Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Πίδακες υπόγειων ρευμάτων

ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΞΙΜ ΚΥΡΙΑΚΗ 9/6
Αξιοζήλευτο ήταν –για την αστική τάξη της χώρας μας και όχι μόνο- το τούρκικο success story. Και την «ανάπτυξη» της πολύχρονης επιδρομής του ΔΝΤ υπέστη και ρόλο διεκδίκησε και διαμόρφωσε με βάση τα μεγέθη της στην περιοχή για λογαριασμό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Ο ίδιος ο Ερντογάν φάνταζε πανίσχυρος και αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Κι όμως! Τα πράγματα δεν ήταν έτσι, είχαν και έχουν και τον «άλλο πόλο», το λαό και τη δύναμη της μαζικής του πάλης. Αυτή που πρόβαλε με αφορμή το πάρκο Γκεζί στην πλατεία Ταξίμ και εδώ και μέρες θέτει, στο βαθμό που σήμερα μπορεί, τους δικούς του όρους στην όλη υπόθεση.
Η λαϊκή εξέγερση που συγκλονίζει πια ολόκληρη τη χώρα δεν είναι ένας τυχαίος κομήτης που θα περάσει και θα σβήσει. Ούτε για την Τουρκία, ούτε για την περιοχή, ούτε για τον κόσμο ολόκληρο. Είναι άλλος ένας πίδακας των ισχυρών υπόγειων ρευμάτων που ταράζουν το προλεταριάτο και τους λαούς του κόσμου, αναζητώντας πολιτική και οργανωτική συγκρότηση και μορφοποίηση. Είναι άλλη μια πραγματική «δήλωση» μετά τη Σουηδία, τον ευρωπαϊκό νότο, τον ξεσηκωμό του λαού μας τα δύο προηγούμενα χρόνια και τόσα άλλα, που βεβαιώνει πως οι ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο δεν είναι μόνοι τους! Η αντιμετώπιση της κρίσης και η διευθέτηση των ανταγωνισμών τους δεν θα γίνει
ερήμην των λαών και των εργατών! Ούτε θέλουν ούτε μπορούν εργάτες και λαοί να μείνουν με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην επιβολή του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, μπροστά στην πορεία αίματος και πολέμων που σχεδιάζει και προωθεί ο ιμπεριαλιστικός-καπιταλιστικός κόσμος. Ξεσηκώνονται, συγκρούονται, ανοίγουν δρόμους αναμέτρησης με τους δυνάστες τους. Βάζουν έτσι στην «ημερήσια διάταξη» το ζήτημα της εκ νέου συγκρότησης του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος που χρειάζονται για να διεκδικήσουν την επαναστατική ανατροπή και τη σοσιαλιστική διέξοδο!
Είναι βέβαιο πως η εξέγερση του τούρκικου λαού θα παράγει άμεσα πολιτικά αποτελέσματα όχι μόνο στην Τουρκία αλλά στην ευρύτερη περιοχή και στη χώρα μας. Ήδη διαφαίνεται η μεγάλη ανησυχία των ντόπιων κυρίαρχων δυνάμεων αλλά και ήδη καταγράφονται οι θετικοί τρανταγμοί που παράγει στη λαϊκή συνείδηση και σκέψη της χώρας μας. Για τους κομμουνιστές, τις οργανωμένες δυνάμεις αποτελεί πηγή δύναμης και γεγονός που υπογραμμίζει τις ευθύνες μας, που αναδεικνύει με ένταση τα μεγάλα καθήκοντα που βρίσκονται μπροστά μας.
Μας διδάσκει να παλέψουμε με αυταπάρνηση μέσα στο λαό και με το λαό, για τις δικές μας Ταξίμ που έρχονται. Να επιμείνουμε ακόμα πιο αποφασιστικά στην κατεύθυνση του Μετώπου Αντίστασης και Πάλης του λαού μέσα από την αναβάθμιση σε όλα τα επίπεδα των σχημάτων που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ, μέσα από την προώθηση της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης με όρους μαζικού κινήματος σε όλους τους χώρους δουλειάς και ζωής του λαού και της νεολαίας. Να ενισχύσουμε μέσα στην πάλη μας και από την πάλη μας τους πολιτικούς, ιδεολογικούς και οργανωτικούς όρους της κομμουνιστικής κατεύθυνσης στο κίνημα. Αυτοί είναι οι όροι για να προετοιμάσουμε και να «υποδεχθούμε» τους ξεσηκωμούς που έρχονται και για να ανοίγουν αυτοί οι ξεσηκωμοί παραπέρα το δρόμο της εργατικής τάξης και του λαού!

Από το κεντρικό άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας

Ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής μπορεί να νικήσει, όσο και αν φωνάζουν τα σκυλιά του συστήματος

 
Τα διάφορα τσιράκια και παράγοντες του συστήματος το φυσάνε και δεν κρυώνει που οι κάτοικοι της Χαλκιδικής, αγωνίζονται ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους. Δεν μπορούν με τίποτα να χωνέψουν πως εδώ και τόσο καιρό αντιστέκονται τόσο μαζικά και αποφασιστικά και έτσι σπεύδουν κάθε στιγμή να τρομοκρατήσουν και να τους πείσουν πως ότι και να κάνουν η εξόρυξη θα γίνει. Το ίδιο πράγμα φρόντισε και σήμερα να κάνει ο Σαμαράς καταφθάνοντας στον προσυνεδριακό διάλογο της ΝΔ. Το βίντεο είναι αποκαλυπτικό. 
Τι είναι αυτό που τους κάνει όμως να επιμένουν τόσο πολύ; Από την μία είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να δείξει πυγμή ενάντια στο λαϊκό κίνημα προκειμένου να κάμψει αντιδράσεις και να τρομοκρατήσει τον λαό. Ακόμα και μία μικρή οπισθοχώρηση σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως πυροδότης για ευρύτερες διεργασίες. Επίσης το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως όλη αυτή η πολιτική εξωθεί τον κόσμο στα όρια του με απρόβλεπτες συνέπειες(γι’ αυτό παπαγαλίζουν συνέχεια το ζήτημα της κοινωνικής συνοχής), γνωρίζει πως όσο μικρός και αν είναι ένας αγώνας, μία μικρή εστία που όμως φωνάζει για αντίσταση, είναι τέτοια η κατάσταση στους κόλπους του λαού που θυμίζει ένα καζάνι έτοιμο να εκραγεί, και όταν εκραγεί θα βγάλει στην επιφάνεια πράγματα που θα είναι δύσκολο να ελεγχτούν.



Από την άλλη είναι τέτοιος ο χαρακτήρας της αστικής τάξης, δηλαδή εξαρτημένος που δεν έχει τα περιθώριο πολλών κινήσεων. Μην ξεχνάμε πως στις Σκουριές δεν παίζει μπάλα μόνο ο Μπόμπολας, αυτός έχει μόνο το 5% της εταιρίας, ενώ το υπόλοιπο 95% ανήκει σε ξένο μονοπώλιο. Έτσι ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία χρυσού έχει πάρει και τον χαρακτήρα ενός αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, ανεξάρτητα από το πόσο  γίνεται αυτό κατανοητό. Έναν αγώνα με τέτοια χαρακτηριστικά λοιπόν το σύστημα θα κάνει τα πάντα για να το κάμψει.
Έναν τέτοιο αγώνα πρέπει οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα και πολύ περισσότερο αυτές που αναφέρονται στον αντιιμπεριαλισμό, να τον στηρίξουν με κάθε τρόπο. Είναι αναγκαίο να απλώσει και να γίνει ευρύτερα γνωστός, γιατί είναι τέτοια τα χαρακτηριστικά του που μπορούν να αναδείξουν ξανά την αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση μέσα στο κίνημα, μία κατεύθυνση που το μεγαλύτερο κομμάτι της αριστεράς έχει ξεχάσει. Να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις έτσι ώστε να συνδεθεί με άλλες εστίες αντίστασης συγκροτώντας ένα μέτωπο αντίστασης που θα σαρώσει την αντιλαϊκή πολιτική.

πηγή: Όλα είναι δρόμος...