Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Η ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ Η ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ

baner new

Παρά το «στρίψιμο» της ΟΛΜΕ, η μάχη μπορεί και πρέπει να δοθεί

Η ΘΑ  ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ Η ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ


            Δεν έχει περάσει μια βδομάδα από τη «μαύρη» μέρα των απολύσεων των συναδέλφων μας και  κυβέρνηση-υπουργείο παιδείας «ξεσαλώνουν»!!!
<     Ο Μητσοτάκης εξαγγέλλει αποζημίωση και επίδομα ανεργίας για τους απολυθέντες. Την επισημοποίηση δηλαδή του ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ!!! Επιτέλους να γίνει πράξη το όνειρο του συστήματος στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα  να είναι ίδια η ελαστικότητα, ίδια η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα, ίδιος ο εργασιακός μεσαίωνας.
<     Μετά την «τιμωρία» μαθητών (αλλά και των καθηγητών) για τις καταλήψεις με μαθήματα στις διακοπές του Πάσχα, βγαίνει στον «αέρα» πρόταση για αύξηση του σχολικού έτους κατά 50 διδακτικές ώρες.
<     Προχωρά στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διοργανώνοντας τα σαββατιάτικα σεμινάρια και πλασάροντας στα στελέχη  υλικό με πολύ αποκαλυπτικό περιεχόμενο : Πχ στο ζήτημα της υπηρεσιακής ευθύνης υπάρχει το “…Εκπαιδευτικός ανακοινώνει στον σύλλογο διδασκόντων ότι θα επιθυμούσε να συμμετέχει σε δράσεις καθαριότητας και εξωραϊσμού του προαύλιου χώρου του σχολείου. Καταθέτει παράλληλα και σχέδιο δράσης με χρονοδιάγραμμα...” Μ’ άλλα λόγια θα πλένεις τζάμια, θα καθαρίζεις την αυλή (τώρα μάλιστα που θα απολυθούν και οι απλήρωτες καθαρίστριες) αλλιώς δεν έχεις μέλλον στο σχολείο.
<    Και τέλος «επιστρατεύει» τους εκπαιδευτικούς για να συμμετάσχουν στις ομάδες αυτοαξιολόγησης εφαρμόζοντας την πρακτική του «εντέλλεσθε».
Τα παραπάνω είναι τα πρόσφατα, χωρίς τα προηγούμενα (υποχρεωτικές μεταθέσεις, τράπεζα θεμάτων–Νέο λύκειο κλπ) και χωρίς αυτά που θα ακολουθήσουν.
Αυτή είναι η κατάσταση, αυτή είναι η άγρια πραγματικότητα που διαμορφώνει η κυβέρνηση. Ολοκληρωτικός πόλεμος στα εργασιακά-δημοκρατικά- μορφωτικά δικαιώματα, επιχείρηση πλήρους εκκαθάρισης του τοπίου στον κλάδο και στην εκπαίδευση.
            Με αυτή την πραγματικότητα απαιτείται ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΟΥΜΕ. Χωρίς εύκολες λύσεις, φαεινές και κόλπα. Ξεκάθαρα πια ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ. Να βαδίσουμε λοιπόν τον ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Το ξέρουμε  όλοι μας ότι είναι δύσκολος ο δρόμος αυτό αλλά είναι …ο μόνος. Όλα τα άλλα είναι θλιβερές αυταπάτες συνδικαλιστικών ηγεσιών που αρέσκονται στα μεγάλα λόγια και στα άθλια έργα.
            Τώρα μάλιστα σ’ αυτές τις κρίσιμες στιγμές η αριστερή πλειοψηφία του κλάδου στην ΟΛΜΕ κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Αφού δόθηκε η μάχη-με επιτυχία- στους συλλόγους ενάντια στην εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης μόλις η κυβέρνηση έδειξε τα «δόντια» της, ανεβάζουν(!!) το επίπεδο της αντιπαράθεσης, διοργανώνοντας το εκπαιδευτικό συνέδριο στα Γιάννινα, προγραμματίζοντας απογευματινά συλλαλητήρια και γενικές συνελεύσεις που θα ασχοληθούν με την προετοιμασία της  κορύφωσης(!!!) της πάλης στην απεργία που κήρυξε η ΓΣΕΕ(!!!!) στις 9 Απρίλη.
Τι απόφαση είναι αυτή που συνδιαμόρφωσαν ΣΥΝΕΚ-ΠΑΜΕ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (δε συζητάμε για ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ) επιλέγοντας να μη δώσει ο κλάδος μάχη; Είναι προκλητική η αναχώρησή τους από τη σκληρή πραγματικότητα και «άδειασμα» των συναδέλφων  να τη «στρίβουν» καλώντας τους συλλόγους και τους διευθυντές να συνεχίζουν να κρατούν την ίδια στάση έτσι απλά σα να μη συνέβη τίποτα. Όσο για κάποιες παραταξιακές ανακοινώσεις που καλούν σε ανυπακοή και απειθαρχία –πέρα από το ότι είναι για «ξεκάρφωμα» για την απαράδεκτη στάση τους-δεν καλύπτουν την πραγματική ανάγκη για οικοδόμηση κινηματικής απάντησης. Δε μπορεί να γίνει ανεκτό και αποδεκτό από κανένα το γνωστό παραμύθι ότι «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα μιας και ο κόσμος δεν τραβάει». Οι ίδιοι τραβάνε;;; Η μάλλον τραβάνε για τη μάχη… της κάλπης!! 
Εμείς «γνωμοδοτούμε»: Με βάση τα παραπάνω θεωρούμε ότι αυτό που πρέπει να γίνει είναι άμεσα να συγκροτηθούν οι αγώνες του κινήματος για την ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης, για την ανατροπή των απολύσεων και το «νέο» λύκειο. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΜΦΘΕΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΤΕΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΑΠΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.
Γι αυτό προτείνουμε: Άμεσα να γίνουν ΓΣ ΕΛΜΕ και ΓΣ προέδρων με εισήγηση απεργιακού αγώνα διαρκείας.   Αν οι ομοσπονδίες δεν το υλοποιήσουν  ΕΛΜΕ και Σύλλογοι ΠΕ να συντονισθούν για να υλοποιήσουν την κατεύθυνση αυτή.
Σε κάθε περίπτωση πέφτει ακόμη μια φορά στους ώμους των αγωνιστών συναδέλφων, εργαζομένων και σε διαθεσιμότητα για να σηκώσουν την υπόθεση αυτή.
deltioake.blogspot.com                                                                                                                          27/3/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Ενάντια σε απολύσεις – αξιολόγηση – νέο λύκειο είναι μονόδρομος η κεντρική απεργιακή σύγκρουση

baner newΑγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


Ενάντια σε απολύσεις – αξιολόγηση – νέο λύκειο είναι μονόδρομος η κεντρική απεργιακή σύγκρουση

