Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ -ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

Εβδομάδα Γενικών Συνελεύσεων για τις ΕΛΜΕ της χώρας. Εβδομάδα που:

  • Η κυβέρνηση ψηφίζει (Τρίτη27/9) την παράδοση μετά το Ελληνικό κι άλλου δημόσιου πλούτου (ΔΕΗ ΕΥΔΑΠ-ΔΕΥΑΘ κα) στο ξένο κεφάλαιο και νέα μέτρα για το ασφαλιστικό.
  • Συζητούνται (Τετάρτη 28/9) στη Βουλή οι εξελίξεις στην παιδεία με τους σημερινούς μνημονιακούς να καβγαδίζουν με τους χθεσινούς ποιος είναι πιο αποτελεσματικός στην επίθεση ενάντια στα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών.
  • Οι παρατάξεις βάζουν τέλος στην “αγωνία” μας καθώς καταθέτουν τους υποψήφιους τους για αιρετούς του κλάδου και
  • Η ΟΛΜΕ κάνει την (έχουμε χάσει το μέτρημα) παράσταση διαμαρτυρίας (Δευτέρα 26/9) στο υπουργείο παιδείας.
Τα παραπάνω είναι μικρό δείγμα της κατάστασης. Η κυβέρνηση δε σταματά την επίθεσή της ενάντια στον εχθρό λαό και ο συνδικαλισμός της ήττας και της υποταγής σαλπίζει συνεχώς υποχώρηση.
Η “κανονικότητα” που επαγγέλεται κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της, είναι η συντριβή κάθε δικαίωματος στην εργασία, στην υγεία, στη παιδεία, στη σύνταξη, στη κατοικία, στο ρεύμα, στο νερό, …στη ζωή. Με μια χωρίς όρια επιχείρηση πολιτικού ψεύδους και απατεωνιάς, κάνουν το μαύρο-άσπρο, καμώνονται διαφωνίες με την μνημονιακή αντιπολίτευση, αλλά έχουν βάλει και θα συνεχίζουν να βάζουν την υπογραφή τους στη γενικευμένη, στην ολοκληρωτική επικράτηση της εξαθλίωσης, του κοινωνικού-εργασιακού μεσαίωνα.
Σ’ αυτό το ατελείωτο κυνηγητό της ζωή μας, προστίθεται και άλλη μαυρίλα καθώς τα σύννεφα του πόλεμου πυκνώνουν επικίνδυνα στη περιοχή μας. Όλοι οι φονιάδες και οι ληστές του πλανήτη, παρεμβαίνουν βομβαρδίζοντας, σπέρνοντας θάνατο, προσφυγιά και δυστυχία. Και το ντόπιο πολιτικό προσωπικό (παλιό και νέο) πιστός υπηρέτης των αφεντικών του (ΗΠΑ–ΕΕ αυτών δηλαδή που αποκαλεί εταίρους και σύμμαχους) εμπλέκει τη χώρα στους πολεμικούς σχεδιασμούς τους, βυθίζοντάς τη παραπέρα στη δίνη της αιματοχυσίας που δραματικά έχει ανοίξει στη γειτονιά μας.
Στην εκπαίδευση έχουμε πλήρη διάλυση-ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, ένταση των ταξικών φραγμών-χτύπημα στο δικαίωμα των παιδιών του λαού μας να σπουδάζουν, παραπέρα συρρίκνωση του “δωρεάν” στη δημόσια εκπαίδευση. Καθε βδομάδα που περνα και μια νεα εγκυκλιος έρχεται να παραβιάσει ωράρια ή να περικοψει ώρες δημιουργώντας τεχνητές υπεραριθμίες. Ξεζουμίζουν τους εκπαιδευτικούς στέλνοντας τους και σε 5 σχολεία σε Α/θμια και Β/θμια, σε απογευματινά ΙΕΚ για να καμώνονται ότι καλύπτουν τα κενά και να μη κάνουν διορισμούς. Συγχωνεύουν - κλείνουν σχολεία και τμήματα ή να τα γεμίζουν με 28-30 μαθητές για να προπαγανδίζουν ότι το εκπαιδευτικό δυναμικό που έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3 τα τελευταία χρόνια φτάνει και περισσεύει και κυρίως περισσεύει(!).
Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε. Δε μπορεί να συμβεί όμως αυτό όσο διατηρείται το βαρύ κλίμα μοιρολατρίας και αδράνειας που τροφοδοτείται από τη μακρόχρονη κυριαρχία διαλυτικών αντιλήψεων «εταιρισμού», «κοινωνικού διαλόγου» - δηλαδή ταξικής συνεργασίας. Δε μπορεί να το κάνει πράξη το συνδικαλιστικό κίνημα όπως το ξέραμε, της διάλυσης, του εικονικού κινήματος, των μόνιμων υποχωρήσεων, των τροπολογιών και της συνδιοίκησης. Σε όλη αυτή την κατάσταση, σημαντικό ρόλο έχει παίξει και όλος αυτός ο «συνδικαλισμός» των ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ο «συνδικαλισμός» της ατομικότητας και της «σωστής και δίκαιης εφαρμογής του θεσμικού πλαισίου».
Το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Nα είμαστε ΟΛΟΙ παρόντες στις Γενικές Συνελεύσεις που θα γίνουν. Να συζητήσουμε, να αντιπαρατεθούμε με τις αδιέξοδες συνδιαχειριστικές λογικές, να αποφασίσουμε και να υλοποιήσουμε πρόγραμμα δράσεων–συλλαλητηρίων-διαδηλώσεων - απεργιών για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.
ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΤ’ ΑΡΧΗΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Οχι για να καλύψει ”αγωνιστικά” τα εκλογικά κατεβάσματα στα ΠΥΣΔΕ -ΚΥΣΔΕ κλπ. Ούτε για να επενδυθεί σε κοινοβουλευτικούς καβγάδες,. Οχι τουφεκιά, αλλά αναγκαίο βήμα για να σπάσει την αδράνεια στο εσωτερικό του κλάδου συγκροτώντας τον σε αγωνιστική κατεύθυνση και να γίνει αφετηρία για δυνάμωμα και κλιμάκωση της πάλης . Για να γίνουν και άλλα βήματα σσοβαρών και μαζικών αγώνων ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ.

Για ανατροπή όλου του πρόσφατου θεσμικού πλαισίου που παράγει απολύσεις αναπληρωτών, ελαστικοποίηση και εργασιακή ανασφάλεια.
Όχι στη διάσπαση του κλάδου και στην ανθρωποφαγία
Για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς, για δωρεάν σπουδές και δουλειά με δικαιώματα, κόντρα στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
Για την ανατροπή νέων και παλιών μνημονίων, της πολιτικής κυβέρνησης -ΕΕ-ΔΝΤ
Με σωματεία εργαλεία παλης στα χέρια των εκαπιδευτικων-Οχι κυβερνητικα και συνδιαχειριστικά

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Η σαλαμωτή επίθεση είναι το ίδιο αντιδραστική




Η σαλαμωτή επίθεση είναι το ίδιο αντιδραστική
Τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση και το υπουργείο προχώρησαν σε βροχή νομοθετικών ρυθμίσεων, εγκυκλίων κλπ, με βάση τις οποίες:
  • Μειώθηκε το ωρολόγιο πρόγραμμα στα Δημοτικά κατά 5 ώρες και στα Γυμνάσια κατά 3.
  • Διπλασιάστηκε το όριο για να γίνει τμήμα νηπιαγωγείου από επτά σε 14 παιδιά.
  • Στην προσχολική αγωγή αποδυναμώνεται το ολοήμερο και μεθοδεύονται συγχωνεύσεις.
  • Παραβιάστηκε και επεκτάθηκε έμμεσα αλλά σαφώς το ωράριο νηπιαγωγών και δασκάλων.
  • Οδηγήθηκαν σε απόλυση χιλιάδες αναπληρωτές.
  • Αυστηροποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για να γίνουν τμήματα στα ΕΠΑΛ και προσανατολισμού στα ΓΕΛ.
  • Συγχωνεύτηκαν εκατοντάδες τμήματα στα ΕΠΑΛ και επιπρόσθετα οδηγούνται σε κλείσιμο εκατοντάδες λεγόμενα «ολιγομελή».
  • Υπεύθυνοι εργαστηρίων Πληροφορικής και Φυσικής έχασαν τη μείωση τριών ωρών του ωραρίου τους.
  • Έγινε και συνεχίζει να γίνεται τεράστιο «μαγείρεμα» με τις αναθέσεις.
  • Τέθηκαν αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια για εγγραφή ανήλικων μαθητών στα εσπερινά και θεσμοθετήθηκε χαρακτηρισμός φοίτησης στα ΕΠΑΛ στη μέση της χρονιάς.
  • Με έντεχνο τρόπο συνεχίζεται και διευρύνεται η παραγωγή τεχνητών υπεραριθμιών σε κλάδους (τεχνικές ειδικότητες, πληροφορικής, ξενόγλωσσοι κα.)
Αυτή η βροχή χειρουργικών ρυθμίσεων έχει στόχους:
  1. Να λύσει το πρόβλημα που παράγει η πολιτική της αδιοριστίας (σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια το προσωπικό από 186.000 το 2008 έχει πέσει σε 134.000 σήμερα) με ολοκληρωτικό ξεζούμισμα του εκπαιδευτικού προσωπικού.
  2. Να περιορίσει την πρόσληψη αναπληρωτών ή για να το πούμε με το όνομά του να οδηγήσει σε απόλυση χιλιάδες αναπληρωτές.
  3. Να παράξει τεχνητές υπεραριθμίες, οι οποίες θα ωριμάσουν το έδαφος για «εθελοντική» (με το πιστόλι στον κρόταφο) κινητικότητα αλλά και για πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
  4. Να δημιουργήσει σύγχυση και πλήρη διάσπαση στον κλάδο μας για να τα βάζει ο καθένας με τον διπλανό του και όχι με την κυβερνητική πολιτική. Οι κόντρες κάθε είδους (μόνιμοι – αναπληρωτές, γενικής παιδείας – ειδικοτήτων και άπειρες ακόμα) που έχουν ξεσπάσει, αποτελούν μια θλιβερή πραγματικότητα που δρα παραλυτικά στην οργάνωση αντιστάσεων στην πολιτική αυτή.
  5. Να στρώσει το δρόμο για την επαναφορά με πιο οξύ και αποτελεσματικό τρόπο της αξιολόγησης
Αυτή η επίθεση που ξεδιπλώνει το σύστημα και η κυβέρνησή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (καθόλου λιγότερο αντιλαϊκή από εκείνη της προηγούμενης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) είναι στην κατεύθυνση εφαρμογής του 3ου μνημονίου στην εκπαίδευση, της εργαλειοθήκης ΕΕ - ΟΟΣΑ, που οδηγεί σε διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών και σε όξυνση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση για τα παιδιά του λαού.
Αυτή η επίθεση δεν αντιμετωπίζεται με παζάρια και συνδιαλλαγή των αιρετών ή της συμβιβασμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας. Μοναδικός τρόπος είναι η οργάνωση και η συγκρότηση κινήματος που δε θα κλείνει το μάτι σε συνεννόηση με τη μια ή την άλλη μερίδα του συστήματος, ενός κινήματος που θα αντιστέκεται και θα διεκδικεί μαζικά και αγωνιστικά τα βασικά δικαιώματα στη ζωή, στη δουλειά και στις σπουδές.
  • Όχι στη διάσπαση του κλάδου και στην ανθρωποφαγία
  • Για ανατροπή όλου του πρόσφατου θεσμικού πλαισίου που παράγει απολύσεις αναπληρωτών, ελαστικοποίηση και εργασιακή ανασφάλεια.
  • Για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς, για δωρεάν σπουδές και δουλειά με δικαιώματα, κόντρα στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
  • Για την ανατροπή νέων και παλιών μνημονίων, της πολιτικής κυβέρνησης -ΕΕ-ΔΝΤ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Διδασκαλία Αγγλικής.Τελικά αναβάθμιση ή υποβάθμιση είναι αυτό που ζούμε;

