Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά να ακουστεί πιο δυνατά!


ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη – Γενικές συνελεύσεις αμέσως μετά το Πάσχα
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά να ακουστεί πιο δυνατά!
Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν στις 2, στις 9 και στις 16 Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:
ü  Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.
ü  Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.
ü  Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ –ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.
ü  Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η δουλειά είναι από τα πιο βασικά δικαιώματα στη ζωή των ανθρώπων. Και η πλήρης και μόνιμη δουλειά είναι εκείνη που συγκροτεί τους εργαζόμενους, που τους κάνει ικανούς να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους, να οργανωθούν με τους συναδέλφους τους και να παλέψουν. Για αυτό το λόγο το σύστημα τα τελευταία χρόνια –μέσω των κυβερνήσεών του σε Ανατολή και Δύση- προσπαθεί λυσσαλέα να συντρίψει κάθε ίχνος πλήρους και μόνιμης εργασίας. Ο συμβασιούχος είναι μόνιμα περιπλανώμενος, αιχμάλωτος, εκβιαζόμενος, σταθερά ληστευόμενος χωρίς να μπορεί εύκολα να αντιδράσει.
Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, το σύστημα προωθεί την αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση και την απόλυτη διάλυση και των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εργαζομένων, οι οποίοι διασπασμένοι –κάτω από το καθεστώς αυτής της ελαστικοποίησης- και τρομοκρατημένοι μπροστά στα «χειρότερα» των συμβασιούχων, βλέπουν και αυτοί να δυσκολεύουν έτσι οι συνθήκες για αυτούς.
Έτσι, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας σπουδαίος αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.
Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες.
Με συγκέντρωση δυνάμεων, με γενικές συνελεύσεις και με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων- και με κεντρικό αίτημα: ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ και ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΛΗΡΩΤΩΝ.
1.      Αν η 30 Μάρτη επιλέχτηκε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για να στείλουν «ηρωικά» τον αγώνα στις διακοπές του Πάσχα και από εκεί στο καλοκαίρι, οι ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ που πρέπει να γίνουν μπορούν να τους χαλάσουν τα σχέδια. ΟΛΟΙ στις διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη.
2.      Αμέσως μετά το Πάσχα, γύρος γενικών συνελεύσεων για να ορίσει άμεσα το επόμενο βήμα. Πιο μαζικό, πιο αποφασιστικό, πιο ανεβασμένο.
Συνεχίζουμε – κλιμακώνουμε για τα δικαιώματά μας, κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους, ο αγώνας να περάσει στα χέρια των εργαζομένων
Ο αγώνας αυτός αφορά όλον τον κλάδο!
·         Με απόρριψη ηττοπάθειας και της λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.
·         Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι-αναπληρωτές.
agkinekp.blogspot.gr
Μάρτης '18



Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Αλλο ένα Δ.Σ. αναντίστοιχο των αναγκών του κλάδου !!Ενημέρωση για το Δ.Σ,της ΕΛΜΕ μας την 20-3-2018



