμή δόξας για τον εαυτό τους.Γιγάντισσες των αγώνων,απλές καθημερινές υπάρξεις του βίου.
Αλίντα ζεις μέσα στους αγώνες όλων των γυναικών του κόσμου!!!

Η Επιτροπή αγώνα μαζί με την Α' ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής παλεύει ενάντια στις διαθεσιμότητες και το κλείσιμο των τμημάτων των ΕΠΑΛ

Με εξορμήσεις σε Ελευσίνα και Ασπρόπυργο,σαν Επιτροπή αγώνα που βγήκε από τις δύο συσκέψεις που έγιναν τις προηγούμενες μέρες,μαζί με την ΕΛΜΕ , προσπαθήσαμε να κάνουμε τις πρώτες ενημερώσεις στην περιοχή για τη διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών και το πέταγμα των μαθητών εκτός σχολείου,μετά την απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει τους μισούς κλάδους της επαγγελματικής εκπαίδευσης .Ετσι καταργεί οριστικά ένα πού μεγάλο μέρος της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.Επιπλέον ,νομίζει ότι έτσι θα τελειώσει με τη σταθερή και μόνιμη εργασία,που είναι στους στόχους της.
Οι εξορμήσεις έγιναν της Πέμπτη 26-7-2013 το απόγευμα στην Πλατεία Ηρώων. Παρόντας ήταν και εκπρόσωπος των σχολικών φυλάκων,που θεωρούμε ότι ο αγώνας μας είναι κοινός.Μοιράστηκε υλικό σε όλα τα μαγαζιά της περιοχής και ανοίχτηκαν κουβέντες για τα γεγονότα με αρκετό κόσμο,κυρίως νεαρής ηλικίας που έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον να ενημερωθεί.
Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 27-7-2013,στις 5μμ μοιράστηκαν πάνω από 1500 προκηρύξεις στους διερχόμενους στα διόδια της Ελευσίνα Παρά την υπερβολική ζέστη,οι συνάδελφοι που πλαισίωσαν την ενημέρωση με επιμονή παρέμειναν στο χώρο και ενημέρωσαν.
Μετά ακολούθησε παρέμβαση στη πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στον Ασπρόπυργο,όπου μείναμε μέχρι αργά το βράδυ. Ήταν πολύ σημαντική η μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων στην παρέμβαση αυτή,που έδωσε και άλλη δυναμική στην απεύθυνση μας στον κόσμο.
Σε αντίθεση με όσα λέγονται απο διάφορες κατευθύνσεις,που είτε κυριαρχούνται απο λογικές ήττας είτε σκοπίμως θέλουν να σπείρουν την απογοήτευση στον κλάδο,ότι η κοινωνία είναι ενάντια μας,όπως συμβαίνει παντού πανελλαδικά αυτό το διάστημα,κανένας από όσους απευθυνθήκαμε δεν στάθηκε αρνητικά απέναντί μας.Αντιθέτως,εξέφρασαν την πεποίθηση ότι πρέπει να πορευτούμε στο δρόμο του αγώνα και θα τους έχουμε συμμάχους. Όπως κάθε κλάδος που μπήκε μπροστάρης στο δρόμο του αγώνα,έτσι και οι εκπαιδευτικοί ήδη απο την αρχή διαφαίνεται ότι έχουν πολλούς συμμάχους,πράγμα που πάντα φοβούνται  οι κυβερνώντες ,για αυτό κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να μας εμποδίσουν να βγούμε στον αγώνα και την απεργία.(βλ,επιστράτευση ,μάζεμα της απεργίας από την ΟΛΜΕ κλπ)
Κανένας συνάδελφος μας που μπήκε σε διαθεσιμότητα δεν είναι μόνος και δεν θα τον αφήσουμε μόνο. Όλοι μαζί από κοινού θα παλέψουμε να μην φύγει κανένας εργαζόμενος απο τα σχολεία ,κανένας μαθητής να μην μείνει εκτός σχολείου.
Οι αγώνες τώρα αρχίζουν!!!

Μαύρο στην ΕΡΤ -Μαυρο στην εκπαίδευση

Τετάρτη 31/7 στο προαύλιο της ΕΡΤ στην Αγ. Παρασκευή
ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ19:30  ανοιχτή συζήτηση :  ΜΑΥΡΟ ΣΤΗΝ  ΕΡΤ – ΜΑΥΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Η Εκπαίδευση στο ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ! Το δημόσιο σχολείο, καθηγητές και μαθητές αντιμέτωποι με την πολιτική των μνημονίων, των περικοπών, των ιδιωτικοποιήσεων, της επιστράτευσης, ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ. Οι προοπτικές και το εκπαιδευτικό σύστημα που οφείλουμε να διεκδικήσουμε. ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
 ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ ΘΕΜΗΣ  - Πρόεδρος ΔΣ ΟΛΜΕ
 ΦΑΤΟΥΡΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ - Εκπαιδευτικός στο 1ο Εσπ. ΕΠΑΛ Περιστερίου
 ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΓΙΩΤΑ - Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Ελευσίνας
 ΝΙΚΟΛΑΡΑ   ΜΑΧΗ   - Δημοσιογράφος ΕΡΤ
 ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ ΚΛΕΑΡΧΟΣ - ΔΣ ΣΕΦΚ
 
21.30 Προβολή Ντοκιμαντέρ: «ΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» της Ν.Γεωργιάδου: Η ταινία - ντοκουμέντο της καθηγήτριας Νίνας Γεωργιάδου ξετυλίγει το κουβάρι των αγώνων της ζωντανής εκπαίδευσης για ένα σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι τις μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις και το απεργιακό φθινόπωρο του 2006. Πρόκειται για 5 εξαιρετικά ντοκυμαντέρ για την ιστορία της εκπαίδευσης στη χώρα μας, συνολικής διάρκειας 50΄.
Ακολουθεί Συναυλία με συγκροτήματα από το Schoolwave ένα από τα μεγαλύτερα μαθητικά-φοιτητικά φεστιβάλ της Ευρώπης:
-         «Indieatoms»
-         «Eye Level»
-         «Rackaments

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ




 Λύκειο για λίγους - Κατάρτιση και μαθητεία για τους πολλούς

 Οβιδιακές αλλαγές στο χώρο της Β/βάθμιας Εκπαίδευσης (Γενικά Λύκεια – ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ) επιχειρεί το Υπουργείο Παιδείας  με στόχο την οργανωτική αναδιάρθρωση της μεταγυμνασιακής εκπαίδευσης, την ανακατανομή του μαθητικού πληθυσμού και την στροφή από την εκπαίδευση στην κατάρτιση.
 Όλα τα στοιχεία αλλά και οι ίδιες οι διακηρύξεις  του Υπουργείου παιδείας φανερώνουν ότι επιλέγεται ένα εξεταστικοκεντρικό Λύκειο για λίγους, ένα Τεχνικό Λύκειο με καθολική εφαρμογή του θεσμού της μαθητείας και μεταγυμνασιακές σχολές κατάρτισης (ΙΕΚ) που θα στοχεύουν προοπτικά να απορροφήσουν ένα μέρος του μαθητικού πληθυσμού μετά το τέλος της 9χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
Το νήμα που διαπερνά τις νέες ρυθμίσεις στη μεταγυμνασιακή εκπαίδευση είναι η έμφαση στις εξεταστικές δοκιμασίες στο Γενικό Λύκειο και το στένεμα των διόδων, η μαθητεία στο Τεχνικό Λύκειο, η απλήρωτη εργασία μέσα από μορφές «πρακτικής άσκησης» και η  εναλλαγή από την απασχόληση στην ανεργία μέσα από τα λεγόμενα προγράμματα  απασχόλησης ορισμένου χρόνου τα οποία ουσιαστικά και τυπικά προσφέρουν δωρεάν εργατικό δυναμικό στους εργοδότες. 
Αλλά ας δούμε τα πράγματα με μια σειρά για να κατανοήσουμε τους σχεδιασμούς του Υπουργείου παιδείας.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΓΥΜΝΑΣΙΑ-ΛΥΚΕΙΑ- ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ)

ΔΗΜΟΣΙΑ
ΙΔΙΩΤΙΚΑ
ΣΥΝΟΛΟ
ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ
307.707
16.729
324.436
ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΕΝΙΚΩΝ – ΕΝΙΑΙΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ
234.084
14.839
248.923
ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΕΠΑΛ)
89.762
355
90.117
ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ (ΕΠΑΣ) – ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
15.142
198
15.340
ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ (ΕΠΑΣ) – ΟΑΕΔ
12.333
-
12.333
Πηγή: Έρευνα του Χρήστου Κάτσικα με βάση στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, Ιούλιος  2013 (τα στοιχεία αφορούν στο σχολικό έτος 2011/12)


Γενικό Λύκειο για λιγότερους
Το Υπουργείο Παιδείας επιλέγει ένα Γενικό Λύκειο με περισσότερες και καθοριστικότερες εξετάσεις.  Αυτές φαίνεται να αποτελούν το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» και τη «γραμματική» του και πριμοδοτεί, χωρίς να το δηλώνει, την παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου. Οι λόγοι και οι αιτίες ενός τέτοιου προσανατολισμού δεν κρύβονται. Είναι το κλείσιμο των «διόδων» για το πιο αδύναμο κοινωνικά και οικονομικά τμήμα του μαθητικού πληθυσμού, η ρύθμιση των ροών και η προώθηση στην κατάρτιση ή και στην έξοδο από τις σπουδές. Η νέα «εκπαιδευτική ηθική»; Ή έχει κανείς «τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες» να σπουδάσει με στόχο ένα επιστημονικό επάγγελμα ή δεν τις έχει οπότε δε χρειάζεται «να προχωρήσει στα γράμματα». Έτσι η μέχρι σήμερα υποεκπαίδευση θα μεταμορφωθεί , όχι πολύ αργά, σε μεθοδευμένη στροφή ενός τμήματος του μαθητικού πληθυσμού στην κατάρτιση ή σε επίσημη και μαζική αποφοίτηση.
Η μείωση του μαθητικού πληθυσμού των Γενικών Λυκείων συνδέεται με την προοπτική δραστικής μείωσης των εισακτέων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Το Υπουργείο Παιδείας «υφαίνει» μεθοδικά σε τρεις μεθοδεύσεις για να πετύχει το σκοπό του. Η πρώτη μεθόδευση αφορά στην παραπέρα συρρίκνωση της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τη συγχώνευση ή και το κλείσιμο και άλλων τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Η δεύτερη μεθόδευση αφορά στη μείωση του αριθμού των εισακτέων. Η Τρίτη μεθόδευση αφορά στην επαναφορά μιας μορφής της βάσης του 10 η οποία, με τους «κατάλληλους» ελιγμούς στο βαθμό δυσκολίας των θεμάτων μπορεί να κόψει την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση χιλιάδων υποψηφίων.
Αλλαγές σε Επαγγελματικά Λύκεια, Επαγγελματικές Σχολές και ΙΕΚ
Παράλληλα τις επόμενες μέρες το Υπουργείο Παιδείας φέρνει στη Βουλή το σχέδιο για το νέο Τεχνικό Λύκειο. Στο non paper που έδωσε στη δημοσιότητα, μετά την απόφαση του να θέσει σε διαθεσιμότητα- απόλυση σε μια νύκτα 2.000 καθηγητές με τη μέθοδο της κατάργησης των αντίστοιχων ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ- ΕΠΑΣ αναφέρει : «Σχεδιάζουμε μια Τεχνική Εκπαίδευση που στοχεύει στο να προσφέρει Ειδικότητες Επαγγελμάτων, που καλύπτουν τις επιλογές των μαθητών και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, και όχι τους κλάδους και τις ειδικότητες μονίμων καθηγητών, οι οποίοι διαμέσου ενός στρεβλού και νοθευμένου πλαισίου, «βρέθηκαν» να στελεχώνουν τα Επαγγελματικά Λύκεια και τις Επαγγελματικές Σχολές». Ξαφνικά, λοιπόν, μαθαίνουμε ότι τους νόμους για την εκπαίδευση και τις ειδικότητες ή τα μαθήματα που διδάσκονται οι μαθητές τα αποφασίζουν κατά σχολείο οι εκπαιδευτικοί κι όχι οι εκάστοτε υπουργοί. Η εκπαιδευτικός Γεωργία Θάνου επισημαίνει ότι μόνο τα τελευταία 13 χρόνια έχουν ψηφιστεί 2 νόμοι για στην τεχνική εκπαίδευση και ετοιμάζεται τρίτος χωρίς κανείς απ’ τις κυβερνήσεις να μπορεί να απαντήσει στο γιατί απέτυχαν οι προηγούμενοι. Ο νόμος 2640/98που ίδρυσε τα ΤΕΕ και ο νόμος 3475/2066 που ίδρυσε τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Όλες οι εισηγητικές εκθέσεις αλλά και οι νόμοι 2640/98 και 3475/2006 όριζαν ότι οι ειδικότητες καθορίζονται με βάση τις ανάγκες της αγοράς εργασίας του νομού. Με ποια στοιχεία θα οριστούν οι νέες ειδικότητες; Και ποια είναι η αγορά εργασίας σε μια χώρα που ο παραγωγικός ιστός διαλύεται μέρα με τη μέρα εξ’ αιτίας του εξαρτημένου χαρακτήρα της οικονομίας; Ποιοι παράγοντες προσδιορίζουν τις ανάγκες αυτές;
Ωστόσο όσα πέπλα συσκότισης και να επιχειρούνται το Υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να κρύψει τα πραγματικά του σχέδια. Προωθούμε «ένα νέο Τεχνικό Λύκειο που θα παρέχει, θα μεταδίδει, θα εφοδιάζει τους σπουδαστές του με τις απαιτούμενες τεχνικές και επαγγελματικές γνώσεις και δεξιότητες, με καθολική εφαρμογή του θεσμού της μαθητείας» ανακοινώνει ο κ. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος στην τοποθέτησή του στη Βουλή (17/7) στη συζήτηση για το  πολυνομοσχέδιο. Την ίδια μέρα ο Υφυπουργός Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου στις 17/7 στην ομιλία του  τονίζει ότι «Το Υπουργείο Παιδείας έχει προαναγγείλει ότι το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση περιλαμβάνει ένα γενικό λύκειο και ένα τύπο τεχνικού λυκείου, στο οποίο εφαρμόζεται καθολικά για όλους τους μαθητές ο θεσμός της μαθητείας, δηλαδή της πρακτικής άσκησης στην επιχείρηση».
Είναι φανερό λοιπόν ότι κέντρο βάρους στο νέο Τεχνικό Λύκειο αποτελεί η μαθητεία, δηλαδή με βάση το λεγόμενο «δυαδικό σύστημα» η εκπαίδευση δεν γίνεται μόνο στο σχολείο αλλά και στο χώρο εργασίας, δηλαδή στις επιχειρήσεις. Έτσι ο σκοπός της επαγγελματικής εκπαίδευσης δεν είναι η ολόπλευρη γνώση μιας τέχνης, αλλά η εκπαίδευση πάνω σε μια συγκεκριμένη θέση εργασίας. Οι νέοι που εργάζονται αμείβονται στα πλαίσια της μαθητείας με μισθούς - φιλοδωρήματα, ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται η φθηνή εργασία και καταρτίζεται το αυριανό εργατικό δυναμικό – λάστιχο που θα εναλλάσσεται απ’ την απασχόληση στην ανεργία μέσα απ’ τα προγράμματα «απασχόλησης» που παραχωρούν δωρεάν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα στους εργοδότες κάτω από τον τίτλο της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης.
Την ίδια ώρα πριμοδοτείται το υπάρχον σύστημα κατάρτισης (ΙΕΚ, ΚΕΚ κλπ) με τη στρατολόγηση χιλιάδων μαθητών αποφοίτων Γυμνασίου. Για πρώτη φορά από την Συνταγματική κατοχύρωση της 9χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης πριν 30 περίπου χρόνια, ωθούνται 15χρονοι μαθητές να εγκαταλείψουν τις σπουδές στο Λύκειο και να ενταχθούν στον αστερισμό της πρόωρης κατάρτισης, που εκτός των άλλων έχει και δίδακτρα τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Και όσο κι αν ο Υπουργός Παιδείας εξαγγέλλει επιδότηση των διδάκτρων για όλους τους σπουδαστές των δημοσίων ΙΕΚ, από το Σεπτέμβρη του 2013 και έως το 2020, μέσω των Ευρωπαϊκών επιδοτήσεων είναι γνωστό ότι το πρόγραμμα της επιδότησης έχει ημερομηνία λήξης το 2015.
Κάτι τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό. Στο νόμο για τη δια βίου εκπαίδευση αντιστοιχίζεται  η τυπική με την μη τυπική και την άτυπη εκπαίδευση. Ανοίγει έτσι ο δρόμος να αποκτήσει κάποιος τα διάφορα πτυχία επιπέδου 2 και 3 κατ’ αρχήν και μέσα από άλλα μονοπάτια πέρα από τη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση. Με λίγα λόγια ωθούνται χιλιάδες νέοι στο κυνήγι σεμιναρίων ή πρακτικής εργασίας άνευ πληρωμής, προκειμένου να μαζέψουν πιστωτικές μονάδες, αντί να σπουδάσουν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

