Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

«Κανονικότητα» = κλιμάκωση της επίθεσης


«Κανονικότητα» = κλιμάκωση της επίθεσης
ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ και Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Καμία κανονικότητα δε ήρθε στην υποτιθέμενη «μεταμνημονιακή» Ελλάδα. Η επίθεση στα δικαιώματά μας είναι παρούσα όχι μόνο γιατί είναι σε ισχύ οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι αλλά και γιατί είναι σε εξέλιξη νέα όξυνση της αντιδραστικής επέλασης, η οποία θα εξελιχθεί σε όλη την έκτασή της αμέσως μετά τις εκλογές – όποια και αν είναι η κυβέρνηση. Αλλωστε, ενδεικτικό της πραγματικότητας είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πάγωμα της περικοπής των συντάξεων, ένα πάγωμα που είναι σαφές ότι θα ισχύσει για λίγους μήνες αλλά και που (έτσι κι αλλιώς) αφορά μόνο τους ήδη συνταξιούχους και όχι αυτούς που βγαίνουν τώρα στη σύνταξη.
Την ίδια στιγμή η λιτότητα και η φτώχεια σπάνε κόκαλα, οι νέοι εργαζόμενοι δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, ενώ η κυβέρνηση λερώνει το ίδιο το όνομα της αριστεράς και έχει εξελιχθεί στην πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών, εμπλέκοντας τη χώρα στην πρώτη γραμμή των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και δίνοντας τα πάντα στην πιο φονική μηχανή του πλανήτη – τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Από κοντά ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ζηλεύουν την αντιλαϊκή αποτελεσματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ και προσμονούν να αποδείξουν και τη δική.
Την εκπαίδευση την τσακίζει η αδιοριστία και η φτώχεια. Οι πολυθρύλητοι «20.000 διορισμοί» όχι μόνο έχουν γίνει δυο-τρεις χιλιάδες (σε επίπεδο δηλώσεων), αλλά ταυτόχρονα δεν θα θυμίζουν σε τίποτα τους παλιούς διορισμούς καθώς η βαρύτητα των «τυπικών προσόντων» θα πετάξει έξω χιλιάδες αναπληρωτές που δουλεύουν για χρόνια και θα συντρίψει την επάρκεια του πτυχίου. Ταυτόχρονα αξιολόγηση και τράπεζα θεμάτων (η υποτιθέμενη απόσυρση των οποίων είχε προβληθεί ως φιλολαϊκό έργο από τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές) επιστρέφουν δριμύτερες προωθώντας κατηγοριοποίηση των σχολείων, πειθάρχηση των εκπαιδευτικών και ένταση των ταξικών φραγμών στις σπουδές.
Με δύο λόγια: Όλα τα «παλιά» είναι εδώ και προστίθενται και νέοι δρόμοι επίθεσης.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Στο κίνημα έχουν για χρόνια κυριαρχήσει διαλυτικές απόψεις, έχει κυριαρχήσει μια γραμμή παζαριών και συμβιβασμού. Μια γραμμή που θεωρεί το κίνημα όπλο στα παζάρια ανάδειξης ενός πολιτικού προσωπικού στα πλαίσιά του. Ή συμβουλάτορα – διορθωτή των ακροτήτων της πολιτικής του συστήματος. Με αυταπάτες (στην καλύτερη περίπτωση) ότι «μπαίνουμε στο κράτος για να το διορθώσουμε» έμπλεξαν το κίνημα στη βρωμιά της διαχείρισης του συστήματος μέσω της λεγόμενης «συνδιοίκησης» όπου κανένας δε συνδιοικεί, μιας και τη διοίκηση την ασκεί η κυβέρνηση και το κράτος και διαθέτει και τους αιρετούς για να νομιμοποιεί την αντιδραστική πολιτική του. Τρανταχτό παράδειγμα αυτής της θεώρησης, άλλωστε είναι και η μόνιμη επιλογή της ΕΛΜΕ μας να βάζει ταυτόχρονα τις κρατικές εκλογές για Α-Π/ΚΥΣΔΕ με τις εκλογές του σωματείου, απογειώνοντας τη σύγχυση των εκπαιδευτικών γύρω από το ρόλο του κάθε φορέα.
Η λύση όμως δεν είναι στα παζάρια. Η λύση δεν είναι στα επιχειρήματα, τα οποία αν γίνουν πολύ… πειστικά, τότε ο αντίπαλος θα υποχωρήσει. Ο αντίπαλος ξέρει τι κάνει, έχει ταξική ενσυνειδησία και διαθέτει μια πλούσια οργάνωση μηχανισμών καταπίεσης, χειραγώγησης και εξαπάτησης.
Τώρα που οι αυταπάτες στραπατσαρίστηκαν, τώρα που φάνηκε ότι δεν περιμένουμε τίποτα από κυβερνητικές εναλλαγές, τώρα που αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχουν κόλπα και εύκολες λύσεις, τώρα είναι ευκαιρία να δούμε ότι η λύση είναι στους δρόμους εκείνους που τον προηγούμενο αιώνα έδωσαν σπουδαίες κατακτήσεις στους εργαζόμενους. Είναι στους δρόμους της οργάνωσης και του αγώνα ΕΝΑΝΤΙΑ στην αντιδραστική πολιτική του συστήματος, στις κυβερνήσεις τους και στο κράτος τους.
Δεν υπάρχει συνταγή. Ο δρόμος θα χαράζεται όταν και όσο βαδίσουμε το δρόμο του αγώνα, της αντίστασης, της διεκδίκησης. Οσο αργούμε τόσο πιο μαύρη θα γίνεται η ζωή μας… Παλεύουμε για:
Μόνιμους μαζικούς διορισμούς- να μονιμοποιηθούν όλοι οι αναπληρωτές - μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!
Καμιά αξιολόγηση-χειραγώγηση, όχι στην κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, Όχι στο «νέο» ακόμα πιο σκληρό ταξικό Λύκειο.
Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου-κυβερνήσεων

Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό!

Στις εκλογές της ΕΛΜΕ ενισχύστε - ψηφίστε

Εξω το κράτος από τα συνδικάτα - Ούτε βήμα πίσω!

https://agkinekp.blogspot.com/2018/11/blog-post.html

Εξω το κράτος από τα συνδικάτα - Ούτε βήμα πίσω!
Τα γεγονότα είναι πια γνωστά: Έφοδο στα γραφεία της ΕΛΜΕ Πειραιά έκανε το ΣΔΟΕ, κατάσχοντας υπολογιστή, με εντολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά. Με πρόσχημα την υποτιθέμενη αποφυγή οικονομικών ατασθαλιών απαίτησε να δοθούν τα οικονομικά στοιχεία της ΕΛΜΕ των δέκα τελευταίων χρόνων, αλλά και μια σειρά άλλα στοιχεία, όπως πρακτικά συνεδριάσεων ΔΣ και ΓΣ, ονόματα συναδέλφων που έχουν πάρει βοήθεια από το ταμείο αλληλοβοήθειας της ΕΛΜΕ (όπως προβλέπεται από το καταστατικό), αν επιστράφηκαν τα χρήματα αυτά κλπ.
Τα Συνδικάτα δεν είναι επιχειρήσεις. Ίσως για αυτό όμως, ενώ η αδιαφάνεια και η φοροδιαφυγή  χτυπάει κόκκινο στις επιχειρήσεις και στα εργοδοτικά σωματεία, το ΣΔΟΕ επιδίδεται σε εφόδους στα πραγματικά σωματεία. Σε σωματεία που η λειτουργία τους, καθορίζεται από τα καταστατικά τους. Όπου οι οικονομικές δραστηριότητες, οι συνδικαλιστικές και πολιτικές αποφάσεις ελέγχονται, αιτιολογούνται και εγκρίνονται στις τακτικές και έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις, από την Εξελεγκτική Επιτροπή και την εκλογοαπολογιστική συνέλευση κάθε χρόνο. Όλα δημόσια και ανοιχτά σε κάθε συνάδελφο, σε κάθε μέλος.
Οσο μας αφορά, δεν μας ενδιαφέρει ποιο ακριβώς από τα πολλά πιθανά κέντρα βρίσκεται πίσω από την ενέργεια αυτή ούτε και αν χρησιμοποιήθηκε κάποιος «χρήσιμος ηλίθιος» για την εφαρμογή της. Αλλωστε, ούτε το ξέρουμε ούτε και έχουμε τα μέσα να το βρούμε. Αυτό που ξέρουμε, όμως –και αυτό είναι που έχει σημασία- είναι ότι πολλοί από τους «αθώους» για το «έγκλημα» είναι ένοχοι για την προετοιμασία του. Γιατί το χαλί που πάτησε η πρωτοφανής αυτή ενέργεια είναι η ΕΝΙΑΙΑ αντιδραστική πολιτική του συστήματος, πολιτική των προηγούμενων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και της παρούσας κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Μια πολιτική που, στο πλαίσιο της συνολικής επίθεσης στις κατακτήσεις των εργαζομένων, έχει ως στρατηγικό στόχο το πλήρες ξεδόντιασμα της δυνατότητας των εργαζομένων να συγκροτούν τους αγώνες τους σε ανεξαρτησία από το αστικό κράτος – κόντρα σε αυτό και στην πολιτική του συστήματος.
Ο οικονομικός έλεγχος των συνδικάτων από το κράτος αποτελεί στην πραγματικότητα πολιτικό τους έλεγχο. Δεν είναι μακριά η εποχή –αν δεν βάλουμε φραγμό- που το να είναι κάποιος μέλος σωματείου θα είναι αδίκημα. Αλλωστε συμβαίνει ήδη σε εργασιακούς χώρους του ιδιωτικού τομέα. Μπορούμε να φανταστούμε τι δρόμος ανοίγει και τι ποινικοποίηση μπορεί να υποστεί ένα σωματείο που επιλέγει να ενισχύσει τον αγώνα των Παλαιστίνιων, σε μια τέτοια περίοδο που όποιος παλεύει χαρακτηρίζεται τρομοκράτης. Ας σκεφτούμε τι σημαίνει ένας τέτοιος έλεγχος αν ένα σωματείο αποφασίσει να υποστηρίξει οικονομικά απεργία άλλου σωματείου που πραγματοποιείται ενώ έχει κηρυχθεί παράνομη.
