Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

ΑΝΟΙΧΤΟ Δ.Σ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΝΟΙΧΤΟ Δ.Σ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΤΟ Δ.Σ.της ΕΛΜΕ καλεί όλους τους συναδέλφους σε ανοιχτό Δ.Σ.την Τετάρτη 7-3-2018 για να πάρουμε αποφάσεις για την ερχόμενη κινητοποίηση της Παρασκευής,μετά την απόφαση της μεγαλειώδους Γενικής Συνέλευσης μέσα στο Υπουργείο,
Η συγκέντρωση της 2-3-2018 ήταν η αρχή μιας δυναμικής απάντησης στην μακροχρόνια αδιοριστία που πιέζει αναπληρωτές και μόνιμους και διαλύει τις εργασιακές μας σχέσεις.Να συνεχίσουμε και να δυναμώσουμε τον αγώνα μας για

Στην απεργιακή συγκέντρωση και στη συνέλευση μέσα στο Υπουργείο.Εγιναν πολύ σημαντικά πράγματα.Πάρθηκε απόφαση να κλιμακωθεί ο αγώνας με νέα Πανελλαδική συγκέντρωση.Είναι απαραίτητο να γίνει συνέλευση,πρέπει μαζικά να παραβρεθείτε και να το παλέψουμε όλοι μαζί!Την Τετάρτη υπάρχει ανοιχτό Δ.Σ,αν έχει μαζική προσέλευση θα θεωρηθεί συνέλευση με δυνατότητα να παρθεί απόφαση.Το ζήτημα των διορισμών,που δεν έχουν γίνει εδώ και 8 χρόνια είναι καίριο.Είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση του ωραρίου μας,το κόψιμο ωρών διδασκαλίας,την κατάργηση τομέων και τμημάτων και πάει ακόμα πιο μακριά με την επερχόμενη αύξηση ωραρίου και τις ανακατατάξεις στην εκπαίδευση.Πρέπει να δώσουμε τη μάχη μαζί με τους αναπληρωτες και ήδη έγινε μια ελπιδοφόρα αρχή.Πρέπει να κάνουμε συνέλευση!!Πρέπει να το παλέψουμε.

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ Δ.Σ.ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7-2-2018 ΣΤΟ 2ο ΓΕΛ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ Ή ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ;


Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ Ή ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ;
Την Παρασκευή μαζεύτηκε πλήθος συναδέλφων για να δηλώσει την οργή του για το μέλλον που βλέπει να έρχεται στην εκπαίδευση και να διεκδικήσει πάνω απ’ όλα το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία.
Ήταν μαζική η συγκέντρωση γιατί οι σύλλογοι που πήραν στις πλάτες τους να το κινήσουν αρχικά, ξεπέρασαν τις παλιότερες αντιπαραθέσεις περί κριτηρίων που είναι απόλυτα διασπαστικές και έβαλαν μπροστά το βασικό αίτημα των μαζικών διορισμών. Αλλά το βασικότερο ήταν ότι τελικά έγινε απεύθυνση για στήριξη και ενδυνάμωση του αγώνα στα σωματεία.
Έτσι, λοιπόν, στην συγκέντρωση ήταν πολλοί αναπληρωτές αλλά και αρκετοί μόνιμοι συνάδελφοι. Πολλοί από αυτούς δεν είχαν κινητοποιηθεί ξανά στο παρελθόν, αλλά όσο πάει νιώθουμε τον κλοιό να σφίγγει και δεν μας μένει παρά να δράσουμε.
          Η κυβέρνηση επέλεξε να χρησιμοποιήσει την τακτική του μαστίγιου και του καρότου και αφού πρώτα έριξε χημικά και άνοιξε κεφάλια, αποφάσισε να διώξει τα ΜΑΤ και να ανοίξει διάπλατα την πόρτα. Εν’ τω μεταξύ ήταν ήδη μέσα στο Υπουργείο αντιπροσωπείες για διάλογο…
          Με την είσοδο των διαδηλωτών στο κτίριο του Υπουργείου υπήρξε από τους περισσότερους ένας ενθουσιασμός και ταυτόχρονα κάλεσμα για συνεδρίαση σε κάποιο αμφιθέατρο του Υπουργείου.
