Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Καλή επιτυχία


Καλή επιτυχία!

Καλή επιτυχία! Στα νιάτα που δίνουν μια δική τους μάχη, προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον!  Μια μάχη που τους κανόνες τους όρισαν και τους καθόρισαν  οι ισχυροί αυτού του τόπου. Μια άνιση μάχη, παρόλο που φαινομενικά τηρούνται οι κανόνες της ισότητας.
Ένας μεγάλος αριθμός μαθητών θα λείπει απ’ αυτή τη μάχη γιατί  έχει «κατέβει» από το όχημα της δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης πριν  ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ένας πολύ μικρός αριθμός έχει φοιτήσει στα πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία έχοντας άπλετη βοήθεια για να ανταποκριθεί  στις απαιτήσεις των πανελληνίων εξετάσεων. Ένας μικρός αριθμός αισθάνεται σιγουριά,  επειδή  κουβαλάει εφόδια που του έδωσαν τα πανάκριβα ιδιαίτερα, το κοινωνικό –ταξικό και  οικογενειακό του περιβάλλον.
Η πλειοψηφία των μαθητών  καλούνται να ανταποκριθούν στις πανελλαδικές  για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση «οπλισμένοι» με, ότι! τους παρείχε ένα ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα που, τη φετινή σχολική χρονιά  ξεκίνησε με DVD αντί για βιβλία, με ελλείψεις καθηγητών μέχρι τα μέσα της χρονιάς, με στοιβαγμένους μαθητές στα συγχωνευμένα σχολεία και  με, ότι επιπλέον  είχαν τη δυνατότητα  να τους προσφέρουν οι γονείς.
Η πλειοψηφία των μαθητών προσέρχονται στις εξετάσεις, όσο και αν «οι ειδικοί συμβουλεύουν διαφορετικά»,  κουβαλώντας μέσα τους την αγωνία  των γονιών τους για το μεροκάματο, και τη δική τους ανησυχία για το μαύρο μέλλον που τους προετοιμάζουν. 
«Καλή επιτυχία»  θα τους ευχηθούν και όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουν και  τους λοιδορούσαν, όταν διαδήλωναν και αγωνίζονταν μαζί με του γονείς τους  ενάντια στα μέτρα και τις πολιτικές που  οδηγούν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και θέλουν τη νέα γενιά, σκλάβο του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
«Καλή επιτυχία» θα τους ευχηθούν κι όλοι αυτοί που  έστειλαν μαθητές στα δικαστήρια επειδή αγωνίστηκαν με διαδηλώσεις ή καταλήψεις, που εφάρμοσαν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου και τους τιμώρησαν  επειδή ονειρεύτηκαν και διεκδίκησαν το όνειρο τους.
Όλοι εμείς οι γονείς, οι μεγαλύτεροι, που αφουγκραζόμαστε την αγωνία της νέας γενιάς  ας μην μείνουμε στη συναισθηματική ευχή.
Το χρέος μας απέναντι στους εαυτούς μας και τους νέους είναι  να δώσουμε ελπίδα. Να δώσουμε ελπίδα δείχνοντας το δρόμο για ένα ευτυχισμένο αύριο. Αυτός ο δρόμος δεν είναι άλλος, απ’ το δρόμο που μας έδωσε όλες τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα, που σήμερα μας παίρνουν πίσω. Ο δρόμος της ανειρήνευτης ταξικής πάλης. Ο δρόμος της μαζικής λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης για τα δικαιώματα μας στη ζωή χωρίς  να περιμένουμε «σωτήρες»  ή «προστάτες».
Επειδή λοιπόν, δε «μπορούμε να κρυφτούμε  απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα», ΚΑΛΗ  ΕΠΙΤΥΧΙΑ και ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ στους ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.
                                                                                                                                         Χανιά 20-05-2012
Γεωργία Θάνου
εκπαιδευτικός

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 22 ΜΑΗ στις 6μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
 ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 22 ΜΑΗ στις 6μμ
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ


ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ


Εργαζόμενες / οι
Με τις εκλογές της 6ης του Μάη ο ελληνικός λαός έδωσε μια ξεκάθαρη εντολή. Να σταματήσει η βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων, η στυγνή επίθεση των τραπεζιτών και των επιχειρηματιών που σπέρνουν την ανείπωτη φτώχια, την τεράστια ανεργία, και την μετανάστευση των παιδιών μας, την κατάργηση των δημόσιων αγαθών, το μαζικό ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, την διεθνή επιτροπεία και τον εξευτελισμό για την χώρα μας. Έστειλε τα κόμματα που υποστήριξαν τις διαδοχικές κυβερνήσεις της τρόικα και εκτέλεσαν αυτό το έγκλημα στο περιθώριο της ιστορίας.
Την ίδια ώρα που η εργατική τάξη και ο λαός με τους μεγάλους και διαρκείς αγώνες και την ψήφο τους αποφάσισαν την ανατροπή του μνημονιακού εφιάλτη, το αντιδραστικό και χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της τρόικα κλιμακώνει την επίθεση και προχωρά στην εφαρμογή όλων των αντεργατικών νόμων.
Κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, (λήξη μετενέργειας), τεράστιες μειώσεις μισθών στα όρια της εξαθλίωσης, ατομικές συμβάσεις εργασίας. Συνέχιση του ξεπουλήματος, (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΟΛΠ, ΟΠΑΠ, ΔΕΠΑ κλπ). Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι ή πληρώνονται για μήνες έναντι.
Όσο και αν το μήνυμα των εκλογών ήταν σαφέστατο από τον ελληνικό λαό, όσο και αν το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση, στους χώρους εργασίας το μήνυμα αυτό φαίνεται να μην έχει φτάσει. Η εργοδοσία επιτίθεται τώρα, με βιαιότητα για να πάρει ότι μπορεί, για να κατοχυρώσει όσες περισσότερες θέσεις γίνεται, για να εξασφαλίσει τα δικά της «κεκτημένα» από τις κυβερνήσεις της.

Για αυτό χρειάζεται τώρα να αναπτυχθεί η πάλη των εργαζόμενων. Για να καταργηθούν άμεσα τα δύο μνημόνια και η δανειακή σύμβαση που δένουν για δεκαετίες τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση και την χώρα στους τοκογλύφους. Να ακυρωθούν όλοι οι νόμοι που διαλύουν τις συλλογικές συμβάσεις και γενικά όλοι οι αντεργατικοί και αντιασφαλιστικοί νόμοι (όπως πχ οι 3845 και 3899 / 2010, 4024/2011, 4046/2012). Να επιστρέψουν οι μισθοί στα επίπεδα του 2009. Να καταργηθεί το Ταμείο Ιδιωτικοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας και να σταματήσει το έγκλημα του ξεπουλήματος. Να καταργηθούν το χαράτσι της ΔΕΗ και τα άλλα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Να παρθούν άμεσα μέτρα ανακούφισης για τους ανέργους. Να πληρωθούν όλοι οι απλήρωτοι εργαζόμενοι.
Τα συνδικάτα και οι ομοσπονδίες είναι υποχρεωμένα να κηρύξουν άμεσα γενική πανελλαδική απεργία με τα παραπάνω αιτήματα. Δίνουμε την μάχη σε κάθε χώρο δουλειάς. Δεν υπογράφουμε μειώσεις των μισθών μας. Δεν υποκύπτουμε στην τρομοκρατία του λιγότερο κακού. Υπάρχουν επιχειρήσεις και κλάδοι που με τον ανυποχώρητο αγώνα τους υπέγραψαν ΣΣΕ (τρόφιμα ποτά, ΟΚΑΝΑ) χωρίς μειώσεις μισθών !! Όχι στην αδράνεια και την υποταγή της ΓΣΕΕ, που βλέπει απαθής να διεξάγεται μια επίθεση ζωής και θανάτου για τους εργαζόμενους και προτρέπει σε υπογραφή συμβάσεων με μειωμένους μισθούς.

Εργαζόμενες/οι
Δεν μας τρομάζει η τρομοκρατία του ΣΕΒ, των κομμάτων του «μαύρου μετώπου» και της ΕΕ ότι η άμεση, σαφής και μονομερής ανατροπή των Μνημονίων και της Δανειακής Σύμβασης, αυτής της θηλιάς στον λαιμό μας θα οδηγήσει σε «χάος». Στο κοινωνικό χάος οδήγησε η μέχρι τώρα η εφιαλτική πολιτική τους.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Η Επιτροπή αγώνα θα συναντηθούμε την ερχόμενη Τρίτη 22-5-2012 στις 2μμ στο 1ο ΓΕΛ Ελευσίνας.Ελάτε να κουβεντιάσουμε και να δράσουμε!!
Επόμενη δράση:οργάνωση και προετοιμασία εκδήλωσης- συζήτησης για την αξιολόγηση με κεντρικό ομιλητή τον Χρήστο Κάτσικα.

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Συνάδεφοι
έχει δημιουργηθεί ομάδα στο google για να μπορούμε να επικοινωνούμε άμεσα.Μπορείτε να συνδεθείτε στη  διεύθυνση
 https://groups.google.com/forum/?hl=el&fromgroups#!forum/agonistikiepitropi
Προτείνεται το επόμενο ραντεβού να γίνει την ερχόμενη Δευτέρα 14-5-2012

