Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

Με ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στα παζάρια και το συμβιβασμό




Μας καλούν σε υποταγή και μας υπόσχονται κόλαση!
Μόνη λύση η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ
Ενάντια στην κλιμάκωση της επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεών του, που εξελίσσεται παρά την προεκλογική περίοδο σε όλους τους τομείς, μια επίθεση που θα κλιμακωθεί μετά τις εκλογές όποια κι αν είναι η κυβέρνηση.
Ενάντια στη συνολική αντιδραστικοποίηση του συστήματος, τις πολεμικές συγκρούσεις που γεννάνε οι ανταγωνισμοί των ισχυρών, τη φασιστικοποίηση.
Ενάντια στο «νέο» ακόμα πιο ταξικό Λύκειο, με τις απανωτές εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα, με τον περιορισμό επιλογής σχολών για τους μαθητές, με την ένταση των ταξικών φραγμών, με τους λιγότερους εκπαιδευτικούς.
Ενάντια στη συνεχιζόμενη πολιτική της ανεργίας, της αδιοριστίας και των απολύσεων αναπληρωτών μετά την ψήφιση του αντιδραστικού προσοντολογίου.
Ενάντια στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου μέσω πλήθους διατάξεων, που σκοπό έχει την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών και την απόλυτη τρομοκράτηση των τελευταίων, ώστε να είναι ένα απλό –χωρίς αντιστάσεις- γρανάζι της πολιτικής του συστήματος απέναντι στη μαθητική νεολαία.
Ενάντια στην πολιτική της ολοένα και μεγαλύτερης μεταφοράς του κόστους της εκπαίδευσης στους γονείς.
Ενάντια στο ξεπούλημα των συνδικαλιστικών ηγεσιών ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, που θέλουν να καταθέσουν τη λαϊκή αγανάκτηση στο εκλογικό χρηματιστήριο, που θα κρίνει ποιο κόμμα θα είναι ο φορέας της αντιλαϊκής επίθεσης το επόμενο διάστημα.
Ενάντια στο «συνδικαλισμό» της συνδιοίκησης, των ΠΥΣΠ-ΔΕ, του παραγοντισμού, του κυβερνητικού και κρατικού συνδικαλισμού, των εικονικών «νικών».
Ενάντια στο κλίμα αναμονής από τις διάφορες εκλογές, από τις οποίες τίποτα καλό δεν μπορούμε να περιμένουμε αλλά και στις αυταπάτες ότι θα έρθουν κατακτήσεις μέσω δικαστικών προσφυγών.
Για οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας, για να φωνάξουμε τις διεκδικήσεις μας για τα βασικά λαϊκά δικαιώματα, για τα δικαιώματα στις σπουδές και τη δουλειά,
·        για δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους κόντρα στους ταξικούς φραγμούς και το «νέο» λύκειο,
·        για μόνιμη σταθερή δουλειά και μόνιμους μαζικούς διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,
·        για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς – ενάντια στην αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση,
·        για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.
Με ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στα παζάρια και το συμβιβασμό
Στις εκλογές για τα συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, ενισχύστε - ψηφίστε
Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
13 Απρίλη 19






Μας καλούν σε υποταγή και μας υπόσχονται κόλαση!


                                                                  
Μας καλούν σε υποταγή και μας υπόσχονται κόλαση!
Μόνη λύση η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ
Σε ποιο κόσμο ζούμε
Ζούμε σε έναν κόσμο πρωτοφανούς ιστορικού αναχρονισμού. Το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης ξεθεμελιώνει το σύνολο των κατακτήσεων που είχαν κερδηθεί από σκληρούς λαϊκούς αγώνες τον προηγούμενο αιώνα. Πρόκειται για ένα σύστημα που -αν μπορούσε- θα έκανε νέο παγκόσμιο πόλεμο για να ξεπεράσει την κρίση του. Και όσο αυτό δεν μπορεί να γίνει, καθώς δεν έχουν ωριμάσει οι πολιτικοί και στρατηγικοί όροι, «εκτονώνεται» σε ευρεία καταστροφή χωρών και υποδομών, παραγωγικών δυνάμεων σε εξανδραποδισμό λαών, σε συντριβή των εργατικών κατακτήσεων. Και βέβαια, σε αυτό το φόντο σε περιστολή των ελευθεριών και σε φασιστικοποίηση του συστήματος.
Τι μας περιμένει
Δεν είμαστε σε κανένα σημείο ισορροπίας στον κόσμο. Οι πολεμικές μηχανές θα ζεσταίνονται όλο και πιο πολύ, η νατοϊκή επιθετικότητα θα ενταθεί, οι ανταγωνισμοί και οι τυχοδιωκτισμοί των ιμπεριαλιστών θα γεννούν όλο και πιο πολλούς κινδύνους. Η χώρα μας δε διανύει καμία μεταμνημονιακή κανονικότητα, όπως ανερυθρίαστα ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η επίθεση θα ενταθεί λυσσαλέα αμέσως μετά τις εκλογές, όποια και αν είναι η επόμενη κυβέρνηση. Για έναν απλό λόγο: Γιατί τα πάντα είναι ζήτημα συσχετισμού. Ένας συσχετισμός που ήταν αλλιώς όταν ο λαός κέρδιζε. Ένας συσχετισμός διαφορετικός και δυσμενής σήμερα.
Μια όλο και πιο ταξική εκπαίδευση
·         Παρά το προεκλογικό κλίμα, η κυβέρνηση δεν διστάζει να προωθεί μια σειρά αντιδραστικά μέτρα και στην εκπαίδευση. Αυτό δείχνει και το τι θα ακολουθήσει αμέσως μετά τις εκλογές:
·         Μια σειρά εγκύκλιοι και υπουργικές αποφάσεις εντείνουν την αξιολογική περικύκλωση του κλάδου. Το έδαφος έχει στρωθεί με στόχο της κυβέρνησης να περάσει βελούδινα η τελική φάση της αξιολογικής επίθεσης.
·         Το προσοντολόγιο όχι μόνο οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών αλλά και θεσμοθετεί το κυνήγι χαρτιών και πιστοποιήσεων, ως το μόνο τρόπο για να έχει κάποιος έστω και μια ελπίδα ότι θα βρει μια δουλειά.
·         Ταυτόχρονα, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (πολλά σχολεία, πολλαπλά αντικείμενα κλπ) και η εντατικοποίηση της δουλειάς οξύνονται. Προετοιμάζεται και η «περιγραφική αξιολόγηση» στην υποχρεωτική εκπαίδευση, θεσμοθετώντας ένα άθλιο αναλυτικό φακέλωμα των μαθητών και δουλειά χωρίς αρχή και τέλος για τους εκπαιδευτικούς.
·         Το «νέο λύκειο» -όπου η… κατάργηση των πανελλαδικών έγινε… διπλές πανελλαδικές- ενισχύει την ταξική επιλογή κάνει ακόμα πιο δύσκολες τις συνθήκες σπουδών για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών.
Συνολικά, σε όλη την εκπαίδευση, προωθούνται μέτρα που χτυπάνε βάρβαρα τα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά. Που επιδιώκουν μια εκπαίδευση πιο σκληρή και ταξική. Με εκπαιδευτικούς κατηγοριοποιημένους, τρομοκρατημένους ιμάντες μεταβίβασης της αντιδραστικής πολιτικής του συστήματος απέναντι στον τελικό στόχο, που είναι η μαθητική νεολαία.
Ας μιλήσουμε για το κίνημα
Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ήρθε να δώσει ακόμα ένα χτύπημα στο κίνημα που, έτσι κι αλλιώς, είχε τα σοβαρά προβλήματά του. Οι αυταπάτες για «μνημόνια που σκίζονται» ή τουλάχιστον για ανάσχεση της επίθεσης από «αριστερές» κυβερνήσεις, έδωσαν τη θέση τους στην απογοήτευση και στη νομιμοποίηση όλης της αντιδραστικής λογικής, που εδώ και χρόνια προσπαθεί να μας πείσει ότι ο εργαζόμενος λαός στο μόνο που μπορεί να ελπίζει είναι στη μεγαλοψυχία του συστήματος. Μιας λογικής που παρουσιάζει την υποταγή ως μονόδρομο. Ως «αγώνα» τις δικαστικές προσφυγές. Ως ανθρωπιά την ελεημοσύνη.
Υπεύθυνοι για την κυριαρχία αυτής της λογικής δεν είναι μόνο οι δυνάμεις του συστήματος. Αυτές που χρησιμοποιούν τα συνδικαλιστικά βιογραφικά για μια θέση σε κυβερνήσεις και υπουργεία. Αυτές που τρέχουν σε διαλόγους – απάτη για να καταθέσουν τις τεκμηριωμένες προτάσεις τους στο σφαγέα για το πώς θα σφαγιάσει πιο… δίκαια το θύμα. Που έχουν λερώσει την ιδέα του συνδικάτου και της συλλογικής οργάνωσης των εργαζομένων με προσωπικά βολέματα και συλλογικά ξεπουλήματα.
Υπεύθυνες είναι και οι δυνάμεις της Αριστεράς της ήττας και του συμβιβασμού. Αυτές που σέρνουν τον κλάδο για να ψηφίσει τους «αγωνιστές αιρετούς» στα ΠΥΣΠ-ΔΕ, που αναζητούν κι αυτές ρόλο συνομιλητή με το σύστημα. Που βολεύονται με τα εικονικά τηλεοπτικά «κινήματα» και τις έδρες σε σωματεία και ομοσπονδίες, που δεν παράγουν καμία μαζική κίνηση – κανέναν αγώνα. Που βολεύονται με διορισμούς διοικήσεων συνδικάτων από τα αστικά δικαστήρια. Που στον πυρήνα των θέσεων τους, οι διαφορές τους με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και τόσο βαθιές.