Απέναντι σε αυτήν την επίθεση, η ΕΛΜΕ Πειραιά πρέπει να δείξει αποφασιστικότητα. Ασπίδα προστασίας των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών είναι η πλατιά δημοσιοποίηση του ζητήματος, η πραγματοποίηση κινητοποιήσεων, η απαίτηση για έκφραση αλληλεγγύης από όλα τα σωματεία. Η συμπαράσταση που έχει εκφραστεί από τους εκπαιδευτικούς του Πειραιά, οι οποίοι θορυβήθηκαν και ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα από το γεγονός, δείχνει ότι οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν τα πραγματικά επίδικα και δεν τσιμπάνε εύκολα στις κρατικές προβοκάτσιες.
Οι εργαζόμενοι, ο λαός, τα μέλη του σωματείου, η συμπαράσταση από τα άλλα σωματεία – ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΜΑΣ. Οι πολιτικές επιθέσεις αντιμετωπίζονται με πολιτικό τρόπο και όχι με νομικά τερτίπια. Η ΕΛΜΕ μπορεί βασιζόμενη στα μέλη της και στην αλληλεγγύη να κάνει τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας να το μετανιώσουν, αρκεί να μην δείξει σημάδια υποχώρησης. Η άρνηση να δοθούν στοιχεία πρέπει να είναι αμετακίνητη. Από την άλλη πλευρά, αποτελεί λαθεμένη κίνηση υποχώρησης της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ (ΠΑΜΕ-ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) η άρον άρον έκδοση ΑΦΜ από την ΕΛΜΕ ενώ ακόμα η μάχη είναι σε εξέλιξη, ενώ η συμπαράσταση πλαταίνει και δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού. Η απόφαση αυτή –που ανατρέπει την προηγούμενη στάση της ΕΛΜΕ- αν παραμείνει, αποτελεί μια σχετική επιτυχία των εμπνευστών της επίθεσης καθώς ανοίγει το δρόμο σε de facto ακύρωση της σωστής απόφασης να μην παραχωρηθούν στοιχεία για την εσωτερική ζωή του σωματείου.
Η υπόθεση της αλληλεγγύης στην ΕΛΜΕ Πειραιά και του μπλοκαρίσματος της κρατικής εφόδου στα συνδικάτα δεν αφορά μόνο εκείνους που συμφωνούν με τη δράση της ΕΛΜΕ. Αφορά ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ που αντιλαμβάνεται ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα του να οργανώνεται ακηδεμόνευτα χωρίς τον έλεγχο και την τρομοκράτηση του κράτους και της εργοδοσίας. Αφορά κάθε σωματείο που δεν θέλει να είναι κρατικό ή εργοδοτικό παράρτημα.
- Εξω το κράτος από τα συνδικάτα – Η τρομοκράτηση και η λάσπη δεν θα περάσουν!
- Σωματεία όπλα των εργαζομένων - όχι στον κρατικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό!

Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
2 Νοέ 18