Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Κωστάκης


Nα θέσω ένα ερώτημα:"τι σκέφτεστε μετά την αναστολή της απεργίας των καθηγητών;" Συνάδελφοι με ακούτε;Μαθητές μου,τι λέτε;

Nα θέσω ένα ερώτημα:"τι σκέφτεστε μετά την αναστολή της απεργίας των καθηγητών;"
Συνάδελφοι με ακούτε;Μαθητές μου,τι λέτε;

Εκθεση ιδεών :"Πώς νιώθετε μετά την αναστολή της απεργίας των καθηγητών"


Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

ΕΚΘΕΣΗ ΙΔΕΩΝ: «Πως νιώθετε μετά την αναστολή της απεργίας των καθηγητών»


του Αλέξη Φυτσιλή
καθηγητή

Πίκρα, απογοήτευση, θυμός… Άλλωστε πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, το βράδυ να φωνάζεις σε ένα μαζικό και μαχητικό συλλαλητήριο «Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗ ΣΠΑΣΕΙ» και το πρωί να ξημερώνει με αναστολή της απεργίας. Το κεφάλι δεν είναι ψηλά και στο βλέμμα αποτυπώνεται η υποχώρηση, η ήττα.
Δεν είναι στην πρόθεση μου-στο μικρό αυτό σημείωμα- να αναδειχτούν οι ευθύνες όλων αυτών που «ανακάλυψαν» χθες την «έλλειψη όρων και προϋποθέσεων» και με πραξικοπηματικούς χειρισμούς ματαίωσαν την απεργία. Θα γίνει και αυτό. Πρέπει να γίνει. Να κριθούμε όλοι -και ο υπογράφων- να διδαχτούμε από αυτά που συνέβησαν για να πάμε μπροστά. Να αναμετρηθούμε με τις αδυναμίες μας, για να βγούμε νικητές, στις επόμενες μάχες που έρχονται.
Γιατί όσο προχωρά η μέρα, υποχωρεί η πίκρα και ο θυμός, ξαναβγαίνει μπροστά η εμμονή, το πείσμα για να προχωρήσει η υπόθεση μας, που είναι και υπόθεση όλου του λαού. Το «κούρεμα» των διαθέσεων του κλάδου μας και συνολικά του κόσμου που συστρατεύτηκε μαζί μας είναι προσωρινό. Η εικόνα της Γενικής Συνέλευσης στο 1ο ΓΕΛ δε μπορεί να σβήσει. Η μαχητικότητα των συναδέλφων δεν μπορεί να παραγραφεί. Αποτελεί παρακαταθήκη για το αύριο. Και αυτό το αύριο, το δικό μας, των παιδιών μας, των μαθητών μας, «απαγορεύει», έχει κηρύξει «παράνομη» την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την υποταγή. Μας έχει επιδώσει ΦΥΛΛΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ. 

Συνεχίζουμε!! Με τα λόγια του Μπ. Μπρεχτ:

«Λες: πολύν καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.
Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;
Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.
Είναι τέτοια που: αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα.
Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει θα χαθούμε
Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις θα πεθάνεις.»

πηγή: αριστερά στη Καρδίτσα

προσωρινά μας έφραξαν το δρομο


Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Προσωρινά μας έφραξαν το δρόμο