Η διαδικασία της συνέλευσης κύλησε πολύ καλά. Τον λόγο πήραν πολλοί νέοι συνάδελφοι και αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες τοποθετήσεις δεν ξέφευγαν από το αίτημα των μαζικών διορισμών και της συνέχειας των κινητοποιήσεων το αμέσως επόμενο διάστημα, με συνελεύσεις και ξανά κινητοποίηση την Παρασκευή 9/4. Μόνο το ΠΑΜΕ διαφώνησε σε αυτό το σημείο λέγοντας ότι για λόγους προετοιμασίας του αγώνα, προτείνει κινητοποίηση στις 16/4. Πάνω που πάει κάτι να γίνει δηλαδή, ας σταματήσουμε…μέχρι να ωριμάσουν τα σταφύλια! Στη συνέχεια και ενώ πήγε να μπεί σε ψηφοφορία η τοποθεσία, καθώς εμείς προτείναμε - και το ίδιο επιθυμούσαν και αρκετοί συνάδελφοι - η επόμενη κινητοποίηση να γίνει στο σύνταγμα για να ανοίξει το ζήτημα στο λαό και να μη μείνει θαμμένο στο φρούριο του Υπουργείου, ανέλαβαν το λόγο στελέχη των Παρεμβάσεων, όπου με δικαιολογίες του τύπου “αν ήμασταν σήμερα στο Σύνταγμα, θα ήμασταν μόνο 300” , “εκεί θα φαινόμαστε πιο λίγοι” ή “συνταγή που έχει πετύχει δεν την αλλάζεις” όταν τελικά επέτρεψαν να τεθεί ο τόπος σε ψηφοφορία, αποφασίστηκε το Υπουργείο. 
Γιατί μαζευτήκαμε αυτή τη φορά τόσοι πολλοί;
1. Γιατί οι αναπληρωτές  κινήθηκαν χωρίς να περιμένουν να κινηθούν οι ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ – ΔΟΕ) για να κάνουν κάτι, αλλά πάλεψαν στη βάση για την ίδια τους τη ζωή. Νιώθουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει η πολιτική της κυβέρνησης - Ε.Ε. – ΟΟΣΑ: Με κάθε νέο μέτρο που περνάει, αισθανόμαστε την ταφόπλακα στην πλάτη μας ακόμα πιο βαριά. Ξέρουμε ότι τα νέα μέτρα έχουν ως στόχο το ακόμα μεγαλύτερο στύψιμο των μόνιμων συναδέλφων και την δικιά μας απόλυση.
2. Γιατί ήταν η πρώτη φορά που οι σύλλογοι των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση (αναπληρωτών/ωρομίσθιων) κινητοποιήθηκαν χωρίς να τους επηρεάσουν διχαστικές λογικές όπως θέλουν να μας βάζουν σε διάλογο για τα κριτήρια διορισμού: ποιος δηλαδή από μας αξίζει να απολυθεί!
3. Γιατί η κινητοποίηση δουλεύτηκε και μέσα στα σωματεία, στις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους, με συνελεύσεις και επιτροπές αναπληρωτών αλλά και από μόνιμους συναδέλφους.
4. Γιατί έχει αρχίσει να γίνεται κατανοητό ότι το ζήτημα των ΜΑΖΙΚΩΝ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ, δεν αφορά μόνο τους αναπληρωτές, αλλά αφορά και τον εργασιακό βίο όλων των μόνιμων συναδέλφων. Αν τα κενά καλυφθούν με διορισμούς, τότε η ζωή στα σχολεία θα “αναβαθμιστεί”. Με όχημα το αίτημα για μαζικούς διορισμούς, μπορούμε να παλέψουμε και για άλλα σοβαρά ζητήματα, όπως η αξιολόγηση ή το 30ωρο.
Τι κάνουμε από δω και μπρός
Η κινητοποίηση της Παρασκευής ήταν η έκφραση ενός μεγάλου κομματιού του κλάδου που πλήττεται με τον πιο βάρβαρο τρόπο (αυτό των ελαστικά εργαζόμενων) για την διεκδίκηση του αυτονόητου, δηλαδή της διατήρησης του δικαιώματός του στη δουλειά, χωρίς όρους. Μπορεί να γίνει αγώνας! Και έχει τη δυναμική όπως φάνηκε, να γίνει το εφαλτήριο για να βγεί το εκπαιδευτικό κίνημα ένα βήμα μπροστά και να κάνει την αρχή, διεκδικώντας   ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ τον Ιούνιο.