Η επίθεση κλιμακώνεται σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς: Αφού η κυβέρνηση έκανε ένα σημαντικό βήμα στο κύριο μέτωπο (των απολύσεων), προχωράει στα επόμενα βήματα, όπως ακριβώς είχαμε εκτιμήσει. Πρώτος σταθμός η επιβολή της αυτοαξιολόγησης δύο μόλις μέρες μετά τις 22 Μάρτη. Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα:
Για τις διαθεσιμότητες / απολύσεις: Ο δρόμος άνοιξε – κανείς δεν ξέρει ακόμα τα πραγματικά νούμερα
Οι πρώτες απολύσεις εκπαιδευτικών είναι γεγονός. Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν δυστυχώς τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις καθώς τα νούμερα των απολύσεων δείχνουν ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερα από ό,τι παρουσίαζε η κυβέρνηση, πόσο μάλλον από τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις για καμία απόλυση. Για την ώρα η κυβέρνηση μιλάει για 200 απολύσεις εκπαιδευτικών (και περίπου το δέχεται και η συνδικαλιστική ηγεσία), αλλά ταυτόχρονα, η λίστα του ΑΣΕΠ παρουσιάζει 670 που δεν συμπεριλαμβάνονται σε λίστες. Ταυτόχρονα, ακόμα και οι οριστικοί πίνακες για ΙΕΚ-ΣΕΚ δεν είμαστε καθόλου σίγουροι πόσο θα αντιστοιχιστούν τελικά σε θέσεις εργασίας. Ενώ οι απολύσεις σχολικών φυλάκων φτάνουν τις 1700. Οπως και νάχουν τα νούμερα (τα οποία εκτιμάμε ότι θα ξεκαθαρίσουν μετά τις εκλογές), ο δρόμος άνοιξε.

Το σύστημα έκανε ένα σημαντικό βήμα για να ικανοποιήσει τον παλιό πόθο του να συντρίψει κάθε θύλακα μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Η εξέλιξη αυτή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο, σε όλο το δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα και θα συμπαρασύρει το σύνολο των εργασιακών σχέσεων σε παραπέρα επιδείνωση. Η ΕΕ, το κεφάλαιο, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, όλος ο εσμός που παρασιτεί κλέβοντας τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού μπορεί να νιώθει αγαλλίαση. Ας μη βιάζονται όμως.

Ας μη βιάζεται και ο Μητσοτάκης να… «αποκαταστήσει το ζήτημα ηθικής τάξης που προκύπτει» (πόσο ξετσίπωτοι!) προωθώντας τροπολογία που προβλέπει επίδομα ανεργίας για τους απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους, επιδιώκοντας να εμπεδώσει άρον - άρον ως δεδομένο το πέρασμα των απολύσεων αυτών και των επόμενων.

Για την αυτοαξιολόγηση - αξιολόγηση
Όταν άνοιξε το ζήτημα των Συλλόγων Διδασκόντων για το ζήτημα της αυτοαξιολόγησης, στηρίξαμε αποφασιστικά τη μάχη που δόθηκε στους συλλόγους αλλά επιμέναμε ότι η μάχη δεν μπορεί να δοθεί αποτελεσματικά στο πλαίσιο της ανυπακοής αλλά  πως χρειάζεται κεντρική σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική. Συγκεκριμένα, γράφαμε:
«Η κυβέρνηση δε θα κάνει πίσω επειδή ακόμα και αν οι σύλλογοι διδασκόντων δεν προχωρήσουν σε ορισμό ομάδων εργασίας, ακόμα κι αν διαλυθούν τα σεμινάρια. Ακόμα και αν επαναληφθεί το (ηθικό) χαστούκι που έφαγε όταν κάλεσε σε εθελοντική εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης και δε βρήκε πρόθυμους (αν και το περιβάλλον σήμερα είναι πολύ πιο δυσμενές και τρομοκρατικό), θα προχωρήσει σήμερα παρακάμπτοντας τον… εθελοντισμό και εφαρμόζοντας την πρακτική του «εντέλλεσθε».» (1/11/2014)
Αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση με την τελευταία εγκύκλιο. Δείχνοντας καθαρά ότι η επίθεση του συστήματος ενάντια στους εκπαιδευτικούς (αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους) δεν ανατρέπεται με κόλπα ούτε με μάχες οπισθοφυλακών.
Συνολικά, τα ζητήματα των απολύσεων, της αξιολόγησης και του νέου λυκείου συνδέονται με στρατηγικές επιλογές της ΕΕ και του συστήματος συνολικά και άρα η αντιπαράθεση για αυτά έχει αντικειμενικά διαστάσεις κεντρικής σύγκρουσης. Δεν μπορεί να δοθεί με κινήσεις συμβολικές και χαμηλής έντασης. Οι ομοσπονδίες αλλά και παρατάξεις της αριστεράς που τόσο καιρό προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους δε θα μπορούν να το κάνουν άλλο.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Όσο μας αφορά τα συμπεράσματα των εξελίξεων είναι ξεκάθαρα. Το ίδιο ξεκάθαροι είναι και οι στόχοι αλλά και η πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε:
1.      Η επίθεση ενάντια στους εκπαιδευτικούς θα γνωρίσει άμεσα νέα κλιμάκωση. Εκτιμάμε ότι μετά τις εκλογές θα ζήσουμε βομβαρδισμό αντιδραστικών εγκυκλίων.
2.      Το ζήτημα των απολύσεων είναι ανοιχτό και προς ανατροπή! Δεν μπαίνουμε σε λογικές επιδομάτων ανεργίας και αποζημιώσεων.
3.      Κεντρικοί στόχοι του αγώνα:
Α) ανατροπή των απολύσεων – όλοι πίσω στις δουλειές τους
Β) ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης – υποχρεωτικών μεταθέσεων – μετατάξεων, όλου δηλαδή του πλέγματος διάλυσης των εργασιακών σχέσεων
Γ) ανατροπή του νέου λυκείου και της τράπεζας θεμάτων – αγώνας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς
4.      Αμεσα γενικές συνελεύσεις. Να τεθεί προς συζήτηση στον κλάδο η ανάγκη της άμεσης απεργιακής κλιμάκωσης μέχρι και στις εξετάσεις.
5.      Για την άμεση πρακτική στάση στο ζήτημα της αυτοαξιολόγησης:
Α) Συνεχίζουμε σε Συλλόγους να μη συγκροτούμε ομάδες
Β) Καλούμε την ΟΛΜΕ να καλέσει μαζικά τους συναδέλφους να μη συμμετέχουν
Γ) Καλούμε την ΟΛΜΕ να καλέσει τους διευθυντές να παραιτηθούν. Σε κάθε περίπτωση είναι φανερό ότι σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, οι διευθυντές θα είναι ο βασικός κρίκος εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής στα σχολεία. Πλέον δεν υπάρχει πάτημα σε δύο βάρκες. Ή από δω ή από κεί!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Τα καθήκοντα είναι δύσκολα.  Αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπίσουμε όχι το επίπεδο της ζωής μας αλλά την ίδια τη ζωή μας. Είναι αυτό που στην πραγματικότητα χρωστάμε εμείς. Στους ίδιους τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, στους συναδέλφους μας που πετάχτηκαν στο δρόμο. Και που θα γυρίσουν πίσω με τους αγώνες μας!


