Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2018

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ... ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ...
ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.

u Ποιος έστησε τα υπηρεσιακά συμβούλια(ΠΥΣΔΕ κλπ); Ήταν κατάκτηση του κινήματος ή επιλογή του συστήματος να ενσωματώσει και να απονευρώσει το κίνημα;

u Είναι τα υπηρεσιακά συμβούλια μόνο χώρος ρουσφετιών και αυθαιρεσιών (που είναι) ή κρατικά όργανα επιβολής και νομιμοποίησης της πολιτικής του συστήματος και των κυβερνήσεων του;

u Αν πραγματικά εννοούν -οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα- αυτά που γράφουν, ότι ΜΟΝΟ η μαζική παρουσία των εκπαιδευτικών μπορεί να αλλάξει το τοπίο, γιατί συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους στις εκλογές, στην ακύρωση-άρνηση  αυτής της ανάγκης; Δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι δεν ανατρέπεται αλλά ενισχύεται η “σιγή νεκροταφείου” που έχει επικρατήσει στον κλάδο και θα συνεχίζει να “αγνοείται” το εκπαιδευτικό κίνημα;
           
u Δεν αντιλαμβάνονται ότι η επιδίωξη “αποκαθήλωσης” των κυβερνητικών-διορισμένων αιρετών  συνεισφέρει στην καθήλωση των σωματείων που έχουν καταντήσει “αυτιά και μάτια των ΠΥΣΔΕ”; Ότι η επιδίωξη ανάδειξης αγωνιστών αιρετών και όχι γραναζιών των κυβερνήσεων λειπαίνει τη λειτουργία των μηχανισμών του κράτους.
           
u Μπορούμε χωρίς υπηρεσιακά συμβούλια; Γιατί υπάρχουν τα σωματεία μας;
           
u Πως είναι δυνατόν ενώ γράφουν ότι το σύστημα και οι κυβερνήσεις του, έχουν κηρύξει ταξικό πόλεμο, να κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους θύτες, και μετά καυχιώνται ότι ...τα θύματα προέκυψαν χωρίς παρατυπίες;

u Πως είναι δυνατόν ενώ το άδικο γίνεται νόμοι και εγκύκλιοι και η αντίσταση είναι καθήκον, οι δυνάμεις αυτές να γίνονται σταυροφόροι της ... “διαφάνειας”, ότι “σπάνε το άβατο”; Πολύ περισσότερο να αναφέρονται στην ισότητα και την ισονομία και όχι στην ανατροπή  αντιλαϊκών νόμων;

u Ενώ σωστά δηλώνουν την εναντίωσή τους, στην “εθνική ενότητα”, στον “κοινωνικό εταιρισμό”, την “κοινωνική συμμαχία” των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ πως είναι δυνατόν με τόση ευκολία να συμμετέχουν στα κρατικά φερέφωνα  ... “συμπλέοντας αντικειμενικά” με τη διοίκηση;

u Πως είναι δυνατόν ενώ δηλώνουν ταξικά αδιάλλακτες και δίχως αυταπάτες καθώς είναι με το μέρος των εργατών και όχι με το κεφάλαιο, καταλήγουν να συμμετέχουν στους μηχανισμούς του κράτους του κεφαλαίου;
           
u Πως είναι δυνατόν ενώ δηλώνουν ότι το σύστημα αυτό δεν μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται, με την εκλογικίστικη στάση τους και λεκτικά σχήματα (δημιουργική ασάφεια στα κείμενά τους), να αποδεικνύουν το αντίθετο;
           
Πόσες και πόσες απορίες...

Ενας εκπαιδευτικός που θα ΑΠΕΧΕΙ από τις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια και
θα ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 14/11

Για την αντιγραφή