Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Να μη κοπεί το ημερομίσθιο των αναπληρωτών επειδή δεν ψήφισαν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια





Να μη κοπεί το ημερομίσθιο των αναπληρωτών επειδή δεν ψήφισαν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια

Για μια ακόμη φορά το υπουργείο Παιδείας χρησιμοποιεί τους αναπληρωτές σαν πολιορκητικό κριό για να χτυπήσει τα εργασιακά δικαιώματα και τις ελευθερίες  συνολικά των εκπαιδευτικών.
 Έτσι σε διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης κόβουν το ημερομίσθιο της 7ης Νοέμβρη από τους  αναπληρωτές,  επειδή δεν πήγαν να ψηφίσουν στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ κλπ). Προετοιμάζουν έτσι το έδαφος να επιβληθεί και στους μόνιμους εκπαιδευτικούς. Ενώ τα σχολεία ήταν κλειστά  με απόφαση της Διοίκησης εκβιάζοντας  έτσι τους αναπληρωτές να πάνε να ψηφίσουν για να «πάρουν τη βεβαίωση» 
Η ενέργεια αυτή να χτυπηθεί το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης των αναπληρωτών και να κοπεί το ημερομίσθιο είναι ενταγμένη στη συνολικότερη πολιτική  της κυβέρνησης και του συστήματος  συνολικά να σαρώσει όποια δικαιώματα στη δουλειά έχουν ακόμη απομείνει.
 Αυτό φανερώνουν τα τελευταία γεγονότα στο χώρο της εκπαίδευσης.  Το έγγραφο της ΔΙΔΕ Σάμου για  να δοθούν  βεβαιώσεις από την ΕΛΜΕ Σάμου για τη συμμετοχή των αναπληρωτών στις εκλογικές διαδικασίες του σωματείου, η πρόσφατη έφοδος του ΣΔΟΕ στην ΕΛΜΕ Πειραιά για να ελέγξει το σωματείο απαιτώντας όλα τα στοιχεία του (μητρώο μελών, πρακτικά, απολογισμούς και προϋπολογισμούς!!!), η παρουσία ασφαλιτών στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης!
 Ταυτόχρονα σκοπεύει να σπείρει την αντιπαλότητα ανάμεσα στου μόνιμους και τους  αναπληρωτές, αφού έτσι  κι αλλιώς ένα ποσοστό ( 32%,  20% κλπ ανά Περιφέρεια ) δεν πήγε να ψηφίσει και κόβει το ημερομίσθιο μόνο στους αναπληρωτές.

Οι ευθύνες των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ είναι τεράστιες και για αυτούς που δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση ενώ γνώριζαν το  έγγραφο του Υπουργείου,  για να στηρίξουν το δικαίωμα των συναδέλφων στην ελεύθερη έκφραση και  στάση  και να καταγγείλουν τον εκβιασμό του υπουργείου, αλλά κύρια επειδή κάποιες ΕΛΜΕ ( Ελευσίνας, Ρεθύμνου κλπ  ) διοργάνωσαν τις εκλογές του σωματείου μαζί με τις κρατικές εκλογές για τα  υπηρεσιακά συμβούλια ενισχύοντας τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό και νομιμοποιώντας την κρατική παρέμβαση στον συνδικαλισμό. Φαίνεται  ότι η αγωνία για την εκλογή  αιρετών για κάποιες δυνάμεις που αναφέρονται και  στην αριστερά είναι πάνω  από τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν φτάνει που οι συνάδελφοι συμβασιούχοι  ξεσπιτώνονται χιλιόμετρα μακριά  για να δουλέψουν, που ζούν σε μόνιμη εργασιακή ανασφάλεια και έχουν χορτάσει από υποσχέσεις, τους  έχει επιβληθεί ένα εργασιακό καθεστώς ασφυκτικού ελέγχου με τα παρουσιολόγια , δεν δικαιούνται αναρρωτική άδεια και άδεια μητρότητας,  θέλουν να τους κόψουν και ένα ημερομίσθιο από τον περνιχρό μισθό τους!
Οι αναπληρωτές να μην αποδεχτούν να κοπεί το ημερομίσθιο. Να απευθυνθούν στα σωματεία τους  και ζητήσουν να κινητοποιηθούν για να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ.


                                                                                                   28 /11/2018




Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

Ανακοίνωση-Καταγγελία για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

https://agkinekp.blogspot.com/2018/11/53.html

Ανακοίνωση-Καταγγελία για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

Ανακοίνωση-Καταγγελία  για τη φυλάκιση 53χρονης καθαρίστριας για… πλαστό απολυτήριο

Στον προ-προηγούμενο αίωνα ο Β. Ουγκώ έγραφε στο μυθιστόρημά του “Οι ¨Άθλιοι” την ιστορία ενός πεινασμένου νέου άνδρα, του Γιάννη Αγιάννη, που σπάζει τη βιτρίνα ενός αρτοπωλείου για να κλέψει ψωμί, με σκοπό να ταΐσει την οικογένειά του που λιμοκτονούσε. Η ποινή γι' αυτή του την κλοπή είναι πέντε χρόνια στα κάτεργα, που τελικώς γίνονται δεκαεννέα χρόνια ύστερα από τις επανειλημμένες προσπάθειές του να δραπετεύσει.

