Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Απο τις χθεσινές παρελάσεις

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις.
Παρέταξαν ΜΑΤ και στρατό

Στις γειτονιές της Αθήνας αλλά και σε όλες τις πόλεις γίνανε διαδηλώσεις κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Ηράκλειο, Πάτρα, Τρίπολη οι διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με τα ΜΑΤ.
Το ίδιο και στη Θεσσαλονίκη. Όπου παρέταξαν και στρατιώτες κατά μήκος της διαδρομής. Μια κίνηση που έμοιαζε - ήταν προειδοποίηση απέναντι σε ένα λαό που βράζει και τον φοβούνται. Τρέμουν στην ιδέα του να ξεσηκωθεί. Φαίνεται η αλλαζονεία του εντολοδότη τους Σόιμπλε, που δήλωσε ότι οι διαδηλωτές στις τελευταίες απεργίες ήταν λίγοι, δεν καθησυχάζει ούτε τους ιμπεριαλιστές ούτε το ντόπιο κεφάλαιο που ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα δεν θα τους είναι εύκολο να αντιμετωπίσουν ένα οργισμένο λαό που του παίρνουν όχι απλά τις κατακτήσεις του αλλά τη ζωή του και το μέλλον των παιδιών του.
Ξέρουν πολύ καλά τι τους γίνεται και θέλουν να εμπεδώσουν ένα κλίμα φόβου, να τρομοκρατήσουν αυτό το λαό που πλέον δεν έχει κυριολεκτικά να χάσει τίποτα. 
Παρά λοιπόν τους ...κοκκινομπερέδες, παρά τους ΜΑΤατζήδες οι διαδηλώσεις γίνανε. Άλλωστε το μήνυμα της ημέρας πέρα από τις σαχλαμάρες περί εθνικής ενότητας περιέχει και ένα άλλο μήνυμα. Αυτό του ξεσηκωμού του λαού, της οργανωμένης πάλης του, της αντίστασης και το διώξιμο των κάθε είδους καταπιεστών του.  Ο λαός μας γιορτάζει το ΟΧΙ "σαν κομμάτι του αγώνα για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών και όσων τις στηρίζουν".
Γιατί μπορεί ο Σαμαράς να είχε το θράσος να χρησιμοποιήσει τα λόγια του Ρίτσου από τη Ρωμιοσύνη την περασμένη Παρασκευή αλλά το σίγουρο είναι ότι στο βάθος του μυαλού του είχε το φόβο μη τυχόν και ξαναπεταχτεί ο λαός μη τυχόν και αντριέψει και θεριέψει, και τότε....




Στο σκαμνί με νέο νόμο οι διαδηλώσεις


Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Στο σκαμνί με νέο νόμο οι διαδηλωτές


Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Πρωτοφανείς χαρακτηρίζονται οι διατάξεις του νομοσχεδίου που προωθεί ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, και έχουν σχέση με τις διαδηλώσεις πολιτών και κοινωνικών ομάδων. 
Το νομοσχέδιο που ήδη έχει πάρει το δρόμο για το υπουργικό συμβούλιο αναμένεται να προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων αφού ουσιαστικά …ποινικοποιεί τις κινητοποιήσεις και θέτει συγκεκριμένες …προδιαγραφές με τον εκάστοτε Αστυνομικό Διευθυντή να “χρεώνεται” την ευθύνη για το εάν οι διαδηλωτές, ανάλογα με τον όγκο της συγκέντρωσης, θα μπορούν να κινηθούν σε ολόκληρο το οδόστρωμα ή θα περιοριστούν στο πεζοδρόμιο. 
Η διάταξη αυτή που μπορεί να θεωρηθεί τουλάχιστον αναχρονιστική, προωθείται σε μία περίοδο κοινωνικού αναβρασμού με τους φορείς, τις κοινωνικές ομάδες και γενικότερα τους πολίτες να κατέρχονται ως διαδηλωτές στους δρόμους προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τα σκληρά μέτρα λιτότητας. 
Η διαρροή των διατάξεων του επίμαχου νομοσχεδίου (το σχετικό ρεπορτάζ φιλοξένησε το περιοδικό “Επίκαιρα”) ήδη έχουν προκαλέσει σοκ και μάλιστα λίγες ημέρες πριν από την διεξαγωγή της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου με την ΕΛ.ΑΣ να βρίσκεται σε …αναμμένα κάρβουνα και να απευθύνει έκκληση για ειρηνικές διαδηλώσεις. 
Όπως αναφέρεται, για τις διαδηλώσεις “«Οι συναθροίσεις πρέπει να διεξάγονται με τρόπο που να μην διαταράσσεται ή να διαταράσσεται στο μέτρο του απολύτως αναγκαίου η οδική κυκλοφορία. Ειδικότερα, σε πόλεις με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση η κατάληψη ολόκληρου του οδοστρώματος και η πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας από μικρές συναθροίσεις. Η εκτίμηση του μεγέθους της συνάθροισης και η δυνατότητα περιορισμού της στο πεζοδρόμιο ή σε μέρος του οδοστρώματος ανήκουν στον αρμόδιο αστυνομικό διευθυντή», αναφέρει η νέα διάταξη. 
Όπως σχολιάζουν νομικοί κύκλοι, η διάταξη αυτή προκαλεί και ουσιαστικά προτρέπει τους πολίτες για μαζικότερες κινητοποιήσεις. 
Το νομοσχέδιο προβλέπει επίσης αυστηροποίηση ποινών «για όσους φέρουν όπλα, εκρηκτικές ή εύφλεκτες ύλες, μεταλλικές ή άλλες ράβδους και γενικά αντικείμενα πρόσφορα προς πρόκληση φθορών, καθώς και για όσους μετέχουν σε συναθροίσεις καλύπτοντας ή αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους με κράνη και κουκούλες». 
Επιπλέον, σε ότι αφορά στις αντιασφυξιογόνες μάσκες «προτείνεται η απαγόρευση της χρήσης τους στις διαδηλώσεις, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι τις φορούν άτομα που συμμετέχουν σε επεισόδια προκειμένου να μην επηρεάζονται από τη χρήση χημικών μέσων και έτσι αποκτούν τακτικό πλεονέκτημα έναντι της Αστυνομίας». Κατόπιν άδειας, τέτοιες μάσκες θα μπορούν να φορούν δημοσιογράφοι και φωτογράφοι.
Με τη νέα διάταξη θα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή μη εξαγοράσιμη όποιος συλλαμβάνεται σε διαδήλωση και α) φέρει όπλα κατά την έννοια των διατάξεων του νόμου 2168/93 όπως πιστόλια κρότου, μηχανισμούς εκτόξευσης αντικειμένων, πυροτεχνήματα, εύφλεκτες ύλες, β) καλύπτει με οποιονδήποτε τρόπο το πρόσωπό του ή αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά του προσώπου του «με κράνη, μάσκες, κουκούλες, μαντίλια, αντιασφυξιογόνες μάσκες». Επιπλέον προβλέπεται-με βάση όσα έγιναν γνωστά- ότι “ειδικά για άτομα που αναζητούνται στο πλαίσιο ποινικής δίωξης ως υπαίτιοι πρόκλησης φθορών ή σωματικών βλαβών σε δημόσιες συναθροίσεις, δύναται να επιτραπεί η άμεση δημοσιοποίηση των στοιχείων ταυτότητας και της φωτογραφίας τους μετά από σχετική διάταξη του αρμόδιου εισαγγελέως προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίας της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων». Μάλιστα αν κάποιος καταδικαστεί για τα προαναφερόμενα, το δικαστήριο έχει την δυνατότητα να του επιβάλλει απαγόρευση σε δημόσιες συναθροίσεις από ένα έως πέντε χρόνια, δίνοντας μάλιστα το “παρών” στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του. 
Ακόμα ποινικές κυρώσεις προβλέπονται και για τους συνδικαλιστές που θα προχωρούν στις καταλήψεις κτιρίων δημόσιων υπηρεσιών. Για πρώτη φορά θεσπίζεται ιδιώνυμο αδίκημα πλημμεληματικού χαρακτήρα για τις βίαιες εισβολές, όπως λ.χ., στο Πεντάγωνο ή στο μηχανογραφικό της ΔΕΗ.
Στο επίμαχο νομοσχέδιο περιλαμβάνονται επίσης δραστικές αλλαγές σε σχέση με τις άδειες κρατουμένων καθώς αναμένεται να περιοριστεί σημαντικά η χορηγηση τους, κάτι που επίσης θα προκαλέσει την οργίλη αντίδραση των κρατουμένων. Ακόμα προβλέπεται η άμεση απελαση αλλοδαπών σε περίπτωση που έχουν προκύψει ενδείξεις συμμετοχής τους σε πλημμελήματα κατά την διάρκεια της προδικασίας, ενώ θα απαγορεύεται η είσοδος στην χώρα ξένων που δεν έχουν λευκό ποινικό μητρώο, κάτι ωστόσο που είναι δύσκολο να ελεγχθεί καθώς οι περισσότεροι μπαίνουν στην Ελλάδα λαθραία και με πλαστά έγγραφα. 

πηγή: 
patris.gr

Προκήρυξη Αγωνιστικών Κινήσεων για εκογές

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


Οι αγώνες μας και η οργάνωσή μας θα τελειώσουν τον εφιάλτη!
Μονόδρομος δεν είναι η υποταγή – μονόδρομος είναι ο αγώνας
Με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεχίζεται η εμπέδωση της σύγχρονης βαρβαρότητας, το σπρώξιμο του φτωχού λαού στην εξαθλίωση και το ξεπούλημα της χώρας. Το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα επιστρέφει τη ζωή των εργαζομένων αιώνες πίσω. Νέα αντεργατικά (τα... τελευταία πριν τα επόμενα) μέτρα ψηφίζονται. Για να διαμορφώσουν εργαζόμενους και άνεργους που θα πεινάνε, που δε θα έχουν κανένα δικαίωμα στη δουλειά, στο εισόδημα, στην υγεία και στην παιδεία. Για να διαμορφώσουν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν. Μια χώρα που θα συνθλίβεται στις μυλόπετρες του ανταγωνισμού αμερικάνων και ευρωπαίων. Μια χώρα έτοιμη να θυσιαστεί σε πολέμους, να ριχτεί στην κοινωνική ερήμωση της καπιταλιστικής κρίσης.
Για να περάσουν όλα αυτά, απ' όλα έχει ο μπαξές:
·         Εχει μια κυβέρνηση πολύχρωμων ανδρείκελων του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου, πρόθυμη να πανηγυρίσει όταν τα αφεντικά της, τής αναγνωρίσουν τις “προσπάθειες που κάνει” για να προωθήσει το φρικτό της έργο.
·         Εχει όλους τους κρατικούς μηχανισμούς ταξικής καταπίεσης και επιβολής να ξεσαλώνουν ενάντια στον εχθρό λαό: Δικαστήρια, ποικίλες δολοφονικές δυνάμεις κρατικής καταστολής, διοικητικός μηχανισμός.
·         Εχει (τελευταίο φρούτο) τις συστημικές παρακρατικές φασιστικές συμμορίες (με πρώτη τη Χρυσή Αυγή) για να “ακονίσει τις ξιφολόγχες” ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό, καλυπτόμενη πίσω από τις πλάτες του κράτους και της αστυνομίας.
Ολα θα τα χρησιμοποιήσει το σύστημα. Γιατί ξέρει πως οι αγώνες της τελευταίας διετίας θα συνεχίσουν και θα ενταθούν.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η τρικομματική κυβέρνηση προετοιμάζει και το νέο χτύπημα στο χώρο της εκπαίδευσης: απολύσεις, αξιολόγηση, συγχωνεύσεις, οικονομική ασφυξία των σχολείων, μετακινήσεις οπουδήποτε στη χώρα, νέες μειώσεις μισθών - συντάξεων και κατάργηση εφάπαξ,,ανατροπή του εργασιακού και διδακτικού ωραρίου, απόλυτη αδιοριστία.
Ταυτόχρονα στοχοποιείται έντεχνα η τεχνική β’βάθμια εκπαίδευση για να απλωθεί το μικρόβιο της διάσπασης και να «ανακουφιστούν» οι υπόλοιποι που «τη γλίτωσαν». Όμως, τώρα ξέρουμε: όσο κι αν μας διασπάσουν σε έλληνες και ξένους, σε εργαζόμενους και άνεργους, σε δημόσιους και ιδιωτικούς, σε γενικής και τεχνικής παιδείας, τώρα ξέρουμε: ο στόχος είμαστε ΟΛΟΙ. Για αυτό και οι αγώνες πρέπει να είναι κοινοί. Ακόμα και η μία απόλυση πρέπει να αντιμετωπιστεί από τον κλάδο σαν απόλυση όλων.
Ταυτόχρονα, πρέπει να δυναμώσει η ενότητα και με όλους τους άλλους εργαζόμενους. Και πρώτα από όλα με τους εργαζόμενους στην υγεία και στους δήμους, όπου οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί το σύστημα είναι κοινοί με τις μεθόδους που χρησιμοποιεί στην εκπαίδευση. Οι κοινοί αγώνες εργαζόμενων σε σχολεία, υγεία και δήμους ενάντια στις απολύσεις, τις συγχωνεύσεις, τη φτώχεια και τις περικοπές μπορούν να δημιουργήσουν την απαιτούμενη δύναμη αντίστασης που θα οδηγήσει το σύστημα σε μεγάλη και κεντρική πολιτική ήττα. Ο κλάδος των εκπαιδευτικών μπορεί να αποτελέσει τον πυροδότη ενός τέτοιου γενικευμένου και με διάρκεια απεργιακού αγώνα.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Οι αυταπάτες που δημιούργησαν οι πρόσφατες απανωτές εκλογές ενισχύθηκαν και απογειώθηκαν από μια αριστερά για χρόνια εθισμένη να θεωρεί πως η εκλογική διαδικασία αποτελεί πάντα «μια ευκαιρία να αλλάξουν τα πράγματα». Κηρύχτηκε παύση κινήματος από τις 12 Φλεβάρη, ο κόσμος κάθισε περιμένοντας το «καλό εκλογικό αποτέλεσμα» για να απογοητευτεί στη συνέχεια από μια μάχη που γίνεται στο γήπεδο και με τους όρους του αντιπάλου. Ακόμα χειρότερα, τροφοδοτήθηκε από δυνάμεις της αριστεράς η αίσθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε χωρίς μάχη με την ΕΕ και το ΔΝΤ, χωρίς σύγκρουση με τα ντόπια αφεντικά και τους ξένους προστάτες τους.
Το χειρότερο που μπορεί να γίνει τώρα είναι να δημιουργηθεί η αίσθηση μιας νέας αναμονής για τις… επόμενες εκλογές.
ΤΩΡΑ, χωρίς καθυστέρηση, χωρίς αναμονή, πρέπει να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους αγώνες μας. Δε μας μένει τίποτα άλλο από το να ανεβάσουμε με κάθε τρόπο τον πήχη της αντιπαράθεσης στα επίπεδα που θέτει το ίδιο το σύστημα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με σωματεία – παρωδίες που έχουν μπλέξει το συνδικαλισμό στη βρωμιά της διοίκησης. Που έχουν συκοφαντήσει την ίδια την έννοια του σωματείου. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με αντιλήψεις που υποτάσσονται σε εκλογικές αυταπάτες και που καλλιεργούν την εντύπωση ότι θα μας σώσουν κάποιοι σωτήρες.
Ούτε μπορεί να απαντηθεί με κατακερματισμένες απεργίες. Αλλά με απεργιακή καταιγίδα όχι μόνο του κλάδου αλλά και γενικότερα. Οργανωμένες και στηριγμένες από τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι ανατιθέμενοι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν δείξει ότι ούτε θέλουν ούτε μπορούν.
Τα σωματεία είναι σχεδόν διαλυμένα. Και αν για αυτό τις βασικές ευθύνες τις έχουν οι –υπό διάλυση- συνδικαλιστικοί φορείς του πάλαι ποτέ δικομματισμού, σοβαρές ευθύνες έχουν και οι δυνάμεις τις αριστεράς. Που μετέφεραν τις γενικές πολιτικές τους αυταπάτες στη λειτουργία των σωματείων. Που βολεύονται με τη βροχή αριστερών ψήφων που δεν αντιστοιχούν σε καμία πραγματική κίνηση κόσμου. Που καλλιέργησαν τη λογική της «αριστερής» ανάθεσης μην έχοντας εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και τους αγώνες τους. Η διοίκηση της  A' ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής είναι χαρακτηριστική περίπτωση των παραπάνω.
Χρειαζόμαστε μια άλλη πολιτική αντίληψη για τα σωματεία αλλά και για κάθε επίπεδο οργάνωσης του λαού.
Μια αντίληψη που θα αναγνωρίζει ότι στις μέρες μας αυτό που γίνεται είναι ένας τεράστιος ταξικός πόλεμος και βασικό καθήκον μας αποτελεί η συγκρότηση της δικής μας τάξης για τον πόλεμο αυτό. Που θα αναγνωρίζει ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παρακάμψουμε τη σύγκρουση με τον αντίπαλο και άρα κανένας τρόπος συνεννόησης μαζί του. Είναι η ώρα της κοινής δράσης, του συντονισμού, των πρωτοβουλιών για την οργάνωση των λαϊκών αντιστάσεων και τη διεκδίκηση των βασικών δικαιωμάτων στη ζωή. Αντιστάσεις που κάθε μέρα πιο φανερά θα δείχνουν ότι το τελικό καθήκον για να απαλλαγούμε οριστικά από τα ξένα και ντόπια αφεντικά, για την εγκαθίδρυση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση αποτελεί προϊόν της ιστορίας.

·         Να μην περάσει το νέο πακέτο μέτρων
·         Όχι στην αξιολόγηση, στις απολύσεις και στην οικονομική ασφυξία των σχολείων
·         Αυξήσεις στους μισθούς, ανατροπή του μισθολογίου – Ασφάλιση, περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις – Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί
·         Διεκδικούμε ζωή με δικαιώματα στο εισόδημα, στη στέγαση, στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες
·         Ανατροπή όλων των μνημονίων και των συνοδευτικών
·         Ενάντια σε ΕΕ-ΔΝΤ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ , Αγώνας για ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
·         Κάτω τα χέρια από τις ζωές του εργαζόμενου λαού και της εργατικής τάξης
·         Καμία συνδιαλλαγή με τον αντίπαλο και το σάπιο κόσμο του
·         να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά!


ΑΠΕΧΟΥΜΕ από τις εκλογές των Π-ΚΥΣΔΕ!
Οι εκλογές της διοίκησης δεν έχουν καμία 
δουλειά με το συνδικαλιστικό κίνημα.
Στις εκλογές της ΕΛΜΕ ενισχύστε – ψηφίστε
 






Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών 

Για τις εκλογές της Α' ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής


Δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν;
Δεν ξέρουμε τι από τα δύο είναι προτιμότερο. Να έχουν πάθει τέτοια σύγχυση που δεν καταλαβαίνουν τις συνέπειες ή να επιμένουν στο ίδιο έργο με πλήρη συναίσθηση των συνεπειών αυτών;
Ο λόγος για το ΔΣ της ΕΛΜΕ, το οποίο επιμένει στην πάγια τακτική του να πραγματοποιεί τις εκλογές του σωματείου την ίδια μέρα με τις εκλογές της Διοίκησης (για Π-ΚΥΣΔΕ).
Η άποψή μας είναι γνωστή:
Η συνδιοίκηση αποτέλεσε ένα «κόλπο γκρόσο» του κεφαλαίου και ιδιαίτερα της σοσιαλδημοκρατίας για να «βάλει στο βρακί της» το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, για να αμβλύνει τα ταξικά του χαρακτηριστικά, για να ενσωματώσει, να θεσμοποιήσει και να κάνει ακίνδυνη την αμφισβήτηση, για να συσκοτίσει και να αποκρύψει το ρόλο του αστικού κράτους ως όργανο ταξικής επιβολής και κυριαρχίας στον κόσμο της εργασίας.
Και κάλεσε τους «εκπροσώπους των εργαζομένων» (ως μειοψηφία, ασφαλώς – δύο στους πέντε) στα στημένα τραπέζια των Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ, των οποίων ο ρόλος είναι η πιο αποτελεσματική εφαρμογή των αντιδραστικών κυβερνητικών αποφάσεων.
Πάνω σε αυτή την πλατφόρμα, ασφαλώς, άνθισε το παιχνίδι των μικροεξυπηρετήσεων και των μικροεκβιασμών από τους κυβερνητικούς «συνδικαλιστές» - αιρετούς στα όργανα αυτά. Σε μεγάλο κομμάτι των εκπαιδευτικών, η απεύθυνση στο σωματείο αντικαταστάθηκε από την απεύθυνση στον αιρετό. Ενισχύοντας ακόμα παραπέρα τη σύγχυση και την απαξίωση της έννοιας του συνδικαλισμού και της συλλογικής πάλης. Αντικαθιστώντας την έννοια του αγωνιστή – συνδικαλιστή με την έννοια του παράγοντα… καλοχαιρέτα.
Με βάση τα παραπάνω εμείς καλούμε σταθερά σε ΑΠΟΧΗ από τα όργανα αυτά. Και σε ενίσχυση των πραγματικών συνδικαλιστικών οργάνων των εκπαιδευτικών, δηλ. των ΕΛΜΕ και των Διδασκαλικών Συλλόγων.
Δεν έχουμε, ασφαλώς, την απαίτηση από τις άλλες παρατάξεις να συμφωνούν με αυτή μας τη θέση. Εχουμε όμως την απαίτηση (ιδιαίτερα από δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά, οι οποίες υποτίθεται ότι διακηρυκτικά συμφωνούν με την εκτίμησή μας για το ρόλο των Π-ΚΥΣΔΕ) να σταματήσουν να επιτείνουν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό. Μια σύγχυση που κάνει αρκετούς συναδέλφους να θεωρούν πάνω-κάτω το ίδιο πράγμα τα ΠΥΣΔΕ και την ΕΛΜΕ, μια σύγχυση που λειτουργεί ακόμα πιο διαλυτικά στην ήδη κακή κατάσταση, στην οποία βρίσκονται τα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία.
Ισχυρίζεται το ΔΣ της ΕΛΜΕ ότι έτσι θα ψηφίσουν περισσότεροι στις εκλογές για ΕΛΜΕ. Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι η λογική αυτή υποδηλώνει ότι βλέπουν το σωματείο σαν συμπλήρωμα του ΠΥΣΔΕ (οι εκλογές για το σωματείο μπαίνουν ως τσόντα τη μέρα που κάνει εκλογές η Διοίκηση) και πάμε στην ουσία:
Η συμμετοχή των εργαζομένων στις συνδικαλιστικές διαδικασίες δε γίνεται ούτε μέσω υποχρέωσης ούτε μέσω κομπίνας. Γίνεται όταν και γιατί έχουν πειστεί για την αναγκαιότητα αυτή, όταν και γιατί έχουν πειστεί ότι μόνο η δική μας συγκρότηση και οργάνωση –ανταγωνιστικά με την πολιτική του συστήματος και τον κρατικό μηχανισμό που την επιβάλλει- μπορεί να δώσει απαντήσεις στη βαρβαρότητα που λεηλατεί τις ζωές μας.
Η επιλογή του ΔΣ της ΕΛΜΕ λειτουργεί στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση…

·       Μαζική ΑΠΟΧΗ από τις εκλογές της διοίκησης

·        Καμιά υποταγή στα κρατικά φερέφωνα - Καμιά συνενοχή

·       Στηρίζουμε τις μαζικές διαδικασίες του κλάδου, τις ΕΛΜΕ και τις γενικές συνελεύσεις της
·       Συνδικαλισμός ανεξάρτητος από το κράτος και την κυβέρνηση


deltioake.blogspot.com                          29/10/2012
 



Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών