Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Αριστοτέλειο Λύκειο Ιερισσού





Ιερισσός 27.02.2013

Το Αριστοτέλειο Λύκειο Ιερισσού μετά από ψηφοφορία αποφάσισε σήμερα 27.02.2013 να παραμείνει κλειστό σε ένδειξη διαμαρτυρίας και συμπεράστασης για την αυθαίρετη προσαγωγή του συμμαθητή μας. Για το λόγο αυτό, απαιτούμε την άρση της προσαγωγής και δηλώνουμε την αντίθεσή μας σε κάθε παρόμοια ενέργεια. Σας ενημερώνουμε ότι το σχολείο μας θα παραμείνει κλειστό μέχρις ότου επιστρέψει ο συμμαθητής μας. 
Επιπροσθέτως, εκφράζουμε την απογοήτευση και αγανάκτησή μας για τα δυσάρεστα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή μας και επηρεάζουν αφενός την κοινωνία και αφετέρου το ίδιο το σχολείο. 
ΜΕ ΜΑΤ, ΒΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΧΡΥΣΑΦΙ ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝΕ ΑΠ’ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 
Με εκτίμηση,
Οι μαθητές του Γενικού Λυκείου Ιερισσού 

Νωρίτερα οι μαθητές του Λυκείου Ιερισσού έκαναν πορεία διαμαρτυρίας στους δρόμους του χωριού.
 

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Πώς να υπερασπιστείς κάτι που δεν πιστεύεις;

Πολλές φορές λυπάμαι που οι συνάδελφοι μας ,εξαιτίας της ανεμπιστοσύνης στους συνδικαλιστές και στις συλλογικές διαδικασίες ,δεν παρακολουθούν διεργασίες μέσα στην ΕΛΜΕ!Θα βγάζανε πολλά συμπεράσματα, γιατί βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο .
Δ.Σ. ΕΛΜΕ 26-2-2013 Ενημερώνει ο πρόεδρος  για τα τεκτενόμενα στην ολομέλεια προέδρων των ΕΛΜΕ και ξεφουρνίζει  πως την περασμένη συνέλευση που κάναμε(εκείνη που θέλανε να περάσουν το πλαίσιο που έθεταν στο συντονισμό των ΕΛΜΕ με όλο το κυβερνητικό τους πλαίσιο) τσάμπα την κάναμε,γιατί ενώ κουτσά  στραβά μαζευτήκαμε 40 άνθρωποι και κουβεντιάσαμε, αποφασίστηκε να μην θεωρηθεί συνέλευση και να πάει ο πρόεδρος με εξουσιοδότηση να ψηφίσει την αγωνιστικότερη πρόταση.Και μαντέψτε λοιπόν ποια ήταν αυτή;Το λευκό! Είχαμε δικαίωμα για 4 ψήφους και ο πρόεδρος ψήφισε λευκό.Δεν μας διευκρίνισε το γιατί,αλλά φανταζόμαστε γιατί ήταν το αγωνιστικότερο!!
Ελα μου όμως που βγήκε φασούλι και προέκυψε 48ωρη κλαδική , με προϋπόθεση τη συμμετοχή της ΔΟΕ!Τώρα τι θα την κάνουμε που ήταν το χειρότερο που μπορούσε να μας συμβεί ; Γιατί καλά ονειρευότανε κάποιοι γενική πολιτική απεργία διαρκείας,(κι επαναστασεις μπορει να ονειρευονται καποιοι και λαική εξουσια),αλλά η πραγματικότητα ηταν πως το γενικό σάλπισμα ανατροπής της
20-2-2013 ειχε μόνο 290 απεργούς απο τους 1150 .Δεν τραβάνε οι συνάδελφοι!Τι να λέμε τώρα!Και το ερώτημα ειναι πώς θα προπαγανδίσουμε απεργία κλαδική 48ωρη,οταν βλεπουμε ότι δεν έχει νόημα.Γιατι αυτοι οι συναδελφοι δε λενε να κουνηθούνε σε τετοια επαναστατικά σαλπίσματα;
Α,όμως το καθηκον ειναι καθήκον.Εμείς θα βγούμε να την προπαγανδίσουμε και θα βάλουμε όλες τις δυνάμεις μας!Τωρα πώς μπορούν να γίνονται αυτά κι άλλα πολλά,οταν δεν τα πιστεύεις εσυ ο ίδιος,που εισαι και πρωτοπορεία,αυτό είναι άξιο επιστημονικής μελέτης.
Και μετά αρχίζουν άλλα επεισόδια απείρου αγωνιστικότητας."Να κανουμε συνάντηση με τους Διευθυντές για την αξιολόγηση να τους πείσουμε να μην αξιολογήσουν.Να ξαναβρεθούμε με τους συμβούλους,να το κουβεντιάσουμε το πράγμα ".Οσο για το ωράριο, τώρα ψηφίστηκε-έκλεισε.
Ομως στη συγκέντρωση για την ανεργία,έπρεπε να περάσει ολόκληρη ανατροπή αυτής της πολιτικής για να κρίνει η ΕΛΜΕ ότι έπρεπε να συμμετέχει!Η συγκέντρωση λέει διαμαρτυρίας ,δεν είναι στις μερες που ζούμε καμιά απάντηση!Πως τις κάνουνε αυτές τις υπερβάσεις αυτά τα παιδιά!Θα βγούνε λοιπόν αύριο με πανστρατιά να προπαγανδίσουν τη συγκέντρωση του Σαββάτου,του συντονισμού των ΕΛΜΕ ,που θεωρούν πως είναι προϋπόθεση και για τους παραπέρα αγώνες.Γιατί ,αν δεν πετύχουν αυτές,τότε το κίνημα χάθηκε!
Μπορεί να θεωρηθούν τραβηγμένα όλα αυτά.αλλά δυστυχώς είναι η πραγματικότητα που ζούμε.Απο τη μια να θεωρείς ότι χρειάζεσαι κόσμο να στηρίζει τις πρωτοβουλίες που παιρνεις κι απο την άλλη να μην τους αφηνεις να σηκώσουν κεφάλι ,μην τυχόν και αυτοκαταργηθείς ως "ο ελέω Θεού"εκλεγμένος εκπρόσωπος.Η προέκταση της ίδιας πολιτικής θεσης ειναι.Οταν δεν έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού,οταν συνεχώς τον θεωρείς "λιγο"και "φταιχτη",δε μπορείς να προωθείς τη "χειραφέτηση" του ,γιατι μπορεί να σου "βγει φασούλι".("Αυτοι μπορει να ταχθουν και υπερ της αξιολόγησης")
Οι ίδιες οι εξελίξεις θα διαψεύσουν όμως όλους αυτούς. Γιατι αυτός ο λαός που σήμερα ειναι στο περιθώριο, όταν θα χαράξει το δρόμο του,δεν θα τους ρωτήσει για να στήσει τα δικά του εργαλεία διεκδίκησης. Ούτε θα περιμένει μόνο την επόμενη εκλογική αναμέτρηση σε κάποιο διοικητικο, συνδιοικητικο ή συνδιαχειριστικο .Κι αυτό δεν θα είναι μακριά που θα συμβει!Ηδη διαφαίνεται όπου σκανε εργατικοί αγώνες!

                                  Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


Όταν η αναγκαιότητα συντονισμού γίνεται παρωδία


Όταν η αναγκαιότητα συντονισμού γίνεται παρωδία


Κυκλοφόρησε κείμενο-πρόταση συντονισμού των ΕΛΜΕ της Αττικής,σε μια προσπάθεια να πάρει τη συναίνεση και την (συν)υπογραφή ,οσο γίνεται περισσότερων σωματείων. Συντονισμός που ενώ ξεκίνησε σε μια θετική βάση, με αιτήματα που πραγματικά άπτονται της αναγκαιότητας της περιόδου ,με το κατέβασμα του συγκεκριμένου κειμένου παίρνει πια τα χαρακτηριστικά κυβερνητικών προγραμμάτων συγκερασμού ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Θέση μας ήταν και παραμένει η ανάπτυξη συντονισμών τέτοιων μέσα στους εκπαιδευτικούς ,που θα φέρνουν κοντά όσο γίνεται περισσότερα κομμάτια εκαπιδευτικών ,και από την άλλη θα μπορέσουν να κινήσουν διαδικασίες αμφισβητησης του ακολουθητισμού των προτάσεων της ΟΛΜΕ ,που ούτε θέλει ούτε μπορεί να δώσει απαντήσεις στην ολομέτωπη επίθεση στον εργαζόμενο λαό ,την επίθεση στην εκπαίδευση και στα εργασιακά δικαιώματα όσων εργαζόμαστε σε αυτήν .Έχοντας γίνει εδώ και πολύ καιρό σαφές στους πάντες  ότι η ΟΛΜΕ δεν ανταποκρίνεται με κανένα τρόπο στην ανάγκη να δώσουν απάντηση οι εκπαιδευτικοί στο σύστημα και τους εκφραστές τους, είχαμε εκφράσει τη θέση πως πρέπει να υπάρξει ένας τέτοιος συντονισμός στα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά μας όργανα που θα έθεταν σε αμφισβήτηση και θα απαντούσαν στην αδράνεια και την υποταγή της ΟΛΜΕ. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που εδώ και καιρό ,προσπαθήσαμε να κινήσουμε διαδικασίες διαλόγου και συνεύρεσης των συναδέλφων ,αλλά και μαθητών και γονιών ,σε ένα πλατύ μέτωπο πάλης ,μια και αυτή η συμπόρευση είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να αντικρούσουμε τη διάλυση της δημόσιας δωρεάν Παιδείας.
Πρόταση μας επίσης ήταν το να φτιαχτούν επιτροπές αγώνα, σωματειακές επιτροπές κλπ, ώστε να μπορέσουν να φέρουν στο δρόμο της πάλης όλο και περισσότερους συναδέλφους  ,δίνοντας τους την προοπτική να βρεθούν στο προσκήνιο της διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους ,έξω από τη λογική της ανάθεσης ,που τόσα δεινά έχει επιφέρει στο συνδικαλιστικό μας χώρο.
Το να πατάει κάποιος όμως σε μια πραγματική αναγκαιότητα που μπορεί να βοηθήσει στην μαζικοποίηση του κινήματος και να την κάνει εφαλτήριο αυταπατών και μύθων ,πώς τάχα θα λυθούν τα προβλήματα του λαού μέσα από αλλαγές κυβέρνησης και διαχειριστικές λογικές,  εκτός από πολιτικά λανθασμένο είναι και αποπροσανατολιστικό.
Το να πάρουμε μια-μια τις θέσεις και να αναλύσουμε τις διαφωνίες μας ,δεν κρίνουμε ότι είναι το αναγκαίο αυτής της περιόδου ,Θα μπορούσαν πολλά να ειπωθούν για τη διαγραφή του χρέους, για την ανατροπή της κυβέρνησης και όποιας άλλης προκύψει που θα ακολουθεί αυτή την πολιτική ,για την απαγόρευση των απολύσεων ,ή πως θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου και πολλά άλλα .Το ζήτημα είναι αν ένα τέτοιο σχέδιο είναι προαπαιτούμενο για να συντονιστούν οι συνάδελφοι στη βάση και να βγούν να παλέψουν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Από τη μια μεριά το  ΔΣ  της ΕΛΜΕ αρνείται να προωθήσει εργαλεία τέτοια που θα προάγουν τη συλλογικότητα και την μαζικότητα των διαδικασιών ,που θα φέρνουν άμεσα τα προβλήματα των σχολείων στο προσκήνιο και θα δίνουν τη δυνατότητα στους συναδέλφους να κουβεντιάζουν και να αποφασίζουν δράσεις ,από την άλλη ψηφίζει προγράμματα διαχείρισης με το πρόσχημα του συντονισμού.
