Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις – να προετοιμάσουμε την αναμέτρηση



Εδώ και τρία χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής, έχουμε να κάνουμε τους δικούς μας απολογισμούς σε σχέση με την κατάσταση στο χώρο μας.
Παρόλο που η ΕΛΜΕ όπως δηλώνουν και τα ίδια τα μέλη του Δ.Σ. αποτελείται από πλειοψηφία που αναφέρεται στην αριστερά  ,δεν έχει κατορθώσει όλο αυτό το διάστημα, που ο κλάδος πλήττεται από την ολοκληρωτική επέλαση του συστήματος, και συντρίβεται οποιοδήποτε δικαίωμα ,που παραδίδεται η χώρα και οι  εργαζόμενοι στην ιμπεριαλιστική  επίθεση μέτρων και μνημονίων που έχουν καταρρακώσει και το σύνολο των εκπαιδευτικών ,να δημιουργήσει μαζικές εστίες αντίστασης.
Η διαλυτική στάση της ΟΛΜΕ που έχει επιβληθεί χρόνια στον κλάδο ,έχει φτάσει και στα πρωτοβάθμια σωματεία, που αντίστοιχα ευθύνονται οι ηγεσίες τους. Εδώ και δυο χρόνια αντιλαϊκής καταιγίδας ,η ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής δεν έχει κατορθώσει να κάνει ούτε μια συνέλευση με μαζική συμμετοχή. Και γι αυτή την κατάσταση έχουν σοβαρή ευθύνη οι συγκεκριμένες παρατάξεις που κυριαρχούν. Αντί να συμβάλουν στο να βγει ο εκπαιδευτικός κόσμος της περιοχής μας στο προσκήνιο, εγκλωβίζουν το σωματείο στην αδράνεια. Δείχνοντας έλλειψη εμπιστοσύνης στους συναδέλφους, δραστηριοποιούνται μόνο σε ακολουθία με τις αποφάσεις της ΕΛΜΕ .Ακόμα και σε κινητοποιήσεις που έγιναν μετά από πίεση της βάσης των συναδέλφων ,π.χ. συγχωνεύσεις ,κτιριακά , μετακινήσεις μαθητών, ακολούθησαν ,χωρίς όμως να δίνουν καμιά προοπτική συνέχισης και κλιμάκωσης των αγώνων. Συχνά αρκούνταν σε παραστάσεις στον προϊστάμενο και τελείωνε εκεί.
Ακόμα και αποφάσεις συνέλευσης για επιτροπή αγώνα, τις αγνόησαν συστηματικά και ακόμα κι όταν πιέστηκαν(πάλι από τη βάση) να τις υλοποιήσουν, έκαναν τα πάντα για να τις ελέγξουν και να τις χειραγωγήσουν ,για να μην μπορέσουν τελικά να λειτουργήσουν. Εξέφρασαν μάλιστα ανοιχτά το φόβο μήπως αυτοκαταργηθούν!! Έλλειψη εμπιστοσύνης στους συναδέλφους, στη γνώμη τους ,στη συλλογική τους δράση.
Η μαζική συμμετοχή, έστω και μέσω έμμεσου εξαναγκασμού, στις εκλογές για τα ΠΥΣΔΕ (για τις οποίες θεωρούμε ότι αποδεικνύεται πιο σωστή από ποτέ η θέση μας για ΑΠΟΧΗ) αλλά και η βροχή
αριστερών ψήφων –ακόμα και στις σωματειακές εκλογές- συνυπάρχει με μια πολύ άσχημη κατάσταση που υπάρχει στα σχολεία. Η απομάκρυνση από το σωματείο και τη συλλογική δράση διαμορφώνει ένα πολύ βαρύ και θλιβερό κλίμα στους συναδέλφους. Που μπορεί να γίνει ακόμα πιο
κανιβαλικό και απελπισμένο σε ένα περιβάλλον απειλών για απολύσεις, αξιολόγησης και διοικητικής τρομοκρατίας. Με άλλα λόγια χρειάζεται ΞΑΝΑ –σα να είμαστε στην αρχή-στοιχειώδης δουλειά συγκρότησης των αντιστάσεων και της συλλογικής συνείδησης των συναδέλφων που βιώνουν την πίεση και το φόβο της επίθεσης του συστήματος αλλά και τις συνέπειες της διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Πιστεύουμε ότι πρέπει πια να τεθεί σε συζήτηση η ιδέα ότι μπορούν π.χ. είκοσι ΕΛΜΕ,είκοσι Διδασκαλικοί Σύλλογοι, τριάντα νοσοκομεία κ.ο.κ. να συντονίσουν αγωνιστικές δράσεις. Από κοινές διαδηλώσεις μέχρι κοινές απεργίες, ακόμα και διαρκείας. Και ας μην «προβλέπεται» από τα
καταστατικά των Ομοσπονδιών! Η υποταγή στη συνδικαλιστική καταστατική «νομιμότητα» δρα παραλυτικά! Όπως επίσης και η προσκόλληση στην υπό διάλυση ΟΛΜΕ. Δε μιλάμε, ασφαλώς, για
διάσπαση των σωματείων. Αλλά για την ανάγκη να προωθούνται ενέργειες από τα πρωτοβάθμια σωματεία, χωρίς να περιμένουν τι (δε) θα κάνουν οι ομοσπονδίες. Για να μπορέσει όμως να σπάσει η αιχμαλωσία από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι αναγκαίο και κρίσιμο να πέσουν δυνάμεις για το ζωντάνεμα του πρωτοβάθμιου σωματείου και των διαδικασιών του. Χωρίς αυτό λείπει η βάση συγκρότησης.
5. Οι δυσκολίες που συναντάει το κίνημα αντίστασης, παρέα με την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος έρχονται «λουκούμι» στην απογείωση των ιστορικά καταδικασμένων κοινοβουλευτικών αυταπατών, των οποίων βασικός φορέας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά, που θα ανατρέψει τα μνημόνια χωρίς να συγκρουστεί με την ιμπεριαλιστική ΕΕ, ετοιμάζεται να λεηλατήσει τα κινήματα που αναδείχτηκαν και να τα στείλει
στον ήρεμο δρόμο της κάλπης. Το θέαμα δυνάμεων της Αριστεράς που «κριτικά» σπεύδουν να ανταποκριθούν σε αυτή την επιχείρηση πολύχρωμης στήριξης (και με το πρόσχημα ή την αυταπάτη της δήθεν αριστερής πίεσης) του ΣΥΡΙΖΑ είναι στενόχωρο. Αυτός ο αδιέξοδος δρόμος των εύκολων λύσεων είναι ταυτόχρονα δρόμος αναχώρησης από τον αγώνα απάντησης της διπλής ανάγκης.
 ΣΥΚΡΟΤΗΣΗΣ των ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ και ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ της ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ.
Σε αυτήν την προσχώρηση στις κοινοβουλευτικές – εκλογικές αυταπάτες, σε αυτή την αναχώρηση από την ταξική πάλη πρέπει να μπει αποφασιστικά φραγμός από όσες δυνάμεις επιμένουν να διαβάζουν την ιστορία και να μαθαίνουν από αυτήν.
Κριτήριό μας είναι η ίδια η εξυπηρέτηση του κινήματος αντίστασης και η ενίσχυση των δυνατοτήτων να ενταχθεί ένα ευρύ δυναμικό στις κινηματικές διαδικασίες με έναν πιο σταθερό και πιο πολιτικό τρόπο.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε με όλες μας τις δυνάμεις.


Αγωνιστικές Κινήσεις  Α΄ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής

Φασιστικού τύπου δίωξη νηπιαγωγού στη Λευκάδα για «αντιεθνισμό»


Η δίωξη της νηπιαγωγού στη Λευκάδα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των εποχών που διανύουμε. Η Χυσή Αυγή έδρασε και εδώ, δίνοντας την ευκαιρία στο κράτος να τρομοκρατήσει μετακινώντας τη νηπιαγωγό από το σχολείο της και ασκώντας εναντίον της πειθαρχικά μέσα (ΕΔΕ). Η νηπιαγωγός βρέθηκε «τυλιγμένη σε μια κόλλα χαρτί» γιατί έκανε απλώς τη δουλειά της ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες των αναλυτικών προγραμμάτων σχετικά με τη διαθεματική και πολυπολιτισμική προσέγγιση του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου στο νηπιαγωγείο. Κατηγορήθηκε για αντιεθνισμό, γιατί σεβάστηκε την επιθυμία 8 παιδιών αλβανικής καταγωγής να ζωγραφίσουν και την αλβανική σημαία μαζί με την ελληνική.

Η καταγγελία έγινε ανώνυμα προς τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Μπαρμπαρούση, ο οποίος απαίτησε την τιμωρία της. Η εντολή για τη δίωξη, όπως αποκαλύπτει η ΔΟΕ, ξεκίνησε από τον αρμόδιο για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση υφυπουργό που ζητούσε αυστηρή αντιμετώπιση (διαθεσιμότητα) και υλοποιήθηκε από τον περιφερειακό διευθυντή Ιονίων Νήσων και τον διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Λευκάδας που ξεκίνησε αμέσως ΕΔΕ, μετακινώντας τη νηπιαγωγό σε άλλο σχολείο! Ύστερα από κινητοποίηση των συναδέλφων της και παρέμβαση της ΔΟΕ, το θέμα έληξε(;) και η νηπιαγωγός επέστρεψε στη θέση της. Από εκεί και μετά όλοι οι διώκτες παρουσίαζαν το γεγονός, ούτε λίγο ούτε πολύ, σαν μία παρεξήγηση!
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι φασίστες της ΧΑ απαιτούν κάτι και η κυβέρνηση σπεύδει να το ικανοποιήσει. Πρόσφατα ζήτησαν από την κυβέρνηση λίστα με όλα τα αλλοδαπά νήπια σε παιδικούς σταθμούς και διαβιβάστηκε το «αίτημα» στους δήμους. Για τη γιορτή του Πολυτεχνείου ζήτησαν να αντιμετωπιστεί «η παραβατικότητα» εκπαιδευτικών και μαθητών, όσων ξεφεύγουν από το πλαίσιο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια». Παλιότερα δήλωσαν ότι θα μπουκάρουν σε νοσοκομεία και σχολεία και θα πετάνε έξω τους αλλοδαπούς και τα παιδιά τους.
Οι φασιστικές προκλήσεις δεν αποτελούν παραφωνία στην Ελλάδα των μνημονίων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Είναι το δεξί χέρι της επίθεσης του συστήματος, συμπληρώνουν την κρατική καταστολή, τις πειθαρχικές και δικαστικές διώξεις για να επιτευχθεί «διά πυρός και σιδήρου» η πλήρης υποταγή ΟΛΩΝ στην εξαθλίωση. Ο εκφοβισμός και η τρομοκράτηση δεν στοχεύουν μόνο τους μετανάστες ή κάποιους αγωνιστές συνδικαλιστές, αλλά όλον τον λαό, για να μη σηκώνει κεφάλι, για να μην υπάρχει μαζικό κίνημα. Στόχος μπορεί να γίνει ο καθένας και με οποιαδήποτε αφορμή. Γι' αυτό και οι διώξεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά θα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Η λίστα των «παραπτωμάτων» για αργία-διαθεσιμότητα στο Δημόσιο είναι ήδη έτοιμη και είναι μεγάλη. Το θεσμικό πλαίσιο (βλέπε αξιολόγηση), επίσης. Η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο από το μαζικό κίνημα που θα κόψει τα πόδια στον φασισμό και θα υπερασπιστεί τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

ΠΟΣΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΧΩΡΑΝΕ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ;


28 Νοε 2012


Το φαινόμενο μεγεθύνεται καθημερινά και, όπως όλα δείχνουν, θα γιγαντωθεί τα επόμενα χρόνια. Άνθρωποι φτωχοί, άστεγοι, πεινασμένοι συνωστίζονται στην εφημερία κάποιου νοσοκομείου, προσπαθώντας να «κερδίσουν» ένα πιάτο φαΐ και ένα κρεβάτι για να βγάλουν τη νύχτα. Μάλιστα πολλοί από αυτούς, μην έχοντας κυριολεκτικά στον ήλιο μοίρα, με προβλήματα υγείας και όντας μακροχρόνια άνεργοι, έχουν προ πολλού υπερβεί το στάδιο της ντροπής. Το χαρτί εισαγωγής του γιατρού το λέει ρητά: «κοινωνικοί λόγοι»'.
Δεν είναι σκηνές από το μακρινό παρελθόν ή μέλλον. Είναι η ζώσα πραγματικότητα που ορισμένοι επιχειρούν να σπρώξουν κάτω από το χαλί. Άλλοι πάλι βάζουν διόδια με στόχο να τους αποκλείσουν. Το σύστημα, η τρόικα, το κεφάλαιο και η κυβέρνηση προτιμούν να σπρώχνουν τους εξαθλιωμένους σε κάποια από τις ποικιλώνυμες ΜΚΟ ή ακόμα καλύτερα στα γεύματα της εκκλησίας. Έτσι μπορεί να αποκτήσουν όλοι αυτοί λόγο ύπαρξης.
Για όσους δεν τα καταφέρουν, ευελπιστούν ότι το «εισιτήριο» των 25 ευρώ θα αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα για το συνωστισμό τους στα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Αν είχαν στην τσέπη τους 25 ευρώ σιγά μην πήγαιναν... Έτσι θα μπουν τα πράγματα στη θέση τους και οι στρατιές των σεκιουριτάδων θα επιστρέψουν -επιτέλους- στο πραγματικό αντικείμενο εργασίας τους: να «προστατέψουν» τα νοσοκομεία από τους «παρείσακτους».
Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, φυσικά, σχεδόν στο σύνολό τους, εξοικειωμένοι με τον ανθρώπινο πόνο λόγω συνθηκών και χώρου δουλειάς, έχουν τη στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία και δεν αντιμετωπίζουν την προσωποποίηση τέτοιων κοινωνικών φαινομένων κάτω από το πρίσμα του συστήματος. Γι' αυτό επιχειρείται με αλλεπάλληλες εγκυκλίους να «στοιχηθούν» πίσω από αυτή τη βάρβαρη πολιτική που σε τελευταία ανάλυση θεωρεί περιττό βάρος τη ζωή από την οποία δεν μπορεί να αντλήσει κέρδος. Εδώ έγινε τεκμήριο φοροδοτικής ικανότητας το να έχεις παιδιά, τους σύγχρονους άθλιους θα σκεφτούν;
Ποιος μπορεί να ξεχάσει την περιβόητη ρατσιστική εγκύκλιο λίγα χρόνια πριν, που υποχρέωνε τους υγειονομικούς υπαλλήλους να καλέσουν την αστυνομία να συλλάβει όσους μετανάστες δεν είχαν χαρτιά ακόμα και την ώρα του πόνου; Δεν αναφέρεται περίπτωση εφαρμογής της πάντως μέχρι σήμερα. Οι σύγχρονοι καταδότες δεν ανευρέθηκαν στο σώμα των εργαζομένων των υγειονομικών σχηματισμών.
Είναι σίγουρο ότι η πολιτική της βίαιης καταβύθισης-φτωχοποίησης ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων είναι υπεύθυνη για το κύμα προσέλευσης στα δημόσια νοσοκομεία με τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε. Το σύρσιμο των καροτσιών, το ψάξιμο των σκουπιδιών δεν αποτελεί πλέον «προνόμιο» των μελαψών συνανθρώπων μας. Οι έρευνες φορέων του συστήματος μαρτυρούν ότι οι λεγόμενοι νεόπτωχοι στη χώρα μας είναι κυρίως ηλικιωμένοι, καθόλα αξιοπρεπείς κάποτε, όταν είχαν μια δουλειά, που σήμερα ζουν με πενιχρή σύνταξη που δεν καλύπτει ούτε τα στοιχειώδη. Δεν είναι απαραίτητο συνεπώς να αρρωστήσουν για ν' απευθυνθούν σε κάποιο νοσοκομείο. Το κάνουν πολύ πιο πριν εξ ανάγκης.
Την ίδια στιγμή κλείνουν μια σειρά νοσοκομεία στη χώρα (με πρώτα τα τελευταία εναπομείναντα του ΙΚΑ), ενώ σύντομα και νοσοκομεία του ΕΣΥ θα μπουν στο στόχαστρο. Παράλληλα συγχωνεύονται-καταργούνται τμήματα, λειτουργίες και κρεβάτια μέσα στο ίδιο νοσοκομείο. Είναι βέβαιο ότι το φαινόμενο του ράντζου θα θεριέψει, αφού οι κοινωνικές αιτίες είναι ο κύριος παράγοντας που προκαλεί όχι μόνο τις ασθένειες αλλά και την ώθηση στην προσέλευση διευρυμένων κομματιών του λαού στα νοσοκομεία. Σε ποιο βαθμό θα «αφεθούν» αυτά να λειτουργήσουν ως σύγχρονα πτωχοκομεία είναι ένα ερώτημα.
Πάντως δεν θα πρέπει κανείς να αμφιβάλλει για την κατεύθυνση του συστήματος και τις «ευαισθησίες» του. Άλλωστε, ακόμα και τα νοσοκομεία είναι βέβαιο ότι θα αποδειχθούν πολύ μικρά για να χωρέσουν την εξαθλίωση που δεν θα περπατά στα υπόγεια, τις πλατείες ή κάτω από τις γέφυρες στο σκοτάδι της νύχτας αλλά μέρα μεσημέρι και κατάφατσα στους δρόμους και παραδρόμους των αστικών κέντρων. Το στοίχημα είναι να μετατραπεί από φωνή απόγνωσης σε τσουνάμι αντίστασης και διεκδίκησης. Γιατί οι απόκληροι του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού περιλαμβάνονται σίγουρα στους μελλοντικούς νεκροθάφτες του.
Σ.Π.

Ποιος νίκησε στις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια της εκπαίδευσης;


28 Νοεμβρίου 2012


Αποτελεί συνηθισμένη πρακτική των εταιρειών που κάνουν δημοσκοπήσεις να «κατασκευάζουν» ερωτήματα για να παραχθεί το αποτέλεσμα που επιθυμούν. Κατά μία έννοια, αντίστοιχα κινείται και κινήθηκε και το υπουργείο Παιδείας στις εκλογές που έγιναν στις 5/11 (δύο ημέρες νωρίτερα από τη μέρα που είχαν προγραμματιστεί καθώς στις 7/11 θα ψηφίζονταν τα μέτρα του 3ου μνημονίου και ήδη είχε εξαγγελθεί η απεργία για το διήμερο 6-7/11) για την εκλογή αιρετών για τα ΚΥΣΔ(Π)Ε-ΑΠΥΣΔ(Π)Ε-ΠΥΣΔ(Π)Ε.
Ενώ έρχονται τα πάνω κάτω στην εκπαίδευση και σε όλη την κοινωνία το υπουργείο περιβάλλει τη διαδικασία αυτή με τη μεγαλύτερη «χαλαρότητα». Άδειες στους υποψηφίους και ψήφος με το ζόρι καθώς δίνεται άδεια σε όποιον ψηφίσει. Ουσιαστικά η διοίκηση κλείνει τα σχολεία, αναγκάζοντας τους εκπαιδευτικούς να προσέλθουν στην κάλπη. Γιατί το πρωτεύον για το υπουργείο είναι η συμμετοχή στη διαδικασία και η νομιμοποίηση μέσω αυτής όλων των αντιδραστικών-αντιεκπαιδευτικών αποφάσεων των οργάνων αυτών, αναδεικνύοντας τη συνυπευθυνότητα του κλάδου στην υλοποίηση των κυβερνητικών επιλογών. Δευτερεύον είναι αυτό καθαυτό το εκλογικό αποτέλεσμα που η φύση της διαδικασίας το προσδιορίζει ως ένα βαθμό, αφού ευνοεί αυτούς που επιδίδονται σε ταξίματα και εκδουλεύσεις.
Στις εκλογές ψήφισαν πάνω από 132.000 εκπαιδευτικοί (65.970 καθηγητές και 66.956 δάσκαλοι-νηπιαγωγοί). Η αποχή κινήθηκε περίπου στο 25% και υπήρξαν γύρω στα 11.000 άκυρα ψηφοδέλτια. Πρώτη δύναμη και στις δυο βαθμίδες η ΔΑΚΕ με πτώση των δυνάμεών της σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αποτελέσματα του 2010. Στη β/θμια δεύτερη δύναμη οι ΣΥΝεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις (ΣΕΚ) που για πρώτη φορά εκλέγουν αιρετό στο ΚΥΣΔΕ, ενώ στην α/θμια η ΠΑΣΚ κράτησε παρά τις απώλειές της τη δεύτερη θέση και τον αιρετό στο ΚΥΣΠΕ. Σημαντική άνοδος των Παρεμβάσεων (στην Αττική μάλιστα είναι δεύτερη δύναμη, με πρώτη τις ΣΕΚ) αλλά και των άλλων σχημάτων της Αριστεράς εκτός από το ΠΑΜΕ που σημείωσε πτώση. Μάλιστα εκλέχτηκαν σε πάρα πολλούς νομούς της χώρας και στις περιφέρειες αιρετοί εκτός ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ. Συνοψίζοντας σε μια φράση, οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά ενισχύθηκαν σημαντικά, αλλά και οι κυβερνητικές παρατάξεις κρατάνε ακόμα δυνάμεις.
Οι θριαμβολογίες όμως παρακάμπτουν και υποβαθμίζουν συνειδητά αυτή καθαυτή τη διαδικασία που η λιγότερο η περισσότερο «αγωνιστική», «ανυπάκουη», «απείθαρχη», «αριστερή» κ.λπ. συμμετοχή είναι αντικειμενικά αποδοχή-νομιμοποίηση αυτών των οργάνων κρατικών φερέφωνων. Είναι άρνηση της αναγκαιότητας να γίνουν βήματα χειραφέτησης απ’ τον κρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό και φανερά αναντίστοιχη με τις απαιτήσεις του εκπαιδευτικού κόσμου και τα καθήκοντα που θέτει η περίοδος. Πολύ περισσότερο που τα όργανα αυτά στο επόμενο διάστημα θα παίξουν το ρόλο του επικυρωτή-διαχειριστή απολύσεων, μετακινήσεων, διαθεσιμοτήτων κ.ο.κ.
Για μια ακόμη φορά μια σειρά δυνάμεις είδαν το τυράκι αλλά δεν είδαν τη φάκα…
ΥΓ.: Σε αρκετούς νομούς η διοίκηση έχει ξεκινήσει διαδικασία να καλούνται οι συνάδελφοι που δεν προσήλθαν στις εκλογές να δώσουν εξηγήσεις. Καμιά ποινή σε κανέναν εκπαιδευτικό δεν πρέπει επιβληθεί. Τα σωματεία και οι ομοσπονδίες θα πρέπει να αποτρέψουν τέτοιες εξελίξεις.

Η προσωρινή συμφωνία των Βρυξελών φέρνει μόνιμα δεινά!


Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012


Η συμφωνία στην οποία προχώρησαν ΔΝΤ και ΕΕ για το ελληνικό χρέος και την καταβολή της δόσης, εκφράζει ομολογημένα και ανοιχτά το συμβιβασμό ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς κύκλους των Αμερικάνων και Eυρωπαίων (κυρίως Γερμανών). Όχι μόνο δεν απαλλάσσει το λαό και τη χώρα από το βρόγχο του χρέους και των αιματηρών θυσιών, αλλά -αντίθετα- θα τον μεγαλώσει.
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς (ΗΠΑ-ΕΕ), καθώς και ο συμβιβασμός που πέτυχαν, δεν σχετίζονται μόνο με το χρέος, αλλά -πρωτίστως- με την αναδιανομή των αγορών ανάμεσά τους. Και αυτό δείχνει την πραγματική διάσταση του προβλήματος που έχουν να αντιμετωπίσουν η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία. Δείχνει το πραγματικό μέγεθος της ανάγκης για ανάπτυξη αντιστάσεων.
Οι παραχωρήσεις των γερμανών ιμπεριαλιστών και των τραπεζιτών στα ζητήματα των επιτοκίων για τα διμερή δάνεια που έχει συνάψει η χώρα, οι μειώσεις στις προμήθειες του «μηχανισμού στήριξης», η επιμήκυνση της αποπληρωμής των τόκων από τα δάνεια που έδωσε ο «μηχανισμός στήριξης», ο μηδενισμός των επιτοκίων του κατά το ίδιο διάστημα και οι επιστροφές μέρους των κερδών από την κερδοσκοπία που έκανε η ΕΚΤ με τα ελληνικά ομόλογα, όλα αυτά  μπορεί να μειώνουν αριθμητικά το μελλοντικό χρέος αλλά ούτε το λαό απαλλάσσουν ούτε το χρέος κάνουν πιο «βιώσιμο» όπως λέγεται.
Αντίθετα, προκειμένου να επιτευχθούν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που επικαλείται η συμφωνία, σε συνθήκες άγριας εισοδηματικής επιδρομής και πρωτόγνωρης ύφεσης,είναι σίγουρο πως θα απαιτηθούν νέα μνημόνια. Εξάλλου, τα «προαπαιτούμενα μέτρα» και οι «αυτοματοποιημένοι διορθωτικοί μηχανισμοί» που αποφάσισε η τρικομματική κυβέρνηση κατ’ επιταγή των δανειστών εκεί οδηγούν.
Επιπρόσθετες ανησυχίες γεννά και η βιασύνη να επαναγοραστούν ομόλογα του ελληνικού  χρέους στο 35% της αξίας τους μέχρι τα μέσα του Δεκέμβρη πράγμα που σημαίνει πως το κόστος της επαναγοράς θα το φορτωθούν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία με ό,τι αυτό σημαίνει για τη μετακύλιση του στην ελληνική κοινωνία και το λαό μας.
Οι «υποχωρήσεις» του ΔΝΤ από το στόχο για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και οι αλχημείες με τα νέα, αποδεκτά από τη Λαγκάρντ, όρια του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, δεν αποτυπώνουν τίποτε άλλα παρά τον εύθραυστο συμβιβασμό ανάμεσα στους αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και την αδυναμία συνολικά του συστήματος να δώσει οριστικές απαντήσεις στο μεγάλο ζήτημα του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου χρέους.
Για το λαό, τη νεολαία και την εργατική τάξη ο μονόδρομος της αντίστασης, της διεκδίκησης και ανατροπής προβάλλει ως μοναδική διέξοδος απέναντι σε ένα εφιαλτικό παρόν και ένα μη βιώσιμο μέλλον!

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις – να προετοιμάσουμε την αναμέτρηση


Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις – να προετοιμάσουμε την αναμέτρηση


Εδώ και τρία χρόνια συμμετοχής μας στην ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής, έχουμε να κάνουμε τους δικούς μας απολογισμούς σε σχέση με την κατάσταση στο χώρο μας.
Παρόλο που η ΕΛΜΕ όπως δηλώνουν και τα ίδια τα μέλη του Δ.Σ. αποτελείται από πλειοψηφία που αναφέρεται στην αριστερά  ,δεν έχει κατορθώσει όλο αυτό το διάστημα, που ο κλάδος πλήττεται από την ολοκληρωτική επέλαση του συστήματος, και συντρίβεται οποιοδήποτε δικαίωμα ,που παραδίδεται η χώρα και οι  εργαζόμενοι στην ιμπεριαλιστική  επίθεση μέτρων και μνημονίων που έχουν καταρρακώσει και το σύνολο των εκπαιδευτικών ,να δημιουργήσει μαζικές εστίες αντίστασης.
Η διαλυτική στάση της ΟΛΜΕ που έχει επιβληθεί χρόνια στον κλάδο ,έχει φτάσει και στα πρωτοβάθμια σωματεία, που αντίστοιχα ευθύνονται οι ηγεσίες τους. Εδώ και δυο χρόνια αντιλαϊκής καταιγίδας ,η ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής δεν έχει κατορθώσει να κάνει ούτε μια συνέλευση με μαζική συμμετοχή. Και γι αυτή την κατάσταση έχουν σοβαρή ευθύνη οι συγκεκριμένες παρατάξεις που κυριαρχούν. Αντί να συμβάλουν στο να βγει ο εκπαιδευτικός κόσμος της περιοχής μας στο προσκήνιο, εγκλωβίζουν το σωματείο στην αδράνεια. Δείχνοντας έλλειψη εμπιστοσύνης στους συναδέλφους, δραστηριοποιούνται μόνο σε ακολουθία με τις αποφάσεις της ΕΛΜΕ .Ακόμα και σε κινητοποιήσεις που έγιναν μετά από πίεση της βάσης των συναδέλφων ,π.χ. συγχωνεύσεις ,κτιριακά , μετακινήσεις μαθητών, ακολούθησαν ,χωρίς όμως να δίνουν καμιά προοπτική συνέχισης και κλιμάκωσης των αγώνων. Συχνά αρκούνταν σε παραστάσεις στον προϊστάμενο και τελείωνε εκεί.
Ακόμα και αποφάσεις συνέλευσης για επιτροπή αγώνα, τις αγνόησαν συστηματικά και ακόμα κι όταν πιέστηκαν(πάλι από τη βάση) να τις υλοποιήσουν, έκαναν τα πάντα για να τις ελέγξουν και να τις χειραγωγήσουν ,για να μην μπορέσουν τελικά να λειτουργήσουν. Εξέφρασαν μάλιστα ανοιχτά το φόβο μήπως αυτοκαταργηθούν!! Έλλειψη εμπιστοσύνης στους συναδέλφους, στη γνώμη τους ,στη συλλογική τους δράση.
Η μαζική συμμετοχή, έστω και μέσω έμμεσου εξαναγκασμού, στις εκλογές για τα ΠΥΣΔΕ (για τις οποίες θεωρούμε ότι αποδεικνύεται πιο σωστή από ποτέ η θέση μας για ΑΠΟΧΗ) αλλά και η βροχή
αριστερών ψήφων –ακόμα και στις σωματειακές εκλογές- συνυπάρχει με μια πολύ άσχημη κατάσταση που υπάρχει στα σχολεία. Η απομάκρυνση από το σωματείο και τη συλλογική δράση διαμορφώνει ένα πολύ βαρύ και θλιβερό κλίμα στους συναδέλφους. Που μπορεί να γίνει ακόμα πιο
κανιβαλικό και απελπισμένο σε ένα περιβάλλον απειλών για απολύσεις, αξιολόγησης και διοικητικής τρομοκρατίας. Με άλλα λόγια χρειάζεται ΞΑΝΑ –σα να είμαστε στην αρχή-στοιχειώδης δουλειά συγκρότησης των αντιστάσεων και της συλλογικής συνείδησης των συναδέλφων που βιώνουν την πίεση και το φόβο της επίθεσης του συστήματος αλλά και τις συνέπειες της διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Πιστεύουμε ότι πρέπει πια να τεθεί σε συζήτηση η ιδέα ότι μπορούν π.χ. είκοσι ΕΛΜΕ,είκοσι Διδασκαλικοί Σύλλογοι, τριάντα νοσοκομεία κ.ο.κ. να συντονίσουν αγωνιστικές δράσεις. Από κοινές διαδηλώσεις μέχρι κοινές απεργίες, ακόμα και διαρκείας. Και ας μην «προβλέπεται» από τα
καταστατικά των Ομοσπονδιών! Η υποταγή στη συνδικαλιστική καταστατική «νομιμότητα» δρα παραλυτικά! Όπως επίσης και η προσκόλληση στην υπό διάλυση ΟΛΜΕ. Δε μιλάμε, ασφαλώς, για
διάσπαση των σωματείων. Αλλά για την ανάγκη να προωθούνται ενέργειες από τα πρωτοβάθμια σωματεία, χωρίς να περιμένουν τι (δε) θα κάνουν οι ομοσπονδίες. Για να μπορέσει όμως να σπάσει η αιχμαλωσία από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι αναγκαίο και κρίσιμο να πέσουν δυνάμεις για το ζωντάνεμα του πρωτοβάθμιου σωματείου και των διαδικασιών του. Χωρίς αυτό λείπει η βάση συγκρότησης.
5. Οι δυσκολίες που συναντάει το κίνημα αντίστασης, παρέα με την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος έρχονται «λουκούμι» στην απογείωση των ιστορικά καταδικασμένων κοινοβουλευτικών αυταπατών, των οποίων βασικός φορέας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά, που θα ανατρέψει τα μνημόνια χωρίς να συγκρουστεί με την ιμπεριαλιστική ΕΕ, ετοιμάζεται να λεηλατήσει τα κινήματα που αναδείχτηκαν και να τα στείλει
στον ήρεμο δρόμο της κάλπης. Το θέαμα δυνάμεων της Αριστεράς που «κριτικά» σπεύδουν να ανταποκριθούν σε αυτή την επιχείρηση πολύχρωμης στήριξης (και με το πρόσχημα ή την αυταπάτη της δήθεν αριστερής πίεσης) του ΣΥΡΙΖΑ είναι στενόχωρο. Αυτός ο αδιέξοδος δρόμος των εύκολων λύσεων είναι ταυτόχρονα δρόμος αναχώρησης από τον αγώνα απάντησης της διπλής ανάγκης.
 ΣΥΚΡΟΤΗΣΗΣ των ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ και ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ της ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ.
Σε αυτήν την προσχώρηση στις κοινοβουλευτικές – εκλογικές αυταπάτες, σε αυτή την αναχώρηση από την ταξική πάλη πρέπει να μπει αποφασιστικά φραγμός από όσες δυνάμεις επιμένουν να διαβάζουν την ιστορία και να μαθαίνουν από αυτήν.
Κριτήριό μας είναι η ίδια η εξυπηρέτηση του κινήματος αντίστασης και η ενίσχυση των δυνατοτήτων να ενταχθεί ένα ευρύ δυναμικό στις κινηματικές διαδικασίες με έναν πιο σταθερό και πιο πολιτικό τρόπο.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε με όλες μας τις δυνάμεις.


Αγωνιστικές Κινήσεις  Α΄ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Βγάζουν σε διαθεσιμότητα – απολύουν στα σχολεία!



Με έγγραφό του με την ένδειξη «ΥΠΕΡΕΠΕΙΓΟΝ», το Υπουργείο Παιδείας ζητάει από τα (συνδιοικητικά) Υπηρεσιακά Συμβούλια διάφορων βαθμίδων ΠΥΣΔΕ-ΑΠΥΣΔΕ-ΚΥΣΔΕ (αυτά στα οποία… θριάμβευσε η Αριστερά στις πρόσφατες εκλογές τους) τα πλήρη στοιχεία των εκπαιδευτικών, στους οποίους επιβλήθηκαν από τα παραπάνω όργανα ποινές της προσωρινής ή οριστικής παύσης αλλά και εκείνων οι οποίοι έχουν παραπεμφθεί (και δεν έχουν κριθεί!) για πειθαρχικά παραπτώματα όπως:
«…την παράβαση καθήκοντος…, της χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπούς ή ανάξιας για υπάλληλο διαγωγής εντός ή εκτός υπηρεσίας…, της άρνησης σύμπραξης συνεργασίας ή εγγράφων κατά τη διεξαγωγή έρευνας…, της μη τήρησης του ωραρίου…, της ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τους πολίτες κοκ»,
Καθώς και εκείνων οι οποίοι:
«στερήθηκαν την προσωπική τους ελευθερία ύστερα από απόφαση Ποινικού Δικαστηρίου…, για τους οποίους εκδόθηκε εναντίον τους ένταλμα προσωρινής κράτησης και στη συνέχεια ήρθη η προσωρινή κράτηση κοκ».
Για αυτούς, «η θέση σε αργία επέρχεται αυτοδικαίως με τη δημοσίευση του Νόμου 4093/2012»!
Με άλλα λόγια, όποιος έχει αντιμιλήσει στο διευθυντή του, όποιος έχει συλληφθεί σε καμία διαδήλωση, όποιος έχει στοχοποιηθεί από οποιονδήποτε, κάνει στα γρήγορα τη διαδρομή πειθαρχικό – απόλυση! Όχι, δεν είναι επιστημονική φαντασία. Είναι η Ελλάδα των μνημονίων. Είναι το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, η δικτατορία του ιμπεριαλισμού και της αστικής τάξης… Είναι το μήνυμα που στέλνεται ότι όποιο κεφάλι σηκωθεί, θα κοπεί. Για να κοπούν ΟΛΑ χωρίς αντίσταση. Θα υποκύψουμε;
Άμεσα γενικές συνελεύσεις - Να μπλοκάρουμε τις απολύσεις!
Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις – να προετοιμάσουμε την αναμέτρηση!
http://deltioake.blogspot.com                                                                                                20/11/2012
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

http://www.alfavita.gr/arthra/%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%80%CF%84%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%AE-%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%B5

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Η ΓΑΖΑ ΜΑΤΩΝΕΙ!!!!!



Για άλλη μια φορά οι Παλαιστίνιοι ματώνουν. Το Ισραήλ, έχοντας την πλήρη στήριξη των Αμερικανών και Ευρωπαίων, ιμπεριαλιστών με αεροπλάνα και πλοία βομβαρδίζει στα τυφλά. Πολλοί περιορίζουν την επιθετικότητα του Ισραήλ τις τελευταίες μέρες στη προεκλογική περίοδο, άλλοι και μας φαίνεται πιο πιθανό αυτό, την συνδέουν με τις γενικότερες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
"Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν στη διάρκεια της νύχτας, ενώ πολεμικά πλοία σφυροκόπησαν τη Λωρίδα της Γάζας από τη θάλασσα." 
 "Από την Τετάρτη το Ισραήλ έχει πραγματοποιήσει πάνω από 950 αεροπορικές επιδρομές εναντίον παλαιστινιακών στόχων, ενώ ο αριθμός των νεκρών έχει φθάσει τους 48."
Αυτά αναφέρει η επίσημη ειδησεογραφία αφήνοντας εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί  ότι οι Ισραηλινοί "απλώς απαντούν" στις επιθέσεις των Παλαιστίνιων "τρομοκρατών".

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Η ΓΑΖΑ ΜΑΤΩΝΕΙ!

Για άλλη μια φορά οι Παλαιστίνιοι ματώνουν. Το Ισραήλ, έχοντας την πλήρη στήριξη των Αμερικανών και Ευρωπαίων, ιμπεριαλιστών με αεροπλάνα και πλοία βομβαρδίζει στα τυφλά. Πολλοί περιορίζουν την επιθετικότητα του Ισραήλ τις τελευταίες μέρες στη προεκλογική περίοδο, άλλοι και μας φαίνεται πιο πιθανό αυτό, την συνδέουν με τις γενικότερες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. 
"Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν στη διάρκεια της νύχτας, ενώ πολεμικά πλοία σφυροκόπησαν τη Λωρίδα της Γάζας από τη θάλασσα." 
 "Από την Τετάρτη το Ισραήλ έχει πραγματοποιήσει πάνω από 950 αεροπορικές επιδρομές εναντίον παλαιστινιακών στόχων, ενώ ο αριθμός των νεκρών έχει φθάσει τους 48."
Αυτά αναφέρει η επίσημη ειδησεογραφία αφήνοντας εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί  ότι οι Ισραηλινοί "απλώς απαντούν" στις επιθέσεις των Παλαιστίνιων "τρομοκρατών".
Αμύνεται δηλαδή ένα κράτος φυτευτό απέναντι σε ένα λαό που σφάζεται από αυτό εδώ και 63 χρόνια, παρ' όλα αυτά αυτός ο λαός αντέχει κόντρα σε ισχυρές πολεμικές μηχανές, κόντρα σε κάθε είδους ιμπεριαλιστή που στηρίζει το Ισραήλ, κόντρα στα ξεπουλήματα των ηγεσιών του και των υπόλοιπων "αδελφών" ηγεσιών των αράβικων κρατών. 
Εμείς από εδώ δεν θα ευχηθούμε "επιτέλους να έρθει η ειρήνη" σε αυτή την πολύπαθη περιοχή. Δεν θα το ευχηθούμε γιατί δεν πρόκειται για μια πολεμική σύρραξη μεταξύ δύο κρατών. Πρόκειται για κατοχή. Κατοχή της Παλαιστίνης από ένα κράτος που κατασκεύασαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να ελέγχουν τη περιοχή. Το κατασκεύασαν διώχνοντας και σκοτώνοντας τον Παλαιστινιακό λαό. Και αυτός ο λαός εδώ και τόσες δεκαετίες αντιστέκεται με πολλούς τρόπους. Παρά την γενοκτονία, παρά τις προδοσίες εξακολουθεί να υπάρχει και να αγωνίζεται. Γι' αυτό εμείς θα ευχηθούμε καλή λευτεριά σε αυτό λαό.Τη λευτεριά για την οποία ματώνει και χαρίζει χιλιάδες παιδιά του. Μόνο έτσι θα έρθει η ειρήνη! Είμαστε με τον πιτσιρικά της φωτογραφίας!
 Αμύνεται δηλαδή ένα κράτος φυτευτό απέναντι σε ένα λαό πολεμικές μηχανές, κόντρα σε κάθε είδους ιμπεριαλιστή που στηρίζει το Ισραήλ, κόντρα στα ξεπουλήματα των ηγεσιών του και των υπόλοιπων "αδελφ

Χορηγίες ΝΑΤΟ σε ελληνικά σχολεία στα Χανιά


Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Το NATO χορηγεί σχολεία στην Κρήτη για να "ξεπλύνει" τις βάσεις


Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων 15/11/2012


Οι νατοϊκοί «ξεπλένουν» τα εγκλήματα τους απέναντι στο λαό μας και τους γειτονικούς λαούς με χορηγίες στα σχολεία.
Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο ότι Γερμανοί στρατιωτικοί της Νατοϊκής βάσης στο Ακρωτήρι  πρόσφεραν ενίσχυση  σε σχολικές μονάδες του νομού  μας.
 Για άλλη μια φορά  γίνεται προσπάθεια να εξωραϊστεί η ύπαρξη και λειτουργία των αμερικανονατοϊκών βάσεων στον τόπο μας. Αυτοί, που είναι υπεύθυνοι για την επιβολή της εφτάχρονης δικτατορίας και τη διχοτόμηση της Κύπρου, χρησιμοποιούν τον τόπο μας σαν ορμητήριο των δολοφονικών τους εκστρατειών  ενάντια στους γειτονικούς λαούς, που καταστρέφουν χώρες, όπως πρόσφατα τη Λιβύη και οδηγούν εκατοντάδες λαούς στην προσφυγιά και στην εξαθλίωση, που ετοιμάζονται να ανοίξουν νέες εστίες πολέμου στην περιοχή μας και να εμπλέξουν τη χώρα σ’ αυτές  δεν μπορούν να κρύψουν τα εγκλήματα τους με τις δηλώσεις συμπαράστασης και  τις «φιλανθρωπίες» τους.
 Αυτές οι ενέργειες αποτελούν προσβολή στα αντιιμπεριαλιστικά και φιλειρηνικά αισθήματα του λαού μας, ιδιαίτερα παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όταν στις δυο κολόνες της πύλης δέσποζαν τα συνθήματα  «ΕΞΩ αι   ΗΠΑ» ,  «ΕΞΩ το ΝΑΤΟ» και ο χανιώτικος λαός εκφράζει μόνιμα και σταθερά  τη διάθεση του να φύγει το καρκίνωμα των βάσεων απ’ τον τόπο μας. 
Η Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων καταγγέλλει αυτές τις υποκριτικές ενέργειες, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι η νατοϊκή παρουσία στον τόπο μας  ακριβοπληρώνεται απ’ τον ελληνικό και καλεί τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς  να αρνηθούν αυτές τις χορηγίες. Αρνούμαστε στο όνομα  του χρέους  να διαλυθεί η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και οι μαθητές μας να γίνουν βορά στα χέρια των κάθε λογής χορηγών.

Για το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του αγώνα, του Θανάση Αγαπητού


Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τουςντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.
Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.
Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο - Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή - σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνο


μική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.
Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμο

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Για το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του αγώνα, 
του Θανάση Αγαπητού

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.
Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.
Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο - Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή - σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.
Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.
Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.
Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης «έκτακτης» ανάγκης,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28η Οκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…
Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.
Δεν μπορώ να μην το υπογραμμίσω: Το πρωί της ίδιας μέρας της σύλληψης μου είχε βγει η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, για να καταγγείλει τη  «βία στην Ελλάδα».  Τόση προθυμία και δουλικότητα να ικανοποιηθούν εταίροι – θύτες μας;
Μαζί με τα δικαιώματα και τις ανάγκες, τις δικές μας και των παιδιών μας, για μια αξιοβίωτη ζωή κι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, θέλουν να βγάλουν  στην παρανομία και το δικαίωμα στην αντίσταση.
Είναι μικρόνοοι! Ειδικά τέτοιες μέρες.
Η εμπειρία της κατοχής νομιμοποίησε βαθειά στην ιστορική μνήμη την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού.
Το πολυτεχνείο του ’73, νομιμοποίησε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ενάντια σε κάθε τυραννία και καταπίεση.
Μην προκαλούν με τα υποκριτικά περί «βίας». Βία είναι η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και τόσα άλλα, που επιβάλλουν σε ένα ανυπεράσπιστο λαό. Πρέπει να χειροκροτήσουμε κιόλας;
Αλλά δεν σας απευθύνω αυτά τα λόγια απλά για να επικαλεστώ το αναφαίρετο δικαίωμα μου, όπως και όλων εσάς, να συμμετέχω στα κοινά και να αγωνίζομαι για μια καλύτερη παιδεία και ένα καλύτερο αύριο.
Είμαι δάσκαλος και δημόσιος λειτουργός. Σε τούτες τις δύσκολες στιγμές, θεωρώ  καθήκον μου να διδάσκω με τη στάση μου, την αξιοπρέπεια και όχι την μοιρολατρία. Ιδιαίτερα οι δικοί μου μαθητές (παιδιά με ειδικές ανάγκες), πάντα είχαν ανάγκη να προσπερνούν την αδιαφορία και τη δυσκολία. Ειδικότερα σήμερα, που η ανθρωποφάγα παιδεία των περικοπών θεωρεί τη φροντίδα γι αυτούς υπερβολική πολυτέλεια.
Το «να κοιτάζω τη δουλίτσα μου και τη βολή μου» κάτω από την δήθεν θαλπωρή της σιγουριάς μιας δημόσιας υπηρεσίας, ποτέ δεν το ασπάστηκα.
Πώς να το κάνουμε. Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι  λειτουργοί για το κοινό καλό μέσα από το συλλογικό αγώνα. Το έχουμε διαλέξει, από το να είμαστε υπάλληλοι της τρόικας, όπως οι κυβερνώντες,  γονατιστοί μπροστά της.
Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ πως η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών (υγείας, παιδείας), είναι καθήκον και χρέος προς τα παιδιά μας.
Κονταίνει τους ανθρώπους η καταφυγή στο ατομικό βόλεμα, στο πρωτόκολλο μια δημοκρατίας ανάπηρης, η αδιαφορία για ότι συμβαίνει γύρω μας.
Ιδίως για μας τους εκπαιδευτικούς, έξω από μια τέτοια στάση ζωής, δεν υπάρχει διδασκαλία. Γιατί η γνώση χρειάζεται ελευθερία και η κριτική σκέψη δεν ανασαίνει στο φόβο. Η ιστορία πρέπει να διαβαίνει περήφανη πάνω στα οράματα για ένα καλύτερο αύριο κι όχι να ακυρώνεται με σκυφτά κεφάλια και λυγισμένους κορμούς.
Μόνο έτσι μπορώ να κοιτάζω τους γονείς και  τους μαθητές μου στα μάτια. Να ελπίζω πως σαν δάσκαλος θ’ αφήσω ένα χνάρι, για να βρουν το δρόμο τους για έναν καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου θα ξεδιπλώσουν τα δικά τους όνειρα.
Και ένα τελευταίο που θέλω να σας πω: Δυνατά μπροστά όλοι μας! Νικητής θα βγει ο λαός και το δίκιο του. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που με αξιοπρέπεια αγωνίζονται. Τους δυνάστες τους καταπίνει η χλεύη της ιστορίας.
Θεσσαλονίκη, 17/11/2012
Θανάσης Αγαπητός
τ. μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ
υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την αντικαπιταλιστική αριστερά
μέλος  της Εκτελεστικής  Επιτροπής του Ν/Τ της ΑΔΕΔΥ 
μέλος  του Δ.Σ. του Β΄ Συλλόγου εκπαιδευτικών  Π.Ε. Θεσ/νίκης
αιρετό μέλος του Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Π.Ε. Ανατολικής Θεσ/νίκης.
μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ)
 ύς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.
Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.
Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης «έκτακτης» ανάγκης,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28η Οκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…
Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.
Δεν μπορώ να μην το υπογραμμίσω: Το πρωί της ίδιας μέρας της σύλληψης μου είχε βγει η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, για να καταγγείλει τη  «βία στην Ελλάδα».  Τόση προθυμία και δουλικότητα να ικανοποιηθούν εταίροι – θύτες μας;
Μαζί με τα δικαιώματα και τις ανάγκες, τις δικές μας και των παιδιών μας, για μια αξιοβίωτη ζωή κι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, θέλουν να βγάλουν  στην παρανομία και το δικαίωμα στην αντίσταση.
Είναι μικρόνοοι! Ειδικά τέτοιες μέρες.
Η εμπειρία της κατοχής νομιμοποίησε βαθειά στην ιστορική μνήμη την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού.
Το πολυτεχνείο του ’73, νομιμοποίησε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ενάντια σε κάθε τυραννία και καταπίεση.
Μην προκαλούν με τα υποκριτικά περί «βίας». Βία είναι η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και τόσα άλλα, που επιβάλλουν σε ένα ανυπεράσπιστο λαό. Πρέπει να χειροκροτήσουμε κιόλας;
Αλλά δεν σας απευθύνω αυτά τα λόγια απλά για να επικαλεστώ το αναφαίρετο δικαίωμα μου, όπως και όλων εσάς, να συμμετέχω στα κοινά και να αγωνίζομαι για μια καλύτερη παιδεία και ένα καλύτερο αύριο.
Είμαι δάσκαλος και δημόσιος λειτουργός. Σε τούτες τις δύσκολες στιγμές, θεωρώ  καθήκον μου να διδάσκω με τη στάση μου, την αξιοπρέπεια και όχι την μοιρολατρία. Ιδιαίτερα οι δικοί μου μαθητές (παιδιά με ειδικές ανάγκες), πάντα είχαν ανάγκη να προσπερνούν την αδιαφορία και τη δυσκολία. Ειδικότερα σήμερα, που η ανθρωποφάγα παιδεία των περικοπών θεωρεί τη φροντίδα γι αυτούς υπερβολική πολυτέλεια.
Το «να κοιτάζω τη δουλίτσα μου και τη βολή μου» κάτω από την δήθεν θαλπωρή της σιγουριάς μιας δημόσιας υπηρεσίας, ποτέ δεν το ασπάστηκα.
Πώς να το κάνουμε. Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι  λειτουργοί για το κοινό καλό μέσα από το συλλογικό αγώνα. Το έχουμε διαλέξει, από το να είμαστε υπάλληλοι της τρόικας, όπως οι κυβερνώντες,  γονατιστοί μπροστά της.
Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ πως η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών (υγείας, παιδείας), είναι καθήκον και χρέος προς τα παιδιά μας.
Κονταίνει τους ανθρώπους η καταφυγή στο ατομικό βόλεμα, στο πρωτόκολλο μια δημοκρατίας ανάπηρης, η αδιαφορία για ότι συμβαίνει γύρω μας.
Ιδίως για μας τους εκπαιδευτικούς, έξω από μια τέτοια στάση ζωής, δεν υπάρχει διδασκαλία. Γιατί η γνώση χρειάζεται ελευθερία και η κριτική σκέψη δεν ανασαίνει στο φόβο. Η ιστορία πρέπει να διαβαίνει περήφανη πάνω στα οράματα για ένα καλύτερο αύριο κι όχι να ακυρώνεται με σκυφτά κεφάλια και λυγισμένους κορμούς.
Μόνο έτσι μπορώ να κοιτάζω τους γονείς και  τους μαθητές μου στα μάτια. Να ελπίζω πως σαν δάσκαλος θ’ αφήσω ένα χνάρι, για να βρουν το δρόμο τους για έναν καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου θα ξεδιπλώσουν τα δικά τους όνειρα.
Και ένα τελευταίο που θέλω να σας πω: Δυνατά μπροστά όλοι μας! Νικητής θα βγει ο λαός και το δίκιο του. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που με αξιοπρέπεια αγωνίζονται. Τους δυνάστες τους καταπίνει η χλεύη της ιστορίας.
Θεσσαλονίκη, 17/11/2012
Θανάσης Αγαπητός
τ. μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ
υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την αντικαπιταλιστική αριστερά
μέλος  της Εκτελεστικής  Επιτροπής του Ν/Τ της ΑΔΕΔΥ 
μέλος  του Δ.Σ. του Β΄ Συλλόγου εκπαιδευτικών  Π.Ε. Θεσ/νίκης
αιρετό μέλος του Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Π.Ε. Ανατολικής Θεσ/νίκης.
μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΠΕ του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ)

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012



Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Για την επίθεση σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Καταγγέλλουμε τη νέα ισραηλινή και ιμπεριαλιστική
εγκληματική επίθεση σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού

Με μια «χειρουργική» επιχείρηση ακριβείας οι δυνάμεις της φασιστικής κυβέρνησης του Ισραήλ δολοφόνησαν το ηγετικό στέλεχος της Χαμάς, Τζαμπάρι και τον γιο του. Η ισραηλινή δολοφονία είχε σαν συνέχεια  νέες  στρατιωτικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς  κατά του  παλαιστινιακού λαού στην Λωρίδα της Γάζας, που πυροδότησαν άμεσες αντιδράσεις στον παλαιστινιακό λαό αλλά γενικότερα και σ’ όλο τον αραβικό κόσμο. 
Η εγκληματική ενέργεια του Ισραήλ, έρχεται να κλιμακώσει την ένταση στο χώρο της Μέσης Ανατολής σε μια στιγμή καθόλου τυχαία. Η επίθεση που οι Ισραηλινές δυνάμεις εξαπέλυσαν δεν θα μπορούσε να εκδηλωθεί αν δεν είχε πάρει το πράσινο φως απ’ τα γεράκια του  αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Και ενώ από τη μία συνεχίζει την  πολιτική της γενοκτονίας των παλαιστινίων στη λωρίδα της Γάζας, ταυτόχρονα συνδέεται  με  τη στρατηγική των ιμπεριαλιστικών επεμβατικών σχεδίων  στη Συρία και στο Ιράν.
Χαρακτηριστική ήταν η προκλητική δήλωση του εκπρόσωπου της αμερικάνικης κυβέρνησης, που δικαιολόγησε πλήρως τις δολοφονικές ενέργειες των σιωνιστών στο όνομα της «αυτοάμυνας»  του κράτους-τρομοκράτη στη Μέση Ανατολή. Όσο για τις δολοφονίες Παλαιστινίων η Ουάσιγκτον προτείνει ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση! Στο ίδιο μήκος κύματος, η Μέρκελ υποστήριξε το δικαίωμα «αυτοάμυνας» του Ισραήλ και ο «σοσιαλιστής» Ολάντ ζήτησε από τον Αιγύπτιο πρόεδρο να «ασκήσει επιρροή στη Χαμάς» για τον τερματισμό των εχθροπραξιών!
Την ίδια στιγμή η  ελληνική κυβέρνηση, όχι μόνο δεν καταδίκασε το νέο ισραηλινό έγκλημα, αλλά με δηλώσεις του υπουργείου Εσωτερικών  έδωσε κάλυψη στην ισραηλινή επιθετικότητα. Ενώ με προκλητική εντολή της απαγόρευσε, κλείνοντας το δρόμο με μια γιγαντιαία αστυνομική-τρομοκρατική επιχείρηση, στους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου να πορευθούν μέχρι την ισραηλινή πρεσβεία. Πορεία που προγματοποιήθηκε τελικά μετά την υποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι στην επιμονή των διαδηλωτών.
Τα εγκλήματα που γίνονται στη Μέση Ανατολή εκπορεύονται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και πρώτα απ’ όλα τις ΗΠΑ. Στρέφονται αποφασιστικά ενάντια στους λαούς της περιοχής και προετοιμάζουν το έδαφος για πιο επιθετικές ενέργειες στον ευαίσθητο στρατηγικά αυτό χώρο. Τα όποια δήθεν κατευναστικά σχόλια προβάλλονται απο ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε. κλπ, έχουν σαν στόχο να αποπροσανατολίσουν τις πραγματικές αιτίες της έντασης που δεν είναι τίποτε άλλο απ’ τη ιμπεριαλιστική πολιτική αυτών των δυνάμεων. Πολιτική που έχει δημιουργήσει εστίες πολέμου και απειλεί να σύρει την ευρύτερη περιοχή σε πολεμικές συρράξεις. Ο ρόλος των αμερικάνικων βάσεων στη χώρα μας, εντάσσεται στις κατευθύνσεις αυτές, που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους και για το δικό μας το λαό.
Καταγγέλλουμε τα νέα εγκλήματα των στρατοκρατών του Ισραήλ. 
Καλούμε τον ελληνικό λαό να καταδικάσει τις δολοφονικές ενέργειες  της ισραηλινής κυβέρνησης, την υποστήριξη που δίνουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στα ισραηλινά εγκλήματα καθώς  και την  στάση της ελληνικής κυβέρνησης που συνηγορεί στην εξόντωση του Παλαιστινιακού  λαού από το ισραηλινό στρατοκρατικό καθεστώς.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να παλέψει μαζί με όλους τους λαούς για την  ήττα των ιμπεριαλιστών στο πολύπαθο χώρο της Μέσης Ανατολής αλλά και ευρύτερα. Πάλη που πρέπει να ενισχυθεί για να μπει φρένο στα σχέδια ξαναμοιράσματος του κόσμου και να διασφαλιστεί η ειρήνη στην περιοχή. Η ενίσχυση της αντι-ιμπεριαλιστικής – αντι-πολεμιικής κατεύθυνσης στο λαϊκό κίνημα, γίνεται ολοένα και πιο αναγκαία.
Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

ΕΑΜ-ΕΛΑΣ -ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΕΑΜ -ΕΛΑΣ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

39 χρόνια τώρα , το Πολυτεχνείο σηματοδοτεί τους αγώνες του Ελληνικού λαού. Όσες προσπάθειες κι αν έγιναν να το διαγράψουν απο τη μνήμη του λαού μας,να το εκφυλίσουν ,να το παραποιήσουν,εξακολουθεί να είναι το σύμβολο αντίστασης .Μιας αντίστασης που δεν μπαίνει σε μουσεία,αλλά είναι ζωντανή στους καθημερινούς αγώνες που συνεχίζονται,στο μόνο δρόμο να τιμάμε τους νεκρούς μας και να συνεχίζουμε στο δρόμο που χάραξαν.
39 χρόνια Πολυτεχνείο,κι εξακολουθούμε να βγαίνουμε στους δρόμους ,στην ίδια πάντα διαδρομή, (πόσες φορές δεν επιχείρησαν να την ανακόψουν!!)με το ίδιο σύνθημα.
"Φονιάδες των Λαών Αμερικάνοι"
Γιατι ο λαός δεν ξεχνά!!
Οργανώνεται.Νικά!!!

https://picasaweb.google.com/112606428118976559147?feat=email

Κάτω η κρατική τρομοκρατία