Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Η χώρα «βγαίνει από τα… μνημόνια» παρέα με νέα μόνιμα αντιλαϊκά μέτρα!






Η χώρα «βγαίνει από τα… μνημόνια» παρέα με νέα μόνιμα αντιλαϊκά μέτρα!
Ολοι στις συγκεντρώσεις στις 14 Ιούνη
Μέτρα… μέτρα… μέτρα. Το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται για μια ακόμα φορά. Ενώ η κυβέρνηση σε νέο κρεσέντο επικοινωνιακής καταιγίδας χοντροκομμένων ψεμάτων μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια, κατεβάζει κατεπειγόντως για ψήφιση νέα αντιλαϊκά μέτρα για να περάσει επιτυχώς η λεγόμενη τέταρτη αξιολόγηση.
Με συνοδεία την επιδοκιμασία των παραγόντων της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και τους επαίνους του ΣΕΒ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται μια ιδιαίτερα αποτελεσματική μνημονιακή κυβέρνηση, τόσο αποτελεσματική που οι παραδοσιακοί μνημονιακοί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ νιώθουν αμηχανία.
Η κυβέρνηση αυτή, λοιπόν, ετοιμάζεται να ψηφίσει δέσμη μέτρων που περιλαμβάνει ανάμεσα σε άλλα:
·         μείωση του λαϊκού εισοδήματος κατά 2 δις (!), μέσω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου εισοδήματος
·         μειώσεις των συντάξεων κατά 3 δις (!), μέσω περικοπών σε κύριες και επικουρικές συντάξεις και της ολοκληρωτικής κατάργησης του ΕΚΑΣ
·         παραπέρα πετσόκομμα κατά 50% (!) των παροχών πρόνοιας.
Η κυβερνητική προπαγάνδα για έξοδο από τα μνημόνια μόνο ως κακόγουστο ανέκδοτο μπορεί να ειδωθεί. Όχι μόνο η σκληρή επιτροπεία θα συνεχιστεί, όχι μόνο τα ψηφισμένα μέτρα θα παραμείνουν σε ισχύ αλλά και ΝΕΑ αντιλαϊκά μέτρα είναι μπροστά μας. Και αυτό για τον απλό λόγο ότι το πιο ρεαλιστικό σύνθημα που έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια είναι το «αν δεν τους σταματήσουμε δεν θα σταματήσουν» γιατί –δηλαδή- τα όρια της εξελισσόμενης επίθεσης είναι συνεχώς μετακινούμενα και καθορίζονται αποκλειστικά από τη συγκρότηση του λαϊκού παράγοντα και τη δυνατότητά του να βάλει φρένο. Δεν είναι τυχαίο ότι η επίθεση συνεχίζεται ακάθεκτη και στην εκπαίδευση, καθώς οι εκπαιδευτικοί είμαστε αντιμέτωποι με την πολιτική της αδιοριστίας, της λιτίτητας, της αξιολόγησης και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και οι μαθητές με όλο και πιο έντονους ταξικούς φραγμούς.
Ταυτόχρονα στο άλλο μεγάλο μέτωπο (αλλά πολύ σχετικό με τα παραπάνω) που αφορά το λαό –την κατάσταση στην περιοχή- οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Όλα τα κέντρα του συστήματος καθώς και κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφωνούν στην πλήρη παράδοση της χώρας στον εγκληματικό αμερικανο-νατοϊκό στρατό και την πλήρη ευθυγράμμισή της με τα τυχοδιωκτικά και δολοφονικά σχέδιά του στην περιοχή.
Για δεκαετίες κυριαρχούν στα συνδικάτα αστικές και ρεφορμιστικές απόψεις. Η γραμμή της ταξικής συνεργασίας, της συνεννόησης με τον αντίπαλο, της υποταγής των συνδικάτων στις κοινοβουλευτικές επιδιώξεις των ηγεσιών τους έχουν φέρει σοβαρό πλήγμα στη δυνατότητα των εργαζομένων να οργανώσουν αποτελεσματικά τις αντιστάσεις τους. Δυστυχώς, οι λύσεις δεν είναι ούτε εύκολες ούτε γρήγορες. Το σίγουρο είναι ότι δρόμος μπορεί να ανοίξει κόντρα στη γραμμή του ξεπουλήματος και της υποταγής των συμφερόντων των εργαζομένων στα συμφέροντα της εργοδοσίας όπως επιχειρήθηκε να γίνει από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 30 Μάη μέσω της «εθνικής ημέρας δράσης». Κόντρα και στην ηττοπαθή γραμμή του ΠΑΜΕ που ντύνει τις κοινοβουλευτικές του αυταπάτες και τη βροχή προτάσεων νόμου εξανθρωπισμού του καπιταλισμού με κινητοποιήσεις την ώρα και μέρα που ψηφίζονται τα μέτρα.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των αγώνων, στην κατεύθυνση της δημιουργίας αντιστάσεων, στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του δύσκολου δρόμου της συγκρότησης του κινήματος όχι σε μια γραμμή διορθωτική στο σύστημα, αλλά ανειρήνευτης εναντίωσης σε αυτό και στην πολιτική του, σας καλούμε να μαζικοποιήσετε τα συλλαλητήρια στις 14 Ιούνη ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα.
- Σταθερή και μόνιμη δουλειά-Ενάντια στην ελαστική απασχόληση!
- Αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις - Όχι στην φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος!
-Την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων!
-Την προστασία της λαϊκής κατοικίας και την αποτροπή των κατασχέσεων!
-Την αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων!      
-ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ - ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ
-ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
-ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔ/ΚΩΝ.
-Κάτω η αντιλαϊκή – αντεργατική επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ!-Κάτω τα μνημόνια, νέα και παλιά!
Προσυγκέντρωση στην Αθήνα, 14 Ιούνη 1.00 μμ Σταδίου και Χρ.Λαδά

Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
Ιούνης '18


Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ - ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ


ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ - ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥΥ

            ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ
ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
            Η κυβέρνηση  φέρει προς ψήφιση στη βουλή το νομοσχέδιο για την “Αναδιοργάνωση των Δομών Υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις”.
            Οι διατάξεις του, υλοποιούν δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου, αποτελούν προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης και κινούνται στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ. Μάλιστα η πρόσφατη έκθεσή του καταγράφει ως θετικές τις ρυθμίσεις που αφορούν την αξιολόγηση των στελεχών στην εκπαίδευση και την (αυτο)αξιολόγηση των σχολικών μονάδων, καθώς είναι “σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου Αξιολόγησης”.
            Το νομοσχέδιο αποτελείται απο δύο μέρη και έχει διπλό στόχο: Πρώτος, η ανασυγκρότηση της διοικητικής δομής της εκπαίδευσης που γίνεται με καταργήσεις-συγχωνεύσεις-συγκεντρωτισμό υπηρεσιών του υπουργείου παιδείας. Δεύτερος αλλά κυριότερος η “αξιολογική” περικύκλωση του κλάδου.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΔΟΜΩΝ - ΙΔΡΥΣΗ ΝΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΦΥΚΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
l  Συγκροτούνται στις περιφέρειες τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ.(Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού) ενσωματώνοντας τις αρμοδιότητες των Σχολικών Συμβούλων(μετονομάζονται Συντονιστές Εκπαιδευτικού  Έργου), των ΠΕΚ και των Προϊσταμένων Παιδαγωγικής Καθοδήγησης.
l  Στην περιοχή ευθύνης κάθε διεύθυνσης Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης ιδρύονται τα ΚΕ.Σ.Υ.(Κέντρα Συμβουλευτικής Υποστήριξης) που συγχωνεύουν τις καταργούμενες δομές των ΚΕΔΔΥ, ΚΕΣΥΠ, ΚΕΠΛΗΝΕΤ, ΣΣΝ, ΕΚΦΕ.
l Τα ΚΕΑ (Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία) αντικαθιστούν τα ΚΠΕ (Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης) και υπάγονται σε αυτά όλες οι αρμοδιότητες των Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών Θεμάτων.
            Όλες αυτές οι αναδιατάξεις με καταργήσεις-συγχωνεύσεις δομών και ίδρυση νέων, δεν αποσκοπούν απλά στην δραστική μείωση των κρατικών δαπανών στα πλαίσια της δημοσιονομικής πειθαρχίας των μνημονίων, αλλά ο βασικός στόχος είναι ο ασφυγκτικός έλεγχος της εκπαίδευσης.
            Η συγκρότηση ενός μηχανισμού ιεραρχικά δομημένου, επιφορτισμένου με την ευθύνη υλοποίησης- επιβολής των κεντρικών κυβερνητικών κατευθύνσεων. Επιτελεία - “μικρά υπουργεία παιδείας” - πλήρως αποσπασμένα απο τον υπόλοιπο κλάδο, με ρόλο την προώθηση των αντιεκπαιδευτικών επιλογών, την περιφερειακή-τοπική εξειδίκευσή τους και την ολοκληρωτική επιτήρηση της εφαρμογής τους.
            Τα ΠΕ.ΚΕ.Σ μάλιστα αναλαμβάνουν κομβικό ρόλο στην προώθηση της αξιολόγησης ως βασικά όργανα  που λαμβάνουν τις “εκθέσεις αποτίμησης” των σχολικών μονάδων συντάσσοντας τις συνολικές εκθεσεις της περιφέρειας που υποβάλλουν στο ΙΕΠ(Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής).
            Σημαντικό ζήτημα προκύπτει στην Ειδική Αγωγή. Η κατάργηση των ΚΕΔΔΥ και η ενοποίησή τους με άλλες δομές, πέρα από τον προφανή στόχο της περικοπής του προσωπικού έχει και άλλες συνέπειες. Η διάγνωση, η καταγραφή των μαθητών με ειδικές ανάγκες-μαθησιακές δυσκολίες δεν    αποτελεί αρμοδιότητα των νέων δομών. Αυτό σημαίνει απο τη μια να οδηγούνται οι οικογένειες στον ιδιωτικό τομέα και από την άλλη η μετατόπιση αυτής της ευθύνης στους εκπαιδευτικούς των σχολείων, που οφείλουν μέσω ειδικών επιτροπών που θα συγκροτήσουν, να διαμορφώσουν εξατομικευμένα προγράμματα στήριξης αυτών των μαθητών. Επίσης η ανυπαρξία διάγνωσης καθιστά ανεφάρμοστο το  μέτρο μείωσης των μαθητών ανά τμήμα.
            Ο ιδεολογικός ρόλος της εκπαίδευσης όπως αναφέρεται με την διεξαγωγή στα σχολεία δραστηριοτήτων -εκδηλώσεων (κοινωνικών, αθλητικών, πολιτιστικών κλπ). Τα ΚΕΑ θα αποτελούν τους ιμάντες μεταβίβασης των “μαύρων” ιδεών και των σάπιων αξιών του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλλευσης. Πιο οργανωμένα και ενιαία και στις δυο εκπαιδευτικές βαθμίδες. Σχεδιασμένα θα υλοποιούνται όλα τα προγράμματα που εξυμνούν την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τους ντόπιους “ευεργέτες” του κεφαλαίου.
            Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ!!
            Ο Γαβρόγλου δηλώνει ότι “ο εκπαιδευτικός της τάξης δεν αξιολογείται”, καταργεί το ΠΔ 152 και πλευρές του ν.3848, και αντιγράφει τον Αρβανιτόπουλο βαφτίζοντας την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων “Συλλογικό προγραμματισμό και ανατροφοδοτική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων”.
            Βαφτίζοντας “το κρέας ψάρι” η κυβέρνηση επιχειρεί να “εμπεδωθεί η κουλτούρα αξιολόγησης”. Δεν πρωτοτυπεί αλλά αντιγράφει την αυτοαξιολόγηση των Σαμαροβενιζέλων με  προγραμματισμό στην αρχή της σχολικής χρονιάς, αποσαφήνιση-διατύπωση στόχων, δράσεων σε τυποποιημένες φόρμες για υλικοτεχνική υποδομή, συνεργασίες με φορείς της τοπικής κοινωνίας, καινοτομίεςαποτίμηση στο τέλος της σολικής χρονιάς κλπ. Τα έχουμε ξαναδεί όλα αυτά. Και είναι πρόκλητικό να χαρακτηρίζεται απο το υπουργείο η διαδικασία αυτή “εσωτερική” όταν ορίζεται στο νομοσχέδιο ότι με υπουργική απόφαση ύστερα απο εισήγηση του ΙΕΠ θα καθορίζονται οι θεματικοί  άξονες και ο τύπος των σχετικών εκθέσεων. Αυτές θα υποβάλλονται στο ΠΕΚΕΣ και οι συντονιστές (πρώην σχολικοί σύμβουλοι) κρίνουν και διατυπώνουν παρατηρήσεις επί των εκθέσεων. Μ' άλλα λόγια πρόκειται για αξιολόγηση απο το υπουργείο με αξιολογούμενους τους εκπαιδευτικούς που λογοδοτούν για την επίτευξη η μη των στόχων που έχουν τεθεί.
            Επιπλέον ολη αυτή η γραφειοκρατική συμπλήρωση φορμών, και οι απανωτές συνεδριάσεις, του συλλόγου, των ομάδων εκπαιδευτικων, των ομάδων όμορων σχολείων, του σχολικού συμβουλίου κοκ θα έχει ως αποτέλεσμα ούτε οι 30 ώρες -πως προέβλεπε η υπουργική απόφαση- δεν θα επαρκούν. Είναι τεράστιος ο φόρτος αυτών των εργασιών που θα υποστούν οι εκαπιδευτικοί.
            Να σημειώσουμε ότι οι ομάδες σχολείων-αντιγραφή απο Διαμαντοπούλου- εντάσσονται στα πλαίσια της ευελιξίας που προωθεί το υπουργείο ωστε να μετακινεί μαθητές σε όμορα σχολεία για να μην προχωρά σε χωρισμό τμημάτων ή να προσφέρεται μάθημα επιλογής σε ένα Λυκειο και οι μαθητές του διπλανού σχολείου να μην το παρακολουθούν στο δικό τους. Και φυσικά στα πλαισία της γενικότερης κινητικότητας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων να μεταφέρεται και η οργανικότητα σε ομάδες σχολείων.
            Η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.(Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκαπίδευση) όχι μόνο δεν καταργείται αλλά αναβαθμίζεται, αποκτά επιτελικό ρόλο αναπτύσσοντας ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης και βάσης δεδομένων της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος με βάση τα πρότυπα του ΟΟΣΑ.
            Με την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης (διευθυντών και υποδιευθυντών) ουσιαστικά έχουμε ατομική αξιολόγηση με βαθμολογική κατάταξη στην κλίμακα 0-100(άριστος-ακατάλληλος) που ανοίγει τον δρόμο για αντιστοιχες προσαρμογές και στην ατομική αξιολόγηση κάθε εκπαιδευτικού. Τέλος επιδιώκεται να συμφιλιωθεί ο εκπαιδευτικός με την αξιολόγηση του διευθυντή και υποδιευθυντή συντάσσοντας ανώνυμο ερωτηματολόγιο.
            Παρά τις δηλώσεις της ΝΔ για κατάργηση της αξιολόγησης, παρά τη στήριξη των ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ -ΠΕΚ/ΔΗΣΥ που καλοδέχονται την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας ως μη τιμωρητική και μιλούν για “καλή” αξιολόγηση” στην εκπαίδευση, η αξιολόγηση είναι εδώ!!!
            Η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Ο έλεγχος, η χειραγώγηση καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών. Η μετακύλιση των ευθυνών αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολειων μέσω της “αυτονομίας” τους στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών. Να απαντήσουμε με τους αγώνες μας.  Με γενικές συνελεύσεις να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.

·         ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
·         ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ -ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
·         ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
·         ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
·         ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ



Ναζίμ Χικμέτ (Nazim Hikmet Ran)


Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

Ναζίμ Χικμέτ (Nazim Hikmet Ran) Τούρκος Κομμουνιστής ποιητής, από τις σημαντικότερες φωνές της τουρκικής λογοτεχνίας τον 20ο αιώνα. ο Χικμέτ Πέθανε σαν σήμερα 3 Ιούνη 1963 στην Μόσχα από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 61 ετών.

Είμαι κομμουνιστής
Είμαι αγάπη απ’ την κορυφή ως τα νύχια,
αγάπη θα πει βλέπω, σκέφτομαι, κατανοώ,
αγάπη θα πει το παιδί που γεννιέται, το φως που πλημμυρίζει
αγάπη θα πει να δέσεις μια κούνια στ’ άστρα
αγάπη θα πει να χύνεις το ατσάλι μ’ απέραντο μόχθο
Είμαι κομμουνιστής.
Είμαι αγάπη απ’ την κορυφή ως τα νύχια.
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα...
Σχετική εικόνα
Ο Ναζίμ Χικμέτ ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός, τα έργα του οποίου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες,αυτός που μέσα απ’ την τέχνη του μετέτρεψε το λυγμό σε επανάσταση, την κραυγή σε εξέγερση.
Βρίσκονταν σε κάθε σημείο που ηχούσαν οι καμπάνες των λαϊκών αγώνων, σε κάθε σημείο που κυριαρχούσε η αδικία, σε κάθε μέρος που οι σφαίρες της ταξικής καταπίεσης τουφέκιζαν την ελευθερία και το δίκαιο.

Μια θρησκεία, ένας νόμος, ένα δίκαιο η δουλιά του εργάτη έγραφε σε ηλικία μόλις 17 χρονών.
Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας. Πέρασε πολλά χρόνια στη φυλακή για τις κομμουνιστικές του ιδέες γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη στις 15 Γενάρη 1902 και πέθανε εξόριστος στη Μόσχα στις 3 Ιούνη 1963 από καρδιακή προσβολή και τάφηκε στο ονομαστό κοιμητήριο της ρωσικής πρωτεύουσας Νοβοντονίτσκι. 
Ο πατέρας του Χικμέτ Μπέης ήταν ανώτερος αξιωματούχος του Σουλτάνου και η μητέρα του Τζελίλ Χανίμ, εγγονή του γερμανικής καταγωγής οθωμανού στρατάρχη Μεχμέτ Αλή Πασά (Λούντβιχ Ντιτρόιτ, το γερμανικό του όνομα).
Θεωρείται ένα από τα ινδάλματα της τουρκικής Αριστεράς.
Το 1921 ο Χικμέτ αποφασίζει να ενταχθεί στον "Πόλεμο Ανεξαρτησίας" του Κεμάλ, στην Ανατολή. 

Στο δρόμο συναντιέται με Τούρκους Σπαρτακιστές φοιτητές, που είχαν απελαθεί από τη Γερμανία. Απ' αυτούς μαθαίνει για τους Μαρξ, Ενγκελς κι έρχεται σε επαφή με την κομμουνιστική ιδεολογία. Στην πεζοπορία του προς την Αγκυρα γίνεται μάρτυρας της φτώχειας και δυστυχίας των αγροτών της Ανατολής και συνειδητοποιεί το μέγεθος των κοινωνικών προβλημάτων της χώρας.
Ενημερώνεται για την Οχτωβριανή Επανάσταση και αποφασίζει να ταξιδέψει στην ΕΣΣΔ. Στο ταξίδι του πληροφορείται τη δολοφονία του ιδρυτή του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος Μουσταφά Σουπχί και 14 συντρόφων του.
Φωτογραφία του Λουκας Σαγιας.
Τον Σεπτέμβριο του 1921 εγκατέλειψε την Τουρκία και με πρώτο σταθμό το Μπατούμι της Σοβιετικής Γεωργίας εγκαταστάθηκε τελικά στη Μόσχα, με σκοπό να μελετήσει από κοντά τα επιτεύγματα τηςΟκτωβριανής Επανάστασης. Από το 1922 έως το 1925 σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στη Μόσχα, ενώ επηρεάστηκε καλλιτεχνικά από το κίνημα του ρωσικού φουτουρισμού, το οποίο εκπροσωπούσαν προσωπικότητες, όπως ο ποιητής Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι και ο σκηνοθέτης Βσέβολοντ Μέγερχολντ.
Το 1922 γίνεται μέλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων - ΠΚΚ (μπ) και του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας. Σπουδάζει στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργατών της Ανατολής (ΚΟΥΤΒ). Γνωρίζεται με τον Μαγιακόφσκι, με φουτουριστές και κονστρουκτιβιστές καλλιτέχνες.
Το 1924 πεθαίνει ο Λένιν. Ο Ναζίμ στέκεται τιμητική φρουρά στο φέρετρο.
Το 1924 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα, ενώ ανέπτυξε κομμουνιστική δράση, για την οποίο συνελήφθη και παρέμεινε στη φυλακή για πολλά χρόνια.
Το 1934 μηνύεται επειδή έκανε δήθεν, προπαγάνδα στους σπουδαστές της Στρατιωτικής Ακαδημίας.
Δικάζεται "κεκλεισμένων των θυρών", χωρίς συνήγορο και καταδικάζεται συνολικά, σε 35ετή φυλάκιση, μα κατορθώνει να μειώσει την ποινή του στα 28 χρόνια και 4 μήνες σύμφωνα με τα άρθρα 68 κι 77 τού τουρκικού ποινικού κώδικα (1938).
Καταλήγει στα μπουντρούμια της φυλακής στη Προύσα.
Το 1949 διαπρεπείς προσωπικότητες της τέχνης, όπως ο Ζαν Πολ Σαρτρ, ο Πάμπλο Πικάσο και ο Πολ Ρόμπεσον ζήτησαν την απελευθέρωσή του.
Το 1951 αποφυλακίστηκε .
Πενήντα χρονών πια, άρρωστος και σε τρομερά δύσκολη θέση, ζώντας με τον φόβο της απόπειρας εναντίον της ζωής του, αποδέχεται τη συμβουλή του γνωστού, σύγχρονου, θεατρικού συγγραφέα και δημοσιογράφουRefik Erduran κι αυτοεξορίζεται. Με ρουμάνικο σκάφος, διαπλέει τη Μαύρη θάλασσα και περνά στη Ρωσία για να καταλήξει στη Μόσχα.
Μετά από αυτό το γεγονός η οικογένεια του παρακολουθείται στενά και χάνει την Τουρκική του υπηκοότητα (1951).

Το 1956, λίγο μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, ζήτησε από τους Τουρκοκυπρίους να ζήσουν ειρηνικά με τους Ελληνοκυπρίους και να υποστηρίξουν τον αγώνα τους για την αποτίναξη της Βρετανικής Κατοχής στο νησί.
Το 1958, σε συνέντευξη στο γαλλικό περιοδικό "Lettres Francaises" έλεγε:
Γνωρίζετε ότι εγώ είμαι μέλος του ΚΚ από το 1923 και αυτό είναι η μόνη μου περηφάνια. Νομίζω ότι στις σχέσεις μεταξύ των κρατών, η πολιτική της ουδετερότητας μπορεί να είναι χρήσιμη και αποτελεσματική, όχι όμως για τους συγγραφείς. Δεν θα μπορούσατε, αλήθεια, να μου πείτε το όνομα ενός μεγάλου συγγραφέα, σε όλη την Ιστορία του κόσμου, που να έμεινε ουδέτερος απέναντι στα μεγάλα προβλήματα της εποχής του. Μπορεί να το πιστεύει ότι είναι ουδέτερος, και να το διακηρύσσει μάλιστα, αλλά στην ουσία δεν είναι ποτέ! Όσο για μένα προτιμώ να είμαι δεσμευμένος και μάλιστα με όλη μου τη συνείδηση….
Αν δούλεψες σαν κομμουνιστής,αν σκέφτηκες σαν κομμουνιστής,αν αγάπησες σαν κομμουνιστής,αν πάλεψες σαν κομμουνιστής,αν έζησες σαν κομμουνιστής,είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του 20ού αιώνα. 
Στις 3 Ιούνη 1963 πέθανε εξόριστος στη Μόσχα σαν σήμερα, και θάβεται στη Μόσχα, στο ονομαστό κοιμητήριο της ρωσικής πρωτεύουσας Νοβοντονίτσκι. σε ηλικία 61 ετών. 
Έγραφε στη διαθήκη του:
"Θάψτε με στην Ανατολία. Σ' ένα κοιμητήρι χωριού. Κι αν γίνεται ένα πλατάνι να 'ναι πάνω απ' το κεφάλι μου. Αυτό μου φτάνει".
Το παρακάτω μήνυμα του σπουδαίου Τούρκου Κομμουνιστή Ποιητή και μέλους του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης Χικμέτ προς τον ελληνικό λαό είχε μεταδοθεί ραδιοφωνικά στη διάρκεια της δίκης του Νίκου Μπελογιάννη.
Αυτόγραφο προς τον Ελληνικό Λαό.
Φίλοι κι αδέλφια της ψυχής μου. Εσείς που πέσατε στις φυλακὲς και στα νησιὰ της κόλασης, που σας κρατάν αλυσωμένους μες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατὶ πολεμάτε για την ανεξαρτησία, το ψωμὶ και τη λευτεριὰ του ελληνικού λαού, δεχτείτε την αγάπη και τον θαυμασμό μου.
Οι λαοὶ της Τουρκίας καὶ της Ελλάδας έχουνε τους ίδιους θανάσιμα μισητοὺς εχθρούς: τὸν αγγλοαμερικάνικο ιμπεριαλισμὸ και τους ντόπιους λακέδες του.
Οι λαοὶ της Τουρκίας και της Ελλάδας, φιλιωμένοι ο ένας με τον άλλο, με τη βοήθεια των φιλειρηνικών λαών όλου του κόσμου, θα τσακίσουνε στο τέλος αυτοὺς τους ἐχθρούς τους. Αυτὸ το πιστεύω. Ο δικός σας ένδοξος αγώνας είναι μία απὸ τις πιο λαμπρὲς αποδείξεις ότι θα νικήσει η υπόθεση της ειρήνης, του ψωμιού και της λευτεριάς.
Σας σφίγγω όλους μ᾿ αγάπη στην αγκαλιά μου.

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
10/8/1951 Βερολίνο
Επίσης το παρακάτω μήνυμα του Χικμέτ προς τον ελληνικό λαό είχε μεταδοθεί στις 19 Αυγούστου 1952, μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού της Βαρσοβίας.
Σχετική εικόνα
Αδέλφια Ελληνες,
Υπάρχουν δύο Τουρκίες και δύο Ελλάδες. Η αληθινή και η ψεύτικη. Η ανεξάρτητη και η δουλική. Η μια είναι η Ελλάδα του Μπελογιάννη και των χιλιάδων Ελλήνων πατριωτών που υποφέρουν στις φυλακές. Η πατρίδα του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η γνήσια Ελλάδα. Είναι η Τουρκία με τους χιλιάδες Τούρκους πατριώτες, που σαπίζουν στα μπουντρούμια. Η Τουρκία του τούρκικου λαού. Αυτή είναι η γνήσια Τουρκία.
Υπάρχουν και η Τουρκία και η Ελλάδα του Μεντερές και του Πλαστήρα. Είναι οι επίσημες, όχι οι πραγματικές. Είναι αυτές που με τους ελάχιστους υποστηριχτές τους, ξεπούλησαν και τις δύο χώρες στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Τώρα τελευταία, κάτω απ’ τις αμερικάνικες ευλογίες, ο Μεντερές και ο Πλαστήρας έσφιξαν τα χέρια στην Αθήνα. Τα ματωβαμμένα χέρια τους, που στέλνουν Τούρκους και Ελληνες στρατιώτες στην Κορέα. Τα ματωβαμμένα χέρια τους που ετοιμάζουν νέο πόλεμο. Εβγαλαν και επίσημο ανακοινωθέν και μίλησαν για ελληνοτουρκική φιλία. Τη φιλία αυτή την καταλαβαίνουμε όλοι.
Να χτυπούν μαζί τους αγωνιστές του τούρκικου και ελληνικού λαού, που παλεύουν για την ανεξαρτησία, ειρήνη και ελευθερία. Να αλέσουν στον ίδιο αμερικάνικο κρεατόμυλο, παιδιά του ελληνικού και του τούρκικου λαού. Να υποχρεώσουν το λαό της Τουρκίας και της Ελλάδας, να σκύβει το κεφάλι και να προσκυνάει τα αφεντικά τους και τα αφεντικά των αφεντικών τους.
Ομως οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας, δίνουν πέρα για πέρα διαφορετικό νόημα στην ελληνο-τουρκική φιλία. Γι’ αυτούς η φιλία σημαίνει κοινό αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας τους. Για την εθνική ανεξαρτησία, για την ευτυχία, για να μπορούν να γεύονται πλάι πλάι στο αδελφικό τραπέζι της φιλίας το ψωμί και τις ελιές του τόπου τους.
Ο τούρκικος και ο ελληνικός λαός, θέλει να στείλει στο διάβολο τους ξένους καταχτητές. Τους εμπειρογνώμονες για τα βασανιστήρια, και τους εμπειρογνώμονες για την οικονομική καταστροφή.
Στις καρδιές του τούρκικου και του ελληνικού λαού, υπάρχουν τα ίδια αισθήματα. Αγάπη στις πατρίδες τους, αγάπη στη ΣΕ, τις Λ. Δημοκρατίες, τη Μεγάλη Λαϊκή Κίνα. Κάθε εξαρτημένο και μισοεξαρτημένο λαό, που αγωνίζεται για την εθνική ανεξαρτησία. Αγάπη για τον κορεάτικο λαό. Αγάπη για τους τίμιους Αμερικανούς. Αυτή τη σημασία έχει η φιλία ανάμεσα στον τούρκικο και τον ελληνικό λαό.
Φίλοι μου Ελληνες.
Πρέπει ν’ αγωνιστούμε μαζί, χέρι με χέρι για την εθνική ανεξαρτησία των χωρών μας, για τη δημοκρατία ενάντια σε κάθε εκδήλωση φασισμού, ενάντια στους ιμπεριαλιστές. Ετσι η φιλία μας θα γίνεται μέρα με τη μέρα πιο ισχυρή.
Σαν εκπρόσωπος του λαού μου, μπορώ να σας πω, ότι ο τούρκικος λαός αγαπάει τον ελληνικό λαό και νιώθει θαυμασμό, για τα ηρωικά του κατορθώματα. Μπορώ να σας πω, ότι οι Τούρκοι αγωνιστές μάθαιναν ακόμα και μέσα στη φυλακή, τα νέα από τους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού και του λαϊκού σας στρατού. Μπορώ να σας πω, ότι παρακολουθούσαν τα γεγονότα στην Ελλάδα με δάκρυα στα μάτια. Ο τούρκικος λαός ήταν στο πλευρό του ελληνικού λαού, στις τραγικές και ηρωικές αυτές μέρες και θα είναι και στο μέλλον πάντα στο πλευρό του.
Αδέλφια μου Ελληνες.
Εδώ και δέκα μέρες βρίσκομαι στην Ουγγαρία. Η Ουγγαρία είναι μια απ’ αυτές τις θαυμάσιες χώρες που μεσ’ τη λεύτερη και ειρηνική ζωή χτίζουν την ευτυχία τους. Σ’ αυτό το ανεξάρτητο και αυτοκυβερνούμενο κράτος, κανείς δεν κάνει προπαγάνδα για πόλεμο.
Επισκέφθηκα μια θαυμάσια κατασκήνωση πιονέρων στη Βουδαπέστη, όπου βρήκα επίσης και Ελληνόπουλα. Ολα ήταν ροδοκόκκινα σαν τα μήλα της πατρίδας μας. Παίζαν, τρέχαν, τραγουδούσαν και μάθαιναν μαζί με τα αδελφάκια τους τα Ουγγαρεζόπουλα. Οταν περνούσαμε από μπροστά τους ένα μικρό κοριτσάκι ρίχτηκε στο λαιμό μου, και φώναξε ζωηρά: “Να φτιάσετε τέτοιες κατασκηνώσεις, όσο μπορείτε γρήγορα και για τα αδέλφια μας στην Ελλάδα και την Τουρκία”. Δάκρυσα και της έδωσα την υπόσχεση ότι οι λαοί της Τουρκίας και της Ελλάδας, θα γίνουν γρήγορα ανεξάρτητοι και ελεύθεροι.
Φίλοι μου
Σας μιλώ σαν ένας τίμιος άνθρωπος, σαν φίλος, σαν ποιητής του λαού μου, σαν ένας πατέρας, και σας λέω, ότι τα παιδιά που ζούνε εδώ στην Ουγγαρία, ζούνε κάτω από τις καλύτερες συνθήκες. Είναι όλα γερά. Δεν κόβουν τους δεσμούς τους με το λαό τους. Μιλούν όλα θαυμάσια ελληνικά. Ο λαός της Ουγγαρίας τους παραστέκεται στοργικά. Ολα αυτά ζητούν από σας, να λευτερώσετε την Ελλάδα από τα νύχια των ιμπεριαλιστών και φασιστών. Να φτιάσετε μια ανεξάρτητη, λεύτερη, ευτυχισμένη Ελλάδα. Ετσι τα παιδιά του λαού θάχουν δικαίωμα στο γέλιο και στη χαρά.

Τα Τραγούδια Των Ανθρώπων είναι πιο όμορφα απο τους ίδιους  


Στα ελληνικά, ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ μετέφρασε ο Γιάννης Ρίτσος και ορισμένα από αυτά μελοποίησαν ο Μάνος Λοΐζος και ο Θάνος Μικρούτσικος.
Παρακάτω ένα ποίημα του Kız Çocuğu (Το μικρό κορίτσι).
Είναι είναι μια έκκληση για την ειρήνη από ένα επτάχρονο κοριτσάκι, δέκα χρόνια μετά το θάνατό του στη Χιροσίμα.
Χιροσίμα 6 Αυγούστου 1945. Πριν 72 χρόνια.
Το κοριτσάκι από τη Χιροσίμα ήρθε και πάλι να χτυπήσει την πόρτα μας για να βάλουμε την υπογραφή μας, ώστε να μη σκοτώνονται πια τα παιδιά.
Πάνε 73 χρόνια που πέθανε στη Χιροσίμα.
Είναι σήμερα ένα κοριτσάκι ( 7 ) επτά χρονών...
Δε μεγαλώνουν τα νεκρά παιδιά...
KIZ ÇOCUĞU (Το μικρό κορίτσι).
Ποίηση: Ναζίμ Χικμέτ σε μετάφραση Γιάννη Ρίτσου
Μουσική: Ταχσίν Ιντσιρτσί
Ερμηνεία: Sümeyra Cakir ( Σουμεϊρά Τσακίρ )
Η Sümeyra Cakir γεννήθηκε στην Τουρκία (Edirne), στις 25 Μαΐου 1946 και πέθανε εξόριστη στη Γερμανία (Φρανκφούρτη), χτυπημένη από τον καρκίνο, στις 5 Φεβρουαρίου 1990.
Η ελεύθερη απόδοση του ποιήματος
Προλογίζει η Μαρία Δημητριάδη:
Εγώ χτύπησα την πόρτα σας
δεν μπορείτε να με δείτε
δε φαίνονται τα νεκρά παιδιά
Πάνε δέκα χρόνια που πέθανα στη Χιροσίμα
Είμαι ένα κοριτσάκι επτά χρονών
δε μεγαλώνουν τα νεκρά παιδιά
Εγώ χτύπησα την πόρτα σας
Βάλτε παρακαλώ την υπογραφή σας
για να μη σκοτώνονται πια τα παιδιά
και να τρώνε ζαχαρωτά και καραμέλες
Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας
Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες
Ω, μην τρομάζετε καθόλου πούμαι αθώρητη
Κανένας μια μικρή νεκρή δε μπορεί νάιδει.
Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα
Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε
Κ’ είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα,
Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.
Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου
Μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια
Ολη- όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα
Την πήρε ο άνεμος κι αυτή σ’ ένα ουρανό συννεφιασμένο.
Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα,
Κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει
Τι το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε
Δε μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.
Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας, ακούστε με,
Φιλέψτε με μονάχα την υπογραφή σας
Ετσι που τα παιδάκια πια να μη σκοτώνονται
Και να μπορούν να τρώνε καραμέλες.
Μερικά ακόμα ποιήματά του μελοποιημένα
Αν η μισή μου καρδιά 


