Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ – ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ Να μονιμοποιηθούν ΟΛΟΙ οι αναπληρωτές


Ένα πρώτο σχόλιο για τους διορισμούς και το σύστημά τους που ανήγγειλε η κυβέρνηση
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ – ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ
Να μονιμοποιηθούν ΟΛΟΙ οι αναπληρωτές
Τελικά η κυβέρνηση ανήγγειλε 15.000 διορισμούς σε βάθος τριετίας. Το σύστημα με βάση το οποίο θα γίνουν(;) οι διορισμοί αυτοί βασίζεται σε τρεις πυλώνες: στα ακαδημαϊκά κριτήρια (πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ξένες γλώσσες κλπ.), στην προϋπηρεσία με ταβάνι τα 120 μόρια και στα λεγόμενα κοινωνικά κριτήρια. Ας κάνουμε μερικές πρώτες σύντομες επισημάνσεις σε σχέση με αυτά:
1.       Κρατάμε πολύ μικρό καλάθι σε σχέση όχι μόνο με τους υποτιθέμενους 15.000 διορισμούς σε βάθος τριετίας, αλλά και με τους 4.500 για τον επόμενο Σεπτέμβρη. Το γεγονός ότι η «δέσμευση» γίνεται σε προεκλογική περίοδο αλλά η υλοποίησή της σε μετεκλογική είναι επαρκές στοιχείο για την παραπάνω διαπίστωση.
2.       Ακόμα και τα παραπάνω νούμερα να δεχτούμε, γεγονός είναι ότι οι διορισμοί που εξαγγέλλονται είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ από τους συναδέλφους αναπληρωτές που διορίζονται κάθε χρόνο, αναπληρώνοντας, τον εαυτό τους και με δεδομένα τα παρακάτω: α)   παραμένουν πολλά κενά μέχρι το τέλος της χρονιάς, β) έ η αύξηση ωραρίου του 2013 στην δευτεροβάθμια παραμένει, γ) παραμένει αντίστοιχα όλο το μαγείρεμα με τις αναθέσεις και την επέκταση του ωραρίου με διάφορες τεχνικές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
3.       Με βάση τα παραπάνω, η απολύτως συντριπτική πλειοψηφία των αναπληρωτών θα μείνει ΕΞΩ από τους διορισμούς.
4.       Η κυβέρνηση εισάγει το προσοντολόγιο, σπέρνοντας τον εμφύλιο στο εσωτερικό των συναδέλφων αναπληρωτών τσακίζοντας το πτυχίο ως μοναδικό κριτήριο για δουλειά και εισάγοντας την αξιολόγηση καταρχάς στους διορισμούς και κατ’ επέκταση σε όλον τον κλάδο.
5.       Η «γενναία» (την τελευταία στιγμή) μοριοδότηση της προϋπηρεσίας δεν αναιρεί την παραπάνω πραγματικότητα για έναν απλό λόγο: ανάμεσα σε δύο συνάδελφους με ίδια προϋπηρεσία, σίγουρα μένει έξω αυτός που δεν έχει μεταπτυχιακό – διδακτορικό ή ξένες γλώσσες. Όπως ξεκαθαρίσαμε παραπάνω, εκτιμάμε ότι ο άλλος απλώς ελπίζει αλλά στην συντριπτική πλειοψηφία μένει έξω κι αυτός.
6.       Αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνη είναι η υποχώρηση του κινήματος (ακόμα και των δυνάμεων της αριστεράς) στα ιδεολογήματα του συστήματος. Όσοι επέμεναν ότι αίτημα του κλάδου είναι η «ουσιαστική επιμόρφωση», καλό θα ήταν να βγάλουν κάποιο συμπέρασμα. Αντίστοιχα, εκτιμάμε ότι δεν βοηθάει η πρόταξη του αιτήματος «διορισμοί με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία» γιατί διευκολύνει τους κυβερνητικούς χειρισμούς όπως δείχνει η «ενσωμάτωση» του αιτήματος με το ταβάνι των 120 (ή μήπως πρόκειται για… «νίκη»;) και η αμηχανία που δημιούργησε. Η πρόταση της ΟΛΜΕ σε αυτή τη λογική κινείται προσθέτοντας και… ολίγη από ΑΣΕΠ!
7.       Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση καταφέρνει με μοναδικό όχημα την υπόσχεση για διορισμούς να νομιμοποιήσει το προσοντολόγιο, την αξιολόγηση,  το τσάκισμα του πτυχίου. Αυτό που παρουσιάζεται ως φιλολαϊκό μέτρο είναι μια ακόμα αντιδραστική εξέλιξη. Συμβαίνει το οξύμωρο ότι η κυβέρνηση υπόσχεται διορισμούς καταφέρνοντας ένα ακόμα χτύπημα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Στη φάση αυτή είναι κρίσιμο να προταχθούν τα αιτήματα που ΘΑ ΕΝΩΝΟΥΝ όλους τους συναδέλφους. Και αυτά είναι: ΜΟΝΙΜΟΙ ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ – ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ.
Αν δεν συμβεί αυτό, θα κυριαρχήσει για μια ακόμα φορά η διάσπαση και ο κανιβαλισμός. Η κάθε ομάδα θα διαπραγματεύεται για τον εαυτό της ένα παζάρι στη μεταβολή της μοριοδότησης και αν το καταφέρνει, θα της επιτίθεται μια άλλη ομάδα. Η κυβέρνηση και το σύστημα θα πανηγυρίζουν. Το νέο νομοσχέδιο δεν γεννά ελπίδα και στους νέους πτυχιούχους με προσόντα, όπως επικαλέστηκε ο Γαβρόγλου, αλλά το νέο νομοσχέδιο αφαιρεί την ελπίδα(;)- δικαίωμα  απ όλους για μόνιμη και σταθερή δουλειά, προάγει τον κανιβαλισμό εξατομικεύοντας την ανεργία, ρίχνει στη βορά των αδηφάγων τους συναδέλφους, ακριβοπληρώνοντας με θυσίες την απόκτηση «προσόντων».
Το δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι από τα πιο βασικά δικαιώματα στη ζωή. Γιατί η μόνιμη και σταθερή δουλειά συγκροτεί τους εργαζόμενους μειώνει το καθεστώς αιχμαλωσίας, μπορεί να κάνει τους εργαζόμενους μια μάχιμη δύναμη συλλογικού αγώνα και διεκδίκησης.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί ούτε με όρους διάσπασης (συντεχνιακής – παραταξιακής) ούτε με όρους θεαματικών ενεργειών. Μετά τις γιορτές να ξεκινήσει οργανωμένος απεργιακός αγώνα μέχρι η κυβέρνηση να αποσύρει το νέο της… διάταγμα  Να συγκροτήσουμε τους αγώνες μας, να αναπτύξουμε κοινές δράσεις, να βάλουμε στα σωματεία πρόγραμμα κινητοποιήσεων με στόχους:
Να μην περάσει το κυβερνητικό σχέδιο νομιμοποίησης της αδιοριστίας αλλά και της αξιολόγησης.
Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
21 Δεκ 18
ΜΟΝΙΜΟΙ ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ – ΝΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ.