deltioake.blogspot.com                                                                                                                          25/3/2014
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών



Βρισκόμαστε λίγα μόλις 24ωρα από τις απολύσεις εκατοντάδων συναδέλφων μας με την λήξη της οχτάμηνης διαθεσιμότητας στις 22 του Μάρτη. Σ΄αυτές τις μαύρες μέρες η σκέψη και η αγωνία όλων των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα και τα λαικά δικαιώματα και των ανένταχτων αγωνιστών πρέπει να είναι στο πως θα ανατρέψουμε αυτήν την πολιτική που θυσιάζει ανθρώπινες ζωές στο βωμό της εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων της τρόικας και των ντόπιων υποτακτικών της.
Σε μια τέτοια στιγμή φαντάζει και είναι ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ για τους εκατοντάδες ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ μας, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προχωράει σαν «να μην τρέχει τίποτε» στη διοργάνωση... Εκπαιδευτικού Συνεδρίου για το Λύκειο!!
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις πιστεύουμε πως έστω και τώρα, στο παρά πέντε, και σε ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης προς τους απολυμένους συναδέλφους μας, το  Δ.Σ. της ομοσπονδίας μας, πρέπει να ΑΚΥΡΩΣΕΙ το Συνέδριο αυτό και να τοποθετήσει  όλα τα χρήματα που θα διατίθονταν γι αυτό σε ΤΑΜΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ του ΑΓΩΝΑ για ΑΝΑΤΡΟΠΗ των ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούν την κάθε δύναμη και ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονται στην αριστερά και στο κίνημα να πάρουν ανοιχτή και καθαρή θέση. 

deltioake.blogspot.com                                                                                                                 25/3/2014
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


13 ερωτήσεις και απαντήσεις για την αξιολόγηση



Στάλθηκε από το συνάδελφο Α.Μ.


 13 ερωτήσεις και απαντήσεις για την αξιολόγηση
       Το Δ.Σ του Συλλόγου μας θέλοντας να απαντήσει στα ερωτήματα των συναδέλφων για την αυτοαξιολόγηση και την αξιολόγηση και να βοηθήσει τους Συλλόγους Διδασκόντων στις συνεδριάσεις τους προσπάθησε να κωδικοποιήσει τις απαντήσεις σε μερικά βασικά ερωτήματα:
 
1) Μπορεί η αξιολόγηση να επηρεάσει τους εκπαιδευτικούς, ακόμα και αν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους;
 
«Δεν μπορεί στην ίδια υπηρεσία να είναι όλοι άριστοι. Η αξιολόγηση είναι σύγκριση, μέτρηση και κατάταξη. Θα υπάρχουν ποσοστώσεις». Δηλώσεις του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κ. Μητσοτάκη. Το Νομοσχέδιο για την αξιολόγηση στο δημόσιο: καθορίζει με σαφήνεια ότι μόνο μέχρι το 25% (ανώτερο) μιας υπηρεσίας μπορεί να βαθμολογηθεί με άριστα ενώ πρέπει οπωσδήποτε ένα 15% να βαθμολογηθεί κάτω από τη βάση και να κριθεί ανεπαρκές!!
 
2) Θέλω να πάρω αύξηση. Πώς θα αλλάξω βαθμό, αν δεν γίνει η αξιολόγηση; π.χ. Είμαι στο βαθμό Στ και θέλω να πάω στο Ε.  Άρα λέω ναι και στην αξιολόγηση;
 
Ο νόμος για το νέο μισθολόγιο (4024/2012) καθορίζει με ξεκάθαρο τρόπο ποσόστωση για την αλλαγή βαθμού. Από τον βαθμό Στ στον Ε μπορούν θεωρητικά να περάσουν όλοι, από τον Ε στο Δ οι 9 στους 10, από τον Δ στον Γ οι 7 στους 10, από τον Γ στον Β οι 4 και από τον Β στον Α μόνο οι δ/ντές εκπ/σης και οι σχολικοί σύμβουλοι!!!
Η αλλαγή βαθμού έχει απαγορευτεί από το ΜΝΗΜΟΝΙΟ του 2011 και την ερμηνευτική εγκύκλιο του 2012. Ο Ν.4046/2012, Άρθρ. 4 ξεκαθαρίζει ότι αυτό θα ισχύσει μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί κάτω του 10%, (!!!). Όπως γνωρίζουμε όλες και όλοι καλά, καμία αλλαγή βαθμολογικού κλιμακίου δε γίνεταιΜόνο τα ΜΚ δίνονται μέχρι στιγμής ακώλυτα. Όσο για την ανεργία βρίσκεται στο 27,7% και με την πολιτική που ακολουθούν αυξάνεται ραγδαία. Δηλαδή όσοι μας λένε να αξιολογηθούμε για να ανέβουμε βαθμολογικά μας δουλεύουν κανονικά.
 
3) Μπορεί όμως να αλλάξει κάτι, με το Μνημόνιο,  λένε, η χώρα τα πάει καλύτερα;
 
Σύμφωνα με το Μνημόνιο 3 στο ΥΠΑΙΘ για τα έτη 2013 και 2014, δε θα πραγματοποιηθούν προσλήψεις διοικητικού προσωπικού. Για το διδακτικό προσωπικό ο λόγος προσλήψεων-αποχωρήσεων θα διαμορφωθεί στο 1:10, ενώ οι  συνολικές δαπάνες για την Παιδεία συρρικνώνονται κάτω από το 2,3 % επί του ΑΕΠ (είναι το ποσοστό των αφρικανικών χωρών!!!). Από το 2009 μέχρι το 2013 οι δαπάνες για την παιδεία μειώθηκαν κατά 33% με πρόβλεψη 47% μέχρι το 2016. Συνολικά με την πολιτική των Μνημονίων η χώρα βουλιάζει στη φτώχεια, την ανεργία και τη μιζέρια ενώ το ΧΡΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ!!!
4) Πόσο κοστίζει η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και ποιος κερδίζει;
 