Η πιο όμορφη θάλασσα


Λίγα γαρούφαλλα


Όπως ο Κερέμ 


Γεια χαρά 


Εχθρός

55 Ολόκληρα χρόνια μετά το βιολογικό του θάνατο, ο λόγος,τα ποιήματα του Χικμέτ συνεχίζουν να εμπνέουν τους λαϊκούς αγώνες, την πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

1 σχόλιο:

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ COSCΟ



Την Τετάρτη 30/5, οι εργαζόμενοι της Cosco κατέβηκαν σε απεργία συμμετέχοντας στην πανελλαδική απεργία. Το όργιο της τρομοκρατίας που βρήκαν μπροστά τους δεν έχει όριο, μια και το πνεύμα της δικής τους απεργίας και τα αιτήματα ήταν πολύ διαφορετικά από της" κοινωνικής συμμαχίας" και αφορούσαν :υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας,  κατάργηση της ελαστικής εργασίας με πλήρη απασχόληση για όλους,  ένταξη όλων των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα και η λήψη ουσιαστικών μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στο χώρο δουλειάς.
Σε μια προσπάθεια της η εργοδοσία να στήσει απεργιακό μηχανισμό, προσπάθησε να κρατήσει τους εργαζόμενους παραπάνω να συμπληρώσουν 12 μέχρι 16 ώρες δουλειάς Η κίνηση αυτή εξόργισε τους εργαζόμενους που αρνήθηκαν και προχώρησαν σε απεργία. Η εργοδοσία δεν σταμάτησε εκεί! Πέρασε σε μηνύσεις στους εργαζόμενους και στο σωματείο και με τη σύμφωνη γνώμη των δικαστηρίων ή απεργία βγήκε παράνομη και καταχρηστική. Επιπλέον προσπάθησε να φέρει απεργοσπάστες μέσω θαλάσσης για να διαλύσει την απεργία.
Αυτό όχι μόνο δεν τους αποθάρρυνε, αλλά πέρασαν στην κήρυξη νέας απεργίας, μια απόφαση που βρίσκει αλληλέγγυους και άλλους εργαζόμενους και συλλογικότητες ,αλλά και το λαό της περιοχής. Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους με απεργία την Τετάρτη 6  Ιουνίου.
Το Master Plan της Cosco , όσο κι αν προσπαθεί να πλασαριστεί σαν σωτήριο με τη δημιουργία υποτίθεται νέων θέσεων εργασίας και ανάπτυξης της περιοχής, αποδεικνύεται καταστροφικό τόσο για τις εργασιακές σχέσεις, όσο και για τη ζωή των κατοίκων της περιοχής. Όλη αυτή η επιχειρηματική δραστηριότητα, φέρνει όλο και πιο κοντά τον κίνδυνο για τις ζωές των κατοίκων ,με τη λειτουργία νέων " διευκολύνσεων "στα σχέδια του κινεζικού ιμπεριαλισμού.
Δεν θα παραλείψουμε να κάνουμε μια αναφορά ,για όλους εκείνους που καλούσαν τους εργαζόμενους να γυρίσουν την πλάτη στην απεργία και τους καλούσαν σε λογής δράσεις, και σήμερα στέκονται ως συμπαραστάτες στον αγώνα τους .Είναι καλό που και που όλοι αυτοί που με ευκολία με τις θέσεις που παίρνουν να φθάνουν να  ρίχνουν νερό στο μύλο του κεφαλαίου , να κάνουν και καμιά αυτοκριτική. Γιατί δεν αργεί να φθάσει η μέρα, που οι εργαζόμενοι μέσα από τη συγκρότηση των αγώνων, θα πετάξουν εκεί που ανήκουνε τέτοιες απόψεις ,που κάποιοι τις πουλάνε για υπερ-επαναστατικούς νεωτερισμούς :στα σκουπίδια!!!
ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗΝ COSCO ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!
Ο δίκαιος αγώνας της COSCO για δουλειά με ανθρώπινες συνθήκες ,σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς μισθούς και συλλογικές συμβάσεις για όλους, εκφράζει το σύνολο των εργαζομένων και οι κοινοί αγώνες μπορούν να φέρουν την ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα.
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ COSCO!!

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ


Κυβέρνηση – κεφάλαιο χτυπάνε την απεργία
Οι εργατοπατέρες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ την ξεφτιλίζουν
Δεν τους χαρίζουμε το δικαίωμα στην απεργία!
Στις 30 Μάη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
Ενάντια σε παλιά και νέα μνημόνια.
Ενάντια στην λογική της ταξικής συνεργασίας (δηλαδή της ταξικής υποταγής), της απάτης του κοινωνικού διαλόγου, των ψεμάτων των δήθεν «κοινών συμφερόντων ανάμεσα στους εργαζόμενους και στο κεφάλαιο».
Ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιου-κυβερνήσεων.
Στις 30 Μάη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ για:
·       Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!
·       Ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής!
·       Συλλογικές Συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις!
·       Για την προστασία της λαϊκής κατοικίας και την αποτροπή των κατασχέσεων!
·       Ελεύθερο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από κράτος και εργοδοσία!
·       Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό!
Στις 30 Μάη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ για:
Ø ΜΟΝΙΜΟΥΣ-ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ- ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Ø ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ -ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ
Ø ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
Ø ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