   
H κυριαρχία της Αγγλικής Γλώσσας σαν Παγκόσμιας Γλώσσας δεν ήταν επιλογή που έγινε γιατί ήταν εύκολη στην εκμάθηση της ή ήταν η γλώσσα που μιλούσαν στην πλειοψηφία τους οι λαοί.Επιβλήθηκε μέσα από αιματοβαμμένους δρόμους,ξερίζωμα αυτοχθόνων πληθυσμών και επικυριαρχία και εξαναγκασμό,Πρώτα από την τότε κραταιά Αγγλία και την αποικιοκρατία και αργότερα μετά το Β Παγκόσμιο πόλεμο,με την επικράτηση της παντοδυναμίας των Η.Π.Α.
     Ως αποτέλεσμα όλου αυτού,οι χώρες που δεν έχουν την Αγγλική σαν μητρική ή επίσημη γλώσσα,να διανύουν έναν αγώνα δρόμου που ξεκινάει σε όλο και μικρότερες ηλικίες,για να την "κατακτήσουν",μαζεύοντας πιστοποιητικά και διπλώματα που θα τους διασφαλίσουν μια θέση εργασίας ή μια θέση σπουδών.Και φυσικά,ξοδεύοντας τεράστια ποσά σε ιδιωτικά μαθήματα,φροντιστήρια,εκδοτικούς οίκους ξένους και ντόπιους,που ανταγωνίζονται ποιος θα πάρει τη μερίδα του λέοντος σε μια αγορά που συνεχώς δημιουργεί και νέες απαιτήσεις.Και από δίπλα,ξένα πανεπιστήμια και κολλέγια,που προκηρύσσουν εξετάσεις για πτυχία που θα δώσουν άλλο ένα πιστοποιητικό,που κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγηθεί στα αζήτητα,σε μια ανύπαρκτη αγορά εργασίας ή σε μια ζούγκλα εργασιακή,που ποτέ αυτό που έχεις εσύ δεν επαρκεί!
   Η μπίζνα τεράστια,τόσο όσο αφορά τα φροντιστήρια,όσο και τα αγγλο-αμερικάνικα κεφάλαια.
Κι εκεί κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 έρχεται η Ε.Ε.να
"ρυθμίσει" το εκπαιδευτικό τοπίο και να φροντίσει όλα τα παιδιά;;; να αποκτήσουν γλωσσομάθεια.Με οδηγίες και επιβολή της λοιπόν ,γίνεται υποχρεωτικό να διδαχθεί σε όλη την Ευρώπη η Αγγλική Γλώσσα αρχικά και μετέπειτα και μια δεύτερη ξένη γλώσσα,Γερμανικά ή Γαλλικά,μια και τις υπόλοιπες γρήγορα τις έφαγε το μαύρο σκοτάδι.Μόνο σε επίπεδο διακηρύξεων έμειναν και στα έντυπα που συμπλήρωναν οι μαθητές για τις προτιμήσεις τους,για να τους ανακοινώσουν λίγο αργότερα"Λυπούμαστε,η γλώσσα που δηλώσατε δεν θα διδαχθεί ελλείψη εκπαιδευτικών.
 Ήταν η φροντίδα να μάθουν τα παιδιά των Ευρωπαίων πολιτών ξένη γλώσσα ή ήταν ο προπομπός όσων έρχονταν σε πολλά επίπεδα;
Οι καθηγητές λοιπόν της Αγγλικής Γλώσσας (καθώς και μουσικοί και γυμναστές)πέρασαν την πόρτα της Α/θμιας Εκπαίδευσης και για πρώτη φορά στο χώρο της άρχισαν να εφαρμόζονται νέα εργασιακά"ήθη".Οι καθηγητές που βαφτίστηκαν εκπαιδευτικοί.δούλευαν όχι 21 αλλά 24 ώρες και δεν δούλευαν σε ένα αλλά σε πολλά σχολεία.Και κουμπώνοντας και το θεσμό του ολοήμερου,δούλευαν και απόγευμα,δούλευαν και ωρομίσθιοι. Οταν δεν έφταναν οι ώρες,πηγαινοέρχονταν από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο ή το Λύκειο,ακόμα και σε διπλανές πόλεις,αλλά και σε απομακρυσμένα χωριά.
  Τότε κανένα δεν απασχολούσε ο Γολγοθάς των ειδικοτήτων,κι ας λέγαμε κάποιοι πως ήταν ο προπομπός γενικότερων εξελίξεων.Και κυρίως δεν απασχολούσε τις ομοσπονδίες μας.
   Και περνάνε δεκαπέντε χρόνια και ξαφνικά" αφού το τοπίο στη δημόσια εκπαίδευση έχει γίνει μαύρο,αφού σχεδόν το σύνολο των εκπαιδευτικών έχει μετατραπεί σε περιφερόμενο θίασο,αφού έχουν δημιουργηθεί σκόπιμες υπερααριθμίες για να καλύψουν κενά,η  κυβέρνηση που τα εφαρμόζει όλα τούτα, "αναγνωρίζει" την αξία των εκπαιδευτικών Αγγλικής" και σε γεμάτο αμφιθέατρο για την Αγγλική Γλώσσα,ο υπουργός εξαγγέλει αναβάθμιση του μαθήματος και απονομή πτυχίου από το σχολείο.
  Tαυτόχρονα,σε μια προσπάθεια να εξοικονομήσει εκπαιδευτικούς,αποφασίζει το Υπουργείο να κόψει τα μονά τμήματα επιπέδων Αγγλικής και να τα συγχωνεύσει,δημιουργώντας έτσι ένα πλεόνασμα ωρών των εκπαιδευτικών Αγγλικών για να κρατάει σε ομηρία τους εκπαιδευτικούς και να μπορεί να τους χρησιμοποιήσει όπου χρειαστεί,είτε σε Α/θμια είτε σε β/θμια είτε σε ΙΕΚ και (γιατί όχι;)σε άλλες δομές που θα χρειαστεί;
  Κι ενώ αρχικά αναφέρονταν μόνο στιςκατατακτήριες της Α' Γυμνασίου,λίγο αργότερα στάλθηκε η διευκρίνιση ότι αφορά και τις υπόλοιπες τάξεις,Κατάργηση λοιπόν ήδη υπαρχόντων τμημάτων αν δεν είναι πάνω από 12 μαθητές και φυσικά κατανομή του τρίτου τμήματος είτε στα άλλα δυο με επιβάρυνση του αριθμού μαθητών,είτε στη δημιουργία ενός τμήματος,του ενός επιπέδου αντί για δυο που προβλέπονταν πριν.Και η κινητικότητα καλά κρατεί!
Τα πυροτεχνήματα για παροχή πτυχίων μέσα στο σχολείο,είναι πάντα εντυπωσιακά,αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα σβήνουν και γίνεται πάλι σκοτάδι. Όσοι διδάσκουμε την Αγγλική Γλώσσα γνωρίζουμε καλά πως η αδιαφορία της εκάστοτε κυβέρνησης για την οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών για να αποκτήσουν τα παιδιά τους πιστοποίηση ξένης γλώσσας,που οι ίδιες πλασάρουν με τόσο ζήλο,περνάει μέσα από τη συνεχή μείωση ωρών ,το ακατάλληλο διδακτικό υλικό,την ασύνδετη ύλη που διδάσκεται και κυρίως την απαξίωση του εκπαιδευτικού που γίνεται εργαζόμενος-λάστιχο να καλύπτει το συνεχώς μειούμενο διδακτικό ωράριο του.
Το να επικεντρώσουμε στο δικό μας μάθημα και το τι κακό παθαίνουμε,όμως,είναι βαθύτατα λαθεμένο και επικίνδυνο.Δεν είναι μόνο οι καθηγητές της Αγγλικής που βάλλονται,Ουτε υπάρχουν οι προνομιούχοι άλλων κλάδων,που συχνά ακούγεται.Αυτό συμβαίνει με όλους τους κλάδους με αποτέλεσμα να χάνουμε τους πραγματικούς στόχους ,που είναι η διατήρηση της σταθερής και μόνιμης εργασίας και το δικαιώματος  των μαθητών στη μόρφωση, Και  την ανάγκη να χρεώσουμε το ζήτημα στους πραγματικούς ενόχους,που δεν είναι άλλοι από την κυβέρνηση και το σύστημα που υπηρετεί είναι πλέον πραγματικότητα.
  Αν κοιτάξουμε προσεχτικά όσα συμβαίνουν στην εκπαίδευση,θα δούμε τη γραμμή που τα ενοποιεί,ανεξάρτητα από ειδικότητα,που δεν είναι άλλη από την προσπάθεια της κυβέρνησης να υποστηρίξει την ίδια πολιτική αδιοριστίας ξεζουμίζοντας τους εκπαιδευτικούς,και ταυτόχρονα να απολύσει χιλιάδες συναδέλφους μας αναπληρωτές,Και βασικό εργαλείο σε αυτό έχει, το να στρέφουμε ο ένας τα βέλη ενάντια στον άλλο. Έχοντας ήδη υποστεί τον κατακερματισμό της συλλογικότητας μας,με το να τρέχουμε από σχολείο σε σχολείο για να γλυτώσουμε από το βραχνά της υπεραριθμίας,αρχίζουμε να νοιώθουμε ανακουφισμένοι απλά γιατί δεν βρεθήκαμε απέξω.
    Ενώ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΔΗ ΑΠΕΞΩ!Απέξω από τη συλλογική διαπραγμάτευση,απέξω από τους κοινούς αγώνες,απέξω από την πεποίθηση πως μόνο οι συνολικοί μας αγώνες με αποφασιστικότητα και διάρκεια μπορούν να σταματήσουν αυτή την επίθεση ενάντια στις εργασιακές μας σχέσεις.
Κι αυτός ο αγώνας δεν θα πετύχει με παζάρια και συνδιαλλαγές για το πώς θα τη σκαπουλάρει ο καθένας από εμάς σαν άτομο ή σαν ειδικότητα,αλλά με τον κοινό μας αγώνα για δουλειά και σπουδές,
Είναι στο δικό μας χέρι να πιάσουμε ξανά το νήμα της συλλογικής απάντησης και να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική που πάει να μας πείσει πως είναι μονόδρομος η λιτότητα και η διάλυση των εργασιακών μας σχέσεων και του δημόσιου σχολείου.

Ουρανία Σταυρακάκη,μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών
ΠΕ 06

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Η κραυγή του παιδιού της Παλαιστίνης,είναι κραυγή κάθε παιδιού που δικαιούται να ζήσει!!



Καλούμε τον κόσμο του ΑΓΩΝΑ στην εκπαίδευση να γυρίσουμε μαζικά τις πλάτες μας στις εκλογές για τα όργανα συνδιοίκησης Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ

Με εγκύκλιο του το Υπουργείο Παιδείας καθορίζει την εκλογική διαδικασία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (Υ.Σ.) στην εκπαίδευση (ΠΥΣΔ(Π)Ε- ΑΠΥΣΔ(Π)Ε- ΚΥΣΔ(Π)Ε), ορίζει την ημερομηνία διεξαγωγής τους (2/11), μοιράζει 5ημερες και 2ημερες άδειες στους υποψηφίους για προεκλογικό αγώνα(!!!), κλείνει τα σχολεία (1 μέρα άδεια) ώστε υποχρεωτικά να ψηφίσουμε (χωρίς Γεν. Συνέλευση!) και ορίζει ως τελική ημερομηνία κατάθεσης ψηφοδελτίων την προσεχή Δευτέρα 26/9.
“Οργασμός” επικρατεί στις διάφορες παρατάξεις για τη συγκρότηση των συνδυασμών τους, είτε για να παραμείνουν αιρετοί οι “δικοί” τους, είτε για να “ προαχθούν” νέοι και να γίνουν αιρετοί στη θέση των αιρετών. Από τη μεριά μας:
οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ καλούμε τον κόσμο του ΑΓΩΝΑ στην εκπαίδευση
  • να γυρίσουμε μαζικά τις πλάτες μας στις εκλογές για τα όργανα συνδιοίκησης Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ
  • σε ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ
  • να συμμετέχει στα Σωματεία και στη συγκρότηση του αγώνα για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής


Την κουβέντα για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν την θεωρούμε δευτερεύουσα ούτε άξια υποτίμησης. Την τελευταία περίοδο εκτιμάμε ότι έχει γίνει πολύ φανερή η διαλυτική επίδραση μιας σειράς αντιλήψεων –κυρίαρχων και στην αριστερά- που παράγουν σύγχυση, αποπροσανατολισμό, απογοήτευση και ήττα, ιδιαίτερα σήμερα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει ειδικότητα να ντύνει την αντιλαϊκή πολιτική της με μανδύες ψεύτικης αριστεροσύνης και κάλπικης συμμετοχής. Και είναι αρκετά στενόχωρο το γεγονός ότι ακόμα και οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, συνεχίζουν να μην ψάχνουν ποιες είναι αυτές οι αντιλήψεις, αλλά συνεχίζουν να «κάνουν τη δουλειά όπως έχουν μάθει». Συνεχίζουν να μην ανησυχούν για το γεγονός ότι το κίνημα εκφυλίζεται σε «παραστάσεις διαμαρτυρίας» εκπροσώπων ενός συνδικαλιστικού δυναμικού που (ό,τι κι αν λέει) συμμετέχει στον διάλογο – απάτη, συνδιαλέγεται με τον αντίπαλο και άρα χτίζει διαύλους (πολιτικούς ή προσωπικούς) επικοινωνίας με αυτόν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να εμπεδωθεί ακόμα περισσότερο η σύγχυση, ότι η ικανοποίηση ενός αιτήματος δεν έρχεται από το ανέβασμα της αντιπαράθεσης, από τη στήριξη στο λαό, από τη συγκρότηση των εργαζομένων, αλλά από τη σωστή παράθεση πειστικών επιχειρημάτων στους σφαγείς των δικαιωμάτων μας. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με πραγματικό κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης; Καμιά λέμε εμείς.
Συνεχίζουν να κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται το ρόλο που έχει παίξει η συμμετοχή τους στα όργανα αυτά και σε αυτή την κατάσταση. Και συνεχίζουν να μην βλέπουν ότι ΟΧΙ μόνο οι αιρετοί δεν είναι τα… «αυτιά και τα μάτια του κλάδου» αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Η συνδιοικητική λογική, η λογική της ανάθεσης και των διευκολύνσεων λειτουργεί ανάποδα και έχει δηλητηριάσει το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα αφού οι ΕΛΜΕ και οι Διδασκαλικοί Σύλλογοι έχουν σχεδόν γίνει τα… αυτιά και τα μάτια των ΠΥΣΠ-ΔΕ !