Αν θέλαμε αυτό να ήταν η αρχή ενός αγώνα, αυτός πρέπει να δοθεί άμεσα χωρίς δικαιολογίες, παρατάσεις και προϋποθέσεις.  Να μην μπούμε στη λογική της αναβολής (ΠΑΜΕ). Να μην περιμένουμε αν και πότε θα θελήσουν οι Ομοσποδίες (ΣΥΝΕΚ) !
Να πιέσουμε τα σωματεία να πάρουν αποφάσεις για συνελεύσεις αυτή την εβδομάδα.
Να μαζικοποιήσουμε τις συνελεύσεις για να πάρουν απόφαση για απεργία την Παρασκευή 9/3.

                                                                                                Λιάπη Χριστίνα
Μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Πολύ ελπιδοφόρα η κινητοποίηση. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει συνέχεια κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους



Πολύ ελπιδοφόρα η κινητοποίηση. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει συνέχεια κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους
Χαιρετίζουμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους που μαζικοποίησαν τη συγκέντρωσηστο Υπουργείο Παιδείας στις 2/3, και με την αποφασιστικότητά τους έδειξαν ότι είναι μπροστά μας νέοι αγώνες αντίστασης στη βαρβαρότητα της ανεργίας και διεκδίκησης των πιο βασικών δικαιωμάτων στη ζωή, ανάμεσα στα οποία αυτό της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Αντίστοιχα χαιρετίζουμε και τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς (μόνιμους και συμβασιούχους) που σε διάφορες πόλεις την Ελλάδας κινητοποιήθηκαν για τον ίδιο λόγο, ενάντια στις απολύσεις και για μόνιμουςμαζικούς διορισμούς. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι υπάρχει οργή και διάθεση να αντισταθούμε στην πολιτική της αδιοριστίας, των περικοπών, των αντιδραστικών νόμων, εγκυκλίων και ρυθμίσεων.   
Θεωρούμε ιδιαίτερα ελπιδοφόρα τηνπραγματοποίηση συνέλευσης εντός του υπουργείου μετά από άγρια καταστολή και ρίψη χημικών από δυνάμεις των ΜΑΤ. Μια συνέλευση ιδιαίτερα μαζική όπου έγινε συζήτηση, ακούστηκαν απόψεις και αντιπαραθέσεις για τα επόμενα βήματα του αγώνα. Θετικό επίσης είναι ότι σε αυτό το πρώτο μικρό βήμα πραγματικού κινήματος, προβλήθηκε ως αίτημα αιχμής το «μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οιαναπληρωτές» που βάλλει ενάντια στο συνολικό αντιδραστικό πλαίσιο που διαμορφώνεται στην εκπαίδευση και αφορά τις συνθήκες και σχέσεις εργασίας όλων των εκπαιδευτικών (μόνιμων και συμβασιούχων) και φυσικά αποτελεί επίθεση ενάντια στην πολιτική της αδιοριστίας, των απολύσεων και της ανεργίας. Τα «ολοκληρωμένα» προγράμματα επί χάρτου των διάφορων «στρατηγών»  και η χαρταπιάγκα αιτημάτων (… διαφυγής) βρέθηκαν στα αζήτητα.
Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που βρήκε «επιτυχώς» τους… φορείς της ανομίας στο πρόσωπο των εκπαιδευτικών, ψέκασε με χημικά και άνοιξε κεφάλια, για να παρουσιάσει στη συνέχεια «διάθεση ανοχής και διαπραγμάτευσης». Ας φανταστούμε τι θα κάνει και αυτή η κυβέρνηση αν έχει να αντιμετωπίσει εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές.
Διατυπώνουμε την ερώτηση προς όλες τις παρατάξεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ αν η επαναλαμβανόμενη δήλωση του προέδρου της ΟΛΜΕ από την μικροφωνική της συγκέντρωσης ότι «διεκδικούμε 7.500 διορισμούς» αποτελεί απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ. Αν το «αίτημα» για «7.500 διορισμούς» (δηλαδή το «αίτημα»απόλυσης περίπου 20.000 – 25.000 αναπληρωτών) αποτελεί θέση της ΟΛΜΕ, τότε μιλάμε για τον πιο ξεδιάντροπο «συνδικαλισμό», ο οποίος δρα σε συνεργασία με την κυβέρνηση και από κοινού βάζουν μεζούρα στις απολύσεις. Αν πάλι, το παραπάνω αίτημα αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία του προέδρου της ΟΛΜΕ ή της παράταξής του, της ΔΑΚΕ, τότε σε ένα άλλο συνδικαλιστικό κίνημα που θα σεβόταν στοιχειωδώς τον εαυτό του, θα έμπαινε θέμα καθαίρεσής του.
