Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ!
Πέμπτη 26 Ιουνίου
στις 7:30 το απόγευμα
στο βιβλιοπωλείο-καφέ «Εκτός των τειχών»
(Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια - Τηλ. 210-3303348)

Οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών συνεχίζουν τον ηρωικό τους αγώνα. Μήνες τώρα, καθημερινά βρίσκονται στο δρόμο διεκδικώντας το αυτονόητο: το δικαίωμά τους στη δουλειά και τη ζωή. Παρά την απόφαση του Άρειου Πάγου, παρά τα επανειλημμένα χτυπήματα των ΜΑΤ, οι καθαρίστριες, αποφασισμένες, συνεχίζουν μέχρι την οριστική τους δικαίωση και ξεσηκώνουν ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης στον αγώνα τους.
Η Ταξική Πορεία, με στόχο να προβάλει και να στηρίξει τον αγώνα αυτό, σας καλεί στη συζήτηση που διοργανώνει με τη συμμετοχή και αγωνιζόμενων καθαριστριών, για τον αγώνα τους και τα ζητήματα που έχει αναδείξει για το εργατικό κίνημα.

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Ραντεβου με την αξιολόγηση

Δευτέρα 23-6-2014,7:40π.μ.,ραντεβού στο 1ο Λύκειο Ελευσίνας,για να παραβρεθούμε στα σεμινάρια αξιολόγησης στα Μέγαρα,2ο ΓΕΛ.Να εμποδίσουμε την εφαρμογή της αξιολόγησης.

Η ΕΠΕΛΑΥΝΟΥΣΑ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Η ΕΠΕΛΑΥΝΟΥΣΑ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ!
ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ στους ΑΓΩΝΕΣ και ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ! Ο ΚΛΑΔΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ!
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.
Φέτος, ο κλάδος μας έχει δεχτεί μια στρατηγικού χαρακτήρα επίθεση στα εργασιακά, μορφωτικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Κοντά βέβαια στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι (πχ η ουσιαστική αφαίρεση του δικαιώματος της δωρεάν περίθαλψης).
Δεν είναι η αυτοαξιολόγηση –αν και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της επίθεσης -το κύριο «πιάτο».
Το σημαντικό αρνητικά ποιοτικό δεδομένο –που γίνεται σημαντικότερο από την αδυναμία του κλάδου να το απαντήσει- είναι η κατοχύρωση για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια (!) απολύσεων εκπαιδευτικών. Αυτή η κατάσταση είναι σοβαρότερη ακόμα και από τις υστερήσεις , τις αναδιπλώσεις και την σύγχυση που έχει δημιουργηθεί με ευθύνη και της ΟΛΜΕ στο ζήτημα της λεγόμενης «αυτοαξιολόγησης».
Η έκδηλη αδυναμία του συνδικαλιστικού κινήματος (υποχώρηση στην επιστράτευση, ακύρωση της απεργίας που ξεκίνησε το Σεπτέμβρη για 0,7% των ψήφων και η υπονόμευση της από το σύνολο της καθεστωτικής αριστεράς εκτός φυσικά των δυνάμεων του συστήματος) αλλά και η απουσία της συστράτευσης του συνδικαλιστικού κινήματος στην πρωτοβάθμια και η μη συγκρότηση κοινού απεργιακού μετώπου, επέφεραν και θα επιφέρουν επιπτώσεις που θα χρειαστούν μεγαλύτερες προσπάθειες και αγωνιστική επιμονή για να ξεπεραστούν.
Η μισή απάντηση δεν είναι απάντηση. Η καθόλου απάντηση;
Το συνδικαλιστικό κίνημα αντιμετώπισε αυτή την επίθεση σε τέτοια βάση και με τέτοιο τρόπο που πραγματικά είναι απορίας άξιον (αλλά και δείγμα των αγωνιστικών διαθέσεων που υπάρχουν) πως ακόμη και σήμερα υπάρχουν δείγματα μαζικής άρνησης συμμετοχής στην αυτοαξιολόγηση!
Το βασικότερο πρόβλημα είναι πρώτα απ` όλα ότι επιλέχτηκε να δοθεί η μάχη μόνο στο επίπεδο της αυτοαξιολόγησης και κατ` επέκταση της ακύρωσης της στην πράξη με την «μαζική ανυπακοή». Αντίστροφα, αυτό που θα έπρεπε να τεθεί ήταν μια συνολική συνδικαλιστική πρόταση αγώνα διαρκείας, όχι μόνο για την αυτοαξιολόγηση αλλά για όλο το πλαίσιο απολύσεων-αξιολόγησης –κατάργησης ουσιαστικά των μισθών. Η συνολική πρόταση αγώνα θα έδινε μορφή και προοπτική στη άρνηση εφαρμογής της «αυτοαξιολόγησης» στους συλλόγους διδασκόντων. Γιατί ήταν δεδομένο με βάση την πικρή αλλά πέρα ως πέρα αληθινή εμπειρία μας ως κλάδου ότι:
  1. Η κυβέρνηση –σε μια εποχή μάλιστα εντεινόμενης φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής που τις «λύνονται» τα χέρια – θα περνούσε στη φάση του «εντέλλεσθε». Δεν αιφνιδιάστηκε όπως υποστηρίζεται. Σίγουρα δεν περίμενε τέτοια άρνηση αλλά το κυβερνητικό επιτελείο είχε στο σχεδιασμό τα επόμενα βήματα. Ο κλάδος; Αντίθετα υπήρχαν θριαμβολογίες για κυβερνητική υποχώρηση και για την τρομοκρατία που αποτελεί ένδειξη της αδυναμίας της κυβέρνησης (είναι και τέτοια αλλά όταν περνά σε σημαντικό βαθμό η κυβερνητική πολιτική μόνο ως… παρηγοριά μπορούμε να το εκλάβουμε).
  2. Οι ΔΟΕ-ΟΛΜΕ (για απεργία ούτε λόγος) δεν θα προχωρούσαν στη στήριξη- έστω- μιας γενικής πολιτικής ανυπακοής. Γρήγορα το «γύρισαν» στην περίφημη θέση «εκτελώ και βγαίνω παραπονούμενος» (παγκόσμια πρώτη!) και η ΔΟΕ κατέληξε στην απαράδεκτη πλατφόρμα με τη συμπλήρωση των κυβερνητικών δεικτών αυτοαξιολόγησης και κάλεσε τον κλάδο να τα «σούρει» στην κυβέρνηση που στα απλοελληνικά σημαίνει εφαρμόζω δημιουργικά την κυβερνητική πολιτική. Προς τι λοιπόν όλος αυτός ο θόρυβος με την ανυπακοή;
Η Αριστερά θα κρύβεται, θα δραπετεύει, θα είναι σε μόνιμη «αδυναμία» ή θα επιχειρεί την αλλαγή των συσχετισμών;
Αν είναι δεδομένο για τις δυνάμεις του συστήματος η ανάγκη να «αδειάσουν» το συνδικαλιστικό κίνημα και να διευκολύνουν την επίθεση που διεξάγεται στα δικαιώματα μας η αριστερά πρέπει να οδηγείται στην αντίθετη εντελώς κατεύθυνση. Να διευκολύνει τη συγκρότηση του κινήματος.
Το θέσφατο που ακούγεται τόσον καιρό πως τέλειωσαν οι «κλαδικοί αγώνες» και πως αξία έχει μια γενική πολιτική απεργία, η αντίληψη ότι πρέπει πρώτα να ανατραπούν οι συσχετισμοί και μετά βλέπουμε, η προσμονή για αλλαγή αυτών των συσχετισμών στις εκλογικές διαδικασίες έχουν λειτουργήσει παραλυτικά και διαλυτικά για το συνδικαλιστικό κίνημα.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Δεν μπορεί μια … δράκα (όχι παραπάνω από 600) καθαρίστριες και ούτε 3000 διοικητικοί υπάλληλοι των Πανεπιστημίων να δίνουν την, υπαρξιακή για τον κλάδο τους, απεργιακή μάχη αλλά και τη μάχη του δρόμου και ένας κλάδος 170.000 υπάρξεων (για πόσο;) που σχετίζεται με τη νεολαία και τους εργαζόμενους γονείς να παρακολουθεί την κατακρεούργηση του. Και όμως συμβαίνει…
Η αλλαγή των συσχετισμών δεν γίνεται σε… κενό αγώνων αλλά μέσα από τους αγώνες και διά των αγώνων. Η συγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος απαιτεί κόπους, θυσίες, δεσμεύσεις και αγωνιστική διαθεσιμότητα . Όμως για να αποχτήσει αυτή την αγωνιστική και αποτελεσματική ετοιμότητα ο κλάδος και πάνω απ` όλα οι δυνάμεις, τα σχήματα και οι απλοί αγωνιστές που θα βρεθούν -στην αναγκαία όσο ποτέ σήμερα- πρωτοπορία χρειάζεται να αντιμετωπιστούν αποφασιστικά οι «συγχύσεις» που παράγουν αυτό το παραλυτικό αποτέλεσμα.
Να ξεπεράσουμε τις βασικές συγχύσεις και τις αυταπάτες.
Αποκατάσταση πρώτης σύγχυσης: η ανατροπή δεν μπορεί να γίνει με αυτοματισμούς όπως η μαζική ανυπακοή. Αντίθετα η επίθεση για λόγους που συνδέονται με τη θέση της χώρας μας και τα δικαιώματα-όσα υπάρχουν ακόμα- του λαού μας, είναι ανελέητη. Δεν είναι υπόθεση μιας ριξιάς, δεν θα τη «φέρουμε» στον ταξικό αντίπαλο. Ο αγώνας είναι παρατεταμένος, απαιτεί θυσίες , κατεύθυνση και συνδικαλιστική διέξοδο που θα ενώνει όλον τον κλάδο αλλά και θα τον συνδέει με του αγώνες όλων των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζόμενων.
Αποκατάσταση δεύτερης σύγχυσης: Το σημερινό σχολείο, όσο αυτό του «χθες» που περιείχε και εγκόλπωνε σημαντικές εργασιακές, δημοκρατικές και μορφωτικές κατακτήσεις, όσο και αυτό το «όσο το δυνατό λιγότερο σχολείο» για τα παιδιά του λαού που πάνε να φτιάξουν , είναι το σχολείο της εξαρτημένης αστικής τάξης. Δεν είναι το σχολείο «μας».
Αποκατάσταση τρίτης σύγχυσης: Το συνδικαλιστικό κίνημα και η αριστερά δεν «συγκυβερνούν», ούτε «συνδιοικούν» το σχολείο, ούτε ο προνομιακός χώρος αγώνων είναι οι σύλλογοι διδασκόντων.
Ανάγκη διαμόρφωσης και συγκρότησης κεντρικής συνδικαλιστικής πρότασης αγώνα.
Στον αντίποδα όλων των παραπάνω συγχύσεων μπορούμε να διατυπώσουμε τους άξονες μιας άλλης συνδικαλιστικής διεξόδου για το κίνημα.
1.Κάθε επιμέρους αντίσταση, πράξη ανυπακοής, λειτουργεί βοηθητικά στην συγκρότηση μιας πρότασης απεργιακού αγώνα διαρκείας με το άνοιγμα των σχολείων τον Σεπτέμβρη. Γενικές Συνελεύσεις την πρώτη βδομάδα που θα αποφασίσουν την κλιμάκωση του αγώνα, τον πανεκπαιδευτικό συντονισμό.
2.Οι αγωνιζόμενοι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεπεράσουν τις ατέλειωτες χαρταπιές αιτημάτων και σχεδίων «για τα σχολεία των οραμάτων μας» και να συγκροτήσουν ένα συνεκτικό και περιεκτικό πρόγραμμα διεκδίκησης-υπεράσπισης δικαιωμάτων που με αιχμές την απαίτηση να ανακληθούν οι απολύσεις, αποσυρθεί το νομοσχέδιο της αξιολόγησης/χειραγώγησης και το «νέο» λύκειο» θα διατυπώνουν τα σημερινά αιτήματα των αναγκών μας για μισθούς, συντάξεις που να μπορεί να ζει κανείς, για δωρεάν υγεία-περίθαλψη, για δωρεάν–δημόσια εκπαίδευση ενάντια στο κλείσιμο - συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και για την ελευθερία στη σκέψη, έκφραση και δράση μέσα στο σχολείο (κατάργηση όλου του πειθαρχικού-τρομοκρατικού πλαισίου των τελευταίων χρόνων).
3.Οι δυνάμεις της αριστεράς οφείλουν να αφήσουν πίσω τα όνειρα συνδιοίκησης , της συνδιαμόρφωσης αναλυτικών προγραμμάτων, του μπλοκαρίσματος –αλήθεια σε ποιο όνειρο έγινε κάτι τέτοιο;- των οργάνων διοίκησης , να αναγνωρίσουν τον περιορισμένο ρόλο των συλλόγων διδασκόντων και να δουλέψουν στα εργασιακά σωματεία και στα σχολεία. Να συγκροτηθούν με ή χωρίς τη συγκατάθεση των ΔΣ των συλλόγων επιτροπές αγώνα, δίκτυα συντονισμού, πρωτοβουλίες δράσης. Το κίνημα δεν μπορεί να περιμένει τις πολιτικές εξελίξεις. Με την πάλη του μπορεί και να τις διαμορφώνει. Εξ άλλου υπάρχουν κι άλλοι ανοιχτοί λογαριασμοί του συστήματος με τους εκπαιδευτικούς.
Όπως δοκιμάστηκε η γραμμή της ανυπακοής και απέτυχε, έτσι και το σύνθημα «κανείς αξιολογητής στην τάξη» (καλά ο σχολικός σύμβουλος, θα ζητήσουμε να καταργηθεί και ο διευθυντής που θα είναι στα πόδια μας κάθε μέρα; τόσο μεγάλωσαν οι αυταπάτες μας;) σύνθημα που διατυπώνονταν πολύ εύκολα σε άλλους –πιο εύκολους- καιρούς θα δοκιμαστεί πολύ σκληρά και θα οδηγήσει σε ίδια και χειρότερα αποτελέσματα από αυτά της «ακυρωμένης στην πράξη αυτοαξιολόγησης» που τελικά έγινε! Αν φυσικά πάμε μόνο με αυτό στο μέτωπο και στη μάχη ως μπούσουλα… Επίσης η νέα –Λοβέρδος- ηγεσία με την διατύπωση της ανάγκης ενός «αποτελεσματικού σχεδίου συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων που να καλύπτει τα εκπαιδευτικά κενά» δείχνει από νωρίς σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί. Στο κάτω κάτω, όσοι ελπίζουν σε μετριασμό της επίθεσης, ας έχουν κατά νου, ότι τα πάντα τα κρίνει ο συσχετισμός δύναμης, που παραμένει αρνητικός.
Ξεκαθαρίζοντας αυταπάτες και συγχύσεις. Να πάρουμε την υπόθεση της υπεράσπισης της ζωής και της δουλειάς μας στα χέρια μας! ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!
ΟΧΙ στις εκλογικές αυταπάτες και τη νέα εκλογική αναμονή – Συγκρότηση κινήματος αντίστασης στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου και διεκδίκησης των βασικών δικαιωμάτων της ζωής μας.
  • Να ανατραπούν οι διαθεσιμότητες – απολύσεις - κινητικότητα. ΟΛΟΙ πίσω στις δουλειές τους.
  • Ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης. ΜΟΝΙΜΗ, ΣΤΑΘΕΡΗ και με πλήρη δικαιώματα ΔΟΥΛΕΙΑ για όλους.
  • Ανατροπή του «νέου» Λυκείου και της Τράπεζας Θεμάτων. Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς- ΜΟΡΦΩΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ για όλα τα παιδιά
deltioake.blogspot.com 20/6/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Κεντάκι, ΗΠΑ Παιδική εργασία στις καπνοφυτείες