«Μάθε το πόστο σου!»
Οι νέες ρυθμίσεις στο χώρο της εκπαίδευσης που στοχεύουν στην έξοδο των φτωχών από τα σχολεία, στην αναδιάρθρωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και στην ιδιωτικοποίηση του δημοσίου, σχετίζεται σαφώς με την πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας και της υποτέλειας που έχει οδηγήσει σε περιθωριοποίηση μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού.
Είναι φανερό ότι σ΄ όλες τις περιπτώσεις, πάντα στο πνεύμα των νέων ρυθμίσεων, επιστρατεύεται, βέβαια, η γλώσσα της «κρίσης» του σχολείου, η «πτώση του επιπέδου σπουδών», η «αναντιστοιχία πτυχίου και αγοράς εργασίας», η «σχολική αποτυχία», η «αδιαφορία των μαθητών» κ.λπ., έτσι ώστε μέσα από υπεραπλουστεύσεις να «λιπανθούν» στο «έδαφος» της κοινής γνώμης, ως αναγκαίες και επείγουσες οι επιλογές εκείνες που η υλοποίησή τους δεν αποτελεί παρά μεθόδευση αυτών που διακαώς επιθυμούν να ξεφύγουν από τον κατάλογο των υπευθύνων της κρίσης.
Η έννοια «αγορά» αποτελεί το κεντρικό στοιχείο του νέου σχεδιασμού που επιχειρείται από το Υπουργείο Παιδείας και είναι από αυτή την άποψη το «κλειδί» για να κατανοήσουμε το είδος της εκπαίδευσης, την ποιότητα των σχέσεών της με την κοινωνία και το νέο περιεχόμενό της. Η αγοραία παιδεία αφαιρεί από το λεξιλόγιό της ακόμη και την τυπική ισότητα των προηγούμενων χρόνων στις εκπαιδευτικές ευκαιρίες. Τώρα φέρνει πιο κοντά την ατομική βούληση στον κοινωνικό προσδιορισμό, με στόχο η κοινωνική κατανομή μέσω του σχολείου να ανταποκρίνεται στις διαγραφόμενες προοπτικές μιας κοινωνίας με κατεστραμμένη παραγωγική βάση, διογκωμένη ανεργία, υποαπασχόληση, μαύρη εργασία για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Προφανώς, πάνω από όλα ισχύουν τα λόγια που ακούστηκαν κάμποσα χρόνια πριν στην αγγλική Βουλή από το στόμα συντηρητικού βουλευτή και «συμπύκνωναν» τις οδηγίες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ : «Εάν έχουμε έναν ανώτερο και εκπαιδευμένο αλλά άνεργο πληθυσμό ίσως αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερες κοινωνικές συγκρούσεις. Υπάρχει ανάγκη να αντιστοιχήσουμε ξανά την κοινωνική θέση και το εκπαιδευτικό επίπεδο. Επιτέλους οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν τη θέση τους στην κοινωνία»!


Χρήστος Κάτσικας, 
μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου - Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Καλλιθέας- Νέας Σμύρνης - Μοσχάτου

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Τεχνολογικό Λύκειο





α. Ειδικότητες: Κατάργηση όλων σχεδόν των ειδικοτήτων του σημερινού ΕΠΑΛ, που θα περιορισθούν σε 8 έως 10. Μεγάλος χαμένος τα παραϊατρικά επαγγέλματα που θα διδάσκονται πλέον στις εσωτερικές σχολές των μεγάλων κρατικών νοσοκομείων. 

β. Α΄ Τάξη: Καταργείται κάθε μάθημα επαγγελματικής και τεχνολογικής κατεύθυνση, εκτός από ένα για την οικονομική επιστήμη. Το πρόγραμμα σπουδών θα είναι ταυτόσημο με την αντίστοιχη τάξη του Γενικού Λυκείου, τόσο σε μαθήματα, όσο και σε ώρες διδασκαλίας.
 

