Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Κατεβάστε δωρεάν 6.000 βιβλία (και σχολικά) από το 1828 έως το 1980!

https://www.tilestwra.com/katevaste-dorean-6-000-vivlia-ke-scholika-apo-to-1828-eos-to-1980/

Η Βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.), Βιβλιοθήκη του πρώην Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Π.Ι.), προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε όλη την εκπαιδευτική / ερευνητική κοινότητα. Χιλιάδες τίτλοι εκπαιδευτικών / επιστημονικών συγγραμμάτων και εκπαιδευτικών περιοδικών, έρευνες, μελέτες, διπλωματικές εργασίες και διδακτορικά καθώς και μια αξιόλογη Ιστορική Συλλογή σχολικών βιβλίων από τις αρχές ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους μέχρι σήμερα, βρίσκονται στη Βιβλιοθήκη μας. Στόχος μας η ανατροφοδότηση, η επιμόρφωση και η διά βίου μάθηση των Λειτουργών της Εκπαίδευσης, αλλά και του ευρύτερου αναγνωστικού κοινού. Δείτε εδώ στην διεύθυνση περίπου 6000 βιβλία που αφορούν το χρονικό διάστημα 1828-1980 Τα πιο πρόσφατα 2018 - Μία χρονιά ορόσημο για τη METRO AEBE Έκτη άδεια για το Δημήτρη Κουφοντίνα Η Μέρκελ στην Αθήνα για να πιέσει τον Μητσοτάκη Κρήτη: Σε απόγνωση αγρότης που του έκοψαν 100 ρίζες ελιές ηλικίας άνω των 35 ετών Αυτό είναι το διαστημόπλοιο κάψουλα που θα μεταφέρει 100 ανθρώπους στον Άρη Έλληνας επιστήμονας προειδοποιεί για τσουνάμι στην Ελλάδα από το ηφαίστειο της Σαντορίνης Το θαύμα των Χριστουγέννων στην Κρήτη: Επανήλθε στη ζωή 6 μηνών βρέφος που υπέστη ανακοπή Αξίζει να δείτε Δασκάλα πάει κάθε πρωί στην Τέλενδο με βαρκούλα για να κάνει μάθημα στα παιδιά του 

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.tilestwra.com/katevaste-dorean-6-000-vivlia-ke-scholika-apo-to-1828-eos-to-1980/

ΕΣΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΣ;


ΕΣΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΣ;
Με οίστρο που μπορεί να εξισωθεί μόνο με χουντική περίοδο το Υπουργείο Παιδείας(;) απαιτεί από τους διευθυντές σχολικών μονάδων να στείλουν φωτογραφία από τις αναρτημένες αφίσες που προπαγανδίζουν τα προγράμματα ΕΣΠΑ στις διάφορες εκδοχές τους στο σχολείο (ολοήμερο, ειδική αγωγή κλπ)! Έτσι θα σιγουρευτεί ότι πειθάρχησαν στην κυβερνητική εντολή και στους ευρωπαίους πάτρωνες- ιμπεριαλιστές. Αυτό τουλάχιστο πιστοποιήθηκε και επιβεβαιώθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Δεν ξέρουμε αν το επόμενο βήμα θα είναι να στέλνονται βίντεο ή ακόμα καλύτερα να τοποθετούνται κάμερες στα σχολεία που θα επιβεβαιώνουν την πειθάρχηση διευθυντών και εκπαιδευτικών. Οι δηλώσεις νομιμοφροσύνης πρέπει να περάσουν στην ηλεκτρονική εποχή!
Όσο όμως ακραία τρομοκρατική είναι η ενέργεια του Υπουργείου Παιδείας δεν θα πρέπει να  μας ξαφνιάζει σε μία εποχή που η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής εντείνεται, όταν το χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων κλιμακώνεται (παράδειγμα οι διώξεις της ΕΛΜΕ στην Εύβοια), όσο οι χρήσιμοι ηλίθιοι -και «εύκολοι στόχοι»- των φασιστικών και εθνικιστικών εκδηλώσεων χρησιμοποιούνται για να καθιερωθεί η πολιτική των προληπτικών διώξεων και συλλήψεων.
Εξ άλλου η εμπέδωση κλίματος αξιολόγησης στο σχολείο μέσα από διάφορους τρόπους (ομάδες εκπαιδευτικής «υποστήριξης», εκθέσεις, υποχρέωση συλλόγων διδασκόντων να συνεδριάζου συχνά κλπ) είναι μέρος αυτής της αλυσίδας τρομοκράτησης λαού –νεολαίας- εκπαιδευτικών.
Γιατί η κυβέρνηση και όσοι τη στηρίζουν (κεφάλαιο-ιμπεριαλιστέςς) γνωρίζουν πως ο λαός δεν πρόκειται να «κάτσει –τελικά- στα αυγά του»,  ότι οι αντιδράσεις και στο χώρο της εκπαίδευσης δεν θα μένουν για πολύ «παγωμένες».
Καθόλου δεν μας ξαφνιάζει η σιγή… ασυρμάτου των συνδικαλιστικών μας οργάνων (ομοσπονδίες- ΕΛΜΕ- ΣΕΠΕ) που θα έπρεπε να αναδείξουν το γεγονός και να καλέσουν διευθυντές σχολείων και προϊστάμενες νηπιαγωγείων να μην στείλουν φωτογραφία ούτε για δείγμα! Πρόσφατα εξ άλλου η πλειοψηφία της ΔΟΕ απαγόρευσε στους συλλόγους της πρωτοβάθμιας να πάρουν αποφάσεις που να ακυρώνουν και να αρνούνται τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης που έχουν ξεκινήσει. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση –ειδικά με την τελευταία ενέργεια που φέρνει σε αμηχανία ακόμα και τα τοπικά της διοικητικά στελέχη- δείχνει τις προθέσεις της και που «το πηγαίνει»…Το ζήτημα είναι να αντιληφτούν οι εκπαιδευτικοί και όσες δυνάμεις αναφέρονται στην ανάγκη αντίστασης σε αυτή την πολιτική ποιο δρόμο πρέπει να βαδίσουν. Γιατί θα δούμε και άλλα…
Μάρτης 2019

Η γυναίκα και ο σοσιαλισμός

https://antigeitoniesbooks.blogspot.com/2019/03/blog-post.html?spref=fb

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΠΕΜΠΕΛ - Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

Το βιβλίο που ακολουθεί πρωτογράφτηκε στη Γερμανία το 1889 και ενώ Α. Μπέμπελ βρισκόταν στη φυλακή. Ο Μπέμπελ ήταν εργάτης και ηγέτης της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας και παρά τα λάθη του και τον συμφιλιωτισμό του στα τελευταία της ζωής του με τον οππορτουνισμό, στ' όνομα της ενότητας του κόμματος, αντιπροσώπευε το προλεταριακό πνεύμα.

Το βιβλίο αυτό παρά τα 130 χρόνια που πέρασαν εξακολουθεί να διατηρεί όλη του την αξία και την επικαιρότητα, δυστυχώς θα τολμούσαμε να πούμε, ακόμη. Είναι ιδιαίτερα εκπληκτική η τόλμη με την οποία διαπραγματεύεται το θέμα και συμβάλει ιδιαίτερα στο φωτισμό αυτού που ονομάστηκε "γυναικείο ζήτημα".


Εκδήλωση για την ταξική μέρα της γυναίκας

https://www.facebook.com/ourania.stavrakaki/posts/10215183978567709?notif_id=1552339933573993&notif_t=feedback_reaction_generic

Οσες την Παρασκευή βρεθήκαμε στο Βιβλιοπωλείο Εκτός των Τειχών στη Γραβιάς,μοιραστήκαμε σκέψεις και εμπειρίες,δεδομένα και καταγραφές,αγωνίες και προοπτικές.Γυναίκες το μόχθου,βγαλμένες μέσα από τους αγώνες,με εμπειρίες πολύτιμες,μιλήσαμε για τις γυναίκες όχι της βιτρίνας,μα για εκείνες που δίνουν καθημερινές μάχες για την επιβίωση,για το δικαίωμα στην εργασία,για το δικαίωμα στην κυοφορία,την εκπαίδευση.την υγεία,τη σύνταξη.Δικαιώματα που καταστρατηγούνται,οδηγώντας μας σε ένα νέο μεσαίωνα.Καθημερινά δελτία ειδήσεων καταγράφουν τρομακτικά στοιχεία κακοποιημένων και δολοφονημένων γυναικών,που προστίθενται σε μακάβριες λίστες παγκοσμίως. Αγωνίστριες από τη γείτονα Τουρκία,την Αλβανία,εργάτριες βιομηχανιών,εκπαιδευτικοί ,φοιτήτριες,νέες εργαζόμενες,κατέθεσαν τις μαρτυρίες τους και την αισιοδοξία τους,πως ο αγώνας των εργατριών υφαντουργίας της Ν.Υόρκης που βάφτηκε στο αίμα και οι επαναστάτριες αργότερα που καθιέρωσαν αυτή τη μέρα σαν μέρα της γυναίκας,συνεχίζεται μέσα από τους δικούς τους αγώνες για ίσα δικαιώματα.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