Υπάρχει άλλος δρόμος;
Υπάρχει και είναι ΕΝΑΣ: Είναι ο δρόμος της συγκρότησης κινήματος αντίστασης στην καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα των πολέμων, της φτώχειας, της συντριβής των δικαιωμάτων. Της συγκρότησης αγώνων όχι για να βγει η μία ή η άλλη κυβέρνηση, όχι για να βγάλουμε τον έναν ή τον άλλο αιρετό, αλλά για να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ τη ζωή μας, τη δική μας και των παιδιών μας.
Είναι ο δρόμος που εδώ και χρόνια δεν έχουμε βαδίσει. Ο δρόμος, που όσο αργούμε να τον ξαναβαδίσουμε, θα δίνει τη θέση του σε νέες πιο δραματικές και αρνητικές εξελίξεις.
Για ένα κίνημα κόντρα στην καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στους πολέμους, την προσφυγιά, το ξεθεμελίωμα των δικαιωμάτων, τη φασιστικοποίηση.
Για οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας, για να φωνάξουμε τις διεκδικήσεις μας για τα βασικά λαϊκά δικαιώματα, για τα δικαιώματα στις σπουδές και τη δουλειά,
·        για δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους κόντρα στους ταξικούς φραγμούς και το «νέο» λύκειο,
·        για μόνιμη σταθερή δουλειά και μόνιμους μαζικούς διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών,
·        για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς – ενάντια στην αξιολόγηση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την εντατικοποίηση,
·        για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.
Για  ένα κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στα παζάρια και το συμβιβασμό
Στις εκλογές για τα συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, ενισχύστε - ψηφίστε
Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
13 Απρίλη 19





ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ




            ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ


ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ (2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου)

ΓΙΟΥΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ( 4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου)

ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ ΝΩΝΤΑΣ (2ο ΕΠΑΛ Ελευσίνας)

ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ ΟΥΡΑΝΙΑ (2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου)

Περί πρόσκαιρης ασυνέχειας ο λόγος...

Πολλές φορές ,επειδή πολιτικά γεγονότα τρέχουν,οι αναρτήσεις μας χάνουν την καθημερινή ή έστω σε τακτά χρονικά διαστήματα ενημέρωση.Στην προσπάθεια να απαντάμε στα περισσότερα που μπορούμε,η διαδικτυακή επικοινωνία παρουσιάζει κενά.
Σε καμια περίπτωση αυτό δεν σημαίνει απογοήτευση ή παραίτηση από τους αγώνες.Ούτε καν απόσυρση.Σήμερα,περισσότερο από ποτέ η ανάγκη εστιών αντίστασης είναι ζωτικής σημασίας.Φυσικά,μιλάμε για πραγματικές εστίες στους δρόμους,εκεί που ζούμε και εργαζόμαστε.
Τα ηλεκτρονικά μέσα δεν αποτελούν για μας τίποτα άλλο παρά μόνο εργαλεία ενημέρωσης.
Ενίοτε,όμως,συμβαίνουν και προσωπικές δυσκολίες που μας κρατούν λίγο πίσω.Οι δυνάμεις μικρές,συμβαίνουν κι αυτά!!
Ο.Σ.

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΕΙΣ.



ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ
ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΕΙΣ.
Αγώνας μαζικός για ζωή με δικαιώματα!
Να γυρίσουμε την πλάτη στον κάθε επίδοξο «σωτήρα» !


Συμπληρώνονται 2 μήνες από τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τις βροχοπτώσεις στην Κρήτη ιδιαίτερα στα Χανιά και το Λασίθι. 5 άνθρωποι χάθηκαν, σπίτια και περιουσίες καταστράφηκαν, γέφυρες έπεφταν η μια μετά την άλλη, επαρχιακοί και αγροτικοί δρόμοι  παραμένουν απροσπέλαστοι, ενώ για τον εθνικό δρόμο ( ΒΟΑΚ)  οι αρμόδιοι ή κάνουν «μπαλώματα» ή δεν απαντούν αν  σε κάποια σημεία έχει δοθεί άδεια για κυκλοφορία .(πρόσφατα δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο ανέφεραν ότι δεν καλύπτουν οι ασφαλιστικές εταιρείες τυχόν ατυχήματα !) Οι συνάδελφοι μας εκπαιδευτικοί καθημερινά περνούν απ’ αυτούς τους δρόμους προκειμένου να πάνε στην εργασία τους, ενώ πολλοί  μαθητές είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν από άλλους μακρινούς  δρόμους για τα σχολεία τους.
Οι τοπικοί παράγοντες ,οι υπουργοί και οι βουλευτές, η κυβέρνηση και όλοι οι υποστηρικτές του συστήματος  βρήκαν τους υπεύθυνους: τη φύση, τα καιρικά φαινόμενα, τους καταπατητές(;) της κοίτης των ποταμών και την άναρχη δόμηση. Μόνο που δεν λένε ότι είναι αυτοί οι κυβερνήσεις της αστικής τάξης διαχρονικά, που έφτιαξαν τους δρόμους και τα γεφύρια με κακοτεχνίες, ή άφησαν στο έλεος του χρόνου ιστορικά μνημεία, όπως τη γέφυρα του Κερίτη.  Είναι αυτοί που ενθάρρυναν την άναρχη δόμηση στο όνομα της ανάπτυξης του, που πέρασαν δρόμους από ρέματα  αδιαφορώντας για τους κινδύνους για τους διερχόμενους. Είναι οι ίδιοι που ενώ ακόμα δεν πέρασε χρόνος από τους δεκάδες νεκρούς στο Μάτι ετοιμάζουν νόμο για τον αιγιαλό-δώρο στους μεγαλοϊδιοκτήτες και τους ξενοδόχους.  Σε κάθε νεροποντή πλημμυρίζει ο δρόμος Σούδας- Αεροδρόμιο ή το τμήμα της εθνικής πριν τη Σούδα στα Χανιά . Έπρεπε να θρηνήσουμε θύματα  πριν μερικά χρόνια για να γίνει γέφυρα  στην παράκαμψη για τη Σούδα. Είναι αυτός ο  ίδιος δρόμος που κατασκευάστηκε πριν περίπου 25 χρόνια!!!!!!! και σε κάθε νεροποντή παρουσιάζεται και κάποιο πρόβλημα.  Πόσο ευθύνονται τα καιρικά φαινόμενα όταν πλημμυρίζουν σχολεία ή στάζουν οροφές επειδή έχουν να συντηρηθούν από τότε που κατασκευάστηκαν; Πόσο ευθύνονται τα καιρικά φαινόμενα όταν πέφτουν το ένα γεφύρι  μετά το άλλο και έχουν ξαναπέσει  σε παλιότερη νεροποντή και τοπικός παράγοντας δηλώνει ότι «δεν γίνεται να βάλουμε «πτερύγια» γιατί  κοστίζουν»!  Αλήθεια και αν είναι  πράγματι η κλιματική αλλαγή, που προέρχεται απ’ την καύση των υδρογονανθράκων, υπεύθυνη όπως λένε,  τότε με τι περίσσιο θράσος υπογράφουν για τις γεωτρήσεις έρευνας για υδρογονάνθρακες γύρω απ’ την Κρήτη και το Ιόνιο; Πόσο ευθύνονται για το μικροκλίμα της περιοχής μας οι μόνιμες, σε καθημερινή βάση βολές  με πραγματικά πυρά από στρατιωτικές ασκήσεις των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ; Που πάνε τα τοξικά ή ραδιενεργά(;) βλήματα; Πως επηρεάζουν την ατμόσφαιρα τα τεράστια ραντάρ στην περιοχή μας ή οι συνεχείς πτήσεις των πολεμικών σκαφών που καίνε το καρκινογόνο καύσιμο υδραζίνη και ότι άλλο δεν μας λένε; Γιατί γέμισε το Αιγαίο με νεκρά δελφίνια; Τι κουβαλάει η σκόνη απ’ την Αφρική, όταν στη Λιβύη έχουν πέσει τόνοι τοξικών και ραδιενεργών βλημάτων από  τα μαχητικά  των ΗΠΑ –ΝΑΤΟ που  έφευγαν από το Ακρωτήρι Χανίων και βομβάρδιζαν τη Λιβύη;
Μόνο υποκρισία μπορεί κάποιος να δει στις υποσχέσεις και στα κροκοδείλια δάκρυα όλων αυτών που περιδιαβαίνουν τα χωριά και υπόσχονται λύσεις. Είναι και οι εκλογές βλέπετε! Το μόνο βέβαιο είναι ότι η προεκλογική περίοδος αυξάνει την υποσχεσιολογία  και κάποια έργα τύπου στρατιωτικές γέφυρες θα κουκουλώσουν προσωρινά κάποια οξυμένα προβλήματα! Τι θα γίνει  με τις αποζημιώσεις των νοικοκυριών, με την ασφάλεια των δρόμων των χωριών που δεν είναι τουριστικά; Μετά από πόσα χρόνια θα αποζημιωθούν οι αγρότες που έχασαν καλλιέργειες ή ζώα, όταν το συνηθισμένο είναι 2,3ή και 4 χρόνια μετά; Τι θα γίνει με αυτούς που  καταστράφηκε η παραγωγή τους ή έχασαν ζώα και δεν είναι μόνο αγρότες ,αλλά είναι αναγκασμένοι να κάνουν κι άλλες δουλειές  και δεν αποζημιώνονται καθόλου; Πως διασφαλίζεται η ασφαλής προσέλευση εκπαιδευτικών  και μαθητών στα σχολεία τους, συνολικά των εργαζόμενων και του λαού ή είναι ατομική τους ευθύνη;
Απέναντι στην ακατάσχετη υποσχεσιολογία, τα κελεύσματα για υπομονή και ανοχή, την προσπάθεια εγκλωβισμού της οργής και του θυμού  του λαού στην αναμονή της ψήφου για κάποιους «σωτήρες»  ή την «καταδίκη της πολιτικής τους   στις κάλπες», οι εργαζόμενοι, ο λαός χρειάζεται  να οργανωθούν  και να παλέψουν για τα δικαιώματα τους στη ζωή. Μαζί με τον αγώνα για δουλειά, μισθό που να μπορεί να ζήσει,  για δικαιώματα στις σπουδές και στην περίθαλψη, να παλέψει για ασφαλείς δρόμους, ασφαλή σχολικά κτίρια, άμεση χωρίς διαχωρισμούς αποζημίωση όλων των πληγέντων
Υπεύθυνοι είναι το αστικό  κράτος και οι κυβερνήσεις του που μαζί με τους δήμους και τις περιφέρειες χαρατσώνουν το λαό και του ζητάνε και τα ρέστα από πάνω.   
                                                                                                               Κρήτη, Απρίλης 2019
                                                                
                                                                                                                                  
          

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019


Αλλαγές στο Λύκειο και Νέο Σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Ένταση της ταξικότητας στην Εκπαίδευση και της επίθεσης στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών
Πριν λίγες μέρες  το Υπουργείο Παιδείας  δημοσιοποίησε το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στο Λύκειο που θα ισχύσουν από την επόμενη χρονιά και ένα σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ- ΤΕΙ  που θα αφορά στους μαθητές που φοιτούν το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019 στη Β΄ Λυκείου. Το νομοσχέδιο αυτό ελάχιστα διαφέρει από τις προτάσεις του Υπουργείου που είχαν δημοσιοποιηθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο .
Καταρχάς, για πρώτη φορά ένα νέο εξεταστικό, όπως συνηθίζεται να λέγεται, θα παρακάτωπαρακάτωεφαρμοστεί σε μαθητές που ήδη φοιτούν στο Λύκειο και όχι σε αυτούς που θα  εισέλθουν σε αυτή τη βαθμίδα το επόμενο έτος. Αυτή η «βιασύνη»  οφείλεται  στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση προς τους θεσμούς, τον ΟΟΣΑ, τον ΣΕΒ, τα ξένα και τα ντόπια δηλαδή αφεντικά τους, και οι οποίες συνάδουν απολύτως με τη δική της πολιτική βούληση. Δεσμεύσεις που στοχεύουν στην όρθωση επιπλέον σκληρών ταξικών φραγμών στο δικαίωμα των παιδιών των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στην εκπαίδευση. Δεσμεύσεις που  αποσκοπούν στην εμπέδωση της πολιτικής της αδιοριστίας, αλλά και της παραπέρα επιδείνωσης- διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, της εξορθολογικής διαχείρισης ενός «γερασμένου» προσωπικού -κατά την προσφιλή έκφραση του Υπουργού - που γυρνά σε πολλά σχολεία για να καλύψει ωράριο. Μιας πολιτική που προωθεί την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών μέσα από τις διαδικασίες (αυτό)αξιολόγησης.
Έτσι, οφείλουμε να απεμπλακούμε από οποιαδήποτε προσπάθεια αναζήτησης θετικών σημείων ή «αριστερού» προσήμου  στο νομοσχέδιο. Για παράδειγμα,  είναι αδιέξοδη και αποπροσανατολιστική  η συζήτηση για το αν θα πρέπει να καταργηθούν τα Λατινικά ή όχι . Επιπλέον οι δηλώσεις του Υπουργού ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο (Όλοι θα είναι κερδισμένοι. Οι Μαθηματικοί που αδικούνται θα αποκατασταθούν με τις αλλαγές που θα γίνουν σταδιακά στην Α και Β λυκείου κ.α.) καθόλου δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε μια λογική του «διαίρει και βασίλευε» και ποιας ειδικότητας «δικαιούται» τις περισσότερες ώρες διδασκαλίας. Είναι αναγκαίο τέτοιου είδους δηλώσεις να τις αναγνώσουμε ως  προσπάθεια επιβολής κλίματος εφησυχασμού, καθώς, μάλιστα,  αυτό το νομοσχέδιο είναι μόνο η αρχή και έπονται και άλλα που θα «πετάξουν» στον καιάδα αρκετές εκατοντάδες θέσεις εκπαιδευτικών.
Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι κόπηκαν περισσότερες ώρες από ειδικότητες που υπάρχουν ελλείψεις, π.χ. μαθηματικοί, βιολόγοι, μεσοπρόθεσμα και φιλόλογοι  αλλά και ότι υπάρχουν ειδικότητες όπως οι ξενόγλωσσοι που κατά το Υπουργείο πρέπει να νιώθουν την ανάσα της εξόδου τους από το Λύκειο. Ενώ ήδη δημοσιευμένα άρθρα αναφέρουν πώς η μείωση του εβδομαδιαίου προγράμματος της Γ Λυκείου από 32 σε 29 ώρες σημαίνει 10.000 ώρες λιγότερες στα ΓΕΛ της χώρας και άρα 500 λιγότερες θέσεις εκπαιδευτικών.
Όσον αφορά τη νεολαία, τα νέα μέτρα εντείνουν περαιτέρω τους ταξικούς φραγμούς που χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματά της, εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα του σχολείου με τις πολλαπλές εξετάσεις και δυσχεραίνουν όχι μόνο την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια –παρά τις εξαγγελίες περί αντιθέτου- αλλά ακόμη και την απόκτηση του Απολυτηρίου.
Με το νομοσχέδιο, καθώς το απολυτήριο θα προσμετράται κατά 10% αρχικά (το ποσοστό θα αυξάνεται σταδιακά) στην πρόσβαση στην Τριτοβάθμια, παρουσιάζεται ως αυτονόητο ότι η απόκτησή του θα πρέπει να γίνεται με τρόπο «αδιάβλητο και διαφανή». Επομένως οι μαθητές θα εξετάζονται στα τέσσερα μαθήματα που θα δίνουν και πανελλαδικά- τα τρία της κατεύθυνσης και τη νεοελληνική γραμματεία (συνεξέταση γλώσσας και λογοτεχνίας). Θα εξετάζονται σε θέματα που θα επιλέγουν καθηγητές λυκείων του ίδιου δήμου (στις μεγάλες πόλεις) ή νομού (στην επαρχία). Θα επιτηρούνται από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων και τα γραπτά τους με κλειστά ονόματα θα βαθμολογούνται από καθηγητές άλλων σχολείων.(Η διάταξη που προβλέπει ότι για τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του νέου εξεταστικού δεν θα προσμετράται ο βαθμός του απολυτηρίου είναι ένας αυτονόητος ελιγμός του Υπουργείου για να μειώσει τις αντιδράσεις σε μία ρύθμιση που «έβγαζε μάτι ».)
Αυτόματα αυτό σημαίνει ότι οι ενδοσχολικές απολυτήριες εξετάσεις ξεφεύγουν από τα όρια του σχολείου, και όσοι ζούμε τη σχολική πραγματικότητα αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει αυτό για μια πληθώρα μαθητών που, για πολλούς λόγους αλλά κυρίως ταξικούς και κοινωνικούς, δεν θα μπορεί να πάρει απολυτήριο.
Ταυτόχρονα, αυτές οι πολλαπλές εξετάσεις θα συνδεθούν με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, εφόσον αντικειμενικοποιούνται οι επιδόσεις των μαθητών. Αυτή η διαδικασία καθιστά τους καθηγητές και υπεύθυνους για την «αποτυχία» αυτών που δεν πάρουν απολυτήριο. Μας εμπλέκει στη λογική και πρακτική της αξιολόγησης των μαθητών του συναδέλφου του όμορου σχολείου και άρα και των ίδιων των συναδέλφων μας.  «Αντικειμενικά» πια και μετρήσιμα οι επιδόσεις των μαθητών μας μπορούν να αξιοποιηθούν στις «αποτιμήσεις» και αυτοαξιολογήσεις της σχολικής μονάδας για την περιβόητη ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί των όμορων σχολείων από κοινού, συνδιαχειριστικά, καλούνται να διαμορφώνουν τους μηχανισμούς απόρριψης πληθώρας μαθητών, γιατί ,τεκμηριωμένα, τέτοιου είδους εξετάσεις μόνο ως τέτοιος μηχανισμός λειτουργούν.
Στη συνέχεια όσοι θα παίρνουν απολυτήριο θα έχουν τη δυνατότητα ή να μείνουν μόνο με αυτό ή να εγγραφούν στα περιβόητα νεόφερτα ΤΕΠ (Τμήμα Ελεύθερης Πρόσβασης) ή να διεκδικήσουν μία θέση με πανελλαδικές στα ΤΠΠΕ (Τμήματα Πρόσβασης με Πανελλαδικές εξετάσεις). Για τον κάθε 18χρόνο αυτή η επιλογή θα διαμορφώνεται στην αρχή της Γ΄ Λυκείου, όταν θα καταθέτουν υποχρεωτικά όλοι μηχανογραφικό με τον «τεράστιο» αριθμό των …10 προτιμήσεων! (Στις προτάσεις του περασμένου Σεπτεμβρίου προβλέπονταν ότι η συμπλήρωση του μηχονογραφικού  με τις δέκα σχολές θα γινόταν τον Ιούνιο της Β΄ Λυκείου ).  Η διαδικασία αυτή θα γίνεται με τη συνδρομή των εκπαιδευτικών που θα βοηθούν τους μαθητές στις επιλογές της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας! Θα αναλάβουν, λοιπόν, οι εκπαιδευτικοί το βρώμικο ρόλο του συστήματος για την κατανομή του εργατικού δυναμικού με όρους ταξικούς αναπόφευκτα. Μας βάζουν να «προσγειώσουμε» τους μαθητές μας στις δηλώσεις προτιμήσεων τους, ώστε, ανάλογα με τη ζήτηση, να πετύχουν έστω ένα τμήμα στο οποίο θα μπορέσουν αν εισαχθούν χωρίς Πανελλαδικές. (Τόσο ελεύθερη πρόσβαση!)
Το Φεβρουάριο της Γ Λυκείου αποφασίζει ο μαθητής εάν θα επιλέξει το τμήμα χαμηλής ζήτησης ή αν θα δώσει πανελλαδικές, χάνοντας όμως τη δυνατότητα να εισαχθεί στο τμήμα ελεύθερης πρόσβασης. Όσοι δεν πετύχουν στη λοταρία των ΤΕΠ ή στοχεύουν σε σχολή υψηλής ζήτησης θα αντιμετωπίσουν το Γολγοθά των Πανελλαδικών.  Θα δίνουν εξετάσεις στα τέσσερα μαθήματα που θα διδάσκονται 6 ώρες στο σχολείο. Η ύλη τους θα αυξηθεί- αν όχι αναλογικά των ωρών- πάντως κατά πολύ, όπως άλλωστε προβλέπουν και οι πρόσφατες  προτάσεις του ΙΕΠ.
Ακόμη, στο μηχανογραφικό τους θα δηλώνουν τμήματα  ενός μόνο επιστημονικού πεδίου! Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα να ανοίγουν δεύτερο επιστημονικό πεδίο δίνοντας 5ο μάθημα. Είναι προφανές ότι και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κινείται πάνω στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθούσαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις: Αύξηση της ύλης, μείωση των επιλογών των υποψηφίων, που μεταφράζεται σε περαιτέρω ταξικούς φραγμούς με στόχο την απομαζικοποίηση και  της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Τέλος, η διάκριση των τριτοβάθμιων τμημάτων σε ΤΕΠ και ΤΠΠΕ αυτόματα τα κατηγοριοποιεί, τα αξιολογεί και με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε κατάργησή τους. Ως ΤΕΠ ορίζονται τα τμήματα εκείνα που στο πρώτο μηχανογραφικό των δέκα σχολών θα συγκεντρώσουν λιγότερες προτιμήσεις των μαθητών σε σύγκριση με τον προβλεπόμενο  αριθμό εισακτέων . Ένα τμήμα τη μια χρονιά μπορεί να χαρακτηρίζεται ως ΤΕΠ και την άλλη όχι και παρόλο που το Υπουργείο προσπάθησε τελευταία στιγμή στο νομοσχέδιο να το «σώσει» δίνοντας τις θέσεις που περισσεύουν στα ΤΕΠ στη δυνατότητα πρόσβασης μέσω πανελλαδικών,- δηλαδή στο ίδιο τμήμα θα φοιτούν παιδιά που έχουν περάσει με απολυτήριο και άλλα με Πανελλαδικές (;)-  θα είναι πολλά τα τμήματα που θα φυτοζωούν και «αναπόφευκτα» θα κλείσουν, μειώνοντας ακόμη περισσότερο τις επιλογές των υποψηφίων. Άλλωστε βάζουν και το όριο το κάθε τμήμα που λειτουργεί να έχει 8 μέλη ΔΕΠ τη στιγμή που στα Παν/μια πληθαίνει ο αριθμός των συμβασιούχων εργαζόμενων και δεν γίνονται προσλήψεις μελών ΔΕΠ.
Κι όλα αυτά σε ένα περιβάλλον νέων συγχωνεύσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ, τμημάτων  που υπολειτουργούν ή είναι μόνο στα χαρτιά, διετών προγραμμάτων σπουδών, επαγγελματικών δικαιωμάτων  πτυχίων στον αέρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα του νέου μηχανογραφικού και του νέου χάρτη σπουδών.
Είναι φανερή η αναγκαιότητα μαζικής και δυναμικής κινητοποίησης  μαθητών και εκπαιδευτικών για να αποσυρθεί και να μην περάσει το νομοσχέδιο «λαιμητόμος» για τα μορφωτικά δικαιώματα της μαθητικής νεολαίας και το δικαίωμα στη μόνιμη, σταθερή και αξιοπρεπή εργασία για τους εκπαιδευτικούς .
Να αποσυρθεί το Νομοσχέδιο.

Μαζική συμμετοχή στις ΓΣ των ΕΛΜΕ, με μαζική συμμετοχή στην απεργία να σπάσουμε την αδράνεια, να ανοίξει ένας κύκλος πραγματικού αγώνα και ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ.