Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Αρχισαν το κλείσιμο των νοσοκομείων


Τα δύο πρώτα νοσοκομεία της Αθήνας που κλείνουν ανακοίνωσε...

...ο υπουργός υγείας Λυκουρέντζος (ακούστε εδώ το ηχητικό). Αυτά είναι  το 7ο ΙΚΑ στα Πατήσια και το 1ο ΙΚΑ στα Μελίσσια (γνωστό ως Παπαδημητρίου).  Ο τρόπος που το σέρβιρε ο υπουργός είναι ο εξής: δεν κλείνουν τα νοσοκομεία, κλείνουν τα ...κτίρια! Για να ενισχυθούν το Αγία Όλγα και το ογκολογικό στη Κηφισιά, για να ενισχυθεί ο ...βορειοδυτικός άξονας της Αττικής (αποδυναμώνοντας τον ...κεντροδυτικό!) και άλλα τέτοια ωραία μας είπε ο μαλωμένος από την τρόικα υπουργός για τις καθυστερήσεις του. Τα φιλολαϊκά για τους κατοίκους της Ν. Ιωνίας που θα αποκτήσουν σύγχρονο νοσοκομείο και πλήρως εξοπλισμένο τα ακούμε βερεσέ, τη στιγμή που με το κλείσιμο του νοσοκομείου στα Πατήσια χάνει ένα νοσοκομείο όλη η δυτική Αθήνα αλλά και τη στιγμή που πολλά ακούγονται για το Αγία Όλγα τώρα τελευταία γι' αυτό. Τα νοσοκομείο αυτό εξυπηρετούσε καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενους από τα δυτικά του δήμου Αθήνας, από τους Αγίους Αναργύρους, το Ίλιον, το Μενίδι, τη Φιλαδέλφεια κ.λπ..
Έπαθες ατύχημα ή έμφραγμα κάπου σε αυτές τις περιοχές; Μέχρι τώρα σε λίγα λεπτά ήσουν στα Πατήσια, τώρα θα θες αρκετά ακόμη να πας στη Ν. Ιωνία ή στη Κηφισιά, σιγά μωρέ τι είναι λίγα λεπτά; (Για τη νύχτα λέμε...)
Θες εξετάσεις ρουτίνας ή για κάποια ίωση; Τρέχα στου διαόλου τη μάνα και αν βρεις σειρά μπορεί και να σε εξετάσουν. Μόνο μη ξεχάσεις και το πορτοφόλι σου (τηλεφώνημα για ραντεβού, μεταφορικό και εξετάσεις θα σου στοιχίσουν όσο μισό σημερινό μηνιάτικο στη καλύτερη περίπτωση! Αν δεν έχεις μηνιάτικο και ασφάλιση τζάμπα θα πας μη κάνεις το κόπο).
Πολλά λέει τα νοσοκομεία στη Πεντέλη πρέπει να κλείσει το ένα (μη ξεχνάμε ότι πριν μερικά χρόνια είχε κλείσει κι άλλο που τώρα είναι σούπερ μάρκετ).
Πολλά τα νοσοκομεία και οι κλινικές στη Πελοπόννησο, γιατί να έχουν γυναικολογικές κλινικές και στο Ναύπλιο και στο Άργος; Να γίνουν  μία. Μήπως να καταργούσαμε και τις γυναίκες; Μήπως να γυρίσουμε στα παραδοσιακά με τις γέννες στα χωράφια και στις κρεβατοκάμαρες, παρέα με τη γειτόνισσα μαμή και όποιος αντέξει;
Όσο για τα περί μη απολύσεων, τη στιγμή που κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τη δουλειά του, αποτελούν προσπάθεια να καθησυχάσουν τους ιδιαίτερα ανήσυχους εργαζόμενους.
Τέρμα τα ψέμματα λοιπόν και οι παρελκυστικές τακτικές από μεριάς κυβέρνησης. Νυν και τέως, άλλωστε δύσκολα ξεχωρίζουν. Επίθεση κατά μέτωπο και όσο πιο σύντομα γίνεται για να προλάβουν αρνητικές - ακραίες καταστάσεις σαν και αυτές που μπορεί να τους δημιουργήσει ο λαός. Οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου που για να ξεπεράσουν τη κρίση τους οι μεγάλοι της Ευρώπης πρέπει να μη ζούμε, ή να ζούμε στα άκρα! Χωρίς λεφτά, να δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ όλη τη βδομάδα, αν δουλεύουμε, με μισθό ίσα για το φαί, και κυρίως χωρίς αρρώστιες. Αλλιώς κακό του κεφαλιού μας.
Απλοϊκά σας φαίνονται αυτά; Μπορεί, αλλά αυτά θέλουν! Όποιος έχει αυταπάτες για το που πάει το πράγμα μάλλον δεν έχει καταλάβει τίποτα από αυτά που του συμβαίνουν τα τρία τελευταία χρόνια!
Να τα πιάσουμε λοιπόν αυτά τα άκρα που τόσο τα ξορκίζουν. Όχι τα άκρα των μαντρόσκυλων του συστήματος της Χρυσής Αυγής αλλά τα άκρα αυτά που μας επιβάλουν να έχουμε περηφάνια σα λαός και να μην μας ποδοπατούν οι λακέδες των ιμπεριαλιστών και ...οι λακέδες τους που μέχρι τώρα φόρτωναν με φούμαρα τους εργαζόμενους και αυτών των νοσοκομείων! Ο πάτος δεν θα έρθει από μόνος του όσο δεν τον καθορίζουμε μόνοι μας, πολύ περισσότερο δεν θα έρθει ποτέ η άνοδος και η έξοδος από το βαρέλι αν δεν σηκωθούμε και δεν ξωπετάξουμε, που λέει και ένας φίλος, τους ντόπιους υποτακτικούς και τα αφεντικά τους.  Όχι όμως να πετάξουμε αυτούς για να φέρουμε άλλους αλλά για να αποφασίζουμε εμείς πια πότε, πως, που και πόσο θα δουλεύουμε, που θα πηγαίνουν αυτά που βγάζουμε, για το αν θα σπουδάζουμε και για να είμαστε σίγουροι ότι θα βρούμε γιατρό αν θα μας χρειαστεί. Για να μη φορτωνόμαστε χρέη άλλων για να μη γίνουμε κρέας για τα κανόνια άλλων.
Για να ζούμε με αξιοπρέπεια, επιτέλους!

Γενική Συνέλευση ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής

  Πραγματοποιήθηκε σήμερα η γενική μας συνέλευση,με αρκετά μεγάλη συμμετοχή, πράγμα ιδιαίτερα ελπιδοφόρο αυτή την περίοδο που οι εργαζόμενοι της εκπαίδευσης,όπως και κάθε άλλος χώρος ,πλήττεται από τη βάρβαρη επίθεση του συστήματος.
Ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα αποτελεί το γεγονός πως αρκετοί νέοι συνάδελφοι ,τοποθετήθηκαν ,καταθέτοντας πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις,που έδειχναν τόσο την αγωνία τους να υπάρξει απάντηση σε αυτή την επίθεση όσο και την αγωνιστική τους διάθεση να υπάρξει ένας αγώνας που θα έχει διάρκεια και θα χαράζει το δρόμο της ματαίωσης αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής .
Κάθε μαζική συλλογική διαδικασία,δίνει μια άλλη δυναμική στη χάραξη αγωνιστικής δράσης.Το σύνολο των συναδέλφων εκφράζει τη διάθεση να συνεχίσει σε μια απεργιακή λογική ,θεωρώντας την το δρόμο που πρέπει να πορευτούν οι εργαζόμενοι για να ανατρέψουν τους σε βάρος τους συσχετισμούς.
  Κατά τη γνώμη μου αρνητικό είναι το γεγονός πως για την παραπέρα  δράση μας δεν ορίστηκε παρά μόνο ένα γενικό πλαίσιο παρεμβάσεων και αγώνων,που δεν συμπεριέλαβαν νέα γενική συνέλευση,με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κενο για τους συναδελφους στο τι κάνουμε μετά τη γενική απεργία στις 26-9.Από την προηγούμενη εμπειρία μας της τεράστιας διαδήλωσης της 12-2, καταλαβαίνει ο καθένας,πώς αν σε έναν αγώνα δεν υπάρχει η παραπέρα χάραξη προοπτικής,αυτός ο αγώνας,όσο μαζικός και να είναι,υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγηθεί στην απογοήτευση.Ειναι βασικός παράγοντας η συμμετοχή όλων μας στη χάραξη της μορφής αγώνα.Το θέμα δεν είναι μόνο, το να ακουστουν στις μαζικές διαδικασίες μόνο οι φωνές των "ειδικών",αλλά να ακουστούν κι οι φωνές όλων αυτών που δεν ακούγονται,οι φωνές των συναδέλφων μας.
Εμείς θα επιμένουμε σε αυτό.Ειναι εκεί που θα βρούμε τις απαντήσεις κι εκεί που θα οικοδομηθεί η προοπτική της ανατροπής του αισθήματος της ήττας ,που καταδυναστεύει τον κλάδο.