τα καλά της επιστράτευσης...
Είμαστε ή όχι προετοιμασμένοι; Όχι καμιά συλλογικότητα δεν είχε δουλέψει στην κατεύθυνση του να προετοιμαστούμε γι' αυτή μάχη. Εξ άλλου για κάποιες αριστερές παρατάξεις είναι έξω απ' τη λογική τους και τη πραχτική τους. Όταν έχεις σαν προμετωπίδα τη διασφάλιση της "κοινωνικής ειρήνης " δεν προετοιμάζεις κανένα κλάδο για αγώνα διαρκείας-δυναμικό και αποτελεσματικό δηλαδή να ανατρέψει αυτή την πολιτική. 
Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιη είναι ότι οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Αυτόνομη Παρέμβαση, ήταν σίγουρες ότι οι συνελεύσεις θα ήταν άμαζες και ότι δεν θα ψηφιζόταν με τέτοια συντριπτική πλειοψηφία η προταση της απεργίας. Το ΠΑΜΕ είχε ήδη αποφασίσει ότι οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες και πανηγυρίζει για υτό.Ας μας ειδοποιήσει πότε θα ωριμάσουν, να του αναθέσουμε να μας σώσει. Το έχουμε ζήσει και προηγούμενα χρόνια αυτό το σκηνικό, να "φοβερίζουν" με απεργία στις εξετάσεις και μετά να τα ρίχνουν στους καθηγητές που δεν ψήφισαν την πρόταση τους. Μας θεωρούσαν "φοβισμένους" , "βολεμένους", και για αυτό θέλησαν να παίξουν το ίδιο παιχνίδι. 
Και τρόμαξαν! 
Γιατί μας είχε προετοιμάσει η άγρια πραγματικότητα που ζούμε και το αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Μας είχε προετοιμάσει η αγωνία των μαθητών μας για ότι βιώνουν και τα αδιέξοδα που βλέπαμε στα μάτια τους. Και γι' αυτό πήραμε μαζικά την απόφαση να ανοίξουμε το μοναδικό δρόμο που μπορεί να δώσει ελπίδα και κουράγιο. Το δρόμο του αγώνα. Κι αυτοί βιάστηκαν να μας κατατάξουν. Να εκτιμήσουν αν σηκώσαμε τα χέρια με ψυχή ή "εκ του ασφαλούς". Κρίναν με τα δικά τους μέτρα. Προσωρινά μας έφραξαν το δρόμο. Ας συζητήσουμε και να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Να κρατήσουμε αυτό που κερδίσαμε σαν συλλογικότητα και να προετοιμαστούμε για τις επόμενες μάχες που θα έχουμε οικοδμήσει με τους δικούς μας όρους. Έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται οι βάρβαροι να μας αφήσουν ήσυχους.

κείμενο της Γεωργίας Θάνου καθηγήτριας από τα Χανιά
σκίτσο του Κωστάκη από http://kostakiskitsa.blogspot.gr/

αποψη


Μαυρογένης
Τι έγινε ρε κοπρίτες εκπαιδευτικοί που σας έβαλαν 2 ώρες να δουλέψετε και χαλάσατε τον κόσμο; Έτσι κι αλλιώς 3 ώρες την ημέρα δουλεύετε... Εσείς που τα κονομάτε από τα ιδιαίτερα... Εσείς που έχετε γεμίσει κάθε είδους γραφείο με αποσπασθέντες και τα σχολεία είναι άδεια; Απεργία μέσα στις πανελλαδικές, ρε αλήτες; Όλο απεργίες μέσα στις πανελλαδικές κάνετε. Τα παιδιά δε τα σκεφτήκατε;
 ΒΑΡΕΘΗΚΑ! Βαρέθηκα να με κατηγορούν, βαρέθηκα να γίνομαι δέκτης κακεντρεχών σχολίων σε κάθε παρέα όταν λέω το επάγγελμα μου, βαρέθηκα να απαξιώνεται η προσφορά μου – μικρή, μεγάλη, καμία, εσείς διαλέγετε -, βαρέθηκα να με κατακρίνει το κάθε κομπλεξικό λαμόγιο, βαρέθηκα γενικώς...
Γίνεται τόσος ντόρος για 2 ώρες μάθημα παραπάνω; Όχι δεν γίνεται για τις 2 ώρες παραπάνω, άλλωστε γνωρίζω
πολλούς εκπαιδευτικούς που κάνουν επιπλέον ώρες χωρίς να τους το ζητήσει κανείς. 
Ο ντόρος γίνεται για το ντόμινο που θα φέρουν αυτές οι 2 ωρίτσες:15.000 αναπληρωτές στα σπίτια τους. Ναι είμαστε όλοι εμείς που τόσα χρόνια μπαλώνουμε τις τρύπες της εκπαίδευσης, γιατί όλοι μας, λίγο ή πολύ, έχουμε περάσει από αυτή την ομηρία. Θα μου πεις : «σιγά μωρέ, αναπληρωτές είναι, δεν είναι δα και μόνιμοι...»
Για τους μόνιμους λοιπόν, το 2ωρο επιφυλάσσει μερικές χιλιάδες οργανικές θέσεις στον αέρα, γεγονός που με τα νέα δεδομένα σημαίνει απόλυση. Και για μαντέψτε ποιοι θα βγουν υπεράριθμοι και υποψήφιοι απόλυσης; Προφανώς αυτοί που πήραν τελευταίοι τις οργανικές τους, η πλειοψηφία δηλαδή όσων διορίστηκαν μέσω ΑΣΕΠ (νάτη και η αξιοκρατία που λέγαμε...). Θα μου πεις : «σιγά μωρέ, πως κάνεις έτσι, αφού δεν συμπληρώνουν ωράριο για να έχουν οργανική...»
Για αυτούς λοιπόν που συμπληρώνουν ωράριο το 2ωρο τους επιφυλάσσει μια ωραία εκδρομή στα σχολεία του νομού. Γιατί δεν είναι απλώς ένα 2ωρο. Είναι ένα 2ωρο του ενός, ένα 2ωρο του άλλου και μαζεύονται καμιά 20-30 ώρες που πρέπει να συμπληρωθούν. Βέβαια για έξοδα μετακίνησης ούτε λόγος, και πολύ σου είναι που δουλεύεις θα σου πουν... και για όσους πιστεύουν ότι δεν τρέχει και τίποτα να οργώνεις το νομό, ας φανταστούν έναν δημοτικό υπάλληλο Δευτέρα στο Αμύνταιο, Τρίτη Βαρυκό, Τετάρτη Κάτω Κλινές & Τριπόταμο (διπλές εμφανίσεις), Πέμπτη  Βεύη & Παρασκευή Φλώρινα; Και να βρίσκεσαι στην ηπειρωτική Ελλάδα με τους ανεκτούς δρόμους, πάει και έρχεται σκέψου να είσαι σε κανένα νησί και να χρειάζεται να περάσεις απέναντι;  Θα μου πεις : «πάλι καλά να λες που κοιμάσαι στο σπίτι σου...»
Και για αυτό έχει προβλέψει το 2ωρο. Υποχρεωτικές μεταθέσεις ονομάζεται και πηγαίνεις όπου σε έχει ανάγκη η υπηρεσία. Με απλά λόγια μέχρι τώρα δεν επέτρεπαν στα νέα ζευγάρια να σκεφτούν να κάνουν οικογένεια, τώρα ακόμη και αυτοί που  τα καταφέρατε... ας προσέχατε. Θα μου πεις : «σιγά μωρέ, πως κάνεις έτσι, και οι στρατιωτικοί κάθε τρεις και λίγο αλλάζουν μέρη...» ναι μόνο που εγώ επέλεξα να διοριστώ σε κάποια εσχατιά ή όργωσα την Ελλάδα μαζεύοντας μόρια για να κατασταλάξω κάπου. Αν ήθελα να γίνω καραβανάς θα γινόμουν. Άσε που οι στρατιωτικοί έχουν έξοδα μετακίνησης οικοσκευής με τις μεταθέσεις, σπίτι υπό προϋποθέσεις στα ΣΟΑ, Λέσχες Αξιωματικών και πρατήρια, συνυπηρέτηση κατά προτεραιότητα για τους συζύγους και ένα κάρο άλλα προνόμια, που μεταξύ μας καλώς τα έχουν.
Θα μου πεις : «αυτά όλα τα λες, γιατί δεν ξέρεις πως νιώθουν τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις, έλα και λίγο στη θέση τους...» Φίλε μου ξέρω και πολύ καλά μάλιστα, πως νιώθουν τα παιδιά. Έδωσα πανελλαδικές εξετάσεις το 1990. Και τότε είχε γίνει απεργία στις πανελλαδικές, ξεκινήσαμε στις 25 Ιουλίου και τελειώσαμε Αύγουστο. Είχαν μειωθεί τα εξεταστικά κέντρα και εμείς δώσαμε στη Φλώρινα (45 χιλιόμετρα) και πηγαίναμε κάθε πρωί αξημέρωτα μέσα σε κλούβες συνοδεία αστυνομίας. Παρά την ταλαιπωρία δεν ένιωσα κακία ούτε μου έχει μείνει απωθημένο για τους καθηγητές μου. Για αυτό σου λέω ξέρω πολύ καλά πως νιώθουν τα παιδιά...
Άσε που από τη δεκαετία του 90 έχει να δει ο κλάδος απεργιακές κινητοποιήσεις  μέσα στις εξετάσεις. Θα μου πεις : «καλά όλα αυτά, αλλά δουλεύετε 3 ώρες την ημέρα...»
Σωστά. Προφανώς και οι δημοσιογράφοι που το έχουν κάνει πιπίλα το παραπάνω δουλεύουν ένα 2ωρο, όσο δηλαδή διαρκεί η εκπομπή τους... Για σκέψου λίγο. Αυτή η παράσταση που δίνουμε κάθε μέρα, όσο και επαναλαμβανόμενη να είναι, χρειάζεται μια προετοιμασία πριν και μια αξιολόγηση μετά. Δε θα επικαλεστώ μελέτες της ΟΥΝΕΣΚΟ ότι 1 διδακτική ώρα ισούται με 4 γραφείου και άλλα τέτοια όμορφα και γραφικά. Θα σε ρωτήσω και απάντησε στον εαυτό σου (με ειλικρίνεια, κανείς δε θα το μάθει...) από τις 8 ώρες στο γραφείο, πόσες πραγματικά δουλεύεις; Ξέρω, ξέρω τουλάχιστον 7,5. Εμένα μου φτάνει η απάντηση που έδωσες μέσα σου, αυτή να κρατήσεις. Τα σχολεία και ιδιαίτερα τα μεγάλα, είναι πέρα από μια εκπαιδευτική μονάδα, κατ’ ουσία και μια υπηρεσία με όλη τη γραφειοκρατία της, που πιστέψτε με είναι πολύ μεγάλη. Επειδή έχω την τιμή(;) ή την ηλιθιότητα(!) να βρίσκομαι στη διοίκηση μιας τέτοιας μονάδας, κάθε φορά που ο αδερφός μου! μου λέει : «ε, και σιγά τι κάνετε...» του απαντώ (από μέσα μου πλέον γιατί έχω βαρεθεί όπως σου είπα) : «ό,τι ακριβώς και εσύ, συν την διδασκαλία». Θα μου πεις : «κάνετε απεργία γιατί τα κονομάτε από τα ιδιαίτερα...»
Δεν εθελοτυφλώ. Και βέβαια υπάρχουν ιδιαίτερα! Πρώτον, δεν είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί φιλόλογοι, μαθηματικοί ή φυσικοί για να κάνουν ιδιαίτερα, όχι ότι όλοι των προαναφερόμενων κλάδων κάνουν. Δεύτερον, όπως και σε πολλά άλλα στη ζωή, χρειάζονται δύο για το ταγκό. Τρίτο και σημαντικότερο, βολεύει την κάθε κυβέρνηση η ύπαρξη των ιδιαίτερων. Αν ήθελε, εν μια νυκτί θα μπορούσε να βρει αυτούς που κάνουν ή ακόμα καλύτερα κατά τη γνώμη μου να τα νομιμοποιήσει και να έχει και έσοδα. Δεν θέλει. Δεν είναι δυνατόν ο κάθε γονιός να βρίσκει τον καλύτερο για το παιδί του και να μη μπορούν να τον εντοπίσουν οι αρμόδιοι.
Για τις αποσπάσεις, τα γεμάτα γραφεία και τις άδειες αίθουσες πιστεύω φίλε μου και εσύ θα συμφωνείς, ότι οι τελευταίοι που φταίνε είναι οι εκπαιδευτικοί, άλλωστε δεν αποφασίζουν αυτοί. Και τώρα που συμφωνήσαμε και σε κάτι, σκύψε λίγο να σου πω ένα μυστικό : «τα παιδιά σας η Κυβέρνηση τα έχει ... ΧΕΣΜΕΝΑ»
Αν ενδιαφερόταν πραγματικά ... δεν θα τα άφηνε νηστικά να λιποθυμάνε στις αίθουσες. Ξέχασα! τους μοίρασε  μία (αριθμός 1) φορά φρούτα που κατά σύμπτωση ήταν σάπια...ατυχία!
Αν ενδιαφερόταν πραγματικά ... δεν θα τα άφηνε να ξεπαγιάζουν σε αίθουσες χωρίς θέρμανση λόγω εξίσωσης του φόρου πετρελαίου. Πόσα μάστερ στα οικονομικά χρειάζεται για να βγάλεις απόφαση εξαίρεσης ή ολικής επιστροφής του φόρου στα τιμολόγια που εκδίδονται σε σχολικές επιτροπές;
Αν ενδιαφερόταν πραγματικά ... δεν θα τα άφηνε χωρίς βιβλία. Θα μου πεις χωρίς βιβλία ναι, αλλά με φωτοτυπίες. Αφενός και αυτές τις φωτοτυπίες εμείς οι κοπρίτες που δε νοιαζόμαστε για τα παιδιά τις βγάλαμε, αφετέρου είναι μια καλή προπόνηση για τις σημειώσεις αντί συγγραμμάτων που θα λαμβάνουν στην ακαδημαϊκή ζωή τους.
Αν ενδιαφερόταν πραγματικά... δεν θα τα άφηνε χωρίς μεταφορές μισή και πλέον σχολική χρονιά. Στους αγώνες τους για δωρεάν μεταφορές, οι μαθητές ποιους είχαν συμπαραστάτες, πολλές φορές ακόμα και απουσία των ίδιων των γονιών τους; Καλά το φαντάστηκες, αυτούς τους κοπρίτες που δεν νοιάζονται για τα παιδιά σου. Παράξενο βέβαια γιατί οι καθηγητές είτε με 30 παιδιά είτε με 5 μπορούσαν να κάνουν μάθημα και να πληρώνονται κανονικά, αλλά επιλέξανε να κατεβούν στους δρόμους με τους μαθητές τους.
Φίλε μου εγώ ξέρω με το μικρό του όνομα κάθε παιδί από τα 298 του σχολείου μου, πράγμα που αμφιβάλω αν γνωρίζεις για τους υπαλλήλους του ορόφου του γραφείου σου. Για ορισμένα από αυτά είναι τιμή μου γιατί μου έχουν εμπιστευθεί και γνωρίζω πράγματα που ούτε οι γονείς τους ξέρουν. Δεν είμαι κάτι το ιδιαίτερο, είμαι ακριβώς αυτό που θέλετε για τους εκπαιδευτικούς, και δάσκαλος και διοικητικός υπάλληλος, και προϊστάμενος, και ψυχολόγος και τεχνίτης και συντηρητής και καθαρίστρια και... Για αυτό σου λέω, πολλά μπορείς να μου προσάψεις αλλά όχι ότι δεν νοιάζομαι τους μαθητές μου. Τόσο μάλιστα που με ντροπή ομολογώ, ότι επιστρέφοντας σπίτι δεν έχω τις ίδιες αντοχές και την ίδια υπομονή για τα βιολογικά μου παιδιά.
Ξέρω ότι σε κούρασα, αλλά τώρα στο τέλος είναι το καλύτερο : ΓΙΑΤΙ;;;;;
Βοήθησε με σε παρακαλώ γιατί εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω. Γιατί τώρα; Τι εξυπηρετεί η ανακοίνωση της αύξησης του ωραρίου τώρα, δύο εβδομάδες πριν τις πανελλαδικές; Έτσι κι αλλιώς το νέο ωράριο θα εφαρμοστεί το Σεπτέμβριο, γιατί τόση βιάση; Εγώ με το μικρό μου το μυαλό θα άφηνα να γίνουν οι εξετάσεις κανονικά και τέλος Μαΐου θα το ανακοίνωνα. Στη διάρκεια των πανελλαδικών όλο το υπουργείο νεκρώνει και ασχολείται με τις εξετάσεις, άρα ούτε μεταθέσεις, ούτε διορισμοί, ούτε σχεδιασμοί γίνονται. Σε μια χρονιά που μέχρι πριν δύο βδομάδες κανείς δεν μιλούσε για απεργία. Γιατί τώρα; Για αυτό σου λέω, όταν όλα τα κανάλια θα βρίζουν τους τεμπέληδες εκπαιδευτικούς και όλος ο κόσμος θα τα έχει με τους κοπρίτες τους δασκάλους, εσύ έχε τα αυτιά σου ανοιχτά να ακούσεις κάτω από τις φωνές αυτό που σου ετοιμάζουν. Γιατί να είσαι σίγουρος αύριο στη θέση του τεμπέλη εκπαιδευτικού θα είναι ο επίορκος γιατρός ή ο φοροφυγάς έμπορος, μεθαύριο ο πλούσιος φαρμακοποιός, αντιμεθαύριο ο «έχων και κατέχων» ιδιοκτήτης ακινήτου και ίσως με λίγη τύχη να βρεθείς και εσύ.
Ένας κοπρίτης