8 Μάρτη: Η μέρα της γυναίκας είναι μέρα αγώνα




8 Μάρτη: Η μέρα της γυναίκας είναι μέρα αγώνα
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών χαιρετίζουν την 8η Μάρτη ως μέρα μνήμης της μεγαλειώδους απεργίας χιλιάδων εργατριών κλωστοϋφαντουργίας στις ΗΠΑ το 1857, αλλά και ως μέρα πάλης και αγώνα διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους στο σήμερα. Όσο και αν το καπιταλιστικό σύστημα επιδιώκει να δώσει στη μέρα αυτή χαρακτήρα ευτελούς γιορτής, η ιστορική μνήμη αναδεικνύει την ταξική φύση του γυναικείου ζητήματος. Και τίθεται επιτακτικό το καθήκον στις σημερινές γυναίκες να ξαναπιάσουν το νήμα του αγώνα και να συγκροτήσουν το γυναικείο κίνημα σαν αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου εργατικού- λαϊκού κινήματος.
Είναι πάμπολλα τα ιστορικά παραδείγματα που οι γυναίκες του λαού πρωτοστάτησαν στους απελευθερωτικούς, αντιπολεμικούς, αντιφασιστικούς,  αντιϊμπεριαλιστικούς και κοινωνικούς  αγώνες,  (η γυναίκα του ΕΑΜ –ΕΛΑΣ, η γυναίκα στην Παλαιστίνη, οι μετανάστριες, η γυναίκα πρόσφυγας, οι γυναίκες απεργοί, οι συναδέλφισσες της διαθεσιμότητας κ.α.) Είναι ακόμη περισσότερες οι γυναίκες του λαού που αντιστέκονται διαχρονικά και σθεναρά στις άθλιες συνθήκες δουλειάς, στην στυγνή εκμετάλλευση, στη χυδαιότητα των εργοδοτών, στη σεξουαλική παρενόχληση, στην ενδοοικογενειακή βία, στους ηλεκτρονικούς εκβιασμούς.  Είναι όλες, νεότερες και μεγαλύτερες, αυτές που παλεύουν καθημερινά για να ανταποκριθούν ή να υπερκεράσουν τα στερεότυπα του φύλου τους, να ξεπεράσουν τις ενοχές τους επειδή «δεν ανταποκρίνονται» στους κοινωνικούς ρόλους της «τέλειας» μάνας και συζύγου, που δίνουν τον αγώνα τους για να προλάβουν τα πάντα στο 24ωρο, που προσπαθούν να πείσουν τους γύρω τους για τα αυτονόητα.
Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα στο σήμερα. Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας είναι ίδιος για όλες τις γυναίκες ή η ταξική θέση καθορίζει τη θέση και τους όρους ζωής της ως γυναίκας; Και εφόσον ισχύει το δεύτερο, είναι δυνατόν το γυναικείο ζήτημα να ειδωθεί ξέχωρα από την ανάγκη συγκρότησης του ευρύτερου λαϊκού κι εργατικού κινήματος; Με άλλα λόγια, στη σημερινή συγκυρία της  αποσυγκρότησης του εργατικού κινήματος είναι επακόλουθο να επιδεινώνεται η θέση της γυναίκας της εργασίας και του μόχθου σε όλους τους τομείς.
Επομένως στο σήμερα δεν είναι δυνατόν να θεωρείται νίκη για το γυναικείο κίνημα η αύξηση της ποσόστωσης της συμμετοχής των γυναικών στα ψηφοδέλτια της τοπικής αυτοδιοίκησης ή στελέχωση υψηλόβαθμων θέσεων από γυναίκες. Αυτά δεν είναι απλώς εξαιρέσεις αλλά όπλα του συστήματος για να αποπροσανατολίσει τις γυναίκες από τους πραγματικούς στόχους πάλης τους. Έτσι, στην “πολιτισμένη” ΕΕ,  στο όνομα μιας δήθεν  ισότητας των δύο φύλων, εντείνεται η κοινωνική καταπίεση και η κεφαλαιοκρατική εκμετάλλευση της γυναίκας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: πριν από ένα χρόνο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πήρε την κατάπτυστη απόφαση να άρει την απαγόρευση απόλυσης εργαζόμενων εγκύων, ενισχύοντας το νομοθετικό οπλοστάσιο που διαθέτουν οι εργοδότες για να εκμεταλλεύονται τον εργαζόμενο λαό συνολικά. Ενώ τα αστικά κόμματα της χώρας, που προωθούν πιστά την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ, καλούν φέτος τις γυναίκες να συμμετάσχουν στη Φεμινιστική Απεργία (Διεθνής Απεργία των Γυναικών), σε μια αισχρή προσπάθεια να τις αφοπλίσουν ιδεολογικά, να παρουσιάσουν το γυναικείο ζήτημα σαν αποκλειστικά φυλετικό, αποκόπτοντάς το από την ταξική του βάση.
Όμως, το γυναικείο ζήτημα είναι πρώτα και κύρια ταξικό! Ο δρόμος για τη χειραφέτηση της γυναίκας θα ξεκινήσει βασικά από την δραστηριοποίηση και τη συνδικαλιστική της δράση μέσα στους χώρους δουλειάς. Η εργαζόμενη γυναίκα μπορεί να πρωτοστατήσει, πλάι πλάι με τους άνδρες συναδέρφους της, στην συλλογική οργάνωση και πάλη για τη διεκδίκηση των απαραβίαστων δικαιωμάτων μας που τόσο βάναυσα καταβαραθρώνονται. Η αντίσταση και η συνδικαλιστική δράση, η συλλογική διεκδίκηση, η ταξική πάλη δεν είναι τρόπος ζωής για ορισμένες γυναίκες. Είναι ο μόνος δρόμος που η ιστορία έδειξε πως αξίζει να διαβούμε, για όσο ζούμε και για να ζούμε όλες οι γυναίκες!
Να διεκδικήσουμε οι εργαζόμενες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα:
·    Μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
·    Το δικαίωμα στη μητρότητα με επιδόματα, άδειες εγκυμοσύνης και μητρότητας, μειωμένο ωράριο και              διασφάλιση της εργασίας μετά από εγκυμοσύνη, χωρίς προϋποθέσεις.
·    Επιδόματα για τις άνεργες μητέρες.
·    Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης με πλήρη σύνταξη.
·    Δωρεάν πρόσβαση σε περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά.


Δεν περιμένουμε καμια ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ να μας βγάλει στο δρόμο!!

Δεν περιμένουμε καμια ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ να μας βγάλει στο δρόμο!!
Αγωνιζόμαστε χρόνια στους δρόμους.Διπλα στους άνδρες!
Δίπλα σε όλους της γης τους κολασμένους
.Δίπλα στη αγωνία της Παλαιστίνιας,της Σύριας,της Ινδής,της Αφρικανής,της Τουρκάλας,της Αλβανής,της Ελληνίδας.
Ζούμε χρόνια τώρα την αγωνία όλων μας να τα βγάλουμε πέρα σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει ,να είμαστε εκεί για όσους αγαπάμε,να τιμάμε κάθε μέρα της ζωής μας και να μας επιβραβεύουμε γιατί πετυχαίνουμε το ακατόρθωτο:να στεκόμαστε όρθιες,να αισιοδοξούμε πως θα παλέψουμε τα παιδιά μας να ζησουνε στον καλύτερο κόσμο που διεκδικούμε,που δεν αφήνομε τη ζωή να μας πάει αλλά την πάμε εμείς,κόντρα στο ρεύμα της ψευδοεικόνας και της εκπόρνευσης.
Να καμαρώνουμε όχι για το πόσα θα κληρονομήσουμε στα παιδιά μας ,αλλά πόσα τους δίνουμε και παίρνουμε την κάθε μέρα μαζί τους
.Γυναίκες του μόχθου,του αγώνα,της αφοσίωσης,ερωμένες,σύζυγοι,μητέρες,τροφοί,φροντίδα και χάδι,χαμόγελο και δάκρυ για όσα φθάνουν στο τραπέζι κι όσα δεν κρύβουμε από κάτω,αλλά τα βγάζουμε στο φως.Σας καλούμε στην εκδήλωση του Βιβλιοπωλείου Εκτος των Τειχών για την εκδήλωση αφιερωμένη στη μέρα της γυναίκας
Για να γίνει πιο φωτεινή η ζωή,Κόντρα στον καιρό του σκότους .Γιορτάζουμε τη μέρα της γυναίκας στην ταξική πάλη και σας καλούμε να την τιμήσουμε μέσα από την κουβέντα με αληθινές γυναίκες του αγώνα,που είναι η ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο.Μαζί μας θα είναι γυναίκες που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς,ανοίγουν δρόμους.