  • «Ποιος είναι ο ρόλος των Υπηρεσιακών Συμβουλίων»; Ρόλος των οργάνων αυτών είναι η σωστή εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου. Συνάδελφοι ας αναρωτηθούμε: Αυτό είναι που χρειάζονται οι εκπαιδευτικοί;; Νομιμοποίηση της σφαγής και δικαιοσύνη στην κατανομή της;
  • «Πότε και που συγκροτήθηκαν θεσμοί συνδιοικητικών συμβουλίων»; Η συγκρότηση θεσμών συνδιοίκησης-συνδιαχείρισης δεν είναι εκπαιδευτικό φαινόμενο ούτε καν Ελλαδικό. Αποτέλεσε μια ευρύτερη επιλογή της αστικής τάξης που απέβλεπε στην εμπέδωση της ταξικής «ειρήνης», (δηλ. της συνδιαλλαγής με το σύστημα και του αφοπλισμού του διεκδικητικού κινήματος των εργαζομένων) μέσα από την διαμόρφωση θεσμών και μηχανισμών που θα λειτουργούσαν ως χώρος ανάπτυξης μιας εργατικής αριστοκρατίας. Έτσι –τάχα μου- οι εργαζόμενοι θα συμμετείχαν μέσω των «αντιπροσώπων» τους και θα είχαν –λέει- λόγο στη διοίκηση των επιχειρήσεων. Αυτή η αριστοκρατία θα προσέφερε χρήσιμες υπηρεσίες στην καθυπόταξη των εργατικών αγώνων και συνειδήσεων και θα διεύρυνε τις βάσεις στήριξης της αστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας Από τη δεκαετία του ’60 σε ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις (ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία κλπ), δημιουργούνται αντίστοιχοι θεσμοί τόσο σε εργοστάσια όσο και στην υπαλληλία στο δημόσιο, ενώ ιδιαίτερη κατεύθυνση υπάρχει στη σπουδάζουσα νεολαία με τα συνδιοικητικά όργανα στα Πανεπιστήμια (καθόλου τυχαία αυτό ξεκίνησε μετά το Γαλλικό Μάη του ’68). Οι κινήσεις αυτές όχι μόνο δεν έρχονταν σε αντίθεση αλλά συμπλήρωναν την άγρια και ωμή καταστολή των κινημάτων και εξεγέρσεων, με δόσεις χειραγώγησης του κινήματος διασφαλίζοντας έτσι την αναπαραγωγή της αστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας .
  • «Πως αντιμετωπίστηκε το θέμα από την αριστερά»; Η αντίληψη που κυριάρχησε στην αριστερά ύστερα από μία μεγάλη ιστορική πορεία οπισθοδρόμησης, είναι ότι αποδέχτηκε τη δυνατότητα συμφιλίωσης των ταξικών αντιθέσεων μέσω του κράτους, ή αντιμετώπιζε το κράτος ως πεδίο ταξικής πάλης, σαν πεδίο δηλαδή που μπορεί να αλωθεί από τα μέσα και να κυριαρχηθεί βαθμιαία από τις λαϊκές δυνάμεις! Είναι αυτή η βασική αντίληψη και κατεύθυνση που «ευθύνεται» για την αποδοχή της συνδιοίκησης από το συνδικαλιστικό κίνημα και έχει οδηγήσει την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα από ήττα σε ήττα. Στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ έστησε τέτοιους μηχανισμούς στα ΑΕΙ-ΤΕΙ (ν. 1268/82) που συνέβαλλε στη διάλυση και αποσυγκρότηση, του φοιτητικού-σπουδαστικού κινήματος. Αντίστοιχα υπηρεσιακά συμβούλια στήθηκαν στο δημόσιο (νοσοκομεία, εφορείες, δήμους κ.α.). Αντίστοιχα όργανα στήνονται στον ιδιωτικό τομέα (ΟΚΕ) με τα μέλη της ΓΣΕΕ να συνυπάρχουν μ’ αυτά του ΣΕΒ και της κυβέρνησης!
  • «Υπήρξε αίτημα και διεκδίκηση του κινήματος για δημιουργία συνδιοικητικών Συμβουλίων»; Τα παραπάνω δεν αποτέλεσαν ποτέ αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος και φυσικά δεν ήταν… κατάκτησή του. Εδώ η έννοια κατάκτηση χάνει και τη σημασία της καθώς αυτό που π.χ. συνέβη στην Ελλάδα ήταν να μοιράζει το ΠΑΣΟΚ γεύση «εξουσίας» στους συνδικαλιστές της εποχής, ενισχύοντας ουσιαστικά τα δεσμά του συνδικαλιστικού κινήματος με το κράτος και τις εκάστοτε κυβερνήσεις του. Τις συνέπειες τις βιώνουμε σήμερα. Μ’ άλλα λόγια η συνδιοίκηση αποτέλεσε ένα «κόλπο γκρόσο», μια επιλογή του κεφαλαίου και ιδιαίτερα της σοσιαλδημοκρατίας για να «βάλει στο βρακί της» το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, για να αμβλύνει τα ταξικά του χαρακτηριστικά, για να ενσωματώσει, να θεσμοποιήσει και να κάνει ακίνδυνη την αμφισβήτηση, για να συσκοτίσει και να αποκρύψει το ρόλο του αστικού κράτους ως όργανο ταξικής επιβολής και κυριαρχίας στον κόσμο της εργασίας. Και κάλεσε και τους «εκπροσώπους των εργαζομένων στην εκπαίδευση» στα στημένα τραπέζια των Π/ΚΥΣΠΕ – Π/ΚΥΣΔΕ, των οποίων ο ρόλος είναι η πιο αποτελεσματική εφαρμογή των αντιδραστικών κυβερνητικών αποφάσεων. Αρα, λοιπόν, τα όργανα συνδιοίκησης δεν είναι ούτε θετικά ούτε ουδέτερα. Είναι αντιδραστικά, αντιλαϊκά διοικητικά όργανα αφού η ίδια τους η φύση είναι η αποτελεσματική εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής στην εκπαίδευση. Με ένα πρόσθετο στοιχείο. Η συνδιοικητική φύση τους δημιουργεί σύγχυση και διάλυση.
  • «Ποιες είναι οι παράπλευρες απώλειες της αποδοχής της συμμετοχής στα Υ/Σ»; Πάνω σε αυτή την πλατφόρμα, ασφαλώς, άνθισε το παιχνίδι των μικροεξυπηρετήσεων και των μικροεκβιασμών από τους «συνδικαλιστές» - αιρετούς στα όργανα αυτά. Σε μεγάλο κομμάτι των εκπαιδευτικών, η απεύθυνση στο σωματείο αντικαταστάθηκε από την απεύθυνση στον αιρετό. Ενισχύοντας ακόμα παραπέρα τη σύγχυση (ας σκεφτούμε πόσοι συνάδελφοι μπερδεύουν τα όργανα αυτά με τα πραγματικά συνδικαλιστικά όργανα ΕΛΜΕ – Διδασκαλικούς Συλλόγους και τι συνέπειες έχει αυτό) και την απαξίωση της έννοιας του συνδικαλισμού και της συλλογικής πάλης. Αντικαθιστώντας την έννοια του αγωνιστή – συνδικαλιστή με την έννοια του παράγοντα… καλοχαιρέτα.
Θα ρωτήσετε
  • «Έλεγχος των αποφάσεων των οργάνων αυτών και κατ’ επέκταση πάλη ενάντια τους δεν πρέπει να υπάρχει;» Σωστό το ερώτημα. Ας κάνουμε μια αφαίρεση στη σκέψη μας και ας φανταστούμε ότι δεν υπήρχαν αιρετοί. Οπότε; Όποιος συνάδελφος ένιωθε ότι αδικείται θα απευθυνόταν ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, απεύθυνση που, από τη φύση της, έχει DNA συλλογικής δράσης. Η αφαίρεση αυτής της αρμοδιότητας από τις ΕΛΜΕ –Συλλόγους Α/θμιας και η εκχώρησή της στα «μάτια και αυτιά του κλάδου» έχει παράξει συγκεκριμένα και γνωστά σε όλους μας αρνητικά χαρακτηριστικά. Έχει επιδράσει στη συνείδηση των εκπαιδευτικών, δημιουργώντας μια κατάσταση πραγμάτων που είναι μείγμα ανάθεσης και ατομικής λύσης.
  • «Είναι όλοι οι αιρετοί ίδιοι;» Όχι. Αλλά το ερώτημα που προκύπτει από τα πράγματα δεν είναι αν κάποιος αιρετός είναι αγωνιστής ή έντιμος, αλλά αν η συμμετοχή στα όργανα αυτά εξυπηρετεί, βοηθά, ενισχύει τη θέση των εκπαιδευτικών και το κίνημά τους. Και δω η πραγματικότητα βοά. Ας σκεφτούμε τι σημαίνει το 5-0 (ομοφωνία στο υπηρεσιακό συμβούλιο). Όλα καμωμένα σωστά και νόμιμα. Δηλαδή με όλο το μνημονιακό πλαίσιο (!). Δε σημαίνει η ομοφωνία νομιμοποίηση και εν τέλει αποδοχή της επίθεσης; Που τελικά στέλνει στους συναδέλφους μήνυμα προσαρμογής στα αρνητικά δεδομένα και όχι ανατροπής τους; Ας σκεφτούμε αν και πόσο φρεναρίστηκε η επίθεση του συστήματος (ή έστω οι διοικητικές αυθαιρεσίες) τα δύο τελευταία χρόνια, που οι εκπρόσωποι της Αριστεράς στα ΠΥΣΔΕ – ΠΥΣΠΕ είναι ιδιαίτερα πολλοί. Ο απολογισμός είναι συντριπτικός υπέρ του συστήματος!!!
  • Εντάξει θα πει κάποιος «αλλά να κατεβούμε στις εκλογές για τους τη σπάσουμε, για μην κάνουμε να χαρούν οι κυβερνητικοί μνημονιακοί υποψήφιοι» κλπ. Η πραγματικότητα πρωτόγνωρη για όλους μας απαιτεί λίγο παραπάνω ψάξιμο από το «εκλογές έχουμε - κατεβάζω ψηφοδέλτιο για να καταγραφώ». Πρέπει να συνοδεύεται από απαντήσεις στα ερωτήματα: Τι καταγράφω; Σε ποια διαδικασία, για ποιο σκοπό; Από μόνο του σαν επιχείρημα είναι επικίνδυνο καθώς υποβαθμίζεται συνειδητά ένα πολιτικό ζήτημα στο επίπεδο της διαδικασίας και της ψηφοθηρίας. Η εποχή είναι τέτοια, που απαιτείται πλήρες διαζύγιο από κάθε μηχανισμό του αντιπάλου, που απαιτείται ολοκληρωτικός διαχωρισμός από το σάπιο κόσμο του. Αυτό το παραπάνω δηλ. η διάρρηξη των δεσμών –σχέσεων του εκπαιδευτικού κινήματος με το κράτος, τη διοίκηση είναι ιδιαίτερα σήμερα κρίσιμο ζήτημα.
Μας λένε ότι
  • « η αποχή από τις εκλογές αυτές δεν παράγει αυτόματα κίνημα». Είναι προφανές. Το αντίθετο συμβαίνει: Η συμμετοχή σε αυτές τις εκλογές επιτείνει τη διάλυση και τον αποπροσανατολισμό, δυσκολεύει τη συγκρότηση κινήματος. Η αποχή ανοίγει τη συζήτηση γύρω από το τι είναι κίνημα, τι είναι σωματείο, πώς συγκροτούμαστε οι εργαζόμενοι, πώς νικάμε, τι είναι αστικό κράτος κοκ. Το άνοιγμα αυτών των ζητημάτων είναι ο μόνος τρόπος να πεταχτεί όλη η σαβούρα της συνδιαλλαγής και της αποσυγκρότησης, η σαβούρα που φέρνει ήττες.
  • «το σύστημα είναι σε φάση να χτυπήσει τέτοιου είδους δομές και ότι αυτό δείχνει ότι το κίνημα πρέπει να αντισταθεί σε μια τέτοια κατεύθυνση και να τις προασπίσει». Το επιχείρημα δε μας λέει τίποτα. Συχνά το σύστημα δημιουργεί δομές που αφού επιτελέσουν το διαλυτικό τους ρόλο, τις αναιρεί. Μήπως αντίστοιχα θα πρέπει να υπερασπίσουμε τον κρατικοδίαιτο και κυβερνητικό συνδικαλισμό, τώρα που το σύστημα αποφάσισε ότι αφού αυτός ο συνδικαλισμός συνέβαλε στο προβοκάρισμα και τη συκοφάντηση του συνδικαλισμού, ετοιμάζεται να τον πετάξει σα στυμμένη λεμονόκουπα;. Μήπως πρέπει να υπερασπίσουμε και τις οικονομικές επιχορηγήσεις συνδικάτων και πολιτικών κομμάτων από το αστικό κράτος, επιχορηγήσεις που εξαρτούν de facto πλήρως τη δράση των σωματείων και των κομμάτων από το κράτος;
Εμείς λέμε
Η λιγότερο η περισσότερο «αγωνιστική», «ανυπάκουη», «απείθαρχη», «αριστερή» κλπ συμμετοχή στις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια. είναι αντικειμενικά αποδοχή-νομιμοποίηση αυτών των οργάνων κρατικών φερέφωνων. Είναι άρνηση της αναγκαιότητας να γίνουν βήματα χειραφέτησης απ’ τον κρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό και φανερά αναντίστοιχη με τα απαιτητικά και δύσκολα καθήκοντα που θέτει η περίοδος.
Σήμερα, το κύριο καθήκον είναι η συγκρότηση των εργαζομένων στα σωματεία τους ή για να το πούμε πιο σωστά η συγκρότηση των σωματείων σε άλλη βάση, με άλλη ιδεολογική, πολιτική, οργανωτική συγκρότηση. Καθήκον είναι η οικοδόμηση των όρων και προϋποθέσεων (πολιτικών- οργανωτικών- συνδικαλιστικών) να γίνουν τα σωματεία όργανα πάλης στα χέρια των εκπαιδευτικών. Η συμμετοχή στα Υπηρεσιακά Συμβούλια δεν είναι μια άχρωμη-ουδέτερη διαδικασία αλλά αντιστρατεύεται – ακυρώνει αυτά τα καθήκοντα!
Όποιος λοιπόν, έχει τη λογική ότι αυτό το σύστημα και αυτή η αντιλαϊκή πολιτική δεν εξανθρωπίζονται, όποιος έχει τη λογική ότι το κίνημα είναι κάτι διαφορετικό και αντίπαλο από έναν βραχίονα «διόρθωσης» των πολιτικών των κυβερνήσεων (σε συνεργασία μαζί τους), όποιος αντιλαμβάνεται ότι η αντιλαϊκή καταιγίδα των τελευταίων χρόνων έχει περάσει επειδή ακριβώς έχει ξεδοντιαστεί το πραγματικό κίνημα και έχει αντικατασταθεί από σωματεία παροχής συμβουλών διόρθωσης της κυβερνητικής πολιτικής, όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ΕΞΩ από το πλαίσιο αποδοχής και διόρθωσης του συστήματος και «δίκαιης» εφαρμογής της πολιτικής του, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΤΕΣ.
Αναρωτιόμαστε
Με τι μούτρα άραγε οι παρατάξεις που ορκίζονται ενάντια στη συνδιαχείριση και στον κυβερνητισμό δικαιολογούν ότι βρίσκονται ακριβώς στο ναό της συνδιαχείρισης; Ότι ακριβώς συνδιοικούν και συνδιαχειρίζονται στη μικρή «εκπαιδευτική κυβέρνηση» των Α/Κ-ΠΥΣ(Π-Δ)Ε την εφαρμογή της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ, του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών τους;
Καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
  • να μην υποκύψει στον εκλογικό κρετινισμό, στην απελπισία και στον αποπροσανατολισμό. Καλούμε όλο αυτόν τον κόσμο που όλα τα προηγούμενα χρόνια έδωσε και δίνει τις καθημερινές του μάχες με κάθε τρόπο, να γυρίσει την πλάτη στις εκλογές αποσυγκρότησης, ταξικής συνεργασίας και νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής, στις εκλογές του εκμαυλισμού συνειδήσεων, στις εκλογές που διοργανώνει το κράτος για τον εαυτό του και ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΠ ΑΥΤΕΣ!
  • ν
    agkinekp.blogspot.gr
    Σεπτέμβρης '16
    α συνεχίσει το δύσκολο αγώνα της συγκρότησης σωματείων
    που θα είναι πραγματικά όργανα συζήτησης και δράσης, να δώσει τον αγώνα για την οργάνωση των αντιστάσεων και των διεκδικήσεων κόντρα στη βαρβαρότητα του συστήματος και των δομών του ανάμεσα στις οποίες είναι και τα Κ-ΠΥΣ(Π-Δ)Ε.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Η δίκαιη οργή για το περιστατικό στο Ωραιόκαστρο δεν μπορεί να αποτελεί συγχωροχάρτι για την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική (και) στο ζήτημα των προσφύγων

Η δίκαιη οργή για το περιστατικό στο Ωραιόκαστρο δεν μπορεί να αποτελεί συγχωροχάρτι για την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική (και) στο ζήτημα των προσφύγων

Και ξαφνικά έγιναν όλοι ευαίσθητοι και αντιρατσιστές. Με αφορμή την απαράδεκτη, ρατσιστική και φασιστική απόφαση Συλλόγου Γονέων στο Ωραιόκαστρο (την οποία, ουσιαστικά κάλυψε η ΝΔ!) και τα φασιστικά παραληρήματα του εκεί Δημάρχου, βρήκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την ευκαιρία να «καθαρθεί» από τις αμαρτίες της και να πουλήσει υποκριτικά ευαισθησία και αντιρατσισμό. Και με τη βοήθεια αστικών Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης (ραδιοτηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών), τα οποία χύνουν χωρίς καμία ντροπή στις ειδήσεις τους καθημερινά το δηλητήριο του ρατσισμού, βρήκε την ευκαιρία να προσπαθήσει να χτίσει προοδευτικό προφίλ.
Ποιος; Η κυβέρνηση που έχει στοιβάξει εξήντα χιλιάδες ανθρώπους σε σύγχρονα γκέτο, η κυβέρνηση που εφαρμόζει αντιδραστικές συμφωνίες της ΕΕ, η κυβέρνηση που δίνει στρατιωτικές βάσεις στους φονιάδες ιμπεριαλιστές, οι οποίοι δημιουργούν με τους πολέμους τους τις καραβιές προσφύγων, ΑΥΤΗ η κυβέρνηση… αγανάκτησε με τα αποτελέσματα της πολιτικής της!
Το κακό δεν εξαντλείται στα επικοινωνιακά κυβερνητικά τρικ. Αλλά επεκτείνεται και στην ήττα ή τις αυταπάτες ενός προοδευτικού δυναμικού που νομίζει ότι σε συνεργασία με αυτή την κυβέρνηση θα μπει φραγμός στην αντίδραση και στο φασισμό. Δυστυχώς τα δύο μπλοκ δεν είναι από τη μία ο Σύλλογος Γονέων του Ωραιοκάστρου και από την άλλη «όλοι εμείς οι υπόλοιποι ευαίσθητοι». Οσο μας αφορά τουλάχιστον, εμείς είμαστε αντίθετοι όχι μόνο στο φασισμό και το ρατσισμό, αλλά και σε όσους με την πολιτική τους αποθρασύνουν αυτά τα αντιδραστικά φαινόμενα. Είμαστε αντίθετοι και στο φασισμό αλλά και σε αυτούς που «αγκαλιάζουν στοργικά» την ειλικρινή ευαισθησία απλών ανθρώπων την ίδια στιγμή που χορεύουν και γλεντάνε στα νατοϊκά φόρα.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ με την τεράστια θητεία του στον οπορτουνισμό και τη διγλωσσία, επιχειρεί ταυτόχρονα με το ξεδίπλωμα της αντιλαϊκής επίθεσης να αποκτήσει και τον υποτίθεται φιλολαϊκό βραχίονά του (αριστερής αμφισβήτησης), εμείς ξέρουμε να ξεχωρίζουμε την αλήθεια από το ψέμα.
  • Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες – Διεκδικούμε από το κράτος ανθρώπινες συνθήκες διαμονής, περίθαλψης, παιδείας, συνθηκών ζωής για τα θύματα της ιμπεριαλιστικής – καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
  • Ελεύθερη μετακίνησή τους και νόμιμα χαρτιά παραμονής και ταξιδιού.
  • ΟΧΙ στα γκέτο και τους εγκλεισμούς.
  • ΟΧΙ στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Καμία διευκόλυνση της ΝΑΤΟϊκής πολεμικής μηχανής.
  • Παλεύουμε ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό – παλεύουμε για ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής.



Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και όξυνση των φραγμών
σε φόντο επικοινωνιακού αποπροσανατολισμού
Η διέξοδος στο ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ
“Επιστροφή στην κανονικότητα για την παιδεία”. Πανηγυρίζουν υπουργοί, κυβερνητικοί βουλευτές και παράγοντες με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Κανονικό δούλεμα. Εθισμένοι στο ψέμα και την εξαπάτηση, με μια καλοστημένη επικοινωνιακή προπαγάνδα, προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο. Όμως όσο και να μεταμφιέζονται, όσο καταιγιστική κι αν είναι η επιχείρηση αποπροσανατολισμού του υπουργείου Παιδείας, δεν μπορεί να κρυφτεί τόση μαυρίλα που έχει σκεπάσει τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς.
Πλήρης διάλυση-ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, ένταση των ταξικών φραγμών-χτύπημα στο δικαίωμα των παιδιών του λαού μας να σπουδάζουν, παραπέρα συρρίκνωση του “δωρεάν” στη δημόσια εκπαίδευση. Κυβέρνηση, μνημονιακή αντιπολίτευση, ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, όλα τα κέντρα του συστήματος μέσα και έξω από τη χώρα συμφωνούν στο παραπάνω αντιδραστικό τρίπτυχο που συγκροτεί την επίθεση στον εκπαιδευτικό χώρο.
Δε φτάνουν οι γραμμές στη σελίδα αυτή για να καταγραφούν νόμοι, προεδρικά διατάγματα, εγκύκλιοι που εξειδικεύουν-συγκεκριμενοποιούν την επίθεση αυτή. Από τη μείωση/τροποποίηση του ωρολόγιου προγράμματος στα γυμνάσια και στα δημοτικά, την 3η(!) ανάθεση μαθημάτων και την κατάργηση της 3ωρης μείωσης για τους υπεύθυνους στα εργαστήρια Πληροφορικής -Φυσικών Επιστημών μέχρι την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων λειτουργίας τμημάτων προσανατολισμού στο Λύκειο, στα νηπιαγωγεία, στα ΕΠΑΛ, εγγραφών στα εσπερινά και τις ρυθμίσεις για την ειδική αγωγή, την αύξηση του ωραρίου των νηπιαγωγών στις 25 ώρες (κακός οιωνός για το ωράριο όλων των εκπαιδευτικών), την αύξηση του εργασιακού ωραρίου των δασκάλων, μέχρι την κατάργηση του δάσκαλου του ολοήμερου, το ίδιο μαύρο νήμα συνδέει τα μέτρα αυτά με όλο το προηγούμενο μνημονιακό νομοθετικό πλαίσιο.
Πλαίσιο που παίρνει όλο και περισσότερο χαρακτηριστικά αυτόματου “κόφτη” είτε μέσω ηλεκτρονικών ρυθμίσεων (βλέπε myschool), είτε μέσω χορήγησης αρμοδιότητας “ψαλιδοχέρηδων” στη διοικητική ιεραρχία (διευθυντές σχολείων-Διευθύνσεων-Περιφερειακοί και σχολικοί σύμβουλοι). Η πρόσφατη εγκύκλιος για τις τοποθετήσεις και τα κενά αποτελεί την τελευταία χοντράδα του υπουργείου αλλά όχι την έσχατη. Γιατί δεν θα σταματήσουν να ξεζουμίζουν τους εκπαιδευτικούς στέλνοντας τους και σε 5 σχολεία σε Α/θμια και Β/θμια, σε απογευματινά ΙΕΚ για να καμώνονται ότι καλύπτουν τα κενά και να μη κάνουν διορισμούς. Δε θα σταματήσουν να συγχωνεύουν - κλείνουν σχολεία και τμήματα ή να τα γεμίζουν με 28-30 μαθητές για να προπαγανδίζουν ότι το εκπαιδευτικό δυναμικό που έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3 τα τελευταία χρόνια φτάνει και περισσεύει και κυρίως περισσεύει(!). Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, δε μπορεί να συμβεί όμως αυτό όσο διατηρείται το βαρύ κλίμα μοιρολατρίας και αδράνειας που τροφοδοτείται από τη μακρόχρονη κυριαρχία διαλυτικών αντιλήψεων «εταιρισμού», «κοινωνικού διαλόγου» - δηλαδή ταξικής συνεργασίας. Δε μπορεί να το κάνει πράξη το συνδικαλιστικό κίνημα όπως το ξέραμε, της διάλυσης, του εικονικού κινήματος, των μόνιμων υποχωρήσεων, των τροπολογιών και της συνδιοίκησης. Χαρακτηριστική είναι η στάση διάφορων αιρετών αλλά και του συνόλου των παρατάξεων που ενόψει των εκλογών για τα υπηρεσιακά συμβούλια –σε 3 μήνες- αντιτάσσουν στην κυβερνητική επίθεση τη “δίκαιη” και με “διαφάνεια” ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών με την εφαρμογή άδικων και αντιεκπαιδευτικών νόμων που οι αιρετοί τους συνυπογράφουν όλα αυτά τα χρόνια άντε με μερικά διαλείμματα που αρνούνται -όπως τώρα- εκτονώνοντας-υπονομεύοντας ουσιαστικά την αναγκαιότητα αγωνιστικών συλλογικών απαντήσεων.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Nα είμαστε ΟΛΟΙ παρόντες στις Γενικές Συνελεύσεις που θα γίνουν. Να συζητήσουμε, να αντιπαρατεθούμε με τις αδιέξοδες συνδιαχειριστικές λογικές, να αποφασίσουμε και να υλοποιήσουμε πρόγραμμα δράσεων–συλλαλητηρίων-διαδηλώσεων - απεργιών για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Άμεσα με βάση την απόφαση της ΔΟΕ για ΑΠΕΡΓΙΑ στις 15/9 να γίνει πανεκπαιδευτική (με τη συμμετοχή και της ΟΛΜΕ) απεργία που η επιτυχία της θα σπάσει την αδράνεια στο εσωτερικό του κλάδου συγκροτώντας τον σε αγωνιστική κατεύθυνση για να γίνει αφετηρία για δυνάμωμα και κλιμάκωση της πάλης.
  • Για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς, για δωρεάν σπουδές και δουλειά με δικαιώματα, κόντρα στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων,
    Για την ανατροπή νέων και παλιών μνημονίων, της πολιτικής κυβέρνησης -ΕΕ-ΔΝΤ
Αγωνιστικές Κινήσεις Eκπαιδευτικών
agkinekp.blogspot.gr
Σεπτέμβρης '16

ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΗΘΕΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΑΣ ΩΡΑΡΙΟ





...ΘΕΜΑΡύθμιση προγράμματος για κοινό τρίωρο κενών εκπαιδευτικών της ίδιας ειδικότητας»
Σχ. Έγγρ.: Φ.353.1/324/105657/Δ1/8-10-2002 Υ.Α. του ΥΠ.Ε.Π.Θ.
Σε εκτέλεση της ανωτέρω σχετικής και στο πλαίσιο του καλύτερου συντονισμού της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών από τους Σχολικούς Συμβούλους, σας παρακαλούμε να ενημερώσετε τις σχολικές μονάδες ευθύνης σας ώστε να εκπονήσουν πρόγραμμα που αφορά ένα κοινό τρίωρο κενών (τελευταίες ώρες) στο ωρολόγιο πρόγραμμα εκπαιδευτικών της ίδιας ειδικότητας, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση των επιμορφωτικών συναντήσεων που οργανώνουν οι Σχολικοί Σύμβουλοι...|”

Με την παραπάνω οδηγία Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης στη χώρα επεμβαίνουν άμεσα στη διαδικασία του ωρολόγιου προγράμματος των Γυμνασίων Λυκείων και ΕΠΑΛ.

Δεν είναι μόνο ένα πρόσθετο ”τεχνικό” πρόβλημα στην ανάπτυξη των ωρολογίων προγραμμάτων των σχολείων. Δεν είναι μόνο πρόκληση για εκπαιδευτικούς που είναι στο “δρόμο” καθημερινά για να συμπληρώνουν το ωράριό τους σε διάφορες σχολικές μονάδες και πολλές φορές πρωί-απόγευμα. Σίγουρα ισχύουν τα παραπάνω και δεν τα υποτιμάμε, αλλά θεωρούμε ότι το βασικό ζήτημα που τίθεται είναι ακόμη μια επιχείρησης διάρρηξης των εργασιακών σχέσεων των καθηγητών.

Μετά την προσπάθεια επιβολής του υποχρεωτικού ωραρίου 8-2 από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, η νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί με προκάλυμα “την επιμόρφωση” να επιβάλλει αύξηση του εργασιακού μας ωραρίου. Το συγκεκριμένο 3ωρο όταν δεν υπάρχει “επιμόρφωση” θα αξιοποιείται κατά το δοκούν από τους Δ/ντες των σχολείων για υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο με ανάθεση διαφόρων εργασιών.

Επίσης με βάση το παραπάνω κατανοούμε ότι ανοίγει ξανά το ζήτημα της αξιολόγησης συμφωνα και με τις δηλώσεις Φίλη και τα πορίσματα του “εθνικού διαλόγου” για τη παιδεία.