Αλλο ένα Δ.Σ. αναντίστοιχο των αναγκών του κλάδου

Συνεδριασε το Δ.Σ της ΕΛΜΕ με θεματολογία που περιελάμβανε τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς
Εχοντας ο κλάδος καταγράψει τρεις συνεχόμενες εβδομάδες κινητοποιήσεων και χωρίς να συμπεριλάβουμε την προετοιμασία και πίεση που έκαναν όλο αυτό το διάστημα οι συλλογικότητες των αναπληρωτών,είμαστε μπροστά στις προτάσεις της συνέλευσης των διαδηλωτών στο υπουργείο που πρότεινε συνέχιση των κινητοποιήσεων και τις επόμενες δυο εβδομάδες,αρχίζοντας από τις 22-3-2018 με πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο και συνεχίζοντας με 29-3 τοπικές διαδλώσεις και 30-3 κεντρική συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας
Αυτό που έχουν ανάγκη οι αγώνε ςπου βρίσκονται σε εξέλιξη,είναι να περάσουν στα σωματεία και να κινητοποιήσουν το σύνολο του κλάδου
Αντ'αυτού,στα σωματεία(από όσο μαθαίνω όχι μόνο στο δικό μας),βρίσκουν εμπόδια για να μην προχωρήσουμε σαν κλάδος
"Καλοπροαίρετες "ερωτήσεις απο τις ΣΥΝΕΚ για το πόσοι απήργησαν,πόσοι ήταν οι αναπληρωτές στη συγκέντρωση,ποιοι αποτελούσαν τη συνέλευση,πόσους αναπληρωτές μπορεί να προσλάβει με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις,μέχρι και γιατί να μην κουβεντιάσουμε τα κριτήρια που μπορούν κάποιοι να διοριστούν;;Ο καθένας μπορεί να καταλάβει και το πνεύμα και τη διάθεση τέτοιων αποριών και προβληματισμών,που δεν θα καταγραφούν σε κανένα πρακτικό (επιλεκτικά και σε συντομία καταγράφονται οι θέσεις του καθενός εκεί μέσα),γιατί ο καθένας που τις θέτει,είναι εύλογο το τι θέλει να πει.Φυσικά,κάποιοι,είναι συνεπείς συνδικαλιστές και πάντοτε στηρίζουν τα του κλάδου,καθώς ισχυρίζονται,μα σαν θίγεται η κυβερνητική πολιτική δεν ψηφίζουμε ούτε το ψήφισμα συμπαράστασης στους συλληφθέντες αλληλέγγυους στην εργαζόμενη της Vres!Αμφισβητούμε κι ότι το σχέδιο που κατατέθηκε είναι αυτοαξιολογικό,μια και δεν το ονομάζουν από το υπουργείο έτσι.Το παιχνίδι των λέξεων μπορεί να το παίζει το σύστημα πολύ καλά,αλλά η ουσία δεν αλλάζει για τους εργαζόμενους.Οπως και να χαρακτηρίσεις την επίθεση,επίθεση θα παραμένει.
Και καλά σε όσα αφορά την κυβερνητική παράταξη,αλλά τι γίνεται όταν ερχόμαστε στηνπαράταξη των Παρεμβάσεων,που ήταν ανάμεσα σε αυτούς που κατέθεσαν και ψήφισαν την προ΄ταση-πρόγραμμα δράσης;;Αλλά στο τοπικό σχήμα δεν βλέπουν αναγκαιότητα,δυνατότητα,πιθανότητα να κάνουμε συνέλευση,να κάνουμε τοπική κινητοποίηση με άλλα σωματεία,που απολύονται συμβασιούχοι!Ας μας καλέσουν αυτοί,λένε,όχι να κάνουμε εμείς σύσκεψη για κινητοποίηση!Λες κι εμείς δεν έχουμε τους δικούς μας συμβασιούχους-αναπληρωτές,που απολύονται (κάποιοι μάλιστα πριν ακόμα προσληφθούν!)Το είδαμε κι αυτό!Ηρθαν αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου για παράλληλη στήριξη,μόλις χθες(20-3-2018) για να απολυθούν δυο μήνες μετά!Κι όλο αυτό,δεν είναι θέμα που μπορεί εμείς να το βάλουμε μπροστά,αλλά πρέπει κάποιοι άλλοι να το κάνουν !Και φυσικά,το ζήτημα των απωλειών θέσεων από την περικοπή καθηγητών στα εργαστήρια των ΕΠΑΛ στο τέλος του Γενάρη,που βγήκαν αποτελέσματα φοίτησης,"βολεύτηκε" σε συνθήκες "μαγειρείου".οπότε δεν τίθεται ούτε εκεί ζήτημα κινητοποίησης.Αλλωστε ,"προς τιμήν του" ο Προϊστάμενος,έδειξε ιδιαίτερο"ανθρωπισμό" και δεν πείραξε κανέναν εργαζόμενο!Το συνδικαλιστικό κίνημα λοιπόν υποκλίνεται στον ανθρωπισμό της διοίκησης!Καμία λοιπόν κινητοποίηση στις 29-3,γιατί το ....κίνημα δεν ανταποκρίνεται,οπότε,ντροπή στο κίνημα!!
Θα ήταν όλα αυτά μια απλή ειρωνεία,αν δεν πίεζαν τόσο πολύ τα προβλήματα του κλάδου,όσο και τα προβλήματα του λαού!!Δυστυχώς,όμως,στην προκειμένη περίπτωση,που με τόσο κόπο,και τόσα θετικά στοιχεία οργάνωσης στη βάση ,ένα κομμάτι των συναδέλφων,βγήκαν να διεκδικήσουν για όλους μας,το δικαίωμα σε σταθερή και μόνιμη εργασία, και βρίσκουν εμπρός τους τόσες ¨"καλοπροαίρετες τρικλοποδίες",πρέπει να απολογιστεί ο καθένας και να δει ποιοι είναι οι φίλοι του και ποιοι οι εχθροί του,όχι στα λόγια,αλλά στην πράξη!Οχι σαν είναι να μετρήσουμε ψηφαλάκια αλλά σαν είναι ή ώρα να ταράξουμε λιμνάζοντα νερά και να κάνουμε αγώνες!
Υπάρχουν ακόμα πιο δύσκολα κομμάτια ,όμως,που ο ψευδο-ηγεμονισμός ομάδων της αριστεράς φθάνει στο σημείο να θεωρεί τις απόψεις άλλων κομματιών του κινήματος ανοησίες ενώ τις δικές τους απόψεις κορυφαίες,Ετσι σε ψήφισμα που καταθέσαμε σαν Αγωνιστική Κίνηση στην ΕΛΜΕ ενάντια στον πόλεμο,ο συνάδλεφος Μ.και Ξ.των Παρεμβάσεων ,θεωρησαν επικίνδυνο να παλεύεις ενάντια στον ιμπεριαλισμό Η.Π.Α,.Ε.Ε Ρωσίας,μια και μόνο το ΝΑΤΟ είναι ο εχθρός στην περιοχή."Η Ρωσική Αστική Τάξη που τώρα αναπτύσσεται δεν είναι αντίπαλος"Ανήκουστα πράγματαΝα τη βοηθήσουμε,συνάδελφοι μου,να κάνουμε κι έναν έρανο να τη βοηθήσουμε να στηριχτεί στα πόδια της και να εξοπλιστεί!!Ο Ρωσικός στόλος που διασχίζει το Αιγαίο,που επεμβαίνει και βομβαρδίζει τη Συρία,που άλλοτε πάλι εξοπλίζει την Τουρκία εναντίον των Κούρδων κατά τα συμφέροντά της,όπως κάνει κάθε σωστός ιμπεριαλιστής,είναι φίλοι!!
Είμαστε σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο των αντιθέσεων των ιμπεριαλιστών της περιοχής για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και την χάραξη νέων συνόρων με το αίμα των λαών της περιοχής,και δεν κρίνουμε σκόπιμο ούτε καν να γίνει μια εκδήλωση αντιπολεμική και έκφρασης φιλίας των λαών της περιοχής,γιατί κάποιοι δεν αρέσκονται στο να ακούγονται διαφορετικές απόψεις σε ένα πάνελ όλως των απόψεων!Λυπηρά φαινόμενα σε χαλεπούς καιρούς!!
Ας ευχηθούμε να αναθεωρηθούν οι "κοσμοπολίτικες"απόψεις κάποιων και να μπούμε σοβαρά σε έναν προβληματισμό που να καταλήγει στη συγκρότηση ενός αντιπολεμικού κινήματος σε κάθε γωνιά τούτης της χώρας!!
Εμείς σε αυτή την κατεύθυνση επιμένουμε να κινηθούμε!!

