Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Τη δικαιοσύνη για τον Εμπουκά, τη χρωστάμε στα παιδιά του.

Αυτός είναι ο Εμπουκά. Με καταγωγή από τη Νιγηρία, μετανάστης στην Ελλάδα, με δύο παιδιά, το ένα νεογέννητο.
Τα δύο παιδιά του Εμπουκά δεν θα τον ξαναδούν ποτέ, το νεογέννητο δεν θα τον γνωρίσει ποτέ στην πραγματικότητα. Γιατί ο Εμπουκά πέθανε προχθες κατά τη διάρκεια προσαγωγής του στο γνωστό για ανάλογες υποθέσεις Α.Τ. της Ομόνοιας.
Δολοφονήθηκε μέσα στη σιωπή και εκεί θα έμενε αν δεν σήκωνε το θέμα η Ένωση Αφρικανών Γυναικών. Καμία εφημερίδα και κανένα κανάλι δε μίλησε για αυτόν, ούτε καν για να διαστρεβλώσει την υπόθεση.
Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση που προκάλεσε η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό, το κίνημα της αλληλεγγύης ενάντια στην καταστολή εξακολουθεί να υποφέρει από έναν εντελώς απαράδεκτο ελάττωμα: διαχωρίζει ασυναίσθητα, αλλά πραγματικά, τα θύματα της καταστολής σε Έλληνες και ξένους. Για κάθε Παύλο Φύσσα που μας ξεσηκώνει, υπάρχει ένας Λουκμάν Σαχζάτ για τον οποίον κάναμε πολύ λιγότερα. Για κάθε Αλέξανδρο που μας έβγαλε στον δρόμο, υπάρχει ένας Εμπουκά που θα προκαλέσει μόνο την περιορισμένη μας αγανάκτηση. Για κάθε Ζακ που θα συγκινήσει και θα κινητοποιήσει τα πιο ευγενικά μας αισθήματα, υπάρχει ένας μετανάστης που πετάχτηκε νεκρός σε κάποιο τμήμα ή κάποιο δρόμο χωρίς να μας ταράξει.
Δεν μπορούμε να έχουμε ένα αντιρατσιστικό κίνημα μέσα στο οποίο θα επιβιώνουν ρατσιστικοί διαχωρισμοί. Ο θάνατος του Εμπουκά δεν πρέπει να μείνει κρυμμένος στη σιωπή. Το Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας, άντρο κατά συρροή δολοφόνων και βασανιστών, δε μπορεί να συνεχίσει να κάνει τη «δουλειά» του μέσα στη σιωπή.
Τη δικαιοσύνη για τον Εμπουκά, τη χρωστάμε στα παιδιά του. Τη χρωστάμε στους μετανάστες που ζουν στην Αθήνα χωρίς την παραμικρή προστασία της αξιοπρέπειάς τους. Και τη χρωστάμε και σε εμάς τους ίδιους.

Φραγμός σε διαδήλωση εργαζομένων από την αστυνομία!



Φραγμός σε διαδήλωση εργαζομένων από την αστυνομία!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δείχνει στα αφεντικά της πόσο αποφασισμένα τα υπηρετεί!

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανή κίνηση της κυβέρνησης, η οποία έδωσε εντολή στην Αστυνομία να παρεμποδίσει την συνέχιση διαδήλωσης εργαζομένων, μπλοκάροντάς την στην αρχή του πεζόδρομου της Ερμού! Η διαδήλωση έγινε το Σάββατο 16 Φλεβάρη με πλαίσιο τον αγώνα για αυξήσεις και συλλογικές συμβάσεις και για αντίσταση στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία. Η πορεία, προσπαθώντας να κατέβει από την κάτω πλευρά του Συντάγματος στην οδό Ερμού, βρέθηκε μπροστά σε δυνάμεις των ΜΑΤ και ΥΜΕΤ που εμπόδισαν του διαδηλωτές να συνεχίσουν ενώ ο αξιωματικός της Αστυνομίας διαμήνυσε ότι είναι τελική απόφασή της μετά από άνωθεν εντολές.
Μετά τους φραγμούς προς την αμερικάνικη Πρεσβεία και το Μαξίμου, προστίθενται και νέοι φραγμοί που περιλαμβάνουν πια και πεζόδρομους! Στόχος (διακηρυγμένος άλλωστε από διάφορους λαγούς του συστήματος) είναι η ουσιαστική απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της πόλης για να κλιμακωθεί, έτσι, η επίθεση στις λαϊκές ελευθερίες και στη δυνατότητα των εργαζομένων να παλεύουν και να διαδηλώνουν.
Και όλα αυτά σε μια περίοδο που οι εργοδοσίες, αποχαλινωμένες από την αποτελεσματικότητα της επίθεσης τα τελευταία χρόνια επιβάλλουν συνθήκες γαλέρας και απόλυτης εκμετάλλευσης στους εργαζόμενους και στην εργατική τάξη της χώρας, μεγάλο μέρος της οποίας δεν γνωρίζει πια ούτε το ελάχιστο εργασιακό δικαίωμα.
·         Αποκαλύπτεται το κάλπικο του «φιλεργατικού» προσώπου που πουλάει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
·         Αποκαλύπτεται το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (όπως και όλα τα κόμματα εξουσίας) διαγκωνίζονται με μοναδικό στόχο να αποδείξουν στα αφεντικά τους πόσο αποφασισμένα αντιλαϊκή πολιτική ασκούν.
·         Αποκαλύπτεται, τέλος, ότι αυτή η περίφημη «δημοκρατία» των αστών και του κεφαλαίου παρέχει «ελευθερία» στις απολύσεις, στη φτώχεια, στην τρομοκρατία. Δεν είναι άλλωστε και πολύ μακριά η Γαλλία (του… ευρωπαϊκού δημοκρατικού κεκτημένου – μην ξεχνιόμαστε)! των 12 νεκρών, των 4.000 συλλήψεων, των 2.000 τραυματιών, των 20 ανθρώπων που έχουν χάσει το μάτι τους και την όρασή τους καθώς και χέρια – πόδια.
·         Αποδεικνύεται, τέλος, πως ο «μονόδρομος» της υποταγής στο σύστημα και στις κυβερνήσεις του, είναι ένας μονόδρομος προς μια κόλαση, όπου οι πόλεμοι, η απόλυτη εκμετάλλευση και η συντριβή ακόμα και της έννοιας «δικαίωμα» είναι στην ημερήσια διάταξη.
Πραγματικός μονόδρομος για τους εργαζόμενους είναι η συγκρότηση αντιστάσεων και διεκδικήσεων, η οργάνωση στους χώρους δουλειάς, το ξεπέρασμα των συνδικαλιστικών ηγεσιών που φέρνουν την ήττα και το ξεπούλημα αλλά και όλων των αντιλήψεων και των αυταπατών για μια διαχείριση προς όφελος του λαού ή για λύσεις που θα παραχθούν από την κοινοβουλευτική ενίσχυση της μιας ή της άλλη υποτίθεται φιλολαϊκής εκδοχής.
Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στη διαδήλωση- Κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες




agkinekp.blogspot.gr
17 Φλεβ 19

Οσο αργεί η συγκρότηση αγώνων, η βαρβαρότητα επελαύνει




Η επίθεση κλιμακώνεται ακόμα και μέσα στην προεκλογική περίοδο!
Οσο αργεί η συγκρότηση αγώνων, η βαρβαρότητα επελαύνει
Η προεκλογική περίοδος μπαίνει στην τελική ευθεία και Τσίπρας και Μητσοτάκης τρέχουν προς άγρα ψήφων όχι στο λαό αλλά στα διάφορα κέντρα εξουσίας για να πάρουν το χρίσμα. Εχουν πάρει τους δρόμους των γραφείων της ΕΕ και διάφορων παραγόντων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αλλά και ντόπιων κέντρων εξουσίας και παρουσιάζουν την πραμάτεια τους. Από τη μία ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας έχουν να επιδείξουν την τεράστια αποτελεσματικότητά τους στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα και τη δουλική ευθυγράμμισή τους με την εγκληματική πολιτική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Από την άλλη ΝΔ και Μητσοτάκης προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις πολυετείς υπηρεσίες τους στο σύστημα και να παρουσιάσουν εγγυήσεις ότι τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έστρωσε το δρόμο, μπορούν αυτοί να συνεχίσουν πιο αποτελεσματικά το ίδιο αντιδραστικό έργο.
Παρά τον επικοινωνιακό βομβαρδισμό της κυβέρνησης που έχει απίστευτο θράσος να κάνει το μαύρο – άσπρο, η πραγματικότητα είναι πως η φτώχεια, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η παράδοση των πάντων στο Υπερταμείο, η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, η απώλεια πρώτης κατοικίας, η αναίρεση του δωρεάν χαρακτήρα περίθαλψης και υγείας, όλα τα αντιδραστικά μέτρα των μνημονίων και της καπιταλιστικής επίθεσης είναι ΟΛΑ ΕΔΩ. Κι όλα αυτά σε ένα τοξικό κλίμα του πολιτικού συστήματος, όπου στελέχη (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι, Χρυσή Αυγή) χωρίς την παραμικρή αναστολή, περιδιαβαίνουν από κόμμα σε κόμμα, καταπατούν τους «όρκους» που έδιναν λίγες ώρες πριν, με μοναδική «ιδεολογία» την προσωπική τους διάσωση και, πάνω απ’ όλα, την εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας άρχουσας τάξης.
Τα αντίστοιχα συμβαίνουν και στην εκπαίδευση: Η κυβέρνηση, αφού έβαλε τις βάσεις για χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών με την ψήφιση του «προσοντολογίου», προωθεί με ένταση την αξιολογική περικύκλωση του κλάδου μέσω πλήθους μέτρων: τις «Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης», την «αποτίμηση του Εκπαιδευτικού έργου» τη «Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ» κ.α. Ενώ η μισθολογική κατρακύλα συνεχίζεται και οι συντάξεις πάνε για τα 67 (το λιγότερο).
Τον προηγούμενο μήνα οι εκπαιδευτικοί (και ιδιαίτερα το πιο χτυπημένο τμήμα μας, οι συμβασιούχοι της εκπαίδευσης-αναπληρωτές) δώσαμε «παρών» σε τρεις μαζικές κινητοποιήσεις με την κάλυψη τριών απεργιών. Οι σημαντικές αυτές κινητοποιήσεις έβγαλαν τον κλάδο από το κινηματικό "ψυγείο" ύστερα από πέντε χρόνια - παρά την καθαρή υπονόμευση από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΔΟΕ-ΟΛΜΕ.  Εδειξαν ότι η οργή που έχει συσσωρεύσει το πολύχρονο "δούλεμα" των υποσχέσεων διορισμών που θα μετατραπούν σε μαζικές απολύσεις, μπορεί να μετατραπεί σε μαζικό αγώνα. Η εξέλιξη των κινητοποιήσεων έδειξε, ταυτόχρονα, τις αδυναμίες και την αποσυγκρότηση που έχει φορτώσει στο κίνημα η πολύχρονη κυριαρχία απόψεων ήττας και συμβιβασμού. Το γεγονός ότι οι συνελεύσεις παρέμειναν άμαζες αλλά και ότι η απεργιακή συμμετοχή δεν ήταν μεγάλη (μέτρια στην πρωτοβάθμια, μικρή στη δευτεροβάθμια) αποτέλεσαν για τη φάση αυτή και τους όρους εκείνους που επέτρεψαν στην κυβέρνηση να ψηφίσει το νομοσχέδιο χωρίς να υποστεί σοβαρή φθορά.
Σε αυτό το κλίμα που χαρακτηρίζεται, από τη μία από την επίθεση του συστήματος στο σύνολο των δικαιωμάτων μας και, από την άλλη από την ήττα και το ξεπούλημα των συνδικαλιστικών ηγεσιών, καταδικάζονται οι εργαζόμενοι σε πλήρη παράδοση μέσω της εξώθησής τους στην ατομική «διάσωση».  Ολόκληρη βιομηχανία έχει στηθεί τόσο σε σχέση με ταχύρυθμα σεμινάρια που θα παρέχουν μόρια διορισμού όσο και σε σχέση με τις δικαστικές αγωγές για τα αναδρομικά των δώρων. Το μήνυμα που πρέπει να εμπεδώσουν οι εργαζόμενοι σαφές: «ξέχνα τους αγώνες και σώσε τον εαυτό σου».
Όμως η πραγματικότητα είναι πως, όσο αργεί η συγκρότηση αγώνων, τόσο το βαρέλι της συντριβής των δικαιωμάτων μας δεν θα έχει πάτο. Σε αυτήν την αναγκαιότητα, φρένο θα είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που έχουν πλούσιο έργο στην αποσυγκρότηση και απαξίωση των σωματείων και του συλλογικού αγώνα. Μόνος τρόπος να μπει φρένο στην επελαύνουσα βαρβαρότητα είναι να βγει ο λαός και οι εργαζόμενοι στο προσκήνιο με τους αγώνες μας να τους οργανώσουμε με τα δικά μας χέρια κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους. Παλεύουμε για:
- μαζικούς μόνιμους διορισμούς – ανατροπή του προσοντολογίου – μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών.
- πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις - ανατροπή του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων - μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
- Ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης – αυτοξιολόγησης.
- Όχι στο «νέο» λύκειο των ταξικών φραγμών – παλεύουμε για δωρεάν δημόσια παιδεία.
ΟΛΟΙ στις συνελεύσεις. Για οργάνωση μιας καταρχήν 24ωρης απεργίας με νέο γύρο συνελεύσεων – συγκρότηση αγώνα από τους ίδιους τους εργαζόμενους


agkinekp.blogspot.gr
17 Φλεβ 19

O Sean Connery με μουσική Βαγγέλη Παπαθανασιου απαγγέλει Καβάφη



https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1074557036084526&id=428846077322295