Τέλος είναι αξιοθαύμαστο η “πρώτη - δεύτερη αριστερή κυβέρνηση” να αξιοποιεί νομοθετήματα των “προηγούμενων καταστροφικών κυβερνήσεων για τον τόπο”. Η Υπουργική Απόφαση που αναφέρεται στη σχετική οδηγία των Περιφερειακών Διευθύνσεων είναι το ΠΑΣΟΚικής έμπνευσης “ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΛΟΓΙΟ” που οι αγωνιστικές αντιδράσεις του κλάδου το είχαν φέρει σε “αχρηστία” . Σήμερα φαίνεται ότι θα “αξιοποιηθεί” για να πάει ακόμα παραπέρα τη διάλυση των σταθερών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση και τη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών με την εφαρμογή της αξιολόγησης.

  • Να ανακληθεί η οδηγία αυτή.
  • Καμιά αύξηση του εργασιακού μας ωραρίου

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
agkinekp.blogspot.gr
Σεπτέμβρης '16




Κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στο… Υπουργείο Παιδείας! Καλά, σοβαρολογείτε;

Κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στο… Υπουργείο Παιδείας!
Καλά, σοβαρολογείτε;

Στο Υπουργείο Παιδείας καλεί η ΔΟΕ την κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 15 Σεπτέμβρη, ημερομηνία στην οποία θα πραγματοποιηθεί 24ωρη απεργία των δασκάλων. Μια απεργία την οποία (δεν) ακολουθεί η ΟΛΜΕ με 3ωρη στάση και συγκέντρωση στον ίδιο χώρο.
Με την επιλογή τους αυτή, τα ΔΣ των ΔΟΕ και ΟΛΜΕ κάνουν σαφείς τις προθέσεις τους σε σχέση με την απεργία της 15ης Σεπτέμβρη αλλά και συνολικά σε σχέση με το πώς εννοούν τους «αγώνες» που σκοπεύουν να οργανώσουν. Κάνουν σαφές ότι θέλουν να υποβαθμίσουν την απεργία σε μια απλή εκδήλωση δυσαρέσκειας και την απεργιακή συγκέντρωση σε μια παράσταση διαμαρτυρίας.
Πρόκειται για μια διαλυτική απόφαση, η οποία θα επικαθίσει ακόμα πιο αρνητικά στο ήδη βαρύ κλίμα που υπάρχει στον κλάδο.
Δεν είναι ότι αποκλείουμε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να γίνει κάποια μαζική παρέμβαση στο Υπουργείο. Οι συγκεντρώσεις όμως (και ειδικά οι απεργιακές) ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ και δεν μπορούν να πραγματοποιούνται σε μια ανισόπεδη ενός δρόμου ταχείας κυκλοφορίας πίσω από πλαστικά ηχομονωτικά.
Το Υπουργείο Παιδείας βρίσκεται σε χώρο παντελώς απομονωμένο από χώρους που ζει, κινείται και εργάζεται ο λαός. Σε κανέναν δε γίνεται αντιληπτή μια συγκέντρωση και η «ύπαρξή» της εξαρτιέται απολύτως από τις επιδιώξεις και τις ιεραρχήσεις των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης.
Με τον τρόπο αυτό οι κινητοποιήσεις παίρνουν όλο και πιο εικονικό - τηλεοπτικό χαρακτήρα και εκφυλίζονται σε «παραστάσεις διαμαρτυρίας» όπου, αφού (αν είναι λίγο ζεστά τα αίματα) κουνηθούν λίγο οι πόρτες (είτε από ειλικρινή αγανάκτηση είτε για χάρη της κάμερας), ακολουθούν τα παζάρια για το πόσοι και ποιοι θα περάσουν ως αντιπροσωπεία για να συναντηθούν με τον υπουργό. Και η σεμνή τελετή ολοκληρώνεται με το φυλλορρόημα της συγκέντρωσης αλλά ταυτόχρονα και την ανάδειξη ενός συνδικαλιστικού δυναμικού που (ό,τι κι αν λέει) συμμετέχει στον διάλογο – απάτη, συνδιαλέγεται με τον αντίπαλο και άρα χτίζει διαύλους (πολιτικούς ή προσωπικούς) επικοινωνίας με αυτόν. Για να εμπεδωθεί ακόμα περισσότερο η σύγχυση ότι η ικανοποίηση ενός αιτήματος δεν έρχεται από το ανέβασμα της αντιπαράθεσης, από τη στήριξη στο λαό, από τη συγκρότηση των εργαζομένων – αλλά από τη σωστή παράθεση πειστικών επιχειρημάτων στους σφαγείς των δικαιωμάτων μας. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με πραγματικό κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης;
Το χειρότερο, λοιπόν, είναι ότι η επιλογή τόπου συγκέντρωσης στη συγκεκριμένη περίπτωση κουμπώνει απολύτως με όλη τη ρεφορμιστική, συνδιαχειριστική σαβούρα του εικονικού κινήματος, της συνεργασίας των τάξεων και της συνδιαλλαγής, μια σαβούρα που έχει λερώσει σε βάθος το συνδικαλιστικό κίνημα. Η μάχη για να απαλλαγεί το κίνημα από αυτή τη σαβούρα είναι μάχη ζωής για τα στοιχειώδη δικαιώματά μας.
Οι εργαζόμενοι νικάμε με τους αγώνες μας, με την οργάνωσή μας με τις πραγματικές μας διαδικασίες. Ούτε με διαλόγους ούτε με «θέαμα».


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
agkinekp.blogspot.gr
Σεπτέμβρης '16

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Το πρώτο κουδούνι χτυπά ...και τι σχολείο είναι αυτό που μας περιμένει φέτος;

Ανακοίνωση της Μαθητικής Αντίστασης για τη νέα σχολική χρονιά

Το πρώτο κουδούνι χτυπά ...και τι σχολείο είναι αυτό που μας περιμένει φέτος;
Αυτοί που οδηγούν τις οικογένειες μας ολοένα στη φτώχεια και περνούν τα πιο βάρβαρα μέτρα, μας υπόσχονται ένα «καλύτερο» σχολείο και φέτος. Όλες όμως αυτές οι υποσχέσεις της κυβέρνησης κρύβουν στην πραγματικότητα ένα σχολείο πιο ταξικό. Σκοπός τους είναι να απογοητεύσουν τους μαθητές, να οδηγήσουν παιδιά από λαικές οικογένειες στην εγκατάλειψη του σχολείου, με τελικό προορισμό τη μαύρη, απλήρωτη εργασία, χωρίς δικαιώματα. Χτίζουν το «σχολείο των λίγων και εκλεκτών», δε θα τους περάσει! 

Μας είπαν ψέματα! Τα σχολεία ανοίγουν με πολλα κενά και φέτος και με τους χειρότερους όρους για εμάς!
Υπόσχονται ένα Γυμνάσιο και Λύκειο με «λιγότερες εξετάσεις» και «λιγότερες ώρες», αλλά η πραγματικότητα απέχει από αυτή που με τόση ευκολία μας παρουσιάζουν. Και φέτος μας περιμένει μια χρονιά με εντατικούς ρυθμούς, ώστε να αναγκάζονται οι οικογένειες μας να έχουν και το πρόσθετο βάρος των φροντιστηρίων στην τσέπη τους. Τα σχολεία ανοίγουν με πολλαπλά κενά που αναγκάζουν τους γονείς να πληρώσουν, με το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση να αμφισβητείται. Ήδη υπάρχουν χιλιάδες ελλείψεις σε καθηγητές, ενώ μας δήλωναν το αντίθετο.

Μην πειραματίζεστε με το μέλλον μας!
Ένα από τα σχέδια της κυβέρνησης είναι τα κλεισίματα και οι συγχωνεύσεις σχολείων, με μέσο την «αξιολόγηση» τους. Ήδη στα γυμνάσια μιλούν για τη συνεχη «εξατομικευμένη περιγραφική αξιολόγηση» του μαθητή. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα φακέλωμα, με απώτερο σκοπό τη διαφοροποίηση των μαθητών αλλά και την κατηγοριοποίηση των σχολείων με ταξικά και κοινωνικά κριτήρια. Για αυτό και οι αλλαγές στο Γυμνάσιο στοχεύουν στην απογοήτευση των μαθητών, ώστε να οδηγηθούν στην εγκατάλειψη του σχολείου από νωρίς. 
Μια απάτη αποδεικνύεται να είναι και οι αερολογίες τους για κατάργηση των Πανελλαδικών εξετάσεων. Η εισαγωγή σε κάποια σχολή θα γίνεται με βάση το βαθμό του απολυτηρίου, που θα προκύπτει μετά από εξετάσεις από τράπεζα θεμάτων (ουσιαστικά πανελλήνιες!). Στους μαθητές που δηλώνουν λιγότερες σχολές, θα υπάρχει μάλιστα και «μπόνους μοριών», ενώ οι μαθητές που δηλώνουν σχολές υψηλής ζήτησης θα δίνουν νέες εξετάσεις! Και για τους μαθητές των ΕΠΑΛ τα πράγματα δε θα είναι καλύτερα, αφού θα βρίσκονται αντιμέτωποι με τις καταργήσεις ειδικοτήτων και συγχωνεύσεις τμημάτων, όπως και με την έλλειψη εκπαιδευτικών.

Έχουμε τη δύναμη και το δίκιο με το μερος μας, μπορούμε να νικήσουμε!
Το σχολείο που μας προορίζουν είναι το σχολείο των λίγων και εκλεκτών, των ταξικών φραγμών. Τι σχολείο εξάλλου θα υπήρχε μέσα σε αυτό το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και των ιμπεριαλιστικών πολέμων; Ένα σχολείο όπου μας προορίζουν για τους μελλοντικούς άνεργους ή εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα. Γι’ αυτό και θεσπίζουν τη μαύρη απλήρωτη παιδική εργασία (μαθητεία). Το σύστημα αυτό δε μας χωρά!
  • Είναι χρέος της γενιάς μας να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας! Τα δικαιώματα που γενιές έχουν κατακτήσει και τώρα αμφισβητούνται! Να αντισταθούμε στο πλεύρο των εργαζομένων!
  • Οι μαθητές πρέπει να ενημερωθούμε, να συζητήσουμε, να οργανωθούμε και να παλέψουμε συλλογικά μέσα από τα όργανα μας (5μελή, 15μελή) στο πλευρό των γονιών και των εκπαιδευτικών μας!
  • Καλούμαστε να οργανώσουμε τον αγώνα μας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση και να διεκδικήσουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλο το λαό

Ουαί τοις ηττημένοις...

12 ΣΕΠ 2016

Ουαί τοις ηττημένοις...

Συντάκτης: Δημήτρης Παυλίδης

Σήμερα το πρωί θα ξαναγεμίσει η μισή... αυλή του σχολείου μας με παιδικές φωνές. Για μία ακόμη χρονιά οι μαθητές του 90ού Δημοτικού Σχολείου στην ανατολική Θεσσαλονίκη, στην περιοχή της Ανάληψης, θα αντικρίσουν την άλλη μισή αυλή, εγκαταλελειμμένη, χορταριασμένη και βρόμικη, περιφραγμένη με λαμαρίνες υποτίθεται για να τους προστατεύουν... από την αδιαφορία των αρμοδίων.
Είναι πάνω-κάτω η δέκατη σχολική χρονιά η οποία ξεκινά με αυτή την τριτοκοσμική εικόνα. Φέτος χειρότερη, εξαιτίας της εξαφάνισης του πεζοδρομίου από την πλευρά της οδού Μακεδονίας.
Κατεστραμμένο από τη μισοτελειωμένη κατασκευή του περιβόλου εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα η βλάστηση να εμποδίζει τους μαθητές να το χρησιμοποιήσουν, με σιδερόβεργες και καρφιά να παραμονεύουν σε πολλά σημεία.
Οι μαθητές τώρα είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν το οδόστρωμα ή να διασχίζουν τον δρόμο για να φτάσουν στην είσοδο του σχολείου.
Εχουν και τα υπόλοιπα σχολειά της Θεσσαλονίκης σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της έλλειψης αιθουσών, της σχεδόν πλήρους απουσίας συντήρησης και της διαρκούς έλλειψης αναλώσιμων υλικών, αλλά η κατάσταση στο 90ό Δημοτικό έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Ο κίνδυνος για την ασφάλεια και την υγεία των μαθητών και των γονιών τους είναι άμεσος!
Πολλές φορές οι γονείς μέσω του συλλόγου τους διαμαρτυρήθηκαν και ζήτησαν να λυθεί το πρόβλημα απευθυνόμενοι σε κάθε αρμόδιο... και αναρμόδιο στον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Πριν από έναν χρόνο έφτασαν μέχρι το δημοτικό συμβούλιο, μοίρασαν φυλλάδιο με φωτογραφίες στους δημοτικούς συμβούλους, απαίτησαν και παρακάλεσαν.
Παρά τις υποσχέσεις, οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου και η υπεύθυνη αντιδημαρχία δεν έκαναν τίποτε ολόκληρο το καλοκαίρι και το σχολείο ανοίγει ξανά με την κατάσταση χειρότερη.
Τώρα επιπλέον υπάρχει και πρόβλημα πρόσβασης! Απηυδισμένοι από την αδιαφορία οι περισσότεροι γονείς, μη πιστεύοντας πως μπορεί να υπάρξει ένας άλλος τρόπος συλλογικής διεκδίκησης, «αρπάχτηκαν» από την ελπίδα που τους πρόσφερε γνωστή εταιρεία αναψυκτικών να αναλάβει αυτή τα έξοδα συντήρησης, μέσω της χορηγίας που διαφημίζει.
Είναι γνωστό πως αυτή η συνεργασία προωθείται εκ μέρους του δήμου και μάλιστα αρκετές φορές οι γονείς παροτρύνονται έμμεσα να καταφύγουν σε αυτή τη «λύση».
Η ηλεκτρονική ψηφοφορία έγινε μέσα στο καλοκαίρι και το 90ό Δημοτικό Σχολείο βγήκε δεύτερο στην κατάταξη. Σε αυτόν τον ιδιότυπο σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των απελπισμένων γονιών, οι γονείς του σχολείου μας, από αυτούς αρκετοί άνεργοι, χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι και φτωχοί μετανάστες, δεν είχαν τη δυνατότητα να δικτυωθούν... επαρκώς και να ψαρέψουν ηλεκτρονικές ψήφους.
Ετσι η χορηγία πήγε σε άλλο σχολείο και τα υπόλοιπα υποψήφια σχολεία έχασαν την ευκαιρία να ανακαινιστούν!
Η «δυστυχία» όμως είχε και συνέχεια. Ο δήμαρχος μαζί με την ακολουθία των αρμοδίων για την Παιδεία και τα σχολικά κτίρια επισκέφτηκε το ανακαινισμένο σχολείο, ευχαρίστησε την πολυεθνική εταιρεία που ξόδεψε ένα απειροελάχιστο τμήμα των κερδών της για τη συντήρηση του σχολείου και επανέλαβε το πόσο σημαντικό πράγμα είναι η συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα!
Στο σχολείο με τη μισή αυλή, τις λαμαρίνες και το επικίνδυνο πεζοδρόμιο μερικά οικοδομικά τετράγωνα πιο κάτω, δεν καταδέχθηκε να περάσει! Ούτε τουλάχιστον για μερικά λόγια παρηγοριάς για την «ήττα» που υπέστη στην ηλεκτρονική ψηφοφορία.
«Ουαί τοις ηττημένοις», δηλαδή, ή μήπως ευκαιρία για ένα καλό μάθημα αξιοπρέπειας, αυτογνωσίας και αναζήτησης ενός άλλου τρόπου για να αγωνιστούμε για το σχολείο των παιδιών μας, το δικαίωμα σε μια ανθρώπινη αυλή, την ασφάλειά τους και εν τέλει για το μέλλον τους;
Κάποτε όμως τα πράγματα πρέπει να ειπωθούν με το όνομά τους! Και να δούμε την πραγματικότητα κατάματα! Η πολυεθνική κάνει τη δουλειά της, οργανώνει τη διαφήμιση και επιχειρεί να αποκαταστήσει το στραπατσαρισμένο από τον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων όνομά της.
Οι κυβερνήσεις μετέφεραν την ευθύνη λειτουργίας των σχολείων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δίχως την αναγκαία χρηματοδότηση, η οποία στα χρόνια των μνημονίων πετσοκόβεται όλο και περισσότερο.
Ο δήμαρχος και ευρύτερα η διοίκηση του δήμου με διάφορα προσχήματα και υπαρκτές ή ανύπαρκτες δυσκολίες έχουν αφήσει τα σχολεία στη μοίρα τους, δείχνοντας ενδιαφέρον μόνο για την προσέλκυση χορηγιών.
Οι γονείς καλούνται όλο και πιο συχνά να συνδράμουν οικονομικά για να λειτουργήσει το σχολείο, μη μπορώντας αρκετές φορές να ανταποκριθούν. Βυθισμένοι στα καθημερινά προβλήματα για την επιβίωση, αδυνατούν ή δεν πιστεύουν πως μπορούν να διεκδικήσουν λύσεις με συλλογικό τρόπο.
Η εταιρική χορηγία είναι μια ελπίδα και φαίνεται να είναι μια εύκολη λύση. Στην καλύτερη περίπτωση όμως αφορά ένα σχολείο και για μία, μοναδική, φορά. Πολλοί είναι οι χαμένοι και ένας ο κερδισμένος.
Πέρα από το ότι έχει και μια κρυφή, πολύ πονηρή, δηλητηριασμένη πλευρά. Μας εκπαιδεύει στην επαιτεία, την παθητικότητα και τη συμμετοχή σε έναν αναξιοπρεπή ανταγωνισμό.
Θα μπορούσε όμως να ήταν και αλλιώς! Αν το πάθημα γινόταν μάθημα και με αφορμή την αποκατάσταση της αυλής του σχολείου ο σύλλογος και οι γονείς διεκδικούσαν με την ίδια και περισσότερη ζέση που συμμετείχαν στον διαγωνισμό της εταιρείας το αυτονόητο από τους υπευθύνους. Με επιμονή και συλλογικά!
Θα ήταν πιο δύσκολα, αλλά στο τέλος θα κέρδιζαν περισσότερα. Οχι μόνο τη σχολική αυλή, αλλά θα έδιναν και ένα μάθημα αξιοπρέπειας στα παιδιά τους και στους γονείς των υπόλοιπων σχολείων!
Σε αυτές τις δύσκολες ημέρες που θεοί και δαίμονες θέλουν να μετατρέψουν τον λαό μας με σκυμμένο το κεφάλι να αναζητά ελεημοσύνες και χορηγίες, επαίτη και διακονιάρη, το μάθημα αυτό είναι το ίδιο ζωτικό με την ύπαρξη της αυλής και της ασφαλούς πρόσβασης σε αυτήν!

*Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 90ού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης

http://www.efsyn.gr/