γ. Β΄ Τάξη: Ίδιο πρόγραμμα σπουδών και μαθήματα με την Β΄ Τάξη του Γενικού Λυκείου, εκτός από δύο - τέσσερα μαθήματα «τεχνολογικού και επαγγελματικού περιεχομένου» που θα διδάσκονται μία έως δύο διδακτικές ώρες την εβδομάδα. Η διδασκαλία τους θα είναι μόνο θεωρητική και η δομή τους θα έχει σχέση περισσότερο με το μάθημα της «Τεχνολογίας» που διδάσκονταν στο Γυμνάσιο και στην Α΄ Τάξη των ΕΠΑΛ, παρά με την έως μορφή των τεχνολογικών μαθημάτων του. Η αιτιολογία της εισαγωγής αυτών των μαθημάτων είναι ότι «θα δώσουν στους μαθητές τις γνώσεις και τα κριτήρια για να επιλέξουν Τεχνολογικό ή Επαγγελματικό κλάδο στη Γ΄ Τάξη. Δεν προβλέπονται εργαστήρια (εκτός αν αλλάξει κάτι) για την διδασκαλία αυτών των μαθημάτων. 

δ. Γ΄ Τάξη: Προβλέπονται τρεις ή τέσσερεις τομείς με 8 έως 10 ειδικότητες συνολικά όλοι, που οι μαθητές θα καλούνται να επιλέξουν με την εγγραφή τους σ’ αυτή την τάξη. Σε κάθε ειδικότητα θα διδάσκονται 3 έως 4 μαθήματα τεχνολογικού ή επαγγελματικού περιεχομένου, τα οποία και θα αποτελούν τα μαθήματα εξέτασης για την εισαγωγή στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Σε ότι αφορά αν θα διδάσκονται μόνο θεωρητικά ή θα υπάρχει και εργαστηριακή τους διδασκαλία κατά τα πρότυπα των μεικτών μαθημάτων των ΕΠΑΛ, δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες. Υπάρχει πρόταση να εφαρμοσθεί ο θεσμός της Μαθητείας σε αντικατάσταση της εργαστηριακής διδασκαλίας, αλλά προς το παρόν υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες προσαρμογής του θεσμού στους μαθητές της Γ΄ Τάξης του Τεχνολογικού Λυκείου. 

ε. Επαγγελματικά Δικαιώματα αποφοίτων Τεχνολογικού Λυκείου: Δεν υπάρχει πρόβλεψη χορήγησης επαγγελματικών δικαιωμάτων στους απόφοιτους Τεχνολογικού Λυκείου. Σε ότι αφορά την ισοτιμία τους με αυτούς του Γενικού Λυκείου στις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ, προβλέπεται η δημιουργία ειδικών τάξεων στις οποίες θα ακολουθείται το ίδιο πρόγραμμα σπουδών με αυτό της Γ΄ Τάξης του Γενικού Λυκείου. 
Οι μαθητές που θα παρακολουθήσουν το κανονικό πρόγραμμα της Γ΄ Τάξης του Τεχνολογικού Λυκείου θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις ειδικές εξετάσεις για τα Α-ΤΕΙ και εγγραφής σε ετήσιο πρόγραμμα των ΙΕΚ. 

στ. Εκπαιδευτικοί Τεχνολογικού Λυκείου: Θα παραμείνουν σ’ αυτό, μετά από αξιολόγηση, οι εκπαιδευτικοί με πτυχίο ανωτάτων σχολών (ΠΕ) με προτεραιότητα επιλογής όσους έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους και επιμορφώσεις του ΙΝΕΠ της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί, είτε θα μεταταγούν υποχρεωτικά στα ΙΕΚ, είτε θα τεθούν σε διαθεσιμότητα. Συνολικά προβλέπεται ότι θα αποχωρήσουν από την επαγγελματική εκπαίδευση, είτε με αναγκαστική μετάταξη σε άλλα υπουργεία και υπηρεσίες, είτε με διαθεσιμότητα, είτε με «μπόνους» συνταξιοδότησης, περισσότεροι από 25.000 εκπαιδευτικοί έως το τέλος του 2014. 

Η ΕΠΑΣ
Καταργούνται. Οι ειδικότητές τους  ή αρκετές από αυτές θα διδάσκονται στις σχολές του ΟΕΔ που επανέρχονται στην βαθμίδα της Κατάρτισης, όπως ήταν πριν την μετατροπή τους σε ΕΠΑΣ, και στο σύστημα δυαδικής  ή εναλλασσόμενης Εκπαίδευσης και Κατάρτισης σε συνδυασμό με Μαθητεία (θα ονομασθούν Σχολές Μαθητείας ΟΑΕΔ). 

Τα ΙΕΚ
Παραμένουν στην δικαιοδοσία του Υπουργείου Παιδείας για άλλα δύο χρόνια. Θα περάσουν στις Περιφέρειες και τους Δήμους, μόλις βρεθεί τρόπος χρηματοδότησης τους από τα Κοινωνικά Ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απευθείας σ’ αυτούς (Δράση «Δια βίου Μάθηση του Ανθρώπινου Δυναμικού»). Στην περίπτωση αυτή, όσοι  θα υπηρετούν στα ΙΕΚ, θα θεωρηθούν αυτόματα υπάλληλοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς τα προνόμια της εκπαιδευτικής ιδιότητας που θα την χάσουν. 
Στο σχέδιο νόμου, που, παρά τις αντίθετες βεβαιώσεις ότι έχει ολοκληρωθεί,  γίνονται ακόμη προσθοαφαιρέσεις και αλλαγές διατάξεων, υπάρχει ρητή πρόβλεψη αναγκαστικών μεταθέσεων, κατά τα πρότυπα της Σιβιτανιδείου Σχολής, όλων των εκπαιδευτικών της Επαγγελματικής εκπαίδευσης που θα κριθούν υπεράριθμοι μετά την θεσμοθέτηση του Τεχνολογικού Λυκείου. Όσοι «περισσέψουν», πλεονάσουν κατά την εκπαιδευτική ορολογία,  θα τεθούν σε διαθεσιμότητα και οι οργανικές τους θέσεις θα καταργηθούν. 

Προγράμματα κατάρτισης των ΙΕΚ: Δεν είναι γνωστό, αν ο Υπουργός έχει «λάθος» ενημέρωση ή το κάνει για επικοινωνιακούς λόγους και μιλά διαρκώς για την θεσμοθέτηση νέων κύκλων σπουδών για μαθητές Γυμνασίου, αλλά το σωστό είναι ότι αυτά είναι ήδη θεσμοθετημένα από το 2006. Βέβαια αφορούν τα ΙΕΚ του ΟΑΕΔ, αλλά  η νομοθέτησή τους είναι πραγματικότητα. 
Πρόβλημα επίσης θα υπάρξει με τις ειδικότητες κατάρτισης  των ΙΕΚ που δεν είναι σταθερές, αλλά κυλιόμενης εφαρμογής, δηλαδή κάθε εξάμηνο ορίζονται και διαφορετικές. Για τον λόγο αυτό δεν μπορούν να καλυφθούν όλες οι ειδικότητες των ΕΠΑΣ – ΕΠΑΛ που καταργούνται, όπως είπε με πολύ έμφαση ο κ. Υπουργός στη Βουλή προκειμένου να υπερκεράσει τις αντιδράσεις των Βουλευτών της δικομματικής Κυβέρνησης. 
Ένα δεύτερο, αλλά σημαντικό πρόβλημα που δεν έχει ακόμη απάντηση, στο υπό τελική διαμόρφωση σχέδιο νόμου, είναι το πώς θα εφαρμοσθεί η Μαθητεία στα ΙΕΚ (κατά την διάρκεια της κατάρτισης των μαθητών ή μετά την αποφοίτησή τους;). 

Ανώτερη Τεχνική Εκπαίδευση & ΙΕΚ: Παρά τις αντίθετες διακηρύξεις του κ. Αρβανιτόπουλου, στη Βουλή των Ελλήνων μάλιστα, ότι με το σχέδιο νόμου για το Τεχνολογικό Λύκειο, τα ΙΕΚ  γίνονται «Ανώτερη Τεχνική Εκπαίδευση», αυτό πρακτικά δεν είναι δυνατό, αφού χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν «Σύστημα Δια Βίου Κατάρτισης» και δεν είναι ενταγμένα σε κανένα επίσημο σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης, ούτε στην Ελλάδα, ούτε σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Οι προθέσεις του Υπουργείου Παιδείας φαίνονται και από το γεγονός ότι ενώ με το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε στις 17 Ιουλίου καταργήθηκαν τα ΕΠΑΛ και οι ΕΠΑΣ, δεν έχει υπάρξει έως σήμερα καμία ενέργεια ή δράση και γενικά καμία προετοιμασία από τις υπηρεσίες του για τον καθορισμό των ειδικοτήτων και τα προγράμματα σπουδών που θα λειτουργήσουν, υποτίθεται, από το Σεπτέμβριο. 

Τα ΣΕΚ
Για τα ΣΕΚ, οι πληροφορίες δεν είναι επαρκείς και αναφέρονται δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι αυτά θα ενσωματωθούν στα ΙΕΚ και η δεύτερη στα Τεχνολογικά Λύκεια που θα ιδρυθούν. Σε κάθε περίπτωση θα πάψουν να είναι αυτοδύναμες και ανεξάρτητες σχολικές μονάδες. 

Συγχωνεύσεις – Καταργήσεις σχολικών μονάδων Επαγγελματικής 
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει έως σήμερα γνωστά, το νομοσχέδιο για το Τεχνολογικό Λύκειο θα προβλέπει είτε άμεσα, είτε έμμεσα (με υπουργική απόφαση) ένα πολύ μεγάλο αριθμό συγχωνεύσεων – καταργήσεων ΕΠΑΛ (οι ΕΠΑΣ καταργούνται). Ενδεικτικά στη Γ΄ Αθήνας καταργούνται – συγχωνεύονται τα Εσπερινά ΕΠΑΛ Αγίων Αναργύρων, 1ο & 2ο Εσπ. ΕΠΑΛ Περιστερίου σε ένα με έδρα αυτή που σήμερα λειτουργεί  το 1ο Εσπ. ΕΠΑΛ. Συγχωνεύονται σε ένα (1) τα δύο ημερήσια ΕΠΑΛ του Αιγάλεω, όπως και τα δύο του Ιλίου. Αναλογικά το ίδιο θα συμβεί σε κάθε δήμο και πόλη που λειτουργούν περισσότερα του ενός ΕΠΑΛ. 

Το τι ακριβώς θα γίνει στο τέλος, θα δημοσιοποιηθεί σε λίγες ημέρες με την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι δεν είναι αυτοσκοπός του κ. Υπουργού η αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στη χώρα μας, αλλά η δημιουργία δεξαμενής υπαλλήλων προς διαθεσιμότητα και τελικά απόλυση. Η αδυναμία του να βάλει σε τάξη τα πράγματα στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που πορεύεται ανεξέλεγκτη, τον έκανε να στραφεί στην δευτεροβάθμια και δει στην Επαγγελματική ποντάροντας στην ελιτίστικη συμπεριφορά της ΟΛΜΕ που κυριαρχείτε από εκπαιδευτικούς Γενικής Εκπαίδευσης. 

Όσο για τα αποτελέσματα της «μεταρρύθμισης» του κ. Αρβανιτόπουλου θα φανούν σε δύο με τρία περίπου χρόνια. Κατά σύμπτωση την ίδια περίοδο θα υπάρξουν Γενικές εκλογές, αν όλα πάνε καλά στη δικομματική Κυβέρνηση.  
Ίσως ο κ. Αρβανιτόπουλος θα έπρεπε από τώρα να ανοίγει διαύλους προς την Λέσχη Bildeberg, όπως η κ. Διαμαντοπούλου, γιατί πιθανόν θα του χρειασθούν προκειμένου να παραμείνει στις παρυφές, έστω, της πολιτικής… 

Σε αναμονή λοιπόν…. και ο καθένας ας πάρει αυτό που του αξίζει...


Τα μελλούμενα μόνο ένα «σαμάνος» μπορεί να τα πει και οι Έλληνες το μόνο που είχαν ήταν η Πυθία…

Από τον συνάδελφο Α.Μ.




Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Ηρθε το τέλος; Ή η αρχή ενός μεγάλου αγώνα;

