Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Για τα δικαιώματα των παιδιών, ντόπιων και μεταναστών


Της Γεωργίας Θάνου *
Στις μέρες μας που οι μεγάλες δυνάμεις υποδαυλίζουν εθνικισμούς, σοβινισμούς και μισαλλοδοξίες σ’ όλα τα κράτη της Βαλκανικής ,προκειμένου να προωθήσουν τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια, οι κίνδυνοι για τους λαούς να σφαγιαστούν για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και τις μωροφιλοδοξίες των αστικών τάξεων κάθε χώρας είναι  μπροστά μας. Η ανάπτυξη της φιλίας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού ανάμεσα στους λαούς ένθεν και ένθεν των συνόρων είναι όρος για την ειρηνική συνύπαρξη. Αυτό βέβαια είναι πολλαπλάσια αναγκαίο να ενισχυθεί ανάμεσα στους έλληνες  και τους αλλοδαπούς  συμπολίτες μας, που χρόνια εργάζονται και παράγουν πλούτο σ’ αυτό τον τόπο.
Για αυτό  πρέπει να οικοδομήσουμε τους κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών  για ίδια δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή ( ασφάλιση –περίθαλψη, μόρφωση για τα παιδιά) , ώστε να συμβάλλουμε σ’ αυτό το στόχο.
Το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση συνολικά ανεξαρτήτως καταγωγής , θρησκείας ή χρώματος μπορεί να διακηρύσσεται ως αναφαίρετο δικαίωμα, δεν είναι όμως δεδομένο. Δεν είναι δεδομένο για την πλειοψηφία των παιδιών στη χώρα μας, όπως και αλλού  (ντόπιων και μεταναστών) με βάση τις πολιτικές της φτώχειας και της ανέχειας που βιώνουν και την ένταση των ταξικών φραγμών που επιβάλλουν οι κυβερνητικές πολιτικές στο χώρο της εκπαίδευσης.
Όπως δεν είναι δεδομένο και   για τα παιδιά  των μεταναστών 2ης γενιάς να διδαχτούν τη μητρική τους γλώσσα, αφού δεν υπάρχουν διακρατικές συμφωνίες που να δεσμεύουν τη χώρα καταγωγής και τη χώρα που ζουν  να τους διασφαλίσουν το δικαίωμα  για δωρεάν σπουδές με εκπαιδευτικό πρόγραμμα  για τη μητρική τους γλώσσα.  για όλα τα παιδιά.
Η απαίτηση μας λοιπόν, οι αγώνες μας  για το δίκιο  αυτό αίτημα  πρέπει να απευθύνονται στις αντίστοιχες κυβερνήσεις, γιατί αυτές είναι υπεύθυνες και αρμόδιες να λειτουργήσουν σχολεία εκμάθησης της μητρικής γλώσσας των παιδιών μεταναστών.
Το σταμάτημα των μαθημάτων στο 1ο Γυμνάσιο Ελ .Βενιζέλου λόγω των  φασιστικών εκβιασμών και  των ρατσιστικών  στάσεων και στην Παλαιόχωρα λόγω της φωτογραφίας  με το μπλουζάκι  παιδιού με το χάρτη της «μεγάλης Αλβανίας»,δείχνει απ’ τη μια μεριά, ότι κάποιοι δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά για να καλλιεργήσουν το μίσος και την αντιπαλότητα ανάμεσα στους λαούς, απ’ την άλλη όμως  φανερώνει, ότι   η κυβέρνηση, το  υπουργείο Παιδείας και  ο Δήμος  δεν ανέλαβαν την ευθύνη, σαν οι μόνοι αρμόδιοι  να συνεχιστούν απρόσκοπτα τα  μαθήματα της αλβανικής γλώσσας,  και να «κλείσουν έτσι τα στόματα και τις όποιες αντιδράσεις φασιστικών στοιχείων»,  και  μετέφεραν την ευθύνη  στη ……σχολική κοινότητα!!.
Δηλ.  ουσιαστικά ο σύλλογος  καθηγητών, να  αποφασίσει  να «λύσει» ένα κατ’ εξοχή  πολιτικό ζήτημα. «Να χρησιμοποιείται απογευματινές ώρες την Κυριακή  ο χώρος του σχολείου για να διδάσκονται παιδιά μεταναστών τη μητρική τους γλώσσα» και να συγκαλυφθούν έτσι οι πραγματικά υπεύθυνοι. Δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα, όπως το παρουσίασαν οι διάφοροι  τοπικοί  παράγοντες  και έγραψε  στην ανακοίνωση της η τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ.   « Μετά από μέρες διαβουλεύσεων και συζητήσεων όλων των εμπλεκόμενων πλευρών της σχολικής κοινότητας (διδάσκοντες, μαθητές, γονείς) η σχολική επιτροπή του Δήμου Χανίων έδωσε την τελική της έγκριση για την έναρξη των μαθημάτων………….
Οφείλουμε να προασπιστούμε το δικαίωμα των μεταναστόπουλων 2ης γενιάς στη μόρφωση και τον πολιτισμό.!!!»
Αλήθεια από ποιους  προασπίζουν αυτό δικαίωμα;  Γιατί  κυβερνητικοί και τοπικοί παράγοντες δεν το έπραξαν απ’ την πρώτη στιγμή; Αν  το «διαδικαστικό αποτέλεσμα» δεν ήταν το ίδιο, θα ένιπταν τα χέρια τους και η ευθύνη θα ήταν των καθηγητών ή  των μαθητών και θα τους κατέγραφαν στην « αντίπερα  όχθη»;
Οι εκπαιδευτικοί όμως στην πλειοψηφία τους   με τη συμμετοχή τους στους αγώνες ενάντια στον πόλεμο, το  φασισμό, τον εθνικισμό  και το ρατσισμό, αλλά και  με την καθημερινή παιδαγωγική επαφή με τους μαθητές συμβάλλουν  στην καλλιέργεια κλίματος και σχέσεων  φιλίας ,αλληλεγγύης και σεβασμού ανάμεσα σε όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως εθνότητας, φυλής, φύλου, θρησκείας ή χρώματος Είναι αυτή η κατεύθυνση, αυτοί  οι αγώνες μαζί με όλους τους εργαζόμενους  που  πρέπει να δυναμώσουν ως τη μοναδική εγγύηση για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των παιδιών στις σπουδές και στη ζωή.
Όσο κι αν  η κυβέρνηση επιδιώκει αντιφασιστικά εύσημα, με την βοήθεια  και όσων τη σιγοντάρουν, η πολιτική της δεν μπορεί να κρυφτεί. Γιατί είναι αυτή η πολιτική  της  εξάρτησης και της υποταγής σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ Ε.Ε , της φτώχειας, της ανέχειας, του χτυπήματος των δικαιωμάτων στη δουλειά και στη ζωή, της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής, όπως και  προηγούμενα της ΝΔ –ΠΑΣΟΚ,   που  ενθαρρύνει και αποθρασύνει  τα διάφορα φασιστοειδή  να τραμπουκίζουν , να επιτίθενται σε μετανάστες και νεολαίους, να δολοφονούν   και να χύνουν  το δηλητήριο του μίσους και του ρατσισμού.
Δεν μπορεί να κρυφτεί  ότι αφέθηκαν τα φασιστοειδή να βεβηλώσουν το μνημείο του Ολοκαυτώματος και  να κάψουν την κατάληψη Libertaria  στη Θεσσαλονίκη χωρίς να συλληφθεί κανένας, ενώ  η αστυνομία συνέλαβε την επομένη  αντιφασίστες διαδηλωτές. Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι  βουλευτές του συγκυβερνώντος κόμματος συμμετείχαν και καλούσαν στα  εθνικιστικά –σοβινιστικά συλλαλητήρια  που καλούσαν και φασιστικές οργανώσεις. Δεν κρύβονται οι φωτογραφίες του Υπ. Καμένου και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με βουλευτές της Χ.Α  στο Καστελόριζο.
Απέναντι σ’ αυτή την πολιτική, μπροστά στους  ορατούς κινδύνους να εμπλακεί η χώρα  στα φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών,  απαιτείται ενωμένοι  έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι   να εναντιωθούμε τους εθνικισμούς και τους ρατσισμούς απ’ όπου κι αν προέρχονται, να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας στη ζωή και να αγωνιστούμε  για την ειρήνη στην περιοχή μας. Να μην αφήσουμε να γίνουν τα παιδιά μας κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών.
* μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων εκπαιδευτικών



Αγώνας για μόνιμους μαζικούς διορισμούς!


Αγώνας για μόνιμους μαζικούς διορισμούς!
Συνάδελφοι, όπως διαπιστώσαμε από πρώτο χέρι, το νέο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε στις 15/1 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είχε ιδιαιτέρως  στραμμένη τη προσοχή του ενάντια στον κλάδο των εκπαιδευτικών. Το 30ωρο, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, ο αντιαπεργιακός νόμος, οι νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και κυρίως η χρόνια αδιοριστία είναι η πραγματικότητα που θα κληθούμε να βιώσουμε το επόμενο διάστημα μέσα στα σχολεία.
                Οι ομοσπονδίες, μας έκαναν παραπάνω από σαφές πως όχι μόνο δεν έχουν την διάθεση να οργανώσουν και να στηρίξουν το κίνημα αντίστασης που απαιτείται απέναντι σε όλα αυτά, αλλά με τη στάση τους και την δηλωμένη απραξία τους αποδεικνύουν ότι είναι πρόθυμοι να συστρατευτούν με την κυβέρνηση στα σχέδια της για την εκπαίδευση και να κοιμίσουν τον κλάδο.
                Η  παρότρυνση από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για μη εφαρμογή του 30ωρου μέσα από αποφάσεις συλλόγων διδασκόντων (στηριγμένοι στο «παραθυράκι» του νόμου) και χωρίς καμία συγκεκριμένη  πρόταση αγώνα μέσα από τα σωματεία, στηρίζει και ενισχύει το κλίμα ηττοπάθειας που επικρατεί στον κλάδο και σπέρνει αυταπάτες για τον ρόλο των διευθυντών και άλλων στελεχών της εκπαίδευσης.
                 Όσον αφορά μάλιστα το πιο ευάλωτο κομμάτι της εκπαίδευσης, τους αναπληρωτές, το υπουργείο επιφυλάσσει ένα ακόμη πιο βάρβαρο μέλλον με την ανασφάλεια που έτσι κι αλλιώς κυριαρχεί να  εντείνεται και με  την οριστική απόλυση για πολλούς να γίνεται το πιο πιθανό σενάριο ,ιδίως σε συνδυασμό με τα μέτρα που προαναφέρθηκαν (αύξηση ωραρίου, συγχωνεύσεις/ καταργήσεις τμημάτων).
                 Μέσα σ’ αυτό  το δυσμενές κλίμα και με τις ομοσπονδίες να κρατούν την στάση υποταγής που περιγράψαμε παραπάνω ήρθε… και το κερασάκι στην τούρτα από τους συλλόγους αναπληρωτών. Μας καλούν λοιπόν οι συγκεκριμένοι σύλλογοι  σε κινητοποίηση στις 2/3 να διαδηλώσουμε για μόνιμους διορισμούς. Το ερώτημα που θα βάζαμε εμείς για το συγκεκριμένο κάλεσμα είναι απλό. Με ποιους θα διαδηλώσουμε και με πιο ακριβώς επίδικο;;; Πιο συγκεκριμένα,  θεωρούμε άκρως  λανθασμένη και αντιδραστική τη  λογική που βάζουν οι σύλλογοι αυτοί, για την ίδια την μορφή της κινητοποίησης, την οποία οραματίζονται ως  ακομμάτιστη, αχρωμάτιστη, χωρίς πανό συλλόγων!!!  Εντελώς έξω δηλαδή από τις διαδικασίες των σωματείων (στα οποία συμμετέχουν και οι ίδιοι οι αναπληρωτές), χωρίς να παραχωρούν καν το δικαίωμα σε ένα σύλλογο να πάρει απόφαση συμμετοχής  και επίσημης παρουσίας στην κινητοποίηση. Κατά τη γνώμη μας αυτή η θέση βαδίζει χέρι χέρι με την απολίτικη και ανοργάνωτη στάση που θέλει η κυβέρνηση  από τους εκπαιδευτικούς  και εξυπηρετεί  τα δικά της συμφέροντα κι όχι των εργαζομένων. Μάλιστα οι σύλλογοι ενώ διώχνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία από την κινητοποίηση καλούν την ΑΔΕΔΥ, η οποία  για την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου αρκέστηκε σε μια τρίωρη στάση εργασίας, να καλέσει απεργία για την ημέρα της κινητοποίησης!!!
                 Το δεύτερο ζήτημα για προβληματισμό είναι η συζήτηση που έχει ξεκινήσει για ακόμη μια φορά από τους συλλόγους αναπληρωτών για τα κριτήρια των… διορισμών. Ξεκίνησε εκ νέου η διαφωνία  για το αν πρέπει να είναι σε προτεραιότητα η προϋπηρεσία ή οι τίτλοι σπουδών και τα μεταπτυχιακά για τους διορισμούς που θα γίνουν(;;;;). Θεωρούμε ότι πρόκειται για μια αποπροσανατολιστική συζήτηση, που διχάζει τους αναπληρωτές και χάνει την ουσία, ότι δηλαδή όχι μόνο δεν υπάρχει πρόθεση από την κυβέρνηση για διορισμούς αλλά έπονται και οι απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών από Σεπτέμβρη.
Μόνη λύση είναι να επιστρέψει η συζήτηση στο μόνο σοβαρό στόχο: την οργάνωση αγώνων. Σε κάθε σχολείο, σε κάθε σύλλογο, να μπουν οι βάσεις για το ξεδίπλωμα αγώνων με στόχο να ακουστεί δυνατά και να διεκδικηθεί να γίνουν μαζικοί μόνιμοι διορισμοί και να μην απολυθεί κανένας αναπληρωτής! Ο στόχος αυτός δεν αφορά μόνο τους αναπληρωτές, δεν αφορά μόνο τους συμβασιούχους σε άλλους κλάδους αλλά αφορά και τους μόνιμους, γιατί η ύπαρξη του πιο εκμεταλλευόμενου κομματιού «περικυκλώνει» και πιέζει συνολικά ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους. Οι συνάδελφοι αναπληρωτές έχουν δικαίωμα σε σταθερή εργασία και μονιμότητα, σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ανθρώπινο μισθό! Και όπως κάθε δικαίωμα, έτσι και αυτό θα κερδηθεί με τον δύσκολο τρόπο: με την σύγκρουση με αυτούς που κλέβουν αυτό το δικαίωμα.
Ø  Με απόρριψη της αντιδραστικής λογικής του μονόδρομου της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ.
Ø  Με την συσπείρωση και τους κοινούς αγώνες όλων - αναπληρωτών και μόνιμων- ενάντια στις συντεχνιακές λογικές, που θέλουν να μας διασπάσουν.
Ø  Με παρατεταμένους αγώνες και οργανωμένες και μαζικές απεργίες.
Συμμετέχουμε σε όλες τις κινητοποιήσεις αναπληρωτών(σε τοπικές στις 23 Φλεβάρη, στην κεντρική στις 2 Μάρτη).Παίρνουμε πρωτοβουλίες, μαζεύουμε υπογραφές σύγκλησης Γεν. Συνελεύσεωνγια συγκρότηση του αγώνα.
·         Να προετοιμάσουμε ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ και ΑΠΕΡΓΙΕΣ για ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ – για να διοριστούν μόνιμα όλοι οι αναπληρωτές.
·         για ανατροπή της πολιτικής των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμώνστην εκπαίδευση