Είναι εξοργιστικό τέτοιες εποχές που μεγάλες μερίδες κόσμου προσπαθούν να βρουν διεξόδους και απαντήσεις στο καταθλιπτικό κλίμα ηττοπάθειας ,κάποιοι να προσπαθούν με κουτοπονηριές να προωθήσουν τις πολιτικές τους φιλοδοξίες χρησιμοποιώντας τους συναδέλφους. Τη στιγμή που οι καιροί απαιτούν συσπείρωση σε αγωνιστική κατεύθυνση στους δρόμους, κάποιοι να καλλιεργούν αυταπάτες και να συμπεριφέρονται σαν να είναι ένα βήμα πριν την εξουσία. Κυρίως αντιμετωπίζοντας άλλη μια φορά το λαό σαν παρατηρητή .Γιατί στα αλήθεια ποιο  πρόγραμμα διαχείρισης θα βγάλει στο δρόμο το λαό;
Επίσης η επαναφορά του ζητήματος της γενικής απεργίας διαρκείας ,παρουσιάζεται σα να είναι προ των πυλών και το μόνο που χρειάζεται είναι η σπίθα. Όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκεται εκτός σωματείων και σε καθεστώς ομηρίας από το τεράστιο ποσοστό ανεργίας ,το να μιλάς για γενική πολιτική απεργία ,πόσο εφικτό μπορεί στα αλήθεια να είναι;
Η πραγματική διαδικασία που θα αναστρέψει αυτή την πορεία διάλυσης της ζωής των εργαζομένων ούτε εύκολη ούτε σύντομη μπορεί να είναι .Η ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος στη  βάση διεκδίκησης  και στην πορεία ανατροπής, θα περάσει μέσα από δύσκολους μακροχρόνιους αγώνες συνολικής αναμέτρησης με το σύστημα και τους μηχανισμούς του. Κυρίως όμως ,πρέπει ο ίδιος ο λαός να πάρει την υπόθεση στα χέρια του για να διεκδικήσει ξανά τη ζωή του. Να κατανοήσει σε βάθος ότι μέσα από την οργανωμένη πάλη μας θα ξεκινήσει ένας πραγματικός αγώνας ενάντια σε κάθε λογής εικονικούς αγώνες που σκάνε μύτη από τα πεφωτισμένα μυαλά διαφόρων πολιτικών γραφείων, μακριά από τις ανάγκες του λαού. Με πραγματικό πλαίσιο διεκδίκησης το δικαίωμα στη ζωή ,στο εισόδημα ,στη στέγη ,στο φαγητό ,στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.






Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 20/2 ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ


 
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ, ΤΗ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΩΝ
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 20/2 ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
·        «…Πάλι 24ωρη!!! Δεν αντέχεται η κοροϊδία από τους συνδικαλιστές. Δε τους χαρίζω  το μεροκάματο!!!»

·        « …Πρέπει να εξετάσουμε ξανά το πλαίσιο των απεργιών. Δεν γίνεται να ισχύουν τα ίδια από το ’82…Να κλείσουμε τους λογαριασμούς που έχουμε από το ’75!!!...»[Βρούτσης –Δένδιας]

·        «Ο χώρος της παιδείας που αριθμεί περισσότερους από 150.000 εργαζομένους, θα αποτελέσει  μια από τις τρεις βασικές δεξαμενές της διαθεσιμότητας» [Έθνος 9/2/]

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι
Εκεί που τελειώνουν οι δικές μας σκέψεις, αρχίζουν οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης και των ντόπιων και ξένων αφεντικών της. Η απεργία, η διαδήλωση, η κατάληψη, δηλαδή ο ΑΓΩΝΑΣ και η ΠΑΛΗ ήδη βρίσκονται σε ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ και επιδιώκεται και η θεσμική-νομοθετική απαγόρευσή τους. Η μόνη ανάκαμψη και ανασυγκρότηση στον τόπο μας, αφορά την  καταστολή  την τρομοκράτηση, τελικά τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. Με «νόμο και τάξη» επιχειρούν να επιβάλουν «σιγή νεκροταφείου» στη κοινωνία αλλά και μέσα στα σχολεία μας. Στοχεύουν στο τσάκισμα του λαϊκού κινήματος ώστε να είναι αδύναμο να αναμετρηθεί με τη βαρβαρότητα. Γιατί το μόνο που συνεχίζουν να φέρνουν στο λαό και τη νεολαία είναι κι άλλες δόσεις από  δάκρυα και αίμα και άλλη εξαθλίωση, απολύσεις, ανεργία, δυστυχία, αμορφωσιά σε μια Ελλάδα εξαρτημένη και ρημαγμένη.

                Γνωρίζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΟΛΜΕ-ΔΟΕ όταν προκηρύσσουν ΑΠΕΡΓΙΑ το κάνουν είτε για «ξεκάρφωμα», είτε για να μας θυμίσουν την ύπαρξη τους, είτε γιατί πιέζονται από τις εξελίξεις και τις διαθέσεις των εργαζομένων, αλλά σε κάθε περίπτωση κοινός τόπος είναι η απουσία προοπτικής,  οι ασυνέχειες ( 24ωρη απεργία από δίμηνο σε δίμηνο) που  το μόνο που προκαλούν αυτές οι «άσφαιρες τουφεκιές» είναι απέχθεια και οργή. Και φυσικά παράγουν απογοήτευση, αμφιβολίες για την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα των σωματείων, του συνδικαλισμού και της συλλογικής στάσης. Μόνο που αυτό ακριβώς είναι που και ίδιοι επιδιώκουν: μας θέλουν στη γωνία υποταγμένους και ανήμπορους για να αναπαράγονται, συνεχίζοντας να κάνουν τη μόνη δουλειά που ξέρουν. Τα ρουσφέτια, τις ρεμούλες και το ατομικό τους βόλεμα.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι το «ΝΟΗΜΑ» που λείπει από την προκήρυξη των εργατοπατέρων για την ΑΠΕΡΓΙΑ στις 20/2 πρέπει να το δώσουμε ΕΜΕΙΣ. ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. Για να έχουμε συναδέλφισσες  και συνάδελφοι, εισόδημα, περίθαλψη, για να μη μας κατασχέσουν το σπίτι και κλείσουν το σχολείο μας, για να μην πεινάνε οι μαθητές μας, για να έχουμε μόρφωση και εργασία και όχι αμάθεια, απολύσεις και ανεργία, για να έχουμε δημοκρατία, δικαίωμα στον αγώνα και όχι τρομοκρατία και φασισμό. Σ’ αυτή την προσπάθεια πρέπει ΟΛΟΙ ΝΑ (ΕΠΙ)ΣΤΡΑΤΕΥΘΟΥΜΕ.

Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να θέσουμε την ιδέα αυτή ο καθένας μας στο χώρο του. Το κλείσιμο όλων των σχολείων στην περιοχή μας και πανελλαδικά στις 20/2 θα στείλει πρώτα απ’ όλα ένα ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ. Μήνυμα ενότητας και συγκρότησης του κλάδου, μήνυμα για το τέλος της ανημποριάς και της αδράνειας, μήνυμα αυτοπεποίθησης ότι μπορούμε να παλέψουμε μαζικά και οργανωμένα. ώστε να  δούμε την επόμενη μέρα σαν αφετηρία να ξεκινήσουμε πραγματικό και όχι εικονικό αγώνα. Με τη διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων σε κάθε ΕΛΜΕ και Διδασκαλικό σύλλογο που θα αποφασίσουν τα πρώτα βήματα του παρατεταμένου αγώνα διαρκείας που απαιτούν οι στιγμές.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ
Διεκδικούμε ζωή με δικαιώματα στο εισόδημα, στη στέγαση,
στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία,
στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες



Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών 

Τετάρτη 20 Φλεβάρη: ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ Να απεργήσω;


Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Γιατί να απεργήσω; Με φτάνουν τόσα προβλήματα που έχω. Με μείωσαν το μισθό, μου έκοψαν τα δώρα, με φορτώνουν φόρους και χαράτσια… Δεν αντέχω να χάσω και το μεροκάματο της απεργίας. Χθες, πάλι δεν έφτασαν τα λεφτά στο σούπερ μάρκετ. Έχω και τα φροντιστήρια των παιδιών απλήρωτα. Πετρέλαιο δεν βάλαμε ούτε φέτος στην πολυκατοικία - πάλι καλά που βόηθησε ο καιρός! Θέλουν και τα παιδιά χαρτζιλίκι… Δεν βγαίνω!
Θα μου πεις, τουλάχιστον έχω τη δουλειά μου. Για πόσο ακόμα βέβαια, δεν ξέρω. Ο γείτονας απολύθηκε, ο αδελφός μου κοντεύει χρόνο απλήρωτος, ανασφάλιστη και με μισό μισθό δουλεύει η νύφη μου… Έφτασαν οι άνεργοι νάναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους! Και μ’ ένα μισθό στο σπίτι δεν βγαίνει. Το ξέρω, υπάρχουν και χειρότερα! Αλλά και να δουλεύεις για πενταροδεκάρες, χωρίς δικαιώματα και με την απειλή της απόλυσης; Ποια άραγε είναι τα χειρότερα;
Είναι και οι απειλές του αφεντικού. Αφορμή ψάχνει για να με διώξει. Δεν σηκώνουμε κεφάλι στη δουλειά. Απλήρωτα μηνιάτικα, απλήρωτες υπερωρίες, απλήρωτα νυχτερινά, απλήρωτα Σαββατοκύριακα… Και τα ένσημα μισά. «Μειωμένη απασχόληση» σου λέει, «εκ περιτροπής εργασία» και τρέχα γύρευε… Αλλά τα ίδια δεν συμβαίνουν στις ΔΕΚΟ και στο Δημόσιο; Και κει «διαθεσιμότητες», «μετατάξεις», «κλείσιμο φορέων», «αξιολογήσεις», «απολύσεις»… Αλήθεια, όλοι αυτοί που σήμερα είναι απολυμένοι, να απεργούσαν άραγε όταν είχαν δουλειά;
«Δεν θα πάρουμε πρόσθετα μέτρα» μας λένε Σαμαράς-Βενιζέλος και Κουβέλης. Και κάθε μέρα νέα μέτρα μας ανακοινώνουν. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε. Τώρα θέλουν να μας καταργήσουν και αυτές τις Συλλογικές Συμβάσεις. Ότι απέμεινε δηλαδή. Κι άλλη μείωση στο μισθό, και άλλο πετσόκομμα στα επιδόματα. Άντε μετά να διαπραγματευτείς μόνος σου με τον εργοδότη. Σαν να τον ακούω από τώρα: «Τόσα κι άμα θες»! Και μήπως μπορείς να τους σταματήσεις με μια 24ωρη; ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ ρίχνουν τουφεκιές στον αέρα. Απεργίες στο ξεκάρφωτο. Χωρίς στόχο, χωρίς κλιμάκωση, χωρίς συνέχεια. Μ’ αυτά που κάνουν περισσότερο βοηθάνε τη κυβέρνηση παρά αντιστέκονται στα μέτρα. Να μας απογοητεύσουν θέλουν και να ξεφουσκώσουν την οργή μας. Να μην αντιστεκόμαστε, να μην αγωνιζόμαστε.
Δεν είδες και τους άλλους; Για Συλλογική Σύμβαση και για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους απεργούσαν οι ναυτεργάτες και στο ΜΕΤΡΟ, για τα αυτονόητα δηλαδή, και η κυβέρνηση τους απάντησε με επιστράτευση! «Αποφασίζομεν και διατάσομεν». ΜΑΤ στο ΜΕΤΡΟ, ΜΑΤ στα λιμάνια, ΜΑΤ στους αγρότες… Δεν διστάζουν σε τίποτα. Φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. Όλα για το μεγάλο κεφάλαιο και την ξένη ακρίδα, την ΕΕ, το ΔΝΤ. Βγαίνεις από τα ρούχα σου! Και να θέλεις δεν μπορείς να μην θυμώσεις, να μην εξοργιστείς, να μην αντισταθείς.
Τα λέμε όλα αυτά στη δουλειά. Και στον καφέ και στο τσίπουρο όλο γι αυτά συζητάμε. Και όλοι βρίζουμε, και όλοι σιχτιρίζουμε, και όλοι αγανακτούμε. Όμως αυτό δεν φτάνει, το ξέρω. Αλλά και τι θα γίνει άμα εγώ απεργήσω; Οι περισσότεροι στη δουλειά πάλι δεν θα απεργήσουν. Γιατί έτσι μας θέλουν, ανοργάνωτους, ο καθένας μόνος του, να ιδιωτεύουμε. Και οι εργατοπατέρες, δεκανίκια της κυβέρνησης είναι, ίδιοι και όμοιοι με τα κόμματά τους. Μετέτρεψαν τα συνδικάτα σε σφραγίδες, έδιωξαν τον κόσμο από τα σωματεία, διέλυσαν τους συλλόγους. Τα ίδια και στο δικό μας σωματείο. Ούτε μια συνέλευση δεν κάλεσαν, να συζητήσουμε, να αποφασίσουμε, να δράσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Μόνο στις εκλογές μας θυμούνται. 
Γι αυτό σου λέω, δύσκολα τα πράγματα. Για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να γίνουν πολλά. Θέλει πολύ πλάτη. Και από τον καθένα μας. Να πάρουμε δηλαδή εμείς οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι την υπόθεση στα χέρια μας. Να πάρουμε τους αγώνες στα χέρια μας. Να πάρουμε τα σωματεία και τα συνδικάτα στα χέρια μας. Να τα ζωντανέψουμε. Να φτιάξουμε καινούργια εκεί που δεν υπάρχουν. Να βάλουμε μπροστά τα δικά μας συμφέροντα, τα συμφέροντα των πολλών, της τάξης μας. Πολύ δύσκολα όλα αυτά, το ξέρω. Είναι σαν να ξεκινάς από την αρχή. Αλλά και ποιος άλλος δρόμος υπάρχει; 
Τα σκέφτομαι όλα αυτά. Τα σκέφτομαι και τα ξανασκέφτομαι. Και όσο το σκέφτομαι, τόσο πεισμώνω, τόσο πείθομαι, τόσο το αποφασίζω:
Θα απεργήσω!
Πρωτοβουλία Εργαζόμενων Καρδίτσας

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ;


ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ;