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014


Κεντάκι, ΗΠΑ
Παιδική εργασία στις καπνοφυτείες

Στην βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, στην Ουάσινγκτον, στην συλλογή της εθνικής επιτροπής για την παιδική εργασία, το πιο εντυπωσιακό τμήμα είναι μια ενότητα περίπου πέντε χιλιάδων ασπρόμαυρων φωτογραφιών και αρνητικών. Με τον φωτογραφικό φακό του Λιούις Χάιν, απεικονίζεται η αθλιότητα της ζωής των μικρών παιδιών που δούλευαν στις αρχές του εικοστού αιώνα στα αμερικάνικα εργοστάσια, ορυχεία, αγροτικές φάρμες και αλλού. Η συλλογή ιδρύθηκε το 1904 και ο Χάιν, ψυχή της ερευνητικής προσπάθειας, αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για να αποτυπώσει το διαδεδομένο φαινόμενο της παιδικής εργασίας στην χώρα, γυρνώντας ανάμεσα στα 1908 και στα 1924 σε πολλές αμερικάνικες πολιτείες και στους δρόμους των μεγαλουπόλεων. Μέσα στα άλμπουμ αυτής της συλλογής υπάρχει μια ομάδα φωτογραφιών από τα καπνοχώραφα στο Κεντάκι. Ο Χάιν αιχμαλώτισε εικόνες και κατέγραψε ονόματα μικρών παιδιών χωμένα μέσα στις φυτείες της ποικιλίας Βιρτζίνια να συλλέγουν τα γιγαντιαία φύλλα του φυτού. Πίστευε πως αποκαλύπτοντας το φαινόμενο σύντομα αυτό θα περάσει στην ιστορία προορισμένο να εκτίθεται μόνο σε μουσεία και βιβλιοθήκες. Προσπάθειες σαν αυτήν του διάσημου φωτογράφου δεν πήγαν στράφι. Παρά τις ισχυρές αντιδράσεις, το 1938 με νόμο τέθηκαν για πρώτη φορά όρια ηλικίας για την εργασία στις ΗΠΑ και μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο η κατάσταση άρχισε να καλυτερεύει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε όλη αυτήν την περίοδο στην άλλη πλευρά του πλανήτη το παράδειγμα της Σοβιετικής Ένωσης ασκούσε μεγάλη και ποικιλόμορφη επιρροή στην παγκόσμια εργατική τάξη και στους λαούς και πίεση στους κεφαλαιοκράτες και στις κυβερνήσεις τους. Το 1936 με το άρθρο 42 του νέου σοβιετικού συντάγματος απαγορεύτηκε η παιδική εργασία παρά μόνο αν πραγματοποιούνταν στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτά, τότε που η ανθρώπινη ιστορία προχωρούσε προς τα εμπρός και δεν έκανε πίσω ολοταχώς.

Απο την συλλογή του Χάιν. Δύο αγόρια, ο Αμός (6) και ο Οράτιος (4),
σε καπνοφυτεία στο Κεντάκι στις αρχές του 20ου αιώνα
Εκατό χρόνια μετά, από τότε που ο Χάιν περιπλανιόταν στα καπνοχώραφα του Κεντάκι, η παιδική εργασία στις αγροτικές φάρμες της πολιτείας αλλά και σε όλη την Αμερική εν τέλει όχι μόνο δεν εξαλείφθηκε. Αλλά τον τελευταίο καιρό παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις ενώ υπάρχουν πιέσεις από πολιτικούς που εκλέγονται στον νότο και σε πολιτείες με μεγάλη γεωργική παραγωγή ακόμη και για την κατάργηση των ορίων του 1938! Νέες γενιές παιδιών, τα περισσότερα από οικογένειες λατινοαμερικάνων μεταναστών, αποτελούν μια μεγάλη και φθηνή δεξαμενή εργατικής δύναμης. Μια έκθεση της Χιούμαν Ράιτς Γουώτς που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Στις εκατόν τριάντα οκτώ σελίδες της που βασίστηκαν σε συνεντεύξεις παιδιών από επτά έως δεκαεπτά ετών, αποκαλύπτονται αριθμοί και στοιχεία καθώς και ιστορίες ανήλικων που δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες στις φυτείες καπνού στο Κεντάκι, στην Βιρτζίνια, στην Βόρειο Καρολίνα και στο Τενεσί. Τον καιρό της συγκομιδής αλλά και της καλλιέργειας, παιδιά, αρκετά μικρότερα των δέκα ετών, δουλεύουν κάτω από τον δυνατό ήλιο και μέσα στην ανυπόφορη υγρασία των φυτών , εκτεθειμένα στην νικοτίνη και στα φυτοφάρμακα. Αποτέλεσμα είναι να υποφέρουν από ναυτίες, πονοκεφάλους, δερματικές παθήσεις και θερμοπληξίες. Υπολογίζεται πως ένας στους δέκα εργαζόμενους στις αγροτικές φάρμες είναι παιδί, ακόμα και μικρότερο των δώδεκα ετών που επιτρέπει ο νόμος. Πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες ανήλικοι εργάζονται σε όλη την χώρα σε αυτόν τον τομέα και πάνω από επτακόσιες χιονιάδες κάτω των δεκαοκτώ αν προστεθούν και τα εργοστάσια, στα οποία και εκεί ο αμερικάνικος νόμος που τα όρια του επιβιώνουν από το 1938 επιτρέπει την εργασία με όριο τα δεκατέσσερα- δεκαπέντε κατά περίπτωση. Οι ανήλικοι εργάτες γης, δουλεύουν συνήθως πενήντα με εξήντα ώρες την εβδομάδα. Έχουν καταγραφεί όμως και περιπτώσεις στις οποίες παραμένουν στο χωράφι για δεκατέσσερις η και δεκαέξι ώρες. Με ένα μισάωρο διάλειμμα, επτά ημέρες την εβδομάδα, παίρνουν πολύ λιγότερα από το κατώτερο ομοσπονδιακό ωρομίσθιο και έτσι είναι η πιο κερδοφόρα λύση τον καιρό που πρέπει να μαζευτεί γρήγορα η παραγωγή. Στην περίοδο 2005-2008 σύμφωνα με την έκθεση, τουλάχιστον σαράντα τέσσερεις θάνατοι παιδιών καταγράφτηκαν σε αγροτικές φάρμες εξαιτίας εργατικών ατυχημάτων, με την βόρεια Καρολίνα να έχει το ρεκόρ των θανάτων από θερμοπληξία.

Το γνωστό περιοδικό Nation, τον Νοέμβριο του 2013 είχε γράψει για εθνική ντροπή. Αρκετοί κατηγορούν την αμερικάνικη κυβέρνηση πως ενώ κάνει πολύ θόρυβο έχοντας ιδιοτελείς πολιτικούς σκοπούς για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των παιδιών σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, κρύβει στην σκιά αυτά που συμβαίνουν στον γεωργικό τομέα αλλά και στα εργοστάσια του νότου. Και όσοι έχουν την ευκαιρία να συγκρίνουν τις εικόνες που κληρονόμησε στις νέες γενιές ο Χάιν με τις σημερινές, δεν δυσκολεύονται να σκεφτούν πως οι φωτογραφίες του έχουν από καιρό αποδράσει από την βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και κυκλοφορούν ζωντανές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ την έκθεση της HRW www.hrw.org/sites/default/files/reports/us0514_UploadNew.pdf, ένα άρθρο του The Nation το 2012, μεταφρασμένο στα ελληνικά eagainst.com/articles/child-labour-usa και ένα ρεπορτάζ από το Αλ Τζαζίραwww.aljazeera.com/programmes/faultlines/2013/10/america-hidden-harvest-20131029793687761.html

ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ την βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και δείτε την συλλογή της εθνικής επιτροπής παιδική εργασίας και τις εξαιρετικές φωτογραφίες του Χάιν.www.loc.gov/pictures/collection/nclc

απο http://atheatoskosmosps.blogspot.gr/

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Αναγωγές



 Πριν από ένα χρόνο περίπου,οι καθηγητές αποφάσισαν να ψηφίσουν ΝΑΙ στην απεργία μέσα στις εξετάσεις,συνειδητοποιώντας πλήρως το μέγεθος της επίθεσης που έρχεται.Με το χαρτί της επιστράτευσης στο χέρι,κατακλύσανε τις γενικές συνελεύσεις,αρνούμενοι την καταστολή που τους επέβαλε η κυβέρνηση.Κάποιοι,ερμήνευσαν από τη δική τους πολιτική αδυναμία την ετυμηγορία του κλάδου,λέγοντας πως δεν το εννοούσαν,δεν θα ακολουθούσαν,πως απαιτούνταν "όροι και προϋποθέσεις" .Κι έτσι,πήραν την πολιτική ευθύνη να κάνουν το 92% ΝΑΙ στην απεργία,ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ!!Άλλωστε ποιος χρεώνεται πολιτική ευθύνη σε αυτό τον τόπο;(νομίζουν!!)
Ενα χρόνο μετά,οι εργαζόμενοι της Βραζιλίας,χωρίς να υπολογίζουν καμιά επιστράτευση,καμιά εντολή,καμιά καταστολή ,κανένα Βραζιλιάνικο παπαγαλάκι-δημοσιογράφο,πως αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας,πως δεν υπολογίζουν τα οφέλη μιας τέτοιας διοργάνωσης,απήργησαν μαζικά.κατέκλυσαν τους δρόμους της χώρας τους,κόντραραν την κυβερνητική-κρατική λογική,και βροντοφώναξαν ΟΧΙ στη διοργάνωση του μουντιάλ που εξαθλιώνει τη χώρα τους.Βλέπεις,αυτοί έμαθαν από τους αγώνες τους πριν λίγο καιρό,πως τα συμφέροντα τους δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του κεφαλαίου.Δε αισθάνθηκαν εθνικά υπερήφανοι για τις φιέστες που θα πληρώνουν ακόμα και τα δισέγγονα τους .Αισθάνθηκαν ότι το δίκιο του αγώνα,δεν χωράει στις στημένες γιορτές του ποδοσφαίρου,που ο Βραζιλιάνικος λαός δε μπορεί ούτε καν να πλησιάσει.
Χάραξαν τη δική τους πορεία και αποφάσισαν πως είναι η κατάλληλη στιγμή να ακουστεί δυνατά η φωνή τους.
Και ακούστηκε!!Ακούστηκε στα πέρατα της γης.Την άκουσα κι εγώ καθώς έσκυβα πάνω από
 τους μαθητές μου που δίνουν εξετάσεις για να επιβιώσουν στο ταξικό τους σχολείο,που δεν χωράμε όλοι!
Μέχρι να ακουστεί η δική μας φωνή!!

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Η κραυγή της απολυμένης καθαρίστριας


Κάποιοι μπόρεσαν να ακούσουν απο το στόμα της την κραυγή χιλιάδων ανθρώπων ,σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα ,που είδαν τη ζωή τους να γκρεμίζεται,κι έπρεπε να βρουν τη δύναμη να αρχίσουν απο την αρχή.
Τι να αρχίσουν όμως;
Να πάρουν τους δρόμους των ¨νέων προοπτικών " που τους δίνονται με 1.5 εκατομμύριο επίσημους ανέργους;
Να κλειστούν στο σπίτι τους ,νοιώθοντας μόνοι ,αβοήθητοι το αδιέξοδο που τους οδηγεί η ανεργία;
Να πάρουν σβάρνα τα δικηγορικά γραφεία για να βρουν το δίκιο τους σε δικαστήρια που μόνο τους καταπιεστές δικαιώνουν;Ακόμα κι αν τους ξεφύγει κανένα,και υποστηρίξει το δίκιο,έρχεται το κράτος,που δικά του είναι και τα δικαστήρια,να τους πει 'δε πα να δικαιωθήκατε!Οι απολύσεις σας είναι η εφαρμογή της πολιτικής που έχουμε επιλέξει και οι δεσμεύσεις στα αφεντικά,δε συμπεριλαμβάνουν το δίκιο του λαού!"
Η να πάρουν το δρόμο του αγώνα,όπως έκαναν όλους αυτούς τους μήνες αυτές οι γυναίκες του μόχθου μαθαίνοντας μέσα απο αυτόν,πως μέσα τους έχουν μια δύναμη που μέχρι χθες δε γνώριζαν,που μέχρι χθες δεν χρησιμοποιούσαν,που μέχρι χθες την ακουμπούσαν σε αναθέσεις σε άλλους και αυταπάτες,
Όσοι ακόμα δεν ακούνε στην κραυγή της, τη μόνη προοπτική που έχει ο λαός,και ακόμα προτιμούν να τα ακουμπάνε σε εκλογικές διαδικασίες ,που θα ανατρέψουν ως δια μαγείας αυτη την πολιτικη,το μόνο που κάνουν είναι να καθυστερούν την πορεία μας.Μια πορεία,που έτσι κι αλλιώς θα βρει το δρόμο της.
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΛΑΔΩΝ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ.

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Διαλυτική κατάσταση δημιουργεί η ΔΟΕ Δήλωση υποτέλειας η εισήγησή της για την αυτοαξιολόγηση

Διαλυτική κατάσταση δημιουργεί η ΔΟΕ
Δήλωση υποτέλειας η εισήγησή της για την αυτοαξιολόγηση


