Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Οι απολύσεις πλησιάζουν… …ενώ στήνεται το σχολείο της απόρριψης και της τρομοκρατίας

baner newΑγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
Οι απολύσεις πλησιάζουν…
…ενώ στήνεται το σχολείο της απόρριψης και της τρομοκρατίας
ΟΛΟΙ στις ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – Όλες οι δυνάμεις στην ανάγκη της οργάνωσης αγώνα.
Στις 22 Μάρτη λήγει ο χρόνος για τους 2.000 συναδέλφους μας που είχαν βγει στις 22 Ιούλη σε διαθεσιμότητα. Όσοι δεν έχουν απορροφηθεί μέχρι τότε, από την άλλη μέρα θα είναι απολυμένοι.
Αρβανιτόπουλος: «Κανένας δε θα απολυθεί». Λέει αλήθεια;
Ο Υπουργός σε διάφορες γκεμπελικές δηλώσεις του, υποστηρίζει κατά καιρούς ότι οι περισσότεροι από αυτούς «δουλεύουν ήδη»! Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι διαφορετική. Στο πλαίσιο της κινητικότητας, το Υπουργείο έχει εξαγγείλει διάφορες θέσεις (συνολικά 1.500) που αφορούν διάφορες κατηγορίες (δεύτερα πτυχία, θέσεις σε κατάρτιση, διοικητικές κλπ). Για καμία από αυτές τις θέσεις δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο, ενώ κάποιες από αυτές είναι εντελώς στον αέρα (πχ. οι διαβόητες καινούριες Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης δεν έχουν ιδρυθεί ακόμα). Άλλωστε, το θεσμικό πλαίσιο για την κινητικότητα ορίζει ότι σε ένα μήνα ο διαθέσιμος υπάλληλος πρέπει να αποδεχτεί τη θέση που του δίνεται, αλλιώς απολύεται. Αυτό σε απλά ελληνικά, σημαίνει ότι αν σε κάποιον διαθέσιμο συνάδελφο προσφερθεί μια θέση (αμφίβολης εργασιακής σχέσης και αμοιβής) στην άλλη άκρη της χώρας, ο διαθέσιμος πρέπει να την αποδεχτεί ή να απολυθεί. Στη δεύτερη περίπτωση μετράει ασφαλώς στα νούμερα που θα δώσει το υπουργείο για αυτούς που τους βρήκε θέση εργασίας! Πιο σωστή, λοιπόν, περιγραφή της κατάστασης θα ήταν ότι δύο χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν απολυθεί και κάποιοι από αυτούς πιθανόν να επαναπροσληφθούν, σε άλλες θέσεις (αμφίβολης εργασιακής σχέσης και αμοιβής, επαναλαμβάνουμε), μέχρι τις 22 Μάρτη.
Οι απολύσεις έχουν τεράστια σημασία για όλους τους εκπαιδευτικούς, για την δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, για όλη την κοινωνία
Α) Αν οριστικοποιηθούν οι απολύσεις στις 23 Μάρτη, σπάει ο τελευταίος θύλακας μόνιμης και σταθερής εργασίας. Αυτό θα δημιουργήσει άμεσες συνέπειες στο προσωπικό που θα συνεχίσει να δουλεύει. Θα χρησιμοποιηθεί το παράδειγμα των απολυμένων ως το εργαλείο τρόμου, που θα χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να περνάει το σύνολο των αντιδραστικών ρυθμίσεων στην εκπαίδευση.
Β) Τα πορίσματα του ΟΟΣΑ μιλάνε για ανάγκη: αύξησης του αριθμού των μαθητών στην τάξη, συγχώνευσης σχολείων, αύξησης του ανταγωνισμού ανάμεσα στα σχολεία (αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση), κατάργησης της μονιμότητας, αύξησης του διδακτικού ωραρίου 4-5 ώρες τη βδομάδα, του επαναπροσδιορισμού των οργανικών θέσεων στη βάση της σχολικής μονάδας κ.α. Όλα αυτά οδηγούν σε προετοιμασία νέων μαζικών απολύσεων. Αυτές θα πατήσουν πάνω στη νομιμοποίηση των απολύσεων στις 23 Μάρτη. Και στην εμπέδωση μαζικά της ψυχολογίας «δεν ξέρω από πού θα μού ‘ρθει και ως πότε θα έχω δουλειά».
Γ) Η συρρίκνωση του εκπαιδευτικού προσωπικού πάει παρέα με τη συρρίκνωση του μαθητικού πληθυσμού. Η προσθήκη νέων ταξικών φραγμών (με τις τράπεζες θεμάτων, με τον όλο και μεγαλύτερο περιορισμό του «δωρεάν») προστίθεται στη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού και οδηγεί σε μαζική απόρριψη μαθητών από την εκπαιδευτική διαδικασία και πέταγμά τους σε δομές κατάρτισης, προσαρμοσμένες στο πρότυπο του ευέλικτου και απλήρωτου εργάτη – εργαζόμενου.
Με άλλα λόγια: Αν υπάρξει έστω κι ένας απολυμένος στις 23 Μάρτη (αν και φοβόμαστε ότι θα είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που θα παρουσιάσει το υπουργείο) έχει ανοίξει δραματικά η πόρτα για μια σειρά νέες αντιδραστικές εξελίξεις.
Αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση – «νέο» λύκειο: το σχολείο της απόρριψης και της τρομοκρατίας
Ενώ ο χρόνος τελειώνει, η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεσή της μέσω της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης. Η αξιολόγηση δεν είναι παρά το όχημα για να σπάσει η ραχοκοκαλιά συγκρότησης του κλάδου, για να ενταθεί η πειθάρχηση και η τρομοκράτηση, για να οξυνθεί η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών και ο συνακόλουθος κανιβαλισμός, για να έχει άλλοθι η πολιτική των απολύσεων και των περικοπών. Οι πολιτικές επιδιώξεις κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – ΟΟΣΑ – κεφαλαίου είναι οι ίδιες. Η συντριβή όλων των κατακτήσεων που πέτυχαν οι εργαζόμενοι με δεκαετίες αγώνων.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση είναι αναγκαία αλλά ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΗ η ανυπακοή στους συλλόγους διδασκόντων. Το λέμε αυτό για να γίνει φανερό ότι η ανατροπή της αξιολόγησης, των απολύσεων και του «νέου» λυκείου (που με το χαμό που έχει γίνει με την ύλη και την τράπεζα θεμάτων δείχνει το αποκρουστικό, ταξικό του πρόσωπο) δεν μπορεί να επιτευχθεί είτε με συμβολικές κινήσεις είτε με μάχες οπισθοφυλακής είτε επειδή οι εκπαιδευτικοί θα εκφράσουμε απλώς την αντίθεσή μας.
Η κυβέρνηση δε θα κάνει πίσω ακόμα και αν οι σύλλογοι διδασκόντων δεν προχωρήσουν σε ορισμό ομάδων εργασίας, ακόμα κι αν διαλυθούν τα σεμινάρια. Ακόμα και αν επαναληφθεί το (ηθικό) χαστούκι που έφαγε όταν κάλεσε σε εθελοντική εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης και δε βρήκε πρόθυμους (αν και το περιβάλλον σήμερα είναι πολύ πιο δυσμενές και τρομοκρατικό), θα προχωρήσει σήμερα παρακάμπτοντας τον… εθελοντισμό και εφαρμόζοντας την πρακτική του «εντέλλεσθε».

