Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ








                                               Υποψήφιοι για Δ.Σ  της  ΕΛΜΕ



ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ      ΠΕ 11        2ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΓΙΟΥΤΣΟΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ                ΠΕ 02          4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου



ΜΠΑΖΟΔΗΜΟΣ  ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ(ΝΩΝΤΑΣ)         ΔΕ01.01      2ο ΕΠΑΛ Ελευσίνας



ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ  ΟΥΡΑΝΙΑ           ΠΕ 06           2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου






Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! - Επίσκεψη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! - Επίσκεψη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Πηγαίνοντας στη Μάνδρα η αίσθηση, πριν ακόμη μπούμε στο χωριό, είναι ότι η κατάσταση από τη προηγούμενη βδομάδα δεν έχει αλλάξει και πολύ. Είναι ακόμη τραγική. Η λάσπη εξακολουθεί να κυριαρχεί παντού στους κεντρικούς δρόμους, στα στενά, στις αυλές, στα σπίτια, στα υπόγεια. Οι κάτοικοι κυρίως με δικά τους μέσα, και με όση βοήθεια μπορούν να προσφέρουν οι αλληλέγγυοι, προσπαθούν να καθαρίσουν, να ξαναβρούν όσο μπορούν την καθημερινότητά τους.

Οι περισσότεροι ήταν σκεπτικοί, σε αναμονή και τις κρατικής βοήθειας, άλλοι νευρικοί και άλλοι με ...χιούμορ (μια ...βροχή μας είπε ένας θα μας σώσει!), άλλοι κοιτούν με δέος το βιός τους που έχει καταστραφεί. Οι κουβέντες λίγες και μετρημένες. Από αυτές μάθαμε ότι κάτοικοι που τα σπίτια τους έχουν καταστραφεί εντελώς και φιλοξενούνται σε ξενοδοχείο της Ελευσίνας κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι μιας και η διεύθυνση του ξενοδοχείου τους ενημέρωσε ότι την ερχόμενη Παρασκευή πρέπει να αποχωρίσουν.


Συναγωνιστές της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης βοήθησαν στη καθαριότητα, άλλοι γυρίζαμε στους δρόμους του χωριού, κουβεντιάζαμε με τους κατοίκους και παράλληλα μοιράζαμε τα πράγματα που μαζέψαμε τις προηγούμενες μέρες. Αυτά που τους ενδιέφεραν περισσότερο ήταν τα είδη καθαριότητας και τα ανάλογα ρούχα και παπούτσια (φόρμες, αδιάβροχα, γαλότσες κ.λπ.). Η "βόλτα" μας στα στενά του χωριού, μας έδειξε ότι στο μεγαλύτερο μέρος του η όποια κρατική βοήθεια ακόμη δεν έχει εμφανιστεί. Τα περισσότερα από τα μηχανήματα που είδαμε, από εκσκαφείς και φορτηγά μέχρι βυτία και ...φτυάρια, είχαν τα ταμπελάκια των χορηγών, και κάποια ήταν του στρατού. Αυτά κατά κύριο λόγο μοιράζανε νερά. Σε ορισμένες περιπτώσεις όσοι είχαν τη δυνατότητα νοικιάζαν οι ίδιοι μηχανήματα για να  αντλήσουν τα νερά από τα υπόγειά τους. Επιπλέον εξακολουθούν να υπάρχουν σπίτια χωρίς ρεύμα. Φαγητό μοίραζαν διάφορες ΜΚΟ με ένα μάλλον προσβλητικό τρόπο!