Σε σχέση με το ουσιαστικό ζήτημα και την προοπτική του:εμείς συνεκτιμούμε τέσσερα δεδομένα: Το πρώτο είναι ότι κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της υποταγής στο συσχετισμό, υπάρχουν στους εργαζόμενους όχι μόνο οργή και αγανάκτηση αλλά και αγωνιστικές διαθέσεις που όποτε τους δίνεται στοιχειωδώς η ευκαιρία, εκφράζονται. Το δεύτερο ότι η ελπιδοφόρα αρχή δεν πρέπει να μείνει εδώ, αλλά πρέπει να συνεχίσει. Το τρίτο είναι ότι οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ δεν έχουν καμία πραγματική πρόθεση να παλέψουν στην κατεύθυνση της συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα.Το τέταρτο είναι ότι όταν το πράγμα ζεσταίνεται και εκφράζονται αγωνιστικές διαθέσεις, κάθε καθυστέρηση καθορισμού επόμενου βήματος κινητοποιήσεων είναι υπονομευτική.
Με βάση τα παραπάνω, καλούμε όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, όλους τους ανένταχτους αγωνιστές που θέλουν να αντιπαλέψουν το κλίμα αδράνειας και να συμβάλουν στη συγκρότηση των αντιστάσεων, σε βήματα κοινής δράσης με τους παρακάτω στόχους:
1.      Να γίνουν γενικές συνελεύσεις εντός της εβδομάδας σε όσο το δυνατόν περισσότερες ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους, ανεξάρτητα με το τι θα κάνει η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ. Αν οι αποφάσεις για συνέλευση δε βγαίνουν από ΔΣ, να γίνει συλλογή υπογραφών.
2.      Οι Συνελεύσεις να αποφασίσουν απεργιακή κινητοποίησηκαι συγκέντρωσηάμεσα,  κόντρα στον καινούριο αντιαπεργιακό νόμο με βασική αιχμή τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς και την μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών. Επίσης να δεσμευτούν οι συνελεύσεις για νέο γύρο συνελεύσεων την αμέσως επόμενη βδομάδα από τις κινητοποιήσεις.
Ένα κίνημα δεν νικάει επειδή υπερέχει στα επιχειρήματα από τον αντίπαλο ούτε επειδή είναι «στρατιωτικά» πιο ισχυρό από αυτόν. Ένα κίνημα αντλεί δυνάμεις από το λαό. Η λύση δεν μπορεί να βρεθεί ούτε στους «διαλόγους» παζαριών, συνδιαλλαγής και ανάδειξης συνομιλητών του συστήματος ούτε στην αναμονή… εξόδου από την κρίση και στην κυβερνητική κατανόηση. Η επιλογή ως τόπου συγκέντρωσης του Υπουργείου Παιδείας (σε ένα φρούριο απομονωμένο μακριά από το λαό, όπου η κινητοποίηση γίνεται αντιληπτή μόνο αν το θελήσουν τα ΜΜΕ) σε ένα τέτοιο κεντρικό ζήτημα υποβαθμίζει τον αναγκαίο αγώνα ενάντια στις απολύσεις και για διορισμούς και δίνει την εντύπωση ότι το ζήτημα αυτό αποτελεί μια εσωτερική εκπαιδευτική κόντρα.
Όλοιέχουμε δικαίωμα σε πλήρη, σταθερή και μόνιμη δουλειά, σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ανθρώπινο μισθό! Και όπως κάθε δικαίωμα, έτσι και αυτό θα κερδηθεί μεαγώνα δύσκολοκαι σε σύγκρουση με αυτούς που κλέβουν αυτό το δικαίωμα.
·         Με απόρριψη της αντιδραστικής λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.
·         Με την συσπείρωση και τους κοινούς αγώνες όλων - αναπληρωτών και μόνιμων- ενάντια στις συντεχνιακές λογικές, που θέλουν να μας διασπάσουν.
·         Με παρατεταμένους αγώνες και οργανωμένες και μαζικές απεργίες.
Εμπρός για γύρο γενικών συνελεύσεων στις ΕΛΜΕ και στους Διδασκαλικούς Συλλόγους