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
Ηρθε το τέλος;  Ή η αρχή ενός μεγάλου αγώνα;
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ: Ολοι οι συνάδελφοι μόνιμοι και αναπληρωτές – Ολοι οι μαθητές πίσω στα σχολεία!
Τι συντελέστηκε
Μέσω του πολυνομοσχεδίου που ψήφισαν , κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ έχουν τριπλό στόχο:
·         Να συντρίψουν το δικαίωμα της μόνιμης και σταθερής δουλειάς.
·         Να διαλύσουν οποιαδήποτε δομή που είχε έστω και ψήγματα δωρεάν κοινωνικών παροχών: παιδεία – υγεία – δημοτικές υπηρεσίες.
·         Να κάνουν δώρο σε ιδιώτες τμήματα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης.
Από την άλλη, το πέταγμα εκπαιδευτικών στην ανεργία πάει παράλληλα πια με το πέταγμα μαθητών έξω από το δημόσιο σχολείο. Οι μαζικοί τομείς που κλείνουν διώχνουν χιλιάδες μαθητές έξω από τη δημόσια εκπαίδευση όχι μόνο μακροπρόθεσμα αλλά και βραχυπρόθεσμα.
Τι έρχεται
Η επιτυχία του συστήματος να χτυπήσει τη μονιμότητα στο δημόσιο ανοίγει την όρεξη του, ώστε –στη βάση του συσχετισμού- να διαλύσει πλήρως οποιαδήποτε έννοια μόνιμης και σταθερής εργασίας. Τα νούμερα που κυκλοφορούν για το μέλλον μπορεί και να ξεπεραστούν αν δεν παρέμβει ο λαϊκός παράγοντας. Το ενδεχόμενο της δημιουργίας νέων λιστών απολύσεων ακόμα και μέσα στον Αύγουστο δεν είναι καθόλου απίθανο. Ετσι και αλλιώς ο «κουβάς» ολοένα και γεμίζει: καθηγητές και δάσκαλοι με ψυχολογικά προβλήματα (που σύμφωνα με τη ναζιστική λογική του συστήματος πρέπει πεταχτούν στον καιάδα), πληροφορικής, ξένων γλωσσών, γυμναστές, υπεράριθμοι όλων των ειδικοτήτων που έχουν προκύψει από τις συμπτύξεις τμημάτων, από τα κλεισίματα τομέων και από τις συγχωνεύσεις σχολείων και στους οποίους μπορεί να προστεθούν νέοι «υποψήφιοι» από τις αλλαγές που θα φέρει το «νέο» γενικό και τεχνολογικό λύκειο.
Γιατί η απάντηση του κινήματος ήταν κάτω από τις απαιτήσεις
Κάποιες σοβαρές προσπάθειες που έγιναν περιορίστηκαν σε περιοχές της περιφέρειας. Ακόμα και στο πανελλαδικό συλλαλητήριο που έγινε στις 17 Ιούλη, η συμμετοχή εκπαιδευτικών από τα άλλα μέρη της χώρας ήταν πολύ πιο μαζική αν και η διαδήλωση γινόταν στην Αθήνα. Τα θετικά στοιχεία κίνησης πάντως δεν αναιρούν η γενική εικόνα που ήταν εικόνα απάντησης μικρής μαζικότητας και αποφασιστικότητας αλλά και κακής ψυχολογίας. Οι βασικές αιτίες για την κατάσταση αυτή θεωρούμε ότι είναι τρεις (με τη σειρά που αναφέρουμε):
·         Η διάλυση που έχει επέλθει από τη χρόνια κυριαρχία συστημικών και ρεφορμιστικών απόψεων, το για δεκαετίες αδυνάτισμα της λογικής του αγώνα και η αντικατάσταση του από παζάρια και αυταπάτες.
·         Το φιάσκο της προσπάθειας απεργίας του Μάη, που αποδεικνύει με τραγικό τρόπο ότι όταν ο αντίπαλος σού κάνει πόλεμο και εσύ δεν προσέρχεσαι, ο αντίπαλος δεν τον αναβάλλει αλλά τον δίνει με μεγαλύτερη ένταση.
·         Η περίοδος του καλοκαιριού που συνδυασμένη με το πρώτο σημείο (και μόνο έτσι) διαμορφώνει όρους αδυναμίας απάντησης.
Τι κάνουμε
Η γραμμή από εδώ και πέρα είναι μια και μόνη: Δεν υπάρχει βήμα πίσω! Ενας είναι ο στόχος: συνελεύσεις τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη που θα αποφασίσουν να κλείσουν τα σχολεία και να αρχίσει ένας μεγάλος και παρατεταμένος απεργιακός αγώνας με απαίτηση να ανατραπεί το Πολυνομοσχέδιο, να επαναπροσληφθούν ΟΛΟΙ οι απολυμένοι συνάδελφοι (μόνιμοι και αναπληρωτές) και να επιστρέψουν όλοι οι μαθητές στα σχολεία!
Το ενδιάμεσο διάστημα πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε για εξορμήσεις, για ενημερώσεις των τοπικών κοινωνιών, για επαφές με γονείς και μαθητές. Ταυτόχρονα, τώρα που ανοίγει και η σφαγή στον Τομέα της Υγείας (απολύσεις και κλεισίματα νοσοκομείων) πρέπει να συντονίσουμε τα βήματά μας με αυτούς τους εργαζόμενους.
Υπάρχει η ανάγκη ανοίγματος του αγώνα στον κόσμο και το πλάτεμα του σε κάθε σχολείο. Πρέπει ο κάθε συνάδελφος να «πάρει τον αγώνα στα χέρια του». Στρατηγικό δηλαδή σημείο, ώστε να είναι ο αγώνας μας αποτελεσματικός, είναι να γίνει ο αγώνας υπόθεση των συναδέλφων του κάθε σχολείου (να έχει δηλ π.χ. τη δυνατότητα να περιφρουρήσει με τις δικές του δυνάμεις την  απεργία-κατάληψη στη σχολική του μονάδα) και σε συντονισμό πάντα με τις κατά τόπους ΕΛΜΕ. Η πρόταση για Απεργιακές Επιτροπές Αγώνα πρέπει να επιδιωχθεί να επεκταθεί σε κάθε σχολείο και θα πρέπει να απολογηθούν οι παρατάξεις που δεν τη στηρίζουν και να απαντήσουν ξεκάθαρα τι είναι αυτό που προτείνουν σαν αντιπρόταση για την οργάνωση του αγώνα μας!
Ενάντια σε φανερές ή συγκαλυμμένες θεωρίες ήττας
Θα αναφερθούμε σε κάποιες απόψεις – προτάσεις που έχουν κατατεθεί και απέναντι στις οποίες είτε έχουμε επιφυλάξεις είτε διαφωνούμε ολοκληρωτικά:
«Εχουμε την κοινωνία απέναντί μας»
Ας μην μπερδεύουμε την κοινωνία με τους Πρετεντέρηδες. Οπου συνάδελφοι βγήκαν και μίλησαν στην κοινωνία, σε πλατείες και λαϊκές που μοιράστηκαν ενημερωτικές ανακοινώσεις, φάνηκε ότι στην πραγματικότητα, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι μαζί μας – όπως είναι δίπλα σε όποιο κομμάτι χτυπιέται από το σύστημα και αγωνίζεται. Ποιος δεν ήταν δίπλα στους Χαλυβουργούς; Ποιος δεν ήταν δίπλα στους (επιστημονικά συκοφαντημένους) εργαζόμενους της ΕΡΤ;
«Να μην κάνουμε απεργία το Σεπτέμβρη αλλά να κρατήσουμε ανοιχτά τα σχολεία και να διδάσκουν οι υπό απόλυση συνάδελφοι στους τομείς που καταργήθηκαν»
Είναι φανερό. Ούτε από τους μαθητές μπορούμε να ζητάμε να έρχονται να παρακολουθούν σε τομείς στους οποίους δεν έχει ανατραπεί η κατάργηση ούτε από τους υπό απόλυση συναδέλφους μπορούμε να ζητάμε να δουλεύουν απλήρωτοι με αμφισβητούμενο στόχο. Οι συνάδελφοι αυτοί πρέπει να βρίσκονται από την 1η  Σεπτέμβρη στα σχολεία για να οργανώνουν μαζί με ΟΛΟΥΣ τους συνάδελφους τον αγώνα!
«Δεν μπορεί ο κλάδος να ξεκινήσει απεργία μόνος του»
Η πραγματικότητα είναι αντίθετη. Ο κλάδος μας, είναι ένας κλάδος με πάνω από 88.000 εργαζόμενους, που διαθέτει πανελλαδική συνδικαλιστική δομή και που έρχεται σε καθημερινή επαφή με το λαό, μέσω των μαθητών. Εχει, δηλαδή, τεράστιες δυνατότητες να πληροφορεί το λαό κόντρα στην προπαγάνδα του συστήματος και να διαμορφώνει κοινωνικές συμμαχίες. Ναι, θα έχουμε κόντρα το σύστημα, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, τις δυνάμεις καταστολής. ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Ταυτόχρονα, ένας μεγάλος απεργιακός αγώνας των καθηγητών μπορεί, επίσης, να λειτουργήσει ως πυροδότης απελευθέρωσης των αγωνιστικών διαθέσεων ευρύτερων κομματιών κόντρα στη σύγχρονη βαρβαρότητα.
Η δυσκολία, λοιπόν, της κατάστασης αφήνει χώρο στο να κυκλοφορούν προσεγγίσεις που, παρά τις διαφορές τους και ανεξάρτητα από τις προθέσεις (που μπορεί να είναι οι πιο τίμιες) συμπυκνώνονται σε μια φράση: «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Προσεγγίσεις που μεταθέτουν τον αγώνα σε ένα αόριστο μέλλον, σε μια υποθετική χώρα, σε κάποιες κατά παραγγελία ευνοϊκές συνθήκες. Προσεγγίσεις αναβολής του αγώνα που έχουν δοκιμαστεί και μας έχουν φέρει εδώ.
Η προσπάθεια του να έχουμε με το μέρος μας την κοινωνία καθώς και των συμμαχιών με τα υπόλοιπα κομμάτια του δημοσίου-ιδιωτικού που πλήττονται είναι αναγκαία και ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί είναι μέσω του κινήματος, που θα αποτελέσει τον πραγματικό και μοναδικό εγγυητή για τις μελλοντικές μας κατακτήσεις σε αντιπαράθεση, (με τις κυβερνήσεις που θα έρχονται και θα παρέρχονται και) με τις εκλογικές λύσεις που ευαγγελίζονται οι αριστεροί «φίλοι» μας που διεκδικούν εδώ και καιρό τον κυβερνητικό θώκο, κάνοντας έτσι πολιτική με τρόπο που να μην θέλουν να «ανοίξει μύτη» στην κοινωνία αφού υπάρχει ο «κίνδυνος» αποσταθεροποίησης του πολιτικού-κοινωνικού κλίματος!
Δυστυχώς, οι συνθήκες δε θα γίνουν πιο ευνοϊκές παρά μόνο μέσα από σκληρούς αγώνες. Η μόνη λύση είναι εδώ. Είναι τώρα. Στον αποφασιστικό, παρατεταμένο απεργιακό αγώνα κόντρα στις απολύσεις και το πέταγμα μαθητών έξω από την εκπαίδευση! Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που δεν έχει δοκιμαστεί, αυτός είναι ο δρόμος που θα ανοίξει προοπτικές νίκης! Κανένας δεν ξέρει τι εξελίξεις θα δημιουργηθούν όταν ο κλάδος αποφασίσει να σηκώσει το ανάστημά του!
·        Καμία διαθεσιμότητα, καμία υποχρεωτική μετάθεση, καμία απόλυση, κανένας κλάδος μόνος του. ΚΑΤΩ το ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!
·        Ενάντια στον κοινωνικό αυτοματισμό να σφυρηλατήσουμε κοινούς αγώνες των εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία. Αμεσος συντονισμός με γονείς και μαθητές αλλά και τους εργαζόμενους στην Υγεία.
·        Ολοι οι σε διαθεσιμότητα συνάδελφοι την 1η Σεπτέμβρη στα σχολεία, για να οργανώσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τον αγώνα!
·        να μην ανοίξει κανένα σχολείο το Σεπτέμβρη αν δεν ανατραπεί το Πολυνομοσχέδιο, αν δε γυρίσουν ΟΛΟΙ οι συνάδελφοί μας, μόνιμοι και αναπληρωτές, ΟΛΟΙ οι μαθητές στα σχολεία.
deltioake.blogspot.com                                                                                                                          20/7/2013