Μας ψεκάζουν μοιρολατρία, ψέματα και εκλογικές αυταπάτες
Ενώ, λοιπόν ξεθεμελιώνονται τα πάντα, έχει αρχίσει το πάρτι των αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών.
·         Εκεί που ο λαός θα ψηφίσει για τους Καλλικρατικούς Δήμους, οι οποίοι δεμένοι σφιχτά στη θηλιά του ελέγχου της κεντρικής εξουσίας δεν είναι παρά ένα ακόμα γρανάζι εφαρμογής των περικοπών, της φορομπηξίας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων σε τοπικό επίπεδο.
·         Εκεί που ο λαός θα ψηφίσει το διακοσμητικό Σώμα που λέγεται Ευρωβουλή, που δεν είναι παρά το λουστραρισμένο όργανο ψευτοδημοκρατικού άλλοθι της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας της ΕΕ, από την οποία εκπορεύεται μεγάλο τμήμα των αντιλαϊκών μέτρων και η οποία είναι ένας από τους ενόχους της κοινωνικής ερήμωσης που εξελίσσεται στη χώρα μας.
Το σύστημα βάζει σε πρώτο πλάνο τις εκλογές για να αδειάσει τους δρόμους από τους πιθανούς διαδηλωτές. Για να καναλιζάρει σε ακίνδυνους δρόμους την οργή των ανέργων, των αγροτών, των εκπαιδευτικών, των εργατών, της νεολαίας.
Πιστή στο ραντεβού και η κοινοβουλευτική Αριστερά της ήττας, των αυταπατών και της έλλειψης εμπιστοσύνης στους αγώνες, πριμοδοτεί την αυταπάτη ότι το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να ανατρέψει την αντιλαϊκή επίθεση που εξελίσσεται. Και αντί να βάλει πλάτη (ιδιαίτερα τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα) στη συγκρότηση των αγώνων, υποτάσσει όλη της τη δραστηριότητα στο γνωστό γι’ αυτήν υπέρ πάντων αγώνα: αυτόν των καλών εκλογικών αποτελεσμάτων.
Ο κλάδος να γίνει μια γροθιά ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ- ΔΝΤ
-          Κανένας απολυμένος στις 23 Μάρτη - Όλοι οι διαθέσιμοι πίσω στα σχολεία
-          Να ανατραπεί το θεσμικό πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης
-          ΟΧΙ στο σχολείο της απόρριψης και της τρομοκρατίας – στα σφαγή του «νέου Λυκείου»
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Η κατάσταση είναι έκτακτης ανάγκης. Δε χωράνε φυγομαχίες ούτε φαντασιώσεις μορφών αγώνα που δε θα είναι επώδυνοι. Παρά το γεγονός ότι ο προγραμματισμός της ΟΛΜΕ καθυστέρησε, η μάχη πρέπει να δοθεί!
ΤΩΡΑ πρέπει να δούμε τη σχέση που συνδέει τις επερχόμενες απολύσεις, την αξιολόγηση το «νέο» λύκειο. Τη διάλυση του δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας παιδείας με τη συντριβή της δωρεάν περίθαλψης.
ΤΩΡΑ πρέπει να σκεφτούμε όλοι σα να είμαστε οι απολυμένοι της 23ης Μάρτη.
Κάθε συνάδελφος πρέπει ΤΩΡΑ να μπει μπροστά στην οργάνωση του αγώνα για να ανατραπούν οι απολύσεις, για να μπει φραγμός στον εφιάλτη της ανεργίας, της απόρριψης των μαθητών από την εκπαιδευτική διαδικασία και της πλήρους διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Τα σωματεία πρέπει να αντιπαρατεθούν στην ηττοπάθεια και στη μοιρολατρία.
Όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις  για να αποφασίσουμε   απεργιακή κινητοποίηση στη λογική της διάρκειας, που θα βάλει λουκέτο στα σχολεία, που θα συνοδεύεται με διαδηλώσεις, καταλήψεις, που θα επιβάλει συντονισμό με άλλους κλάδους που χτυπιούνται.
Καμία ταλάντευση, καμία γκρίνια. Μόνη λύση ο αγώνας και όχι η επένδυση της οργής στις εκλογικές αυταπάτες!
deltioake.blogspot.com                                                                                                                          20/2/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Πήξαμε στους Πόντιους Πιλάτους που νίπτουν τας χείρας τους μπροστά στις απολύσεις εκπαιδευτικών τον Μάρτη.