Παραθέτουμε το ψήφισμα που καταθέσαμε




ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ
Σε ολόκληρη την περιοχή, από τα Βαλκάνια ως τη Μ. Ανατολή  και την Α. Μεσόγειο εντείνονται και πυκνώνουν οι ανησυχητικές και επικίνδυνες για τους λαούς εξελίξεις. Οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με επικεφαλής τις ΗΠΑ βρίσκονται σε οξύ ανταγωνισμό με το ρώσικο ιμπεριαλισμό για την γεωπολιτική κυριαρχία, για τον στρατιωτικοπολιτικό έλεγχο, για τις πηγές και τους αγωγούς ενέργειας στις χώρες της περιοχής. Συγκεντρώνονται στρατιωτικές δυνάμεις , αυξάνονται οι κάθε είδους εκβιασμοί σε βάρος των χωρών και των λαών της περιοχής. Η παρουσία του 6ου στόλου των ΗΠΑ στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου και της Κύπρου μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλεί.
Αυτή η κατάσταση και με δεδομένη τη σφαγή που έχει εκτυλιχτεί τα προηγούμενα χρόνια στα Βαλκάνια ,σε μια σειρά άλλες χώρες και σήμερα στη Συρία και τη Μ. Ανατολή, έχει ήδη δημιουργήσει αρνητικά δεδομένα για τους λαούς.  Οι άρχουσες τάξεις των χωρών της περιοχής για τα δικά τους συμφέροντα και αντιδραστικές επιδιώξεις κινούνται στα πλαίσια αυτού του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και τον υπηρετούν. Ενισχύεται έτσι ο εθνικισμός και ο σοβινισμός, τα μισαλλόδοξα και αλυτρωτικά κηρύγματα ως  τα απαραίτητα εργαλεία για να συρθούν οι λαοί στους ενδεχόμενους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς.
  Στη χώρα μας η κυβέρνηση, με τη συναίνεση της ΝΔ και όλων των κυρίαρχων δυνάμεων, μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο των επιδιώξεων των Αμερικανονατοϊκών. Με αναβάθμιση των παλιών και δημιουργία νέων βάσεων, με την εγκατάσταση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο , με σχέδια εγκατάστασης πυρηνικών στον Άραξο, με τη δημιουργία αξόνων με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και την αμερικανοστήριχτη χούντα της Αιγύπτου, με κάθε είδους πολιτικοδιπλωματικές αποστολές στην υπηρεσία των ΗΠΑ, εμπλέκει τη χώρα και το λαό μας ολοένα και βαθύτερα  στους μεγαλύτερους κινδύνους.
Απέναντι σε όλα αυτά χρειάζεται να ακουστούν και να δυναμώσουν μέσα στα σωματεία, στα σχολεία και παντού όπου ζει και εργάζεται ο λαός και η νεολαία της χώρας μας  οι αντιπολεμικές φωνές, οι φωνές που καλούν  σε φιλία και αλληλεγγύη όλους τους λαούς, τα έθνη και τις μειονότητες της περιοχής.
-Όχι στον πόλεμο! Οι λαοί δεν είναι κρέας για τα κανόνια!
-Όχι στον εθνικισμό, σοβινισμό και το φασισμό. Αλληλεγγύη, φιλία και ειρήνη των λαών!
-Έξω οι Αμερικάνοι, Ευρωπαίοι και Ρώσοι ιμπεριαλιστές από την περιοχή
-Έξω οι βάσεις , έξω η Ελλάδα από  ΝΑΤΟ -EE. 
-Κάτω η κυβερνητική πολιτική της υποταγής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.


Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

“Sûr: Ax û Welat”
“Σουρ: Όπου γης και πατρίς”

Οι εκδόσεις "Εκτός Των Τειχών" παρουσιάζουν σε πρώτη προβολή το απαγορευμένο από το καθεστώς της Τουρκίας ντοκιμαντέρ για την πόλη Sûr του Ντιγιάρμπακιρ.
Είναι μια ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον καταπιεζόμενο λαό του Τουρκικού Κουρδιστάν (Bakur) και καταγγελίας της λογοκρισίας. Η προβολή απαγορεύτηκε και στις δυο προσπάθειες που έγιναν, τον Δεκέμβρη του 2017 και τον Γενάρη του 2018.
Το ντοκιμαντέρ θα παρουσιάσει η πανεπιστημιακός Neşe Özgen και μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τους δημιουργούς: Zana Kibar και Hicran Urun.

Δευτέρα 26 Μάρτη 2018
7:00 μ.μ.
Σινέ «Αλκυονίς»
(Ιουλιανού 42-46, Στάση ΗΣΑΠ «Βικτώρια»)
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ! ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ




ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ
            Τα νέφη του πολέμου ολοένα και πλησιάζουν απειλητικά τον ελλαδικό χώρο. Από την Ουκρανία ως τη Μέση Ανατολή κι από τη Συρία ως τα Βαλκάνια, πυκνώνουν οι ανταγωνισμοί μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ – Ρωσίας. Είναι προφανής ο στόχος των ΗΠΑ για επιβεβαίωση της επιρροής, αύξηση της κυριαρχίας τους και ανακοπή των εντεινόμενων προσπαθειών των Ρώσων για προώθησή τους στην περιοχή. Στο χορό δεν διστάζουν να μπουν και οι υπόλοιπες δυνάμεις: Γερμανία, Γαλλία, Μ. Βρετανία. Και αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως το ΝΑΤΟ δεν αποτελεί εγγύηση ειρήνης και ασφάλειας αλλά παράγοντα αποσταθεροποίησης και πολεμικών κινδύνων για τους λαούς. Έτσι, καθόλου εξωπραγματικό δεν φαντάζει ένα θερμό “επεισόδιο” παγκόσμιων διαστάσεων.
            Μέσα σ' αυτό το γενικευμένο κλίμα αβεβαιότητας κι ανησυχίας, οι γείτονες λαοί Ελλάδας και Τουρκίας τίποτα το αισιόδοξο, το ενθαρρυντικό δεν μπορούν να αναμένουν. Οι πλούσιοι, οι αστικές τάξεις των χωρών τους και οι κυβερνήσεις  που τις υπηρετούν είναι πρόθυμες να προσφέρουν καλές υπηρεσίες στους Μεγάλους, προσδοκώντας σε ανταμοιβή των “κόπων” τους.
            Από τη μια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ προσφέρει κάθε είδους εξυπηρετήσεις στις αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις μέσω των βάσεων, των λιμανιών και των αεροδρομίων της χώρας. Προωθεί “λύση” των σχέσεων – αντιθέσεων με την πΓΔΜ για να βοηθήσει τους νατοϊκούς σχεδιασμούς στα Βαλκάνια. Ενισχύει πολιτικές -στρατιωτικές σχέσεις με αντιδραστικά καθεστώτα, όπως με το κράτος -φονιά- κατακτητή του Ισραήλ και τα φασιστικά καθεστώτα της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας. Συντονίζεται με τα επιθετικά σχέδια πολυεθνικών πετρελαίου και αερίου, εταιρείες που σχεδόν πάντα πυροδοτούν αντιθέσεις κι άδικους πολέμους. Και συγχρόνως υποδαυλίζει νέες εθνικιστικές εκστρατείες παραπλάνησης και τυφλού μίσους για τους γειτονικούς λαούς. 
Στόχος της: η έωλη αναζήτηση αναβαθμισμένου ρόλου στην περιοχή.
            Από την άλλη, στην Τουρκία, το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν, με τη συνηγορία όλων των αστικών κομμάτων στερεί ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα από τον τουρκικό και κουρδικό λαό, βομβαρδίζει πόλεις και χωριά, φυλακίζει και βασανίζει αγωνιστές, ενώ συγχρόνως εισβάλλει στις κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας.
Επιδιώκει κι αυτό να αποκτήσει βαρύνοντα περιφερειακό ρόλο και να ευνοηθεί από τους ιμπεριαλιστικούς παράγοντες.
            Και οι αυξανόμενοι πολεμικοί κίνδυνοι απειλούν για μια ακόμη φορά τους λαούς από τις δυο πλευρές του Αιγαίου: με τον εμβολισμό του ελληνικού σκάφους στην περιοχή των Ιμίων, την κράτηση τωνΕλλήνων στρατιωτικών, με τις εξαγγελίες στρατιωτικών ασκήσεων και τις συνακόλουθες δεσμεύσεις θαλάσσιων περιοχών, με τις εκατέρωθεν αεροναυτικές παραβιάσεις και την κλιμάκωση των απειλών. 
Τις υστερικές δηλώσεις Ερντογάν για αναθεώρηση της συνθήκης της Λαζάνης ακολούθησαν οι αντίστοιχες του Παυλόπουλου για το «ελληνικό ανεκπλήρωτο» σχετικά με «την επικράτεια που θα έπρεπε να είχαμε ιστορικά»… 