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Πρωτομαγια 2012


Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012


Πρωτομαγιά 2012 – ημέρα μνήμης και αγώνα

Συμπληρώνονται σε λίγους μήνες 123 χρόνια από τις 20 Ιούλη 1889. Τότε που, στο ιδρυτικό συνέδριο της Β΄ Σοσιαλιστικής Διεθνούς καθιερώθηκε πρώτη φορά η 1η Μάη ως ημέρα της εργατικής τάξης και των αγώνων της για την απελευθέρωσή της από την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Πρωτομαγιά ήταν η ημέρα που ξεκίνησε η μεγαλειώδης απεργία των εργατών στο Σικάγο, το 1886, με απαίτηση την καθιέρωση του 8ώρου. Ένα αίτημα που, για εκείνη την εποχή, κρίθηκε ότι ήταν ώριμο να διεκδικηθεί και να κερδηθεί.
Το δικαίωμα δηλαδή στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, το δικαίωμα της ανάπαυσης και του ύπνου. Το δικαίωμα του εργαζόμενου να έχει στοιχειωδώς ανθρώπινη ζωή. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει πολλά.Πρώτα απ' όλα, αυτή η απόφαση και ο αγώνας βοήθησαν να συνειδητοποιήσει η εργατική τάξη τη θέση της στην κοινωνία και την ανάγκη του μαζικού ταξικού αγώνα ενάντια στους εκμεταλλευτές της και στα συμφέροντά τους. 
Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι η ημέρα αυτή πολεμήθηκε με λύσσα και χτυπήθηκε από το κεφάλαιο σε όλον τον κόσμο, όλα αυτά τα χρόνια. Οι επέτειοι της Πρωτομαγιάς από τότε μέχρι σήμερα έχουν βαφτεί με το αίμα πολλών χιλιάδων εργατών, διαδηλωτών. Έχουν σημαδευτεί με βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα στις δυνάμεις της δουλειάς και του μόχθου, απ’ τη μια μεριά, και τα παράσιτα του εκμεταλλευτικού κεφαλαίου, απ’ την άλλη.
Γι’ αυτό η Πρωτομαγιά δεν είναι άλλη μια επέτειος, άλλη μια απεργία, δεν είναι μία ακόμη αργία και, φυσικά, δεν είναι η μέρα των λουλουδιών. Ο γιορτασμός της είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του εργατικού κινήματος. Ενός κινήματος που κατάφερε μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες να κατοχυρώσει όλα αυτά τα δικαιώματα που έχει και είχε η εργατική τάξη και σήμερα με βίαιο τρόπο το κεφάλαιο επιχειρεί να τα πάρει πίσω.
Η φετινή Πρωτομαγιά συμπίπτει με μια περίοδο που το ιμπεριαλιστικό σύστημα περνάει μια βαθιά κρίση, που οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί οξύνονται και οι λαοί σε όλον τον κόσμο –και ιδιαίτερα οι λαοί των εξαρτημένων χωρών– ζουν στο πετσί τους τη θηριωδία, τη βαρβαρότητα και την εκμετάλλευση.
Το κεφάλαιο, έχοντας τον συσχετισμό με το μέρος του, επιχειρεί να τα πάρει όλα πίσω. Να γυρίσει την Ιστορία 126 χρόνια πίσω, πριν από το Σικάγο.
Οι εργαζόμενοι στη χώρα ζουν από πρώτο χέρι αυτή την πραγματικότητα. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, δεν έχουν καταφέρει να βάλουν φρένο στη βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου. Καθημερινά βλέπουν να αποψιλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις τους και δεν υπάρχουν καθόλου αμφιβολίες ότι μετά τις εκλογές η επίθεση θα πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, και παρά τη λαϊκή κατακραυγή, έχουν το θράσος τα κόμματα του συστήματος, με τη στήριξη και των ιμπεριαλιστών, να ζητούν την ψήφο του λαού για να συνεχίσουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Την πολιτική της πείνας, της εξαθλίωσης και της μαζικής ανεργίας. Την πολιτική που προσφέρει τον λαό κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών.
Από την άλλη μεριά, οι διάφορες εκδοχές της Αριστεράς σπέρνουν αυταπάτες για τις δυνατότητες της κάλπης, υποσχόμενες αριστερές συγκυβερνήσεις, λαϊκές εξουσίες, ανατροπές, κυβερνήσεις. Τόσο εύκολα, τόσο απλά. Φτάνει να ενισχυθούν εκλογικά.
Το εργατικό κίνημα, οι εργατικοί αγώνες έχουν μια μακριά και πλούσια ιστορία. Μια ιστορία με νίκες, αλλά και με ήττες. Με βήματα εμπρός, αλλά και πισωγυρίσματα. Αν οι αγώνες των τελευταίων χρόνων δεν ήταν αποτελεσματικοί στο να σταματήσουν την αντιλαϊκή λαίλαπα, αυτό δεν αναιρεί σε καμιά περίπτωση το ότι η διέξοδος για τον λαό βρίσκεται μόνο στους αγώνες του. Ο κόσμος της δουλειάς και του μόχθου κάθε μέρα που περνάει συνειδητοποιεί και πιο μαζικά ότι αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να βαδίσει. Απαιτείται βέβαια να ξεπεράσει μια σειρά από εμπόδια που βρίσκονται μπροστά του. Πρώτ' από όλα, να καταφέρει να πάρει την υπόθεση των αγώνων στα δικά του χέρια, ξεπερνώντας και απομονώνοντας τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Να ξεκαθαρίσει με τις ρεφορμιστικές αυταπάτες που οδηγούν στην ήττα και στην απογοήτευση. Η επίθεση του κεφαλαίου στον λαό και στα δικαιώματά του είναι ολομέτωπη. Οι αγώνες της εργατικής τάξης και του λαού πρέπει να κλιμακωθούν, να μαζικοποιηθούν και να πολιτικοποιηθούν. Γιατί μόνο ο λαός και η εργατική τάξη μπορούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους στη ζωή, στην ειρήνη και στη δημοκρατία. Σε καμιά περίπτωση αυτό δεν μπορεί να γίνει από τις δυνάμεις της εξάρτησης και της υποτέλειας. Από τις δυνάμεις του συμβιβασμού και της ήττας.
Υπάρχουν, λοιπόν, χίλιοι δυο λόγοι που οι ταξικές δυνάμεις, που θέλουν να υπηρετήσουν το κίνημα και την υπόθεση της επανάστασης, οφείλουν να επιδιώξουν και φέτος να δώσουν στο γιορτασμό της Πρωτομαγιάς το χρώμα που της αξίζει.