baner newΑγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Πήξαμε στους Πόντιους Πιλάτους που νίπτουν τας χείρας τους μπροστά στις απολύσεις εκπαιδευτικών τον Μάρτη.

Μπροστά σε κρίσιμες εξελίξεις ο κλάδος και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Εκατοντάδες θα είναι οι απολύσεις των διαθέσιμων εκπαιδευτικών της β/θμιας. Αυτό διαβεβαιώνουν ο Αρβανιτόπουλος και ο Μητσοτάκης. Οι καθησυχαστικές φωνές διαψεύδονται αλλά δε σιωπούν. Απειλή και καθησυχασμός δρουν από κοινού για να υπηρετήσουν τα κυβερνητικά σχέδια.
Η κυβέρνηση, υλοποιώντας τις εντολές της τρόικας, ετοιμάζει τις πρώτες μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Η αρχή γίνεται με τους εκπαιδευτικούς. Όσοι δεν «τακτοποιηθούν» μέχρι 22 Μάρτη σε άλλες θέσεις, εννοείται χωρίς μονιμότητα και αμφίβολων εργασιακών σχέσεων και μισθού, θα βρεθούν την επομένη απολυμένοι.
Πέρα από επικοινωνιακούς χειρισμούς, δεν βλέπουμε αναδίπλωση στο θέμα των απολύσεων γιατί, πολύ απλά, η κυβέρνηση δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα αντιμέτωπη με σοβαρές αντιστάσεις. Δεν αρκούν οι συμβολικές ενέργειες. Η κυβέρνηση πρέπει να μας βρει όλους απέναντί της!
Οκτώ μήνες οι διαθέσιμοι συνάδελφοι δίνουν τον αγώνα τους. Κόντρα στην ηγεσία της ΟΛΜΕ που αναβάλλει τη μάχη με τη γνωστή δικαιολογία πως δεν είναι ώριμες οι συνθήκες. Αναγκάζεται κάτω από το βάρος να χρεωθεί πως πέρασαν οι απολύσεις αμαχητί, να προκηρύξει απεργία λίγο πριν την εκπνοή της προθεσμίας. Ωστόσο, πέρα από τις διαθέσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας, υπάρχουν οι διαθέσεις όλων όσοι δε δέχονται ημερομηνίες λήξης στη μάχη για δουλειά.

