Μια προσπάθεια για επιτροπή αγώνα καθηγητών Δυτικής Αττικής

  ΕΥΤΕΡΑ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022 Τι μου τη θύμισες αυτή την «ταμπακέρα»;   Υπάρχει ζωή πριν και μετά τις 9 Νοέμβρη;  Η κυβερνητική επίθεση σε όλα τα μέτωπα όπως ιδιαίτερα εκφράστηκε με την εκδίκαση της αγωγής Κεραμέως ακόμη και για… «νόθευση πολιτεύματος», η απόφαση για την απεργία-αποχή που κρίθηκε παράνομη, η επιμονή παράλληλα με την προώθηση της «αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας» να προωθηθούν και «κομμάτια» της «αξιολόγησης», όλα αυτά και άλλα τόσα αποτελούν σαφή δείγματα για το τι θα αντιμετωπίσει ο κλάδος των εκπαιδευτικών και αυτή τη σχολική χρονιά. Αλλά προφανώς όλα τα παραπάνω δεν είναι τα μόνο προβλήματα των εκπαιδευτικών: το κύμα της ακρίβειας και της κερδοσκοπίας τους θίγει επίσης άμεσα ως εργαζόμενους. Το πόσο οι δυνάμεις που «επίσημα» συντάσσονται και εκφράζουν το σημερινό πολιτικό και κοινωνικό σύστημα συνεργούν στο πέρασμα αυτής της πολιτικής φάνηκε πολύ έντονα και χαρακτηριστικά πέρυσι όταν η ΟΛΜΕ άμεσα και ανοιχτά υπονόμευσε της αποφάσεις του κλάδου και η Δ...

  ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022 Ήρεμα ρε παιδιά... να πάρουμε και καμιά ανάσα!!! Για το πρόγραμμα “δράσης” του ΔΣ της ΟΛΜΕ              Οι φύλακες της παραμονής του κλάδου στο τέλμα της αδράνειας και της υποταγής... ξαναχτύπησαν. ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ-ΠΑΜΕ με την… ανοχή της ΔΑΚΕ,  βάφτισαν “πρόγραμμα δράσης” ένα κατάπτυστο κείμενο που αποτελεί ένα ξεδιάντροπο φτύσιμο στα μούτρα χιλιάδων συναδέλφων.             Την ώρα που η ζωή μας μέσα και έξω από τα σχολεία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάμαυρη καθημερινότητα, που όλο και περισσότερες μέρες το μήνα περισσεύουν όταν τελειώνει ο μισθός μας. Την ώρα που η επιδρομή τόσο στα εργασιακά μας δικαιώματα, όσο και στο δικαίωμα των μαθητών μας να σπουδάζουν συνεχίζεται και εντείνεται.  Την ώρα που ασταμάτητα το άδικο γίνεται νόμος, κηρύσσεται παράνομος ο αγώνας και μόνη “νόμιμη” η υποταγή, το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να τους ...ταράξει στ...

Τα σπίτια που κατέρρευσαν στην Τουρκία σαν πύργος από τραπουλόχαρτα δεν ήταν παλάτια. Τα παλάτια δεν καταρρέουν από σεισμούς. Ο τούρκικος λαός θρηνεί τους νεκρούς του, η ηγεσία δεν έπαθε ούτε γρατζουνιά. Δεν τα γνωρίζουμε απ’ τα δικά μας; Σπεύδει η κυβέρνηση των γειτόνων να στείλει σωστικά συνεργεία. Οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού προβάλλονται ως θέαμα απ’ τα κανάλια. Όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός, πού τους είδατε πού τους απαντήσατε! Αν και δε μιλάμε την ίδια γλώσσα, καταλαβαίνουμε. Οι αρμόδιες υπηρεσίες της γειτονικής χώρας θα διαπιστώσουν τις κακοτεχνίες. Τα σπίτια που έγιναν ένας σωρός φτιάχτηκαν για να καταλήξουν έτσι. Οι Τούρκοι εργολάβοι πλουτίζουν τρώγοντας σίδερα. Οι δικοί μας πάνε πίσω; Βγήκε ο Μητσοτάκης να δηλώσει τη συμπαράστασή του. Όσο κόπτεται για εμάς, κόπτεται και για τους απέναντι. Ο Ερντογάν μία απ’ τα ίδια. Γνωρίζει κανείς καμιά αστική τάξη που να στεναχωριέται για τα πάθη των λαών; Άμα χάσει το σπίτι του ένας φτωχός άνθρωπος, άντε να το ξαναχτίσει. Ο φ...

Ποιος αντιγράφει ποιόν; Από τη μια έχουμε τον Ρουβίκωνα που μπαινοβγαίνει στα γραφεία συμβολαιογράφων, γιατρών και δημόσιων ή άλλων υπηρεσιών, και που άμα λάχει "κόβει και τα βιολιά" στα αφεντικά του Market In την ώρα που οι εργαζόμενοι του Καρυπίδη φυλακίζονται και συγκρούονται στα Γιάννενα, και γενικά, είτε τα κάνει λαμπόγυαλο είτε όχι, μαλώνει υπαλλήλους και αφεντικά για την ...κακή τους ηθική προειδοποιώντας τους για περαιτέρω τιμωρίες (μάλλον θα τους βάλει στη γωνία με το ένα πόδι όρθιο ή θα ανακαλύψει και πάλι την παιδαγωγική αξία της βέργας!) Από την άλλη έχουμε το ΠΑΜΕ που λίγο πριν την ψήφιση νομοσχεδίων (είτε τα προτείνει αυτό είτε η κυβέρνηση, δεν έχει σημασία) κλιμακώνει τους αγώνες του μέχρι τη ψήφισή -ή την απόρριψή- τους μπαινοβγαίνοντας και αυτό σε υπουργεία -χαλώντας και καμιά γκαραζόπορτα μπας και ξεπλύνει τη ντροπή των πάλαι ποτέ δηλώσεων περί βιτρινών- για να μαλώσει τους υπουργούς (ή και να τους νουθετήσει ει δυνατόν, τι διάολο ορισμένοι εξ αυτώ...

Είναι μια ερώτηση που σχεδόν όλοι έχουμε κάνει: Γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά; Πώς εξηγείται η κινηματική απραξία τα τελευταία 2 χρόνια; Γιατί αυτή η κραυγαλέα απουσία μαζικής αντίδρασης της εργατικής τάξης, των εργαζόμενων που ζουν σε συνθήκες μισθωτής έως άμισθης σκλαβιάς, που απολύονται ή είναι απολυμένοι; Γιατί δεν αντιδρά η νεολαία που διώχνεται μαζικά από το «Νέο Λύκειο», που διαγράφεται κατά χιλιάδες από τα Πανεπιστήμια και «πουλιέται, αγοράζεται και ενοικιάζεται» στα σύγχρονα «καινοτόμα» σκλαβοπάζαρα; Το ερώτημα αφορά συνολικά το λαό μιας χώρας στην οποία εξελίσσεται μια ακραία καταλήστευση και εκμετάλλευση του πλούτου και της εργασίας από τους ιμπεριαλιστές «δανειστές» ΕΕ-ΔΝΤ και των διεθνών «οικονομικών οίκων». Διαδικασία που μια κυβέρνηση επιστατών, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βαφτίζει «έξοδος από τα μνημόνια». «Λαέ πεινάς γιατί τους προσκυνάς;», θα μπορούσε να είναι το σύντομο ερώτημα. Κι ας αποδείχθηκε στο παρελθόν ότι αυτός ο λαός αντέδρασε, μαζικά, αυθόρμητα και ανοργάνωτα (γι...