Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Συγκέντρωση ενάντια στις απολυσεις

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΟΥΝΗ
ΣΤΙΣ 11.30 π.μ.

ΑΘΗΝΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ (ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ)


«Σώστε τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ» Μια εκστρατεία υπέρ των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ


DOC TV
28.06.2013
Ο Γιάννης Π., μουσικός και εργαζόμενος στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, ξεκίνησε καμπάνια υπέρ των Μουσικών Συνόλων της Κρατικής Τηλεόρασης. Το ζήτημα δεν είναι μόνο να διατηρήσει ο ίδιος και οι συνάδελφοί του τη δουλειά του, αλλά να διασωθεί και ο πολιτισμός και η κουλτούρα της κλασικής μουσικής.

«Αγαπητοί φίλοι σε ολόκληρη την Ελλάδα,

Ονομάζομαι Γιάννης και εργάζομαι στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ ως βιολοντσελίστας τα τελευταία 22 χρόνια. Πριν από δύο εβδομάδες ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς έκλεισε την ΕΡΤ με το έτσι θέλω. Αυτήν τη στιγμή που οι πολιτικοί ηγέτες παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον μας, εγώ σας γράφω από τα υπό-κατάληψη studios της ΕΡΤ όπου είναι ο καθημερινός τόπος εργασίας μου. Πολύ σύντομα είναι πιθανόν όλοι οι μουσικοί της ΕΡΤ να χάσουμε τις δουλειές μας. Το μέλλον των Μουσικών Συνόλων είναι αβέβαιο.

Μόνο εάν κινητοποιηθούμε άμεσα μπορούμε να σώσουμε τα Μουσικά μας Σύνολα και τον πολιτισμό μας. Οι φωνές μας είναι το μοναδικό μέσο πίεσης προς τους πολιτικούς αρχηγούς που με πρόφαση την “κρίση” έχουν απαξιώσει κάθε μορφή πολιτισμού, και συνεχίζουν ανεμπόδιστοι. Το τελευταίο πράγμα που θέλει ο Σαμαράς αυτήν τη στιγμή είναι μια ακόμη μεγαλύτερη κατακραυγή. Πατήστε στο 
http://www.avaaz.org/en/greece_orchestra_gr/?brlxccb&v=26334  , για να βάλετε την υπογραφή σας και να σώσουμε τα Μουσικά Σύνολα.

Τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ είναι μοναδικά σε εθνικό επίπεδο. Εξυπηρετούμε την ελληνική ραδιοτηλεόραση, όπως άλλα σύνολα εξυπηρετούν ευρωπαϊκά μέσα σαν το ιταλικό RAI και το βρετανικό BBC. Κάνουμε ηχογραφήσεις, ζωντανές εκπομπές, συναυλίες εκπαιδευτικού χαρακτήρα για χιλιάδες μαθητές της χώρας μας και εκπροσωπούμε την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ.

Η ορχήστρα για εμένα είναι απλά το σπίτι μου, και οι συνάδελφοί μου η οικογένειά μου. Αλλά για χιλιάδες έλληνες πολίτες είναι από τις ελάχιστες ευκαιρίες να έρθουν σε επαφή με την κλασική μουσική. Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι πως με το κλείσιμο των μουσικών συνόλων, το κάθε παιδί,ο κάθε πολίτης, που μπορούσε δωρεάν και εύκολα να έρθει σε επαφή με την κλασική και την ποιοτική μουσική, χάνει αυτήν την ευκαιρία και μένει έρμαιο σε οποιαδήποτε μορφή μουσικής υποκουλτούρας.

Μόνο η κοινωνική κατακραυγή και ο φόβος της καταψήφισής τους μπορεί να τους σταματήσει από την κατακρεούργηση του πολιτισμού στην Ελλάδα. Σταθείτε στο πλευρό μας! Κάνετε κλικ για να υπογράψετε και μοιραστείτε την καμπάνια μας με όλους. Με ελπίδα, Γιάννης».

Κοινό συλλαλητήριο των ΟΛΜΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ και άλλων ομοσπονδιών το Σάββατο

«Αιτία πολέμου» χαρακτηρίζουν οι καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το ενδεχόμενο απολύσεων, διαθεσιμότητας ή υποχρεωτικής μετάθεσης εκπαιδευτικών, και ζητούν από τον υπουργό Παιδείας να διαψεύσει δημόσια τα δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι μέχρι τις 8 Ιουλίου 8.000 εκπαιδευτικοί θα τεθούν σε διαθεσιμότητα

Σε σχετική ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στο κοινό συλλαλητήριο που οργανώνουν η ΟΛΜΕ, η ΠΟΕ-ΟΤΑ και άλλες ομοσπονδίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, το Σάββατο 29 Ιουνίου, στις 11.30 το πρωί, στην πλατεία Καραϊσκάκη.

Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι το ΔΣ της Ομοσπονδίας θα επιδιώξει αύριο, με παράσταση διαμαρτυρίας του, να λάβει συγκεκριμένες απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας.

Τέλος, επισημαίνεται ότι στο 16ο συνέδριο της Ομοσπονδίας, που αρχίζει τις εργασίες του την επόμενη Κυριακή 30-6-13, στην Αθήνα, θα λάβει αγωνιστικές αποφάσεις για το επόμενο διάστημα. Καλούν δε σε συγκρότηση κοινού μετώπου με όλους τους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο απόλυσης/διαθεσιμότητας, προειδοποιώντας: «Θα είμαστε όλο το καλοκαίρι σε αγωνιστική ετοιμότητα».
  27 Ιουνίου 2013 | © ThePressProject.gr | Όροι χρήσης - See more at: http://www.thepressproject.gr/article/44599/Koino-sullalitirio-ton-OLME-POE-OT-kai-allon-omospondion-to-Sabbato#sthash.YFetncOz.dpuf

Χιλή: 122 συλλήψεις ενηλίκων και ανηλίκων σε κατειλημμένα σχολεία

Σε συλλήψεις 122 ατόμων, μεταξύ αυτών και πολλών ανηλίκων, προχώρησε η αστυνομία της Χιλής, μετά από εφόδους σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία βρίσκονταν κατειλημμένα από τους μαθητές τους
Τα σχολεία θα χρησιμοποιηθούν ως εκλογικά κέντρα την Κυριακή για την επιλογή υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές στη χώρα της Λατινικής Αμερικής τον ερχόμενο Νοέμβριο.

Οι καταλήψεις αποτελούν μέρος ενός κινήματος στο χώρο της εκπαίδευσης το οποίο διαρκεί τα τελευταία δύο χρόνια, με αίτημα την αναβάθμισή της και την επέκταση του δωρεάν χαρακτήρα της.

Η αστυνομία είχε συγκρουστεί την Τετάρτη το βράδυ με δεκάδες διαδηλωτές στην πρωτεύουσα Σαντιάγο, σε μια πανεκπαιδευτική διαδήλωση η οποία κατέληξε σε 100 συλλήψεις και στον τραυματισμό 10 αστυνομικών.

Από την πλευρά του, ο χιλιανός υπουργός Εσωτερικών, Αντρές Τσάντγουικ, έκανε λόγο για «αποκατάσταση της τάξης», ενώ σημείωσε ότι οι περισσότερες εκκενώσεις σχολικών κτηρίων έγιναν ειρηνικά.

Μαθητές είχαν οχυρωθεί σε σχολικά ιδρύματα χρησιμοποιώντας θρανία και καρέκλες.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν εικόνες αστυνομικών οι οποίοι εισέβαλλαν σε σχολεία.

Το κίνημα για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι το μεγαλύτερο κύμα διαδηλώσεων στη Χιλή μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα, το 1990.

To δημοσίευμα του Reutersκαι του BBC
- See more at: http://www.thepressproject.gr/article/44616/Xili-122-sullipseis-enilikon-kai-anilikon-se-kateilimmena-sxoleia#sthash.GnxM95nO.dpuf

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

2010-2013 Τρία χρόνια εκπαιδευτικοί αγώνες


Στο «μάτι του κυκλώνα» οι εκπαιδευτικοί – 30.000 λιγότεροι σε μια 4ετία

Οι εκπαιδευτικοί είναι το κύριο πιάτο στο μενού της «κινητικότητας» που έχει παραγγείλει για το δημόσιο τομέα η τρόικα αδημονώντας για το σερβίρισμά του από τους αρμόδιους υπουργούς.
Υποχρεωτικές μετατάξεις σε υπηρεσίες εκτός της δημόσιας εκπαίδευσης προβλέπει το καλύτερο σενάριο που κυκλοφορεί για τους καθηγητές. Το χειρότερο είναι αυτό που συνδυάζει τις υπεραριθμίες με κατάργηση οργανικών θέσεων, στάδιο το οποίο θεωρείται προθάλαμος απολύσεων με όχημα το νέο σύστημα αξιολόγησης δασκάλων και καθηγητών.
Η τρόικα έχει από μήνες στραμμένα τα κανόνια της στα τείχη της δημόσιας εκπαίδευσης. Τα κλιμάκιά της φέρονται πεπεισμένα ότι οι 15.000 σχολικές μονάδες της χώρας «ξεχειλίζουν από ψαχνό». Οι λίστες με τα πλεονάσματα ανά κλάδο βρίσκονται ήδη στα χέρια των δανειστών. Στο στόχαστρο βρίσκονται οι ειδικότητες της Πληροφορικής και της Φυσικής Αγωγής που παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα πλεονάσματα. Το Προεδρικό Διάταγμα για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις των εκπαιδευτικών δεν περιέχει πρόβλεψη για την τύχη των ολικά υπεράριθμων, που περισσεύουν στο σύνολο της επικράτειας. Οι μετατάξεις των υπεράριθμων εκπαιδευτικών σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες εκτός εκπαίδευσης συζητούνται ως «αναγκαστική λύση» μέχρι να λειτουργήσει και να αποδώσει το σύστημα της αξιολόγησης, το οποίο έχει προγραμματιστεί να εγκαινιαστεί την επόμενη σχολική χρονιά. Η αξιολόγηση είναι απαραίτητο εργαλείο για να προχωρήσει ο σχεδιασμός συρρίκνωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού. Εν αντιθέσει με την εντύπωση που διατηρούν πολλοί, οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών δεν συνδέονται με συγκεκριμένες σχολικές μονάδες. Καθορίζονται ανά κλάδο και μπορούν να αυξάνονται ή να μειώνονται με μία απλή υπουργική απόφαση. Έτσι, στην περίπτωση που αποφασιστεί π.χ. να μειωθούν κατά 1.000 οι οργανικές θέσεις του κλάδου Πληροφορικής, θα πρέπει να υπάρχει ο τρόπος με τον οποίο θα αποκτήσουν ονοματεπώνυμο οι 1.000 καθηγητές Πληροφορικής που θα φύγουν από την εκπαίδευση. Τα συγκεκριμένα ονοματεπώνυμα θα αναζητηθούν στους καταλόγους των μη προακτέων εκπαιδευτικών. Οι πρώτοι κατάλογοι αναμένεται ότι θα συνταχθούν στα μέσα του 2014.
Η τρόικα ασκεί από πέρυσι ασφυκτική πίεση στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο προσπάθησε να κερδίσει χρόνο με το εναλλακτικό σχέδιο της αναδιάρθρωσης του προσωπικού. Από τον Νοέμβριο του 2012 που ψηφίστηκε η ρύθμιση για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις το υπουργείο άφησε να περάσουν 6 μήνες για να συντάξει το Π.Δ. που απείλησε να τινάξει στον αέρα τις πανελλαδικές. Οι καθηγητές επιστρατεύτηκαν, ο κίνδυνος για τις εξετάσεις αποσοβήθηκε, αλλά το «σκανάρισμα» των κενών ανά την επικράτεια αποκάλυψε τη βασική δυσκολία για την εφαρμογή των υποχρεωτικών μεταθέσεων: Δεν υπάρχουν κενά. Η αύξηση του ωραρίου των καθηγητών, σε συνδυασμό με τις αυστηρές οδηγίες που δόθηκαν φέτος στις διευθύνσεις για τον υπολογισμό των κενών, δημιούργησε κύματα υπεράριθμων σε όλη τη χώρα. Πρόσθετες ανακατατάξεις στην ανθρωπογεωγραφία της εκπαίδευσης αναμένεται ότι θα προκαλέσουν τα σχέδια του υπουργείου Παιδείας για το Γενικό και το Τεχνολογικό Λύκειο που εκκρεμεί να δοθούν στη δημοσιότητα το επόμενο διάστημα. Η κατάργηση ειδικοτήτων στη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση και οι αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα των Λυκείων θα επηρεάσουν την κατανομή του εκπαιδευτικού δυναμικού.
Τριάντα χιλιάδες λιγότεροι μέσα σε μία τετραετία
Οι εκπαιδευτικοί, τους οποίους υποβλέπει η τρόικα ως τον πολυπληθέστερο κλάδο του Δημοσίου, έχουν υποστεί μεγάλη συρρίκνωση τα τελευταία χρόνια. Κύματα συνταξιοδοτήσεων εκδηλώθηκαν υπό την πίεση των αλλαγών στο ασφαλιστικό, ενώ το μαχαίρι στους αναπληρωτές θα κόψει την επόμενη χρονιά το 80ο/ο των θέσεων. Από 180.000 το 2008 οι εκπαιδευτικοί βρέθηκαν 4 χρόνια μετά, στο μέτρημα του ενιαίου μισθολογίου, 151.487. Τόσοι εντάχθηκαν στο ενιαίο μισθολόγιο πέρυσι. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μετρήθηκαν 68.567 μόνιμοι, 3.503 αναπληρωτές και 41 ΙΔΑΧ. Στη δευτεροβάθμια μετρήθηκαν 82.920 μόνιμοι, 99 ΙΔΑΧ και 2.562 με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Οι Φινλανδοί με το μισό πληθυσμό της Ελλάδας μισθοδοτούν 100.000 εκπαιδευτικούς και επαίρονται ότι διαθέτουν το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ευρώπη.
Γιούλη Μανώλη, Τύπος της Κυριακής

Πηγή:Αlfavita

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Και λίγο γέλιο....


Η γενική απεργία, η επιστράτευση και οι Mουτζαχεντίν


Μέσα σε καθεστώς επιστράτευσης των εκπαιδευτικών, των εργαζομένων στο Μετρό και των ναυτεργατών, πραγματοποιήθηκε η γενική απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 13 Ιούνη ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ και τις απολύσεις.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών έθεσαν στις ΕΛΜΕ που παρεμβαίνουν, την ανάγκη να καλέσουν τα ΔΣ των ΕΛΜΕ σε συμμετοχή στην απεργία. Ανεξάρτητα με αυτό κάλεσαν επίσης όλους τους συναδέλφους σε συμμετοχή χρησιμοποιώντας το κάλεσμα της ΑΔΕΔΥ, μιας που η ΟΛΜΕ είχε αρνηθεί να βγάλει αντίστοιχη απόφαση.
Μετά από αυτό, επέτρεψαν οι γνωστές κριτικές που ξεκινούσαν από αναφορές για «μάταιες αυτοθυσίες» και «Ιφιγένειες» και έφταναν μέχρι τον «τυχοδιωκτισμό» και τον «αριστερισμό». Οι κριτικές αυτές ήταν άλλες κακοπροαίρετες και εκπορεύονταν από γνωστούς κύκλους της μόνιμης ηττοπάθειας και άλλες ήταν καλοπροαίρετες και εκπορεύονταν από αγωνιστές που αντιλαμβάνονταν την απεργία αυτή χωρίς νόημα και τα ρίσκα που θα παίρνονταν χωρίς πραγματικό αντικείμενο. Θα επιδιώξουμε να απαντήσουμε στους δεύτερους και μόνο σε αυτούς. Η «σύνεση» των εργατοπατέρων δε μας αφορά ούτε και μας ενδιαφέρει. Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, μερικά πράγματα:
- Η γενική απεργία αλλά και η γενικευμένη οργή για το κλείσιμο της ΕΡΤ και τις απολύσεις των εργαζομένων έθεσαν αντικειμενικά το χαρακτήρα της απεργίας και την απομάκρυναν από το χαρακτηρισμό της απεργίας – «τουφεκιάς» χωρίς νόημα και σημασία.
- Οι επιστρατευμένοι κλάδοι γίνονται όλο και περισσότεροι. Η κυβέρνηση προσθέτει όποιον κλάδο αντιστέκεται. Αποτελεί σοβαρή εσωτερική ήττα του κινήματος η παραδοχή ότι είναι δεδομένο πως οι επιστρατευμένοι κλάδοι βγαίνουν από το μέτωπο αγώνα και απλώς περιμένουν την κυβερνητική άρση της επιστράτευσης.
- Το κάλεσμα σε απεργία επιστρατευμένων δε διαφέρει ποιοτικά πολύ από το κάλεσμα σε απεργία των εργατών και εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι –σε κάθε απεργία και χωρίς επιστράτευση- βρίσκονται στο δίλημμα αν θα απεργήσουν αντιμετωπίζοντας τον άμεσο κίνδυνο να χάσουν τις δουλειές τους.
- Οι αγώνες από το μέλλον δε θα έχουν καμία σχέση με το πρόσφατο παρελθόν αλλά θα θυμίζουν αρκετά το βαθύ παρελθόν. Κάθε συμμετοχή σε αγώνα, σχεδόν κάθε απεργία και διαδήλωση δε θα είναι μια απλή υπόθεση και θα θέτει διλήμματα, θα δημιουργεί φοβίες αλλά και προκλήσεις σε κάθε σωματείο, οργάνωση, παράταξη, αγωνιστή. Οι εγγυήσεις και οι ασφάλειες θα γίνονται ολοένα και λιγότερες, θα καλούμαστε όλοι όλο και πιο συχνά να τοποθετηθούμε σε πεδία δύσκολα και ναρκοθετημένα.
- Σε αυτές τις συνθήκες, τα αγωνιστικά τμήματα του λαού, πρέπει να χαλυβδώσουν, να αντιληφθούν τα χαρακτηριστικά της περιόδου, να εμπιστεύονται τις λαϊκές δυνάμεις, να δρουν ψύχραιμα και με την αποφασιστικότητα της πρωτοπορίας. Είναι απολύτως κατανοητό ότι ένα ανένταχτο αγωνιστικό δυναμικό ψάχνει στηρίγματα, αλλά ταυτόχρονα είναι δεδομένο ότι η κατάσταση είναι έκτακτη και τα στηρίγματα διαμορφώνονται πάνω στα μονοπάτια των συγκρούσεων με τον αντίπαλο αλλά και με αυτό που «ήμασταν» ως κίνημα.
- Στην απεργία αυτή ανένταχτοι πρωτοπόροι εκπαιδευτικοί που ήθελαν να απεργήσουν. Αν αυτοί καλούνταν από τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους σε μη συμμετοχή στην απεργία, το αποτέλεσμα θα ήταν να σπρωχτούν πολλά βήματα πίσω σε σχέση με τια αγωνιστικές τους διαθέσεις. Ουσιαστικά, μια τέτοια κίνηση τους σπάει.
- Είναι σίγουρο ότι ο αμυντισμός που εκφράστηκε στην απεργία αυτή και που δημιούργησε ένα νούμερο κάποιων εκατοντάδων απεργών (νούμερο που δύσκολα εξακριβώνεται με βάση το γεγονός ότι διευθυντές σχολείων μαζικά δεν έδωσαν στοιχεία στις διευθύνσεις ενώ κάποιες περιφέρειες κάλεσαν προφορικά να μη συλλεχθούν στοιχεία), έχει να κάνει με τις αγκυλώσεις που δημιούργησε η συνδικαλιστική ηγεσία κατά τη γνωστή απόπειρα της απεργίας στις πανελλαδικές. Πάλι καλά που σε μαζικό επίπεδο και ανοιχτά δεν τόλμησαν οι εργατοπατέρες να χρησιμοποιήσουν τα νούμερα αυτά για να δικαιώσουν τις αθλιότητές τους στις 15 Μάη.
- Η τακτική της κυβέρνησης να μην προβεί σε κύμα διώξεων αποκαλύπτει ότι –όσο και αν έχει ενταθεί η επίθεση στα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα- δεν είναι τόσο εύκολο για την κυβέρνηση και το σύστημα να απολύσει αγωνιζόμενους απεργούς, και μάλιστα στο πλαίσιο μιας γενικής απεργίας. Αποκαλύπτει, επίσης, ότι δεν τους είναι εύκολο να ανοίξουν δύο μέτωπα ταυτόχρονα.
- Το παραπάνω, βέβαια, δε μας εφησυχάζει. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να είναι σε εγρήγορση απέναντι σε οποιοδήποτε μελλοντικό ενδεχόμενο πιέσεων και τρομοκράτησης των συναδέλφων που απέργησαν.
Δυστυχώς, ο αντίπαλος σύντομα θα μας ξαναθέσει μπροστά σε δύσκολα διλήμματα. Δυστυχώς όσο και αν αναβάλλεται η απάντηση στη σύγκρουση, ο αντίπαλος έχει ξεκινήσει το μονομερή πόλεμο. Οι αγωνιστικές δυνάμεις αν από τη μία μεριά πρέπει να συμβάλουν στη συγκρότηση αποτελεσματικών και επίμονων αντιστάσεων, άλλο τόσο πρέπει να συμβάλουν στο να ξεκαθαριστεί ο χαρακτήρας της επίθεσης, και –άρα- και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το λαϊκό κίνημα.
Παν. Χουντής


Δωρεάν κατέβασμα βιβλίων λογοτεχνικών ,πολιτικών κλπ




Στις μέρες μας που το διαδίκτυο τείνει να κυριαρχήσει σε όλους τους χώρους,προτείνουμε μια ενδιαφέρουσα σελίδα που ανέβασε συνάδελφος μας στο facebook.Φυσικά το βιβλίο είναι ανεκτίμητο και δεν αντικαθίσταται.Το προτείνουμε σαν μια εναλλακτική πηγή μελέτης.

http://occupygr.com/download-e-books

Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Οταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται .....¨κατώτεροι" των περιστάσεων

Τον τελευταίο καιρό,ο κλάδος των εκπαιδευτικών έχει υποστεί τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του,ακυρώνοντας με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο,μια απεργία,που όχι μόνο ήταν εντελώς ΑΝΑΓΚΑΙΑ για να απαντήσει στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης και των εντολέων της στον κλάδο ,αλλά και αποτελούσε τη μόνη απάντηση στην συγκυρία.
Αυτή η ήττα που για κάποιο διάστημα πήγε πίσω την διάθεση των συναδέλφων να μπουν μπροστάρηδες και να παλέψουν στο δικαίωμα τους στη δουλειά,(τη στιγμή που το 1/5 των συναδέλφων τους απολύονται,μετακινούνται ή μπαίνουν σε διαθεσιμότητα) θα στιγματίζει σοβαρά τις εξελίξεις για ένα μεγάλο διάστημα.
Κι αυτό το "έγκλημα", έχει ονοματεπώνυμο,έχει ταυτότητα πολιτική,παραταξιακή.Κάποιοι κάνουν την πάπια,προσπαθώντας να ξεπεράσουν την κατακραυγή των συναδέλφων με αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά τόσα χρόνια διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος:να χρησιμοποιούν θεσμούς και θεσμικούς ρόλους για να μπλέκουν ξανά τους συναδέλφους σε νούμερα και αριθμούς που κατέχουν οι 'ειδικοί', και να τους κάνουν να νοιώθουν αδύναμοι και φοβισμένοι μπροστά σε αυτό που έρχεται,αντί  ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ.(Αλήθεια είναι απορίας άξιο που κάποιο ακόμα καμαρώνουν κάτω απο τα πανό της ΟΛΜΕ και γυροφέρνουν κρατώντας τα πορτοκαλί σημαιάκια της!!!)

Αποπροσανατολισμός λέγεται αυτό και είτε το κάνουν συνειδητά ,είτε το κάνουν από λάθος πολιτική εκτίμηση,το αποτέλεσμα είναι ίδιο.Οι εκπαιδευτικοί νοιώθουν αβοήθητοι να αντισταθούν.Γιατί  όταν τυλίγεις σε μια κόλλα χαρτί μια ολόκληρη συνέλευση που διατρανώνει την επιθυμία να συγκρουστεί με την επιστράτευση και να απεργήσει και βάζεις όρους και προϋποθέσεις, σημαίνει ότι ψηφίζεις ενάντια στην απεργία και εγκλωβίζεις και έναν κόσμο να σε ακολουθήσει στην παραίτηση από τους αγώνες.Και μετά ,πας και τους αντικρίζεις με θράσος ,λέγοντας ότι το ψήφισε η συνέλευση και χαίρεσαι με αυταρέσκεια που δεν σε καταλάβανε,πως τη γλίτωσες πάλι.Για να μπορείς να συνεχίζεις το "ανόσιο"έργο σου.
Και αφού ο κλάδος σου έχει υποστεί την ήττα,έρχεται ένας άλλος κλάδος ,αυτός της ΕΡΤ και χάνει  σε μια σφαγή 2650 εργαζόμενους,που απολύονται με ένα sms.Κι εκεί,κάποιοι σου θέτουν επί τάπητος το ζήτημα (βλ απόφαση Αγωνιστικών Κινήσεων  να απεργήσουμε παρά την επιστράτευση και  απαίτηση να βγει απόφαση της ΕΛΜΕ που να καλεί σε απεργία.Ας με διαψεύσουν τα μέλη του Δ.Σ.της ΕΛΜΕ Ελευσίνας,με τους οποίους μίλησα με καθένα ξεχωριστά)δεν σε εμποδίζει καμιά πολιτική ή συνδικαλιστική συνείδηση να κάνεις πάλι τον Πόντιο Πιλάτο και να "νίπτεις τας χείρας σου."Από τις 2μμ ως τις 10:30μμ που έστειλε με mail το Δ.Σ,της ΕΛΜΕ μήνυμα που δεν καλούσε σε απεργία κι άλλο ένα της ΑΔΕΔΥ,που δεν τοποθετούνταν για τους επιστρατευμένους,το τηλέφωνο του προέδρου δεν απαντούσε σε κλήσεις.Τα μισόλογα ΄θα δούμε¨'δεν απαντούσαν στους συναδέλφους.Πολύ περισσότερο,δεν τους έβγαζαν μπροστά στο να κάνουν απεργία.Εκτός απο μεμονωμένες περιπτώσεις (των Αγωνιστικών Κινήσεων που στάλθηκε σε όλα τα σχολεία και τους συναδέλφους και την ανάρτηση του ΠΑΜΕ στην κεντρική ιστοσελίδα του,όχι όμως και στα σχολεία), τίποτα άλλο δεν έφτασε στους συναδέλφους της Δυτικής Αττικής.
Και για άλλη μια φορά,ο σκοπός επετεύχθη. Ο φόβος και η σύγχυση κυριάρχησαν.
Και μετά,τάχα για λόγους τιμής ο πρόεδρος απέργησε,αλλά δε μπορούσε να πάρει και στο λαιμό του τους συναδέλφους!Έτσι εκτιμάει το να κάνεις απεργία όταν στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα 2650 εργαζόμενοι!Ότι το να προσπαθήσεις να σπάσεις τον τρόμο μες στον αγώνα και την απεργία θα σήμαινε" παίρνω στο λαιμό μου τους συναδέλφους."Και αρκετά μάλιστα μέλη του ΔΣ πήγαν κανονικά στο σχολείο.Κι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο!
Βέβαια θα μου πεις τώρα,απεργία σημαίνει απόλυση κι εμείς δε θέλουμε να θυσιάσουμε τον κόσμο μας!Ούτε εμείς θέλουμε ανθρωποθυσίες και κατασκευή ηρώων. Είναι όμως θέμα πολύ σοβαρό το πως εκτιμάς τα πράγματα,πως τα ερμηνεύεις και πως παλεύεις να τα πας μπροστά. Γιατί ,συνάδελφοι, συμβιβασμούς στους συμβιβασμούς,δεν χαράζεις άλλη προοπτική.Και είτε είσαι μικρή είτε μεγάλη δύναμη ,αν δεν έχεις τη λογική της σύγκρουσης με την αστική νομιμότητα δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς μέσα στο κίνημα,αν ανήκεις σε αυτή την πλευρά και είναι αυτός ο στόχος σου.
Κάποιοι μπορούν να το κάνουν ,όχι γιατί δεν φοβούνται,γιατί είναι αφελείς και δεν εκτιμούν τις συνέπειες,που μπορεί να υποστούν τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο,αλλά γιατί η θέση τους ήταν από την αρχή και παραμένει ξεκάθαρη :εμπιστευόμαστε το λαό,προσπαθούμε να συμβάλλουμε στη χειραφέτηση του ,τον αφουγκραζόμαστε και οικοδομούμε με τις αποφάσεις μας όρους που θα τον βάλουν μπροστά ,εκεί που πραγματικά αλλάζουν τα πράγματα :

                           ΣΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ



Υ.Γ.Μια συντρόφισσα ,μου έγραφε προχθές:
"Θα ήθελα να αναφέρω αυτό που μου είπε ένας καλός συνάδελφος, προοδευτικός άνθρωπος που δεν ασχολιόταν και ιδιαίτερα με την πολιτική : «Είναι η πρώτη φορά που κάνω απεργία με τόσο φόβο, σήκωσα το χέρι μου και την ίδια...ώρα νομίζω ότι πήρα την πιο σοβαρή απόφαση στη ζωή μου». Ο κόσμος κρύβει δυνάμεις που θα μας εκπλήξουν στο μέλλον. Ήμουν 10 χρόνων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 1988 στην οποία συμμετείχε ο πατέρας μου φιλόλογος , ένας έντιμος και ήσυχος δεξιός άνθρωπος ...να επιμένει και να απεργεί! Μετά από χρόνια κατάλαβα οτι ακόμα και οι ήσυχοι άνθρωποι, όταν έρθει η στιγμή μπορούν και δείχνουν το ανάστημα και το θάρρος να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα...!"

Ουρανία Σταυρακάκη
μέλους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Πορτογαλία: Απεργία εκπαιδευτικών την πρώτη ημέρα των εξετάσεων

http://antigeitonies.blogspot.gr/2013/06/blog-post_7229.html
Οταν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες τολμούν να εμπιστευτούν τον κλάδο,τότε κι ο κλάδος εμπιστεύεαται κι αυτός και ανταποκρίνεται.....
Αντε,γιατί πολλά ακούστηκαν τον τελευταίο καιρό!!!

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

Συμβαίνει και στα καλύτερα (Αλ) Τσαντίρια

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Συμβαίνει και στα καλύτερα (Αλ) Τσαντίρια


 Ανοιχτή επιστολή απολυμένων ταξιθετών από το "Αλ Τσαντίρι News"


"Όταν στις 11/6 έπεσαν πολύχρωμες μπάρες  στην ΕΡΤ, οι πέντε ταξιθέτες/ ταξιθέτριες της εκπομπής «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» αποφασίσαμε συλλογικά και ομόφωνα να συμμετάσχουμε στην στάση εργασίας που κήρυξε η ΠΟΣΠΕΡΤ, η ΠΟΕΠΤΥΜ η ΠΟΕΣΥ και η ΕΤΙΤΑ («Η ΠΟΕΣΥ, η ΠΟΣΠΕΡΤ, η ΠΟΕΠΤΥΜ αποφασίσαμε να κηρύξουμε από τις 19:00 έως τις 01:00, στάση εργασίας σε όλα τα ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα της χώρας»). Γνωρίζαμε πως δεν καλυπτόμασταν θεσμικά, μιας και ανήκουμε στο πλήθος των χιλιάδων ανασφάλιστων-αφανών εργατών στα μίντια αλλά και σε πολλούς άλλους κλάδους ανά τον ελλαδικό χώρο. Ακόμα κι έτσι όμως, αποφασίσαμε να σταθούμε αλληλέγγυοι-ες όχι μόνο λόγω πεποίθησης αλλά και λόγω θέσης.

Ειδοποιήσαμε την παραγωγή του Αλ Τσαντίρι Νιουζ πως θα κάνουμε στάση εργασίας, παρ’ όλο που η εκπομπή μέχρι την τελευταία στιγμή επρόκειτο να βγει κανονικά, και κατευθυνθήκαμε στο κατειλημμένο ραδιομέγαρο της Μεσογείων, σε ένδειξη αλληλεγγύης και στήριξης των απολυμένων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Την Τρίτη 18/6
επικοινωνήσαμε με την παραγωγή για να μάθουμε αν θα βγει η εκπομπή και ενημερωθήκαμε πως μετά τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας, δεν θα χρειαζόταν να πάμε στην τελευταία εκπομπή της σεζόν διότι απολυθήκαμε.  Η ενημέρωση αυτή φυσικά δεν ήρθε από κάποιο επίσημο στόμα εκπροσώπου της εταιρείας παραγωγής αλλά από συνάδελφους που επιφορτίστηκαν με τον άχαρο αυτό ρόλο. Εξάλλου πως μπορείς να επιδόσεις επίσημα απόλυση σε αυτούς που επίσημα δεν υπάρχουν; Η στάση των αφεντικών του Τύπου δεν μας κάνει καμία εντύπωση καθώς πέντε απολύσεις φαίνονται απλώς σαν μία μικρή κουκίδα σε έναν πολύμορφο χάρτη χιλιάδων απολυμένων στα εγχώρια ΜΜΕ τα τελευταία 3 χρόνια.

Η απόλυσή μας φυσικά δεν αποτέλεσε καμιά έκπληξη, καθώς ήρθε ως κορωνίδα στην επισφάλεια και την εκμετάλλευση που βιώνουν σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι της εν λόγω εταιρείας παραγωγής. Για εμάς τις ταξιθέτριες και τους ταξιθέτες του Αλ Τσαντίρι Νιουζ, τα παραδείγματα είναι πολλά. Δεχθήκαμε απειλές για απόλυση και στο παρελθόν με την πρόφαση ότι η παραγωγή δεν βγαίνει οικονομικά και συμβιβαστήκαμε σε μείωση του μεροκάματου προκειμένου να μην απολυθεί κανείς μας. Το σενάριο επαναλήφθηκε όταν ζητήσαμε να λύσει η παραγωγή το πρόβλημα της μετακίνησής μας στην Κάντζα. Ο χώρος εργασίας μας ήταν μια αποθήκη. Η στάση της παραγωγής  απέναντι στα ζητήματα που μας αφορούσαν απαξιωτική και προσβλητική. Η εργασία μας ανασφάλιστη και μαύρη.
Σε όλα αυτά συναινούσε και ο Λάκης Λαζόπουλος, αφού αποδέχτηκε την συγκεκριμένη εταιρία παραγωγής ως διαχειριστή, και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο θα είναι τουλάχιστον υποκριτής.
Παρακολουθήσαμε χτες (Τρίτη 18/6) με μεγάλη προσοχή την τελευταία παράσταση της σαιζόν. Προσέξαμε ότι ο κ. Λαζόπουλος στάθηκε αλληλέγγυος στους, απολυμένους  πια, εργαζομένους της ΕΡΤ την ίδια ώρα που απέλυε τους δικούς του εργαζόμενους επειδή στάθηκαν αλληλέγγυοι στους απολυμένους εργαζόμενους της ΕΡΤ!
Αυτό που συνέβη σε μας συμβαίνει παντού. Από τα αλ τσαντίρια έως τους εργάτες γης και από τις μητροπόλεις έως τα ξεχασμένα χωριά της επαρχίας, σχέσεις εκμετάλλευσης που αποκαλούνται σχέσεις εργασίας, ορίζουν την καθημερινότητα όλων μας. Μισθοί και μεροκάματα ξεφτίλα, ανασφάλιστη/ αδήλωτη εργασία, επισφάλεια, φόβος, ψυχολογική βία, ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας, δουλειά μέχρι τελικής πτώσης, μέχρι το σώμα και το μυαλό να μην αντέχουν πια.
Πριν εκχυδαϊστεί εντελώς το γύρω και το μέσα μας να σηκώσουμε κεφάλι και να τα βάλουμε στα ίσα μ’ αυτό που συμβαίνει. Εμείς οι απολυμένοι ταξιθέτες και ταξιθέτριες του Αλ Τσαντίρι Νιουζ, θα διεκδικήσουμε και θα απαιτήσουμε ό,τι προκύπτει από το χρονικό διάστημα της «μαύρης» εργασίας μας.
Ας είναι λοιπόν αυτό το κείμενο μια μικρή προτροπή  - γιατί μικρή είναι η φωνή μας, δεν έχουμε αυταπάτες - να μην αποστρέφεται άλλο πια το βλέμμα από κει που οφείλει να είναι καρφωμένο. Στα μικρά ή μεγάλα «τσαντίρια» του καθενός και της καθεμιάς μας.



Απολυμένοι ταξιθέτες/ ταξιθέτριες του Αλ Τσαντίρι News


Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Συγκέντρωση έξω απο την ΕΡΤ

Όλοι απόψε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας και συμπαράστασης στους εργαζόμενους της ΕΡΤ!Καμιά υπαναχώρηση .Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την αστική δικαιοσύνη,παρά μόνο από τον αγώνα τους.Να συνεχιστούν και να μαζικοποιηθούν οι διαμαρτυρίες.
18-6-2013 στο προαύλιο της ΕΡΤ 7μμ 

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Χαιρετίζουμε τους απεργούς συναδέλφους μας


ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ- Καμία απόλυση πουθενά
Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων και της κρατικής τρομοκρατίας

·        Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών χαιρετίζουμε  τους συναδέλφους μας που απέργησαν στη γενική απεργία της 13ης Ιούνη, αγνοώντας την επιστράτευση και το κλίμα απειλών και τρομοκρατίας. Και παρά τη στάση της ΟΛΜΕ αλλά και πολλών ΔΣ ΕΛΜΕ που απέφυγαν να καλέσουν σε απεργιακή συμμετοχή. Δεν πρόκειται βέβαια για κάποια «ηρωική» στάση, αλλά για την αναγκαία στις σημερινές συνθήκες ταξική συμπαράταξη με τους χιλιάδες  υπό απόλυση εργαζόμενους της ΕΡΤ και όχι μόνο.
·        Η τακτική της κυβέρνησης να μην προβεί σε κύμα διώξεων αποκαλύπτει ότι –όσο και αν έχει ενταθεί η επίθεση στα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα- δεν είναι τόσο εύκολο για την κυβέρνηση και το σύστημα να απολύσει αγωνιζόμενους απεργούς, και μάλιστα στο πλαίσιο μιας γενικής απεργίας. Αποκαλύπτει, επίσης, ότι δεν τους είναι εύκολο να ανοίξουν δύο μέτωπα ταυτόχρονα.
·        Το παραπάνω, βέβαια, δε μας εφησυχάζει. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να είναι σε εγρήγορση απέναντι σε οποιοδήποτε μελλοντικό ενδεχόμενο πιέσεων και τρομοκράτησης των συναδέλφων που απέργησαν.
·        Σε κάθε περίπτωση, για μας είναι καθαρό ότι το δίλημμα στο οποίο βρεθήκαμε οι επιστρατευμένοι εκπαιδευτικοί κατά την τελευταία γενική απεργία είναι αντίστοιχο με το δίλημμα που συναντάει η συντριπτική πλειοψηφία των εργατών και εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα σε κάθε απεργία (και χωρίς να είναι επιστρατευμένοι). Το αν θα απεργήσουν σε ένα καθεστώς άγριας εργοδοτικής τρομοκρατίας.
·        Η επίθεση θα ενταθεί κι άλλο. Οι αγώνες από το μέλλον θα έρχονται σε σύγκρουση με την αστική νομιμότητα. Είναι πια φανερό ότι όλο και πιο συχνά θα βρισκόμαστε σε αντίστοιχα διλήμματα που συνοψίζονται στη φράση: οργάνωση της αντίστασης για ένα καλύτερο μέλλον ή υποταγή που οδηγεί στον καθημερινό εφιάλτη.
·        Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο άμεσο μέλλον να συμβάλουν στην οργάνωση των αντιστάσεων, στην ανασυγκρότηση του κινήματος, στην υπεράσπιση της ζωής, των βασικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών!

Για ενωτικούς – ασυμβίβαστους – νικηφόρους αγώνες

 

deltioake.blogspot.com                                                                                                                          15/6/2013


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Στον Άρη.......

16-6-1945
Σαν σήμερα,φεύγει απο τη ζωή ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ ,ο πολυτραγουδισμένος Θανάσης Κλάρας.Ο καπετάνιος Αρης Βελουχιώτης,βγαλμένος από τα σπλάχνα του αγωνιζόμενου Ελληνικου λαού ,εκφραστής του πόθου αυτου του λαού για λευτεριά και ανεξαρτησία ,εξακολουθεί να θεωρείται ηγετική μορφή του ένοπλου λαϊκού αγώνα.

Αυθεντική μαρτυρία του Βαγγέλη Γκονέζου Γκονέζου,για τις τελευταίες μέρες του Άρη.

http://www.scribd.com/doc/133358057/%CE%93%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%95%CE%96%CE%9F%CE%A3-%CE%92-%CE%86%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%92%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%9C%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B1

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

....ο δρόμος του επαναστάτη




(Χρόνης Μίσσιος)

Θυμάμαι πόσο βαθιά πληγώθηκα όταν ύστερα από κάποιους μήνες στην ασφάλεια, με πετάξαν σ' ένα τζιπ, δεμένο με χειροπέδες παρόλο που δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος, περπάταγα με τα τέσσερα... Με φορτώνουν, που λες, σ' ένα τζιπ για το Γεντί Κουλέ. Ήξερα ότι πάω για θάνατο μου το 'χαν πει σε όλους τους τόνους στην ασφάλεια.

Ήταν Σάββατο απόγευμα καλοκαίρι.Θα 'χε μπει για τα καλά ο Ιούλιος. Περνάγαμε απ' το Βαρδάρη, είχαν σκολάσει τα μαγαζιά, ο κόσμος μυρμήγκιαζε στους δρόμους, φορτωμένος ψώνια. Ακούμπησα τα χέρια μου με τις χειροπέδες στο παραπέτο του τζιπ, μια ματιά, μια ματιά... Ο ένας από τους χαφιέδες με κατάλαβε. «Βλέπεις ρε μαλάκα; Ποιος νοιάζεται για σένα, μαλάκα; Λες ότι πας να πεθάνεις γι' αυτούς, ποιος σε ξέρει; Τους βλέπεις; Κάνουν τα ψώνια τους, θα πάνε σπίτι τους, αύριο στα βαποράκια, Περαία, Μπαξέ, Αρέτσου, θάλασσα, παιχνίδι, κορίτσια, ποιος νοιάζεται για σένα, μαλάκα; Πας για εκτέλεση, κι είσαι μονάχα δεκάξι χρονών»...

Ένιωσα τέτοια απελπισία, τόση δυστυχία, ώστε μόλις αντάμωσα τους άλλους στην φυλακή, έβαλα τα κλάματα. Ε, έπρεπε να περάσω πολλά και να διαβάσω πολύ, για να καταλάβω πόσο μοναδικός και πόσο μοναχικός είναι ο δρόμος του επαναστάτη.

Όταν σου λένε ότι η αντίσταση είναι μάταιη. Να θυμάσαι τα τούνελ του Cu Chi

ΔΕΥΤΈΡΑ, 10 ΙΟΥΝΊΟΥ 2013




Κατά τη διάρκεια του πολέμου των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, η συλλογική αποφασιστικότητα και επιμονή των Βιετναμέζων συνοδεύτηκε από μια εξαιρετική επινοητικότητα ενάντια στην κατοχή των ΗΠΑ και του πολέμου που είχαν διεξάγει στο Νότο.


 Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής απάντησης στην επιθετικότητα των ΗΠΑ που είχε ο απελευθερωτικός αγώνας, ήταν η δημιουργία ενός τεράστιου υπόγειου δικτύου με σήραγγες - τa πιο διάσημα (από τα πολλά) ήταν γνωστά ως Τούνελ Cu Chi, όπως λέγεται και στο ομώνυμο ντοκιμαντέρ. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια ιστορική μνήμη, όπως δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πώς τa ιδιαίτερα πολυσυζητημένα drones UAV της σύγχρονης καταπολέμησης λαϊκών αντιστάσεων θα επικρατούσαν έναντι των εν λόγω τούνελ και άλλων μορφών της λαϊκής αντίστασης και επανάστασης στη σημερινή εποχή. (Συντ. Revolutionaryfrontlines)

Tα τούνελ Cu Chi (με αγγλικούς υπότιτλους)




Αυτή η ταινία ήταν η πρώτη που γυρίστηκε στο Βιετνάμ από τότε που τελείωσε ο πόλεμος. Ο σκηνοθέτης Mickey Grant ξεκίνησε τα γυρίσματα του φιλμ το 1986 στα 16mm και έκανε πρεμιέρα με 35mm, σε ένα θέατρο στη Σαϊγκόν το 1990 με όλες το καστ που ήταν πρώην Βιετκόνγκ παρόν και τελείωσε με μια μόνιμη επευφημία που κράτησε πάνω από 30 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, χιλιάδες άνθρωποι στην Βιετναμέζικη επαρχία Cu Chi ζούσε με ένα πολύπλοκο σύστημα υπόγειων σηράγγων. Αρχικά χτίστηκε τον καιρό των Γάλλων, οι σήραγγες επεκτάθηκαν κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής παρουσίας. Όταν οι Αμερικανοί άρχισαν να βομβαρδίζουν τα χωριά του Cu Chi, οι επιζώντες πήγαν υπόγεια, όπου παρέμειναν για όλη τη διάρκεια του πολέμου. Οι μυστικές σήραγγες, οι οποίες ένωναν χωριό με χωριό και συχνά περνούσαν κάτω από Αμερικανικές βάσεις, δεν ήταν μόνο οχυρώσεις για τους αντάρτες Βιετκόνγκ , αλλά ήταν επίσης το κέντρο της ζωής της κοινότητας. Κρυμμένα κάτω από τα κατεστραμμένα χωριά υπήρχαν σχολεία και δημόσιοι χώροι, νοσοκομεία όπου γεννιόντουσαν παιδιά και γίνονταν χειρουργικές επεμβάσεις στους τραυματίες του πολέμου. Υπογείως ήταν δημόσιοι χώροι όπου τα ζευγάρια παντρεύονταν και ιδιωτικοί χώροι , όπου τα ζευγάρια συναντιόντουσαν. Υπήρχαν ακόμη και θέατρα όπου καλλιτέχνες διασκέδαζαν με τραγούδι, χορό και παραδοσιακές ιστορίες.


Tα τούνελ Cu Chi μια ταινία του Mickey Grant, είναι η ιστορία της ζωής υπογείως ειπωμένη από τους ανθρώπους που έζησαν την εμπειρία αυτή. Είναι μια ιστορία που αποκαλύπτεται από έναν χειρουργό, έναν καλλιτέχνη, έναν ηθοποιό, έναν μηχανικό και τους λίγους επιζώντες της ομάδας ανταρτών που άφηναν τις σήραγγες κάθε βράδυ για να πολεμήσουν έναν εχθρό με απέραντα ανώτερη δύναμη. Μαζί με τους αντάρτες Βιετκόνγκ φαίνονται πλάνα του πολέμου στο Βιετνάμ που έχουν διασωθεί, από εικονολήπτες με την οπτική της αγάπης, της ζωής και του θανάτου στις σήραγγες. Αυτό το εξαιρετικά σπάνιο υλικό προσφέρει ένα συναρπαστικό είδος ηχώ, βλέπουμε και ακούμε ηθοποιός στην διάρκεια του πολέμου στις σήραγγες και στη συνέχεια να περιγράφουν την εμπειρία σχεδόν τριάντα χρόνια μετά.


Πηγή: Frontlines of Revolutionary struggle

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 13/6

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων και της κρατικής τρομοκρατίας
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 13/6

            Την Τρίτη 11 Ιούνη, η κυβέρνηση με μια υπογραφή έκλεισε την ΕΡΤ και έστειλε 2.650 εργαζόμενους στην ανεργία. Λίγες ώρες αργότερα οι θεατές έχασαν την εικόνα στις τηλεοράσεις τους, μερικές μόνο στιγμές αφού ο δημοσιογράφος ανακοίνωνε ότι τα ΜΑΤ ετοιμάζονται να ρίξουν τους πομπούς της ΕΡΤ. Ο λαός που παρακολουθούσε ένιωθε, σχεδόν, ότι σε λίγα λεπτά θα μπει στο σπίτι του η αστυνομία και θα τον συλλάβει προληπτικά.

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της κυβέρνησης δίνει τη δυνατότητα στους υπουργούς της να βάζουν λουκέτο, να συγχωνεύουν και να καταργούν δημόσιους οργανισμούς, οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμο, και παραδίνοντας το έργο, τις υπηρεσίες και την περιουσία τους σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Πρώτο και καλύτερο, λοιπόν, ανακοινώθηκε το κλείσιμο της ΕΡΤ. Βουλιάζοντας η τρικοματική κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ όλο και πιο πολύ στη λογική του  «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» προχώρησε στην κατάργηση της δημόσιας ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, προσθέτοντας κι άλλους  εργαζόμενους στη στρατιά των ανέργων που ήδη έχει δημιουργήσει.

Αυτός ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Η φτωχοποίηση όλων μας και οι απολύσεις δεν μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς κρατική τρομοκρατία, επιστρατεύσεις και ουσιαστική κατάργηση της δημοκρατίας.

Η απόφαση αυτή πρέπει να συναντήσει την καταδίκη και την αποφασιστική αγωνιστική απάντηση όλων των εργαζομένων, και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα είναι οι συνάδελφοι μας στην ΕΡΤ, αύριο οι συνάδελφοι σε έναν άλλο φορέα ή οι εργάτες σε ένα μεγάλο εργοστάσιο, μεθαύριο οι «πλεονάζοντες» εκπαιδευτικοί και πάει λέγοντας.

Ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ είναι αγώνας των επιστρατευμένων, των απολυμένων, των ανέργων, είναι αγώνας όλων μας. Είναι η ώρα όλοι οι εργαζόμενοι να αποκρούσουν την επίθεσή τους. Είναι η ώρα ολόκληρη ο λαός  να βγει στους δρόμους για να ανατρέψει αυτή τη βάρβαρη πολιτική. Η νίκη οποιουδήποτε αγώνα για τα δικαιώματα της ζωής είναι νίκη όλου του λαού!

Εμείς οι εκπαιδευτικοί, οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι στο Μετρό, όλοι οι επιστρατευμένοι κλάδοι δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα μας επιτρέψει η κυβέρνηση να αγωνιστούμε. Πρέπει σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες να σφυρηλατήσουμε την ενότητά μας πάνω στον αγώνα, ΑΠΕΡΓΩΝΤΑΣ και ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ!

Στις 13 Ιούνη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!  Στις 13 Ιούνη ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ!

ΟΛΟΙ στις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ!
ΟΧΙ στις απολύσεις, τα κλεισίματα και την ανεργία – Μόνιμα και σταθερή δουλειά για όλους!

 

deltioake.blogspot.com                                                                                                                                                           7/6/2013


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ!ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Κι έρχεται η στιγμή  για να αποφασίσεις,με πιοούς θα πας και ποιούς θα αφήσεις!
Τούτοι οι στίχοι,πιο επίκαιρη από ποτέ,τούτες τις ώρες,σύντροφοι και συναγωνιστές,για όλους μας
Να κάνεις απεργία γιατί την ψήφισε το 90 %των συναδέλφων σου και τιμάς την ψήφο τους κι ας σου έχουν βγάλει πολλές φορές τη δυσπιστία τους και την αγανάκτησή τους.Κι ας νομίζεις ότι έχεις πολλά να "χάσεις"αν διαχωρίσεις τη θέση σου ....
Να απεργείς κι ας είσαι επιστρατευμένος γιατί δεν ανέχεσαι να πετάνε 2650 εργαζόμενους στο δρόμο σα να είναι σκουπίδια,κι ας μη γράφει αυτή η απόλυση το όνομά σου!
Να απεργήσεις για το δικαίωμα σου να αγωνίζεσαι .
Γιατί συνειδητοποιείς πολύ καλά,ότι αν δεν παλέψεις έξω απο την αστική νομιμότητα και να συγκρουστείς με αυτή και όλους εκείνους που τη στηρίζουν ,της κλείνουν το μάτι ή κάνουν τα στραβά μάτια,δε θα μπορείς να συνεχίσεις να λέγεσαι άνθρωπος ορθός κι όχι προσκυνημένος!!

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Πίδακες υπόγειων ρευμάτων

ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΞΙΜ ΚΥΡΙΑΚΗ 9/6
Αξιοζήλευτο ήταν –για την αστική τάξη της χώρας μας και όχι μόνο- το τούρκικο success story. Και την «ανάπτυξη» της πολύχρονης επιδρομής του ΔΝΤ υπέστη και ρόλο διεκδίκησε και διαμόρφωσε με βάση τα μεγέθη της στην περιοχή για λογαριασμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Ο ίδιος ο Ερντογάν φάνταζε πανίσχυρος και αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Κι όμως! Τα πράγματα δεν ήταν έτσι, είχαν και έχουν και τον «άλλο πόλο», το λαό και τη δύναμη της μαζικής του πάλης. Αυτή που πρόβαλε με αφορμή το πάρκο Γκεζί στην πλατεία Ταξίμ και εδώ και μέρες θέτει, στο βαθμό που σήμερα μπορεί, τους δικούς του όρους στην όλη υπόθεση.
Η λαϊκή εξέγερση που συγκλονίζει πια ολόκληρη τη χώρα δεν είναι ένας τυχαίος κομήτης που θα περάσει και θα σβήσει. Ούτε για την Τουρκία, ούτε για την περιοχή, ούτε για τον κόσμο ολόκληρο. Είναι άλλος ένας πίδακας των ισχυρών υπόγειων ρευμάτων που ταράζουν το προλεταριάτο και τους λαούς του κόσμου, αναζητώντας πολιτική και οργανωτική συγκρότηση και μορφοποίηση. Είναι άλλη μια πραγματική «δήλωση» μετά τη Σουηδία, τον ευρωπαϊκό νότο, τον ξεσηκωμό του λαού μας τα δύο προηγούμενα χρόνια και τόσα άλλα, που βεβαιώνει πως οι ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο δεν είναι μόνοι τους! Η αντιμετώπιση της κρίσης και η διευθέτηση των ανταγωνισμών τους δεν θα γίνει
ερήμην των λαών και των εργατών! Ούτε θέλουν ούτε μπορούν εργάτες και λαοί να μείνουν με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην επιβολή του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, μπροστά στην πορεία αίματος και πολέμων που σχεδιάζει και προωθεί ο ιμπεριαλιστικός-καπιταλιστικός κόσμος. Ξεσηκώνονται, συγκρούονται, ανοίγουν δρόμους αναμέτρησης με τους δυνάστες τους. Βάζουν έτσι στην «ημερήσια διάταξη» το ζήτημα της εκ νέου συγκρότησης του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος που χρειάζονται για να διεκδικήσουν την επαναστατική ανατροπή και τη σοσιαλιστική διέξοδο!
Είναι βέβαιο πως η εξέγερση του τούρκικου λαού θα παράγει άμεσα πολιτικά αποτελέσματα όχι μόνο στην Τουρκία αλλά στην ευρύτερη περιοχή και στη χώρα μας. Ήδη διαφαίνεται η μεγάλη ανησυχία των ντόπιων κυρίαρχων δυνάμεων αλλά και ήδη καταγράφονται οι θετικοί τρανταγμοί που παράγει στη λαϊκή συνείδηση και σκέψη της χώρας μας. Για τους κομμουνιστές, τις οργανωμένες δυνάμεις αποτελεί πηγή δύναμης και γεγονός που υπογραμμίζει τις ευθύνες μας, που αναδεικνύει με ένταση τα μεγάλα καθήκοντα που βρίσκονται μπροστά μας.
Μας διδάσκει να παλέψουμε με αυταπάρνηση μέσα στο λαό και με το λαό, για τις δικές μας Ταξίμ που έρχονται. Να επιμείνουμε ακόμα πιο αποφασιστικά στην κατεύθυνση του Μετώπου Αντίστασης και Πάλης του λαού μέσα από την αναβάθμιση σε όλα τα επίπεδα των σχημάτων που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ, μέσα από την προώθηση της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης με όρους μαζικού κινήματος σε όλους τους χώρους δουλειάς και ζωής του λαού και της νεολαίας. Να ενισχύσουμε μέσα στην πάλη μας και από την πάλη μας τους πολιτικούς, ιδεολογικούς και οργανωτικούς όρους της κομμουνιστικής κατεύθυνσης στο κίνημα. Αυτοί είναι οι όροι για να προετοιμάσουμε και να «υποδεχθούμε» τους ξεσηκωμούς που έρχονται και για να ανοίγουν αυτοί οι ξεσηκωμοί παραπέρα το δρόμο της εργατικής τάξης και του λαού!

Από το κεντρικό άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας