Μια προσπάθεια για επιτροπή αγώνα καθηγητών Δυτικής Αττικής

                      Αθήνα, 15/5/14 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Καταγγέλλουμε τον Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του, υπέγραψε στις 4/4/14 την απόλυση των πρώτων 85 εκπαιδευτικών της Τεχνικής – Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Οι πρώτες απολύσεις μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων που γίνονται μετά από 100 χρόνια. Συγκεκριμένα, με την απόφαση του Υπουργού Παιδείας με αριθμό 52529/Δ2/4-4-14 απολύονται 85 εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, αναδρομικά από 22/3/14 και για τους οποίους, από την ημερομηνία αυτή, έχει σταματήσει η μισθοδοσία, αδιαφορώντας και για την οικονομική εξαθλίωση των οικογενειών τους. Ακόμα όμως και σε αυτή τη διαδικασία το Υπουργείο συνεχίζει την τακτική της ομηρίας. Δεν έχει δημοσιεύσει ακόμα την απόφαση σε ΦΕΚ για …. προφανείς λόγους, στερώντας τους ακόμα και την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους. ...

 Πόσοι ακόμα θάνατοι θα χρειαστούν για να καταλάβουμε ότι έχουν πεθάνει πάρα πολλοί;;;Το σύστημα τρέφεται με το αίμα των εργατών,Με αυτό υπάρχει,με αυτό κυριαρχεί,με αυτό διαιωνίζεται.Οι εργάτες της γειτονικής μας Τουρκίας,θάφτηκαν στα ορυχεία που έβγαζαν τον πλούτο των εκμεταλλευτών τους. Η οργή δεν μετριέται.Η οργή ψάχνει διεξόδους για να μπορέσει αυτός ο λαός,όπως και κάθε λαός να βρει το δρόμο προς το φως,Το δρόμο της αστείρευτης ταξικής πάλης,που θα τον μάθει μα παλευει και να νικάει όλους αυτούς που με τον απόλυτο κυνισμό τους τον θεωρούν αναλώσιμο. Αλληλεγγύη στον αγώνα του Τουρκικού λαού!

Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ» ΑΦΙΣΑΣ Η ΝΕΚΡΟΨΙΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΠΗΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ Πάντοτε σε μία αφίσα συμπυκνώνεται με τις ελαχιστότατες λέξεις ο πυρήνας του μηνύματος που θέλει να εκπέμψει ο δημιουργός της. Σε λίγες αράδες από γράμματα επιχειρεί να αποτυπωθεί λακωνικά όλο το βασικό νόημα της θέσης του για ένα σημαντικό ζήτημα. Αποτελεί δηλαδή την πεμπτουσία μιας ολάκερης αντίληψης επικεντρωμένη με ένα τελεσιγραφικό τρόπο στο σημείο αιχμής της. Μονολεκτικά είναι το πρόταγμά της.  Αυτή την περίοδο λοιπόν έχουν πλημμυρίσει οι πόλεις κα τα χωριά της Ελλάδας με μια αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ που διαλαλεί πως τη μια μέρα ψηφίζουμε και την επόμενη όλοι ετούτοι οι κακοί (αν και τους κακότερους των κακών δεν τους έχουμε δει ακόμη) φεύγουν. Αλήθεια, τι υπέροχη ιδέα. Με τη θαυματουργή ψήφο μας και εντελώς ανεπαίσθητα και αστραπιαία λυτρωνόμαστε από την τωρινή κόλαση. Αλλά αυτό πράγματι εννοείται, επιδιώκεται και είναι εφικτό;  Κατ` αρχήν απουσιάζει από την αφίσα η αναφορά της απόσυρσης των μν...

Να αντισταθούμε στο κλίμα διάλυσης, υποταγής και εκλογικών αυταπατών! Η αξιολόγηση κεντρική επιλογή του συστήματος – Μόνη λύση η συγκρότηση αποφασιστικού απεργιακού κινήματος Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού έχουν βαλθεί να ισοπεδώσουν οτιδήποτε έχει απομείνει ως αναγνωρισμένο δικαίωμα στην εργατική τάξη. Δουλειά με δικαιώματα, ωράριο, ασφάλιση και περίθαλψη, δωρεάν παιδεία, δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, συντρίβονται όλα για να σωθεί ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός. Στο πλαίσιο αυτό, η αξιολόγηση που προωθεί η κυβέρνηση σε δομές και εργαζόμενους στο Δημόσιο είναι μια κατεύθυνση στρατηγικής σημασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν υπάρχει ντιρεκτίβα της ΕΕ του ΟΟΣΑ και άλλων αντίστοιχων μηχανισμών που να μην πριμοδοτεί την «ανάγκη αξιολόγησης». Οι επιδιώξεις της αξιολόγησης είναι πολλαπλές: α) η πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων και η συντριβή οποιασδήποτε ενιαίας εργασιακής βάσης συγκρότησής τους . Η αξιολόγηση, προστιθέμενη στην ...

Να αντισταθούμε στο κλίμα διάλυσης, υποταγής και εκλογικών αυταπατών! Έρχονται νέα μέτρα! Μόνο με τον αποφασιστικό απεργιακό αγώνα μπορούμε να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα μας στη δουλειά και τη ζωή! Λίγες μόνο μέρες μετά την υλοποίηση των πρώτων απολύσεων, λίγες μόνο μέρες μετά την επιβολή της δημιουργίας των λεγόμενων «ομάδων εργασίας» για την αυτοαξιολόγηση των σχολείων, το υπουργείο παιδείας επέβαλε το άνοιγμα πεντακοσίων σχολείων στις διακοπές του Πάσχα με πρόσχημα την αναπλήρωση της ύλης που χάθηκε από καταλήψεις. Ενώ ο υφυπουργός Παιδείας δε δίστασε να αμφισβητήσει (καθόλου από λάθος ασφαλώς) ανήμερα 21 ης Απρίλη (!) το δικαίωμα της απεργίας μιλώντας για πειθαρχικές ευθύνες στους καθηγητές που θα έλειπαν από τα σχολεία. Τα παραπάνω προστέθηκαν σε ένα σύνολο αντιδραστικών ρυθμίσεων, οι οποίες –με τη μορφή εγκυκλίων, υπουργικών αποφάσεων και νόμων- πέφτουν με καταιγιστικούς ρυθμούς ενάντια σε εκπαιδευτικούς και μαθητές. Κύριες πλευρές της επίθεσης αυτής είναι: α) οι απολ...

Αγαπητοί συνάδελφοι σε όλους μας έρχεται η ώρα του  μεγάλου ΝΑΙ και του μεγάλου ΟΧΙ, σε ότι με αφορά δεν πρόκειται να κρυφτώ πίσω από νομικά τερτίπια, δεν έχω τέτοιο δικαίωμα απέναντι στις επιλογές της ζωής μου προσωπικές και πολιτικές, απέναντι στους συναδέλφους μου, απέναντι στα παιδιά μου! Ο Διευθυντής του ΕΠΑΛ Καρδαμύλων Γιάννης Λιγνός ΘΕΜΑ: « Απάντηση στην υποχρεωτική αξιολόγηση » Σχετ.: Η υπ’ αριθ. πρωτ. 44375/Γ1/24-3-2014 εγκύκλιος του Υπουργού Παιδείας. Αναφορικά με τη σχετική εγκύκλιο 44375/Γ1/24-3-2014, με θέμα την αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών, όπως έχουν εξαγγελθεί και αναμένεται να εφαρμοστούν στο πλαίσιο των ν.3848/10, ν.3879/10, ν. 4024/11, ν.4142/13, ΠΔ152/13, έχω να παρατηρήσω τα εξής: 1. Η πολιτική αξιολόγησης που επιχειρείται, εγκαθιστά μια διαδικασία ιεραρχικής επιτήρησης και ολοκληρωτικού, αυταρχικού ελέγχου με στόχο τη συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα του σχολείου και τη σταδιακή μείωση του αριθμού των εκπαιδε...

«Μόλις ένας στους 10 δημοσίους υπαλλήλους συμμετείχε στην τελευταία απεργία της ΑΔΕΔΥ της 12ης Μαρτίου με διεκδικητικό πλαίσιο ενάντια στις καταργήσεις οργανισμών και στη διαθεσιμότητα, σύμφωνα με στοιχεία που αποκαλύπτει το “Εθνος” από τα υπουργεία και τους δημόσιους οργανισμούς. Στα ποσοστά της μικρής συμμετοχής καταγράφεται η αλλαγή της στάσης των εργαζομένων απέναντι στις κινητοποιήσεις που προκηρύσσουν τα συνδικάτα, σε αντίθεση με το παρελθόν όπου μέχρι και το 2009 ήταν κατά πολύ υψηλότερα στο Δημόσιο. Η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει... «κρίση» και στις κινητοποιήσεις, με τους εργαζόμενους στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα να γυρίζουν την πλάτη στις απεργίες κατά την περίοδο του Μνημονίου, είτε υπό τον φόβο του «μεροκάματου», είτε γιατί διαπιστώνουν ότι δεν έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα ως μέσο πίεσης προς την κυβέρνηση. Παρά το γεγονός ότι οι απεργίες έφτασαν στο αποκορύφωμά τους το 2010 και το 2011, τα δύο πρώτα χρόνια εφαρμογής του Μνημονίου,...