Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών



ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Παλεύουμε για δικαιώματα
και όχι για συνδιαχείριση της πολιτικής της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ.

Δε νομιμοποιούμε καμία διοίκηση

Φωτιά πήραν τα επιτελεία και οι μηχανισμοί της νέας και της παλιάς κυβέρνησης μόλις το υπουργείο έδωσε το σήμα να αλλάξουν οι διοικήσεις της εκπαίδευσης. Κοιτάνε κουκί-κουκί, σχολείο-σχολείο τους συσχετισμούς που μπορούν να διαμορφωθούν προκειμένου να ελέγξουν τους διευθυντές των σχολικών μονάδων, οι οποίοι στη συνέχεια θα αναδείξουν τους νέους διευθυντές εκπαίδευσης. Έτσι, με την εμπλοκή των εκπαιδευτικών στη διαδικασία μοριοδότησης διευθυντών, νομιμοποιείται όλος ο μηχανισμός διοίκησης της εκπαίδευσης. Η πυραμίδα διοίκησης θα έχει πια την έγκριση της βάσης των εκπαιδευτικών!!!
Ο ΣΥΡΙΖΑ αισιοδοξεί πως θα μπορέσει να χωθεί στο μηχανισμό διοίκησης των σχολείων και να εμβολίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Με τις κλασικές μέθοδες επιλογής διευθυντών δεν εξασφάλιζε τον γρήγορο έλεγχο της διοικητικής πυραμίδας, που λειτουργεί πάντα ως ιμάντας προώθησης της κυβερνητικής πολιτικής. Γι’ αυτό, με επείγουσες και συνοπτικές διαδικασίες βάζει τον κλάδο να ψηφίσει-μοριοδοτήσει τους υποψήφιους διευθυντές.
Την ίδια στιγμή, οι δηλώσεις Κατρούγκαλου κάνουν σαφές πως η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε αξιολόγηση όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ίδιος κάνει λόγο για «καλούς» εκπαιδευτικούς που θα ανταμείβονται με ταχεία βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη. Αυτή τη «νέα» αξιολόγηση θα κληθεί να εφαρμόσει η νέα διοικητική πυραμίδα. Εμπλέκοντας τους εκπαιδευτικούς σε μηχανισμούς αξιολόγησης, τους αφαιρούν ένα ηθικό επιχείρημα άρνησης της αξιολόγησής τους.
Όλη αυτή η διαδικασία εμπλοκής των εκπαιδευτικών σε μηχανισμούς αξιολόγησης παρουσιάζεται ως δημοκρατικό δικαίωμα. Την ίδια στιγμή, οι κυρίαρχες παρατάξεις του κλάδου δεν θέτουν καν θέμα να αποφασίσει ο κλάδος μέσα από τις γενικές του συνελεύσεις για το τι θα κάνει. Τόσο δημοκρατικά! Μπορεί το οξύμωρο του σχήματος «επιλέγω τον διευθυντή μου» να μη θορυβεί πια πολλούς, λόγω της κυριαρχίας των αντιλήψεων του συστήματος και της ρεφορμιστικής λογικής της «αριστεράς μας» που ονειρεύεται να εμπλακεί στη διαχείριση του κράτους. Όμως, δημοκρατία στους χώρους δουλειάς σημαίνει δουλειά με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ωραρίου και μισθός που να καλύπτει το κόστος ζωής. Οι «νέες συμφωνίες – μνημόνια» που ετοιμάζεται να υπογράψει η νέα συγκυβέρνηση παρακαλώντας τα γεράκια των δανειστών, φέρνουν νέα δεινά. Ο αυταρχισμός και η φασιστικοποίηση συνόδευε και θα συνοδεύει τα μέτρα των συμφωνιών υποτέλειας με τους ιμπεριαλιστές-δανειστές. Δεν υπάρχει δημοκρατία σε συνθήκες εξαθλίωσης. Η δημοκρατία κατακτιέται με αγώνες.
Η διαδικασία παρουσιάζεται σαν μια ευκαιρία να τιμωρηθούν οι αυταρχικοί διευθυντές. Όμως, ο αυταρχισμός της διοίκησης των διευθυντών ορίζεται και καθορίζεται από την περίοδο και τις ασκούμενες πολιτικές. Δεν είναι θέμα προσώπου. Η εμπλοκή του κλάδου στη διαδικασία αξιολόγησης των διευθυντών εξελίσσεται με τέτοιο τρόπο που ευνοεί όλους τους μηχανισμούς και τις καταστάσεις που διαλύουν τη δημοκρατία στα σχολεία. Ήδη οι νυν διευθυντές έχουν κάνει «τα κουμάντα τους» προσπαθώντας να προσεγγίσουν ψηφοφόρους. Παλιές «αυλές» ενεργοποιούνται και νέες ετοιμάζονται. Η κοινοβουλευτικοποίηση των σχέσεων σε επίπεδο συλλόγου διδασκόντων ανατινάζει την έννοια συναδελφικότητα. Ας μην μπερδευόμαστε από το νέο στυλ που υιοθετείται πως τάχα όλα είναι μέλι γάλα, προς άγρα ψήφων. Μια σειρά παλιοί διευθυντές ετοιμάζονται να επανέλθουν ως «νέοι» και νομιμοποιημένοι. Δεν πρέπει να διαφεύγει σε κανένα συνάδελφο πως τα πιο αγωνιστικά, ζωντανά και δημοκρατικά κομμάτια του κλάδου δεν επιλέγουν να εμπλακούν σε θέσεις διοίκησης.
Η προπαγάνδα και η καλλιέργεια αυταπατών έχει απογειωθεί. Προσπαθούν να πείσουν τον κλάδο πως από δω και πέρα οι διευθυντές θα απολογούνται και θα ακούν τους εκπαιδευτικούς που τους επέλεξαν. Όμως κάθε διευθυντής αναφέρεται και απολογείται στα ανώτερα μέλη της διοικητικής πυραμίδας και είναι υποχρεωμένος να ακούει την πολιτική ηγεσία. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια. Αντίθετα, αυτή η διαδικασία που εμπλέκουν τον κλάδο, ευνοεί την ανάποδη δέσμευση. Δηλαδή, θα καλείται ο σύλλογος διδασκόντων να στηρίξει τον εκάστοτε διευθυντή όταν αυτός πιέζεται ή θα βρίσκεται ο σύλλογος υπόλογος για λάθη και παραλήψεις του. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από την πείρα τους, πως κάθε φορά που πάλευαν μαζικά και αποφασιστικά για τα δικαιώματά τους, έρχονταν πάντα σε σύγκρουση με κάθε είδους διοικήσεις.
Ας μην επιχειρούν κάποιοι να ανοίξουν διαδικασίες ώστε το εκάστοτε σωματείο να υποδείχνει ποιον να ψηφίσουν ως διευθυντή οι εκπαιδευτικοί. Είναι επικίνδυνο για τη φύση του σωματείου και γεννά σοβαρά ερωτηματικά για τα παιχνίδια που μπλέκει. Μια τέτοια κερκόπορτα θα χτυπούσε καίρια τα σωματεία και θα βάθαινε τη δυσπιστία στα συνδικαλιστικά όργανα.
Το κίνημα έδωσε μάχη ενάντια στην αξιολόγηση. Δεν πρέπει να δεχτούμε να γίνουμε αξιολογητές. Δεν πρέπει να νομιμοποιήσουμε τη μισητή διαδικασία συνέντευξης επειδή εμείς θα υποβάλουμε τις ερωτήσεις. Φαίνεται πως η αξιολόγηση που ετοιμάζει η κυβέρνηση, την οποία ονομάζει «αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου», θα θελήσει να εμπλέξει στα γρανάζια της τον κλάδο με τη μέθοδο της «συμμετοχικής διαδικασίας». Μας θέλουν συνυπεύθυνους και υπόλογους και όχι αγωνιστές δικαιωμάτων. Δεν απεμπολούμε τα δικαιώματά μας έναντι «πινακίου συνδιαχείρισης».
Η μαζική συμμετοχή του κλάδου στη διαδικασία επιλογής διευθυντών, χωρίς μάλιστα να προηγηθεί οποιαδήποτε συζήτηση στα συλλογικά του όργανα, κινδυνεύει να γυρίσει γρήγορα μπούμερανγκ. Να βρεθεί από αξιολογητής αξιολογούμενος, από απορρίπτων απορριπτέος, από κατήγορος απολογούμενος. Να μην πέσουμε στην παγίδα.


Να απέχουμε από όλες τις διαδικασίες επιλογής διευθυντών.
Κόντρα στις «συμφωνίες τους», να οργανώσουμε την πάλη μας.
Με σωματεία όπλα των εργαζομένων.










Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ… ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ… ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
Η περιφορά της εικόνας της Αγίας Βαρβάρας στα υπό διάλυση δημόσια νοσοκομεία λένε μερικοί ότι θα έπρεπε πρώτα –πρώτα να εξοργίζει όχι τόσο του άθεους και αυτούς που δεν πιστεύουν αλλά όσους πιστεύουν πραγματικά στα θεία. Όμως αυτό είναι ένα ιδεολογικό θέμα θρησκευτικής πεποίθησης.
Η περιφορά αυτή σε μια εποχή που οι κυβερνώντες προσπαθούν να μας πείσουν να αντιμετωπίσουμε τη βαρβαρότητα που ζούμε ως «ανθρωπιστική κρίση» και να αυτοπεριορίσουμε τις απαιτήσεις μας για να στηρίξουμε την «διαπραγμάτευση», αποκτά μια άλλη διάσταση. Προκαλεί μία μεγάλη «διατάραξη», μια αναγκαία τομή. Τι εξάλλου είναι τα θαύματα παρά διαρρήξεις της καθημερινότητας και της συνηθισμένης συμμετρίας;. Μας νουθετεί λοιπόν για το πώς πρέπει να διατυπώνουμε τα αιτήματα μας από εδώ και πέρα:
Έτσι το σωστό αίτημα για τους εργαζόμενους του έτερου αντικαρκινικού νοσοκομείου της Αθήνας ,του Μεταξά, δεν θα ήταν πχ η αύξηση του προσωπικού, η στήριξη των εφημεριών προκειμένου να μην καταρρεύσει αλλά να γίνει επειγόντως η περιφορά της εικόνας της Αγίας Βαρβάρας και σε αυτό το δημόσιο νοσοκομείο!
Παρομοίως πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε- οι δημόσιοι υπάλληλοι- εν όψει του νέου μισθολόγιου: Να πάρουμε διακόσια ευρώ από τους… υψηλόμισθους των 1450 ευρώ –ακούστηκε και αυτό στη Συνέλευση μας- και να τα μοιράσουμε σε ισόποσα ογδοντάρια στις χαμηλότερες βαθμίδες. Ίσως όχι έτσι . Αλλα πως; Οι «ενδιάμεσοι» θα υποστούν τη διατήρηση του παγώματος των μισθών .Έτσι θα μοιραστεί η φτώχεια . Και τα ρέστα; Παγωτό…
Ομοίως πρέπει να αντιμετωπίζουμε –πάντοτε συναινετικά- και το νέο σύστημα αξιολόγησης έξη βαθμίδων που από ότι λένε τα δημοσιεύματα «ξεπατικώνει» η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας από την Γαλλία των μεγάλων δημοκρατικών παραδόσεων. Πολύ περισσότερο τώρα που θα εκλέγουμε εμείς αυτούς που θα μας αξιολογούν αλλά και θα ανοίξει ο δρόμος –επιτέλους και ζήλεια ο Σαμαράς..- στο να μας κρίνουν όλους οι πολίτες. Ας μην ανησυχούμε όμως στα πειθαρχικά θα πηγαίνει «μόνο η χαρακτηριστικά ανάρμοστη συμπεριφορά». Το σωστό αίτημα σε αυτή την περίπτωση είναι να εκπονηθεί κατάλογος χαρακτηριστικών ανάρμοστων συμπεριφορών. Να αυξηθεί ο αριθμός των βαθμίδων αξιολόγησης και να θεσπιστούν τοπικά δημοψηφίσματα όπου οι πολίτες να αποφασίζουν τα όρια της κινητικότητας των δημόσιων λειτουργών.
Αν υπήρχαν τέτοια δημοψηφίσματα και ψήφιζαν δημοκρατικά πχ οι πολίτες καταστηματάρχες της Ικτίνου υπέρ της πρόσφατης «σκούπας» των ΜΑΤ σε νεολαίους που κάθονταν στα παγκάκια (εβδομήντα προσαγωγές παρακαλώ γιατί κάθεσαι σε δημόσιο χώρο και δεν καταναλώνεις !), οι αστυνομικοί εντελώς νόμιμα θα μπορούσαν και να τους μπαγλαρώσουν κανονικά. Και δεν θα εκτίθετο και ο Μπουτάρης…
Στην ίδια λογική της αντιμετώπισης της «ανθρωπιστικής κρίσης» θα έπρεπε το αίτημα για μισθούς μιας ζωής με αξιοπρέπεια να αντικατασταθεί με αιτήματα σε είδος που θα πρόσφεραν γνωστοί ευαίσθητοι έμποροι τύπου Σκλαβενίτη ή Μασούτη. Πχ πόσα πακέτα ρύζι ή ζάχαρη αναλογούν σε εκπαιδευτικό εισαγωγικού βαθμού δύο, τρία και με πόσα παιδιά; Οι σύλλογοι έτσι θα μπορούσαν να μετατραπούν , σε διαμοιραστές φτώχειας σε «δομές αλληλεγγύης» και να αφήσουν αυτά τα ξύλινα για «μισθούς στο κόστος της ζωής». Που ζουν ; Εδώ έχουμε ΚΡΙΣΗ!
Αλλά και οι κάτοικοι των νήσων θα έπρεπε να συμμετάσχουν σε έναν πανελλαδικό διαγωνισμό για το ποιο νησί κατέχει την πιο στρατηγική θέση για να φιλοξενήσει τη νέα βάση του ΝΑΤΟ-όπως πρότεινε ο Υπουργός Άμυνας- που θα ελέγχει τους «απέναντι». Και τι ενδεχομένως υλικές προϋποθέσεις σκοπεύουν να παρέχουν (ξέρετε οι ναύτες έχουν «ανάγκες»). Θα παραχωρούνταν έτσι στο ΝΑΤΟ η βύθιση των μεταναστών και θα εξαφανίζονταν και οι γκρίζες ζώνες αφού όλο το Αιγαίο θα ήταν μία και μοναδική ζώνη.
Νατοϊκή…
Αυτά και άλλα πολλά προκάλεσε στις συνειδήσεις η περιφορά της Αγίας Βαρβάρας σε καιρούς άγριας βαρβαρότητας –που επιμένουμε θα έπρεπε πιο πολύ απ` όλους να ενοχλεί αυτούς που πιστεύουν πραγματικά- στα δημόσια νοσοκομεία κατά βάση. Εκεί που ο κόσμος, δηλαδή εμείς, υποφέρει πραγματικά.
Και ως γνωστό μια ελάχιστη μετακίνηση στις συνειδήσεις του «κοσμάκη» έχει τεράστια πολλαπλασιαστική δύναμη. Γιατί οι ιδέες έχουν υλική δύναμη όταν εφαρμόζονται.
Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε –μόνον- το θαύμα που περιγράφεται εδώ σε… αντίθετη κατεύθυνση!

Δημήτρης Μάνος
Κουτσουπάγος Θόδωρος

Υποψήφιoι με το ψηφοδέλτιο των Αγωνιστικών Κινήσεων εκπαιδευτικών στον σύλλογο πρωτοθάθμιας εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ» (Καλαμαριά).

ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ

ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Αυτά τα δυο λόγια είπε πολλές φορές παλιός εργαζόμενος στον νεοφερμένο στα ΕΛΠΕ, που δεν ήταν άλλος από τον ομιλητή στην κηδεία του Μπάμπη Δευτεραίου, του δολοφονημένου εργάτη των ΕΛΠΕ…
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Ένα ατύχημα για την κεφαλαιοκρατία των καπιταλιστών τύπου Λάτση, που παρεμπιπτόντως ούτε μια φορά δεν δικάστηκε, οποιοδήποτε πρόσωπο του ομώνυμου ομίλου ή οποιοσδήποτε υπεύθυνος των ΔΣ των αντίστοιχων εταιρειών, αλλά κι όποιος ιδιώτης ή δημόσιος λειτουργός υπεύθυνος για τα «μέτρα ασφαλείας» στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ ή σε αυτά της Petrola.
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Nα μην μιλάς για τις συνεχείς εκρήξεις και τους νεκρούς στα ΕΛΠΕ, που ήταν το μόνο που κληροδότησε ο όμιλος στα δημόσια ΕΛΠΕ, όταν ως μικρότερη και ξεχαρβαλωμένη εταιρεία τα απορρόφησε, με σύγχρονες υποδομές και την τελευταία λέξη της ενεργειακής τεχνολογίας το 2003, χωρίς φράγκο τσακιστό, ως δωρεά των Χριστοδουλάκη και Τσοχατζόπουλου…
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Nα μην μιλάς για τους 15 νεκρούς του 1992, να μην μιλάς για τις συνεχείς επεκτάσεις και παραβιάσεις όλων των περιβαλλοντικών και πολεοδομικών κανόνων και παρά τις μακροχρόνιες αντιδράσεις των κατοίκων για την βιομηχανική μόλυνση και καταστροφή της περιοχής. Άλλωστε το κέρδος και η άγρια εκμετάλλευση είναι πάνω από την ανθρώπινη ζωή, αλλά και την όποια κοινωνική ζωή… Όπως είπε κι o Γιάννης Λάτσης, ο επονομαζόμενος και γκάγκστερ, όταν το 1970 εγκαινίαζε την Πετρόλα «εγώ δεν ξέρω από χούντα και ξεχούντα πήρα άδεια από την ελληνική κυβέρνηση, δεν με ενδιαφέρει με ποιο τρόπο έχει βγει» …ή όταν επισκέφτηκε κάποτε την βουλή «αυτοί εδώ μέσα είναι μαλάκες»…
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Πρόσεχε τι λες, που θα΄ λεγε κι ο χοντρο-Μπένυ όταν με μία απλή τροπολογία νομιμοποίησε το «Τhe Mall» του ιδίου ομίλου…τι τις θέλουνε τις πολεοδομικές άδειες και τους συντελεστές δόμησης αφού έχουνε τις πλύστρες τους της καθεστωτικής πολιτικής… «στρατηγική επένδυση»…
Όταν οι ξένες τράπεζες (Credit Agricole, Societe General, BCP) αποχώρησαν απ΄ την Ελλάδα, υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν 4 δις ευρώ στις ανακεφαλαιοποιήσεις των χρεοκοπημένων τραπεζών που άφηναν… Καλή η κομπίνα με την Eurobank και την Εθνική την άνοιξη του 2013… συγχώνευση κι ανταλλαγή μετοχών ονομάστηκε… Ο όμιλος ξεφορτώθηκε μια χρεοκοπημένη τράπεζα αφού αρνήθηκε να την ανακεφαλαιοποιήσει γλυτώνοντας 2,5 δις ευρώ και απέκτησε το 11% της Εθνικής Τράπεζας… Το συνολικό λογαριασμό τον προσθέσανε στο «δημόσιο χρέος»(250 δις ευρώ για τις τράπεζες).
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Κι ακόμα κι αν βρεθείς να καίγεσαι και τότε να μην μιλάς… να καταπίνεις την γλώσσα σου… Ξέρουν οι νεοφιλελεύθερες κλίκες… αναγνωρίζουν από μακριά την κοινωνική προσφορά και τους «ευεργέτες»… Το Μάρτη του 2014, η κυβέρνηση του Σαμαρά χαρίζει χρέη 660 εκατομμύρια στο Βαρδή Βαρδινογιάννη (άλλος ευεργέτης) και 220 εκατομμύρια στο Σπύρο Λάτση. Τα υπόλοιπα χρέη και πρόστιμα είχαν ήδη διαγραφεί με νομοσχέδιο του 2013.
Κι επειδή οι ιθαγενείς οφείλουν πάντα στους «ευεργέτες» τους, από το 2012 η πρώην θαλαμηγός του Λάτση «Νεράιδα» γίνεται μουσείο… το μουσείο αυτό ανήκει στο «κοινωφελές» Ίδρυμα του Λάτση με έδρα στο Λιχτενστάιν… ζητήσανε και πήραν από το ελληνικό Δημόσιο χρηματοδότηση...

ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Να ξεχνάς πως βρίσκουν τρόπους για να ιδιωτικοποιήσουν τον αέρα, το χώμα, το νερό… Μια ακόμα επωφελής «επένδυση» θα κριθεί τους επόμενους μήνες… Είναι η παραχώρηση του Ελληνικού στον όμιλο Λάτση ως Lamda Development. «Το αντάλλαγμα της παραχώρησης είναι 222% μικρότερο από τη σημερινή εμπορική αξία του ακινήτου, όπως βεβαιώνουν επίσημα στοιχεία του Εμπορικού Επιμελητηρίου», πρόσθεσε τέλη του 2014 ο αρχηγός του Σύριζα και σημερινός πρωθυπουργός. «Η σύμβαση υπεγράφη εσπευσμένα και το Ζ΄ κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει επισημάνει στη σύμβαση πληθώρα ουσιαστικών -και όχι τεχνικών ή τυπικών- παραβιάσεων», κατέληξε στις τότε δηλώσεις στην επιτροπή δημιουργίας Μητροπολιτικού Πάρκου.

ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Κι αν είσαι αδήλωτος, 19 χρονών, ο νεότερος σοβαρά τραυματίας της πρόσφατης έκρηξης κι αν δουλεύεις στα γνωστά εξωτερικά συνεργεία των εργολάβων με τους ενοικιαζόμενους, θέλεις και να ζήσεις;
Και για να μην ξεχνιόμαστε… Τα δικαστήρια των δοσίλογων καταργήθηκαν αρχές Μαρτίου του 1945 και όλες οι κατηγορίες πέρασαν στο αρχείο. Ο «ευεργέτης» Γιάννης Λάτσης στη διάρκεια της κατοχής υπήρξε συνεργάτης των κατακτητών. Μαυραγορίτης, δοσίλογος και αργότερα εθνικόφρων και αντικομμουνιστής. Εκεί που έβγαλε τα πολλά λεφτά είναι η περίπτωση που ακολουθεί: εξαιτίας του πολέμου του ΄40, οι αποθήκες του Α.Σ.Ο.(του οργανισμού που υπήρχε για την σταφίδα)είχαν σταφίδα που δεν είχε εξαχθεί… από τον Πύργο, Αμαλιάδα, Γαστούνη, Λεχαινά, Ανδραβίδα μέχρι την Κόρινθο όπου ήταν κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής...έπαιρνε ο Λάτσης γύρω στα 10-15 βαγόνια σταφίδα κάθε τόσο και την μετέφερε στην Αθήνα και την πούλαγε με τους Ιταλούς. Μετά την απελευθέρωση πέρασε από δικαστήριο δοσίλογων το οποίο τον αθώωσε.

ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…
Κάτι ψελλίσματα ακούστηκαν ότι θα αποδοθούν ευθύνες… από υπουργικά χείλη… καμία σύλληψη… «ανθρώπινο λάθος» λέει το πόρισμα της εταιρείας… εργάτες μικρής εμπειρίας είπε το σωματείο… πως είπατε;
Ή αποδέχεσαι τα 12-ωρα, την εντατικοποίηση, την μαύρη κι ελαστική εργασία ή πεθαίνεις από τη πείνα; Ή καίγεσαι ζωντανός;
Χ. Δευτεραίος, Ρ. Ντελιλάι, Αντώνης Αβράμπος… βγάζουν τα καλώδια της εντατικής για έναν-έναν….
ΕΔΩ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΗΝ ΚΑΕΙΣ…

Γιάννης Μαρίνης, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Περιστερίου από την Αγωνιστική Παρέμβαση.



Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Δεν εκτελείται το ευρωένταλμα έκδοσης στη Γερμανία του Τούρκου Αγωνιστή Gültekin Erol!

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015


Τη μη εκτέλεση του ευρωεντάλματος έκδοσης στη Γερμανία του Τούρκου αγωνιστή, πολιτικού πρόσφυγα Gültekin Erol, αποφάσισε σήμερα Δευτέρα μεσημέρι το Συμβούλιο Εφετών.