Η αυτοαξιολόγηση συνολικά θα κοστίσει 3,5 εκατομμύρια €!!! Ο μισθός του Προέδρου της Αρχής της Αξιολόγησης είναι 64.000 € το χρόνο!!! Ήδη ανακοινώθηκαν δύο επιτροπές με αρμοδιότητα τη «διαχείριση» 2 περίπου εκατομμυρίων € για τις περίφημες «προπαρασκευαστικές ενέργειες» για την αξιολόγηση. Την ίδια στιγμή που ο μισθός μας έχει εξανεμιστεί από τις περικοπές και τα χαράτσια, την ίδια στιγμή που καταργούνται ή συγχωνεύονται οργανισμοί και απολύονται χιλιάδες υπάλληλοι και εκπαιδευτικοί, την ίδια στιγμή που τα παιδιά μας κρυώνουν και πεινάνε, καθιερώνεται νέος πολυδάπανος μηχανισμός («Ανεξάρτητη Αρχή, Παρατηρητήριο Αξιολόγησης,  Δίκτυο Πληροφόρησης, Επιτροπές Αξιολόγησης, κ. α.) με αποκλειστική ευθύνη την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού και των σχολικών μονάδων!!! Όσοι εμπλέκονται στην αξιολόγηση χορεύουν, πάνω στις πλάτες μας, με εκατομμύρια €!!  Έχουμε, πλέον, τα προπλάσματα «οίκων αξιολόγησης» και στην εκπαίδευση. Οι ίδιοι οι αξιολογητές/επιτηρητές επιτηρούνται μέσα σε ένα πλαίσιο ιεραρχικής πυραμίδας.
      Ακόμη και η λεγόμενη «Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας» υπόκειται στον έλεγχο διεθνών οργανισμών και «οίκων αξιολόγησης» (βλ. ΟΟΣΑ). Οι προσπάθειες για τη «νέα αξιολόγηση», την «αυτοαξιολόγηση», αποτελούν τον πυρήνα χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων από την Ε.Ε., η οποία δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτόν τον νέο τρόπο αξιολόγησης που έχει ένα σημαντικό πολιτικό όφελος έναντι του παραδοσιακού: παρουσιάζεται με μοντέρνα, «ουδέτερη», «επιστημονική» προκάλυψη, αφοπλίζοντας έτσι την κριτική των εκπαιδευτικών στην παραδοσιακή αξιολόγηση, ενώ την ίδια στιγμή εγκαθιδρύει τη συνθήκη για το καθεστώς του νεοεπιθεωρητισμού.
 
5) Και τι πειράζει να στείλουμε κάποια στοιχεία για τη σχολική μονάδα αφού μας λένε ότι η αυτοαξιολόγηση δεν σχετίζεται με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.
  
Το Υπουργείο και ορισμένοι από τους "επιμορφωτές" Σχολικούς Συμβούλους σκόπιμα σπέρνουν ψέματα για να δημιουργήσουν σύγχυση στον εκπαιδευτικό κόσμο. Η Αυτοαξιολόγηση συνδέεται άμεσα με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού ο οποίος βαθμολογείται από το Δ/ντή για την υπηρεσιακή του συνέπεια: Π.Δ 152, άρθρο 3, κριτήριο αξιολόγησης υπηρεσιακής συνέπειας ββ: ο εκπαιδευτικός βαθμολογείται για τη:"Συμμετοχή στη λειτουργία της σχολικής μονάδας και στην αυτοαξιολόγησή της". Όταν το πρόγραμμα της αυτοαξιολόγησης και το σχέδιο δράσης θα τελειώνει κάθε εκπαιδευτικός θα βαθμολογείται ξεχωριστά και πάντα σύμφωνα με τις ποσοστώσεις!!!!
Θέλουν να διαλύσουν τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα σχολεία. Θέλουν να βάλουν τους εκπαιδευτικούς να τσακώνονται μεταξύ τους και όλοι μαζί με το Δ/ντή για το ποιος θα πάρει την καλύτερη βαθμολογία. Είναι προφανές ότι κανείς δεν πιστεύει ότι το ΥΠΑΙΘ μέσω της αυτοαξιολόγησης επιδιώκει να μάθει τα «ποσοτικά» στοιχεία των σχολικών μονάδων. Γνωρίζουν οι υπηρεσίες του υπουργείου καλύτερα από τον καθένα ποια είναι η υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, ποιοι είναι οι οικονομικοί πόροι, ποιο είναι το ανθρώπινο δυναμικό, ποιες είναι οι επιδόσεις των μαθητών. Κάθε σχολικό έτος, η κάθε σχολική μονάδα συμπληρώνει δεκάδες στατιστικούς πίνακες και φόρμες για διάφορες υπηρεσίες του υπουργείου με όλα τα παραπάνω στοιχεία.
 
6) Μπορεί όμως να αναδειχθούν δουλειές εκπαιδευτικών που αξίζουν;
 
Η ψευδαίσθηση κάποιων εκπαιδευτικών, ότι η αυτοαξιολόγηση θα αναδείξει όψεις της δουλειάς τους και θα τις επιβραβεύσει (με τι άραγε σε μια εποχή λιτής και σφιχτής εισοδηματικής πολιτικής;), δηλαδή το πόσα προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κάνουν στο σχολείο, πόσα θεατρικά έργα, τι εκδηλώσεις, αν βγάζουν ή όχι εφημερίδα, χωρίς να υπολογίζεται η επίδοση των μαθητών τους σε εθνικές εξετάσεις ή σταθμισμένα τεστ, διαλύεται από τους ίδιους τους θεωρητικούς της αυτοαξιολόγησης. Να το πούμε άλλη μια φορά: δεν μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση χωρίς σύγκριση επίδοσης μαθητών. Και το υπουργείο Παιδείας θέλει ακριβώς να χρεώσει τις επιδόσεις των μαθητών αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς για να μπορεί μετά, εξαγοράζοντας τη συναίνεση της κοινής γνώμης, να νομιμοποιήσει τον εξοστρακισμό τους. Στα σχολεία που εφάρμοσαν την αυτοαξιολόγηση πιλοτικά ο υπερβολικός φόρτος γραφειοκρατικής εργασίας το απόγευμα περιόρισε σημαντικά τα προγράμματα που υλοποιούνταν και έφερε την κούραση και τη ρουτίνα σε μαθητές και καθηγητές. Μετά την πιλοτική εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης πολλοί εκπαιδευτικοί βγήκαν σε διαθεσιμότητα και αρκετά σχολεία υποβαθμίστηκαν π.χ δες την ιστοσελίδα του 1ο ΕΠΑΛ Υμηττού.
 
7) Δηλαδή τελικά τι επιδιώκεται με την Αυτοαξιολόγηση;
 
Με το σύστημα αυτό, το υπουργείο Παιδείας θέλει να νομιμοποιήσει τη μείωση των σχολείων μέσω του κλεισίματος-συγχώνευσης «αντιπαραγωγικών» μονάδων και το σπρώξιμο προς την έξοδο ενός μεγάλου τμήματος εκπαιδευτικών που συνεχίζουν να πληρώνονται με προ Μνημονίου αμοιβές. Να το πούμε καθαρά: η λεγόμενη αυτοαξιολόγηση θα αρχίσει με απογείωση της γραφειοκρατικής δουλειάς του εκπαιδευτικού (συμπλήρωση εντύπων, φορμών με δείκτες, τυποποιημένες απανωτές, απογευματινές συνεδριάσεις συλλόγων κ.λπ.) και θα καταλήξει στη χειραγώγηση, στον επιθεωρητισμό και στην απόλυση.
 
8) Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (Π.Δ. 152) τι προβλέπει;
 
 Ας μιλήσουμε περιληπτικά για το ΠΔ 152, που αφορά στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της Α/θμιας και της Β/θμιας εκπαίδευσης.  Στο εν λόγω ΠΔ αναφέρονται όλες οι λεπτομέρειες για όλους και τα πάντα! Κάποια βασικά σημεία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών της τάξης είναι:
   Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διακρίνεται στη διοικητική αξιολόγηση, που διενεργείται από τον διευθυντή του σχολείου, με ή χωρίς αίτηση του εκπαιδευτικού, μια τουλάχιστον φορά ανά διετία, μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και 15ης Μαΐου του κάθε έτους, και στην εκπαιδευτική αξιολόγηση, που διενεργείται από τον σχολικό σύμβουλο, με ή χωρίς αίτηση του εκπαιδευτικού, μία τουλάχιστον φορά ανά τριετία εντός συνεχούς χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους 2 μήνες (διμηνιαία αξιολογική περίοδος). Στην εκπαιδευτική αξιολόγηση και μέσα στην προηγούμενη περίοδο ο αξιολογητής παρακολουθεί δύο (2) τουλάχιστον διδασκαλίες του αξιολογούμενου. Οι εκπαιδευτικοί της τάξης αξιολογούνται σε 5 κατηγορίες. Οι κατηγορίες 1η, 2η, 3η και 5η έχουν σχέση με την εκπαιδευτική αξιολόγηση, που πραγματοποιείται από τους σχολικούς συμβούλους και η 4η έχει σχέση με τη διοικητική αξιολόγηση, που πραγματοποιείται από τον διευθυντή του σχολείου. Η κάθε κατηγορία έχει ένα συντελεστή βαρύτητας (η 1η 0,75 -  η 2η 0,5 - η 3η  1,25 – η 4η 1,5 – η 5η 1) και αποτελείται από κριτήρια. Οι κατηγορίες 1η, 2η και 4η περιλαμβάνουν 3 κριτήρια, η 3η περιλαμβάνει 4 κριτήρια και η 5η περιλαμβάνει 2 κριτήρια. Το κάθε κριτήριο βαθμολογείται από τον αξιολογητή με την 100βαθμη κλίμακα (0 – 100). Ο ΜΟ της βαθμολογίας των κριτηρίων της κάθε κατηγορίας αποτελεί το βαθμό της κατηγορίας. Ο βαθμός της κάθε κατηγορίας πολλαπλασιάζεται με το συντελεστή βαρύτητας αυτής, στη συνέχεια προστίθενται τα γινόμενα που προκύπτουν και έπειτα διαιρείται το άθροισμα των γινομένων με τον αριθμό 5, που είναι το πλήθος των κατηγοριών. Η τελική βαθμολογία (ΤΒ) υπολογίζεται με χρήση υπολογιστή και εκφράζεται ως δεκαδικός αριθμός με προσέγγιση εκατοστού. Οι αξιολογούμενοι κατατάσσονται ανάλογα με τη βαθμολογία τους σε 4/ βαθμη ποιοτική κλίμακα, που αντιστοιχεί στην 100/βαθμη κλίμακα ως εξής: α) «ελλιπής»: 0 – 30 βαθμοί, β) «επαρκής»: 31 – 60 βαθμοί, γ) «πολύ καλός»: 61 – 80 βαθμοί δ) «εξαιρετικός»: 81 – 100 βαθμοί. Μια ματιά να ρίξεις στα κριτήρια με τα οποία θα βαθμολογούμαστε αντιλαμβάνεσαι πόσο παιδαγωγικά καθυστερημένοι και άσχετοι με την καθημερινή παιδαγωγική  πράξη είναι οι συντάκτες αυτού του διατάγματος. Κομματιάζουν τη διδασκαλία σε μικρά τμήματα, μετατρέπουν τα ποιοτικά στοιχεία της διδασκαλίας σε ποσοτικά χρησιμοποιώντας αυθαίρετα αντιεπιστημονικά και ασαφή κριτήρια και θέλουν να  κλείσουν τη χαρά, το γέλιο και τη δημιουργία σε κουτάκια και δείκτες!!!  Οι αξιολογούμενοι εκπαιδευτικοί της τάξης και οι διευθυντές των σχολείων μπορούν να υποβάλουν ένσταση κατά των εκθέσεων αξιολόγησης των αξιολογητών τους στην Επιτροπή Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου (Ε.Α.Ε.Ε.), που εδρεύει στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην περιφέρεια της οποίας υπηρετούν οι ενιστάμενοι. Η επιτροπή εξετάζει τις ενστάσεις κατά νόμο και ουσία και μπορεί είτε να τις απορρίψει είτε να τις κάνει δεκτές εν μέρει ή στο σύνολο, και να τροποποιήσει τη βαθμολογία του ενιστάμενου.
 
9) Πότε κρίνεται κάποιος ελλιπής και τι γίνεται τότε;
 
Το ΠΔ (αρθ 16, παρ.4) αναφέρει: «Οι εκπαιδευτικοί που χαρακτηρίζονται ελλιπείς σε περισσότερα του ενός κριτήρια σε μία εκ των κατηγοριών χαρακτηρίζονται συνολικά ελλιπείς, ασχέτως συνολικής βαθμολογίας.»!!! Στην επόμενη παρ., 5 του ιδίου άρθρου το ΠΔ συνδέεται με την παρ.4 του άρθρου 8 του ν. 4024/2011, που αναφέρει ότι «…οι υπάλληλοι που περιλαμβάνονται σε πίνακα μη προακτέων στερούνται του δικαιώματος για προαγωγή για τα επόμενα δύο έτη». Ο δε ν.3528/2007, γνωστός και ως δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας στο άρθρο 95 με τίτλο: Παραπομπή μη προακτέου υπαλλήλου αναφέρει: "Υπάλληλος, ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό, παραπέμπεται μέσα σε δύο (2) μήνες από την κύρωση του οικείου πίνακα υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο, με αιτιολογημένη απόφαση του και μετά από προηγούμενη κλήση αυτού για να παράσχει εγγράφως ή προφορικώς τις αναγκαίες διευκρινίσεις,μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό. Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται να υποβληθεί ένσταση στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο"
 
10) Η επιμόρφωση τι ρόλο παίζει;
 
ΚΑΜΙΑ! Στο άρθρο 2 παρ.1 του ΠΔ αναφέρεται ότι «Σκοπός της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών είναι η βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού και του διοικητικού τους έργου μέσω της άμεσης σύνδεσής της με την επιμόρφωση, προς όφελος των ιδίων, των μαθητών και της κοινωνίας.» Για ποια επιμόρφωση όμως μιλά το Υπουργείο όταν έκλεισε ΟΛΑ τα Διδασκαλεία, έκοψε ΟΛΕΣ τις εκπαιδευτικές άδειες και ουσιαστικά συνεχίζει το φαγοπότι και τις "αρπαχτές"  με τα κακόφημα "σεμινάρια" χρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ;
 
11) Κι αν κριθεί ικανός ο εκπαιδευτικός να προαχθεί τι γίνεται;
 
Όμως δεν αρκεί κάποιος να αξιολογηθεί ικανός για να προαχθεί στον επόμενο βαθμό. Θα πρέπει να είναι «περισσότερο ικανός» από τον συνάδελφο του, αφού ο νόμος καθορίζει ποσόστωση προαγωγής από τον ένα βαθμό στον επόμενο. Μάλιστα στο άρθρο 7 παρ. 6 του ως άνω νόμου αναφέρεται ότι:
 
« … Με κοινή απόφαση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών, η οποία εκδίδεται μετά από εκτίμηση τόσο των υπηρεσιακών αναγκών όσο και των δημοσιονομικών δυνατοτήτων τουλάχιστον ανά διετία, τα προαναφερόμενα ποσοστά μπορούν να καθορίζονται χαμηλότερα.…». Δηλαδή, αν τα δημοσιονομικά της χώρας δεν πάνε καλά, τότε λιγότεροι εκπαιδευτικοί θα προβιβαστούν στον επόμενο βαθμό και άρα περισσότεροι θα καθηλωθούν μισθολογικά!
12) Όμως για πρώτη φορά θα αξιολογούμε και τους ανωτέρους μας!
 
Προκειμένου να χαϊδέψει αυτιά ο συντάκτης του νόμου, στο άρθρο 24 καθιερώνει την αξιολόγηση των προϊσταμένων από τους υφιστάμενους! Όμως πρόκειται για μια αξιολόγηση που είναι χωρίς κανένα αντίκρισμα, αφού δεν αναφέρεται πουθενά η βαρύτητα που θα έχει στη βαθμολογία του προϊσταμένου! Αναφέρει το άρθρο ότι: «…Η αξιολόγηση της παρούσας παραγράφου είναι έγγραφη, επώνυμη και προαιρετική και υποβάλλεται στον άμεσο προϊστάμενο του αξιολογητή που υπόκειται στην αξιολόγηση των υφισταμένων του. Ο αποδέκτης της αξιολόγησης των υφισταμένων εκτιμά και χρησιμοποιεί κατά την κρίση του τις αξιολογήσεις
 
13) Τελικά ποια είναι η αλήθεια;
 
Η αυτοαξιολόγηση είναι ο μηχανισμός για να καταστραφούν «εθελοντικά» τα όποια δικαιώματα των εκπαιδευτικών και του λαού στο κοινωνικό αγαθό της εκπαίδευσης.  Η αυτοαξιολόγηση καθιστά τη σχολική μονάδα τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές υπόλογους για όλες τις ανεπάρκειες, παραλήψεις και αντιεκπαιδευτικές πολιτικές του κράτους και των κυβερνήσεων. Ζητούν από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου να βρουν τρόπο αντιμετώπισης ΟΛΩΝ των προβλημάτων!!! Ανάλογα με  τους δείκτες της αυτοαξιολόγησης, τα σχολεία θα κατατάσσονται και θα βαθμολογούνται!!! Έτσι, όταν το σχολείο δεν έχει ολοήμερο γιατί το κράτος δε διόρισε, καλείται η σχολική κοινότητα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό, για να μην της φύγουν οι μαθητές και πάνε στο διπλανό σχολείο που έχει ολοήμερο. Το κράτος ελπίζει ότι με το φόβο της απώλειας οργανικών και των απολύσεων, η σχολική μονάδα εύκολα θα «αποδεχτεί» να καλύψει την κρατική πολιτική. Ο δάσκαλος θα πάει στο ολοήμερο ή στα τμήματα να καλύψει το κενό, θα μπει στα κενά του να καλύψει τον εκπαιδευτικό που αρρώστησε για μεγάλο διάστημα,  θα ζητήσει από τους γονείς ενίσχυση να καλύψει την ελλειπή χρηματοδότηση και ο κατάλογος δεν έχει τέλος… Το κράτος θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό, δια του φόβου και της υποταγής, θα δεχτούμε να συμβάλλουμε στην πλήρη καταστροφή του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης, θα συμβάλλουμε για την πλήρη μετατροπή της σε εμπόρευμα που προσφέρεται με άξονα το κέρδος, σε όσους έχουν να πληρώσουν. Τα νομοθετήματα αυτά εισάγουν όλες τις πρακτικές του ανταγωνισμού μεταξύ των εκπαιδευτικών, κάτι που αφενός μεν είναι απαράδεκτο παιδαγωγικά, αφετέρου δε θα μετατρέψει τον ευαίσθητο χώρο του σχολείου σε ζούγκλα! Επίσης, είναι δεδομένο ότι θα παρατηρηθούν όλες οι απαράδεκτες μεθοδεύσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η εύνοια του αξιολογητή! 
    Αυτά τα ακραία και υπερβολικής αυστηρότητας μέτρα που εφαρμόζονται από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση θυμίζουν έντονα το «θατσερισμό». Επί Θάτσερ στην Αγγλία κανείς δεν επιθυμούσε να διοριστεί ως εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση με αποτέλεσμα η Αγγλία να εισάγει εκπαιδευτικούς! Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά στην κορύφωση της γενικευμένης επίθεσης κυβέρνησης και υπουργείου Παιδείας στην προσπάθεια τους να υλοποιήσουν  άμεσα  τις  επιταγές των εντολοδόχων τους Ο.Ο.Σ.Α - Δ.Ν.Τ - Ε.Ε, με στόχο: Την δημιουργία  του απαραίτητου  εκείνου αποθέματος  εκπαιδευτικών  σε κινητικότητα – διαθεσιμότητα-απόλυση  ώστε να καλυφθεί,  στο χώρο της Παιδείας, ο «στόχος» των χιλιάδων απολύσεων που θα γίνουν συνολικά στο Δημόσιο. Την προώθηση του «νέου» σχολείου της αγοράς, που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, που οι γονείς θα βάζουν βαθιά το χέρι στη τσέπη κι οι μαθητές θα μαθαίνουν μόνο όσα και ό,τι έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. Απέναντι στο σχολείο του ΦΟΒΟΥ να χτίσουμε το σχολείο της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της ελευθερίας.
ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ - ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΚΥΦΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΛΑΟΣ. ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ,
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ, ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Αγώνας για επιστροφή όλων των απολυμένων στις δουλειές τους Κάτω η πολιτική των απολύσεων και της ανεργίας

baner newΑγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών



Μαύρη μέρα για τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων
η μέρα των πρώτων εκατοντάδων απολύσεων

 

Να μη σκύψουμε το κεφάλι

Αγώνας για επιστροφή όλων των απολυμένων στις δουλειές τους
Κάτω η πολιτική των απολύσεων και της ανεργίας

Σήμερα είναι μια μαύρη μέρα για τους εργαζόμενους της χώρας. Οι πρώτες εκατοντάδες απολύσεις εκπαιδευτικών είναι γεγονός.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν δυστυχώς τις πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις καθώς τα νούμερα των απολύσεων δείχνουν ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερα από ό,τι παρουσίαζε η κυβέρνηση, πόσο μάλλον από τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις για καμία απόλυση. Για την ώρα η κυβέρνηση μιλάει για 200 απολύσεις εκπαιδευτικών (και περίπου το δέχεται και η συνδικαλιστική ηγεσία), αλλά ταυτόχρονα, η λίστα του ΑΣΕΠ παρουσιάζει 670 που δεν συμπεριλαμβάνονται σε λίστες. Ενώ οι απολύσεις σχολικών φυλάκων φτάνουν τις 1700. Όπως και νάχουν τα νούμερα, ο δρόμος άνοιξε.

Το σύστημα έκανε ένα σημαντικό βήμα για να ικανοποιήσει τον παλιός πόθο του να συντρίψει κάθε θύλακα μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Η εξέλιξη αυτή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο, σε όλο το δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα και θα συμπαρασύρει το σύνολο των εργασιακών σχέσεων σε παραπέρα επιδείνωση. Η ΕΕ, το κεφάλαιο, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, όλος ο εσμός που παρασιτεί κλέβοντας τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού μπορεί να νιώθει αγαλλίαση. Ας μη βιάζονται όμως.

Οι συνάδελφοι που είναι στις λίστες των απολύσεων, οι συνάδελφοι που μένουν στη δουλειά θα πρέπει να σφίξουμε τα δόντια, να αντιμετωπίσουμε τις απογοητεύσεις και να προχωρήσουμε.
  • Συγκροτώντας την πλευρά της αντίστασης στη βάρβαρη πολιτική του συστήματος.
  • Ξεπερνώντας την ήττα και τα βαρίδια των συνδικαλιστικών ηγεσιών.
  • Επιμένοντας στην ανατροπή της πολιτικής των απολύσεων και της ανεργίας και στο στόχο να γυρίσουν ΟΛΟΙ πίσω στις δουλειές τους.
Τα καθήκοντα είναι δύσκολα.
Αλλά είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπίσουμε όχι το επίπεδο της ζωής μας αλλά την ίδια τη ζωή μας. Είναι αυτό που στην πραγματικότητα χρωστάμε εμείς. Στους ίδιους τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, στους συναδέλφους μας που πετάχτηκαν στο δρόμο. Και που θα γυρίσουν πίσω με τους αγώνες μας!

deltioake.blogspot.com                                                                                                                          22/3/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …


Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …



Από το καλοκαίρι του 2013 που καταργήθηκαν ολόκληροι τομείς εκπαίδευσης στην επαγγελματική εκπαίδευση και δόθηκαν ως «δώρο» στους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην ιδιωτική εκπαίδευση, 2122 εκπαιδευτικοί πετάχτηκαν μεσοπέλαγα στην λογική των προκαθορισμένων απολύσεων -ελέω τρόϊκας- και "αριθμών" που δεν έβγαιναν, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς αιτιολογήσεις, με ένα νεφελώδες «κοινό καλό» να γίνεται πιπίλα στα χείλη των κυβερνητικών ταγών και των παπαγάλων τους, καταστρατηγώντας νόμους και διατάξεις, κάνοντας το ίδιο το Σύνταγμα κουρελόπανο. Όλα αυτά στο όνομα της «προστασίας των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων», «της ποιοτικής αναβάθμισης της Παιδείας», «της Αξιολόγησης», «της ενίσχυσης της Επαγγελματικής εκπαίδευσης», «της αναδιάρθρωσης και λειτουργικής εξυγίανσης του δημόσιου τομέα της χώρας», «των προαπαιτούμενων δομικών αλλαγών για την ανάπτυξη».
Ψέματα, ψέματα και από πάνω κι άλλα ψέματα.
Και κοροϊδία. Και θράσος. Και αλητεία. Και μικροπολιτικά συμφέροντα.
Και δώσ’ του να παλεύουν οι συνάδελφοι μόνοι τους στην ουσία, δώσ’ του να χτυπάνε πόρτες και να τρώνε πόρτα και απαξίωση, δώσ’ του να μην ξέρουν τι τους ξημερώνει, δώσ’ του από τα κανάλια να τους λοιδορούν και να τους ακυρώνουν ως ανθρώπους και καθηγητές κάτι απίστευτες «κυρίες» και «κύριοι», δώσ’ του να φλερτάρουν καθημερινά με την κατάθλιψη και να εισπράττουν αδιαφορία και εμπαιγμό, δώσ’ του να τους κοροϊδεύει η «Υπηρεσία»  κρεμώντας τις ελπίδες τους ως ευκαιριακή πραμάτεια σε προσωρινές λίστες και σε αιτήσεις και ενστάσεις, δώσ’ του να γίνονται ακτιβιστές και να μάχονται μέχρι τέλους.

Και μετράνε τις μέρες τους για το απολυτήριο· δύο και ξημέρωσε

Εμείς, όμως συνάδελφοι;

«Εμείς»;

«Συνάδελφοι»;

Που είμαστε εμείς;
Που;
Πόσο τους σταθήκαμε;
Αν εξαιρέσει κανείς την ελπίδα που γεννήθηκε –και μάλλον πέθανε- με την πενθήμερη απεργία των καθηγητών τον Σεπτέμβρη του 2013, από εκεί και μετά μια απέραντη θλίψη.

Τους αφήσαμε μόνους τους συναδέλφους μας και δεν τους άξιζε.

Που είναι οι συνάδελφοι των Γυμνασίων;
Που είναι οι συνάδελφοι των Γενικών Λυκείων;
Που είναι οι συνάδελφοι των μαθημάτων γενικής παιδείας των ΕΠΑΛ;
Ακόμη και εκείνοι οι συνάδελφοι των τεχνικών ειδικοτήτων που χάθηκαν;
Πόσο παρτάκηδες γίναμε;
Τον εαυτούλη μας, την δουλίτσα μας, την οικογένειά μας, τον μισθουλάκο μας…
Πόσο ξέπλυμα ενοχών και «αλληλεγγύης» αντιστοιχεί στην εκπλήρωση του μοναδικού «συλλογικού» κλαδικού καθήκοντος της με την εκλογή μελών στα θεσμικά όργανα και την καταμέτρηση εδρών και ψήφων;
Πόση εκχώρηση αξιοπρέπειας αναλογεί στην εκχώρηση της αντιπροσώπευσής μας αποκλειστικά και μόνο μέσα από τα κομματικά και συνδικαλιστικά όργανα;
Ψηφίσαμε κάποιους για να τρέχουν αυτοί για εμάς (όποιοι από αυτούς τέλος πάντων) και τελειώσαμε σαν άτομα και σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι;
Για να μην χάσουμε την βολή μας;
Για να μην χάσουμε Πρετεντεροτρέμηδες και ποδόσφαιρο από την υψηλής ανάλυσης τηλεόραση του σαλονιού μας;
Για να μας περισσέψει κι άλλος χρόνος για το ξεφτιλισμένο facebook, τα likes, τα tweets, τoinstagram, τo tumplr;
Για να αναπληρώσουμε το έλλειμμά μας στις σχέσεις και την ανθρώπινη επαφή με μια γρήγορη σύνδεση και ένα tablet;

Πόση ξεφτίλα πια; Πόσο πιο κάτω;
Ξεφτίσαμε και ξεφτιλιστήκαμε όχι μόνο ως κλάδος αλλά και ως άνθρωποι πια
Εγκαταλείψαμε.
Παραδοθήκαμε.
Υποταχθήκαμε.

Ας ξεκαθαρίσουμε και κάτι όμως.
Δεν είναι κολυμπήθρα του Σιλωάμ κι ούτε κανείς «αγιοποιείται» κι ούτε παίρνει άφεση αμαρτιών με την συμμετοχή του σε μια απεργία. Η καθημερινή στάση ζωής και οι επιλογές μας δεν μπορούν να συνοψισθούν και να «ισολογισθούν» μόνο με το αν απεργεί κάποιος ή όχι.
Ούτε το ζητούμενο είναι η αποκομιδή πόντων επαναστατικότητας.

Είναι όμως για το φιλότιμο ρε.
Για εμάς τους ίδιους ως εργαζόμενους και ως ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Στέλνουν οι ανάλγητοι καρεκλοκένταυροι σε απόλυση ανθρώπους που τους είχαμε δίπλα μας, τους ξέραμε, τους μιλούσαμε, δουλεύαμε μαζί τους, σχεδιάζαμε, ονειρευόμασταν, γελάγαμε και κλαίγαμε.
Πως το δεχόμαστε έτσι και δεν αντιδράμε;
Που είναι το τσαγανό μας;
Που είναι το «ζωντανό παράδειγμα» που θα κληρονομήσουμε στους μαθητές μας και στα παιδιά μας;
Που είναι το φιλότιμό μας;
Που;

Βολεψάκηδες και παρτάκηδες.
Αυτό καταντήσαμε.
Εμείς.
Μόνοι μας.
Από επιλογή.

Κι αν περιφέρω την μοναξιά μου στις πορείες με τους όλο και λιγότερους πια, κι αν εξακολουθώ να απεργώ ενώ όχι απλά δεν βγαίνω αλλά έχω κυριολεκτικά πνιγεί, κι αν ακόμη κι αυτά τα «χαμένα» χρήματα από την συμμετοχή μου στην απεργία τα «κλέβω» από την οικογένειά μου, κι αν ακόμη πηγαίνω μόνος στις συνελεύσεις και στις πορείες και φεύγω ακόμη πιο μόνος, είναι γιατί δεν θέλω να φτύνω στον καθρέπτη μου τα πρωινά που εγώ ακόμη πάω σχολείο αλλά οι συνάδελφοί μου όχι.

Και τελικά σε ένα άλλο επίπεδο, δεν έχει να κάνει ούτε με το αν οι συνάδελφοι απολυθούν ή καταφέρουν να σώσουν τις δουλειές τους.

Είναι που έχει άμεση σχέση με το τι άνθρωποι και τι καθηγητές θέλουμε να είμαστε.

Είναι για το πώς κοιτάμε τους μαθητές μας στα μάτια χωρίς ενοχικά σύνδρομα και χωρίς απολογητικό ύφος.

Είναι τελικά, που το τι είναι φιλότιμο και τι αξιοπρέπεια δεν το έμαθα στα βιβλία, στα θρανία και στα αμφιθέατρα, ούτε στις πόρτες βουλευτών και βολεμένων παρτάκηδων καρεκλοκένταυρων, ούτε εκ του ασφαλούς και στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα και για τα δύσκολα μου το έμαθε ο πατέρας μου κι αυτό το κρατάω πάντα τρανό και μέγα φυλαχτό.


Είναι ένα από τα ελάχιστα που έχω κι εγώ να κληρονομήσω στα παιδιά μου και τους μαθητές μου: Φιλότιμο κι Αξιοπρέπεια …

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, 20-3-2014, ΣΤΟ 1ο ΕΠΑΛ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΣΤΙΣ 10πμ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΣΤΙΣ 19 ΕΩΣ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, 20-3-2014, ΣΤΟ 1ο ΕΠΑΛ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, ΣΤΙΣ 10πμ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ

·                  Αγωνιζόμαστε για να επαναλειτουργήσουν όλες οι ειδικότητες των καταργημένων τομέων στο Δημόσιο Σχολείο.
·                  Αγωνιζόμαστε για να μην απολυθεί κανένας εκπαιδευτικός ή άλλος εργαζόμενος και να επιστρέψουν στο Δημόσιο Σχολείο όλοι οι εκπαιδευτικοί και οι σχολικοί φύλακες.
·                  Αγωνιζόμαστε για άμεσα μέτρα στήριξης της λειτουργίας των Δημόσιων Σχολείων.
·                  Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα της μόρφωσης για όλους και για την κατοχύρωσητων κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.

Παιδεία, Υγεία, Στέγη, Ασφάλιση Ρεύμα και Νερό
είναι δικαιώματα, όχι εμπορεύματα κι ανήκουν στο λαό.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ  ΟΠΛΟ ΜΑΣ
 ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

ΤΑ ΔΣ ΤΩΝ
Α΄ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ &

ΕΛΜΕ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ ΖΕΦΥΡΙΟΥ ΦΥΛΗΣ