Εκκωφαντική σιωπή στην πρωτοβάθμια
Τη στιγμή που οι συνάδελφοί μας οδηγούνται πρώτοι στη σφαγή των μαζικών ανθρωποθυσιών-απολύσεων στο δημόσιο τομέα, η ομοβροντία σιωπής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι εκκωφαντική! Η απραξία του ΔΣ της ΔΟΕ στέλνει το άθλιο μήνυμα πως οι απολύσεις δεν αφορούν τους δασκάλους.
Οι λαλίστατοι υπέρ του πανεκπαιδευτικού μετώπου, αυτοί που μας φλόμωσαν για ενιαίο σωματείο εκπαιδευτικών, αυτοί που μας ζάλισαν με τα casus belli, αυτοί που καμαρώνουν για τους ψήφους που τους έκαναν τρανούς στα συνδικάτα, την «κάνουν» με ελαφριά πηδηματάκια. Το εντυπωσιακό είναι ότι, ενώ συνήθως μάχονται με καταιγισμό ανακοινώσεων, τώρα δεν κάνουν ούτε αυτό. Βέβαια, επειδή οι απολύσεις έρχονται καλπάζοντας, πιθανό να δούμε ανακοινώνεις και συμμετοχή σε καμιά απεργία για να μην τους χρεώσουμε ότι δεν είπαν ή δεν έκαναν τίποτα. Να μην τους επιτρέψουμε να μας οδηγήσουν σε απεργία θρήνου. Μπορούμε να ανατρέψουμε το κλίμα.
Η αδράνεια του ΔΣ της ΔΟΕ σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όπως είναι οι απολύσεις εκπαιδευτικών και ο στρουθοκαμηλισμός της στο θέμα της αυτοαξιολόγηση-αξιολόγησης, θέτει θέμα για το ρόλο του σωματείου και των παρατάξεων που μας εκπροσωπούν.
Αν η στάση αφασίας αφορούσε μόνο τις φιλοκυβερνητικές παρατάξεις ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ δε θα εξοργιζόταν κανείς ιδιαίτερα. Πάντα παρέδιδαν τον κλάδο βορά στις κυβερνήσεις. Ωστόσο, η σιωπή όλων των παρατάξεων που βρίσκονται στο ΔΣ της ΔΟΕ και αναφέρονται στην αριστερά και το κίνημα, είναι ανησυχητική. Έχουν τις δυνάμεις να θέσουν το ζήτημα των απολύσεων σε όλους τους συλλόγους Π.Ε. της χώρας. Σε πάρα πολλούς διαθέτουν αξιόλογες δυνάμεις. Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει στα σοβαρά κάτι τέτοιο; Μήπως γιατί αν θέσουν το θέμα, σημαίνει και ανάλογες δεσμεύσεις; Μήπως τρέχοντας για τη μάχη του εκλογικού πλάνου τον Μάιο, αφήνουν να «φύγουν άκλαυτοι» οι συνάδελφοί μας;
Η μάχη μπροστά στις 22 Μάρτη είναι ορόσημο, αλλά δεν πρέπει να είναι η συγκεκριμένη ημερομηνία το τέλος του αγώνα. Οι αγώνες δεν μπορεί να έχουν ως τέλος την ψήφιση νόμων και το πέρας των προθεσμιών που βάζει η κυβέρνηση.  Όλοι θα βρεθούμε μπροστά σε τεράστιες ευθύνες αν δεν κάνουμε ότι μπορούμε για να αποτραπούν οι απολύσεις των συναδέλφων μας, που σημαίνουν την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, την τρομοκράτηση των εν ενεργεία εργαζομένων (αξιολόγηση –ωρομισθοποίηση κλπ), τη συνέχιση με μεγαλύτερη ένταση των απολύσεων και τη διάλυση των δομών εκπαίδευσης, υγείας κλπ.
 Οι φαεινές για αγώνες χωρίς κόστος, οι ονειροπολήσεις που ξεκινούν από το «άλλο σχολείο» και φτάνουν με αερογέφυρα στην «άλλη κοινωνία», το κρυφτούλι με τα πολιτικά πλαίσια που είναι αδιαπραγμάτευτα, πρέπει να τελειώνουν. Αρκετή ζημιά έχουν κάνει αυτές οι λογικές. Εδώ που είμαστε, οι διακηρύξεις και τα ψηφίσματα συμπαράστασης δεν αρκούν. Χρειάζεται να υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Κι επειδή δεν είναι ώρα να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, το βάρος της έναρξης και της στήριξης ενός αγώνα που θα αποτρέψει τις απολύσεις, καλούνται να τον πάρουν στην πλάτη τους οι δυνάμεις του κινήματος και της αριστεράς. Να θέσουν το θέμα του αγώνα και των απεργιακών κινητοποιήσεων στον κλάδο. Να πάψει η μεμψιμοιρία της ήττας ότι ο κόσμος δεν μπορεί να αγωνιστεί. Η συνδικαλιστική ηγεσία κρίνεται αν μπαίνει μπροστά στη μάχη την ώρα που ο εχθρός επιτίθεται πάνοπλος, αν μπορεί να εμπνεύσει.

Να αγωνιστούμε! Να μην απολυθεί κανένας συνάδελφος!
Πιστεύουμε πως πρέπει να γίνει τις επόμενες μέρες ανοιχτή γενική συνέλευση όλων των διαθέσιμων στην εκπαίδευση και του δημοσίου, σωματείων β/θμιας και α/θμιας εκπαίδευσης, σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ιδιαίτερα αυτών που πλήττονται, παρατάξεων, οργανώσεων, κομμάτων και όλων όσοι θέλουν να δώσουν τη μάχη ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες.
Στόχος να δεσμευτούν όλοι για μια μάχη που πρέπει να δοθεί με αξιώσεις για να γίνει πράξη το «καμία απόλυση στις 23 Μάρτη-να ανακληθούν όλες οι διαθεσιμότητες-να γυρίσουν όλοι στις θέσεις τους»
Με μεγάλη απεργία διάρκειας, διαδηλώσεις, καταλήψεις να δώσουμε τη μάχη!
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ανοίξει άμεσα κύκλος γενικών συνελεύσεων στην α/θμια με ολομέλεια προέδρων και να πάρουμε αποφάσεις στην κατεύθυνση να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για να δώσουμε μια μεγάλη νικηφόρα μάχη!
Πέρα και ανεξάρτητα από τη πρόταση που καταθέτουμε και καλούμε να τοποθετηθούν όλοι, η πραγματικότητα θέτει σε όλους το ερώτημα τι θα κάνουν. Όλοι οφείλουν να πάρουν ανοιχτά και σταράτα ξεκάθαρη θέση. Όσοι νίπτουν τα χέρια τους μπροστά στην ομαδική σταύρωση που μας ετοιμάζουν, θα αναμετρηθούν με τις ευθύνες τους και την οργή των εργαζομένων.

ΤΩΡΑ πρέπει να σκεφτούμε όλοι σα να είμαστε οι απολυμένοι της 23η Μάρτη.
ΤΩΡΑ κάθε συνάδελφος πρέπει να μπει μπροστά στην οργάνωση του αγώνα για να αποτραπούν οι απολύσεις, να μπει φραγμός στον εφιάλτη της ανεργίας, την απόρριψη των μαθητών από την εκπαιδευτική διαδικασία και της πλήρους διάλυσης των εργασιακών σχέσεων. Τα σωματεία πρέπει να αντιπαρατεθούν στην ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.
Δεν υπάρχει δυνατότητα για άλλη αναβολή. Η κατάσταση είναι έκτακτης ανάγκης.                 
Δε χωράνε φυγομαχίες. Καμιά ταλάντευση, καμιά μουρμούρα.
Να σταθούμε αντάξιοι των εξελίξεων. Να δώσουμε μια μεγάλη μάχη!

Η νίκη ανήκει σ’ αυτούς που την πιστεύουν!




deltioake.blogspot.com                                                                                                                          24/2/2014
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Α/θμιας