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Εκπαίδευση: Η μεγάλη σφαγή άρχισε - Ακολουθεί νέο κύμα μαζικών απολύσεων


Αμεση η ανάγκη ανασυγκρότησης του κινήματος και αγωνιστικής απάντησης
Οι δυόμιση χιλιάδες «διαθεσιμότητες» - απολύσεις εκπαιδευτικών που έγιναν μέσω του «ξαφνικού θανάτου» (αγαπημένης πια μεθόδου του συστήματος) ολόκληρων τομέων αποτέλεσαν το δεύτερο βήμα (μετά τις απολύσεις αναπληρωτών) του νέου επεισοδίου της επίθεσης στους χώρους της εκπαίδευσης και του δημόσιου τομέα ειδικότερα. Του επεισοδίου που λέγεται «μαζικές απολύσεις». Το γεγονός, μάλιστα, ότι είναι η πρώτη φορά που με συνοπτικές διαδικασίες πέρασε το μέτρο στο τμήμα των μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων, αποτελεί μια πραγματική τομή – διακαή και διαχρονικό πόθο του συστήματος. Για να μην υπάρξει οποιαδήποτε «παρεξήγηση», η κυβέρνηση ξεκαθαρίζει στο Πολυνομοσχέδιο στο άρθρο 90 ότι «επιτρέπεται να καταργούνται θέσεις ανά κατηγορία, κλάδο ή και ειδικότητα σε υπουργεία, αυτοτελείς δημόσιες υπηρεσίες, αποκεντρωμένες διοικήσεις, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού και λοιπά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με απόφαση του Υπουργού ∆ιοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής ∆ιακυβέρνησης». Με άλλα λόγια οι απολύσεις είναι πλέον ζήτημα μιας απλής υπουργικής απόφασης…
Μέσω του πολυνομοσχεδίου που ψήφισαν έχουν τριπλό στόχο:
·     Να συντρίψουν το δικαίωμα της μόνιμης και σταθερής δουλειάς.
·     Να διαλύσουν οποιαδήποτε δομή που είχε έστω και ψήγματα δωρεάν κοινωνικών παροχών: παιδεία – υγεία – δημοτικές υπηρεσίες.
·     Να κάνουν δώρο σε ιδιώτες τμήματα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης.

Το ότι οι δυόμιση χιλιάδες απολύσεις είναι η αρχή, δεν αποτελεί πλέον καμία ανακάλυψη ούτε απλώς πολιτική εκτίμηση. Ετσι κι αλλιώς το κλείσιμο των τριών τομέων δημιουργεί φαινόμενο ντόμινο: μειώνονται οι ώρες γενικής παιδείας και οδηγούνται ακόμα και ολόκληρα σχολεία σε κλείσιμο. Το βασικό όμως δεν είναι αυτό. Ούτε ότι εκκρεμεί η κατάθεση του «νέου λυκείου» και του τεχνολογικού λυκείου που σίγουρα θα κρύβουν «εκπλήξεις» καθόλου απρόσμενες για όποιον καταλαβαίνει τι γίνεται.
Το βασικό είναι ότι η επιτυχία του συστήματος να καταργήσει τη μονιμότητα στο δημόσιο ανοίγει την όρεξη του, ώστε –στη βάση του συσχετισμού- να διαλύσει πλήρως οποιαδήποτε έννοια μόνιμης και σταθερής εργασίας. Τα νούμερα που κυκλοφορούν για το μέλλον, μπορεί να ζαλίζουν αλλά δε θα ήταν καθόλου υπερβολή να πούμε ότι μπορεί και να ξεπεραστούν αν δεν παρέμβει ο λαϊκός παράγοντας. Ενώ το ενδεχόμενο της δημιουργίας νέων λιστών απολύσεων ακόμα και μέσα στον Αύγουστο δεν είναι καθόλου απίθανο. Ετσι και αλλιώς ο «κουβάς» ολοένα και γεμίζει: καθηγητές και δάσκαλοι με ψυχολογικά προβλήματα (που σύμφωνα με τη ναζιστική λογική του συστήματος πρέπει πεταχτούν στον καιάδα), καθηγητές πληροφορικής, ξένων γλωσσών, γυμναστές, υπεράριθμοι όλων των ειδικοτήτων που έχουν προκύψει από τις συμπτύξεις τμημάτων παντού, από τα κλεισίματα τομέων και από τις συγχωνεύσεις σχολείων και στους οποίους μπορεί να προστεθούν νέοι «υποψήφιοι» από τις αλλαγές που θα φέρει το «νέο» γενικό και τεχνολογικό λύκειο.