Η αθλιότητα όμως φτάνει μέχρι τις μέρες μας, με την καταδίκη σε  10 χρόνια φυλακή σε καθαρίστρια γιατί πλαστογράφησε το απολυτήριο δημοτικού  από 5η σε 6η δημοτικού(!!) ,για να καθαρίζει σε παιδικό σταθμό του δήμου Βόλου.
Παραφράζοντας τους στίχους από ένα τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη:
«Δανείσου-Κλέψε λίγα και θα σε ρίξουν στα σκυλιά, Κλέψε πολλά και θα σε κάνουν βασιλιά, σε μια βραδιά»…
Από τη μεριά μας καταγγέλλουμε την καταδίκη σε 10ετή φυλάκιση της 53χρονης καθαρίστριας. Αυτή είναι η δικαιοσύνη των εκμεταλλευτών! Ταξική και άγρια, απέναντι στους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους. Υπηρετεί την πολιτική του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Της επίθεσης στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Που επιβάλλει φτώχεια και εμποδίζει ακόμη και τα πιο φτωχά τμήματα του λαού να δουλέψουν, επιβάλλοντας ταξικά –και νομοθετημένα- εμπόδια. Που βγάζει παράνομες τις απεργίες, που αθωώνει την εργοδοσία για τα εργατικά ατυχήματα, που νομιμοποιεί τις ομαδικές απολύσεις και τις απολύσεις εγκύων. Αυτής της πολιτικής, που οι εργατοπατέρες υπηρετούν πιστά, με αποτέλεσμα το Εργατικό Κέντρο Βόλου να μην πάρει απόφαση για παμβολιώτικη απεργία για την αποφυλάκιση της 53χρονη καθαρίστριας!
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τη νεολαία, τους εργαζόμενους όλο το λαό, να καταγγείλουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την καταδίκη και τη φυλάκιση της 53χρονης, και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωσή της! Η απεργία στις 28 Νοέμβρη να πάρει και τέτοιου είδους χαρακτηριστικά αγώνα. Αλληλεγγύης και απαίτησης για την απελευθέρωσή της.
Άδικη είναι η φτώχεια, η ανεργία, η πείνα και η εξαθλίωση.
Η δουλειά και η ζωή, είναι δικαιώματα και θα τα υπερασπιστούμε!

Άμεση αποφυλάκιση της 53χρονης καθαρίστριας
Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι
Πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή
Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

45 χρόνια μετά, τα νεολαιίστικα-λαϊκά συνθήματα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρα από ποτέ!




17 Νοέμβρη 1973-17 Νοέμβρη 2018
45 χρόνια μετά, τα νεολαιίστικα-λαϊκά συνθήματα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρα από ποτέ!

ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ: Γιατί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός οξύνοντας τον ανταγωνισμό του με τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές (Ρωσία, Κίνα, ΕΕ) πρωτοστατεί στο ξαναμοίρασμα του κόσμου διαλύοντας χώρες και κομματιάζοντας λαούς. Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, βυθισμένο στην κρίση του, φέρνει τον όλεθρο, την καταστροφή και τον ξεριζωμό για εκατομμύρια ανθρώπους πολλαπλασιάζοντας τους πολεμικούς κινδύνους και στη γειτονιά μας. Στη  μεγαλύτερη φονική δύναμη του πλανήτη, τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη σύμφωνη γνώμη της ΝΔ και των αστικών κομμάτων, δίνει «γη και νερό» εμπλέκοντας τη χώρα και τον λαό μας στα επικίνδυνα πολεμικά της σχέδια. Ενάντια στους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς και σε κάθε ιμπεριαλιστή, ενάντια σ’ όλους αυτούς που τους υπηρετούν είναι ανάγκη ο λαός μας και η νεολαία μας να οργανώσει την αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη του δημιουργώντας μέτωπο με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους κοινούς τους εχθρούς.
ΨΩΜΙ: Γιατί η επίθεση στα νεολαιίστικα και λαϊκά δικαιώματα απογειώθηκε με αφορμή και αιτία την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση οδηγώντας μεγάλα τμήματα του λαού μας στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Το καθημερινό ψωμί λείπει από πολλούς προκειμένου να αυξήσουν τα υπερκέρδη τους τα καρχαριοειδή του ξένου κεφαλαίου και οι ντόπιοι υπεργολάβοι τους. Στο πλαίσιο της εξάρτησης από αμερικάνους και ευρωπαίους όλη η χώρα και οι υποδομές της ξεπουλιούνται στο ξένο κυρίως κεφάλαιο υποθηκεύοντας το παρόν και το μέλλον μας για πολλές δεκαετίες. Αυτή είναι η περιβόητη ανάπτυξή τους.
ΠΑΙΔΕΙΑ: Γιατί και αυτή η κυβέρνηση, πιστή στις απαιτήσεις του ΟΟΣΑ, της ΕΕ και της ντόπιας άρχουσας τάξης, πετσοκόβει τα δικαιώματα στη μόρφωση για τα παιδιά του λαού την ίδια στιγμή που συνεχίζει την επίθεσή της στα οικονομικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων εκπαιδευτικών. Με όχημα την κακόφημη αξιολόγηση επιχειρεί να κατηγοριοποιήσει σχολεία και εκπαιδευτικούς προωθώντας τον ατομικισμό, το «διαίρει και βασίλευε» για να ελαχιστοποιήσει την αντίσταση από την πλευρά των εκπαιδευτικών.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Γιατί η ένταση της κρατικής τρομοκρατίας, τα  άμεσα και έμμεσα χτυπήματα των όποιων αγώνων ξεσπούν (ΜΑΤ, ξυλοδαρμοί, προσφυγές στα δικαστήρια), η δεξιά μετατόπιση όλου του πολιτικού σκηνικού εκτρέφει το ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον φασισμό απέναντι στους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους, ντόπιους και ξένους. Στο οπλοστάσιο της αντιεργατικής τρομοκρατίας και των απαγορεύσεων εντάσσεται η πρόσφατη νομοθέτηση του 50%+1 για την κήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία.
ΤΟΤΕ η νεολαία και ο λαός, στις πιο αντίξοες συνθήκες της στρατιωτικής δικτατορίας βρήκε το θάρρος και τη δύναμη να αγωνιστεί μαζικά, συλλογικά και ανυποχώρητα καταφέροντας αποφασιστικό χτύπημα στους δικτάτορες.
ΤΩΡΑ, παρά τις υπαρκτές δυσκολίες, η νεολαία, οι εργαζόμενοι, συνολικά ο λαός κατανοώντας ότι η επίθεση εναντίον του δεν είναι πρόσκαιρη αλλά έχει μεγάλο βάθος και στηριγμένος στις αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης να συμβάλει με μικρούς και μεγάλους αγώνες στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και στην προοπτική οικοδόμησης μετώπου αντίστασης και διεκδίκησης.
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟ


Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ!


ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ!
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΤΙΣ 14/11
ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΛΑΙΛΑΠΑ!
Συναδέλφισσες , συνάδελφοι
Μας λένε πως οι αγώνες δεν έχουν πια καμία αξία, πως η απεργία “έχει χάσει τη δυναμική της ως μέσο πάλης”…
Μας λένε ίσως να χρειάζεται να καταφύγουμε σε άλλα μέσα πιο αποδεκτά και «με λιγότερο κόστος για τους συναδέλφους», μας λένε ακόμα πως το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε το τρένο της ανάπτυξης και την πίτα… που θα μεγαλώσει για να πάρουμε το ξεροκόμματο μας…
Κάποιοι ακόμη θεωρούν πως αρκεί μία αλλαγή συσχετισμών στα συνδικαλιστικά μας όργανα για να αλλάξουν τα πράγματα και οι διαθέσεις του κόσμου.
ΚΙ ΟΜΩΣ…
Αν όντως  είναι έτσι, γιατί οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου συστήματος στην ΑΔΕΔΥ και όχι μόνο (πρώην και νυν ΠΑΣΚΕ σε διάφορες μορφές, ΔΑΚΕ και το κυβερνητικό ΜΕΡΑ) έκαναν ό,τι περνούσε και δεν… περνούσε από το χέρι τους   για να αποτρέψουν μία  24 ωρη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ; Από τι θα κινδύνευαν μέσα στο κλίμα ηττοπάθειας και αγωνιστικής αποστράτευσης που έχει κυριαρχήσει και καλλιεργείται καθημερινά;  Γιατί έπαιξαν αυτό το κρυφτούλι των χρονικών μεταθέσεων που οδήγησε άλλη μέρα να απεργούν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο  (14/11) και άλλη μέρα οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα (28/11);
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Οι εκπρόσωποι τουσυστήματος στα συνδικαλιστικά μας όργανα και οι επίσημοι διαχειριστές του  τωρινοί , αλλοτινοί και επόμενοι, δεν θέλουν με τίποτε να ακουστεί –έστω και αδύναμα- η φωνή των εργαζομένων, να εκφραστεί ενιαία η οργή και η αγανάκτηση τους στο μαύρο παρόν και στο ακόμη πιο μαύρο μέλλον που σχεδιάζουν για εμάς, υπάκουοι στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών προστατών τους.
Γιατί αυτοί γνωρίζουν καλύτερα και το έχουν ξεκάθαρο –σε αντίθεση με τις αυταπάτες που κυριάρχησαν στην πλευρά των εργαζομένων και με ευθύνη όσων αναφέρονται στην αριστερά- πως η επίθεση όχι μόνο δεν έκανε μία… στάση αλλά θα συνεχιστεί: στο λαϊκό εισόδημα, στις όποιες κοινωνικές κατακτήσεις έχουν απομείνει σε υγεία-παιδεία- ασφάλιση, δημόσια και κοινωνικά αγαθά.
Γνωρίζουν όλοι αυτοί πως και η εκπαίδευση, όχι μόνο δεν θα εξαιρεθεί από τον αντιδραστικό  σχεδιασμό,αλλά είτε με τον «τρόπο Γαβρόγλου», είτε με τον «τρόπο Μητσοτάκη» , οι συγχωνεύσεις μονάδων, η αξιολόγηση-πειθάρχηση, η υπονόμευση των εργασιακών σχέσεων, οι ταξικοί φραγμοί στην νεολαία ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ κάθε κυβέρνησης!
Επιπρόσθετα γνωρίζουν πως σε όλα αυτά θα προστεθεί η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στις πολεμικές περιπέτειεςκαι τα σχέδια  που εξυφαίνουν στην περιοχή μας οι ιμπεριαλιστές και η προθυμία της σημερινής (αλλά και της αυριανής) κυβέρνησης να τους εξυπηρετήσει
Γι αυτό κινούνται με σχέδιο και δεν μπορείς να τους «δεσμεύσεις» σε ημερομηνίες και αγωνιστικά ραντεβού  είτε απότα «πάνω»  είτε από τα «κάτω».
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Συμμετέχουμε στην 24 ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ αν και γνωρίζουμε πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες  την αποδυναμώνουν διαχωρίζοντας την από αυτή της  ΓΣΕΕ. Γιατί στον φόβο των κυρίαρχων συστημικών παρατάξεων για την κήρυξη γενικής απεργία βλέπουμε το φόβο απέναντι στις λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις. Αυτές που προηγήθηκαν –και  ήταν πολλές-  και αυτές που μέλλονται να γίνουν καθώς οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν πρόκειται να μείνουν  εσαεί να πενθούν για τις αυταπάτες τους!

Μόνο που είναι πια αναγκαίος από… χτες ένας αγωνιστικός σχεδιασμός σε άλλη κατεύθυνση από αυτή που κυριάρχησε και κυριαρχεί: Για ένα μέτωπο αντίστασης υπεράσπισης  και διεκδίκησης της ζωής και των δικαιωμάτων μας! Για ένα κίνημα πραγματικής και όχι εικονικής αναμέτρησης με τις δυνάμεις που είτε από τους κυβερνητικούς θώκους είτε μέσω των διάφορων εργατοπατέρων στέκονται εμπόδιο σε μία τέτοια προοπτική. Για να γίνουν ξανά τα σωματεία όργανα πάλης.



Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών της Αθήνας,έχουν προσυγκέντρωση αύριο ,
14-11-2018 Ιπποκράτους και Πανεπιστημίου.11 π.μ.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Κάποια συμπεράσματα για τις εκλογές της ΕΛΜΕ



Πραγματοποιήθηκαν χθες οι εκλογές του σωματείου μας,της Α' ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής.Οι εκλογές αυτές  έγιναν σε μια περίοδο πλήρους αποσυγκρότησης του εκπαιδευτικού κινήματος και με την επίθεση από την πλευρά της κυβέρνησης να εντείνεται .Παρά τις συνεχείς και έντονες διαμαρτυρίες μας ,η πλειοψηφία του Δ.Σ αποφάσισε να τις πραγματοποιήσει την ίδια μέρα με τις εκλογές της διοίκησης.
Το αποτέλεσμα αυτού δείχνει το προφανές,
1.Ενέτεινε τη σύγχυση των συναδέλφων για το ρόλο του σωματείου και των οργάνων διοίκησης. Ήταν χαρακτηριστική η απορία που εκφράζονταν από πλήθος συναδέλφων ακόμα και στο χώρο ψηφοφορίας,για το τι είναι η μια και η άλλη κάλπη.Πολλοί βεβαίως των "ειδικών" του συνδικαλισμού θεωρούσαν ευθύνη των συναδέλφων "να μην ξέρουν τα στοιχειώδη!!!",στα πλαίσια της γνωστής τους ταχτικής να ρίχνουν την ευθύνη για την αδράνεια του κλάδου στους συναδέλφους.Ουδέποτε βεβαίως ακούσαμε στα πλαίσια του Δ.Σ ή στα πλαίσια των γενικών συνελεύσεων κανενός είδους αυτοκριτική για ποιο λόγο φθάσαμε ως το σημείο,το....πιο αριστερό σωματείο,με απόλυτη αυτοδυναμία τους δεν κατόρθωσε τα τελευταία χρόνια να κάνει μια μαζική συνέλευση,παράσταση διαμαρτυρίας ή εκδήλωση.Γιατί δεν μπόρεσε ή δε θέλησε να οργανώσει μια απεύθυνση στο λαό για τα θέματα της εκπαίδευσης ή τη γενικότερη επίθεση,τις περικοπές ,την επίθεση στα δικαιώματα μας,τη λιτότητα.τον πόλεμο.
2.Το ίδιο το αποτέλεσμα και τα απανωτά αποτελέσματα των διπλών εκλογικών διαδικασιών,είναι προφανές του πώς αντιμετωπίζουν τις διαδικασίες του σωματείου και τι εν τέλει κερδίζουν από αυτή τους την ταχτική.Αύξηση της συμμετοχής των συναδέλφων με επικερδές για αυτούς αποτέλεσμα αύξησης των εδρών τους και στο Δ.Σ.Η ίδια η κατεύθυνση της σταυροδοσίας,  αναδεικνύει ότι τα ΠΥΣΔΕ και η παρουσία τους σε αυτά,χρησιμοποιείται σαν πηγή ψήφων,ακόμα και προσωπικών που λαμβάνουν για τις διάφορες μικρο-εξυπηρετήσεις στους συναδέλφους.
Η επιμονή μας να απέχουμε από αυτές τις διαδικασίες τέτοιου είδους,είναι σε πλήρη συνέπεια με την άποψη μας για το κίνημα.Σκοπός του συνδικαλισμού και ειδικά της δικής μας παρέμβασης είναι το να ανοίξει δρόμους στη συγκρότηση εκπαιδευτικού κινήματος που θα φέρει τους εκπαιδευτικούς στο προσκήνιο των αγώνων και των διεκδικήσεων,προετοιμάζοντας το έδαφος για τις μελλοντικές αναμετρήσεις και την ενδυνάμωση των αγώνων του σήμερα.Οι κάθε είδους λογικές συνδιαλλαγής και συμβιβασμού στα τραπέζια του αντιπάλου για την προώθηση της επίθεσης,όπως και οι λογικές της ανάθεσης στον έντιμο και ικανό συνδικαλιστή,μας βρίσκει εντελώς αντίθετους .Αυτός είναι ο λόγος που με τόση επιμονή παρεμβαίνουμε και αντιμαχόμαστε τέτοιες λογικές.Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε σε όποια θέση μας.
Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συναδέλφους που με σταθερότητα όλα αυτά τα χρόνια στηρίζουν την άποψη μας σε δύσκολους καιρούς και ακόμα και σε στιγμές που πολύ σοβαρά ζητήματα κρίθηκαν,όπως η απεργία στην επιστράτευση ,που εκεί η πλειοψηφούσα παράταξη πρωτοπόρα,έβαλε όρους και προϋποθέσεις,πριν ακόμα η ίδια η ΟΛΜΕ το κάνει,τυλίγοντας τον κλάδο σε μια κόλλα χαρτί,για να του κουνάει αργότερα το δάχτυλο γιατί δεν ανταποκρίνεται στα κελεύσματα της .
Μπορεί αυτάρεσκα κάποιοι να πανηγυρίζουν για την επιτυχία τους στα σωματεία ή στα ΠΥΣΔΕ που κατά την άποψη τους ανοίγει δρόμους(Βλ ΠΥΣΔΕ Ανατολικής και Δυτικής Θεσσαλονικής).Η πραγματικότητα όμως,ιδιαίτερα ζοφερή μας γειώνει όλους και βάζει επιτακτικά την ανάγκη να κινηθούμε στην κατεύθυνση του να την αλλάξουμε.


αποτελεσματα εκλογων για δ.σ.ΕΛΜΕ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΘΡΙΑΣΙΟ-ΜΕΓΑΡΙΔΑ-ΕΙΔΥΛΛΙΑ) ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2018-2019
ΕΚΛΟΓΕΣ 2018-2019     ΕΚΛΟΓΕΣ 2017-2018    
ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΔΣ ΠΟΣΟΣΤΟ % ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΩΝ ΕΔΡΕΣ ΣΤΟ ΔΣ ΠΟΣΟΣΤΟ %
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ 144 4 38,20% 103 3 34,45%
ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 79 2 20,95% 77 2 25,75%
ΔΑΚΕ 64 2 16,98% 50 2 16,72%
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΠΑΜΕ) 45 1 11,94% 31 1 10,37%
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ 26 0 6,90% 18 0 6,02%
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 19 0 5,04% 20 1 6,69%
      0,00%     0,00%
ΑΚΥΡΑ 3     3    
ΛΕΥΚΑ 12     20    
ΕΓΚΥΡΑ-ΣΥΝΟΛΟ 377   100,00% 299   100,00%
ΨΗΦΙΣΑΝ-ΣΥΝΟΛΟ 392 322    

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2018

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ... ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ...
ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.

u Ποιος έστησε τα υπηρεσιακά συμβούλια(ΠΥΣΔΕ κλπ); Ήταν κατάκτηση του κινήματος ή επιλογή του συστήματος να ενσωματώσει και να απονευρώσει το κίνημα;

u Είναι τα υπηρεσιακά συμβούλια μόνο χώρος ρουσφετιών και αυθαιρεσιών (που είναι) ή κρατικά όργανα επιβολής και νομιμοποίησης της πολιτικής του συστήματος και των κυβερνήσεων του;

u Αν πραγματικά εννοούν -οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα- αυτά που γράφουν, ότι ΜΟΝΟ η μαζική παρουσία των εκπαιδευτικών μπορεί να αλλάξει το τοπίο, γιατί συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους στις εκλογές, στην ακύρωση-άρνηση  αυτής της ανάγκης; Δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι δεν ανατρέπεται αλλά ενισχύεται η “σιγή νεκροταφείου” που έχει επικρατήσει στον κλάδο και θα συνεχίζει να “αγνοείται” το εκπαιδευτικό κίνημα;
           
u Δεν αντιλαμβάνονται ότι η επιδίωξη “αποκαθήλωσης” των κυβερνητικών-διορισμένων αιρετών  συνεισφέρει στην καθήλωση των σωματείων που έχουν καταντήσει “αυτιά και μάτια των ΠΥΣΔΕ”; Ότι η επιδίωξη ανάδειξης αγωνιστών αιρετών και όχι γραναζιών των κυβερνήσεων λειπαίνει τη λειτουργία των μηχανισμών του κράτους.
           
u Μπορούμε χωρίς υπηρεσιακά συμβούλια; Γιατί υπάρχουν τα σωματεία μας;
           
u Πως είναι δυνατόν ενώ γράφουν ότι το σύστημα και οι κυβερνήσεις του, έχουν κηρύξει ταξικό πόλεμο, να κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους θύτες, και μετά καυχιώνται ότι ...τα θύματα προέκυψαν χωρίς παρατυπίες;

u Πως είναι δυνατόν ενώ το άδικο γίνεται νόμοι και εγκύκλιοι και η αντίσταση είναι καθήκον, οι δυνάμεις αυτές να γίνονται σταυροφόροι της ... “διαφάνειας”, ότι “σπάνε το άβατο”; Πολύ περισσότερο να αναφέρονται στην ισότητα και την ισονομία και όχι στην ανατροπή  αντιλαϊκών νόμων;

u Ενώ σωστά δηλώνουν την εναντίωσή τους, στην “εθνική ενότητα”, στον “κοινωνικό εταιρισμό”, την “κοινωνική συμμαχία” των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ πως είναι δυνατόν με τόση ευκολία να συμμετέχουν στα κρατικά φερέφωνα  ... “συμπλέοντας αντικειμενικά” με τη διοίκηση;

u Πως είναι δυνατόν ενώ δηλώνουν ταξικά αδιάλλακτες και δίχως αυταπάτες καθώς είναι με το μέρος των εργατών και όχι με το κεφάλαιο, καταλήγουν να συμμετέχουν στους μηχανισμούς του κράτους του κεφαλαίου;
           
u Πως είναι δυνατόν ενώ δηλώνουν ότι το σύστημα αυτό δεν μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται, με την εκλογικίστικη στάση τους και λεκτικά σχήματα (δημιουργική ασάφεια στα κείμενά τους), να αποδεικνύουν το αντίθετο;
           
Πόσες και πόσες απορίες...

Ενας εκπαιδευτικός που θα ΑΠΕΧΕΙ από τις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια και
θα ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 14/11

Για την αντιγραφή


Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ








                                               Υποψήφιοι για Δ.Σ  της  ΕΛΜΕ



ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ      ΠΕ 11        2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΓΙΟΥΤΣΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ                ΠΕ 02          4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ  ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ(ΝΩΝΤΑΣ)         ΔΕ01.01      2ο ΕΠΑΛ Ελευσίνας



ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ  ΟΥΡΑΝΙΑ           ΠΕ 06           2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου




Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

«Κανονικότητα» = κλιμάκωση της επίθεσης


«Κανονικότητα» = κλιμάκωση της επίθεσης
ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ και Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Καμία κανονικότητα δε ήρθε στην υποτιθέμενη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα. Η επίθεση στα δικαιώματά μας είναι παρούσα όχι μόνο γιατί είναι σε ισχύ οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι αλλά και γιατί είναι σε εξέλιξη νέα όξυνση της αντιδραστικής επέλασης, η οποία θα εξελιχθεί σε όλη την έκτασή της αμέσως μετά τις εκλογές – όποια και αν είναι η κυβέρνηση. Αλλωστε, ενδεικτικό της πραγματικότητας είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πάγωμα της περικοπής των συντάξεων, ένα πάγωμα που είναι σαφές ότι θα ισχύσει για λίγους μήνες αλλά και που (έτσι κι αλλιώς) αφορά μόνο τους ήδη συνταξιούχους και όχι αυτούς που βγαίνουν τώρα στη σύνταξη.
Την ίδια στιγμή η λιτότητα και η φτώχεια σπάνε κόκαλα, οι νέοι εργαζόμενοι δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, ενώ η κυβέρνηση λερώνει το ίδιο το όνομα της αριστεράς και έχει εξελιχθεί στην πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών, εμπλέκοντας τη χώρα στην πρώτη γραμμή των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και δίνοντας τα πάντα στην πιο φονική μηχανή του πλανήτη – τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Από κοντά ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ζηλεύουν την αντιλαϊκή αποτελεσματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ και προσμονούν να αποδείξουν και τη δική.
Την εκπαίδευση την τσακίζει η αδιοριστία και η φτώχεια. Οι πολυθρύλητοι «20.000 διορισμοί» όχι μόνο έχουν γίνει δυο-τρεις χιλιάδες (σε επίπεδο δηλώσεων), αλλά ταυτόχρονα δεν θα θυμίζουν σε τίποτα τους παλιούς διορισμούς καθώς η βαρύτητα των «τυπικών προσόντων» θα πετάξει έξω χιλιάδες αναπληρωτές που δουλεύουν για χρόνια και θα συντρίψει την επάρκεια του πτυχίου. Ταυτόχρονα αξιολόγηση και τράπεζα θεμάτων (η υποτιθέμενη απόσυρση των οποίων είχε προβληθεί ως φιλολαϊκό έργο από τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές) επιστρέφουν δριμύτερες προωθώντας κατηγοριοποίηση των σχολείων, πειθάρχηση των εκπαιδευτικών και ένταση των ταξικών φραγμών στις σπουδές.
Με δύο λόγια: Όλα τα «παλιά» είναι εδώ και προστίθενται και νέοι δρόμοι επίθεσης.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Στο κίνημα έχουν για χρόνια κυριαρχήσει διαλυτικές απόψεις, έχει κυριαρχήσει μια γραμμή παζαριών και συμβιβασμού. Μια γραμμή που θεωρεί το κίνημα όπλο στα παζάρια ανάδειξης ενός πολιτικού προσωπικού στα πλαίσιά του. Ή συμβουλάτορα – διορθωτή των ακροτήτων της πολιτικής του συστήματος. Με αυταπάτες (στην καλύτερη περίπτωση) ότι «μπαίνουμε στο κράτος για να το διορθώσουμε» έμπλεξαν το κίνημα στη βρωμιά της διαχείρισης του συστήματος μέσω της λεγόμενης «συνδιοίκησης» όπου κανένας δε συνδιοικεί, μιας και τη διοίκηση την ασκεί η κυβέρνηση και το κράτος και διαθέτει και τους αιρετούς για να νομιμοποιεί την αντιδραστική πολιτική του. Τρανταχτό παράδειγμα αυτής της θεώρησης, άλλωστε είναι και η μόνιμη επιλογή της ΕΛΜΕ μας να βάζει ταυτόχρονα τις κρατικές εκλογές για Α-Π/ΚΥΣΔΕ με τις εκλογές του σωματείου, απογειώνοντας τη σύγχυση των εκπαιδευτικών γύρω από το ρόλο του κάθε φορέα.
Η λύση όμως δεν είναι στα παζάρια. Η λύση δεν είναι στα επιχειρήματα, τα οποία αν γίνουν πολύ… πειστικά, τότε ο αντίπαλος θα υποχωρήσει. Ο αντίπαλος ξέρει τι κάνει, έχει ταξική ενσυνειδησία και διαθέτει μια πλούσια οργάνωση μηχανισμών καταπίεσης, χειραγώγησης και εξαπάτησης.
Τώρα που οι αυταπάτες στραπατσαρίστηκαν, τώρα που φάνηκε ότι δεν περιμένουμε τίποτα από κυβερνητικές εναλλαγές, τώρα που αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχουν κόλπα και εύκολες λύσεις, τώρα είναι ευκαιρία να δούμε ότι η λύση είναι στους δρόμους εκείνους που τον προηγούμενο αιώνα έδωσαν σπουδαίες κατακτήσεις στους εργαζόμενους. Είναι στους δρόμους της οργάνωσης και του αγώνα ΕΝΑΝΤΙΑ στην αντιδραστική πολιτική του συστήματος, στις κυβερνήσεις τους και στο κράτος τους.
Δεν υπάρχει συνταγή. Ο δρόμος θα χαράζεται όταν και όσο βαδίσουμε το δρόμο του αγώνα, της αντίστασης, της διεκδίκησης. Οσο αργούμε τόσο πιο μαύρη θα γίνεται η ζωή μας… Παλεύουμε για:
Μόνιμους μαζικούς διορισμούς- να μονιμοποιηθούν όλοι οι αναπληρωτές - μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!
Καμιά αξιολόγηση-χειραγώγηση, όχι στην κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, Όχι στο «νέο» ακόμα πιο σκληρό ταξικό Λύκειο.
Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου-κυβερνήσεων

Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό!

Στις εκλογές της ΕΛΜΕ ενισχύστε - ψηφίστε

Εξω το κράτος από τα συνδικάτα - Ούτε βήμα πίσω!

https://agkinekp.blogspot.com/2018/11/blog-post.html

Εξω το κράτος από τα συνδικάτα - Ούτε βήμα πίσω!
Τα γεγονότα είναι πια γνωστά: Έφοδο στα γραφεία της ΕΛΜΕ Πειραιά έκανε το ΣΔΟΕ, κατάσχοντας υπολογιστή, με εντολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά. Με πρόσχημα την υποτιθέμενη αποφυγή οικονομικών ατασθαλιών απαίτησε να δοθούν τα οικονομικά στοιχεία της ΕΛΜΕ των δέκα τελευταίων χρόνων, αλλά και μια σειρά άλλα στοιχεία, όπως πρακτικά συνεδριάσεων ΔΣ και ΓΣ, ονόματα συναδέλφων που έχουν πάρει βοήθεια από το ταμείο αλληλοβοήθειας της ΕΛΜΕ (όπως προβλέπεται από το καταστατικό), αν επιστράφηκαν τα χρήματα αυτά κλπ.
Τα Συνδικάτα δεν είναι επιχειρήσεις. Ίσως για αυτό όμως, ενώ η αδιαφάνεια και η φοροδιαφυγή  χτυπάει κόκκινο στις επιχειρήσεις και στα εργοδοτικά σωματεία, το ΣΔΟΕ επιδίδεται σε εφόδους στα πραγματικά σωματεία. Σε σωματεία που η λειτουργία τους, καθορίζεται από τα καταστατικά τους. Όπου οι οικονομικές δραστηριότητες, οι συνδικαλιστικές και πολιτικές αποφάσεις ελέγχονται, αιτιολογούνται και εγκρίνονται στις τακτικές και έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις, από την Εξελεγκτική Επιτροπή και την εκλογοαπολογιστική συνέλευση κάθε χρόνο. Όλα δημόσια και ανοιχτά σε κάθε συνάδελφο, σε κάθε μέλος.
Οσο μας αφορά, δεν μας ενδιαφέρει ποιο ακριβώς από τα πολλά πιθανά κέντρα βρίσκεται πίσω από την ενέργεια αυτή ούτε και αν χρησιμοποιήθηκε κάποιος «χρήσιμος ηλίθιος» για την εφαρμογή της. Αλλωστε, ούτε το ξέρουμε ούτε και έχουμε τα μέσα να το βρούμε. Αυτό που ξέρουμε, όμως –και αυτό είναι που έχει σημασία- είναι ότι πολλοί από τους «αθώους» για το «έγκλημα» είναι ένοχοι για την προετοιμασία του. Γιατί το χαλί που πάτησε η πρωτοφανής αυτή ενέργεια είναι η ΕΝΙΑΙΑ αντιδραστική πολιτική του συστήματος, πολιτική των προηγούμενων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και της παρούσας κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Μια πολιτική που, στο πλαίσιο της συνολικής επίθεσης στις κατακτήσεις των εργαζομένων, έχει ως στρατηγικό στόχο το πλήρες ξεδόντιασμα της δυνατότητας των εργαζομένων να συγκροτούν τους αγώνες τους σε ανεξαρτησία από το αστικό κράτος – κόντρα σε αυτό και στην πολιτική του συστήματος.
Ο οικονομικός έλεγχος των συνδικάτων από το κράτος αποτελεί στην πραγματικότητα πολιτικό τους έλεγχο. Δεν είναι μακριά η εποχή –αν δεν βάλουμε φραγμό- που το να είναι κάποιος μέλος σωματείου θα είναι αδίκημα. Αλλωστε συμβαίνει ήδη σε εργασιακούς χώρους του ιδιωτικού τομέα. Μπορούμε να φανταστούμε τι δρόμος ανοίγει και τι ποινικοποίηση μπορεί να υποστεί ένα σωματείο που επιλέγει να ενισχύσει τον αγώνα των Παλαιστίνιων, σε μια τέτοια περίοδο που όποιος παλεύει χαρακτηρίζεται τρομοκράτης. Ας σκεφτούμε τι σημαίνει ένας τέτοιος έλεγχος αν ένα σωματείο αποφασίσει να υποστηρίξει οικονομικά απεργία άλλου σωματείου που πραγματοποιείται ενώ έχει κηρυχθεί παράνομη.
Απέναντι σε αυτήν την επίθεση, η ΕΛΜΕ Πειραιά πρέπει να δείξει αποφασιστικότητα. Ασπίδα προστασίας των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών είναι η πλατιά δημοσιοποίηση του ζητήματος, η πραγματοποίηση κινητοποιήσεων, η απαίτηση για έκφραση αλληλεγγύης από όλα τα σωματεία. Η συμπαράσταση που έχει εκφραστεί από τους εκπαιδευτικούς του Πειραιά, οι οποίοι θορυβήθηκαν και ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα από το γεγονός, δείχνει ότι οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν τα πραγματικά επίδικα και δεν τσιμπάνε εύκολα στις κρατικές προβοκάτσιες.
Οι εργαζόμενοι, ο λαός, τα μέλη του σωματείου, η συμπαράσταση από τα άλλα σωματεία – ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ. Οι πολιτικές επιθέσεις αντιμετωπίζονται με πολιτικό τρόπο και όχι με νομικά τερτίπια. Η ΕΛΜΕ μπορεί βασιζόμενη στα μέλη της και στην αλληλεγγύη να κάνει τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας να το μετανιώσουν, αρκεί να μην δείξει σημάδια υποχώρησης. Η άρνηση να δοθούν στοιχεία πρέπει να είναι αμετακίνητη. Από την άλλη πλευρά, αποτελεί λαθεμένη κίνηση υποχώρησης της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ (ΠΑΜΕ-ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) η άρον άρον έκδοση ΑΦΜ από την ΕΛΜΕ ενώ ακόμα η μάχη είναι σε εξέλιξη, ενώ η συμπαράσταση πλαταίνει και δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού. Η απόφαση αυτή –που ανατρέπει την προηγούμενη στάση της ΕΛΜΕ- αν παραμείνει, αποτελεί μια σχετική επιτυχία των εμπνευστών της επίθεσης καθώς ανοίγει το δρόμο σε de facto ακύρωση της σωστής απόφασης να μην παραχωρηθούν στοιχεία για την εσωτερική ζωή του σωματείου.
Η υπόθεση της αλληλεγγύης στην ΕΛΜΕ Πειραιά και του μπλοκαρίσματος της κρατικής εφόδου στα συνδικάτα δεν αφορά μόνο εκείνους που συμφωνούν με τη δράση της ΕΛΜΕ. Αφορά ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ που αντιλαμβάνεται ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα του να οργανώνεται ακηδεμόνευτα χωρίς τον έλεγχο και την τρομοκράτηση του κράτους και της εργοδοσίας. Αφορά κάθε σωματείο που δεν θέλει να είναι κρατικό ή εργοδοτικό παράρτημα.
- Εξω το κράτος από τα συνδικάτα – Η τρομοκράτηση και η λάσπη δεν θα περάσουν!
- Σωματεία όπλα των εργαζομένων - όχι στον κρατικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό!

Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
2 Νοέ 18