Η δίκη άρχισε στις 12:30 μ.μ. μέσα σε ένα κατάμεστο ακροατήριο αλληλέγγυων Ελλήνων και Τούρκων.
Πρόκειται για μια σημαντική απόφαση η οποία δικαιώνει τους αγώνες των Τούρκων πολιτικών προσφύγων και της "Επιτροπής Υποστήριξης των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ" η οποία κινητοποιήθηκε δραστήρια από την ημέρα της συγκρότησής της.
Ο Gültekin Erol μαζί με τους Kaya Turgut και Pektaş Deniz, Τούρκοι αγωνιστές πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας, μέλη της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), συνελήφθησαν πριν από έναν και πλέον μήνα από τις Ελληνικές διωκτικές αρχές μετά από ευρωεντάλματα, λόγω της αγωνιστικής πολιτικής τους δράσης και των κομμουνιστικών τους ιδεών στην Τουρκία.
Τώρα εξακολουθούν να παραμένουν κρατούμενοι στις φυλακές Κορυδαλλού, κινδυνεύοντας να εκδοθούν στην Γερμανία και στη Γαλλία σύμφωνα με το λεγόμενο ευρωένταλμα, ο Pektaş Deniz και ο Kaya Turgut.

http://www.alfavita.gr/

Η «ανεξάρτητη» εξωτερική πολιτική της νέας κυβέρνησης: Ετοιμάζουν νέες νατοϊκές βάσεις και εκδίδουν Τούρκους αγωνιστές!

Mιλώντας στο 19ο Συνέδριο του Εconomist,ο Πάνος Καμένος, υπουργός εθνικής Αμυνας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δήλωσε ότι θα προτείνει στον Αμερικανό ομόλογό του τη δημιουργία μιας σημαντικής ΝΑΤΟϊκής αεροπορικής βάσεως στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, τονίζοντας την ιδιαίτερη σημασία που έχουν οι ελληνικές εγκαταστάσεις για τη Συμμαχία. Ήδη, η Σούδα αποτελεί τον κύριο κορμό, την βάση επιχειρήσεων για το ΝΑΤΟ.
Σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται δημιουργώντας σειρά μετώπων σε όλη την περιοχή, η κυβέρνηση παραχωρεί το έδαφος της για εκμετάλλευση των στρατιωτικών-πολεμικών σχεδίων των ιμπεριαλιστών. Παραπέρα εμπλοκή της χώρας και του λαού αποτελεί παράγοντα κινδύνου και ευθύνης και επιπλέον εντάσσει τη χώρα στα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ ενάντια στους γειτονικούς λαούς. Τις ίδιες περίπου μέρες ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς χόρευε μπροστά στις κάμερες με τους ΥΠΕΞ της εγκληματικής, ιμπεριαλιστικής οργάνωσης που λέγεται ΝΑΤΟ.
Αυτή είναι λοιπόν η ανεξάρτητη υπερήφανη πολιτική που διακήρυττε η νέα κυβέρνηση! Η όλο και μεγαλύτερη παροχή γης και ύδατος στους ιμπεριαλιστές!
Επιπρόσθετα με τη θηλιά που έχουν βάλει στο λαιμό αυτού του λαού οι ιμπεριαλιστές ΕΕ και ΔΝΤ έρχεται επιπλέον να ενισχυθεί η εμπλοκή της χώρας σε νέα δεσμά εξάρτησης.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πάρει πλήρως την πολιτική ευθύνη για την έκδοση σε Γερμανία, Γαλλία και Τουρκία τεσσάρων Τούρκων (Gültekin Erol, Kaya Turgut, Pektaş Deniz και Ozdemir Arzu) αγωνιστών - μελών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη) που διώκονται στη Γερμανία με το ιδιώνυμο «αδίκημα» ότι είναι κομμουνιστές.

Αναδεικνύεται άλλη μια φορά η αναγκαιότητα ανάπτυξης ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού αγώνα ενάντια σε όλους τους δήθεν προστάτες - ιμπεριαλιστές.
Αναδεικνύεται άλλη μια φορά η αναγκαιότητα ανάπτυξης της διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την εκμετάλλευση και το φασισμό.

Είναι ανάγκη να διατρανώσουμε άλλη μια φορά πως “οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες.”


  • Καμιά διευκόλυνση ή συμμετοχή στα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή!
  • Να κλείσουν όλες οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις!
  • Να μην εκδοθούν οι Τούρκοι αγωνιστές. Να τους δοθεί πολιτικό άσυλο!


Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΟΝΙΜΗ, ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ




ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΟΝΙΜΗ, ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ

Για άλλη μια φορά βάλλεται το δικαίωμα στην εργασία, στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Αυτήν την φορά στο στόχαστρο βρίσκονται οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί (κυρίως ειδικοτήτων) που το καλοκαίρι του 2013 κάτω από το βάρος και την ανασφάλεια που είχαν δημιουργήσει οι διαθεσιμότητες στην τεχνική εκπαίδευση αλλά και το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εισηγήσεις περί αξιολόγησης και η επιστράτευση του κλάδου, εξωθήθηκαν να επιδιώξουν μετάταξη στην πρωτοβάθμια. Προσδοκία τους ήταν ότι εκεί τουλάχιστον θα αποκτούσαν οργανική θέση και ωράριο. Διαψεύστηκαν οικτρά... Ούτε οργανικές δημιουργήθηκαν, ενώ οι περισσότεροι μετατράπηκαν σε νομάδες μεταφερόμενοι με ίδια μέσα σε τρία ως οκτώ (!) σχολεία για να καλύψουν το αυξημένο ωράριο της Α/θμιας.
Και ενώ ένας νέος κύκλος ανθρωποφαγίας και αλληλοσπαραγμού άνοιξε στον κλάδο (δίπλα στις παλιές «αντιθέσεις» ειδικοτήτων-δασκάλων, δασκάλων διετούς-τετραετούς φοίτησης, ήρθε να προστεθεί και αυτή των νέων μεταταχθέντων με τους παλιούς που δεν αποσπάσθηκαν ή μετατεθήκαν), άνοιξε ταυτόχρονα και ένας κύκλος δικαστικών… αγώνων για να αποκατασταθούν οι πραγματικά εξόφθαλμες παρατυπίες στην όλη διαδικασία των μετατάξεων.
Αυτό που πολύ γρήγορα ξεχάστηκε -στην πραγματικότητα έγινε συστηματική προσπάθεια από την τότε κυβέρνηση αλλά και τους παρατρεχάμενούς τους στον κλάδο να αποσιωπηθεί και να διαστρεβλωθεί- είναι ότι όλη αυτή η ιστορία έγινε στο πλαίσιο μιας πολύ συγκεκριμένης πολιτικής με στρατηγικό στόχο τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, τη νομιμοποίηση της ελαστικότητας και της κινητικότητας και το χτύπημα του δικαιώματος στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Μια συστηματική προσπάθεια που ξεκίνησε χρόνια πριν και περιλάμβανε μείωση ωρών διδασκαλίας μαθημάτων, αύξηση κατώτατου ορίου μαθητών ανά τάξη, αύξηση ωραρίου των εκπαιδευτικών συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων, κατάργηση ή μείωση μαθημάτων στο λύκειο, κατάργηση της παράλληλης διδασκαλίας και άλλα, ων ουκ έστι αριθμός… Μια τεχνική προσπάθεια δημιουργίας υπεραριθμιών, πλεοναζόντων, περισσευούμενων, αχρείαστων και άλλων χαρακτηρισμών που αποτέλεσαν το ιδεολογικό κάλυμμα για τη νομιμοποίηση αυτής της πολιτικής που θέλει τον εργαζόμενο σύγχρονο δούλο που δουλεύει όπου να' ναι, για όσο καιρόν χρειάζεται και με όποιο καθεστώς ορίζει το σύστημα.

Δύο χρόνια μετά, η νέα κυβέρνηση στο όνομα της αποκατάστασης της νομιμότητας βάζει ξανά χιλιάδες συναδέλφους στη …ζώνη του λυκόφωτος:
Η εισήγηση του Υπουργείου στην πραγματικότητα το μόνο που αποκαθιστά είναι η …χαμένη τιμή της κινητικότητας και της επισφάλειας. Τίποτα από την ουσία της προηγούμενης αντιλαϊκής πολιτικής δεν αναιρείται:
  • Μήπως ανοίγουν σχολεία;
  • Μήπως καταργούνται-ανακαλούνται οι συγχωνεύσεις των σχολείων που έχουν γίνει μέχρι τώρα;
  • Μήπως μειώνονται οι μαθητές στην τάξη;
  • Μήπως επανέρχεται το ωράριο στα προηγούμενα;
  • Μήπως διασφαλίζεται η εργασία μας;
  • Μήπως γενικά καταργούνται όλες εκείνες οι ρυθμίσεις που έφεραν χιλιάδες συναδέλφους στη θέση του «περισσευούμενου»;
Αντίθετα οι δηλώσεις Κουράκη σχετικά με την πιθανή μη έγκριση των νέων οργανικών από το υπουργείο Οικονομικών δείχνουν πως η τήρηση της μνημονιακής νομιμότητας και των δεσμεύσεων απέναντι στους … θεσμούς είναι το σημαντικότερο διακύβευμα και για αυτήν την κυβέρνηση!

Συνάδελφοι,
δεν πρέπει να "τσιμπήσουμε" στη λογική του διαίρει και βασίλευε.
Η λύση δεν είναι ούτε οι δικαστικές προσφυγές ούτε η κατηγοριοποίηση των συναδέλφων, ούτε η διαχείριση και το μοίρασμα μιας μικρής και φτωχικής «πίτας». Εχθρός μας δεν είναι ο συνάδελφος αλλά η πολιτική που διέλυσε και διαλύει τα εργασιακά δικαιώματα. Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να παραμερίσει τις διασπαστικές λογικές που σπέρνουν διάφοροι απολογητές της πολιτικής αυτής της συγκυβέρνησης (αλλά και της προηγούμενης). Δεν αρκεί η επίκληση στη νομιμότητα και η έκφραση της οργής και της αγανάκτησής για την σημερινή κατάσταση, όταν με τις πράξεις ή την …απραξία αρκετών αφέθηκαν συνάδελφοι ξεκρέμαστοι και οδηγήθηκαν στην ιδιώτευση. Που εξαναγκάστηκαν στην αναζήτηση ατομικών λύσεων. Μια προσεκτικότερη ματιά στα γεγονότα θα μας δείξει πως οι περισσότεροι ήμασταν και είμαστε πρόθυμοι να αγωνιστούμε για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας!

Υπερασπίζουμε και διεκδικούμε:

  • Δικαίωμα στη μόνιμη, πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους!
  • Οργανικές θέσεις σε όλους!
  • Να γίνουν μεταθέσεις
  • Μαζικοί διορισμοί




Η δύναμή μας είναι η συλλογικότητα, η συσπείρωση στο σωματείο!



Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Η «ανεξάρτητη» εξωτερική πολιτική της νέας κυβέρνησης: Ετοιμάζουν νέες νατοϊκές βάσεις και εκδίδουν Τούρκους αγωνιστές!




Μιλώντας στο 19ο Συνέδριο του Εconomist,ο Πάνος Καμένος, υπουργός εθνικής Αμυνας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δήλωσε ότι θα προτείνει στον Αμερικανό ομόλογό του τη δημιουργία μιας σημαντικής ΝΑΤΟϊκής αεροπορικής βάσης στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, τονίζοντας την ιδιαίτερη σημασία που έχουν οι ελληνικές εγκαταστάσεις για τη Συμμαχία. Ήδη, η Σούδα αποτελεί τον κύριο κορμό, την βάση επιχειρήσεων για το ΝΑΤΟ.
Σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται δημιουργώντας σειρά μετώπων σε όλη την περιοχή, η κυβέρνηση παραχωρεί το έδαφος της για εκμετάλλευση των στρατιωτικών-πολεμικών σχεδίων των ιμπεριαλιστών. Παραπέρα εμπλοκή της χώρας και του λαού αποτελεί παράγοντα κινδύνου και ευθύνης και επιπλέον εντάσσει τη χώρα στα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ ενάντια στους γειτονικούς λαούς. Τις ίδιες περίπου μέρες ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς χόρευε μπροστά στις κάμερες με τους ΥΠΕΞ της εγκληματικής, ιμπεριαλιστικής οργάνωσης που λέγεται ΝΑΤΟ.
Αυτή είναι λοιπόν η ανεξάρτητη υπερήφανη πολιτική που διακήρυττε η νέα κυβέρνηση! Η όλο και μεγαλύτερη παροχή γης και ύδατος στους ιμπεριαλιστές!
Επιπρόσθετα με τη θηλιά που έχουν βάλει στο λαιμό αυτού του λαού οι ιμπεριαλιστές ΕΕ και ΔΝΤ έρχεται επιπλέον να ενισχυθεί η εμπλοκή της χώρας σε νέα δεσμά εξάρτησης.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πάρει πλήρως την πολιτική ευθύνη για την έκδοση σε Γερμανία, Γαλλία και Τουρκία τεσσάρων Τούρκων (Gültekin Erol, Kaya Turgut, Pektaş Deniz και Ozdemir Arzu) αγωνιστών - μελών της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη) που διώκονται στη Γερμανία με το ιδιώνυμο «αδίκημα» ότι είναι κομμουνιστές.

Αναδεικνύεται άλλη μια φορά η αναγκαιότητα ανάπτυξης ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού αγώνα ενάντια σε όλους τους δήθεν προστάτες - ιμπεριαλιστές.
Αναδεικνύεται άλλη μια φορά η αναγκαιότητα ανάπτυξης της διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την εκμετάλλευση και το φασισμό.

Είναι ανάγκη να διατρανώσουμε άλλη μια φορά πως “οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες.”


  • Καμιά διευκόλυνση ή συμμετοχή στα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή!
  • Να κλείσουν όλες οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις!
  • Να μην εκδοθούν οι Τούρκοι αγωνιστές. Να τους δοθεί πολιτικό άσυλο!


Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

AX AYTO TO Ρ…..

AX AYTO TO Ρ…..
Με αφορμή μια εκδήλωση στην Καλαμαριά για την «αναγκαία μεταρύθμιση στην εκπαίδευση».
Εκδήλωση οργανώνει ο σύλλογος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης «Προμηθέας» (Καλαμαριά) με θέμα «η αναγκαία μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση».
Αναγκαία; Για ποιον;
Μα για τους εκπαιδευτικούς και μαθητές η πρώτη αυτονόητη απάντηση! (για τι άλλο θα έπρεπε να ενδιαφέρεται εξ άλλου ένας σύλλογος εργαζομένων εκπαιδευτικών;)
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις». Μέσα και έξω από την εκπαίδευση.
Παλιοί και νέοι κυβερνώντες, Γερμανοί, Αμερικάνοι, ΔΝΤ ,ΕΚΤ ακόμα και ηγεσίες συνδικάτων (ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ) μπορεί να διαφωνούν σε διάφορα πράγματα αλλά σε ένα ομονοούν και συμφωνούν: Στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων!
Εδώ το ΔΝΤ διαπιστώνει ότι ένας στου επτά ανθρώπους πάνω στη γη δεν έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά και πάλι για την… αρρώστια μια σταθερή συνταγή προτείνεται: «μεταρρυθμίσεις». Δηλαδή νέες αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, τεράστιες ανατροπές στους όρους με τους οποίους πουλιέται η εργατική δύναμη, που οδηγούν σε μεγαλύτερη εξαθλίωση, σε μεγαλύτερη απώλεια αγαθών. Όπως αυτές οι αντιδραστικές ανατροπές που όλοι βιώνουμε στον τομέα της περίθαλψης… Κανονικά αντιμεταρρθμίσεις θα έπρεπε να τις αποκαλούν…
Βέβαια οι αυταπάτες για την «μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση» έχουν τη δική τους ιστορία Και έχουν καλλιεργηθεί εδώ και καιρό. Θαρρείς δηλαδή ο λαός να βρίσκεται στην εξουσία ή έστω ότι εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε ένα… κουκούλι και μπορούν –τάχα- να σχεδιάζουν το μέλλον τους, πολλώ δε μάλω την εκπαίδευση. Γιατί ειδικά η εκπαίδευση αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία μιας άλλης κοινωνικής και πολιτικής προοπτικής. Δεν υπάρχει λύση του «εκπαιδευτικού συστήματος» από μόνη της.
Έτσι τόσα χρόνια οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και η κυρίαρχη αριστερά σχεδιάζουν τα «άλλα σχολεία». Θέτουν την ανάγκη «προοδευτικών μεταρρυθμίσεων» Παραθέτουν ατελείωτες χαρταπιές αιτημάτων που ποτέ δεν ικανοποιούνται ενώ οι «μεταρρυθμίσεις» ή αν θέλετε οι αντιμεταρρυθμίσεις της «άλλης πλευράς», του καθεστώτος και των εκάστοτε κυβερνήσεων του σε γενικές γραμμές επιβάλλονται. Και επιβάλλονται γιατί ενώ τα συνδικάτα μας πρέπει να αγωνιστούν για τα αυτονόητα δεν το κάνουν..-Και αυτονόητο είναι να μπει φραγμός στην επίθεση σαν αναγκαία προϋπόθεση για κάθε παραπέρα διεκδίκηση
Σε πρόσφατη ημερίδα του συλλόγου για τα νηπιαγωγεία ενώ ειπώθηκαν πολλά και μεγάλα πράγματα για τα αναλυτικά προγράμματα, τα πλαίσια, τα δωδεκάχρονα σχολεία δεν μπόρεσε κανείς να απαντήσει στο… αυτονόητο αίτημα της σχολικής συμβούλου να υπάρχουν πέντε νηπιαγωγοί στη διάθεση του ΠΥΣΠΕ για να μπορούν οι νηπιαγωγοί να… αρρωσταίνουν και να μην κουβαλιούνται στα σχολεία με πυρετό!
Πέρυσι ενώ η κυβερνητική επίθεση κλιμακώνονταν μέσω της αυτοαξιολόγησης και της αξιολόγησης στελεχών η ΔΟΕ έκανε ημερίδες για το αν είναι καλή ή κακή η αξιολόγηση!
Ποιος ωφελείται λοιπόν σήμερα από την συζήτηση για «την αναγκαία μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση»; Ποιος έχει και το πεπόνι και το μαχαίρι για να εφαρμόσει την μεταρρύθμιση, δηλαδή την αντιμεταρρύθμιση που θα καταργήσει όσα δικαιώματα απέμειναν;
Ή μήπως μια κυβέρνηση «κοινωνικής σωτηρίας» μπορεί να ολοκληρώσει καλύτερα και πιο ανώδυνα το έργο των αντιδραστικών και μνημονιακών κυβερνήσεων;
Το πρόβλημα δεν είναι η… ανορθογραφία στο κάλεσμα του συλλόγου όπου η μεταρρύθμιση γράφεται με ένα ρ. Το δεύτερο ρ εξ άλλου μπορούμε να το μεταφέρουμε σε άλλες λέξεις που συνειρμικά ο όρος «μεταρρύθμιση» μας φέρνει στο νου :
Μπορεί να μπει πχ στον όρο ανατροπή. Η ανατροπή βέβαια είναι κάτι που πρέπει να ωριμάσει μέσα από τους αγώνες και τις αντιστάσεις και έχει δρόμο ακόμη μπροστά της .Σε αντίθεση με όσους καλλιεργούν τις αυταπάτες και προτείνουν τους εύκολους δρόμους χωρίς πολλές θυσίες (όπως να πιέσουμε την κυβέρνηση να εφαρμόσει το πρόγραμμά της, , να ψηφίσουμε την κατάργηση των μνημονίων ή … να επιστρέψουμε στη δραχμή).
Σίγουρα περιέχεται στον όρο αναμέτρηση ,σε αυτό δηλαδή που έχουνε ανάγκη να κάνουν ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ σήμερα εκπαιδευτικοί, λαός και νεολαία. Να αναμετρηθούν με όσους «κυνηγούν τη ζωή τους» και να διεκδικήσουν το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή. ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΦΟΒΟ για το σύστημα και τις κυβερνήσεις του που μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικές νίκες και υποχωρήσεις. Κόντρα στις νέες αντιδραστικές αντιμεταρρυθμίσεις που σχεδιάζουν παλιοί και νέοι «σωτήρες» και υποτακτικοί των μεγάλων «προστατών» μας…
Και που θέλουν να μας πείσουν για την… αναγκαιότητα τους!
Καλαμαριά. Μάης 2015
Δημήτρης Μάνος νηπιαγωγός μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων εκπαιδευτικών


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Μεγάλη καθιστική διαμαρτυρία για την απελευθέρωση Ινδού Αγωνιστή

ΧΑΙΝΤΕΡΑΜΠΑΝΤ ΙΝΔΙΑ
ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΘΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΣΑΪΜΠΑΜΠΑ

Περισσότερες από 32 κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, ανάμεσα τους και οργανώσεις για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων στην χώρα, συμμετείχαν, χθες Σάββατο 9 του Μάη στην μεγάλη κινητοποίηση (ντάρμα) που έγινε στο πάρκο Ιντιρα στην ινδική μεγαλούπολη Χαιντεραμπάντ. Σκοπός και απαίτηση της διαμαρτυρίας η άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωση του ινδού αριστερού αγωνιστή G.N.Saibaba.Το ρεπορτάζ είναι από το τηλεοπτικό κανάλι Tv9.

Η Γενική Συνέλευση της Α΄ ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής καταγγέλλει τις συλλήψεις των Τούρκων αγωνιστών

ΨΗΦΙΣΜΑ


Η Γενική Συνέλευση της Α΄ ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής καταγγέλλει τις συλλήψεις τεσσάρων Τούρκων αγωνιστών, του Gültekin Erol, του Kaya Turgut, του Pektaş Deniz και της Ozdemir Arzu, που έγιναν στις 15 και 18 Απρίλη, από τη λεγόμενη «αντιτρομοκρατική» υπηρεσία η οποία εισέβαλε στα σπίτια τους.
Ο Gültekin Erol, ο Kaya Turgut και η Ozdemir Arzu έχουν άδεια εξάμηνης παραμονής στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο, καθώς διώκονται από την Τουρκία λόγω των δημοκρατικών τους αγώνων, ενώ ο Pektaş Deniz είναι Γερμανός υπήκοος. Η Ozdemir Arzu απαλλάχθηκε στις 30/4 από κάθε κατηγορία και περιμένει να προχωρήσει η διαδικασία ασύλου.
Τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης από Γαλλία και Γερμανία, που εκκρεμούσαν σε βάρος τους και η σύλληψή τους από το ελληνικό κράτος έχουν ξεκάθαρο πρόσημο, καθώς δεν τους προσάπτεται καμία κατηγορία.
Ουσιαστικά διώκονται για τις απόψεις τους και για τη δημοκρατική τους δράση!
Οι συλλήψεις αυτές είναι το επακόλουθο της πολιτικής που εφαρμόζει η Ελλάδα και συνολικά η ΕΕ ενάντια σε όποιον αγωνίζεται. Πολιτικής που, στο όνομα της λεγόμενης «αντιτρομοκρατίας», οδήγησε το τελευταίο διάστημα, σε διάφορες χώρες της ΕΕ, σε σωρεία συλλήψεων αγωνιστών από την Τουρκία. Αυτοί που στηρίζουν και προωθούν αυτήν την πολιτική συγκαλύπτουν, με τον πιο χυδαίο τρόπο, το πραγματικό πρόσωπο του τούρκικου κράτους. Προσπαθούν να κρύψουν ότι πραγματικοί τρομοκράτες των λαών είναι το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός!
Στόχος αυτών των συλλήψεων δεν είναι άλλος από την τρομοκράτηση και ποινικοποίηση των αγώνων των λαών και ιδιαίτερα της Τουρκίας.

Η Γεν.Συνέλευση της Α΄ ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής καταγγέλλει τις συλλήψεις αυτές, εκφράζοντας ταυτόχρονα την αμέριστη αλληλεγγύη του στους Τούρκους αγωνιστές.
• ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ!
• ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!
• ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΟΘΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ!

Κινήσεις της "Επιτροπής Υποστήριξης" στους συλληφθέντες Τούρκους αγωνιστές



Κινήσεις της "Επιτροπής Υποστήριξης" στους συλληφθέντες Τούρκους αγωνιστές

Η "Επιτροπή Υποστήριξης" προχωρά αυτή την εβδομάδα σε συγκεκριμένες κινήσεις υποστήριξης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ που συνελήφθησαν στην Ελλάδα.
Προχωρά σε παραστάσεις:

τη Δευτέρα 11/5, στις 3:30 μ.μ., στο Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Τάξης Αναγνωστάκη (εξουσιοδοτημένος απ΄τον Πανούση). Δ/νση: Π. Κανελλόπουλου 4 (Συνέχεια Κατεχάκη απέναντι από το 401 ΓΣΝΑ)

την Τετάρτη 13/5, στις 3:00 μ.μ., στο Γενικό Γραμματέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Παπαϊωάννου, (εξουσιοδοτημένος από Υπ. Δικαιοσύνης Παρασκεύπουλο). Δ/νση: Λ. Μεσογείων 96.

Την Πέμπτη 14/5 στις 1:00 μ.μ., θα δοθεί συνέντευξη τύπου  στην Αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20, 3ος όροφος.

Ήδη έχουν ξεκινήσει παρεμβάσεις και εξορμήσεις μεπροκήρυξη και αφίσα στο κέντρο της Αθήνας, που θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες στις γειτονιές, προαπαγανδίζοντας την συγκέντρωση της Τρίτης 19 Μάη στα Προπύλαια.
Παράλληλα πανελλαδικά έχουν βγει δεκάδες ανακοινώσεις καταγγελίας των συλλήψεων από σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, Εργατικά Κέντρα, δημοτικά σχήματα και τοπικές συλλογικότητες, φοιτητικούς συλλόγους, αρκετές από τις οποίες έχουμε δημοσιεύσει και εδώ.

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Όσοι εκπαιδευτικοί μέλη της ΕΛΜΕ επιθυμούν να στείλουν τα παιδιά τους σε κατασκήνωση 

των καταλόγων που επισυνάπτονται και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην 

πρόσκληση της ΟΛΜΕ, παρακαλούνται να απευθύνουν το αίτημά τους στην ΕΛΜΕ μέσω του 

e-mail της ΕΛΜΕ. Το αίτημα των συναδέλφων θα πρέπει να έχει καταληκτική ημερομηνία την 

Τετάρτη 13/05/2015 προκειμένου να εκδοθούν οι βεβαιώσεις απ’ την ΕΛΜΕ. Οι βεβαιώσεις θα

 αποσταλούν στους δικαιούχους με e-mail έως την Πέμπτη 14/05/2015
Επισυνάπτουμε την πρόσκληση της ΟΛΜΕ και το έντυπο αίτησης που θα αποσταλεί στην 

ΟΛΜΕ απ’ τον ενδιαφερόμενο.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ 17ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΟΛΜΕ

















2015
2013
ΔΣ 2014
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

103
162
164
ΣΥΝΕΚ

80
63
97
ΠΑΜΕ

18
34
28
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

15
10
25
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

15
24
19
ΨΗΦΙΣΑΝ

243
323
363
ΛΕΥΚΑ

12
12

ΑΚΥΡΑ

1



Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

εκλογες για το 17ο συνέδριο ΟΛΜΕ




Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών




Γιούτσος Γεώργιος (4ο Γυμ.Ασπ/γου)




Μπαζοδήμος Επαμεινώνδας(Νώντας)(σε διαθεσιμότητα)




Σταυρακάκη Ουρανία (2ο Γυμνάσιο Ασπ/γου)





Ποιός δολοφονεί 4χρονα παιδιά και ποιος μένει ατιμώρητος;



Ακούγοντας μια τοποθέτηση για την πιο στυγερη δολοφονία που ανακοινώθηκε χθες,αυτή της μικρής Αννυ,θα πω αυτο που πραγματικά νοιώθω.ΦΡΙΚΗ.
Μια κοινωνία που γεννά,αναπαράγει,επιτρέπει,πολλαπλασιάζει την αθλιότητα,ξαφνικά χύνει τόνους δακρύων για τη δολοφονία της Αννυ. Οσοι δουλεύουμε στην εκπαίδευση,ξέρουμε καλά πόσα περιστατικά παιδιών γνωρίζουμε που κακοποιούνται με κάθε τρόπο,απο πείνα,φτώχεια,βία,ασθένειες,έκθεση, και όσοι αποφασίζουμε να ασχοληθούμε λίγο παραπάνω από το να ρωτήσουμε το μάθημα της ημέρας,πως θα βρούμε μπροστά μας τοίχο αδιαπέραστο.Η παρέμβαση μας περιορίζεται σε ό,τι μπορούμε μόνοι μας να κάνουμε,γιατί οι όποιες άλλες υπηρεσίες,που θα μπορούσαν να βοηθήσουν,απλά δεν υπάρχουν,δεν λειτουργούν ή στην καλύτερη περίπτωση κι αν ασχοληθούν,δεν έχουν τι να κάνουν με αυτά τα παιδιά.Γιατί απλά δεν υπάρχει καμιά κοινωνική δομή που να μπορεί να τα στηρίξει.Αποδεχόμαστε το γεγονός και όταν τα παιδιά φύγουν από εμάς,απλά πάμε παρακάτω...Πως αλλιώς άλλωστε θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε;.Κατα τ'αλλα,κάνουμε προγράμματα για την ενδοσχολική βία,αφαιρώντας το βασικό παράγοντα αναπαραγωγής της αθλιότητας(το σύστημα) και φυσικά της ανάδειξης του αδιεξόδου που δημιουργεί η έλλειψη βασικών δομών κοινωνικής πρόνοιας.(αν και η παραποίηση του όρου κοινωνική πρόνοια,είναι και αυτή μέσα στον εκφυλισμό χιλιάδων άλλων εννοιών)

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Μερικές σκέψεις πάνω στην κρίση

Τα τελευταία χρόνια ο λαός μας,αλλά και συνολικά οι λαοί όλου του κόσμου δέχονται επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων τους.Την ίδια ώρα οι επιθέσεις των ιμπεριαλιστών διαμελίζουν ολόκληρες χώρες.
Πολλά λέγονται και γράφονται όλα αυτά τα χρόνια αναλύοντας την πραγματικότητα.Τα περισσότερα από αυτά θεωρούν την οικονομική κρίση την αιτία αυτής της επίθεσης στους λαούς.Αν λοιπόν είναι τέτοιου χαρακτήρα,τότε τα μέτρα αυτά είναι προσωρινά και όταν κατορθωθεί η ανάκαμψη,θα επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση. Ετσι θεωρούνται υπεύθυνοι οι εργαζόμενοι που δεν ήταν αρκετά παραγωγικοί,το διογκωμένο δημόσιο ,οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις,οι δυσκαμψίες που στέκονταν εμπόδιο στην ανάπτυξη,οι συντεχνίες,οι μεταπολιτευτικές λογικές κλπ
Ετσι αφαιρούν τη βασική αιτία της επίθεσης που είναι η στρατηγικού χαρακτήρα επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους,στην προσπάθεια να πάρουν τη ρεβάνς μετά την οριστική ήττα του κομμουνιστικού κινήματος και όλων των διεθνών κινημάτων που αναπτύχθηκαν.
Ακόμα και στο ζήτημα των πολέμων που διεξήγαγαν και διεξάγουν, τους βάφτισαν αποκατάσταση ομαλότητας, νομιμότητας και ειρήνευσης. Όλη η αποδοχή της "παγκοσμιοποιημένης" οικονομίας εμπόδιζε τις αναλύσεις των ειδικών να δουν την προσπάθεια επαναποικιοποίησης του κόσμου.Κι η Ευρώπη που τόσα χρόνια ονομάζονταν " Ευρώπη των λαών" έξαφνα μετατρέπονταν σε δυνάστη,Οι πολιτικοί δρόμοι που είχαν χαραχτεί,ακόμα και από δυνάμεις της αριστεράς, ανατρέπονταν από την στυγνή πραγματικότητα, που υπενθύμιζε σε όλους για ποιο λόγο είχε από την αρχή ιδρυθεί η Ε.Ε και ποιών τα συμφέροντα υπηρετούσε.Σε αυτό το σκληρό ανταγωνισμό,κάποιες χώρες κερδίζουν και κάποιες χάνουν,το κεφάλαιο κερδίζει και οι εργαζόμενοι χάνουν.
Αλλες πάλι απόψεις περιορίζονται στο να θεωρήσουν την επίθεση αποτέλεσμα συγκεκριμένων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και να διατρανώνουν πως μια αλλαγή πολιτικής από νεοφιλελεύθερη σε πιο Κεϋνσιανική, οι λαοί θα επανακτούσαν τα χαμένα τους δικαιώματα.Το σύστημα με μια πιο δίκαιη πολιτική,θα μπορούσε να έχει "ανθρώπινο " πρόσωπο.'Να πέσει η κυβέρνηση"φώναζε σε όλους τους τόνους σύσσωμη η αριστερά.Και όσο κι αν είναι κατανοητό πόσο λαομίσητες ήταν οι κυβερνήσεις που εφάρμοσαν τις συστημικές πολιτικές της επίθεσης στο λαό,στην ουσία συγκάλυπταν την πραγματική διάσταση της αναμέτρησης.Το να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση του, μπορεί να έχει μόνο μια σημασία:να ανατραπεί η κυριαρχία του.Μέχρι τότε,οι λαοί θα είναι οι ηττημένοι και το κεφάλαιο θα επελαύνει. Και το κεφάλαιο, όποιες κινήσεις κάνει σήμερα, αφορούν το μέλλον και την επιβίωση του.Και το βάθος αυτής της επιλογής καθορίζει και τις παραπέρα εξελίξεις.Το ίδιο όμως οφείλει και να καθορίζει την απάντηση από την πλευρά του λαού.Γιατί μια συνεννόηση ανάμεσα στο σύστημα και το λαό,είναι απλά αδύνατη.Και γιατί τα οικονομικά ζητήματα και ζητούμενα είναι πολιτικά ζητούμενα και ζητήματα.
Οι συσχετισμοί που μπορούν να αντιστρέψουν αυτή την κατάσταση πραγμάτων,μπορεί να είναι μόνο έξω από τα πλαίσια και τα όρια του συστήματος και ενάντια σε αυτό.Το ξεκαθάρισμα σε αυτό το επίπεδο είναι απαραίτητος όρος για την ανασύσταση των λαϊκών δυνάμεων,για να μπορέσουμε να βρούμε απαντήσεις στις ανάγκες του σήμερα.