Ότι και να περιγράψουμε, ότι και να πούμε για τις ευθύνες του κράτους και των κυβερνήσεων είναι γνωστό στους κατοίκους του χωριού. Τώρα ζουν με την αγωνία της κακοκαιρίας που έρχεται, προσπαθούν να προλάβουν για να μη χειροτερεύσουν τα πράγματα. Ζουν όμως και με την αγωνία του μέλλοντος. Είναι διάχυτη αυτή η αγωνία στις κουβέντες τους, τόσο που αρκετοί φτάνουν στο σημείο να λένε ότι θα προτιμούσαν να γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα παρά να πάρουν τα ψίχουλα που μοιράζει -στα λόγια μέχρι τώρα- η κυβέρνηση. Νοιώθεις τη κυβερνητική κοροϊδία όταν αγανακτισμένη γυναίκα που, όπως έλεγε, έχασε τα πάντα όταν πήγε να βγάλει ταυτότητα της ζήτησαν παράβολα! Τη νοιώθεις και όταν ένας φούρναρης μας είπε πως όταν δήλωσε για το τι καταστράφηκε από το φούρνο του η απάντηση -δήθεν απορία- ήταν του στυλ "τόσα πολλά είχε το μαγαζί;" και του ζητήθηκαν ως απόδειξη τα ...τιμολόγια για τα μηχανήματα και τα ράφια! Αυτά που τα πήραν τα νερά και οι λάσπες. Πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις η εξουσία και οι κυβερνήσεις της σε αυτή τη χώρα αντιμετώπιζαν το λαό ως εν δυνάμει απατεώνες, τώρα θα αλλάξουν; Όπου να 'ναι θα ζητήσουν και τα ρέστα -ήδη έχει αρχίσει η σχετική προπαγάνδα- από τους κατοίκους της Μάνδρας για την περιβαλοντική καταστροφή.


Η ουσία είναι μια. Αυτή που θα πρέπει να καταλάβουν όχι μόνο οι κάτοικοι της Μάνδρας αλλά και όλος ο ελληνικός λαός. Αν δεν οργανωθούν, αν δε διεκδικήσουν κανένας δε θα τους σώσει. Δικαιούνται και πλήρης αποζημιώσεις χωρίς έντοκα ή άτοκα δάνεια, δικαιούνται και τα αντιπλημμυρικά έργα, δικαιούνται να καθαρίσει ο τόπος και τα σπίτια τους. Με έξοδα του κράτους. Τα πλήρωσαν και τα πληρώνουν όλα αυτά με τη δουλειά τους χρόνια τώρα και δεν ανήκουν σε κανένα δανειστή αυτών που εξουσιάζουν αυτή τη χώρα από το καιρό της απελευθέρωσής της. Είτε ντόπιοι είναι αυτοί είτε ξένοι ξεζουμίζουν αυτό το λαό αδιαφορώντας για τη ζωή του, για την ύπαρξή του. Δεν θα τους σώσουν οι Βαρδινογιάννηδες και οι Μαρινάκηδες που κερδίζουν σε βάρος τους ούτε τα αφεντικά των ΕΛΠΕ. Δεν θα τους σώσουν ούτε οι νυν και πρώην κυβερνώντες, ούτε οι νυν και πρώην περιφεριακοί και δημοτικοί άρχοντες γιατί είναι υπάλληλοι των προηγούμενων και δουλεύουν για τα συμφέροντά τους. Ακόμη και όταν ψευδεπίγραφα φέρουν το πολιτικό πρόσημο της "αριστεράς" και του "πατριωτισμού".

Ο λαός, οι κάτοικοι της Μάνδρας, έχουν τη δύναμη στα χέρια τους. Να την αξιοποιήσουν! Και για να βρουν αυτό το κουράγιο χρειάζονται την αμέριστη αλληλεγγύη όλου του ελληνικού λαού, όλων των εργαζόμενων αυτού του τόπου.


Υ.Γ.: Όσες φωτογραφίες και να βάλουμε η πραγματικότητα δε μπορεί να αποτυπωθεί σε όλο της το μεγαλείο! Μόνο μια ιδέα μπορούμε να πάρουμε!

Κύκλος συνελεύσεων και εκλογών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Σε κύκλο εκλογοαπολογιστικών συνελεύσεων και εκλογών βρίσκονται το επόμενο διάστημα οι περισσότεροι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ΕΛΜΕ της χώρας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στην εμπέδωση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής στον χώρο της εκπαίδευσης, τόσο της Πρωτοβάθμιας, όσο και της Δευτεροβάθμιας. Η παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, η μείωση του αριθμού των αναπληρωτών (δηλαδή οι απολύσεις πολλών αναπληρωτών), το ξεχείλωμα του ωραρίου, η με πολλούς τρόπους αξιολογική περικύκλωση του κλάδου, η ένταση των ταξικών φραγμών -με μπόλικες «αριστερές» σάλτσες- ετοιμάζονται να δώσουν τη θέση τους σε ένα ακόμα πιο ταξικό και εχθρικό «νέο» λύκειο, αλλά και στο προχώρημα της αξιολόγησης που, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα ξεκινήσει από τη λεγόμενη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Όλα αυτά στο φόντο επισκέψεων του ΟΟΣΑ σε κάποια σχολεία της χώρας!

Παρά το γεγονός ότι η επίθεση συνεχίζεται απρόσκοπτη, το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών δεν είναι σε καθόλου καλή κατάσταση. Πρόκειται για μια μακρόχρονη κατάσταση, που όμως τώρα δείχνει χειρότερη. Συνελεύσεις έχουν να γίνουν χρόνια, οι όποιες κινητοποιήσεις είναι άμαζες, οι αναπληρωτές δε νιώθουν, ότι τους αφορούν τα σωματεία και μένουν σε απόσταση και οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ κάνουν τους σχεδιασμούς τους με βάση τις πολιτικές βλέψεις των διαφόρων κυβερνητικών δυνάμεων που τις ελέγχουν. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι, ότι οι συζητήσεις στα σχολεία αποκαλύπτουν την πίεση των εκπαιδευτικών και τη χειροτέρευση των όρων ζωής και δουλειάς, αλλά και τα αδιέξοδα που βιώνουν με βάση την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος. Μια αποσυγκρότηση που είναι αποτέλεσμα της μακρόχρονης κυριαρχίας αστικών και ρεφορμιστικών αντιλήψεων. Στο φόντο αυτό μια σειρά Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ΕΛΜΕ βιώνουν, είτε πλήρως διαλυτικά φαινόμενα (ΔΣ που δεν συνεδριάζουν), είτε φαινόμενα λειτουργίας μόνο των ΔΣ που επιδίδονται σε σειρά αποφάσεων χωρίς αντίκρισμα.

Όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, τόσο ξεχνιέται τι σημαίνει αγώνας και κίνημα, τόσο βγαίνει από τη συζήτηση το κρίσιμο ερώτημα του πώς συγκροτούνται οι αγώνες, με τι αιτήματα, με ποιους φίλους, ενάντια σε ποιους εχθρούς.

Το τοπίο αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί του συστήματος και της κυβέρνησης, η οποία έχει λυμένα τα χέρια της και ετοιμάζει τον νέο γύρο επίθεσής της. Είναι βούτυρο όμως στο ψωμί και των αστικών και ρεφορμιστικών συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι οποίες εκμεταλλεύονται την αδράνεια, για να πουλήσουν τηλεοπτικά «γεγονότα» και να αναπαράγουν μια εκλογική πελατεία, που θα τις βοηθάει να ζητάνε έναν ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Αντίθετα, αυτό δεν είναι ένα τοπίο που διευκολύνει αγωνιστικές δυνάμεις, οι οποίες πρέπει να κάνουν πολλαπλάσιο κόπο, για να επαναφέρουν τη συζήτηση εκεί που πρέπει να είναι, στην αναγκαιότητα δηλαδή συγκρότησης αγώνων.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι αυτό το μαύρο τοπίο θολώνει τα πραγματικά δεδομένα, κρύβει την οργή των εκπαιδευτικών (αλλά και των μαθητών) για τις συνθήκες δουλειάς τους και παρουσιάζει μια ψεύτικη εικόνα.

Το πότε θα συσσωρευτούν ξανά τα στρώματα της οργής στους εκπαιδευτικούς είναι κάτι που είναι κανείς δύσκολο να εκτιμήσει. Ωστόσο, είμαστε σίγουροι ότι, αν γίνουν κάποια βήματα ξεσπάσματος αγώνων και αντιστάσεων, θα βγουν στην επιφάνεια τα πραγματικά δεδομένα και θα σπάσει το κέλυφος της σιγής που τόσο βολικό είναι στο σύστημα και στις κυβερνήσεις του.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών παρεμβαίνουν σε δεκαεννιά πρωτοβάθμια σωματεία εκπαίδευσης. Θα προσπαθήσουν να αναδείξουν, τόσο τους πραγματικούς άξονες της επίθεσης, όσο και τους όρους απάντησης του κινήματος, κόντρα σε λογικές ήττας, συνδιαχείρισης και εικονικού κινήματος. Από τα τέλη Οκτώβρη έχουν κυκλοφορήσει και το 3ο τεύχος της περιοδικής έκδοσής τους, της «Πράξης»