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018

ΑΛΒΑΝΙΑ | Για τον ξεσηκωμό των φοιτητών

ΑΛΒΑΝΙΑ | Για τον ξεσηκωμό των φοιτητών

Από τις αρχές του Δεκέμβρη χιλιάδες φοιτητών και μαθητών βρίσκονται στους δρόμους της Αλβανίας και διαδηλώνουν. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τα Τίρανα, όπου συγκεντρώνεται και η μεγαλύτερη δυναμική, αλλά επεκτάθηκαν και σε άλλες πόλεις, όπως η Κορυτσά, το Ελμπασάν και το Δυρράχιο. Οι κινητοποιήσεις αγκαλιάζονται και στελεχώνονται και από ευρύτερα λαϊκά στρώματα, που πλάι στους φοιτητές βγαίνουν στο δρόμο και ως αλληλέγγυοι, και για να διεκδικήσουν οι ίδιοι τη ζωή τους.

Αφορμή για την εκκίνηση των κινητοποιήσεων ήταν η Κοινή Υπουργική Απόφαση 288/2018, που προβλέπει αύξηση των διδάκτρων στους μετεξεταστέους φοιτητές.
 Και λέμε "με αφορμή", γιατί η εν λόγω ΚΥΑ , δεν ήταν παρά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, όταν ήδη εφαρμόζεται οξύτατα η πολιτική των ταξικών φραγμών στη γείτονα χώρα. Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι. Στο δημόσιο πανεπιστήμιο στην Αλβανία είναι κανονικότητα τα δίδακτρα (τα οποία φτάνουν και τα 2.560 ευρώ, τη στιγμή που ο μέσος μισθός είναι περίπου 350 ευρώ), ενώ δεν υπάρχει δωρεάν διανομή συγγραμμάτων και οι φοιτητές καλούνται να τα πληρώνουν πανάκριβα για να τα αποκτήσουν. Επίσης, οι συνθήκες διαβίωσης στις φοιτητικές εστίες είναι δυσμενέστατες, με μεγάλες ελλείψεις και ακόμα μεγαλύτερο "στρίμωγμα" - χαρακτηριστικά: 8 άτομα διαμένουν σε ένα μικρό δωμάτιο. 

Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα εδώ; Αρκετά και καθόλου ταυτόχρονα θα λέγαμε. Γιατί μπορεί προς το παρόν να μην πληρώνουμε δίδακτρα, αλλά πλέον με νόμο καθιερώνονται στα μεταπτυχιακά, ανοίγοντας το δρόμο για τα προπτυχιακά, ενώ έχουμε και σωρεία δηλώσεων πρυτάνεων (π.χ. Πάτρα, Θεσσαλονίκη κ.α.) και δημάρχων (π.χ. Μπουτάρης) να θέτουν το ζήτημα των διδάκτρων επί τάπητος. Γιατί μπορεί προς το παρόν να έχουμε δωρεάν σύγγραμμα, αλλά πέρσι βρεθήκαμε μπροστά στη μη διανομή του. Γιατί και εδώ οι εστίες μας βρίθουν προβλημάτων και σιγά σιγά καλούμαστε να πληρώνουμε και ενοίκιο για να μείνουμε (στα Γιάννενα πληρώνουν ήδη). Η επίθεση στα δικαιώματα μας λοιπόν είναι κοινή, έχει κοινή αφετηρία και κοινή στόχευση. Αυτό που σταματάει αυτή την επίθεση είναι η αντίσταση και οι μαζικές κινητοποιήσεις, κάτι που αποδεικνύεται και από την τωρινή κατάσταση στην Αλβανία, όπου το μέτρο που εξαγγέλθηκε πάρθηκε πίσω σε μικρό χρονικό διάστημα.

Ο φοιτητικός ξεσηκωμός στην Αλβανία παρουσιάζει πολλά ελπιδοφόρα στοιχεία. Πρώτα απ’ όλα, από το γεγονός ότι σταθερά αποκρούει το ζήτημα της συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση, αντιπαρατιθέμενος κεντρικά και μαζικότατα σε επίπεδο δρόμου, μακριά από λογικές διαλόγου σε υπουργικές αίθουσες. Δεύτερον, υπάρχει εμπλουτισμός της αιτηματολογίας, κρατώντας παράλληλα ανυποχώρητη στάση σχετικά με το κατά πόσο είναι διαπραγματεύσιμη η υλοποίηση των αιτημάτων. Τρίτον- και όπως ήδη αναφέρθηκε, αλλά καθοριστικής σημασίας- ότι ο αγώνας έχει αγκαλιαστεί και αναβαθμίζεται από μεγάλο μέρος του αλβανικού λαού. 

Παρ’ όλα αυτά, διαφαίνεται όπως έχει αποτυπωθεί στην αιτηματολογία η κυριαρχία πολιτικά ρεφορμιστικών δυνάμεων. Ενδεικτικά τίθεται το ζήτημα της αξιολόγησης, της συνδιοίκησης και μια καθαρά οικονομικού τύπου προσέγγιση σχετικά με την απάντηση στα δίδακτρα, που καταλήγει σε συγκεκριμένη ποσοστιαία αύξηση του ΑΕΠ για την παιδεία. Δεν θέλουμε να αναλωθούμε στην κριτική των αιτημάτων (έχουμε τοποθετηθεί πολλές φορές στο παρελθόν, μιας που τα παραπάνω συναντώνται και εδώ), αλλά αξίζει να σημειωθεί το εξής: η επίθεση είναι πολιτική στόχευση και όχι τεχνική ή οικονομική ανορθογραφία. Η απάντηση από πλευράς φοιτητικού κινήματος είναι η μαζικότητα, η πολιτικοποίηση, η αντίσταση και η διεκδίκηση και όχι η αντιπροσώπευση στα συμβούλια διοίκησης που καταλήγει στην καταστρατήγηση των κινημάτων και την συνενοχή στην επίθεση. Όλα αυτά χωρίς διάθεση δεικτικότητας, αλλά από άποψη πολιτικής ουσίας.

Καταλήγουμε λοιπόν ότι με τον λαό και την νεολαία της Αλβανίας αντιμετωπίζουμε τα ίδια 
προβλήματα, την πολιτική του ίδιου άδικου συστήματος. Μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες, όσο και αν οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές μας τάξεις μας σπρώχνουν στο μίσος και τον εθνικισμό. Εμείς σταθερά αντιπαραβάλλουμε τη φιλία και την αλληλεγγύη των λαών. Γιατί με τον αλβανικό, και με όλους τους λαούς, πρέπει να υπερασπιστούμε και να παλέψουμε για το δικαίωμα μας στην εκπαίδευση και τη ζωή.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ | Με αφορμή την εκλογοαπολογιστική συνέλευση στην ΕΛΜΕ: Ο αντικομμουνισμός του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο αντικομμουνισμός του συστήματος

ΠΕΙΡΑΙΑΣ | Με αφορμή την εκλογοαπολογιστική συνέλευση στην ΕΛΜΕ: Ο αντικομμουνισμός του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο αντικομμουνισμός του συστήματος

Είναι κρίμα που η εκλογοαπολογιστική συνέλευση της ΕΛΜΕ Πειραιά δεν ήταν μαζική. Ηταν πολύ αποκαλυπτική τόσο για την απαξίωση του σωματείου από τις παραδοσιακές συστημικές δυνάμεις (ΔΑΚΕ-ΠΕΚ), όσο και -ακόμα περισσότερο- για την ιδεολογική, πολιτική και «πολιτισμική» στάση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ Εκπαιδευτικών Πειραιά.

Δεν θα αναλύσουμε εδώ τους τραμπουκισμούς και τις αθλιότητες των κεντρικών συνδικαλιστών των ΣΥΝΕΚ (που μιλούσαν για το κυβερνητικό «έργο» με πρώτο πληθυντικό!). Τις συνεχείς διακοπές όποιου ομιλητή έκανε κριτική στην κυβέρνηση. Το φτύσιμο των συναδέλφων που ήταν σε διαθεσιμότητα από κεντρική συνδικαλίστρια των ΣΥΝΕΚ μέσω της δήλωσης «αυτά που λέμε ότι τους διαθέσιμους τους έφεραν πίσω οι αγώνες του κλάδου, τα λέμε από ανωτερότητα, στην πραγματικότητα, η κυβέρνησή μας τους έφερε, σε αυτήν το χρωστάνε». Τη διεκδίκηση χρυσού μεταλλίου αλητείας από τη συμπεριφορά κεντρικού συνδικαλιστή (και αιρετού στο ΠΥΣΔΕ!), ο οποίος, ωρυόμενος, διέκοψε σύντροφο αναπληρωτή κραυγάζοντας «κάτσε κάτω ρε μικρούλη, πάρε το σταλινισμό σου από δω και γύρνα από κει που ήρθες»!

Με άλλο θέλουμε να ασχοληθούμε εδώ: Με τον όλο και πιο φανατικό αντικομμουνισμό του ΣΥΡΙΖΑ που είναι σε πλήρη αντιστοιχία με τον αντικομμουνισμό του συστήματος. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Εκπαιδευτικών Πειραιά στις απανωτές ανακοινώσεις τους αλλά και στη συνέλευση αντιγράφουν το ξαναγράψιμο και την παραποίηση της ιστορίας από τα πιο μαύρα υπόγεια του συστήματος (σε πλήρη ευθυγράμμιση και με φιλοκυβερνητικούς αντικομμουνιστές διανοούμενους). Λένε ότι «οι επαναστάσεις καταλήγουν σε εγκλήματα». Επαναλαμβάνουν ξεδιάντροπα την πολιτική και τα ψηφίσματα της ΕΕ για τα «εγκλήματα του κομμουνιστικού καθεστώτος της ΕΣΣΔ», ενισχύουν την ανιστόρητη, συστημική και κρυπτοφασιστική θεωρία των «δύο άκρων», η οποία τελικό στόχο έχει να συντριβεί το μοναδικό «άκρο» που ενοχλεί το σύστημα, το «άκρο» του λαού που παλεύει. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Εκπαιδευτικών Πειραιά και των ΣΥΝΕΚ είναι ένα βήμα από το να αντιγράψουν τα εμφυλιοπολεμικά αρχεία του ΓΕΣ που παρουσίαζαν τους εκτελεσμένους από τους δοσίλογους και τους ταγματασφαλίτες ως εκτελεσμένους από τον ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ. Με τον τρόπο αυτό, η κυβέρνηση και τα συνδικαλιστικά στελέχη της στρώνουν το έδαφος για την ενίσχυση του φασισμού, αποτελούν το λίπασμα για τους Ορμπάν και Μπολσονάρου, που ψηφίζουν νέα ιδιώνυμα και απαγορεύουν τη δράση κομμουνιστικών οργανώσεων. Γι' αυτό είναι κάλπικος και υποκριτικός ο κυβερνητικός «αντιφασισμός»!

Η συμπεριφορά του συστήματος αλλά και όλων των κυβερνήσεών του καθώς και των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ μάς φέρνει στο μυαλό ένα κόμικ. Λέγεται «Τέρμινους» και δημιουργός του είναι ο συνάδελφος (από άλλη περιοχή) Λευτέρης Παπαθανάσης. Στο κόμικ περιγράφεται η ιστορία του Βασίλη, ενός μαχητή του ΕΛΑΣ και κατόπιν του ΔΣΕ, ο οποίος σε δίκη παρωδία καταδικάζεται το 1947 τρις σε θάνατο για «στάση κατά του κράτους, εν ψυχρώ δολοφονίες φιλήσυχων πολιτών και συνομωσία για απόσπαση εδαφών της ελληνικής επικράτειας». Η ιστορία όμως δεν σταματά εκεί…

Οι δεσμώτες και εκτελεστές του (ή μάλλον τα φαντάσματά τους) επιστρέφουν εβδομήντα χρόνια μετά για να ξαναδικάσουν τον εκτελεσμένο Βασίλη.

Μα τι ζητάνε πράγματι οι εκτελεστές του εβδομήντα χρόνια μετά; Ζητάνε από τον κομμουνιστή Βασίλη ό,τι ακριβώς ζητάνε οι Συριζαίοι συνδικαλιστές και όλο το μπλοκ του συστήματος: Μια συγνώμη! Έναν απολογισμό ότι κακώς αγωνίστηκε, κακώς θυσιάστηκε, κακώς πάλεψε για έναν καλύτερο κόσμο!

Τίθεται βέβαια ένα ερώτημα: Γιατί τόση αντικομμουνιστική υστερία από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από το σύστημα συνολικά, ενώ το κομμουνιστικό κίνημα δεν δείχνει ακόμα σημάδια αντεπίθεσης ή έστω ανασυγκρότησης; Τι λογαριασμούς θέλουν να λύσουν και γιατί ασχολούνται με τέτοια υστερία, με τέτοια ζέση, με τόσο βαθύ σχεδιασμό με ένα… πτώμα, όπως λένε; Είναι απλώς ζήτημα ρεβάνς;

Την απάντηση την δίνει το ίδιο το «Τέρμινους»:

Η υστερία αυτή, με άλλα λόγια, δεν αφορά το χτες - αφορά το αύριο. Ο αντικομμουνισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες της πολιτικής του συστήματος. Πάει χέρι χέρι με την πολιτική των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της ταξικής επίθεσης του κεφάλαιου, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Με την πολιτική της φασιστικοποίησης, του φασισμού, του εθνικισμού. Με τη συνολική βαραβαρότητα που «υπόσχεται» το καπιταλιστικό - ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Το οποίο ξέρει ότι οι λαϊκές αντιστάσεις θα ξεσπάσουν σύντομα και πάλι. Και τρέμει το ενδεχόμενο της συνάντησης αυτών των λαϊκών αντιστάσεων με την κομμουνιστική-επαναστατική γραμμή, τη μόνη γραμμή που έβαλε στην ημερήσια ιστορική διάταξη το ζήτημα ότι οι «ξυπόλητοι» μπορούν, όχι μόνο να παράξουν ιστορία, αλλά και να διευθύνουν μια κοινωνία. Γιατί αυτή η συνάντηση θα δώσει άλλη δυναμική στους λαϊκούς αγώνες, αλλά και -αντίστοιχα- θα γονιμοποιήσει τις σημερινές κομμουνιστικές προσπάθειες και θα τις βοηθήσει να ανταποκριθούν στο ιστορικό καθήκον της συγκρότησης του επαναστατικού - κομμουνιστικού - εργατικού κινήματος του αιώνα μας.


Με νέες οδύνες και ωδίνες, διά πυρός και σιδήρου, οι «από κάτω» μέσα στους δρόμους των αγώνων θα ξανασυναντηθούν και θα ξανασυγκροτήσουν τις απελευθερωτικές ιδέες. Απευθυνόμενοι, λοιπόν, στο σύστημα και στους διάφορους πρόθυμους εκπροσώπους του, έχουμε να τους πούμε: Με όποιο κόστος, με όποιες αδυναμίες, ανεπάρκειες και λάθη, οι κομμουνιστές θα είμαστε στην όχθη που ξέρουμε: της υπηρέτησης της λαϊκής υπόθεσης.

Γιατί ο κομμουνισμός θα είναι και πάλι η νιότη του κόσμου!

Εκπαιδευτικοί Πειραιά του ΚΚΕ(μ-λ)

Τί έχουν να χωρίσουν οι μαθητές και οι νέοι των Βαλκανίων;

Τί έχουν να χωρίσουν οι μαθητές και οι νέοι των Βαλκανίων;

[Οι μαθητές...]

Στα μισά σχολεία της πόλης Μπίτολα οι μαθητές ξεκίνησαν τη σχολική τους χρονιά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα αφού τα σχολεία δεν είχαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Στην πόλη Γκόστιβαρ η σχολική χρονιά ξεκίνησε με ελλείψεις σε προσωπικό και μη-λειτουργία των οχημάτων που μεταφέρουν μαθητές από απομακρυσμένα χωριά. Σε δεκάδες σχολεία των ίδιων περιοχών δεν υπάρχουν εκτυπωτές, προτζέκτορες, βιβλιοθήκες και εγκαταστάσεις υγιεινής.

Στην πόλη Κίτσεβο πριν λίγα χρόνια οι μαθητές έχασαν μαθήματα ενός μήνα γιατί μες στο καταχείμωνο, ο Δήμος δήλωσε ότι δεν έχει χρήματα για πετρέλαιο.

Στην Ελλάδα, μόνο το φετινό φθινόπωρο δεκάδες ήταν οι μαθητικές καταλήψεις πανελλαδικά (Λαμία, Πτολεμαϊδα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη) για ελλείψεις εκπαιδευτικών ακόμα και σε μαθήματα κατεύθυνσης αλλά και κτιριακά ζητήματα, το εξεταστικό σύστημα. Οι καταλήψεις αυτές δεν έτυχαν φυσικά μεγάλης προβολής αλλά ένα απλό google search φτάνει...

[Και οι φοιτητές...]

Στα Σκόπια στη φοιτητική εστία "Στιβ Ναούμοφ" τα πρώτα κρύα του Οκτώβρη βρήκαν τους φοιτητές χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό για μπάνιο.

Ζεστό νερό δεν υπάρχει, Νοέμβρη μήνα, ούτε στη φοιτητική εστία "Γκότσε Ντέλτσεφ" των Σκοπίων.

Προβλήματα υγιεινής αλλά και έλλειψης βασικών υποδομών όπως εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο αντιμετωπίζουν και οι φοιτητές που μένουν στις φοιτητικές εστίες της Σόφιας.

Ταυτόχρονα, στη Βουλγαρία, τα χρέη των φοιτητών από τα φοιτητικά δάνεια που θεσπίστηκαν το 2010 για να καλύπτουν οι φοιτητές τα δίδακτρα των σπουδών τους και το κόστος της στέγασης έχουν ήδη ανέλθει σε 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Στην Ελλάδα οι φοιτητές σε διάφορες πόλεις (Χανιά, Κέρκυρα) κινητοποιήθηκαν καθώς η έλλειψη φοιτητικών εστιών και τα υψηλά ενοίκια λόγω τουρισμού καθιστούν τη φοίτησή τους σχεδόν απαγορευτική.

Αλλά και όπου υπάρχουν φοιτητικές εστίες τα προβλήματα δεν είναι μικρά. Στην Β' Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Αθηνών οι φοιτητές καταγγέλλουν διακοπή της θέρμανσης λόγω απλήρωτων λογαριασμών, πτώση σοβάδων και έλλειψη συντήρησης. Από το 1976 έχει να συντηρηθεί και η παλιά φοιτητική εστία του ΕΜΠ ενώ αντίστοιχη είναι κι η κατάσταση στην φοιτητική εστία του ΑΠΘ.

Στην Αλβανία, την προηγούμενη εβδομάδα, στις 22 Νοέμβρη οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν απαιτώντας μείωση των διδάκτρων, αύξηση των κρατικών δαπανών και δωρεάν συγγράμματα για τις σπουδές τους.

Συνολικά σε όλες τις βαλκανικές χώρες οι φοιτητές σπρώχνονται στον δανεισμό από τις τράπεζες για να ανταπεξέλθουν στα βάρη των σπουδών τους.

[Η ανεργία των νέων είναι μία και είναι βαλκανική]

Σε 42,87% υπολογιζόταν η επίσημη ανεργία των νέων στην Ελλάδα για το 2017. Μια θέση κάτω από τους ακατανόμαστους γείτονές μας όπου η ανεργία των νέων για το ίδιο έτος ανήλθε στο 46,87%. Από κοντά κι η Αλβανία κι η Σερβία με 30,2% και 33,7% αντίστοιχα. Στην κορυφή των Βαλκανίων βρίσκεται το Κόσοβο με την ανεργία των νέων να αγγίζει το 60%. Δεύτερη σε ποσοστό άνεργων νέων η Βοσνία-Ερζεγοβίνη με 55%.

Αλλά πώς εργάζονται όσοι και όσες εργάζονται στις ίδιες χώρες;

Η κατάσταση είναι παρόμοια. 10ωρα και 12ωρα, χωρίς πληρωμή υπερωριών, απλήρωτα δώρα χριστουγέννων και πάσχα, ανασφάλιστη εργασία χωρίς ένσημα, άλλοι μισθοί στα χαρτιά - άλλοι στην πραγματικότητα, πίεση και προσβολές από τα αφεντικά, εκμετάλλευση για μήνες και χρόνια από άλλους με την υπόσχεση της μελλοντικής πρόσληψης. Αυτά καταγγέλλουν οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες από όλες τις παραπάνω χώρες όποτε τους δίνεται ο χώρος να μιλήσουν.

Αν κοιτάξει κάποιος στα μαγειρία, τις αποθήκες και το πίσω μέρος της τουριστικής γκλαμουριάς στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες τουριστικές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μάλτα θα δει κακοπληρωμένους και κακοπληρωμένες Βαλκάνιους και Βαλκάνιες να δουλεύουν δίπλα-δίπλα, ατελείωτες ώρες για ένα μεροκάματο.

[Και η μετανάστευση...]

Η ανεργία των νέων φυσικά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν δεν είχαν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες των Βαλκανίων.

Η βαλκανική νεολαία δε γειτονεύει μόνο γεωγραφικά επειδή έτυχε να γεννηθεί σ' αυτή τη μεριά του κόσμου, γειτονεύει πλέον και στα μεγάλα αστικά κέντρα της Γερμανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στις ίδιες πολυκατοικίες πάνω-κάτω, στα ίδια διαμερίσματα δίπλα-δίπλα, στις ίδιες γειτονιές με τα ίδια προβλήματα.

Σε περίπου 250.000 υπολογίζονται οι κάτω των 35 ετών Έλληνες και Ελληνίδες που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό την τελευταία 8ετία ενώ 6 στους 10 δηλώνουν έτοιμοι/ες να αλλάξουν πόλη η χώρα για να βρουν δουλειά.

Κάπου 30.000 Βούλγαροι/ες εγκαταλείπουν τη χώρα τους ετησίως. Συνολικά από το 1990 πάνω από 1 εκατομμύριο έχουν μεταναστεύσει σε διάφορα σημεία του πλανήτη, το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων είναι νέοι και νέες.

Πάνω από τους μισούς νέους και νέες του Μαυροβουνίου δήλωσαν σε πρόσφατη έρευνα κοινωνικού ινστιτούτου ότι επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους ενώ μόνο πέρυσι 58.000 Σέρβοι και Σέρβες μετανάστευσαν στο εξωτερικό (και πάλι στην πλειονότητά τους νέοι και νέες).

Στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας, πρόσφατη κοινωνική έρευνα αποκάλυψε ότι το 85% των τελειόφοιτων των πανεπιστημίων της χώρας δηλώνει ότι βλέπει το μέλλον του εκτός της χώρας του.

Το ίδιο ισχύει και για 7 στους 10 Αλβανούς/ες νέους/ες που μες στο 2018 δήλωσαν ότι θα ήθελαν να μεταναστεύσουν για κάποια χώρα της Ε.Ε.

Είναι καθαρό. Σ' αυτή τη γωνιά της γης τα κράτη κι οι κυβερνήσεις μας μας θέλουν διαιρεμένους και φτωχούς, τα αφεντικά μας μας θέλουν φθηνούς κι υπάκουους, το ΝΑΤΟ μας θέλει έτοιμους να πολεμήσουμε για τις μεγάλες ιδέες του. Για πόσο ακόμα θα τους κάνουμε τη χάρη;

Our Balkans - Τα δικά μας Βαλκάνια
https://antigeitonies3.blogspot.com/2018/12/blog-post_20.html

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Τα «κριτήρια διορισμού» είναι… κριτήρια απολύσεων! Με τους αγώνες μας να διεκδικήσουμε μαζικούς μόνιμους διορισμούς



Τα «κριτήρια διορισμού» είναι… κριτήρια απολύσεων!

Με τους αγώνες μας να διεκδικήσουμε μαζικούς μόνιμους διορισμούς



Για τις 19 Δεκέμβρη προγραμματίζεται από το υπουργείο Παιδείας η ανακοίνωση των κριτηρίων πρόσληψης μόνιμων εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης (για τις οποίες, έτσι κι αλλιώς, κρατάμε μικρό καλάθι) οι άμεσες προσλήψεις προγραμματίζονται να είναι γύρω στις 4.500 και μόνο στην Ειδική Αγωγή.  Τα κριτήρια τα οποία θα μοριοδοτούν θα είναι 3: τα ακαδημαϊκά κριτήρια (μεταπτυχιακά, διδακτορικά, σεμινάρια επιμόρφωσης κτλ), η προϋπηρεσία (με πλαφόν)  και κοινωνικά κριτήρια. Εκκρεμεί ακόμα, το ποσοστό με το οποίο θα συμβάλλει το κάθε κριτήριο στην τελική μοριοδότηση.   Η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτό της το σχέδιο σαν την δικαίωση για την «υπομονή» που έδειξαν οι δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές  όλα αυτά τα χρόνια που άκουγαν για διορισμούς και διορισμούς δεν έβλεπαν. Στην πραγματικότητα αυτό το προσοντολόγιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση δεν είναι τίποτε άλλο παρά άλλο ένα όχημα για το χτύπημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων του πτυχίου, άλλο ένα μέσο περάσματος της αξιολόγησης, που τελικά γίνεται κριτήριο απολύσεων.
1.       Η κυβέρνηση και το υπουργείο βάζουν μπροστά την Ειδική Αγωγή και μέσω των κριτηρίων που θέλουν να θεσπίσουν, την χρησιμοποιούν σαν τον ιδεολογικό μανδύα για να παγιωθεί ότι πλέον «το πτυχίο δεν φτάνει!». Ότι «είναι αναγκαία πλέον με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες η κατάρτιση και η επανακατάρτιση των εργαζομένων». Για μας είναι καθαρό ότι αυτό δεν πρόκειται να  μείνει μόνο στο επίπεδο των διορισμών, αλλά επιδιώκεται μαζί με την αξιολόγηση να εμπεδωθεί στο σύνολο των εκπαιδευτικών. Αυτή η πολιτική της συνεχούς κατάρτισης είναι που θέλει να μετακυλήσει στον εργαζόμενο την ευθύνη –με την πρόφαση της μη επάρκειας- της απόλυσης ή της τιμωρίας.                        
2.       Ήδη με την ανακοίνωση του προσοντολογίου έχει αρχίσει στα πλαίσια των αναπληρωτών μια κουβέντα και ένα αλληλοφάγωμα για το ποια κριτήρια (ακαδημαϊκά ή προϋπηρεσία) θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα για την προτεραιότητα του διορισμού. Είναι φανερό ότι μόνο την κυβέρνηση εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση της πολυδιάσπασης και του κανιβαλισμού. Η όλη κουβέντα αυτή το μόνο αποτέλεσμα που φέρνει είναι να μην μπορούμε να ενοποιούμαστε και να συγκροτούμε τον αγώνα μας για πραγματική διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Το μοναδικό αίτημα που μπορεί να μας ενώσει είναι αυτό των μαζικών διορισμών, της μονιμοποίησης όλων των αναπληρωτών. Όλη η υπόλοιπη κουβέντα για τα κριτήρια ή τον συγκεκριμένο αριθμό εκπαιδευτικών που χρειάζεται(;) η εκπαίδευση σήμερα το μόνο που κάνει είναι να παίζει στο γήπεδο της κυβέρνησης που μπορεί να το χειριστεί. Εύκολα τα κενά μπορούν να μειωθούν με αύξηση ωραρίου ή συμπτύξεις τμημάτων/σχολείων. Πράγματα που δεν είναι έξω από τις σκέψεις της κυβέρνησης.
3.       Το θέμα των διορισμών αφορά το σύνολο των εκπαιδευτικών-μόνιμων και συμβασιούχων. Η χρησιμοποίηση των αναπληρωτών όλα αυτά τα χρόνια σαν το όχημα για να παγιωθούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, το ωράριο λάστιχο, τα πολλαπλά σχολεία, το παρουσιολόγιο, τα λειψά δικαιώματα (άδειες κτλ) δεν θα μείνει μόνο εκεί. Είναι κεντρική επιλογή της κυβέρνηση και του συστήματος να διαλύσει και να ελαστικοποιήσει το σύνολο των εργασιακών σχέσεων, να χτυπήσει τη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Αυτές οι εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν στους αναπληρωτές είναι το παρόν και το μέλλον των εκπαιδευτικών (μόνιμων και μη).
 Η προσπάθεια αυτή της κυβέρνησης να εμπεδωθεί αυτή η κατάσταση μέσω του προσοντολογίου, πρέπει να πάρει μαζική αγωνιστική απάντηση. Να γίνει το έναυσμα για να μετατραπεί το σωματείο μας, σε αυτό που πρέπει πραγματικά να είναι. Εργαλείο έκφρασης και αγώνα όλων των εργαζομένων. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, πρέπει να βάλουμε μπροστά τα αιτήματα που ενώνουν το σύνολο των εκπαιδευτικών. Που δεν αναπαράγουν την πολυδιάσπαση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό ανάμεσά μας. Που δεν μπαίνουν στην διαδικασία να θεσπίσουν την δική τους κυβερνητική πρόταση  για τα κριτήρια υιοθετώντας και αποδεχόμενοι την κυρίαρχη προπαγάνδα. Γιατί ο δίκαιος αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλεία είναι ένας αγώνας που απαιτεί συνέχεια κλιμάκωση και σύγκρουση με το σύνολο της πολιτικής του συστήματος
·         ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ-ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ
·         ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΟΝΤΟΛΟΓΙΟ – ΟΧΙ στον ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ και τη ΔΙΑΣΠΑΣΗ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
·         ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
·         ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ 





Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Να μη κοπεί το ημερομίσθιο των αναπληρωτών επειδή δεν ψήφισαν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια





Να μη κοπεί το ημερομίσθιο των αναπληρωτών επειδή δεν ψήφισαν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια

Για μια ακόμη φορά το υπουργείο Παιδείας χρησιμοποιεί τους αναπληρωτές σαν πολιορκητικό κριό για να χτυπήσει τα εργασιακά δικαιώματα και τις ελευθερίες  συνολικά των εκπαιδευτικών.
 Έτσι σε διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης κόβουν το ημερομίσθιο της 7ης Νοέμβρη από τους  αναπληρωτές,  επειδή δεν πήγαν να ψηφίσουν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ κλπ). Προετοιμάζουν έτσι το έδαφος να επιβληθεί και στους μόνιμους εκπαιδευτικούς. Ενώ τα σχολεία ήταν κλειστά  με απόφαση της Διοίκησης εκβιάζοντας  έτσι τους αναπληρωτές να πάνε να ψηφίσουν για να «πάρουν τη βεβαίωση» 
Η ενέργεια αυτή να χτυπηθεί το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης των αναπληρωτών και να κοπεί το ημερομίσθιο είναι ενταγμένη στη συνολικότερη πολιτική  της κυβέρνησης και του συστήματος  συνολικά να σαρώσει όποια δικαιώματα στη δουλειά έχουν ακόμη απομείνει.
 Αυτό φανερώνουν τα τελευταία γεγονότα στο χώρο της εκπαίδευσης.  Το έγγραφο της ΔΙΔΕ Σάμου για  να δοθούν  βεβαιώσεις από την ΕΛΜΕ Σάμου για τη συμμετοχή των αναπληρωτών στις εκλογικές διαδικασίες του σωματείου, η πρόσφατη έφοδος του ΣΔΟΕ στην ΕΛΜΕ Πειραιά για να ελέγξει το σωματείο απαιτώντας όλα τα στοιχεία του (μητρώο μελών, πρακτικά, απολογισμούς και προϋπολογισμούς!!!), η παρουσία ασφαλιτών στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης!
 Ταυτόχρονα σκοπεύει να σπείρει την αντιπαλότητα ανάμεσα στου μόνιμους και τους  αναπληρωτές, αφού έτσι  κι αλλιώς ένα ποσοστό ( 32%,  20% κλπ ανά Περιφέρεια ) δεν πήγε να ψηφίσει και κόβει το ημερομίσθιο μόνο στους αναπληρωτές.

Οι ευθύνες των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ είναι τεράστιες και για αυτούς που δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση ενώ γνώριζαν το  έγγραφο του Υπουργείου,  για να στηρίξουν το δικαίωμα των συναδέλφων στην ελεύθερη έκφραση και  στάση  και να καταγγείλουν τον εκβιασμό του υπουργείου, αλλά κύρια επειδή κάποιες ΕΛΜΕ ( Ελευσίνας, Ρεθύμνου κλπ  ) διοργάνωσαν τις εκλογές του σωματείου μαζί με τις κρατικές εκλογές για τα  υπηρεσιακά συμβούλια ενισχύοντας τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό και νομιμοποιώντας την κρατική παρέμβαση στον συνδικαλισμό. Φαίνεται  ότι η αγωνία για την εκλογή  αιρετών για κάποιες δυνάμεις που αναφέρονται και  στην αριστερά είναι πάνω  από τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν φτάνει που οι συνάδελφοι συμβασιούχοι  ξεσπιτώνονται χιλιόμετρα μακριά  για να δουλέψουν, που ζούν σε μόνιμη εργασιακή ανασφάλεια και έχουν χορτάσει από υποσχέσεις, τους  έχει επιβληθεί ένα εργασιακό καθεστώς ασφυκτικού ελέγχου με τα παρουσιολόγια , δεν δικαιούνται αναρρωτική άδεια και άδεια μητρότητας,  θέλουν να τους κόψουν και ένα ημερομίσθιο από τον περνιχρό μισθό τους!
Οι αναπληρωτές να μην αποδεχτούν να κοπεί το ημερομίσθιο. Να απευθυνθούν στα σωματεία τους  και ζητήσουν να κινητοποιηθούν για να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ.


                                                                                                   28 /11/2018




Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

Ανακοίνωση-Καταγγελία για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

https://agkinekp.blogspot.com/2018/11/53.html

Ανακοίνωση-Καταγγελία για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

Ανακοίνωση-Καταγγελία  για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

Στον προ-προηγούμενο αίωνα ο Β. Ουγκώ έγραφε στο μυθιστόρημά του “Οι ¨Άθλιοι” την ιστορία ενός πεινασμένου νέου άνδρα, του Γιάννη Αγιάννη, που σπάζει τη βιτρίνα ενός αρτοπωλείου για να κλέψει ψωμί, με σκοπό να ταΐσει την οικογένειά του που λιμοκτονούσε. Η ποινή γι' αυτή του την κλοπή είναι πέντε χρόνια στα κάτεργα, που τελικώς γίνονται δεκαεννέα χρόνια ύστερα από τις επανειλημμένες προσπάθειές του να δραπετεύσει.

Η αθλιότητα όμως φτάνει μέχρι τις μέρες μας, με την καταδίκη σε  10 χρόνια φυλακή σε καθαρίστρια γιατί πλαστογράφησε το απολυτήριο δημοτικού  από 5η σε 6η δημοτικού(!!) ,για να καθαρίζει σε παιδικό σταθμό του δήμου Βόλου.
Παραφράζοντας τους στίχους από ένα τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη:
«Δανείσου-Κλέψε λίγα και θα σε ρίξουν στα σκυλιά, Κλέψε πολλά και θα σε κάνουν βασιλιά, σε μια βραδιά»…
Από τη μεριά μας καταγγέλλουμε την καταδίκη σε 10ετή φυλάκιση της 53χρονης καθαρίστριας. Αυτή είναι η δικαιοσύνη των εκμεταλλευτών! Ταξική και άγρια, απέναντι στους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους. Υπηρετεί την πολιτική του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Της επίθεσης στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Που επιβάλλει φτώχεια και εμποδίζει ακόμη και τα πιο φτωχά τμήματα του λαού να δουλέψουν, επιβάλλοντας ταξικά –και νομοθετημένα- εμπόδια. Που βγάζει παράνομες τις απεργίες, που αθωώνει την εργοδοσία για τα εργατικά ατυχήματα, που νομιμοποιεί τις ομαδικές απολύσεις και τις απολύσεις εγκύων. Αυτής της πολιτικής, που οι εργατοπατέρες υπηρετούν πιστά, με αποτέλεσμα το Εργατικό Κέντρο Βόλου να μην πάρει απόφαση για παμβολιώτικη απεργία για την αποφυλάκιση της 53χρονη καθαρίστριας!
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τη νεολαία, τους εργαζόμενους όλο το λαό, να καταγγείλουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την καταδίκη και τη φυλάκιση της 53χρονης, και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωσή της! Η απεργία στις 28 Νοέμβρη να πάρει και τέτοιου είδους χαρακτηριστικά αγώνα. Αλληλεγγύης και απαίτησης για την απελευθέρωσή της.
Άδικη είναι η φτώχεια, η ανεργία, η πείνα και η εξαθλίωση.
Η δουλειά και η ζωή, είναι δικαιώματα και θα τα υπερασπιστούμε!

Άμεση αποφυλάκιση της 53χρονης καθαρίστριας
Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι
Πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή
Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

45 χρόνια μετά, τα νεολαιίστικα-λαϊκά συνθήματα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρα από ποτέ!




17 Νοέμβρη 1973-17 Νοέμβρη 2018
45 χρόνια μετά, τα νεολαιίστικα-λαϊκά συνθήματα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρα από ποτέ!

ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ: Γιατί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός οξύνοντας τον ανταγωνισμό του με τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές (Ρωσία, Κίνα, ΕΕ) πρωτοστατεί στο ξαναμοίρασμα του κόσμου διαλύοντας χώρες και κομματιάζοντας λαούς. Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, βυθισμένο στην κρίση του, φέρνει τον όλεθρο, την καταστροφή και τον ξεριζωμό για εκατομμύρια ανθρώπους πολλαπλασιάζοντας τους πολεμικούς κινδύνους και στη γειτονιά μας. Στη  μεγαλύτερη φονική δύναμη του πλανήτη, τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη σύμφωνη γνώμη της ΝΔ και των αστικών κομμάτων, δίνει «γη και νερό» εμπλέκοντας τη χώρα και τον λαό μας στα επικίνδυνα πολεμικά της σχέδια. Ενάντια στους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς και σε κάθε ιμπεριαλιστή, ενάντια σ’ όλους αυτούς που τους υπηρετούν είναι ανάγκη ο λαός μας και η νεολαία μας να οργανώσει την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη του δημιουργώντας μέτωπο με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους κοινούς τους εχθρούς.
ΨΩΜΙ: Γιατί η επίθεση στα νεολαιίστικα και λαϊκά δικαιώματα απογειώθηκε με αφορμή και αιτία την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση οδηγώντας μεγάλα τμήματα του λαού μας στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Το καθημερινό ψωμί λείπει από πολλούς προκειμένου να αυξήσουν τα υπερκέρδη τους τα καρχαριοειδή του ξένου κεφαλαίου και οι ντόπιοι υπεργολάβοι τους. Στο πλαίσιο της εξάρτησης από αμερικάνους και ευρωπαίους όλη η χώρα και οι υποδομές της ξεπουλιούνται στο ξένο κυρίως κεφάλαιο υποθηκεύοντας το παρόν και το μέλλον μας για πολλές δεκαετίες. Αυτή είναι η περιβόητη ανάπτυξή τους.
ΠΑΙΔΕΙΑ: Γιατί και αυτή η κυβέρνηση, πιστή στις απαιτήσεις του ΟΟΣΑ, της ΕΕ και της ντόπιας άρχουσας τάξης, πετσοκόβει τα δικαιώματα στη μόρφωση για τα παιδιά του λαού την ίδια στιγμή που συνεχίζει την επίθεσή της στα οικονομικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων εκπαιδευτικών. Με όχημα την κακόφημη αξιολόγηση επιχειρεί να κατηγοριοποιήσει σχολεία και εκπαιδευτικούς προωθώντας τον ατομικισμό, το «διαίρει και βασίλευε» για να ελαχιστοποιήσει την αντίσταση από την πλευρά των εκπαιδευτικών.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Γιατί η ένταση της κρατικής τρομοκρατίας, τα  άμεσα και έμμεσα χτυπήματα των όποιων αγώνων ξεσπούν (ΜΑΤ, ξυλοδαρμοί, προσφυγές στα δικαστήρια), η δεξιά μετατόπιση όλου του πολιτικού σκηνικού εκτρέφει το ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον φασισμό απέναντι στους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους, ντόπιους και ξένους. Στο οπλοστάσιο της αντιεργατικής τρομοκρατίας και των απαγορεύσεων εντάσσεται η πρόσφατη νομοθέτηση του 50%+1 για την κήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία.
ΤΟΤΕ η νεολαία και ο λαός, στις πιο αντίξοες συνθήκες της στρατιωτικής δικτατορίας βρήκε το θάρρος και τη δύναμη να αγωνιστεί μαζικά, συλλογικά και ανυποχώρητα καταφέροντας αποφασιστικό χτύπημα στους δικτάτορες.
ΤΩΡΑ, παρά τις υπαρκτές δυσκολίες, η νεολαία, οι εργαζόμενοι, συνολικά ο λαός κατανοώντας ότι η επίθεση εναντίον του δεν είναι πρόσκαιρη αλλά έχει μεγάλο βάθος και στηριγμένος στις αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης να συμβάλει με μικρούς και μεγάλους αγώνες στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και στην προοπτική οικοδόμησης μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης.
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟ


Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ!


ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ!
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΤΙΣ 14/11
ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΛΑΙΛΑΠΑ!
Συναδέλφισσες , συνάδελφοι
Μας λένε πως οι αγώνες δεν έχουν πια καμία αξία, πως η απεργία “έχει χάσει τη δυναμική της ως μέσο πάλης”…
Μας λένε ίσως να χρειάζεται να καταφύγουμε σε άλλα μέσα πιο αποδεκτά και «με λιγότερο κόστος για τους συναδέλφους», μας λένε ακόμα πως το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε το τρένο της ανάπτυξης και την πίτα… που θα μεγαλώσει για να πάρουμε το ξεροκόμματο μας…
Κάποιοι ακόμη θεωρούν πως αρκεί μία αλλαγή συσχετισμών στα συνδικαλιστικά μας όργανα για να αλλάξουν τα πράγματα και οι διαθέσεις του κόσμου.
ΚΙ ΟΜΩΣ…
Αν όντως  είναι έτσι, γιατί οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου συστήματος στην ΑΔΕΔΥ και όχι μόνο (πρώην και νυν ΠΑΣΚΕ σε διάφορες μορφές, ΔΑΚΕ και το κυβερνητικό ΜΕΡΑ) έκαναν ό,τι περνούσε και δεν… περνούσε από το χέρι τους   για να αποτρέψουν μία  24 ωρη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ; Από τι θα κινδύνευαν μέσα στο κλίμα ηττοπάθειας και αγωνιστικής αποστράτευσης που έχει κυριαρχήσει και καλλιεργείται καθημερινά;  Γιατί έπαιξαν αυτό το κρυφτούλι των χρονικών μεταθέσεων που οδήγησε άλλη μέρα να απεργούν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο  (14/11) και άλλη μέρα οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα (28/11);
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Οι εκπρόσωποι τουσυστήματος στα συνδικαλιστικά μας όργανα και οι επίσημοι διαχειριστές του  τωρινοί , αλλοτινοί και επόμενοι, δεν θέλουν με τίποτε να ακουστεί –έστω και αδύναμα- η φωνή των εργαζομένων, να εκφραστεί ενιαία η οργή και η αγανάκτηση τους στο μαύρο παρόν και στο ακόμη πιο μαύρο μέλλον που σχεδιάζουν για εμάς, υπάκουοι στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών προστατών τους.
Γιατί αυτοί γνωρίζουν καλύτερα και το έχουν ξεκάθαρο –σε αντίθεση με τις αυταπάτες που κυριάρχησαν στην πλευρά των εργαζομένων και με ευθύνη όσων αναφέρονται στην αριστερά- πως η επίθεση όχι μόνο δεν έκανε μία… στάση αλλά θα συνεχιστεί: στο λαϊκό εισόδημα, στις όποιες κοινωνικές κατακτήσεις έχουν απομείνει σε υγεία-παιδεία- ασφάλιση, δημόσια και κοινωνικά αγαθά.
Γνωρίζουν όλοι αυτοί πως και η εκπαίδευση, όχι μόνο δεν θα εξαιρεθεί από τον αντιδραστικό  σχεδιασμό,αλλά είτε με τον «τρόπο Γαβρόγλου», είτε με τον «τρόπο Μητσοτάκη» , οι συγχωνεύσεις μονάδων, η αξιολόγηση-πειθάρχηση, η υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων, οι ταξικοί φραγμοί στην νεολαία ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ κάθε κυβέρνησης!
Επιπρόσθετα γνωρίζουν πως σε όλα αυτά θα προστεθεί η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στις πολεμικές περιπέτειεςκαι τα σχέδια  που εξυφαίνουν στην περιοχή μας οι ιμπεριαλιστές και η προθυμία της σημερινής (αλλά και της αυριανής) κυβέρνησης να τους εξυπηρετήσει
Γι αυτό κινούνται με σχέδιο και δεν μπορείς να τους «δεσμεύσεις» σε ημερομηνίες και αγωνιστικά ραντεβού  είτε απότα «πάνω»  είτε από τα «κάτω».
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Συμμετέχουμε στην 24 ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ αν και γνωρίζουμε πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες  την αποδυναμώνουν διαχωρίζοντας την από αυτή της  ΓΣΕΕ. Γιατί στον φόβο των κυρίαρχων συστημικών παρατάξεων για την κήρυξη γενικής απεργία βλέπουμε το φόβο απέναντι στις λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις. Αυτές που προηγήθηκαν –και  ήταν πολλές-  και αυτές που μέλλονται να γίνουν καθώς οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν πρόκειται να μείνουν  εσαεί να πενθούν για τις αυταπάτες τους!

Μόνο που είναι πια αναγκαίος από… χτες ένας αγωνιστικός σχεδιασμός σε άλλη κατεύθυνση από αυτή που κυριάρχησε και κυριαρχεί: Για ένα μέτωπο αντίστασης υπεράσπισης  και διεκδίκησης της ζωής και των δικαιωμάτων μας! Για ένα κίνημα πραγματικής και όχι εικονικής αναμέτρησης με τις δυνάμεις που είτε από τους κυβερνητικούς θώκους είτε μέσω των διάφορων εργατοπατέρων στέκονται εμπόδιο σε μία τέτοια προοπτική. Για να γίνουν ξανά τα σωματεία όργανα πάλης.



Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών της Αθήνας,έχουν προσυγκέντρωση αύριο ,
14-11-2018 Ιπποκράτους και Πανεπιστημίου.11 π.μ.