 (Βασισμένο στο κείμενο ¨Ευρύτεροι στόχοι και αδιέξοδα του συστήματος¨"Β.Σαμαράς,Αντίθεση Νο 8)

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΕΣΜΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ - ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!



ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΔΕΣΜΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ - ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!
Το κλίμα αναμονής και απομάκρυνσης από συλλογικούς αγώνες και διεκδικήσεις που υπάρχει στην κοινωνία αλλά και στα σχολεία θα πληρωθεί οδυνηρά διπλό και τρίδιπλο το αμέσως επόμενο διάστημα.
Η κάλπικη γραμμή της σκληρής διαπραγμάτευσης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ έγινε μέσα σε λίγες βδομάδες γραμμή έντιμου συμβιβασμού με τους ληστές – ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Στο τέλος των απανωτών προσαρμογών δεν είναι τίποτα άλλο από την αποδοχή και την εφαρμογή όλων των παλιών αλλά και τη θεσμοθέτηση νέων αντιλαϊκών μνημονιακών μέτρων. Η φτώχεια, η ανεργία, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η αδιοριστία, η συντριβή της ασφάλισης – περίθαλψης, όλο το αντιδραστικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Και θα συνεχίσει να είναι ακόμα πιο έντονα όταν πέσουν οι νέες υπογραφές.
Η πίστωση χρόνου που ζητάει η κυβέρνηση από το λαό δεν είναι πίστωση χρόνου για να οικοδομηθεί η προοπτική της σύγκρουσης με τα ντόπια και ξένα αφεντικά αλλά για να ανανεωθεί η κυριαρχία τους και η επίθεσή τους στα λαϊκά δικαιώματα. Γι αυτό ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να υποκύψει στον εκβιασμό του «χρέους», που χρησιμοποιείται από το σύστημα για να υποταχθεί και να μην διεκδικήσει τα δικαιώματα του. Η κατάσταση αυτή, η διαμόρφωση της ψεύτικης εικόνας ότι μία χώρα μπορεί να ζήσει μόνο με προστάτες, επιτροπείες και εκμετάλλευση αποτελεί τη μεγαλύτερη προσφορά της νέας κυβέρνησης στο ιμπεριαλιστικό–καπιταλιστικό σύστημα.
Την ίδια στιγμή οι λεγόμενοι «εταίροι» σε αυτή και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι οι με ονοματεπώνυμο υπεύθυνοι για τη φρίκη που ζουν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Η Μεσόγειος γίνεται ο υγρός τάφος για χιλιάδες απελπισμένους που τρέχουν να γλιτώσουν από πολέμους που δημιούργησαν οι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Ουκρανία συνθέτουν έναν πολεμικό χάρτη που όλο και μεγαλώνει στο βωμό των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στην εκπαίδευση το πλαίσιο φτώχεια – αδιοριστία – ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων – ταξικοί φραγμοί συνεχίζεται. Ακόμα και το θετικό της επιστροφής των συναδέλφων σε διαθεσιμότητα (που πιστώνεται στη δική τους πίεση), από τη μία μένει να επιβεβαιωθεί σε ένα κλίμα καθημερινών… αποδεσμεύσεων της κυβέρνησης από προεκλογικές δεσμεύσεις και από την άλλη συνδέεται με το αντεργατικό μέτρο της κινητικότητας αλλά και την περικοπή των προσλήψεων. Σε σχέση με την αξιολόγηση, υπάρχει ο κίνδυνος να περάσει βελούδινα το νέο σύστημα που ετοιμάζεται με απλή αλλαγή της λέξης αξιολόγηση σε εκείνη της «αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση πετάει στο Σύλλογο Διδασκόντων την παγίδα της συμμετοχής του στην επιλογή Διευθυντών, λες και αυτοί (όποιοι κι αν είναι) δε θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν την υπάρχουσα πολιτική.
Τα δύο τελευταία χρόνια, υπήρξε μια σταθερή διαδικασία αποσυγκρότησης. Ξεκίνησε από τη χειρουργική υπονόμευση εκ μέρους της συνδικαλιστικής ηγεσίας της απεργίας το Σεπτέμβρη του 2013 κόντρα σε διαθεσιμότητα – απολύσεις. Τότε που το μαύρο μέτωπο ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ έκανε ανοιχτή απεργοσπασία και οι δυνάμεις του ρεφορμισμού ΣΥΝΕΚ και ΠΑΜΕ περίμεναν την πρώτη μείωση ποσοστών για να κλείσουν την απεργία. Από κει και πέρα ξεκίνησε ένα σκηνικό παρατεταμένης εκλογικής αναμονής, στο οποία επένδυσαν οι ΣΥΝΕΚ με στόχο να οδηγήσουν τον κλάδο στην εκλογική στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Και να τον πείσουν ΤΩΡΑ να συμβιβαστεί με την αντιλαϊκή μνημονιακή πραγματικότητα «γιατί δε γίνεται αλλιώς». Οι ΣΥΝΕΚ ήθελαν να μας πείσουν ότι η λύση είναι η κυβερνητική αλλαγή, το ΠΑΜΕ ότι είναι η εκλογική ενίσχυσή του και μεγάλο τμήμα των Παρεμβάσεων ότι είναι η εκπόνηση «μεταβατικού προγράμματος». Μια συνολική διαδικασία κοινοβουλευτικοποίησης του κινήματος. Ένας ολόκληρος κλάδος, παρά την δυνατότητα που του παρείχε το μέγεθός του και η καθημερινή ώσμωσή του με το λαό, παρά τα διάφορα επίπεδα συνδικαλιστικής οργάνωσης, με την καθοδήγηση των δυνάμεων της ρεφορμιστικής αριστεράς (ιδιαίτερα των ΣΥΝΕΚ) οδηγήθηκε στην πολιτική πρακτική της ανάθεσης, του εφησυχασμού και της αναμονής. Αποθεώθηκε η αλλαγή των συσχετισμών στα σωματεία και τις ομοσπονδίες, μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε απλούς ψηφοφόρους. Η δε συμμετοχή στα διοικητικά όργανα ΠΥΣΔΕ κλπ, μετέτρεψε τη συλλογική διεκδίκηση δικαιωμάτων σε ατομική επαιτεία.
Όμως οι πραγματικοί συσχετισμοί αλλάζουν βασανιστικά μέσα από την οργάνωση και τον αγώνα. Αυτό το δύσκολο δρόμο δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Πρέπει να τον οικοδομήσουμε αν θέλουμε να αντιστραφεί η διάλυση της ζωής μας. Κόντρα στις σειρήνες της ήττας, κόντρα στη μοιρολατρία του «δε γίνεται τίποτα», κόντρα στις αυταπάτες για «ανάσες», κόντρα στο ψαλίδισμα της απαίτησης για μια ανθρώπινη ζωή, κόντρα στην απάτη της συνδιοίκησης, κόντρα στη διάλυση της μετατροπής των σωματείων σε κυβερνητικούς νεροκουβαλητές και διεκδικητές μεριδίου στην πίτα της διοίκησης, να επαναφέρουμε με αγωνιστικό τρόπο τα αιτήματά μας:
  • ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ!
  • Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση – περίθαλψη για όλους.
  • Να γυρίσουν όλοι οι σε διαθεσιμότητα συνάδελφοι μας πίσω στη δουλειά τους.
  • Ενάντια σε κάθε αξιολόγηση – Δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.
  • Ενάντια σε διαθεσιμότητα, κινητικότητα, απολύσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί!
  • Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς- Δωρεάν σπουδές για όλους.
  • Συνδικάτα ταξικά και αγωνιστικά - όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά.
                       Για το συνέδριο της ΟΛΜΕ υποστηρίζουμε - ψηφίζουμε
                            Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών