Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Ανακοίνωση Αγωνιστικών Κινήσεων

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η κυβέρνηση έχει ξεσαλώσει. Η τρόικα αποθρασύνεται. Οι τυφώνες των μνημονίων ρημάζουν το λαό και τη χώρα μας. Φόροι, χαράτσια, απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, μετανάστευση, διάλυση της υγείας και της παιδείας, των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων μας και της παραγωγικής βάσης της χώρας, συνθέτουν ένα σκηνικό βίας που διαλύει τις ζωές μας. H εξάρτηση της χώρας βαθαίνει και προκειμένου να επιβάλλουν την πολιτική τους φασιστικοποιούν τη δημόσια ζωή . Έτσι κάνουν νόμο που τιμωρεί με φυλάκιση τον αγώνα ενάντια στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις απαιτήσεις τους! Συλλαμβάνουν και καταδικάζουν σε φυλάκιση μαθητές που διεκδικούν καθηγητές και βιβλία για να κάνουν μάθημα! Επιστρατεύουν και βγάζουν παράνομους τους απεργούς-εργαζόμενους, διώκουν κάθε λαϊκή κινητοποίηση!. Ονομάζουν «εγκληματίες» τους χιλιάδες κατοίκους της Χαλκιδικής που παλεύουν να σώσουν τον τόπο τους από την επιδρομή των ξένων και ντόπιων μεγαλο-χρυσοθήρων! Ονομάζουν «ακραίο» να αγωνίζεται ο λαός για ψωμί, δουλειά, περίθαλψη, στέγαση, μόρφωση, ελευθερία, ειρήνη. Γιατί νόμιμο και θεμιτό είναι, μας λένε, να αυξάνονται τα πλούτη των ελάχιστων .
Συνάδελφοι,
Το σταμάτημα της απεργίας το Σεπτέμβρη αποθράσυνε παραπέρα την κυβέρνηση. Μετά την αύξηση του ωραίου μας και τα τεχνητά πλεονάσματα εκπαιδευτικών, προχώρησε στην αύξηση του ορίου των μαθητών ανά τμήμα, στην αμφισβήτηση της οργανικότητας, τις υποχρεωτικές μετακινήσεις, το κλείσιμο ολιγομελών τμημάτων, το παρουσιολόγιο στα σχολεία, Με το νέο σύστημα my school θα προσπαθήσουν να ελέγξουν κάθε λεπτό που κυλάει μέσα στα σχολεία, να τρομοκρατήσουν και να εφαρμόσουν με αυτόματο τρόπο την πολιτική των συγχωνεύσεων και των απολύσεων. Η αξιολόγηση και η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας δρομολογούνται ώστε να αποτελέσουν τα εργαλεία που θα ολοκληρώσουν την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και τα μορφωτικά των μαθητών.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Ποιοι είναι οι όροι που πρέπει να διαμορφώσουμε, ώστε να υπερασπίσουμε όσα δικαιώματα έχουμε ακόμη και να κατακτήσουμε τα χαμένα; 
→ Να περιμένουμε τις επόμενες βουλευτικές εκλογές για να μας σώσει η κυβέρνηση που θα εκλεγεί, αφού οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα;
→ Να «διπλαρώσουμε» κανένα αιρετό για να κατοχυρώσουμε την οργανική μας;
→ Να συμμορφωθούμε «προς τας υποδείξεις», ώσπου να περάσει η κρίση, αφού κινδυνεύουμε και με καμιά αργία αν αντισταθούμε στη βαρβαρότητα;
→ Να περιμένουμε πότε αυτοί που μιλάνε στο όνομα μας αποφασίσουν ότι είναι ώριμες οι συνθήκες να αγωνιστούμε και να δώσουν το σύνθημα ;΄
¨Η Να πιστέψουμε ότι έχουμε δίκιο, δικαίωμα και υποχρέωση να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας στη ζωή;
Συνάδελφοι, Το success story της κυβέρνησης και της τρόικας, αλλά και όσων θέλουν να διαχειριστούν το χρέος και την εξάρτηση της χώρας από ΗΠΑ _ΕΕ-ΝΑΤΟ θα είναι ξεπούλημα κάθε πλούτου της χώρας, φτώχεια και εξαθλίωση για τους εργαζόμενους, απασχόληση χωρίς δικαιώματα, ποινικοποίηση και διώξεις ενάντια σ’ όσους παλεύουν για τη ζωή τους. Αμορφωσιά για την πλειοψηφία της νεολαίας, αφού με τα «νέα Λύκεια» επιβάλλουν τη μαζική εκδίωξη των μαθητών από το σχολείο και θεσμοθετούν το μεροκάματο των 9 ευρώ των ανηλίκων. Μια κόκκινη γραμμή διαπερνά όλο το νέο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η γραμμή του απόλυτου ταξικού διαχωρισμού των μαθητών.

Να διδαχτούμε απ’ τις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου.
*Οι μαζικές αποφασιστικές συνελεύσεις, οι απεργιακές επιτροπές έθεσαν στη βάση του κλάδου την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα του συλλογικού μαζικού απεργιακού αγώνα σαν τον μοναδικό δρόμο που μπορεί να φράξει τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης και τρόικας Η συνεχιζόμενη αποφασιστική απεργία των διοικητικών στα ΑΕΙ απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι όταν πιστέψουν στο δίκιο τους μπορούν να παλέψουν. 
*Η απεργία μας έμεινε στη μέση και δεν έδωσε τα αποτελέσματα που στόχευε, την επαναπρόσληψη των συναδέλφων, την κατάργηση των νόμων για το Λύκειο (Γενικό και ΕΠΑΛ), γιατί:
Η ηγεσία της ΟΛΜΕ, όπως και το Μάιο δεν ήθελε ένα αγώνα αποφασιστικό μέχρι τη νίκη, αλλά μια απεργία διαμαρτυρίας. Το ψευτο- δίλλημα κλαδικός ή διακλαδικός αγώνας ενίσχυε την ηττοπάθεια και την άποψη ότι κάνουμε αγώνα διαμαρτυρίας ή το πολύ μια πολιτική απεργία για να πέσει η κυβέρνηση! Κι αν για τις φιλοκυβερνητικές παρατάξεις (ΔΑΚΕ _ΠΑΣΚ ή όπως αλλιώς παρουσιάζονται ) είναι γνωστή η πρακτική του φρεναρίσματος και υπονόμευσης των αγώνων που ξεσπούν, σ’ αυτήν την απεργία (Μάιο Σεπτέμβριο)αποκαλύφτηκε και ο ρόλος των ΣΥΝΕΚ και του ΠΑΜΕ. Όχι μόνο δεν ήθελαν να συμβάλουν να οδηγηθεί ο αγώνας σε σύγκρουση όπως απαιτούνταν, αλλά έκαναν ότι μπορούσαν για να σπείρουν την ηττοπάθεια Είναι οι ίδιες αυτές οι παρατάξεις που χρόνια καλλιεργούν και ενισχύουν τη λογική της ανάθεσης μέσα στο κίνημα και τώρα ρίχνουν τις ευθύνες στον κόσμο «ότι δεν τραβάει». Η χρόνια διάβρωση του συνδικαλιστικού κινήματος και των καθηγητών απ’ τις συνδιαχειριστικές λογικές και πρακτικές όπως εκφράζονται με την επικύρωση απ’ τους αιρετούς των αντιδραστικών αποφάσεων της Διοίκησης έχουν μετατρέψει το κίνημα ων εκπαιδευτικών από διεκδικητικό των εργασιακών τους δικαιωμάτων σε «συνδιαχειριστή» των προβλημάτων της εκπαίδευσης .Σ’ αυτό έχουν συντελέσει όλες οι παρατάξεις που υπερθεματίζουν το θεσμό των ΠΥΣΔΕ και των αιρετών.¨ Έτσι καλλιεργούν τη σύγχυση για το ρόλο της Διοίκησης και συμβάλλουν ώστε να απομονώνεται το ατομικό ζήτημα του κάθε συναδέλφου απ’ τη συλλογική διεκδίκηση και να γίνεται αντικείμενο εξυπηρετήσεων.
Να οργανώσουμε μέσα στη σχολική χρονιά μια μεγάλη μάχη! 
Η κυβέρνηση θα εντείνει την επίθεσή της. Δεν μπορούμε να περιμένουμε την επόμενη σχολική χρονιά. Μπροστά μας υπάρχει μόνο ένας δρόμος: η προετοιμασία ενός μεγάλου απεργιακού αγώνα, ενός αγώνα με μεγαλύτερη διάρκεια, αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση. 
  • Ενός αγώνα που θα ψάχνει τις συμμαχίες με άλλους εργαζόμενους χωρίς όμως να περιμένει μάταια τους εργατοπατέρες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Ενός αγώνα που θα χτιστεί από τα κάτω και δε θα περιμένει την επόμενη απογοήτευση από τη συνδικαλιστική ηγεσία που, χωμένη για χρόνια στη συνδιαλλαγή και την ήττα, δεν πιστεύει ούτε και θέλει πια κανέναν αγώνα που οδηγεί σε πολιτική σύγκρουση με το σύστημα.
  • Ενός αγώνα που δε θα ξεχάσει τους απολυμένους συναδέλφους μας και που θα βάλει στόχο την επιστροφή τους, την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων σε όλη την κοινωνία και στην εκπαίδευση.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών πανελλαδικά καλούν όλους να πάρουν θέση πάνω σε αυτή την πρόταση. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα της υπεράσπισης της ζωής μας στα χέρια μας. 
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών με την ενεργή στήριξη των κινητοποιήσεων στις ΕΛΜΕ και στις απεργιακές επιτροπές σ’ αυτήν την κατεύθυνση θέλουν να συμβάλουν. Καλούμε τους συναδέλφους να στηρίξουν τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών στις εκλογές για το ΔΣ της ΕΛΜΕ  δυναμώνοντας την παραπάνω κατεύθυνση.
Ανατροπή των απολύσεων - Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Όχι στην αξιολόγηση- πειθάρχηση. Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου 

Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς – Δωρεάν Δημόσια Εκπαίδευση για όλα τα παιδιά

Δουλειά – δωρεάν Παιδεία – δωρεάν Υγεία για όλο το λαό χωρίς προϋποθέσεις.

Δημοκρατικά δικαιώματα για το λαό. Όχι στη φασιστικοποίηση του συστήματος.

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

Στην Ξηροκρήνη έγινε δολοφονία και όχι ατύχημα!

Στην Ξηροκρήνη έγινε δολοφονία και όχι ατύχημα!

Ο τραγικός θάνατος της δεκατριάχρονης μαθήτριας, από μονοξείδιο του άνθρακα, στην Ξηροκρήνη, αποτελεί ακόμη μια δολοφονία που προστίθεται στο διαρκές έγκλημα που διαπράττεται ενάντια στην ασφάλεια και την ζωή, εκατομμυρίων ανθρώπων στην χώρα μας. Η μαθήτρια ζούσε με την μητέρα της σε σπίτι με κομμένο το ηλεκτρικό ρεύμα και δηλητηριάστηκε από μαγκάλι. Αποκλειστικά ένοχοι, και γι αυτήν την τραγωδία, όχι από αμέλεια αλλά από πρόθεση, είναι η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και οι εντολοδόχοι της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, το μεγάλο κεφάλαιο, οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι. Γιατί η πολιτική που εφαρμόζουν ρίχνει στην φτώχεια, στην ανεργία και στην πείνα όλο και περισσοτέρους εργαζόμενους και νέους. Στερεί από χιλιάδες λαϊκές οικογένειες τα στοιχειώδη μέσα για την καθημερινή επιβίωση. 
Ο χειμώνας που ήρθε θα είναι δυσκολότερος από τον περσινό και οι ανθρώπινες τραγωδίες θα πολλαπλασιαστούν. Δεν μας μένει τίποτε άλλο από τα σηκώσουμε το κεφάλι.
Να ορθώσουμε το ανάστημα μας, να δυναμώσουμε την φωνή μας και να ενώσουμε την οργή μας σε ένα μαζικό ποτάμι αγώνα και αντίστασης.
Για να ανατραπεί αυτή η εγκληματική πολιτική που δολοφονεί και καταστρέφει.
Μόνο έτσι θα σώσουμε χιλιάδες ζωές που κινδυνεύουν δίπλα μας.
Μόνο έτσι θα υπερασπίσουμε μια ολόκληρη γενιά νέων που καταστρέφεται στις ουρές των ανέργων η ακολουθεί τον αναγκαστικό δρόμο της ξενιτιάς και της μετανάστευσης.
Μόνο έτσι θα βάλουμε φραγμό στην κοινωνική καταστροφή που εκτυλίσσετε καθημερινά, στο ξεπούλημα της χώρας μας και στην μετατροπή του λαού μας σε δουλοπάροικο στις ιμπεριαλιστές και στους κεφαλαιοκράτες
Καταγγέλλουμε επίσης την άσκηση ποινικής δίωξης στην μητέρα της μαθήτριας, ζητά να σταματήσει κάθε ενέργεια απέλασης της και να της δοθεί νόμιμη παραμονή. 
2/12/2013

ΚΚΕ(μ-λ)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 9 ΦΥΣΙΚΟΥΣ! ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ!


Δικάζουν 9 συναδέλφους μας επειδή πάλεψαν με το σύλλογο τους για τα αυτονόητα. 
Δύο χρόνια πριν, όταν το φοιτητικό κίνημα πάλευε ενάντια στη ψήφιση του νόμου πλαίσιο της Διαμαντοπούλου -του νόμου που φέρνει τις διαγραφές και τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια- οι καθηγητές του φυσικού επέλεξαν να τιμωρήσουν το σύλλογο φυσικού για τις καταλήψεις και έκοψαν την εξεταστική. Μετά τη μαζική παράσταση διαμαρτυρίας που έγινε με κάλεσμα του συλλόγου, στην οποία έδωσαν το παρών και φοιτητές από άλλες σχολές, οι καθηγητές επέλεξαν να σύρουν στο πειθαρχικό φοιτητές που έκριναν αυτοί ότι πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις και να καταθέσουν μήνυση στα δικαστήρια. Δύο χρόνια μετά, έπειτα από μαζικές διαμαρτυρίες των φοιτητών κάθε φορά που συνεδρίαζε το πειθαρχικό, και αφού οι καθηγητές συνεδρίασαν τελικά στα κρυφά για επιβάλλουν αναστολή εξαμήνου σε 9 συναδέλφους μας, το θέμα έχει φτάσει στα αστικά δικαστήρια.
Η φασιστικοποίηση μέσα στις σχολές. Πρόκειται για ξεκάθαρη ποινικοποίηση του αγώνα των φοιτητών με σκοπό την τρομοκράτηση τους. Και δεν είναι φυσικά μεμονωμένο περιστατικό. Η κυβέρνηση προσπαθεί να ποινικοποιήσει την οργανωμένη πάλη, τις εστίες αντίστασης είτε μέσα στις σχολές είτε έξω από αυτές. Περνούν από δίκη και καταδικάζουν(!) μαθητές στη Λαμία επειδή έκαναν κατάληψη, επιστρατεύουν και χτυπούν κάθε απεργία που μπορεί να κερδίσει, μιλούν για τον “ακραίο” λαό που με τις αντιστάσεις προσπαθεί να βάλει φρένο στη πολιτική των ιμπεριαλιστών και ντόπιων κεφαλαιοκρατών. Στα ΜΜΕ χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για χαμένα εξάμηνα, και κάθε φορά που η νεολαία κατεβαίνει στο δρόμο στέλνουν τα ΜΑΤ να τη σαπίσουν στο ξύλο. Μέσα στα πανεπιστήμια, μαζί με το ''πάντα πρόθυμο'' καθηγητικό κατεστημένο καταρτίζουν εσωτερικούς κανονισμούς πειθάρχησης των φοιτητών, απαγορεύουν αφίσες, συνθήματα και γενικές συνελεύσεις, οι καθηγητές μπαίνουν στο μάθημα και διδάσκουν το “νόμος και τάξη”, τα ματ κάνουν παρέλαση στην ΑΣΣΟΕ σε κάθε ευκαιρία. Φασιστικοποιούν τη ζωή μέσα στις σχολές, χτυπάνε τα δημοκρατικά συνδικαλιστικά δικαιώματα μας, ακριβώς για να φέρουν δίδακτρα και διαγραφές, ακριβώς για να φτιάξουν ένα Πανεπιστήμιο ερμητικά κλειστό για τη πλειοψηφία της νεολαίας.
Η φασιστικοποίηση μπορεί να απαντηθεί μόνο με όρους κινήματος. Την ερχόμενη Πέμπτη 5/12, μία μέρα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, εκδικάζεται η έφεση των 9 συναδέλφων μας στο Εφετείο Χανίων. Πρέπει το ζήτημα να ανοίξει στα αμφιθέατρα και στις γενικές συνελεύσεις, να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους συναδέλφους μας. Η υπεράσπιση των αγώνων μας, του δικαιώματος μας να οργανωνόμαστε και να παλεύουμε μέσα από τους συλλόγους μας δε μπορεί γίνει μέσα από ερωτήσεις στη βουλή ή να απαντηθεί δικηγορίστικα. Ίσα ίσα έτσι περνάει η τρομοκρατία στους φοιτητικούς συλλόγους, καλλιεργείται η λογική της ανάθεσης, και το φοιτητικό κίνημα εγκλωβίζεται ως παρατηρητής μιας υπόθεσης που πρώτα και κύρια αφορά το ίδιο. Πρέπει μαζικά και αποφασιστικά να βγούμε να υπερασπιστούμε τους 9 φυσικούς, να υπερασπιστούμε τους αγώνες μας. Να σπάσει η ποινικοποίηση στη πράξη με όρους κινήματος, κόντρα στη πολιτική της φασιστικοποίησης που μας θέλει σκυφτούς και φοβισμένους. Κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης -ΕΕ-ΔΝΤ, που γεμίζει πανεπιστήμια και σχολεία ταξικούς φραγμούς για να μη μπορεί να σπουδάζει το παιδί του εργάτη, του αγρότη, του υπάλληλου, του εργαζόμενου.