Από την άλλη, το πέταγμα εκπαιδευτικών στην ανεργία πάει παράλληλα πιο με το πέταγμα μαθητών έξω από το δημόσιο σχολείο. Οι μαζικοί τομείς που κλείνουν διώχνουν χιλιάδες μαθητές έξω από τη δημόσια εκπαίδευση όχι μόνο μακροπρόθεσμα αλλά και βραχυπρόθεσμα. Οι διαβεβαιώσεις του Αρβανιτόπουλου ότι οι μαθητές των τομέων αυτών «θα συνεχίσουν απρόσκοπτα μέχρι να τελειώσουν» φαίνεται ανέκδοτο αν σκεφτεί κανένας τις πάμπολλες περιπτώσεις μέσα σε αυτή τη χρονιά που ακόμα και στην τελευταία τάξη ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ μαθητές δεν έκαναν σχεδόν καθόλου μαθήματα ειδικότητας λόγω μη προσλήψεων αναπληρωτών!
Ενώ η στροφή στην κατάρτιση και η αντικατάσταση εργαστηριακών μαθημάτων από διαδικασίες «μαθητείας» (δηλαδή υποπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας που θυμίζει την κατάσταση δύο αιώνες πίσω), στις οποίες θα καλούνται τα τεχνολογικά λύκεια να παίζουν το ρόλο του δουλεμπορικού γραφείου, δείχνουν να αποτελούν κατευθύνσεις πολλαπλών στοχεύσεων για το σύστημα.
Εχει τη σημασία του, τέλος, ότι οι τομείς που κλείνουν αποτελούν φιλέτα για τους «σχολάρχες», στόχευση πάντως που υπονομεύεται de facto από την αδυναμία των οικογενειών να αιμορραγήσουν κι άλλο για τη μόρφωση των παιδιών τους. Αν και μπορεί να βάλει κι εδώ το χέρι του ο γνωστός κρατικοδίαιτος χαρακτήρας του ελληνικού καπιταλισμού μέσω «κουπονιών» που θα παρέχει το κράτος για να επιδοτεί την ιδιωτική εκπαίδευση.

Το κίνημα
Είναι λίγο να πούμε ότι η απάντηση του κινήματος των εκπαιδευτικών ήταν πολύ κάτω από τις απαιτήσεις και εντελώς αναντίστοιχες με το μέγεθος της επίθεσης. Κάποιες σοβαρές προσπάθειες που έγιναν περιορίστηκαν σε περιοχές της περιφέρειας ενώ ακόμα και το πανελλαδικό συλλαλητήριο που έγινε την Τετάρτη 17 Ιούλη χαρακτηρίστηκε από μεγάλη ασυμμετρία καθώς η συμμετοχή εκπαιδευτικών από τα άλλα μέρη της χώρας ήταν πολύ πιο μαζική αν και η διαδήλωση γινόταν στην Αθήνα. Τα θετικά στοιχεία κίνησης πάντως δεν αναιρούν η γενική εικόνα που ήταν εικόνα αποσυγκρότησης και απάντησης μικρής μαζικότητας και αποφασιστικότητας αλλά και κακής ψυχολογίας. Οι βασικές αιτίες για την κατάσταση αυτή θεωρούμε ότι είναι τρεις (με τη σειρά που αναφέρουμε):
·         Η διάλυση που έχει επέλθει από τη χρόνια κυριαρχία συστημικών και ρεφορμιστικών απόψεων, το για δεκαετίες αδυνάτισμα της λογικής του αγώνα και η αντικατάσταση του από παζάρια και αυταπάτες. Φάνηκε τις μέρες αυτές (δεν αντέχουμε να μην το αναφέρουμε) πόσο ρηχή ήταν η απαίτηση για «αλλαγή των συσχετισμών» στην ΟΛΜΕ, μια απαίτηση που σε μεγάλο βαθμό έγινε πραγματικότητα (όπως τουλάχιστον το εννοούν οι ποικίλοι εμπνευστές της γραμμής αυτής) στο τελευταίο συνέδριο.
·         Το φιάσκο της προσπάθειας απεργίας του Μάη, που αποδεικνύει με τραγικό τρόπο ότι όταν ο αντίπαλος σου κάνει πόλεμο και εσύ δεν προσέρχεσαι, ο αντίπαλος δεν τον αναβάλλει αλλά τον δίνει με μεγαλύτερη ένταση.
·         Η περίοδος του καλοκαιριού που συνδυασμένη με το πρώτο σημείο (και μόνο έτσι) διαμορφώνει όρους αδυναμίας απάντησης.

Από εδώ και πέρα
Η γραμμή από εδώ και πέρα είναι μια και μόνη: Δεν υπάρχει βήμα πίσω! Ενας είναι ο στόχος: συνελεύσεις τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη που θα αποφασίσουν να κλείσουν τα σχολεία και να αρχίσει ένας μεγάλος και παρατεταμένος απεργιακός αγώνας με απαίτηση να ανατραπεί το Πολυνομοσχέδιο, να επαναπροσληφθούν ΟΛΟΙ οι απολυμένοι συνάδελφοι (μόνιμοι και αναπληρωτές) και να επιστρέψουν όλοι οι μαθητές στα σχολεία!
Η ενδιάμεση περίοδος πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να υπηρετήσει αυτό το στόχο.
·         Κόντρα σε συστημικές λογικές ήττας, που θα διαδίδει η κυβέρνηση και θα υπηρετούν τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ αλλά και μέσα στην εκπαίδευση.
·         Κόντρα σε ρεφορμιστικές λογικές «να κρατήσουμε τα σχολεία ανοιχτά και να κάνουν τα μαθήματα των τομέων που κλείνουν οι απολυόμενοι συνάδελφοι», λογικές που όλο και περισσότερο κυκλοφορούν στην «πιάτσα» καθόλου τυχαία ασφαλώς.
·         Κόντρα σε επίσης ρεφορμιστικές και αντικινηματικές λογικές, που μονίμως θεωρούν ότι δεν υπάρχουν όροι για σύγκρουση και πως οι 80.000 καθηγητές δε φτάνουν για να συγκροτήσουν τον αρχικό πυρήνα ανατροπής των απολύσεων. Και που νομίζουν ότι οι συμμαχίες γίνονται μέσω κοινών ανακοινώσεων ομοσπονδιών Γονέων και διοικήσεων Σωματείων έξω από πραγματικές διαδικασίες αγώνα και ταξικών συγκρούσεων.

Η ΟΛΜΕ έχει υποτίθεται πάρει στο συνέδριό της απόφαση για συνελεύσεις με στόχο την έναρξη απεργίας με την αρχή της σχολικής χρονιάς. Πολιτικά είμαστε πεισμένοι ότι θα προσπαθήσει να «τα διπλώσει» και πάλι, παρά… την αλλαγή των συσχετισμών. Βεβαίως, η επίθεση τηυ κυβέρνησης δε θα διευκολύνει τέτοιες κωλοτούμπες. Κρίσιμο όμως είναι να μπει μπροστά ο παράγοντας παρέμβασης των ίδιων των εκπαιδευτικών, οι οποίοι πρέπει επιτέλους να σφραγίσουν τις εξελίξεις.