Καταγγέλλεις τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Θα καταγγείλεις εκείνους που γέννησαν τη βία μέσα σε αυτό το παιδί;
Ετοιμάσου να καταγγείλεις το μίσος του για εκείνους που του γκρέμισαν ό,τι είχε. Ένα σπίτι όλο κι όλο όπου ζούσε μαζί με άλλους 32 ανθρώπους στην ανατολική Ιερουσαλήμ.
Ξέρω, θα το κάνεις. Δεν έχεις τέτοια ζόρια. Μπορείς να καταγγέλλεις όποιον θες και να δικαιολογείς τη βία όποιου θες.
Αυτή άλλωστε είναι η βία που ασκείς στη λογική.
Αύριο, αν πάρει το όπλο και πυροβολήσει έναν ισραηλινό στρατιώτη θα μιλήσεις για «αναίτια επίθεση Παλαιστινίων».
Αύριο, αν εκτοξεύσει μια ρουκέτα, θα ανατριχιάσεις με τον κίνδυνο που αντιμετώπισαν άμαχοι ισραηλινοί.
Το σπίτι που του γκρέμισαν οι ισραηλινοί, θα πεις πως ήταν παράνομο.
Ενώ η κατοχή της Παλαιστίνης είναι νόμιμη. Σωστά; Η πολιτική ορθότητα αναγνωρίζει ως δίκαιο το νόμο του ισχυρού.
Τον βλέπεις; Ίσως να ρωτάει τον θεό του, «γιατί;». Ίσως, πάλι, να ορκίζεται εκδίκηση. Πώς θα τολμήσεις αύριο να αναρωτηθείς «μα τι τον έκανε φανατισμένο;».
Κι ας είσαι ο φανατισμένος εσύ. Το έκπληκτο ζόμπυ δίχως ψυχή. Μονίμως εκπλήσσεσαι από τη «βαρβαρότητα» των αμυνόμενων. Ποτέ από τη βαρβαρότητα του «νόμου». Επειδή πιστεύεις ότι ο νόμος είσαι εσύ.
Τον βλέπεις. Πες του να συζητήσετε για να του εξηγήσεις ότι «τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νομίζει κι ότι δεν είναι σωστό να ορκιστεί εκδίκηση». Θα σε φτύσει. Το ξέρεις. Γι’ αυτό και δε θα τολμήσεις να τον κοιτάξεις ποτέ στα μάτια. Όπως δεν τόλμησες να κοιτάξεις ποτέ την αλήθεια. Επειδή κι αυτή θα σε φτύσει. Σε φτύνει!
Την βλέπεις; Είναι 9 χρονών. Της γκρέμισαν το μόνο που είχε. Το σπίτι που ζούσε.
Δε σε νοιάζει. Αν αύριο απασφαλίσει και ζωθεί με εκρηκτικά, θα θυμηθείς να καταγγείλεις τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Άλλωστε, εσύ δεν είσαι που βαφτίζεις κάθε φορά «πόλεμο» τις σφαγές Παλαιστινίων από Ισραηλινούς; Εσύ δεν είσαι που αδιαφόρησες όταν ένα μωρό 18 μηνών σκοτώθηκε από ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα;
Εσύ δεν είσαι που όταν σου μιλάνε για τους 1.500.000 ανέργους στην Ελλάδα σηκώνεις αδιάφορος τους ώμους λέγοντας «τα έχει αυτά η οικονομία»;
Εσύ δεν είσαι που πανηγύρισες όταν υποχρεώθηκε και η Κύπρος να χωθεί στα Μνημόνια επειδή «δικαιώθηκε» η παραφροσύνη σου;
Εσύ δεν είσαι που όταν σου λένε ότι κι άλλος μετανάστης μαχαιρώθηκε από νεοναζί απαντάς «ας έμενε στο χωριό του κι ας μη μας κουβαλιόταν εδώ»;
Μαλάκα μου, ειλικρινά απορώ, πώς μπορείς και ζεις; Δε ντρέπεσαι;

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Η ασθένεια και η εγκυμοσύνη λόγοι περικοπής μισθού και πιθανής απόλυσης!


1.     Η καπιταλιστική βαρβαρότητα σε εγκύκλιο για αναπληρωτές - αναπληρώτριες
Η ασθένεια και η εγκυμοσύνη λόγοι περικοπής μισθού και πιθανής απόλυσης! Να αποσυρθεί η εγκύκλιος!

Σύμφωνα με την εγκύκλιο 155734/Δ1 10-12-2012 του Υπουργείου Παιδείας , οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί εφόσον «δεν μπορούν να εργαστούν λόγω σπουδαίου λόγου (ασθένεια, κύηση) δικαιούνται άδεια, όχι μεγαλύτερης διάρκειας του μισού μήνα συνολικά… οι ίδιοι εκπαιδευτικοί μετά τη συμπλήρωση, κατά τα ως άνω, μισού μήνα αδείας με αποδοχές, απολύονται εφόσον ήθελε κριθεί ότι η περαιτέρω απουσία τους συνιστά σπουδαίο λόγο, που, κατά τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας δικαιολογεί καταγγελία σύμβασης εργασίας…οποιαδήποτε χορηγηθείσα  άδεια, πέρα των 15ημερών, συνολικά ανά έτος, δε μπορεί να υπολογισθεί, ως διδακτική προϋπηρεσία».

Όπως είναι φανερό, το θράσος, η αναλγησία και η ταξική βαρβαρότητα δεν έχουν όρια. Αυτό που στον ιδιωτικό τομέα γίνεται στα μουλωχτά, θεσμοθετείται στο δημόσιο τομέα! Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο επιβάλλουν μια σύγχρονη εργασιακή σκλαβιά που ο εργαζόμενος δεν τολμά να αρρωστήσει και η εγκυμοσύνη τιμωρείται.
Το νέο αντιδραστικό μέτρο ξεκινά από τους αναπληρωτές για να επεκταθεί αύριο σε όλο τον κλάδο.
(ανακοίνωση απο ΕΛΜΕ Πειραιά)

Καλούμε τους συναδέλφους σε κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας την Τετάρτη 30 Γενάρη στις 1 μμ μαζί με άλλα σωματεία:

·    Ανάκληση της απαράδεκτης εγκυκλίου 155734/Δ1/10-12-2012 για τους αναπληρωτές.
·    Κατάργηση του θεσμού του αναπληρωτή και του ωρομίσθιου και κάθε ελαστικής μορφής εργασίας.
·    Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους.
·    Πλήρη ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα για αναπληρωτές και ωρομίσθιους.
·    Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών με βάση τους (έως) 20 μαθητές ανά τμήμα.
·    Όχι στην αύξηση των ωρών διδασκαλίας.

2.     Συνεχίζονται τα κενά στα Μουσικά – Καλλιτεχνικά σχολεία

Την ίδια μέρα (Τετάρτη 30 Γενάρη) στις 10 π.μ. οργανώνεται κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας καθώς το Υπουργείο Παιδείας έχει την πρόθεση να μην καλύψει τα κενά (που αντιστοιχούν στο 90%!) στα Μουσικά – Καλλιτεχνικά σχολεία. Η κατάσταση αυτή ουσιαστικά ακυρώνει τη λειτουργία των σχολείων αυτών και τα οδηγεί σε de facto κατάργηση.
Καλούμε τους συναδέλφους να συμμετέχουν στην κινητοποίηση.

·        Να καλυφθούν άμεσα τα κενά – Μόνιμοι διορισμοί




Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013


Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013


Δυο λόγια για τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο
από έναν καθηγητή του

Λέγομαι Χρήστος Ιωαννίδης.
Είμαι καθηγητής στη μέση εκπαίδευση εδώ και 23 χρόνια και υπεύθυνος του περιοδικού "Schooligans" και του μαθητικού φεστιβάλ "Schoolwave". Γνώρισα τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο για τρία χρόνια (2005-2008). Ήταν μαθητής μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης.
Είμαι σοκαρισμένος από την είδηση της εμπλοκής του σε ένοπλη ληστεία. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε ως εκεί. Θέλω όμως να μιλήσω για τα τρία χρόνια που τον γνώρισα ως μαθητή αλλά και ως εθελοντή στο περιοδικό.
Ήταν χαρά μου να έχω μέσα στην τάξη παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη. Ήταν ευαίσθητος, ήταν έξυπνος, ήταν ανήσυχος. Όχι, δεν άκουγε heavy metal. Άκουγε ροκ, άκουγε Χατζιδάκι, άκουγε Μότσαρτ. Όχι, δεν ήταν αντικοινωνικός. Ίσα-ίσα ήταν πολύ αγαπητός στους συμμαθητές του. Και φυσικά είχε και αυτός θυμό μέσα του, όπως όλα τα αληθινά παιδιά που ανακαλύπτουν στην εφηβεία τους την απάνθρωπη και υποκριτική κοινωνία στην οποία ζούμε. Όχι, δεν ήταν κακός μαθητής, ήταν πολύ καλός. Μπήκε και αυτός στο πανεπιστήμιο, γράφοντας μία από τις εκθέσεις-κονσέρβες που του ζητάει το σύστημα.
Οι γονείς του ήταν δύο αξιοπρεπέστατοι άνθρωποι. Ερχόντουσαν τακτικά στο σχολείο να μάθουν για το παιδί τους.
Κάποια στιγμή έμαθα από τον Αντρέα-Δημήτρη ότι ο πατέρας του έμεινε άνεργος. Μου το είπε πικραμένος και θυμωμένος. Δεν ξέρω πόσες αιτίες θυμού προστέθηκαν από τότε. Μπορώ ίσως να φανταστώ αρκετές απ' αυτές, καθώς ζω κι εγώ μέσα σ' αυτήν την Ελλάδα.
Απο κει και πέρα, λυπάμαι και ντρέπομαι. Λυπάμαι για τον Αντρέα-Δημήτρη που πίστεψε, καθώς φαίνεται, στη βία σαν απάντηση στη βία του συστήματος.
Ντρέπομαι όμως και για την Ελλάδα που οδηγεί παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη σ' αυτό το σημείο. Ντρέπομαι για τους αστυνομικούς που τον βασάνισαν. Ντρέπομαι για τους δημοσιογράφους που ήδη τον καταδίκασαν.
Και ντρέπομαι για όλους τους ανυποψίαστους πολίτες που θα τον τσουβαλιάσουν μέσα στο κεφάλι τους σαν έναν "τρομοκράτη" και θα προσπεράσουν το παραμορφωμένο από τα χτυπήματα πρόσωπό του για να πάνε στην επόμενη είδηση.
Η παραμόρφωση είναι όλη δική μας.

lifo.gr μέσω ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...
Τι τον οδήγησε ως εκεί? Το μέλλον που του ετοιμάζουν.... Η οργή και η αγανάκτηση για τη φτώχεια και την εξαθλίωση που έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικές πολιτικές εδώ και χρόνια.... Η αναζήτηση διεξόδου..Η κοινωνία αυτή δεν του άρεσε και προσπάθησε να την αλλάξει..Μόνο που (για μένα) δεν επέλεξε τη σωστή κατεύθυνση..Η απογοήτευση ήταν αυτή που πρυτάνευσε και αναζήτησε το δρόμο της αμεσότητας και του μηδενισμού...

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Αποψη

Δ.Σ.ΕΛΜΕ  Δυτ.Αττικής 5-2-2012
Μια ολόκληρη σειρά από θέματα,σοβαρότατα μάλιστα, τέθηκαν για συζήτηση στο ΔΣ της ΕΛΜΕ.
Συμπτύξεις,συγχωνεύσεις,αυξήσεις μαθητών ανά τάξη,απομάκρυνση εκπαιδευτικών με δυσκολίες από σχολεία,εκβιασμοί διοίκησης,διασυρμός των συναδέλφων που δεν δέχονται να καλύψουν λειτουργικά κενά κάνοντας υπερωρίες.
Στην πραγματικότητα,θέματα που κανονικά θα μας έκαναν να ανατριχιάζουμε και να επαναστατούμε,σήμερα περνούν σε μια καθημερινή επίθεση άνευ ορίων ,που δε βρίσκει καμιά απάντηση από πλευράς εκπαιδευτικού κινήματος.
Κι αναρωτιέται άλλη μια φορά ο συνάδελφός μας¨Πότε επιτέλους θα αποφασίσουν οι συνάδελφοι να βγουν στο δρόμο της διεκδίκησης και της απάντησης σε όλη αυτή την επίθεση;Mα τι έχουμε πάθει επιτέλους και δεν αντιδρούμε; Πότε θα ξυπνήσει αυτός ο λαός;"
Εχει πιάσει καλά αυτή η ρετσινιά,ότι "εμείς κάνουμε τα πάντα για να βγει ο κόσμος έξω,αλλά αυτός ,μουλάρι πεισματάρικο,του αρέσει μαζοχιστικά να την τρώει και να κάθεται στον καναπέ του να τη βρίσκει με τον τρόμο του,να ψηφίζει και λάθος. Φταιει!!Αυτός φταίει που δεν αντιδρά,που δε βγαινει να κάνει ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ,ΕΞΕΓΕΡΣΗ,ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ,ΑΝΑΤΡΟΠΗ."
Λες και για όλα αυτά δεν υπάρχουν αιτίες που να τα ερμηνεύουν.Λες και ειναι μεταφυσικά φαινόμενα,το "ανεξήγητο"!
Λες και δεν έχουμε απέναντι μας ένα συγκεκριμένο κυρίαρχο συνδικαλιστικό κίνημα.που οποιας σύνθεσης κι αν ειναι ,δεν έχει τη λογική να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο του αγώνα.Που δουλεύει αντι για εμάς.Που νοιώθει ότι κινδυνεύει να αυτοκαταργηθεί ,αν οι συνάδελφοι μας διεκδικήσουν το δικαίωμά τους να συγκροτήσουν την πάλη τους μέσα σε επιτροπές αγώνα.Που χρόνια ολόκληρα τα είχαν ακουμπήσει στη λογική της ανάθεσης και της εκπροσώπισης σε διοικητικά και συνδιοικητικά,πηγαίνοντας αποσ συνδιαλλαγή σε συνδιαλλαγή,που ακόμα έχουν αυταπάτες για την ουσιαστική παρέμβασή μας στη γνώση ,στα αναλυτικά προγράμματα και στην προοδευτική τους κατεύθυνση εντός του συστήματος.
Ακόμα και σήμερα που χτυπιέται άλλη μια το δικαίωμα στην απεργία και τη διεκδίκηση,ψάχνουν να βρουν εναλλακτικές "λύσεις "για να αποφύγουν την αναμέτρηση.'Δεν ειναι αποτελεσματικές οι απεργίες,δεν αντέχουν οι συνάδελφοι,δεν τραβάνε,να κάνουμε λευκή απεργία,να κάνουμε 10'ημερα εκδηλώσεων,να καλέσουμε ειδικούς να μας το αναλύσουν ....."
Οταν οι εκπαιδευτικοί κατορθώσουν να πετάξουν από πάνω τους τα εμπόδια που τους θέτουν όλοι αυτοί,τα πράγματα θα δείχνουν εντελώς διαφορετικά.Τότε η βία της ταξικής αναμέτρησης,δε θα χωράει στα καλούπια επιτροπών ενάντια στη βια που προτεινεται να συσταθούν τώρα,με την ευγενική χορηγία του ΕΣΠΑ.Η απάντηση στη βιαιη ανατροπή της ζωης των λαϊκών ανθρώπων,θα απαντά με το δικό της λόγο σε όλη αυτή την συνδικαλιστική αδράνεια και οι πορείες μας θα είναι πορείες,οι απεργίες μας αληθινές απεργίες και τα κινήματα ,αληθινή κίνηση μαζών και όχι "γυμναστικές επιδείξεις "για την τηλεόραση.Τότε θα κρίνεται ο καθείς για τη στάση του απέναντι σε κάθε Προϊστάμενο που το ¨ παίζει Πόντιος Πιλάτος",γιατί θα είναι εκεί ,με ανοιχτά μάτια και αυτιά και με στόμα 'έτοιμο να μιλήσει και να ακουστεί η φωνή του.
Εκει θα κριθεί ο καθένας στο πόσο συνέβαλε στο να μπουν στην πρωτη γραμμή όλοι εκεινοι που έντεχνα βγήκαν στο περιθώριο,εμείς ,οι ίδιοι ,οι εκπαιδευτικοί.
Ο.Σ.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ


Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ

Κάτω τα χέρια από την απεργία των ναυτεργατών!
Να μην περάσει η επιστράτευση των απεργών!
Να μην περάσει το αντεργατικό νομοσχέδιο!
Μέτωπο αντίστασης στη βαρβαρότητα!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ - ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
10.00 π.μ. πύλη Αγίου Διονυσίου