            Είναι λογικό λοιπόν ο λαός μας, οι εργαζόμενοι και η νεολαία να ανησυχούν. Τα σενάρια του πολέμου ακούγονται ολοένα και πιο συχνά. Οι φαεινές για νέες περικοπές μισθών και συντάξεων για να εξυπηρετηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες έχουν ήδη αρχίσει να πέφτουν στο τραπέζι. Ο νέος αντι-απεργιακός νόμος, η παραπέρα περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών και η βίαιη καταστολή κάθε μορφής διαμαρτυρίας μπορεί κάλλιστα να καλυφθεί κάτω από το πρόσχημα της πολεμικής απειλής. 
Η όποια προσπάθεια επαναχάραξης συνόρων δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με το αίμα των λαών.
Συνάδερφοι, 
δεν μπορούμε να παραμείνουμε άπραγοι κι αδρανείς μπροστά στις φιλοπόλεμες εξελίξεις. Έχουμε καθήκον απέναντι στα παιδιά μας και στους εαυτούς μας να ξεσηκωθούμε ενάντια στα επικίνδυνα νατοϊκά πολεμικά  σχέδια και την πολιτική της κυβέρνησης που τα υπηρετεί.
 Να ξαναβγούμε στους δρόμους και να θέσουμε όλες μας τις δυνάμεις στην προσπάθεια οικοδόμησης αντιπολεμικού μετώπου.
Να παλέψουμε για την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, για το διώξιμο των αμεριάνικων βάσεων. 
Να καταγγείλουμε τα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου και μετατροπής της σε Νατοϊκό αεροπλανοφόρο
. Να παλέψουμε για:
  • ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΝΟΡΩΝ! ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
  • ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

  • ΝΑ ΔΙΩΞΟΥΜΕ ΗΠΑ -ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΡΩΣΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ 16-3-2018



Μαζική συγκέντρωση περίπου χιλίων πεντακοσίων έως δύο χιλιάδων ανθρώπων έγινε σήμερα έξω από το Υπουργείο Παιδείας στην Αθήνα. Η συγκέντρωση ήταν λίγο μαζικότερη από εκείνη της 2 Μάρτη, αλλά με διαφορετική σύνθεση. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ήταν λιγότεροι, ενώ περισσότεροι ήταν οι φοιτητές αλλά και οι οργανωμένες δυνάμεις.
Από τη μικροφωνική που έλεγχαν από κοινού ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεις παρέλασαν δεκάδες στελέχη των δύο παρατάξεων (με την ομπρέλα των σωματείων) επαναλαμβάνοντας τη… γραμμή μερικές δεκάδες φορές για όποιον δεν τη μάθαινε εύκολα.
Προφανής, για κάθε παρόντα εργαζόμενο αλλά και φοιτητή, η απουσία πρότασης κλιμάκωσης και συνέχειας ειδικά από το ΠΑΜΕ. Το οποίο αφού κάλεσε σε… κλιμάκωση μέσω της συμμετοχής σε συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ και τα σωματεία σε… εγρήγορση, θεώρησε ότι έκανε το καθήκον του. Δεν δίστασε να αποφύγει να αρθρώσει όχι μόνο τη λέξη απεργία αλλά ούτε καν τη λέξη συνέλευση.
Από την άλλη, την πρόταση των Παρεμβάσεων που υποτίθεται ότι ήθελε να υπηρετήσει την κλιμάκωση (απεργία ή/και διαδηλώσεις στις 30 Μάρτη), η αλήθεια είναι ότι δεν μπορέσαμε να την κατανοήσουμε. Μια κινητοποίηση την τελευταία μέρα πριν κλείσουν τα σχολεία για Πάσχα δεν ξέρουμε πώς μπορεί να υπηρετήσει μια λογική κλιμάκωσης. Η προβαλλόμενη αιτιολογία ότι τότε θα περνάνε οι αναπληρωτές από την Αθήνα για να πάνε στα μέρη τους, δεν θεωρούμε πως είναι σοβαρή εκτός αν κανείς θεωρεί ότι οι εκπαιδευτικοί της Αττικής δεν αρκούν για μια ικανοποιητική συγκέντρωση. Πάλι καλά τουλάχιστον που οι επόμενες κινητοποιήσεις (και το πανεκπαιδευτικό της 22 Μάρτη) μεταφέρονται στο κέντρο της πόλης.
Πιο χαρακτηριστική βέβαια η στάση των ΟΛΜΕ, ΔΟΕ που την ώρα της συγκέντρωσης συνδιαλέγονταν με τον υπουργό, αλλά η ΔΟΕ κήρυξε… επανάσταση και αποχώρησε πρώτη. Μαζί αποχώρησαν και οι εκπρόσωποι ΠΑΜΕ και Παρεμβάσεων της ΟΛΜΕ, οι οποίοι αν και μέχρι τότε συμμετείχαν στη σεμνή τελετή της προσπάθειας να πείσουν όλοι μαζί τον υπουργό για το δίκαιο των αιτημάτων των συγκεντρωμένων, όταν αποχώρησαν θυμήθηκαν να καταγγείλουν αυτούς που έμειναν.
Την κινητοποίηση την ακολούθησε νέα συνέλευση στο χώρο του υπουργείου, την οποία επέτρεψε η κυβέρνηση κρίνοντας, προφανώς ότι με αυτόν τον τρόπο, αποφεύγει ατυχήματα που μπορεί να οδηγήσουν σε κλιμάκωση αλλά και ότι η κατάσταση δεν έχει γίνει ακόμα τόσο ασφυκτικά πιεστική για αυτήν.
Πέρα από τους εντυπωσιασμούς κάποιων ομιλητών (για την «ιστορική στιγμή της κατάληψης του υπουργείου» και για» το εκπαιδευτικό κίνημα που τελευταία μετράει απανωτές νίκες»), η ουσία είχε δύο πλευρές: από τη μία τη διάθεση αρκετού δυναμικού να βρει τρόπους να συνεχίσει τον αγώνα, αλλά και τις δυσκολίες που υπάρχουν.
Στη συνέλευση υπήρχε αμηχανία από τις Παρεμβάσεις, οι οποίες αφού δημιούργησαν το κλίμα όχι της συμβολικής αλλά της πραγματικής κατάληψης του υπουργείου και της μετατροπής του σε κέντρο αγώνα, όταν φάνηκε καθαρά ότι αυτό δεν ήταν εφικτό, ήρθαν αντιμέτωπες με τα αδιέξοδα που οι ίδιες δημιούργησαν. Από την άλλη, το ΠΑΜΕ δεν ήθελε να δεσμευτεί σε τίποτα –όπως ακριβώς στην προηγούμενη συνέλευση.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών αλλά και οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ ΤΕΙ παρεμβήκαμε με πανό και προκήρυξη στην συγκέντρωση και με τοποθετήσεις στη συνέλευση. Αντιταχθήκαμε στον πρώτο προτεινόμενο στόχο της συνέλευσης όπως τέθηκε από στελέχη των Παρεμβάσεων, «να ανέβει αντιπροσωπεία στον Γαβρόγλου και να του ζητήσει να κατέβει στη Συνέλευση για να ακούσει τα αιτήματα του κόσμου». Μετά την παρέμβασή μας, αλλά και την παρέμβαση άλλου αγωνιστή, η ιδέα εγκαταλείφτηκε. Θέσαμε το καθήκον της άμεσης διεξαγωγής συνελεύσεων (τις επόμενες μέρες) και νέας συγκέντρωσης και μιας απεργιακής μορφής την επόμενη βδομάδα. Επίσης, την πραγματοποίηση νέας συνέλευσης στο κέντρο της Αθήνας, ως συνέχεια της σημερινής. Υποστηρίξαμε την αντίληψη ότι κάθε καθυστέρηση στον ορισμό επόμενου βήματος λειτουργεί αποκλιμακωτικά και διαλυτικά.
Η συνέλευση αποφάσισε τελικά να στηρίξει τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια στις 22 Μάρτη και στις 30 Μάρτη να γίνουν κεντρικές συγκεντρώσεις και πορείες.
Ανάμεσα σε άλλα, συνθήματα που φωνάχτηκαν από τους εκπαιδευτικούς των ΑΚΕ και τους φοιτητές των ΑΚ ΑΕΙ-ΤΕΙ ήταν:
·         ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ - ΜΟΝΙΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ
·         ΑΔΙΟΡΙΣΤΙΑ – ΤΑΞΙΚΟΙ ΦΡΑΓΜΟΙ, ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ
·         ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ
·         ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ – ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
·         ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
·         ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΜΑΘΗΤΕΣ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΜΑΖΙΚΗ
·         ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ – στους ΜΙΣΘΟΥΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ, ΘΥΣΙΑ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ Της ΚΡΙΣΗΣ
·         ΣΤΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ
·         ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
·         ΣΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΤΩΡΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ

Π.Χ.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ
ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη μήνυση   της εταιρείας Vresnetσε βάρος των εκλεγμένων μελών του ΔΣ της Α’  ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και την προσαγωγή με τη διαδικασία του αυτοφώρου της προέδρου και του αντιπροέδρου του σωματείου στο αστυνομικό τμήμα Τούμπας.

Τα μέλη του ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ είχαν εκφράσει με ψήφισμα τη στοιχειώδη  αλληλεγγύη τους σε συνάδερφο εργαζόμενη στη συγκεκριμένηεπιχείρηση, ηοποία απολύθηκε, ενώ ήταν  εφτά μηνών έγκυος. Στησυνέχεια απολύθηκαν κι άλλοι τρεις συνάδερφοί της που τόλμησαν να την υπερασπιστούν.Ο συγκεκριμένος εργοδότης έχει απαντήσει με σωρεία μηνύσεων ενάντιασε οποιονδήποτε τόλμησε να αντιταχθεί ή να καταδικάσει την αντεργατική συμπεριφορά του. Στόχος του να εμπεδώσει κλίμα τρομοκρατίας στο χώρο δουλειάς.

Σε μια περίοδο γενικευμένης επίθεσης της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ, του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων, οι εργοδότες εκτραχύνονται και  βρίσκουν την ευκαιρία να προβαίνουν σε κάθε είδους αυθαιρεσίες και μάλιστα με τις ευλογίες,ανεξάρτητων τάχα, «θεσμικών οργάνων»της ιμπεριαλιστικής ΕΕ.  Το εν λόγω περιστατικό είναι μια άμεση εφαρμογή της  πρόσφατης προκλητικήςαπόφασηςτου ευρωπαϊκού δικαστηρίουπου αναγνωρίζει στους εργοδότες το δικαίωμα να απολύουν εγκύους!!

Οι συλλήψεις εργαζόμενων,  μελών ΔΣ Σωματείων «μέσα στο σπίτι τους σαν κοινοί εγκληματίες» αποτελεί, λοιπόν, ένα ακόμη σοβαρό επεισόδιο στο γενικότερο φόντο της καταστολής, της περιστολής δημοκρατικών ελευθεριών, της φίμωσης των σωματείων των εργαζομένων. Είναι η συνέχεια της ίδιας πολιτικής της κυβέρνησης και των αφεντικών της που ψήφισαν τον αντιαπεργιακό νόμο, που στέλνουν τα ΜΑΤ στις διαδηλώσεις και χτυπούν τους εργαζόμενους στις πορείες.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους συναδέρφους που διώκονται. Απαιτούμε να σταματήσει κάθε δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης.

·         Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !

·         ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥΣ!

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018



Να μη μείνει μετέωρη η ελπιδοφόρα αρχή των κινητοποιήσεων στην εκπαίδευση!


Να μη μείνει μετέωρη η ελπιδοφόρα αρχή των κινητοποιήσεων στην εκπαίδευση!
Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες της ήττας και της υποταγής
Οι μαζικές συγκεντρώσεις συμβασιούχων – αναπληρωτών αλλά και κάποιων μόνιμων εκπαιδευτικών που έγιναν την Παρασκευή 2 Μάρτη σε πολλές πόλεις της χώρας έβαλαν μια άνω τελεία στην παύση κινητοποιήσεων που χαρακτήριζε για πάνω από τέσσερα χρόνια τον κλάδο των εκπαιδευτικών.
Κινητήρια δύναμη των κινητοποιήσεων ήταν η οργή των συμβασιούχων – αναπληρωτών για την μακρόχρονη ομηρία τους αλλά και για τις προοπτικές που διαγράφονται τραγικές. Η πολιτική της κυβέρνησης με τις επιταγές ΕΕ – ΟΟΣΑ, μια πολιτική αδιοριστίας αλλά και περικοπής θέσεων εργασίας στην εκπαίδευση οδηγούν αυτό τον κλάδο των εργαζομένων πιο κοντά στη μόνιμη… απόλυση.
Διάφοροι και πολυδιασπασμένοι σύλλογοι αναπληρωτών πήραν καταρχήν την πρωτοβουλία για την κινητοποίηση, έχοντας στο μυαλό τους μια εθιμοτυπία (κινητοποίηση πριν τη συμπλήρωση αιτήσεων) και στόχο το παζάρι με την κυβέρνηση στην κατεύθυνση του περιορισμού των απολύσεων τον επόμενο χρόνο. Στην πορεία, το πράγμα απέκτησε δυναμική και ξεπέρασε και την προσπάθεια απολιτικής και αντισυνδικαλιστικής υστερίας. Χιλιάδες όμως εργαζόμενοι βρήκαν την ευκαιρία να κινητοποιηθούν και απέδειξαν ότι υπάρχει οργή και διάθεση αντίστασης στην πολιτική της αδιοριστίας, των περικοπών, των αντιδραστικών νόμων, εγκυκλίων και ρυθμίσεων.
Η κυβέρνηση αντέδρασε καταρχήν με εκτεταμένη ρίψη χημικών και πολύ ξύλο στους διαδηλωτές, Στη συνέχεια, και μετά από συνεννοήσεις κορυφής άνοιξε τις πόρτες και έτσι εκατοντάδες εκπαιδευτικοί πραγματοποίησαν συνέλευση, η οποία κύλησε καλά. Τον λόγο πήραν πολλοί νέοι εκπαιδευτικοί και αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες τοποθετήσεις δεν ξέφευγαν από το αίτημα των μαζικών διορισμών και της συνέχειας των κινητοποιήσεων το αμέσως επόμενο διάστημα, με συνελεύσεις και ξανά κινητοποίηση την Παρασκευή 9/3. Μόνο το ΠΑΜΕ διαφώνησε σε αυτό το σημείο λέγοντας ότι για λόγους προετοιμασίας του αγώνα, προτείνει κινητοποίηση στις 16/3.
Η λογική αυτή βόλεψε τις ΟΛΜΕ – ΔΟΕ (ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ), οι οποίες καλούν σε κινητοποίηση την Παρασκευή 16/3, ευελπιστώντας ότι (ακόμα και αν είναι ιδιαίτερα μαζικές κινητοποιήσεις - που εκτιμάμε θα είναι) η χρονική προσέγγιση των διακοπών του Πάσχα θα λειτουργήσει εκτονωτικά και θα τις γλιτώσει από περιπέτειες. Το ΠΑΜΕ λειτούργησε ως λαγός των ΟΛΜΕ – ΔΟΕ στην περίπτωση αυτή.
Οσο μας αφορά, θα σημειώσουμε ότι, σε σχέση με το ουσιαστικό ζήτημα και την προοπτική του, συνεκτιμούμε τέσσερα δεδομένα:
§  Το πρώτο είναι ότι κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της υποταγής στο συσχετισμό, υπάρχουν στους εργαζόμενους όχι μόνο οργή και αγανάκτηση αλλά και αγωνιστικές διαθέσεις που όποτε τους δίνεται στοιχειωδώς η ευκαιρία, εκφράζονται.
§  Το δεύτερο ότι η ελπιδοφόρα αρχή δεν πρέπει να μείνει εδώ, αλλά πρέπει να συνεχίσει.
§  Το τρίτο είναι ότι οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ δεν έχουν καμία πραγματική πρόθεση να παλέψουν στην κατεύθυνση της συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα.
§  Το τέταρτο είναι ότι όταν το πράγμα ζεσταίνεται και εκφράζονται αγωνιστικές διαθέσεις, κάθε καθυστέρηση καθορισμού επόμενου βήματος κινητοποιήσεων είναι υπονομευτική.

Ο στόχος και τα μέσα
Ο στόχος θεωρούμε ότι αναδείχτηκε από την πραγματικότητα: σε αυτό το πρώτο μικρό βήμα πραγματικού κινήματος, προβλήθηκε ως αίτημα αιχμής το «μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι - αναπληρωτές» που στοχεύει ενάντια στο συνολικό αντιδραστικό πλαίσιο που διαμορφώνεται στην εκπαίδευση και αφορά τις συνθήκες και σχέσεις εργασίας όλων των εκπαιδευτικών (μόνιμων και συμβασιούχων) και φυσικά αποτελεί επίθεση ενάντια στην πολιτική της αδιοριστίας, των απολύσεων και της ανεργίας. Τα «ολοκληρωμένα» προγράμματα επί χάρτου των διάφορων «στρατηγών»  και η χαρταπιάγκα αιτημάτων (… διαφυγής) βρέθηκαν στα αζήτητα. Ασφαλώς, διερευνούμε κι εμείς την επιλογή στόχων που θα διευκολύνουν την αποφασιστική είσοδο στον αγώνα των μόνιμων εκπαιδευτικών (πχ. αντίθεση στην αξιολόγηση και το 30ωρο), όμως, σε αυτή τη φάση δεν πρόκειται να δώσουμε διόδους διαφυγής στο άπειρο σε όσους θέλουν να θάψουν τον αγώνα για διορισμούς και ενάντια στις απολύσεις σε ένα χάος εκατοντάδων αιτημάτων που αντικειμενικά οδηγούν σε μανιφέστα σύγχυσης και τελικά αδράνειας.
Οσον αφορά τα μέσα και με δεδομένες για εμάς τις παραπάνω παρατηρήσεις, προτείνουμε:
1.      Να γίνουν γενικές συνελεύσεις εντός της εβδομάδας και σίγουρα αμέσως μετά τις 16/3, ανεξάρτητα με το τι θα κάνει η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ. Αν οι αποφάσεις για συνέλευση δε βγαίνουν από ΔΣ, να γίνει συλλογή υπογραφών. Οπου είναι δυνατόν, να συγκροτηθούν Επιτροπές Αγώνα.
2.      Οι Συνελεύσεις να αποφασίσουν νέα απεργιακή κινητοποίηση και νέες συγκεντρώσεις άμεσα (τη βδομάδα 19-23/3) με βασική αιχμή τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς και την μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να υπάρχουν κενά και ξεφουσκώματα.


Δύο δευτερεύουσες παρατηρήσεις
Ταυτόχρονα, δε θεωρούμε χωρίς αξία δύο παρατηρήσεις για αγκυλώσεις των ηγεσιών (κυβερνητικών, «ταξικών» και «ριζοσπαστικών») σε κάποιες επιλογές:
Η μία είναι η επιμονή στη λογική των πανελλαδικών κινητοποιήσεων. Η επιμονή αυτή όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τίποτα αλλά τελικά λειτουργεί στην κατεύθυνση της απομαζικοποίησης των συγκεντρώσεων. Χίλιες φορές καλύτερα 500 διαδηλωτές στο Ηράκλειο παρά 5-10 παραπάνω που θα ανέβουν στην Αθήνα.
Η δεύτερη είναι η αγκύλωση στην επιλογή του Υπουργείου Παιδείας ως τόπου συγκέντρωσης. Εδώ, θέλουμε να σημειώσουμε το εξής: Ένα κίνημα δεν νικάει επειδή υπερέχει στα επιχειρήματα από τον αντίπαλο ούτε επειδή είναι «στρατιωτικά» πιο ισχυρό από αυτόν. Ένα κίνημα αντλεί δυνάμεις από το λαό. Η λύση δεν μπορεί να βρεθεί ούτε στους «διαλόγους» παζαριών, συνδιαλλαγής και ανάδειξης συνομιλητών του συστήματος ούτε στην αναμονή… εξόδου από την κρίση και στην κυβερνητική κατανόηση. Η επιλογή ως τόπου συγκέντρωσης του Υπουργείου Παιδείας (σε ένα φρούριο απομονωμένο μακριά από το λαό, όπου η κινητοποίηση γίνεται αντιληπτή μόνο αν το θελήσουν τα ΜΜΕ) σε ένα τέτοιο κεντρικό ζήτημα υποβαθμίζει τον αναγκαίο αγώνα ενάντια στις απολύσεις και για διορισμούς και δίνει την εντύπωση ότι το ζήτημα αυτό αποτελεί μια εσωτερική εκπαιδευτική κόντρα.
Συμπερασματικά
Ο αγώνας αυτός βρίσκεται στην αρχή του. Δεν έχει ακόμα ξεδιπλωθεί και ούτε είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε αν καταφέρει να ξεδιπλωθεί κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους. Το σίγουρο είναι ότι ανέδειξε μια πραγματικότητα συσσωρευμένης οργής και σοβαρών αγωνιστικών διαθέσεων. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών από την πρώτη στιγμή παρέμβηκαν στις κινητοποιήσεις και θα συνεχίσουν να τις στηρίζουν αποφασιστικά, αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες, θέτοντας τα καθήκοντα –όπως τα αντιλαμβάνονται- και προσπαθώντας να ενισχύσουν πολιτικά και οργανωτικά τη μαζική αγωνιστική έκφραση των εκπαιδευτικών. Αλλωστε, δε θα διστάζαμε να πούμε, ότι η πραγματικότητα αλλά και η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών δικαίωσε πλήρως την πρωτοβουλία κοινής δράσης και αγώνα που προσπάθησαν να προωθήσουν το αμέσως προηγούμενο διάστημα (ανεξάρτητα της στάσης των αποδεκτών της), μια πρόταση, η οποία, όπως φάνηκε, βασίστηκε και σε μια σωστή εκτίμηση του χρόνου και των συνθηκών. Οι προκλήσεις και οι απαντήσεις βρίσκονται μπροστά και ο δρόμος θα χαράζεται με την ένταση των αγώνων και της ταξικής πάλης. Θα παλέψουμε ώστε η ελπιδοφόρα αρχή των κινητοποιήσεων στην εκπαίδευση να μην αποτελέσει μια απλή παρένθεση…



ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 16/3



Το πρώτο βήμα έγινε και δεν πρέπει να μείνει μετέωρο.

Όλοι στην απεργία 16/3!

Νέες γενικές συνελεύσεις στις 19-20/3 για αποφάσεις αγωνιστικής κλιμάκωσης

Οι κινητοποιήσεις που έγιναν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας στις 2/3 ενάντια στις απολύσεις και για μόνιμους μαζικούς διορισμούς απέδειξαν για μια ακόμη φορά ότι υπάρχει οργή και διάθεση να αντισταθούμε στην πολιτική της αδιοριστίας, των περικοπών, των αντιδραστικών νόμων, εγκυκλίων και ρυθμίσεων.

Σε αυτό το πρώτο μικρό βήμα πραγματικού κινήματος, προβλήθηκε ως αίτημα αιχμής το «μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι-αναπληρωτές» που βάλλει ενάντια στο συνολικό αντιδραστικό πλαίσιο που διαμορφώνεται στην εκπαίδευση και αφορά τις συνθήκες και σχέσεις εργασίας όλων των εκπαιδευτικών (μόνιμων και συμβασιούχων) και φυσικά αποτελεί επίθεση ενάντια στην πολιτική της αδιοριστίας, των απολύσεων και της ανεργίας. Τα «ολοκληρωμένα» προγράμματα επί χάρτου των διάφορων «στρατηγών»  και η χαρταπιάγκα αιτημάτων (… διαφυγής) βρέθηκαν στα αζήτητα.

Όσο θορυβήθηκε η κυβέρνηση από τις κινητοποιήσεις (γι’ αυτό και άνοιξε κεφάλια), τόσο θορυβήθηκαν και ο κυβερνητικός αλλά και ρεφορμιστικός συνδικαλισμός, που προσπαθούν να δημιουργήσουν χρονικά κενά στη συνέχιση των κινητοποιήσεων και να πλησιάσει το Πάσχα, για να οδηγήσουν τον αγώνα σε «αγωνιστικό» κλείσιμο.
ΟΛΜΕ, ΔΟΕ (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ αλλά και ΠΑΜΕ) τρέμουν το ενδεχόμενο να βρεθούν σε μια κατάσταση αγωνιστικής κατάστασης των συμβασιούχων – αναπληρωτών που μπορεί να συμπαρασύρει όλον τον κλάδο γιατί, μια τέτοια κατάσταση θα αποκαλύψει (όπως την περίοδο των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων) την γραμμή της ήττας και της υποταγής που τους χαρακτηρίζει. Όταν ο πραγματικός αγώνας κλιμακωθεί, οι βερμπαλισμοί αχρηστεύονται.
Σε σχέση με το ουσιαστικό ζήτημα και την προοπτική του, εμείς συνεκτιμούμε τέσσερα δεδομένα:
Ø  Το πρώτο είναι ότι κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της υποταγής στο συσχετισμό, υπάρχουν στους εργαζόμενους όχι μόνο οργή και αγανάκτηση αλλά και αγωνιστικές διαθέσεις που όποτε τους δίνεται στοιχειωδώς η ευκαιρία, εκφράζονται.
Ø  Το δεύτερο ότι η ελπιδοφόρα αρχή δεν πρέπει να μείνει εδώ, αλλά πρέπει να συνεχίσει.
Ø  Το τρίτο είναι ότι οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ δεν έχουν καμία πραγματική πρόθεση να παλέψουν στην κατεύθυνση της συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα.
Ø  Το τέταρτο είναι ότι όταν το πράγμα ζεσταίνεται και εκφράζονται αγωνιστικές διαθέσεις, κάθε καθυστέρηση καθορισμού επόμενου βήματος κινητοποιήσεων είναι υπονομευτική.
Με βάση τα παραπάνω, προτείνουμε:
1.       Να γίνουν γενικές συνελεύσεις εντός της εβδομάδας και σίγουρα αμέσως μετά τις 16/3, ανεξάρτητα με το τι θα κάνει η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ. Αν οι αποφάσεις για συνέλευση δε βγαίνουν από ΔΣ, να γίνει συλλογή υπογραφών. Όπου είναι δυνατόν, να συγκροτηθούν Επιτροπές Αγώνα.
2.       Οι Συνελεύσεις να αποφασίσουν νέααπεργιακή κινητοποίηση και νέες συγκεντρώσεις άμεσα (τη βδομάδα 19-23/3) με βασική αιχμήτους μαζικούς μόνιμους διορισμούς και την μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων-αναπληρωτών. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να υπάρχουν κενά και ξεφουσκώματα.
Μία ακόμα παρατήρηση: Η αγκύλωση στην άχρηστη λογική των κινητοποιήσεων στο Υπουργείο με Πανελλαδική συμμετοχή πρέπει να σταματήσει. Χίλιες φορές καλύτερα 500 διαδηλωτές στο Ηράκλειο παρά 20 παραπάνω που θα ανέβουν στην Αθήνα. Και κάτι ακόμα: Ένα κίνημα δεν νικάει επειδή υπερέχει στα επιχειρήματα, ούτε επειδή είναι «στρατιωτικά» πιο ισχυρό από τον αντίπαλο. Ένα κίνημα αντλεί δυνάμεις από το λαό. Με την έννοια αυτή, πρέπει να σταματήσει και η αγκύλωση της επιλογής του Υπουργείου Παιδείας ως τόπου συγκέντρωσης-κινητοποίησης και να μεταφερθούν οι συγκεντρώσεις στον κινηματικά φυσικό τους χώρο, στο κέντρο των πόλεων.
Συνεχίζουμε – κλιμακώνουμε για τα δικαιώματά μας, κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους, ο αγώνας να περάσει στα χέρια των εργαζομένων
Ο αγώνας αυτός αφορά όλον τον κλάδο!
·         Με απόρριψη της αντιδραστικής λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.
·         Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί – να διοριστούν μόνιμοι όλοι οι συμβασιούχοι-αναπληρωτές.
Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
Μάρτης '18