Πριν ολοκληρωθεί η καταμέτρηση των σταυρών των ψηφοδελτίων, η κυβέρνηση (που δεν έφυγε) σκλήρυνε την πολιτική της και η ΔΟΕ κατέγραψε μια πολυσέλιδη δήλωση υποτέλειας.
Θαυμάσαμε για μια ακόμη φορά το πόσο γελοίοι και επικίνδυνοι μπορούν να γίνουν αυτοί οι τύποι του ΔΣ της ΔΟΕ που, ενώ στέλνουν το πόνημά τους σε όλα τα σχολεία, ζητούν από τα σωματεία να μην αναρτηθεί!!! Κινήθηκαν στο παρά πέντε γιατί δε θέλουν να αφήσουν περιθώριο συλλογικής στάσης. Επιδιώκουν είτε να αποδεχτούμε την αξιολόγηση απαντώντας στους δείχτες κατά το δοκούν είτε να αποδεχτούμε την αξιολόγηση απαντώντας στους δείχτες σύμφωνα με τις υποδείξεις τους.
Το κείμενο της ΔΟΕ, γεμάτο «μαργαριτάρια» και «μπανανόφλουδες», υποδεικνύει πώς θα απαντήσουμε στους δείχτες της ΑΕΕ, λες και το πρόβλημα είναι ότι ο κλάδος δεν ήξερε τι να γράψει. ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ το προωθούν γιατί και οι δυο συμφωνούν με την αξιολόγηση. Γνωρίζουν τι κάνουν.
Για τους… καλοπροαίρετους που υιοθετούν τη λογική του κειμένου, ισχύει η ρήση ότι «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις». Βουτηγμένοι στην ηττοπάθεια κι έχοντας εμπεδώσει την αντιδραστική προπαγάνδα πως «ο κόσμος δεν τραβάει», αποφαίνονται πως η γραμμή της καθολικής άρνησης συμμετοχής δεν θα συσπειρώσει τη βάση. Τι ήθελαν τις υπογραφές;
Το κείμενο-έκθεση ρεφορμιστικών ιδεών, πηγάζει από τη λαθεμένη πολιτική εκτίμηση πως η κυβέρνηση θα αναδιπλωθεί ή πως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα θα δρομολογηθούν εξελίξεις που θα μας επιτρέψουν να την ξεγελάσουμε ή να την μπερδέψουμε. Όμως, όπως όλοι ξέρουμε, την κυβέρνηση δεν τη νοιάζει τι θα γράψουμε, ούτε πρόκειται να ντραπεί αν «της τα σούρουμε», της αρκεί να μπούμε στη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης.
Στη ΔΟΕ, με ομοψηφία, υιοθετήθηκε η λογική της «ανυπακοής» που κατέληξε σε ναυάγιο. Αμέσως μετά το κυβερνητικό «εντέλλεσθε» μετατράπηκε σε «υπακοή» και στο «εκτελώ και βγαίνω παραπονούμενος». Στη συνέχεια εξαφανίστηκαν ΟΛΟΙ στο δρόμο προς τις κάλπες. Από τότε ως σήμερα, μέσα σε συνδικαλιστική σιωπή, με τον χρόνο να κυλάει υπέρ της κυβέρνησης που δεν ανέστειλε ούτε λεπτό πολιτική και πιέσεις, κατάφεραν να μετατρέψουν αυτό το σπουδαίο ζήτημα της αξιολόγησης, που αποτελεί κεντρική επιλογή στου συστήματος, σε ζήτημα ατομικής στάσης κάθε εκπαιδευτικού. Οι παρατάξεις του ΔΣ, (της αριστεράς τώρα θυμήθηκαν να διαφοροποιηθούν), έχουν σοβαρές ευθύνες, που δε θα συγκαλυφθούν επειδή προσπαθούν να τις μετακυλήσουν στη βάση του κλάδου.
Μήνες τώρα η ΔΟΕ έχει αποσυρθεί από τα εγκόσμια του συνδικαλιστικού κινήματος. Δεν ρωτά, δεν βλέπει, δεν ακούει. Ούτε συνελεύσεις καλεί ούτε ολομέλειες προέδρων. Διαλύει συστηματικά τη συνδικαλιστική δομή του κλάδου. Σε αυτή την πορεία συνδικαλιστικού θανάτου σέρνονται τα πρωτοβάθμια. Κάποιες προσπάθειες σωματείων να κινηθούν σε αγωνιστική γραμμή ήταν αποσπασματικές και αστήριχτες. Ο κανόνας είναι πως η ΔΟΕ περίμενε να κυλήσουν ο χρόνος και οι εκλογές και τα πρωτοβάθμια περίμεναν τη ΔΟΕ.
Η σκέψη συγκρότησης αγώνα δείχνει να είναι μακριά όχι μόνο από τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές που πλέον δεν εκφράζουν τίποτα, αλλά και από την αριστερά της ήττας και του συμβιβασμού που έδωσε το «αγωνιστικό» ραντεβού στις κάλπες για την ιμπεριαλιστική – ληστρική ΕΕ και τους καλλικρατικούς Δήμους. Για όλους αυτούς, η λέξη «απεργία» τείνει να γίνει απαγορευμένη.
Όχι μόνο στο θέμα της αξιολόγησης, αλλά και στα υπόλοιπα που έχουν προκύψει (συγχωνεύσεις, ειδική αγωγή, εργασιακά, απολύσεις κ.λπ.), η συνδικαλιστική ηγεσία του κλάδου φαίνεται «λίγη». Οι εκπαιδευτικοί τους τελευταίους μήνες νοιώθουν ότι είναι εγκαταλειμμένοι από αυτή. Μετά το τελευταίο κείμενο της ΔΟΕ νοιώθουν πουλημένοι. Έχει τεθεί σοβαρό ζήτημα για το ρόλο της ομοσπονδίας και της συνδικαλιστικής ηγεσίας, που έχουν την ευθύνη για τις ήττες και το κλίμα διάλυσης και που δεν μπορούν και δε θέλουν να στηρίξουν στοιχειωδώς τον κλάδο στην επίθεση που δέχεται. Το ΔΣ της ΔΟΕ είναι ένας άταφος νεκρός.
Σε αυτό το άσκημο συνδικαλιστικό κλίμα, εκατοντάδες σχολεία εξακολουθούν να μη συνεδριάζουν, ως τελευταία γραμμή αντίσταση, για να αποφύγουν να καταθέσουν εκθέσεις και προγραμματισμό. Οι εκπαιδευτικοί αναζητούν τη συλλογικότητα (να κάνουμε κάτι όλοι μαζί, λένε), αλλά βλέπουν πως η ηγεσία τους τραβάει το χαλί.
Ποτέ δεν είναι αργά τα πρωτοβάθμια να παίξουν το ρόλο τους και να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους προκειμένου ο κλάδος να δράσει συντεταγμένα. Η μόνη γραμμή που αντιστέκεται και ανατρέπει την αυτοαξιολόγηση είναι η μη συμμετοχή και η καταψήφιση εισηγήσεων και εκθέσεων.
Το ζήτημα της αυτοαξιολόγησης δεν έκλεισε. Συνεχίζεται με τη συμπλήρωση της ηλεκτρονικής φόρμας αυτοαξιολόγησης από τους διευθυντές, όπου ζητείται, εκτός από την κωδικοποίηση της έκθεσης του συλλόγου διδασκόντων, να καταγραφεί ο τρόπος που εργάστηκαν οι εκπαιδευτικοί για την ΑΕΕ. Ακολουθεί η εξωτερική αξιολόγηση. Έρχονται διαθεσιμότητες και απολύσεις. Θα έρθουμε αντιμέτωποι με επίθεση στρατηγικού χαρακτήρα που θα επιχειρήσει να ξεθεμελιώσει ότι έχει μείνει όρθιο. Οι πολιτικές εξελίξεις που παρακολουθούμε (νέες πιέσεις από τα ξένα αφεντικά, ανασχηματισμός, κλείσιμο βουλής κ.λπ.) προαναγγέλλουν προγκρόμ δικαιωμάτων.
Η γραμμή της κοινωνικής ειρήνης, της ταξικής συνεργασίας, της συνδιοίκησης μέσα από τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, των εικονικών μαχών, του «κινήματος» των συναντήσεων με τη διοίκηση, των κοινοβουλευτικών επερωτήσεων, των φαεινών, των «μαχών» χωρίς κόστος, της «ανυπακοής», έχει ηττηθεί.
Μπροστά μας υπάρχει μόνο μία γραμμή. Αυτή που πάντα χάριζε τις νίκες στους εργαζόμενους. Η γραμμή της ταξικής ενότητας, του αγώνα, της απεργίας και της διαδήλωσης.
  • Τα σωματεία να καλέσουν καθαρά να μην ΕΓΚΡΙΝΟΥΜΕ - ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ, ΕΙΣΗΓΗΣΗ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
  • Ενάντια στη μοιρολατρία και τη διάλυση – ενάντια στη νέα αναμονή για αλλαγή κυβέρνησης, να οργανώσουμε απεργιακό αγώνα ενάντια σε αξιολόγηση – διαθεσιμότητες - απολύσεις.




deltioake.blogspot.com                                                                                Ιούνιος 2014
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών


























Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ


Οι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα,αποφάσισαν στην σημερινή τους συνέλευση να

παλέψουν μαζί με τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών και τους σχολικούς φύλακες ,να

παραμείνουν έξω από το Υπουργείο Οικονομικών,παλεύοντας να παρθούν πίσω οι απολύσεις και

καλούν το λαό δίπλα τους στον αγώνα τους.

Συμπαράσταση στον αγώνα των διαθέσιμων.

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΚΑΝΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ.

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Τράπεζα θεμάτων για τους μαθητές του Λυκείου : Άλλη μια ταξική κρησάρα του εκπαιδευτικού συστήματος .





¨Όλα κυλούν ομαλά σύμφωνα με το non paper του Υπουργείου Παιδείας με την Τράπεζα θεμάτων για την Α΄ Λυκείου και για πρώτη φορά «οι μαθητές αντιμετωπίζονται ισότιμα αφού εξετάζονται όλοι στην ίδια ύλη» !
Ποιος μπορεί να μιλάει για ισοτιμία όταν η πλειοψηφία των μαθητών πηγαίνουν στο σχολείο και προσέρχονται στις εξετάσεις κουβαλώντας τις βάρβαρες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουν οι ίδιοι και οικογένειες τους; Όταν υπάρχουν πάνω από 1500.000 άνεργοι και εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί των 500-800 ευρώ και οι μαθητές που προέρχονται απ’ αυτές τις οικογένειες ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΝΑ ΑΦΟΣΟΙΩΘΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ; Αυτό που αποσκοπεί να συγκαλύψει η κυβέρνηση και το υπουργείο είναι ότι οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στις οποίες ζει ένας μαθητής σφραγίζουν τη σχέση του με το εκπαιδευτικό σύστημα που ο νέος νόμος 4186/2013το κάνει πιο ταξικό, πιο εξετασιοκεντρικό και πιο αποθαρρυντικό για την πλειοψηφία των μαθητών. Το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης και η βάρβαρη πολιτική της εξαθλίωσης χρησιμοποιούν το εξεταστικό σύστημα για να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους, ότι «δεν είναι όλοι γεννημένοι για γράμματα».Κατά ένα μεταφυσικό τρόπο η πλειοψηφία των παιδιών των φτωχών, των εργατών , των μεταναστών «δεν κάνουν για γράμματα». Οι εξαιρέσεις δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Εξ’ άλλου για ποια ισότιμη προσέλευση μπορούμε να μιλήσουμε για τις πανελλαδικές εξετάσεις που η ύλη βγαίνει, αλλά η πλειοψηφία των θεμάτων απέχουν παρασάγγας απ’ το επίπεδο του βιβλίου και προϋποθέτουν γερή φροντιστηριακή προετοιμασία ; Η ύλη των μαθημάτων δεν είναι μόνο σελίδες που πρέπει να παραδώσει ο καθηγητής. Το επίπεδο κατανόησης και αφομοίωσης εξαρτάται απ’ το στόχο των εξετάσεων. Αν ο στόχος είναι να απορριφθεί «επιστημονικά» ένας μεγάλος αριθμός μαθητών και να σταλεί στην κατάρτιση και την εργασιακή περιπλάνηση από τα 16 τους, τότε η «αφομοίωση» απαιτεί φροντιστήριο και πρόσθετη βοήθεια για όσους «μπορούν» να συνεχίσουν. Αυτό είναι εμφανώς ορατό στα θετικά μαθήματα όπου το επίπεδο των ασκήσεων απαιτεί εμπέδωση και εξοικείωση με την ύλη πάνω απ’ αυτό που απαιτούν τα σχολικά βιβλία και επί πλέον θυμίζουν ασκήσεις που υπάρχουν σε φροντιστηριακά βιβλία. Βέβαια υπάρχουν και ορισμένες ασκήσεις βατές, αλλά μάλλον θα πρέπει να είναι τυχεροί οι μαθητές για να τους πέσουν αυτές οι ασκήσεις. Τόση αντικειμενικότητα διασφαλίζει η Τράπεζα θεμάτων !

Που αποσκοπεί τελικά η τράπεζα θεμάτων ;

Κατά αρχήν δεν είναι ούτε πρωτότυπη ούτε καινοτόμος ιδέα . Έχει εφαρμοστεί σς πολλές χώρες και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ με τους ίδιους στόχους. Μια αναφορά στην απεργία των εκπαιδευτικών στο Σικάγο το Σεπτέμβρη του 2012 αποκαλύπτει τους πραγματικούς στόχους.
Οι εκπαιδευτικοί απέργησαν για 7 μέρες ενάντια στην «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», που περιλάμβανε ένα σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ανάλογα με τις επιδόσεις και τις «επιτυχίες» των μαθητών τους σε κάποια τεστ. Επίσης στόχευε να αποτρέψει το κλείσιμο ή τη συγχώνευση σχολείων στις γειτονιές με αρνητικά αποτελέσματα, δηλαδή τις φτωχογειτονιές. Η πρόεδρος του συνδικάτου των εκπαιδευτικών του Σικάγου (CTU), Κάρεν Λούις, δήλωσε στο ξεκίνημα των κινητοποιήσεων:  «Υπάρχουν πάρα πολλοί εξωσχολικοί παράγοντες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε που επηρεάζουν στο πώς οι μαθητές μας θα ανταποκριθούν σε αυτά τα τεστ... Η φτώχεια -για την οποία κανείς δεν θέλει να μιλήσει- η έκθεση στη βία, η έλλειψη στέγης (άστεγοι), η πείνα και άλλοι κοινωνικοί παράγοντες στους οποίους εμείς δεν μπορούμε να παρέμβουμε».(alfavita .gr)
Αντίστοιχες και οι δηλώσεις του Υπουργού παιδείας για την τράπεζα θεμάτων. «η τράπεζα θεμάτων έχει στόχο τον έλεγχο των καθηγητών για το να καλύπτουν την ύλη» Βέβαια λέει τη μισή αλήθεια προκειμένου να συκοφαντήσει τους καθηγητές και να αποπροσανατολίσει τους μαθητές και τους άλλους εργαζόμενους. Γιατί στο στόχο έχει και τους μαθητές και κύρια αυτούς.
Όταν το Υπουργείο Παιδείας καταργούσε σε μια νύκτα τους τομείς Υγείας και Πρόνοιας και Εφαρμοσμένων Τεχνών στα ΕΠΑΛ και άλλες ειδικότητες στις ΕΠΑΣ τον Ιούνιο του 2013 υλοποιούσε δυο διακαείς πόθους του συστήματος.
  1. Τις απολύσεις μονίμων ΔΥ και δη εκπαιδευτικών
  2. Την κατάργηση των κατακτήσεων και δικαιωμάτων στη μόρφωση της νεολαίας. Δηλαδή τη βίαιη στροφή της νεολαίας στην κατάρτιση –μαθητεία, τη κατάργηση του δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης, τη συρρίκνωση της Δημόσιας τεχνικής εκπαίδευσης (αφού δεν μπόρεσε να παίξει το ρόλο του φραγμού προς την τριτοβάθμια ) και την παραχώρηση στο ιδιωτικό κεφάλαιο του φιλέτου των πιο μαζικών και προσφιλών ειδικοτήτων .
Η Τράπεζα θεμάτων έρχεται να συμβάλλει στην υλοποίηση των παραπάνω στόχων. Είναι το εργαλείο, μαζί με τις άλλες διατάξεις του παραπάνω νόμου για την επιβολή των μέτρων πογκρόμ τόσο ενάντια σε μαθητές ,όσο και σε εκπαιδευτικούς. Θα ’χει ει σαν αποτέλεσμα τη βίαιη στροφή των μαθητών του Γενικού Λυκείου στα ΕΠΑΛ και τη μαθητεία και την εκδίωξη των μαθητών από τα ΕΠΑΛ και τη στροφή τους στις σχολές κατάρτισης (ΣΕΚ-ΙΕΚ) ,απ’ όπου θα αποτελέσουν το απλήρωτο προσωπικό των επιχειρήσεων σαν μαθητευόμενοι. Η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών σε συνδυασμό με την αυτοαξιολόγηση θα οδηγήσει σε συρρίκνωση ή και σε κλείσιμο σχολικών μονάδων, ιδιαίτερα σε επαρχία και φτωχογειτονιές. Ήδη δρομολογούνται και έχουν ανακοινωθεί συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, τόσο στην Πρωτοβάθμια, όσο και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Στόχος η επιστροφή στη δεκαετία του 1960-70 όπου η πλειοψηφία των μαθητών εγκατέλειπε το εξατάξιο Γυμνάσιο απ’ τις πρώτες τάξεις. Η νεολαία μαζικά σπρώχνεται στην αμορφωσιά και στη φτηνή ή και απλήρωτη εργασία χωρίς δικαιώματα
Είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία του λαού, των εργαζομένων αλλά και οι ίδιοι οι νέοι, μπροστά στο σάρωμα των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων που επιβάλουν οι τροικανοί και η κυβέρνηση έχουν κουρέψει τα όνειρα τους και έχουν κοντύνει τις φιλοδοξίες τους. Θωρούν δεδομένο και μη ανατρέψιμο οποιοδήποτε αντιδραστικό μέτρο επιβάλλεται. Κύρια όμως σ’ αυτό έχει συμβάλει καθοριστικά η κινηματική απραξία, που έχει επιβληθεί όχι μόνο στους χώρους της εκπαίδευσης, αλλά συνολικά στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, ελέω εκλογικών αυταπατών που καλλιεργήθηκαν έντονα ιδιαίτερα τα τελευταία 2 χρόνια.
Επιτακτικά λοιπόν, προβάλει μπροστά μας η αναγκαιότητα για την οικοδόμηση μαζικού λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος ικανού να βάλει φρένο στη βάρβαρη πολιτική που σαρώνει τις ζωές μας και προδιαγράφει μαύρο το μέλλον της νέας γενιάς.
Χανιά, 3 Ιούνη 2014
Γεωργία Θάνου

Μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών   

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Οι εκλογές πέρασαν -Η επίθεση συνεχίζεται




Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας 

και πορεία ενάντια  στις απολύσεις.

Πέμπτη 5 Ιούνη 2014 ,

στις 6μ.μ. στην Πλατεία Κλαυθμώνος

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ.

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΙΚΕΤΟΦΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΙΚΕΤΟΦΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
Η Ένωση Συλλόγων Γονέων Μαθητών Ελευσίνας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Αττικής η Α’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής ο Σύλλογος Εργαζομένων Δήμων Ασπροπύργου, Ελευσίνας, Μάνδρας – Ειδυλλίας, το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και η Λαϊκή Επιτροπή Ελευσίνας καλούν σωματεία, γονείς, εκπ/κούς, στην κινητοποίηση – πικετοφορία την Πέμπτη 05/06/2014 στις 7:30 μ.μ. από την Πλατεία Λαού στην Άνω Ελευσίνα.
Η κινητοποίηση διοργανώνεται με αφορμή τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις των σχολικών μονάδων που ανακοινώθηκαν και αφορούν τέσσερα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Περιοχής μας (5ο – 11ο Δημοτικά Σχολεία Ελευσίνας, 1ο – 3ο Δημοτικά Σχολεία Μαγούλας.).
Η εφαρμογή του νέου τρόπου προαγωγής και της Τράπεζας Θεμάτων στις φετινές προαγωγικές εξετάσεις της Α’ Λυκείου, είναι η άλλη όψη της ίδιας πολιτικής που θα οδηγήσει χιλιάδες μαθητές της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη κατάρτιση, έξω απ΄ τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με αποτέλεσμα νέες συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολικών μονάδων.
Οι πολιτικές αυτές μαζί με το περιορισμό των διορισμών εκπαιδευτικών και τη γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας θα έχει δραματικές συνέπειες, στην ήδη υποβαθμισμένη μόρφωση των παιδιών των λαϊκών οικογενειών.
Οδηγούν σε ένα «νέο σχολείο» πολλών κατηγοριών που για να λειτουργήσει θα πρέπει ο γονιός να βάζει το χέρι στην τσέπη, θα προσελκύει χορηγούς που θα μπορούν να επεμβαίνουν και στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τον κύριο ρόλο για την εφαρμογή αυτών των πολιτικών παίζει η αξιολόγηση του σχολείου , των εκπαιδευτικών και των μαθητών αφού με βάση αυτά τα αποτελέσματα θα χρηματοδοτούνται οι σχολικές μονάδες.
Με την εφαρμογή αυτών των πολιτικών και τις συγχωνεύσεις - καταργήσεις:
  • Θα υποβαθμιστεί παραπέρα η εκπαιδευτική διαδικασία, με αρνητικές συνέπειες στη μόρφωση των παιδιών των λαϊκών οικογενειών.
  • Θα χαθούν πολλές οργανικές θέσεις, ανοίγοντας το δρόμο σε δεξαμενή διαθεσιμοτήτων - απολύσεων.
  • Με την ελαχιστοποίηση των διορισμών εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων, θα προκύπτουν χιλιάδες κενά κάθε χρόνο που θα προκαλούν νέες συγχωνεύσεις - καταργήσεις.
Αυτό είναι το νέο σχολείο της ημιμάθειας και των επιχειρήσεων που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ !
Φτάνει πια! Η μόρφωση είναι δικαίωμα.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΡΔΕΛΕΣ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ, ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΕΣ ΚΑΛΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ !!!
Καλούμε τις λαϊκές οικογένειες να συμπαραταχθούμε μαζί για να διεκδικήσουμε:
  • Δημόσιο Δωρεάν Ενιαίο 12-χρονο σχολείο που να χωράει όλα τα παιδιά.
  • Καμία σύμπτυξη - συγχώνευση σχολείων και τμημάτων.
  • Μαζικοί διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των κενών.
  • Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • 15 παιδιά ανά νηπιαγωγό και δάσκαλο Α και Β τάξης. 20 μαθητές ανά δάσκαλο και καθηγητή στις υπόλοιπες τάξεις. Δωρεάν μεταφορά για όλα τα παιδιά.
  • Πλήρης και επαρκής κρατική χρηματοδότηση για αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Παιδεία

ΕΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ Δ. ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ – ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Α/ΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ – Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