Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Περί «χαμένων εξαμήνων και εξεταστικών»


(Προκήρυξη των Αγωνιστικών Κινήσεων)

Η απεργία διάρκειας των διοικητικών υπαλλήλων αποτελεί έναν πολύ ουσιαστικό και τεράστιας σημασίας αγώνα, τόσο για τους ίδιους τους εργαζόμενους, όσο και για εμάς τους φοιτητές, κομμάτι του οποίου έχουμε χρέος να γίνουμε. Χρέος, γιατί είναι και δικός μας αγώνας. Χρέος, γιατί οι αυριανές απολύσεις των εργαζομένων θα συνδεθούν με τις δικές μας διαγραφές και κλεισίματα σχολών. Γιατί οι αυριανοί εργαζόμενοι θα είμαστε εμείς και οι σημερινές νίκες θα είναι παρακαταθήκη για εμάς.
Η αποφασιστικότητα των εργαζομένων και η πίστη τους σε αυτό τον αγώνα, ώθησε το υπουργείο να πιέσει με κάθε δυνατό τρόπο στο κλείσιμό της απεργίας.
Στα πλαίσια των απειλών και των εκβιασμών του υπουργείου εντάσσονται και τα «χαμένα εξάμηνα» και οι «χαμένες εξεταστικές», που στόχο έχουν να τρομοκρατήσουν τους φοιτητές στρέφοντάς τους ενάντια στη δίκαιη απεργία των διοικητικών, διασπώντας έτσι τον αγώνα. Η αποδοχή των «13 εβδομάδων υποχρεωτικής παρακολούθησης» είναι επί της ουσίας αποδοχή του νόμου πλαίσιο, που επιβάλλει ένα ακόμα πιο εντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών, που θέλει να καθυποτάξει πλήρως τη νεολαία και να της απαγορεύσει το δικαίωμα στην κατάληψη και στο κλείσιμο της σχολής, αφού είναι σίγουρο, ότι το συγκεκριμένο επιχείρημα θα αξιοποιηθεί και στο μέλλον, σε κάθε απόπειρα της νεολαίας να παλέψει και να αγωνιστεί.
Πρέπει ένα πράγμα να μας είναι ξεκάθαρο: τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των φοιτητών ποτέ δεν χαρίστηκαν, αλλά δόθηκαν μέσα από αγώνες και συλλογικές διεκδικήσεις. Το αν θα χαθεί λοιπόν ή όχι το εξάμηνο είναι καθαρά ζητούμενο προς διεκδίκηση από μεριάς των φοιτητών. Σε καμία περίπτωση πάντως, δεν θα ‘πρεπε να μας βάζουν κάτω οι απειλές και οι εκβιασμοί του υπουργείου. Αντιθέτως, είναι στο χέρι μας να παλέψουμε, για να μην χαθεί ούτε το εξάμηνο, ούτε η εξεταστική. Γνωρίζουμε, εξάλλου, ότι ποτέ στο παρελθόν δεν χάθηκε εξάμηνο, γιατί το ίδιο το φοιτητικό κίνημα, που συγκρούστηκε με τους εκάστοτε νόμους, κατάφερε να το διεκδικήσει. Γι’ αυτό και σήμερα, τίθεται εκ νέου για τη σπουδάζουσα νεολαία να σταθεί στο πλευρό των διοικητικών υπαλλήλων παλεύοντας παράλληλα και για τα δικά της ζητήματα (βλ. νόμο πλαίσιο), μην αφήνοντας να περάσουν οι εκβιασμοί περί χαμένων εξαμήνων και εξεταστικών. Δεν θα λύσουμε εμείς το ζήτημα «της γνώσης που πρέπει να αναπληρωθεί», αλλά θα υπερασπιστούμε και θα παλέψουμε για το δικαίωμα μας στις σπουδές με ανθρώπινους ρυθμούς.
Φυσικά, οι πιέσεις και η τρομοκρατία από μεριάς του υπουργείου δεν τελειώνουν εκεί. Η διαφυγή του υπουργού παιδείας στα δικαστήρια και η κήρυξη της απεργίας των εργαζομένων ως παράνομη έρχεται να δέσει με το κλίμα φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής, που έχει αναπτυχθεί τον τελευταίο καιρό. Γι’ αυτό και υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη περιφρούρησης του δικαιώματος στην κατάληψη και την απεργία.
Πλάι στις απειλές και τους εκβιασμούς ήρθαν και τα τσιράκια της κυβέρνησης, η πρυτανεία δηλαδή και η σύγκλητος, που μπορεί αρχικά να φόρεσαν το προσωπείο του «αλληλέγγυου» στον αγώνα, οι μάσκες όπως έπεσαν γρήγορα και αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά ο ρόλος τους. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες του υπουργείου και εν ανάγκη να στέλνουν και τους μπάτσους να καταπατούν το άσυλο (βλ. απεργία εργολαβικών ΑΠΘ, παράσταση διαμαρτυρίας φοιτητών στην Πρυτανεία ΕΚΠΑ κ.α). Ο συρφετός των πρυτάνεων, των προέδρων των σχολών και των μεγαλοκαθηγητάδων, λειτουργούσε και λειτουργεί σαν το δεκανίκι της κυβέρνησης κι έρχεται σε βάρος του αγώνα, που δίνουν οι διοικητικοί και οι φοιτητές, σαν ξεκάθαρος απεργοσπαστικός μηχανισμός. 
Οι απεργοί εργαζόμενοι έχουν χρέος να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, κόντρα στην ξεπουλημένη τους συνδικαλιστική ηγεσία, κόντρα σε πρυτάνεις και συγκλήτους. Στην κατεύθυνση του αγώνα οφείλει να βαδίσει και η σπουδάζουσα νεολαία οικοδομώντας από κοινού ένα μέτωπο φοιτητών και εργαζομένων, που στόχο θα έχει να συνδεθεί και με τα ευρύτερα απεργιακά μέτωπα, που έχουν ξεσπάσει.
Κόντρα στην τρομοκρατία και στις απειλές του υπουργείου να απαντήσουμε με μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου